ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ANASTASIIA AVDONINA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1084/2024, 30/9/2024

(2014)2 ΑΑΔ 263 και Ocean Reef Properties Ltd v Colville

(2015)1 ΑΑΔ 1002): (α) Στις 28.05.2023 η Κατηγορούμενη 1 ήταν η σύζυγος του Κατηγορούμενου και οδηγούσε το Όχημα Α στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Κοφίνου στις Αγγλισίδες της Επαρχίας Λάρνακας. Ο δε Κατηγορούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Οχήματος Α. (β) Η άδεια κυκλοφορίας του Οχήματος Α έληξε στις 31.12.2021 και ακολούθως η εγγραφή του ακυρώθηκε από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων στις 11.03.2023, με αποτέλεσμα να παύσει και η ισχύς του πιστοποιητικού καταλληλότητας του οχήματος. 4. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη

(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς

(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ήρεμος, σταθερός και επεξηγηματικός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Άλλωστε, δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας η μαρτυρία του κατά την αντεξέταση, καθώς ο Κατηγορούμενος υπέβαλε μόνο μία ερώτηση σε σχέση με την επικοινωνία τους στις 28.05.2023, κάτι το οποίο επίσης δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Ενόψει των ανωτέρω, η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Ο Κατηγορούμενος, από την άλλη, δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν αντιφατική, ενώ η προσπάθεια του να υπεκφύγει των ευθυνών του ήταν πρόδηλη. Στην δήλωση του, Τεκμήριο 3, ανέφερε ότι η σύζυγος του, Κατηγορούμενη 1, χρησιμοποιεί το Όχημα Α χωρίς την συγκατάθεσή του και θεωρεί την παρούσα περίπτωση παρόμοια με την περίπτωση που θα του έκλεβαν το όχημά του και στην αντεξέταση του δήλωσε ότι «Δεν γνώριζα καν ότι η σύζυγος μου δεν είχε καταβάλει τα τέλη κυκλοφορίας και ότι οδηγεί το συγκεκριμένο όχημα». Οι ανωτέρω θέσεις του, όμως, εκτός του ότι δεν υποβλήθηκαν ποτέ στον ΜΚ1, αντικρούεται με την θέση και ισχυρισμό του ότι από τον Σεπτέμβριο του 2019 έδωσε το Όχημα Α στην σύζυγο του, Κατηγορούμενη 1, για να το οδηγεί η τελευταία. Επίσης, δεν αμφισβήτησε ότι απολογήθηκε στον ΜΚ1 όταν ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί για τα παρόντα αδικήματα, ενώ, μάλιστα, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ίδιος είπε στον ΜΚ1 πως θα λάβει μέτρα και παρέδωσε όλα τα σχετικά στοιχεία στην Κατηγορούμενη 1 προκειμένου να συμμορφωθεί και πληρώσει τα απαραίτητα τέλη. Αν η οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη 1 έγινε χωρίς την συγκατάθεση του Κατηγορούμενου, γιατί δεν την κατήγγειλε για κλοπή ή έστω να της ζητήσει να του παραδώσει πίσω το όχημα, παρά να της δώσει τα απαραίτητα στοιχεία για να συνεχίσει να το οδηγεί; Πρόδηλα, οι ανωτέρω αντιφατικοί ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου δεν έχουν πείσει το Δικαστήριο. Αντιθέτως, για τους ανωτέρω λόγους, η μαρτυρία του κρίνεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται. 5. Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο αυτού πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι, αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας Η εισήγηση του Κατηγορούμενου ότι δεν έχει δικαιοδοσία το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να έχει οποιοδήποτε έρεισμα. Καταρχάς, δεν αμφισβητείται ότι το επίδικο όχημα οδηγείτο κατά τον επίδικο χρόνο εντός της Επαρχίας Λάρνακας. Η χρήση και οδήγηση του οχήματος συνιστά συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ως εκ τούτου, τουλάχιστον εν μέρει, τα αδικήματα φέρονται να διαπράχθηκαν εντός της Επαρχίας Λάρνακας. Ανεξάρτητα και επιπρόσθετα των ανωτέρω, όμως, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας διατηρεί δικαιοδοσία και για αδικήματα που διαπράχθηκαν σε άλλες επαρχίες δυνάμει του Περί Δικαστηρίων (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου (Ν.43/1974), καθώς ο Κατηγορούμενος απάντησε στις κατηγορίες στις 08.04.2024, ήτοι πριν τεθούν σε ισχύ στις 17.05.2024 οι Περί Δικαστηρίων (Προσωριναί Διατάξεις) (Καταργητικός) Νόμος (Ν.70(Ι)/2024) και Περί Δικαστηρίων (Τροποποιητικός) Νόμος (Ν.71(Ι)/2024). 3η Κατηγορία Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το Όχημα Α, ενώ η εγγραφή αυτού είχε ακυρωθεί από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας. Δηλαδή, επέτρεψε την οδήγηση μη εγγεγραμμένου οχήματος. Ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, δεν αμφισβητείται από τον Κατηγορούμενο ότι η εγγραφή του Οχήματος Α είχε ακυρωθεί από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Η βασική γραμμή υπεράσπισης του Κατηγορούμενου είναι ότι δεν έδωσε την συγκατάθεση του στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το Όχημα Α κατά τον επίδικο χρόνο. Συνεπώς, εκείνο που ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το Όχημα Α. Στην αγγλική απόφαση McLeod v Buchanan [1940] 2 All ER 179, 187 λέχθηκαν τα εξής σχετικά από την Βουλή των Λόρδων (House of Lords): "To "permit" is a looser and vaguer term. It may denote an express permission, general or particular, as distinguished from a mandate. The other person is not told to use the vehicle in the particular way, but he is told that he may do so if he desires. However, the word also includes cases in which permission is merely inferred. If the other person is given the control of the vehicle, permission may be inferred if the vehicle is left at the other person's disposal in such circumstances as to carry with it a reasonable implication of a discretion or liberty to use it in the manner in which it was used." Επίσης, στην αγγλική απόφαση Lovelace v DPP [1954] 3 All ER 481, 483, λέχθηκαν τα εξής: "It has been held repeatedly that, although the prohibition of doing an act is absolute so that scienter or mens rea is not necessary, different considerations apply where a person is charged with "causing" or "permitting" the act to be done, because one cannot "cause" or "permit" an act to be done unless one has knowledge of the facts." Τέλος, στο Σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences (23rd edition, 2007), σελ. 65, αναφέρονται τα εξής: "A distinction should normally be drawn between knowledge of the use of the vehicle and knowledge of the unlawfulness of its use. Knowledge of the former kind is an essential ingredient of permitting, knowledge of the latter kind may or may not be an essential ingredient." Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου, το Όχημα Α οδηγείτο από την σύζυγο του Κατηγορούμενου, ήτοι την Κατηγορούμενη 1, και ο Κατηγορούμενος έμμεσα παραδέχθηκε ότι επέτρεψε την οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη 1, αφού απολογήθηκε στον ΜΚ1 όταν ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε στην δια ζώσης μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τον Σεπτέμβριο του 2019 έδωσε το Όχημα Α στην Κατηγορούμενη 1 για να το οδηγεί. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω σε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος συγκατατέθηκε στην οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη 1 και γνώριζε ότι η Κατηγορούμενη 1 το οδηγούσε από τον Σεπτέμβριο του 2019 και εντεύθεν. Σύμφωνα δε με τις ανωτέρω αυθεντίες, είναι αδιάφορο το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος γνώριζε αν κατά τον επίδικο χρόνο η εγγραφή του Οχήματος Α είχε ακυρωθεί από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Ο Κατηγορούμενος ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Οχήματος Α και ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου για τυχόν ανάκληση της εν λόγω συγκατάθεσης του Κατηγορούμενου. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος όντως επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το Όχημα Α κατά τον επίδικο χρόνο, όπου η εγγραφή του οχήματος είχε ακυρωθεί από τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων και ως εκ τούτου επέτρεψε την οδήγηση μη εγγεγραμμένου οχήματος. Επισημαίνεται, όμως, ότι η νομική βάση της 3ης κατηγορίας είναι τα άρθρα 5Γ και 23Α

(1)(β) του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972), στα οποία δεν προβλέπεται αδίκημα εναντίον προσώπου που επιτρέπει την οδήγηση οχήματος, του οποίου η εγγραφή έχει ακυρωθεί από τον Έφορο Οχημάτων. Πρόδηλα, από την νομική βάση απουσιάζει ο Κανονισμός 4

(1)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984, ο οποίος προνοεί τα εξής: «Ουδείς θελει χρησιμοποιήσει ή οδηγήσει μηχανοκίνητον όχημα, ή επιτρέψει ή ανεχθεί όπως μηχανοκίνητον όχημα χρησιμοποιηθή πριν ή τούτο εγγραφεί δυνάμει των διατάξεων των παρόντων Κανονισμών.» Σύμφωνα με το άρθρο 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (ΚΕΦ.155), το κατηγορητήριο πρέπει να «περιλαμβάνει αναφορά στο άρθρο του νομοθετήματος που δημιουργεί το ποινικό αδίκημα». Η επιφύλαξη του ιδίου άρθρου, όμως, προνοεί ότι λάθος στην έκθεση του αδικήματος που απαιτείτο να αναφερθεί στο κατηγορητήριο δεν συνιστά μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 39, εκτός αν ο Κατηγορούμενος «πράγματι παραπλανήθηκε λόγω του λάθους αυτού». Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος γνώριζε πολύ καλά και εξ αρχής την φύση των κατηγοριών που αντιμετωπίζει και η γραμμή υπεράσπισης του ήταν κατά πόσο παρείχε την συγκατάθεση του στην Κατηγορούμενη 1 να οδηγεί το επίδικο όχημα. Γι' αυτό δεν θεωρώ ότι έχει παραπλανηθεί με οποιονδήποτε τρόπο από την μη συμπερίληψη του Κανονισμού 4

(1)στο κατηγορητήριο, και ούτε έχουν παραβιαστεί τα συνταγματικά του δικαιώματα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η μη συμπερίληψη του Κανονισμού 4

(1)δεν συνιστά μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 39 και ούτε απαιτείται σχετική τροποποίηση του κατηγορητηρίου αν το Δικαστήριο καταλήξει σε καταδίκη του Κατηγορούμενου (βλ. Μαρκίδης ν Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ 598, Κοιλιάρη ν Δήμου Αγίου Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ 350 και Δημοκρατία ν Κουρουζίδη (Ποινική Έφεση 19/2020) ημερ. 20/07/2022). 4η Κατηγορία Η νομική βάση της 4ης κατηγορίας είναι ουσιαστικά ο Κανονισμός 65 ης ΚΔΠ/66/1984 και το άρθρο 18 του Ν.86/

1. Ο Κανονισμός 65 επιβάλλει τον σχετικό περιοδικό τεχνικό έλεγχο σε όλα τα οχήματα, συμπεριλαμβανομένου και του Οχήματος Α. Το δε άρθρο 18 του Ν.86/1972 προνοεί τα εξής: «Οσάκις, τη συναινέσει (ρητή ή σιωπηρά) του ιδιοκτήτου αυτού, μηχανοκίνητον όχημα χρησιμοποιήται ή λειτουργή κατά τοιούτον τρόπον ώστε η χρήσις ή λειτουργία αυτού να συνιστά αδίκημα κατά τας προνοίας του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει τούτου γενομένων Κανονισμών, ο ιδιοκτήτης του οχήματος λογίζεται ως συνεργήσας εις την διάπραξιν του τοιούτου αδικήματος, δύναται δε να διωχθή ως φυσικός αυτουργός και να τιμωρηθή αναλόγως, εκτός εάν αποδείξη επί Δικαστηρίω, ότι το αδίκημα διεπράχθη εν αγνοία του και δεν οφείλετο εις οιανδήποτε πράξιν ή παράλειψιν αυτού» Ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, δεν αμφισβητείται από τον Κατηγορούμενο ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν υπήρχε πιστοποιητικό καταλληλότητας σε ισχύ για το Όχημα Α. Ο δε Κανονισμός 65 σε συνδυασμό με τον Κανονισμό 72 καθιστά αδίκημα την οδήγηση και χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ πιστοποιητικού καταλληλότητας. Συνεπώς, η οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη 1 συνιστά αδίκημα. Για να καταδικαστεί ο Κατηγορούμενος για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος συναίνεσε στην οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη
2. Αποτελεί δε υπεράσπιση για τον Κατηγορούμενο αν αποδείξει ότι το αδίκημα διαπράχθηκε από την Κατηγορούμενη 1 εν αγνοία του και δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη του. Το Δικαστήριο έχει ήδη καταλήξει ανωτέρω σε εύρημα ότι η οδήγηση του Οχήματος Α από την Κατηγορούμενη 1 έγινε με την συγκατάθεση του Κατηγορούμενου, ο οποίος επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 από τον Σεπτέμβριο του 2019 να οδηγεί το εν λόγω όχημα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Θα πρέπει, όμως, να σημειωθεί πως παρά το ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατηγορείται ως «συνεργός» του αδικήματος της οδήγησης του Οχήματος Α χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, αλλά ως το πρόσωπο το οποίο επέτρεψε στην Κατηγορούμενη 1 να το οδηγήσει, τούτο δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να προχωρήσει με την καταδίκη του Κατηγορούμενου (βλ. Κοιλιάρη ν Δήμου Αγίου Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ 350). Έχοντας ήδη απορρίψει την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, ο Κατηγορούμενος έχει αποτύχει να αποδείξει ότι το αδίκημα διαπράχθηκε εν αγνοία του και δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη του. Ενόψει όλων των ανωτέρω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της 3ης και 4ης κατηγορίας. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο στις κατηγορίες 3 και 4 που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο