Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χριστόφορου Χριστοφή, Αρ. Υπόθεσης: 9000/2021, 6/9/2024

(1)/2011. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στις 8/8/2021 και περί ώρα 1600 στο Spyros Beach στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας προκάλεσε τρόμο στον Ανδρέα Γεωργιάδη από την Κοφίνου, απειλώντας τον ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό λέγοντας του ότι θα τον σκοτώσει. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 2 Κακόβουλη βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 85

(1)/2002 και 130

(1)/

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ] περιουσία του Ανδρέα Γεωργιάδη από την Κοφίνου». Ο κατηγορούμενος αρχικά δήλωσε μη παραδοχή και στις 2 κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει και η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε 2 μάρτυρες. Ακολούθως και συγκεκριμένα κατά τη δικάσιμο όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για τελικές αγορεύσεις ο κατηγορούμενος άλλαξε απάντηση στη 2η κατηγορία την οποία στη συνέχεια παραδέχθηκε. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η Αστ. 4458 Μικαέλλα Παναγή η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της υιοθέτησε τη γραπτή της κατάθεση, η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο 1, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: υπηρετεί στην Α.Δ.Ε. Λάρνακας και είναι τοποθετημένη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων. Στις 19.8.2021 προσήλθε στο Τμήμα ο Αντρέας Γεωργιάδης ο οποίος σε γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι στις 8.8.2021 και περί ώρα 16:00 καθώς βρισκόταν στο Spyros Beach στη Λάρνακα και πωλούσε παγωτό, ο κατηγορούμενος τον απείλησε ότι θα κάνει ζημιά στον ίδιο και στο όχημά του και πως προκάλεσε ζημιά στο όχημά του. Στις 4.9.2021 επέδωσε στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του τα οποία εκείνος υπέγραψε. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο παραπονούμενος αρχικά τον πλησίασε καθώς πωλούσε παγωτό κρατώντας στο χέρι του 1 μικρό μαχαίρι κουζίνας και του ανέφερε ότι η κρέμα του παγωτού του δεν ήταν καλή. Αυτό το ανέφερε στην παρουσία πελατών του προσβάλλοντάς τον. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι νευρίασε από αυτό και φοβήθηκε από το μαχαίρι με αποτέλεσμα να κατεβεί από το όχημά του και με τα χέρια του να δώσει γροθιά στο παράθυρο με αποτέλεσμα να το σπάσει. Επίσης ανέφερε ότι τράβηξε 1 σύρμα και το έκοψε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν απείλησε τον παραπονούμενο για τη ζωή ή την περιουσία του. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 11:50 - 11:55 στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα πιο πάνω αδικήματα, του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «δεν τον απείλησα, εγώ το έκαμα από αυτοάμυνα επειδή τον είδα με το μαχαίρι της κουζίνας». Η Μ.Κ.1 στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής της κατέθεσε ως τεκμήρια 2 έως 5 τη βεβαίωση πληροφόρησης και παραλαβής εγγράφων υπόπτου/κατηγορούμενου, την κατάθεση του Χριστόφορου Χριστοφή ημερ. 4.9.2021, τη γραπτή κατηγορία ημερ. 4.9.2021 και αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής μηχανοκίνητου οχήματος αντίστοιχα. Στο τεκμήριο 3 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Για όσα μου είπες πιο πάνω έχω να σου πω ότι είμαι ολόχρονα πλανόδιος πωλητής παγωτού και πιένω στο Spyros Beach 3 μέρες της εβδομάδας μόνο. Αυτός ο κύριος ο Αντρέας Γεωργιάδης ήρθε στο αυτοκίνητο μου με αριθμούς εγγραφής [ ] καθώς πουλούσα παγωτό, στο χέρι του κρατούσε ένα μαχαίρι της κουζίνας μικρό και είπε μου ότι η κρέμα του παγωτού μου δεν είναι καλή. Αυτό μου το ανάφερε μπροστά στους πελάτες μου. Εγώ νευρίασα και φοβήθηκα και από το μαχαίρι και κατέβηκα κάτω από το αυτοκίνητο μου και ππούνιαρα το παράθυρο του αυτοκινήτου του, τράβηξα και ένα σύρμα που κρέμμετουν και το έριξα στον άμμο και έφυγα εκείνος συνέχισε να δουλεύει κανονικά. Εγώ σε καμιά περίπτωση δεν τον απείλησα για την ζωή του ή για την περιουσία του». Στο τεκμήριο 4 όταν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε «Δεν τον απείλησα, εγώ το έκαμα από αυτοάμυνα επειδή τον είδα με το μαχαίρι της κουζίνας». Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι δεν θυμόταν εάν ο παραπονούμενος της ανέφερε τον λόγο για τον οποίο άφησε να παρέλθει μια εβδομάδα από την ημέρα που ισχυρίζεται ότι έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό μέχρι να προχωρήσει σε καταγγελία. Σε άλλη ερώτηση κατά πόσο ο παραπονούμενος πήρε το όχημά του στον Τμήμα για να το δει επίσης απάντησε ότι δεν θυμάται. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο Ανδρέας Γεωργιάδης ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε τη γραπτή του κατάθεση ημερ. 19.8.2021 η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο 6 στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: ήρθε σήμερα στην αστυνομία για να καταγγείλει ένα περιστατικό που έγινε στις 8.8.2021 περίπου η ώρα 16:00 - 17:00 στην παραλία Spyros Beach στη Λάρνακα με τον Χριστάκη που μένει Αραδίππου και οδηγούσε αυτοκίνητο παγωτού. Συγκεκριμένα ο Χριστάκης εξυπηρέτησε εκείνη την ημέρα κάποιους πελάτες με παγωτό της μηχανής και τους είδε ότι αμέσως μετά το πέταξαν. Όταν ο Χριστάκης ήταν μόνος του χωρίς πελάτες, φιλικά λόγω συναδελφοσύνης και θέλοντας να τον προστατεύσει, χωρίς να θέλει να τον προσβάλει πήγε με το αυτοκίνητο παγωτού του και τον πλησίασε στο δικό του αυτοκίνητο και χωρίς κακή πρόθεση του είπε να κοιτάξει την κρέμα του γιατί οι πελάτες του πέταξαν τα παγωτά. Ο Χριστάκης δεν του απάντησε οτιδήποτε και έτσι αυτός έφυγε με το αυτοκίνητό του από κοντά του. Μετά από μια ώρα καθώς εξυπηρετούσε πελάτες ήρθε ο Χριστάκης δίπλα του με το αυτοκίνητό του, κατέβηκε από αυτό, άνοιξε το απέναντι συρόμενο παράθυρο εξυπηρέτησης πελατών και του είπε «δεν είσαι εσύ άνθρωπος να μου πεις για το παγωτό μου» και συνέχισε να τον απειλεί λέγοντάς του ότι θα του κάψει το αυτοκίνητο, θα τον σκοτώσει και δεν θα μείνει πάνω του τούτο που είχε γίνει και με ένα ξύλο ή ρόπαλο, για το οποίο δεν μπορεί να πει με σιγουριά, κτυπούσε πάνω στο παράθυρο το οποίο και έσπασε ραζίγοντας το γυαλί. Αμέσως μετά ήρθε από την πλευρά του συνοδηγού, τράβηξε και έκοψε το σύρμα από την κάμερα που έχει στο αυτοκίνητο. Την ίδια ώρα οι πελάτες του μπήκαν μπροστά και του είπαν να σταματήσει να βρίζει και να τον απειλεί και ο Χριστάκης καθώς έφευγε συνέχισε να τον βρίζει και να τον απειλεί ότι θα τον σκοτώσει και ότι θα τραβήσει πολλά που λλόου του. Ο Χριστάκης έφυγε προς το αυτοκίνητό του και επέστρεψε ξανά την ίδια ώρα και συνέχισε να βρίζει και να τον απειλά. Κάποιοι λουόμενοι που ήταν δίπλα του ζήτησαν να φύγει επειδή φοβήθηκαν τα μωρά τους και αυτός ύστερα από λίγο έφυγε με το αυτοκίνητό του. Σε ερωτήσεις που του τέθηκαν στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος τον απείλησε προσωπικά ότι θα του κάνει κακό, θα τον σκοτώσει, θα του κρούσει το αυτοκίνητό του, θα βάλει ανθρώπους οι οποίοι είναι φίλοι του και δεν θα τον αφήσουν σε χλωρό κλαρί, θα τον ενοχλούν συνέχεια και έφερε 2 άλλους ανθρώπους με αυτοκίνητα για να μην τον αφήσουν να δουλέψει και τον απειλούσαν και εκείνοι. Ισχυρίστηκε τέλος ότι κατήγγειλε το περιστατικό μετά από μια βδομάδα επειδή περίμενε ότι λόγω φιλίας θα έκλεινε η υπόθεση αλλά αντί να σταματήσει ο κατηγορούμενος συνέχισε να τον κατηγορεί. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2, μεταξύ άλλων, ισχυρίστηκε πως βρισκόταν ακριβώς δίπλα από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου όταν είδε τους πελάτες που αγόρασαν παγωτό από εκείνον επειδή η παραλία είναι πάρα πολύ μικρή, σχεδόν μισό χιλιόμετρο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πλησίασε τον κατηγορούμενο όταν δεν είχε κόσμο κοντά του χωρίς να κρατά μαχαίρι ή οτιδήποτε άλλο. Όταν ρωτήθηκε εάν ο κατηγορούμενος όταν ήρθε κοντά του κρατούσε οτιδήποτε για να κάψει το αυτοκίνητό του όπως σπίρτα ή πετρέλαιο ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν πρόσεξε κάτι τέτοιο παρά μόνο ότι κρατούσε ένα ξύλο με το οποίο κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητό του. Ισχυρίστηκε πως όταν είδε ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε ξύλο φοβήθηκε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε κάτι στο χέρι του το οποίο ήταν ή ξύλο ή ρόπαλο και πως ο ίδιος φοβήθηκε την ώρα που ο κατηγορούμενος κτυπούσε το αυτοκίνητό του. Όταν το Δικαστήριο έκρινε πως αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και στη συνέχεια εξήγησε στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε και ένα μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Ο κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε την κατάθεσή του η οποία είχε ήδη σημειωθεί ως τεκμήριο
2. Στη συνέχεια σε ερωτήσεις που του τέθηκαν ισχυρίστηκε ότι στις 8.8.2021 η ώρα 16:00 βρισκόταν στο Spyros Beach και πωλούσε παγωτό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο παραπονούμενος πήγε στους δικούς του πελάτες και ήρθε και κοντά στον ίδιο κρατώντας ένα μαχαιράκι της κουζίνας και του έλεγε ότι το παγωτό του έχει πρόβλημα. Ισχυρίστηκε ότι μόλις τον είδε με το μαχαίρι κατέβηκε από το αυτοκίνητό του και έριξε μια γροθιά στο παράθυρο του αυτοκινήτου του παραπονούμενου και χωρίς να τον απειλήσει του είπε να μην ασχολείται με τη δουλειά του. Κατά την αντεξέτασή του ο κατηγορούμενος όταν ρωτήθηκε γιατί κατέβηκε από το αυτοκίνητό του και έριξε γροθιά στο γυαλί απάντησε ότι είδε τον παραπονούμενο με μαχαίρι και βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητό του και ο παραπονούμενος ήταν στο παράθυρό του με μαχαίρι. Τέλος αρνήθηκε υποβολή ότι απείλησε τον παραπονούμενο ότι θα τον σκοτώσει. Ως Μ.Υ.1 παρουσιάστηκε ο Σάββας Δημητρίου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι τον Αύγουστο του 2021 πωλούσε παγωτά στο Spyros Beach και είχε αντιληφθεί ότι κάτι συνέβηκε μεταξύ του κατηγορούμενου και του Χριστόφορου Χριστοφή οι οποίοι είναι συνάδελφοί του. Ισχυρίστηκε ότι κατά το περιστατικό τα αυτοκίνητα των πιο πάνω προσώπων ήταν δίπλα το ένα στο άλλο και ο κατηγορούμενος είχε πελάτες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Ανδρέας κατέβηκε και φώναζε ότι το παγωτό του Χριστόφορου ήταν χαλασμένο και οι πελάτες του αποχώρησαν. Στη συνέχεια ο Χριστάκης κατέβηκε κάτω και έδωσε γροθιά στο παράθυρο του αυτοκινήτου του Ανδρέα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν απείλησε τον παραπονούμενο ούτε ότι θα τον σκοτώσει ούτε ότι θα του κάνει κακό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε ένα αντικείμενο στο χέρι του αγνοεί όμως τι ήταν αυτό. Ο Μ.Υ.1 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι φίλος και με τον κατηγορούμενο όπως και με τον παραπονούμενο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι με τον παραπονούμενο έχει και ο ίδιος κάποιες διαφορές αλλά αρνήθηκε υποβολή ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει τον κατηγορούμενο ισχυριζόμενος ταυτόχρονα ότι ήταν παρών στο περιστατικό και είδε τι συνέβηκε. Ισχυρίστηκε ότι κατά το επεισόδιο είδε πως ο Ανδρέας φώναζε στον κατηγορούμενο «εν χαλασμένο το παγωτό σου, μην το δίνεις του κόσμου». Στη συνέχεια όταν η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις, ως ήδη προανέφερα, ο κατηγορούμενος άλλαξε απάντηση στη 2η κατηγορία την οποία και παραδέχθηκε. Ο κ. Σταύρου εισηγήθηκε ότι από την αξιόπιστη μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα της 1ης κατηγορίας ενώ αντίθετη ήταν η εισήγηση της κας Μικελλίδου. Έχω μελετήσει τις θέσεις και εισηγήσεις τους, τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Πιριλλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποινική Έφεση Αρ. 331/2015, ημερ. 11.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:B454, όπου επαναλήφθηκε η αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας. Επιπλέον, είναι καλά νομολογημένο ότι η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νου στους μάρτυρες κατηγορίας, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Σχετική είναι απόφαση Pal Tekinder κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Οι υποβολές όμως των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλώς μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαΐας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κρίνω πως η μαρτυρία της Μ.Κ.1, παρά το γεγονός ότι σε 2 απαντήσεις που της τέθηκαν κατά την αντεξέτασή της απάντησε ότι δεν θυμόταν, ήταν τυπική αφού περιορίστηκε στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και στην καταγραφή της απάντησης που αυτός έδωσε όταν κατηγορήθηκε γραπτώς και συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Δεν μπορεί όμως η μαρτυρία της να είναι διαφωτιστική σε σχέση με τα πρωτογενή γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού η ίδια δεν ήταν παρούσα στον επίδικο τόπο και χρόνο που αυτά διαδραματίστηκαν και λόγω τούτου δεν μπορεί να έχει ιδία αντίληψη για το τι πράγματι συνέβηκε. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 κρίνω ότι είχε λογική και συνοχή και συνακόλουθα πείθει για τη βασιμότητά της και γίνεται αποδεκτή. Έχοντας υπόψη μου πως κατ' ουσία ο ισχυρισμός του Μ.Κ.2 ότι ο κατηγορούμενος κατά το επίδικο περιστατικό κτύπησε το παράθυρο του αυτοκινήτου του Μ.Κ.2 επιβεβαιώνεται και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, ο οποίος στην κατάθεσή του ανέφερε πως νευρίασε με αποτέλεσμα να κατεβεί από το όχημά του και με τα χέρια του να δώσει γροθιά στο παράθυρο με αποτέλεσμα να το σπάσει, κρίνω ότι είναι λογικός και ο άλλος ισχυρισμός του Μ.Κ.2 ότι ο κατηγορούμενος του, όντας νευριασμένος, του είπε πως θα του κάψει το αυτοκίνητο, θα τον σκοτώσει και δεν θα μείνει πάνω του εκείνο που έγινε εκείνη την ώρα. Έχοντας υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος ήταν νευριασμένος αφού έφθασε στο σημείο να προβεί σε ενέργεια που κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα έκανε ποτέ ευρισκόμενος σε ψυχική ηρεμία δηλαδή να σπάσει το παράθυρο του αυτοκινήτου του Μ.Κ.2 κρίνω ότι ήταν λογικώς αναμενόμενο, λόγω των νεύρων που τον είχαν κυριεύσει, να εκστόμισε προς τον Μ.Κ.2 τα λόγια ότι θα τον σκοτώσει και ότι θα του κάψει το αυτοκίνητο. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε ξύλο ή ρόπαλο κρίνω ότι αυτός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός επειδή, ως ανέφερε στην κατάθεσή του, δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι πράγματι κρατούσε ο κατηγορούμενος. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου στο μέρος της που αποτελεί παραδοχή ότι έκοψε ένα σύρμα και έσπασε το παράθυρο του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου γίνεται αποδεκτή αφού είναι ενάντια στα συμφέροντά του και δεν είναι λογικό να προέβαινε σε αυτή σε περίπτωση ένα δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι ο Μ.Κ.2 κατά το επίδικο περιστατικό κρατούσε ένα μαχαίρι κουζίνας στην παρουσία πελατών που αγόραζαν παγωτό κρίνω ότι αυτός δεν πείθει για τη βασιμότητά του αφού δεν είναι λογικό ο Μ.Κ.2 να κρατούσε μαχαίρι σε κοινή θέα στην παραλία και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ομοίως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ούτε ο άλλος ισχυρισμός του ότι φοβήθηκε επειδή δήθεν ο Μ.Κ.2 κρατούσε μαχαίρι αφού σε περίπτωση που ο εν λόγω ισχυρισμός ανταποκρινόταν στην αλήθεια θα ήταν λογικώς αναμενόμενο ότι ο κατηγορούμενος θα προσπαθούσε να προστατεύσει τον εαυτό του κρατώντας απόσταση από τον Μ.Κ.2 και θα παρέμενε στην ασφάλεια του αυτοκινήτου του παρά να εξερχόταν από αυτό και να προχωρούσε προς το μέρος του Μ.Κ.

1. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή επειδή εμφορείται από ιδιοτελή κίνητρα. Ως ανέφερε κατά την αντεξέτασή του έχει και ο ίδιος κάποιες διαφορές με τον Μ.Κ.2 και συνεπώς λόγω τούτου κρίνω πως δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και φίλος του, ως ισχυρίστηκε. Συνεπώς κρίνω ότι τα ιδιοτελή κίνητρά του ήταν ο λόγος που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει τον κατηγορούμενο ο οποίος, ομοίως όπως και ο ίδιος, έχουν επαγγελματικές διαφορές με τον Μ.Κ.2, αφού όλοι τους δραστηριοποιούνται επαγγελματικά με την πώληση παγωτού στην παραλία Spyros Beach και λόγω του γεγονότος ότι πρόκειται για μια μικρή παραλία, σχεδόν μισό χιλιόμετρο ως ανέφερε και ο Μ.Κ.2, υπάρχει έντονος ανταγωνισμός ποιος θα έχει τη μερίδα του λέοντος από τις πωλήσεις. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη μου την αξιολόγηση της μαρτυρίας στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω καθώς επίσης όσα δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα και τη μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με την παρούσα υπόθεση: ο Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος είναι πωλητές παγωτού που δραστηριοποιούνται στην παραλία Spyros Beach στη Λάρνακα. Στις 8.8.2021 ο Μ.Κ.2 είδε κάποιους πελάτες στους οποίους ο κατηγορούμενος είχε αμέσως προηγουμένως πωλήσει παγωτό να το πετούν και όταν αυτός αργότερα ήταν μόνος του πλησίασε το όχημα του κατηγορούμενου και του ανέφερε να κοιτάξει την κρέμα του επειδή οι πελάτες του πέταξαν τα παγωτά. Ο κατηγορούμενος δεν του είπε οτιδήποτε και περίπου μετά από μια ώρα όταν ο Μ.Κ.2 εξυπηρετούσε πελάτες ο κατηγορούμενος ήρθε δίπλα από το αυτοκίνητό του, κατέβηκε και αφού άνοιξε το συρόμενο παράθυρο εξυπηρέτησης πελατών είπε στον Μ.Κ.2 ότι δεν είναι άνθρωπος για να του πει για το παγωτό του, ότι θα του κάψει το αυτοκίνητό του, θα τον σκοτώσει και ότι δεν θα μείνει πάνω του εκείνο που είχε γίνει. Στη συνέχεια κτύπησε και έσπασε το παράθυρο του οχήματος του Μ.Κ.
2. Ο Μ.Κ.2 δεν προχώρησε σε άμεση καταγγελία στην αστυνομία επειδή ανέμενε πως λόγω του γεγονότος ότι είναι συνάδελφος με τον κατηγορούμενο το θέμα θα έληγε φιλικά. Επειδή όμως ο κατηγορούμενος συνέχισε και μετά το περιστατικό να αναφέρει σε κοινούς γνωστούς τους ότι θα κάμει κακό στον ίδιο και στο αυτοκίνητό του στις 19.8.2021 μετέβηκε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας και κατήγγειλε ότι στις 8.8.2021 ο κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητό του και τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Στη συνέχεια η Μ.Κ.1 στις 4.9.2021 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και στη συνέχεια τον κατηγόρησε γραπτώς και κατέγραψε την απάντησή του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Η 1η κατηγορία εδράζεται στο άρθρο 91A του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 το οποίο έχει ως ακολούθως: «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 41/2021, ημερ. 28.9.2022, ECLI:CY:AD:2022:B369, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα: «Προκύπτει συνεπώς ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι α) η απειλή (άσκησης) βίας ή (τέλεσης) παράνομης πράξης ή παράλειψης κατά προσώπου β) που του προκαλεί τρόμο ή ανησυχία. Το τι συνιστά απειλή, είναι ζήτημα πραγματικό, το οποίο κρίνεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Ειδικότερα, κρίνεται αντικειμενικά, από το περιεχόμενο των όσων εκστομίζονται, ως και το αποτέλεσμα που αυτά προκαλούν στο πρόσωπο που απευθύνονται. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού (βλ. Ν. Νετζίηπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 1). Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κούσουλος ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 119/2021, ημερομηνίας 20.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:B13, η οποία αφορούσε το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του Άρθρου 91Α του ΚΕΦ. 154 είναι σχετικό: «Στη Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 1, όπου εξετάστηκαν οι πρόνοιες του Άρθρου 91(γ) του Κεφ. 154, αναφέρθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Τα αποφασισθέντα σ΄ εκείνη την υπόθεση εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία και στην παρούσα. Ως προς την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον απειλούμενο αυτό εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου. Σχετική είναι η αγγλική υπόθεση DPP v. Ramos [2000] All E.R. (D) 544, όπου εξετάστηκε το Άρθρο 4 του αγγλικού Public Order Act 1986, που αφορά το αδίκημα «fear or provocation of violence» όπου τονίστηκε ότι αυτό που έχει σημασία είναι η υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου, παρά τη στατιστική πιθανότητα άσκησης βίας σε σύντομο χρόνο. Ο κατηγορούμενος πρέπει να είχε πρόθεση εκφοβισμού του παραπονούμενου, έστω και αν δεν είχε σκοπό να διενεργήσει πράξη βίας ή παράνομη πράξη. Αυτή είναι η ένοχη διάνοια για τη διάπραξη του αδικήματος.» Σ' ό,τι αφορά την ένοχη διάνοια παραθέτουμε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Sweet v. Parsley [1970] A.C. 132 σελίδα 148: «Ι dealt with this matter at some length in Warner's case [1969] 2 A.C.

1. On reconsideration I see no reason to alter anything which I there said. But I thing that some amplification is necessary. Our first duty is to consider the words of the Act: if they show a clear intention to create an absolute offence that is an end of the matter. But such cases are very rare. Sometimes the words of the section which creates a particular offence make it clear that mens rea is required in one form or another. Such cases are quite frequent. But in a very large number of cases there is no clear indication either way. In such cases there has for centuries been a presumption that Parliament did not intend to make criminals of persons who were in no way blameworthy in what they did. That means that whenever a section is silent as to mens rea there is a presumption that, in order to give effect to the will of Parliament, we must read in words appropriate to require mens rea."». Στην υπόθεση Κούσουλος ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 119/2021, ημερ. 20.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:B13, η οποία αφορούσε το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του Άρθρου 91Α του Κεφ. 154 ο εφεσείων ο οποίος κρίθηκε ένοχος από το πρωτόδικο Δικαστήριο και η καταδίκη του επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο είχε εκστομίσει τη φράση «θα σε σκοτώσω εσένα και το γιο σου». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου αφενός τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη νομική πτυχή του θέματος ως τα ανέφερα πιο πάνω και ιδίως ότι ο κατηγορούμενος στις 8.8.2021 και μεταξύ των ωρών 16:00 - 17:00 είπε στον Μ.Κ.2 ότι θα του κάψει το αυτοκίνητό του και θα τον σκοτώσει καθώς επίσης ότι στη συνέχεια έκοψε ένα σύρμα από το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 και του έσπασε το παράθυρο του αυτοκινήτου του, κρίνω ότι η εν λόγω φράση, ως εκστομίστηκε από τον κατηγορούμενο υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, περιείχε απειλή άσκησης βίας και τέλεσης παράνομης πράξης κατά του εν λόγω προσώπου και δημιούργησε εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού του Μ.Κ.
2. Συνακόλουθα κρίνω ότι αποδείχθηκε το αδίκημα της απειλής που αφορά η 1η κατηγορία και λόγω των πιο πάνω ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτή. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο/Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο