Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χρίστου Ανθία, Αρ. Υπόθεσης: 8845/2020, 28/8/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8845/2020 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Χρίστου Ανθία Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 28.8.2024 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Δ. Μαντζούρας Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Αναστασίου Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ (Δόθηκε αυθημερόν μετά από διάλειμμα) Ο κατηγορούμενος κατόπιν ακρόασης κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της Δημόσιας Βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 115 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 την οποία αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος στις 17.3.2020 και ώρα 14:05 στον Π.Α.Σ. Κοφίνου έδωσε κατάθεση στον Μ.Κ.1 ο οποίος είναι αστυνομικός στην οποία ψευδώς ανέφερε ότι νωρίτερα την ίδια ημέρα έξω από το περίπτερο «Η Βρύση» στον Κόρνο 2 αλλοδαποί του έκλεψαν 1 τσαντάκι ώμου γνωρίζοντας ότι το αδίκημα της κλοπής για το οποίο έδωσε την εν λόγω κατάθεση ουδέποτε είχε διαπραχθεί. Ως λέχθηκε από την κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου προς μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Είναι άτομο 50 ετών, διαζευγμένος και πατέρας μιας θυγατέρας ηλικίας 20 ετών. Λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει του τοποθετήθηκε βηματοδότης ενώ πριν 1 χρόνο υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Αναφέρθηκε επίσης στον χρόνο που μεσολάβησε από τη διάπραξη του επίδικου αδικήματος μέχρι και σήμερα για τον οποίο ως είπε ο κατηγορούμενος δεν φέρει την αποκλειστική ευθύνη. Το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία επιλογής του είδους της αρμόζουσας ποινής λαμβάνει υπόψη του τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή και τη σχετική νομολογία, τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος καθώς επίσης τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Το αδίκημα της δημόσιας βλάβης βασίζεται στο άρθρο 115 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και από την προβλεπόμενη ποινή που είναι χρηματική μη υπερβαίνουσα τις χίλιες λίρες (€1.708 περίπου) ή φυλάκιση ενός έτους προκύπτει και η σοβαρότητά του. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει επίσης υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν στην επιβολή ποινών είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα χωρίς όμως να αποτελούν σταθερό δείκτη καθορισμού της ποινής ούτε να έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου επειδή η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών κάθε παραβάτη (ANDREI ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 164 και 165/2022, ημερομηνίας 23.1.2023). Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 688, επικυρώθηκε ως ορθή η ποινή άμεσης φυλάκισης 45 ημερών που επιβλήθηκε στους εφεσείοντες, άτομα με λευκό ποινικό μητρώο, οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους στο αδίκημα της δημόσιας βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 115 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκε ότι: «Το αδίκημα είναι πράγματι σοβαρό. Αποσπά την προσοχή των Αρχών από τα σοβαρά τους καθήκοντα, εκθέτει σε κίνδυνο αθώους και, σε τελική ανάλυση, δεν είναι ασύνδετο προς τους ευρύτερους μηχανισμούς που απολήγουν στην απονομή της δικαιοσύνης». Στην υπόθεση Αβραάμ Παναγή ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2016, ημερ. 28.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B134, η οποία αφορούσε το αδίκημα της δημόσιας βλάβης όπως και η παρούσα, ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης. Του επιβλήθηκε πρόστιμο €600,00 και άσκησε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο το οποίο ανέφερε τα ακόλουθα: «Το αδίκημα το οποίο διέπραξε ο εφεσείοντας δεν στερείται σοβαρότητας. Αντίθετα, κατατασσόμενο από τον Ποινικό Κώδικα στα Ποινικά αδικήματα κατά την Απονομή Δικαιοσύνης, ενέχει όχι μόνο το στοιχείο της ανέντιμης συμπεριφοράς, αλλά, έτι περαιτέρω, της ανεπίτρεπτης επιβάρυνσης του έργου της αστυνομίας για διερεύνηση του εγκλήματος με προβολή μιας ψευδούς καταγγελίας, ώστε να προκαλείται δημόσια βλάβη. Η ποινή που επέβαλε το Δικαστήριο καθόλου δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Αντίθετα το Δικαστήριο επέδειξε επιείκεια». Στην υπόθεση Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 78/2021, ημερ. 9.11.2021 ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης στο αδίκημα της δημόσιας βλάβης όπως και η παρούσα υπόθεση. Άσκησε έφεση και το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Η φυλάκιση επιβάλλεται εκεί μόνο όπου οιαδήποτε άλλη ποινή θα κρινόταν ακατάλληλη και ανεπαρκής. Καταφεύγει σε αυτή το Δικαστήριο εκεί μόνο που η επιβολή της κρίνεται αναπόφευκτη (Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98». Κρίθηκε στην εν λόγω υπόθεση ότι η επιβολή ποινής προστίμου θα ήταν κατάλληλη και αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις αντί της ποινής φυλάκισης 2½ μηνών που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο και η οποία ποινή τελικά παραμερίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνω υπόψη μου την προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή καθώς επίσης ότι αδικήματα ως το επίδικο καθορίζονται ως σοβαρά και από τη σχετική νομολογία που ανέφερα πιο πάνω με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου σε σχέση με την ηλικία του, καθώς επίσης τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις ως αναφέρθηκαν από τον δικηγόρο του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι στο πρόσωπο του κατηγορούμενου δεν συντρέχει ο σημαντικός ελαφρυντικός παράγοντας της παραδοχής και συνακόλουθα ούτε το στοιχείο της μεταμέλειας. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με την ηλικία του καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις και τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει κρίνω ότι αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της επιβολής χρηματικής ποινής η οποία όμως πρέπει να έχει το στοιχείο της αποτρεπτικότητας. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω επιβάλω στον κατηγορούμενο ποινή προστίμου €850,00 στην μοναδική κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο