ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 11198/2024, 3/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11198/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 03.12.2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Στέλλα Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: Προσωπικά Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή - Το Κατηγορητήριο Η παρούσα υπόθεση αφορά το αδίκημα της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 19.07.2024, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα (εφεξής καλούμενου ως «το Όχημα Α») στην Αθηένου της Επαρχίας Λάρνακας με ταχύτητα 87ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ που είναι το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη του αδικήματος και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.
- Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αστυφύλακα 4190 Γ.Ξ. (ΜΚ1). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Η όλη μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και κατωτέρω παραθέτω τα κύρια σημεία της. Ο ΜΚ1 υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Αθηένου. Κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του ημερ. 11.06.2024, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την δια ζώσης μαρτυρία του, στις 24.04.2024 και περί ώρα 08:49 διενεργούσε έλεγχο τροχαίας στην οδό Μουγιάρη στην Αθηένου και διαπίστωσε ότι το Όχημα Α κινείτο με υπερβολική ταχύτητα, ήτοι 87ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ που ήταν το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο. Αφού ανέκοψε το ανωτέρω όχημα, διαπίστωσε ότι ο οδηγός ήταν ο Κατηγορούμενος και τον κατήγγειλε για το ανωτέρω αδίκημα. Όταν επέστησε την προσοχή του Κατηγορούμενου στον Νόμο, αυτός απάντησε «τίποτε». Ακολούθως, εξέδωσε εξώδικο για το ποσό των €66, το οποίο δεν πληρώθηκε από τον Κατηγορούμενο. Στην αντεξέτασή του, συμφώνησε με την υποβολή του Κατηγορούμενου ότι όταν ανέκοψε το Όχημα Α, ο Κατηγορούμενος του είπε ότι ο λόγος που οδήγησε με υπερβολική ταχύτητα ήταν για να προσπεράσει άλλο προπορευόμενο όχημα και συμφώνησε, επίσης, ότι όταν διαπίστωσε την ταχύτητα του Οχήματος Α, ο Κατηγορούμενος ήταν στην διαδικασία προσπεράσματος προπορευόμενου οχήματος. Αρνήθηκε, όμως, την θέση και υποβολή του Κατηγορούμενου ότι ο ίδιος πρότεινε στον Κατηγορούμενο να του εκδώσει εξώδικο ύψους €20 λόγω των ανωτέρω ιδιαίτερων περιστάσεων της υπόθεσης. Εξήγησε δε ότι τούτο είναι αδύνατο, καθώς το εξώδικο εκδίδεται με βάση την ένδειξη ταχύτητας στο ταχύμετρο και δεν μπορεί ο ίδιος να το αλλάξει και να καταχωρίσει άλλη ταχύτητα. Ο Κατηγορούμενος, στην προφορική μαρτυρία του, ανέφερε ότι όντως ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το Όχημα Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο και παραδέχθηκε ότι αύξησε την ταχύτητα του οχήματος του και υπερέβηκε το επιτρεπόμενο όριο, με σκοπό να προσπεράσει προπορευόμενο όχημα με ασφάλεια. Ισχυρίστηκε δε ότι ο ΜΚ1 του πρότεινε να του εκδώσει εξώδικο ύψους €20 λόγω των περιστάσεων της υπόθεσης, ήτοι ότι η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας έγινε κατά το προσπέρασμα άλλου οχήματος. Επειδή, όμως, ο ίδιος πρόβαλε την θέση στον ΜΚ1 ότι δεν θα έπρεπε καν να τον καταγγείλει, ο ΜΚ1 του εξέδωσε το επίδικο εξώδικο ύψους €
- Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ήρεμος, σταθερός και σαφής στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Διαφάνηκε δε ότι δεν έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης ή οποιαδήποτε προηγούμενα με τον Κατηγορούμενο. Ανέφερε, επίσης, τους ελέγχους που διενήργησε προτού χρησιμοποιήσει το επίδικο ταχύμετρο κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο διαπίστωσε την ταχύτητα του Οχήματος Α προτού αυτός το ανακόψει. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1 και την αποδέχεται. Ο Κατηγορούμενος, έκαμε επίσης καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Παραδέχθηκε ότι οδηγούσε καθ' υπέρβασιν του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας, αναφέροντας ότι ζήτησε από τον ΜΚ1 να μην τον καταγγείλει επειδή κατά τον επίδικο χρόνο προσπερνούσε άλλο προπορευόμενο όχημα. Ο ισχυρισμός του, όμως, ότι ο ΜΚ1 του πρότεινε να του εκδώσει εξώδικο ύψους €20, αντί €66 που αντιστοιχεί στην επίδικη τροχαία παράβαση της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος με ταχύτητα 87ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ, δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθειά της. Εκτός του ότι αυτή η θέση απορρίφθηκε από τον ΜΚ1, στο τέλος της ημέρας ο ΜΚ1 εξέδωσε εξώδικο για €66 και δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου που να αποδίδει εκδικητικό κίνητρο στον ΜΚ1 για την έκδοση του εξωδίκου. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η έκδοση εξωδίκου ήταν στην διακριτική εξουσία του ΜΚ1 (βλ. άρθρα 5 και 9 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου (Ν.47(I)/1997) και δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του επίδικου αδικήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Δημητρίου
(2003)2 ΑΑΔ 45). Πέραν του ανωτέρω μέρους της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, το οποίο δεν είναι αποδεκτό για τους λόγους που εξηγήθηκαν, η υπόλοιπη μαρτυρία του, η οποία ούτως ή άλλως δεν συγκρούεται με την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, κρίνεται ως αξιόπιστη. 4. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη του επίδικου αδικήματος, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Η σχετική νομοθετική πρόνοια είναι το άρθρο 6
(3)του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ (€4.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» Στην παρούσα υπόθεση, δεν αμφισβητείται ότι ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το Όχημα Α στον επίδικο δρόμο, του οποίου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν τα 65ΧΑΩ. Είναι, επίσης, παραδεκτό από τον Κατηγορούμενο ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδήγησε καθ' υπέρβασιν του ανωτέρω ορίου ταχύτητας, ενώ σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ1, ο οποίος εξήγησε πως διαπίστωσε την ταχύτητα του Οχήματος Α με το ταχύμετρό του (βλ. Μεταξάς ν Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 560), αποτελεί εύρημα μου ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με ταχύτητα 87ΧΑΩ. Αποτελεί, επίσης, εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά τον επίδικο χρόνο διάπραξης του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε άλλο προπορευόμενο όχημα. Ο Κατηγορούμενος δεν αρνείται ουσιαστικά την διάπραξη του αδικήματος. Εκείνο που προβάλλει και εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο είναι ότι ενόψει των ιδιαίτερων περιστάσεων της υπόθεσης, ήτοι της υπέρβασης ορίου ταχύτητας κατά τον χρόνο προσπεράσματος άλλου οχήματος, θα πρέπει να αθωωθεί. Στο στάδιο των αγορεύσεων, το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο να το παραπέμψει σε συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη ή νομολογία για την ανωτέρω θέση του και ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι στην «διακριτική εξουσία» του Δικαστηρίου. Ευσεβάστως, όμως, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον Κατηγορούμενο. Η αποστολή της Δικαιοσύνης και των Δικαστηρίων είναι η εφαρμογή του δικαίου όπως καθορίζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους που συνάδουν με αυτό (βλ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλής των Αντιπροσώπων
(1985)3 CLR 1429). Στην προκειμένη περίπτωση, ο νόμος δεν προβλέπει οποιαδήποτε τέτοια υπεράσπιση για το αδίκημα της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας. Ως εκ τούτου, η ανωτέρω θέση του Κατηγορούμενου κρίνεται ως ανεδαφική και δεν μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση στην διάπραξη του παρόντος αδικήματος. Ενόψει όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο, ήτοι ότι οδήγησε το Όχημα Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο με ταχύτητα 87ΧΑΩ αντί 65ΧΑΩ. 5. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο