Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αντρέα Παττίχη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1974/2020, 29/10/2024

(1)/2008. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 2ος κατηγορούμενος την 1/3/2020 και ώρα 1818 στο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας κατά τη διάρκεια του αγώνα «ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ - ΑΕΚ» παράνομα επιτέθηκε στον φρουρό ασφαλείας Ανδρέα Γεωργίου από το Κιβισίλι. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. κατηγορίας 4 Συνέργεια μετά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 23, 25 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του άρθρου 2, 54

(1)του Νόμου Περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008 υπ' αριθμό 48

(1)/

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 2ος κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ενώ γνώριζε ότι ο 1ος κατηγορούμενος ήταν ένοχος ποινικού αδικήματος, δηλαδή της παράνομης εισόδου σε αγωνιστικό χώρο, παρέσχε βοήθεια σε αυτόν με σκοπό να του δώσει τη δυνατότητα να διαφύγει την τιμωρία. Μεταξύ των ευρημάτων στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο και τα οποία κρίνω ότι είναι σχετικά με το θέμα της ποινής στην παρούσα απόφαση είναι τα ακόλουθα: «Την 1.3.2020 στο στάδιο «Αντώνης Παπαδόπουλος» στη Λάρνακα διεξήχθη ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων της Ανόρθωσης Αμμοχώστου και της ΑΕΚ Λάρνακας. Ο αγώνας ξεκίνησε η ώρα 18:00 και οι οπαδοί της ΑΕΚ βρίσκονταν στη βόρεια κερκίδα του γηπέδου. Όταν η ομάδα της ΑΕΚ σημείωσε τέρμα ο 1ος κατηγορούμενος εισήλθε εντός του αγωνιστικού χώρου και 2 φρουροί ασφαλείας, μεταξύ αυτών και ο Ανδρέας Γεωργίου (Μ.Κ.6) τον έθεσαν υπό περιορισμό κρατώντας τον με τα χέρια τους. Όταν ο 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν κοντά στα κάγκελα της κερκίδας στην οποία βρίσκονταν οι οπαδοί της ΑΕΚ και προσπαθούσε να ελευθερωθεί από τους φρουρούς ασφαλείας μερικοί από τους οπαδούς της ΑΕΚ οι οποίοι στέκονταν στον διάδρομο που βρίσκεται μπροστά από την κερκίδα και σε ψηλότερο σημείο σε σχέση με τον 1ο κατηγορούμενο και τους φρουρούς ασφαλείας προσπάθησαν να τον αποσπάσουν από τα χέρια των φρουρών. Κάποιος από αυτούς τράβηξε τον 1ο κατηγορούμενο από το αριστερό του χέρι και ένας άλλος από το δεξί. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα στο σημείο έφθασε βιαστικά κάποιος άλλος οπαδός ο οποίος βρισκόταν στην κερκίδα των οπαδών της ΑΕΚ ο οποίος φορούσε μαύρο τζόκεϋ, κίτρινη κοντομάνικη φανέλα και κάτω μαύρη φόρμα. Ο εν λόγω οπαδός ήταν ο 2ος κατηγορούμενος και βρέθηκε πίσω από τους άλλους οπαδούς οι οποίοι ακουμπούσαν στα κάγκελα στα οποία προσπαθούσε να αναρριχηθεί ο 1ος κατηγορούμενος. Ο 2ος κατηγορούμενος, ευρισκόμενος πίσω από τους άλλους οπαδούς πέρασε το δεξί του πόδι μεταξύ της 1ης και της 2ης μεταλλικής δοκού του καγκέλου και κλώτσησε 8 φορές προς τον Μ.Κ.
2. Σε μερικές από αυτές είχε κτυπήσει τον Μ.Κ.6 ψηλά πάνω στο πρόσωπο. Σε κάποια στιγμή ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος συνεχώς προσπαθούσε να απελευθερωθεί από τους φρουρούς ασφαλείας κατόρθωσε τελικά να τους διαφύγει και ανέβηκε στην κερκίδα». Ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου όταν έλαβε τον λόγο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο νεαρής ηλικίας, εργάζεται σε εκτελωνιστικό γραφείο το οποίο έχει έδρα το αεροδρόμιο Λάρνακας και ο μηνιαίος μισθός του είναι περίπου €1.
3. Εισηγήθηκε επίσης όπως σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ως κατάλληλη ποινή αυτή της φυλάκισης να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την άμεση εκτέλεσή της. Άκουσα με προσοχή και έχω λάβει υπόψη μου όλα όσα ο δικηγόρος του κατηγορούμενου ανέφερε. Το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία επιλογής του είδους της ποινής που θα επιβάλει σε μια συγκεκριμένη υπόθεση λαμβάνει υπόψη του τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον νόμο ανώτατη ποινή, τις συνθήκες διάπραξής τους καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του εκάστοτε κατηγορούμενου. Επιπλέον, σε αδικήματα τα οποία είναι σοβαρά ή και για τα οποία παρατηρείται αυξητική τάση διάπραξής τους η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αντώνη Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονωμένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64)». Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει επίσης υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Οι παλαιότερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν στην επιβολή ποινών παρέχουν ένδειξη του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής πλην όμως δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου επειδή η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Γεωργίου κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 61/2020, ημερομηνίας 14.7.2022, ECLI:CY:AD:2022:B304 και ANDREI ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 164 και 165/2022, ημερομηνίας 23.1.2023). Στην υπόθεση Φιλίππου άλλως Φαλκονέττι ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 245 που αφορούσε σε επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα στην οποία το αδίκημα διαπράχθηκε καθ' ο χρόνο το όργανο έσπευδε σε βοήθεια διαιτητή ποδοσφαιρικού αγώνα κρίθηκε ότι η ποινή άμεσης φυλάκισης 4 εβδομάδων που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που είχε λευκό ποινικό μητρώο και είχε μεταμεληθεί ήταν επιεικής και σε καμία περίπτωση υπερβολική ως είχε εισηγηθεί ο εφεσείων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αντώνη Αντωνίου (πιο πάνω), κρίθηκε ότι η ποινή φυλάκισης 60 ημερών με τριετή αναστολή ήταν αδικαιολόγητη και ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε με άμεση ποινή φυλάκισης 60 ημερών. Λέχθηκε επίσης ότι η επιβολή αποτρεπτικής ποινής είναι επιβεβλημένη στις περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων βίας στους αθλητικούς χώρους λόγω της συχνότητας στη διάπραξή τους. Τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι πολύ σοβαρά και αυτό προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ανώτατες ποινές για καθένα από αυτά καθώς και από τη σχετική νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω. H 3η κατηγορία εδράζεται στα άρθρα 2, 59 και 73 του Περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48(Ι)/2008. Το άρθρο 59 προνοεί ότι: «Οποιοδήποτε πρόσωπο συμμετέχει σε συμπλοκή ή επίθεση με οποιοδήποτε τρόπο εναντίον οποιουδήποτε προσώπου και η επίθεση ή συμπλοκή οφείλεται ή συνδέεται με αγώνα ή εκδήλωση είναι ένοχο πλημμελήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ ή και στις δύο αυτές ποινές». H 4η κατηγορία εδράζεται στα άρθρα 23, 25 και 35 του Ποινικού Κώδικα και στα άρθρα 2 και 54

(1)του Περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48(Ι)/2008 αντίστοιχα. Η ποινή για το εν λόγω αδίκημα, ως προκύπτει από το άρθρο 35 του Ποινικού Κώδικα, δύναται να είναι ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (περίπου €2.500) ή και οι δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 73

(1)του Ν.48(Ι)/2008 ορίζει τα ακόλουθα: «73

(1)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε ποινή προβλέπεται στον παρόντα Νόμο ή σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού, το δικαστήριο, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης, εκδίδει (α) σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο από έξι

(6)μήνες μέχρι ένα

(1)έτος ή διάταγμα υποχρεωτικής κοινωνικής εργασίας για αντίστοιχη περίοδο, (β) σε περίπτωση δεύτερης καταδίκης διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο από ένα

(1)έτος μέχρι δύο

(2)έτη, (γ) σε περίπτωση τρίτης καταδίκης διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο από δύο

(2)μέχρι τέσσερα

(4), και (δ) σε περίπτωση περισσότερων καταδικών, διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο από τέσσερα

(4)μέχρι έξι

(6)έτη: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλάκισης, το διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευση της εισόδου σε αθλητικούς χώρους, που εκδίδεται για το ίδιο αδίκημα, ισχύει από την ημερομηνία που καθορίζεται από το δικαστήριο: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους το δικαστήριο, προς εξασφάλιση της συμμόρφωσης με το εν λόγω διάταγμα, διατάσσει το καταδικασθέν πρόσωπο να παρουσιάζεται και να παραμένει σε αστυνομικό σταθμό κατά τη διεξαγωγή συγκεκριμένου αγώνα ή εκδήλωσης, εκτός εάν το δικαστήριο, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ικανοποιηθεί ότι είναι δυνατόν να ληφθούν οποιαδήποτε άλλα μέτρα που δυνατόν να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με το εκδοθέν διάταγμα.». Στα πλαίσια προσδιορισμού του είδους της κατάλληλης ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη για καθένα από αυτά μέγιστη ποινή και από τη σχετική νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η βία η οποία σχετίζεται με αθλητικές εκδηλώσεις βρίσκεται σε έξαρση και για αυτό είναι αναγκαία η αντιμετώπισή της με αυστηρές ποινές. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι στην παρούσα υπόθεση ελλείπει ο ισχυρός μετριαστικός παράγοντας της μεταμέλειας η οποία εκφράζεται με την παραδοχή ενός κατηγορούμενου. Από την άλλη λαμβάνω υπόψη μου ως μετριαστικό παράγοντα προς όφελος του κατηγορούμενου το γεγονός ότι είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου καθώς επίσης ότι η επίθεση που τέλεσε κατά του Μ.Κ.6 δεν του προκάλεσε οποιαδήποτε σωματική βλάβη. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σήμερα ποινή για αδικήματα τα οποία τελέστηκαν την 1.3.2020. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων ως τα ανέφερα πιο πάνω χωρίς να παραγνωρίζω τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες ούτε τον χρόνο που μεσολάβησε από τη διάπραξη των αδικημάτων έως σήμερα κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων ούτε και θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Συνακόλουθα κρίνω ως αρμόζουσες ποινές τις οποίες και επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες: · Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών · Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν μεταξύ τους. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης κάτω των 3 ετών προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Το θέμα της αναστολής ποινής φυλάκισης ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 καθώς επίσης και οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι δυνατό να ανασταλεί εφόσον αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης ή και από τα προσωπικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου. Σχετικά με το ζήτημα της αναστολής ποινής φυλάκισης στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930 λέχθηκε ότι «κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Απέργη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 64/2023, ημερ. 22.6.2023 έγινε αναφορά στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 9/2021, ημερ. 29.7.2021 στην οποία εξηγήθηκε ότι ποινή φυλάκισης, ακόμα και εκεί όπου θα μπορούσε να θεωρηθεί και αυστηρή λόγω του ύψους της, μπορεί να απωλέσει το στοιχείο της αποτροπής εφόσον ανασταλεί, ακόμα και να καταστεί ανεπαρκής για την τιμωρία του καταδικασθέντα. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και ιδίως τη φύση και την ένταση της επίθεσης προς τον Μ.Κ.6 η οποία δεν του προκάλεσε οποιαδήποτε σωματική βλάβη, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με την ηλικία του και το γεγονός ότι από τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων μεσολάβησαν 4 ½ και πλέον χρόνια κατά τα οποία ο κατηγορούμενος παρέμεινε νομοταγής κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Περαιτέρω εναντίον του κατηγορούμενου ο οποίος δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη εκδίδεται διάταγμα με το οποίο του απαγορεύεται η είσοδος σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο 8 μηνών από σήμερα δυνάμει των προνοιών του άρθρου 73(Ι) του Ν.48(Ι)/2008. Έχοντας περαιτέρω υπόψη μου το λεκτικό του επίδικου νόμου κρίνω ότι με την έκδοση του ως άνω διατάγματος δεν μπορεί ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος να διαταχθεί και να παρουσιάζεται σε αστυνομικό σταθμό κατά τη διεξαγωγή συγκεκριμένου αγώνα ή εκδήλωσης αφενός επειδή αυτό δεν προκύπτει από το ως άνω λεκτικό και αφετέρου επειδή κρίνω ότι η πιο πάνω διαταγή αναφέρεται μόνο στις περιπτώσεις που η ως άνω απαγόρευση συνδέεται με συγκεκριμένο αγώνα ή εκδήλωση και δεν αφορά στην περίπτωση της γενικής απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους. Η κατηγορούσα αρχή να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για την έκδοση του ως άνω διατάγματος απαγόρευσης εισόδου σε αθλητικούς χώρους το οποίο εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος να καταβάλει το ποσό των €90,00 ως έξοδα της δίκης. (Επεξηγούνται στον κατηγορούμενο οι συνέπειες της αναστολής της ποινής φυλάκισης και διευκρινίζεται ότι αυτή δεν αφορά το διάταγμα της απαγόρευσης εισόδου σε αθλητικούς χώρους). (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο