ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 21578/2022, 30/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21578/2022 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 30.07.2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χριστίνα Προξένου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κωνσταντίνος Χριστοδουλίδης Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή - Το Κατηγορητήριο Η παρούσα υπόθεση αφορά χρήση ιδιωτικού μηχανοκίνητου οχήματος ως μηχανοκίνητο όχημα εκμίσθωσης χωρίς οδηγό. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 24.11.2022, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 22.08.2022 και ώρα 10:00 χρησιμοποίησε το ιδιωτικό μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] (εφεξής καλούμενου ως «το όχημα Α») ως μηχανοκίνητο όχημα εκμίσθωσης χωρίς οδηγό (1η κατηγορία) και ότι στις 23.08.2022 εκμίσθωσε το ανωτέρω όχημα στον D.M. χωρίς αυτό να έχει έγκυρο πιστοποιητικό ασφαλείας και άδεια κυκλοφορίας (2η και 3η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη των ανωτέρω αδικημάτων, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση.
- Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις μάρτυρες για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τους Αστυφύλακα 2490 Χ.Π. (ΜΚ1), Αστυφύλακα 4951 Μ.Α. (ΜΚ2) και Επόπτη του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, Χ.Κ. (ΜΚ3), ενώ ο Κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Η όλη μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και παραθέτω κατωτέρω τα κύρια σημεία της. Ο ΜΚ1 υπηρετεί στο Τμήμα Τροχαίας Αρχηγείου και κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του, Τεκμήριο
- Στην δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε τα εξής: (α) Στις 23.08.2022 και ώρα 19:40 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού παρά τον Κόρνο της Επαρχίας Λάρνακας ανέκοψε για τροχονομικό έλεγχο το όχημα Α, το οποίο οδηγούσε ο D.M. Ο ανωτέρω οδηγός ανέφερε στον ΜΚ1 ότι είχε ενοικιάσει το όχημα Α από κάποια εταιρεία στην Λάρνακα και του παρουσίασε σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο και απόδειξη πληρωμής (βλ. Τεκμήρια 2 και 3). (β) Κατόπιν ελέγχου στο σύστημα του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, διαπίστωσε ότι το όχημα Α ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα κάποιου M.A. ως ιδιωτικό όχημα. (γ) Τηλεφώνησε στους αριθμούς τηλεφώνου που υπήρχαν επί του Τεκμηρίου 2 και ενημερώθηκε ότι θα πρέπει να μιλήσει με «τον ιδιοκτήτη της εταιρείας» και του έδωσαν ένα άλλο αριθμό τηλεφώνου. Αφού τηλεφώνησε και σε αυτόν τον αριθμό, μίλησε με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος του είπε ότι το όχημα Α ανήκει σε φιλικό του πρόσωπο και το εκμίσθωσε η εταιρεία του σε τουρίστες επειδή δεν είχε άλλο όχημα να τους εκμισθώσει. (δ) Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι το όχημα Α εκμισθώθηκε από μια εταιρεία προς τον D.M. Η ΜΚ2 υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης. Κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, την κατάθεση της, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την δια ζώσης μαρτυρία της, η ΜΚ2 ανέφερε τα εξής: (α) Στις 26.09.2022 και ώρα 08:30 στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 7) και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς ότι διέπραξε συγκεκριμένα αδικήματα και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι» (βλ. Τεκμήριο 8). (β) Παρουσίασε απόσπασμα από το ηλεκτρονικό αρχείο της Αστυνομίας, Τεκμήριο 10, σύμφωνα με το οποίο στις 23.08.2022 ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος Α ήταν ο M.A., ενώ η άδεια κυκλοφορίας και το πιστοποιητικό ασφαλείας σε σχέση με το όχημα Α είχαν λήξει στις 30.06.2022 και 14.06.2022 αντίστοιχα. Όσον αφορά την κατηγορία του οχήματος, πρόκειται για ιδιωτικό όχημα. (γ) Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος της έδειξε κάποια έγγραφα σε σχέση με το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Ahoy Rent a Car, αλλά δεν τα έβαλε στον φάκελο της και δεν θυμόταν αν της έδειξε έγγραφο ότι ήταν ιδιοκτήτης του γραφείου ενοικιάσεως αυτοκινήτων. (δ) Στην αντεξέταση της, παραδέχθηκε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 το πρόσωπο που εκμισθώνει το όχημα Α είναι η εταιρεία Ahoy Rent a Car και δεν φαίνεται οπουδήποτε ονομαστικά το όνομα του Κατηγορούμενου. Για την εταιρεία φαίνεται να υπόγραψε κάποιος με το όνομα Rafael. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι δεν προέκυψε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα Α. Ο ΜΚ3 είναι επόπτης στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και ανέφερε τα ακόλουθα στο Δικαστήριο: (α) Το όχημα Α ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα του M.A. από τις 07.02.2022 μέχρι τις 13.09.2022, όταν μεταβιβάστηκε σε κάποιο τρίτο πρόσωπο με το όνομα D.B. (βλ. Τεκμήρια 11 και 12). Ακολούθως, στις 22.09.2022, το όχημα μεταβιβάστηκε στην εταιρεία Ahoy Car Rental Ltd (βλ. Τεκμήριο 13). (β) Κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι στις 23.08.2022 δεν υπήρχε σε ισχύ άδεια κυκλοφορίας και πιστοποιητικό ασφαλείας για το όχημα Α (βλ. Τεκμήρια 14, 15 και 16).
- Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του κατά την αντεξέταση. Ανέφερε δε με ειλικρίνεια τα όσα γνώριζε σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και δεν είχε κανένα συμφέρον από αυτή. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η ΜΚ2 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Σημειώνω, όμως, ότι τα όσα καταγράφει στην κατάθεση της, Τεκμήριο 6, σε σχέση με τα όσα της ανέφερε ο Κατηγορούμενος στις καταθέσεις του, Τεκμήρια 7 και 8, δεν υιοθετούνται από το Δικαστήριο, καθώς η ανάγνωση και ερμηνεία των Τεκμηρίων 7 και 8 θα τύχουν εξέτασης και αξιολόγησης από το Δικαστήριο και όχι την ΜΚ
- Πέραν των ανωτέρω, αποδέχομαι την μαρτυρία της ως αξιόπιστη. Ο ΜΚ3 έκαμε, επίσης, πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά από την Υπεράσπιση. Ανέφερε δε τα όσα γνώριζε προσωπικά, χωρίς να προβεί σε γνώμες ή εικασίες. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη στο σύνολό της.
- Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι, αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Αναφορικά με την 1η κατηγορία, σχετικός είναι ο Κανονισμός 18
(6)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ/66/1984), ως έχουν τροποποιηθεί, ο οποίος προνοεί τα εξής: «Ουδείς θέλει χρησιμοποιήσει ή επιτρέψει ή ανεχθή την υπό τρίτου προσώπου χρήσιν μηχανοκινήτου οχήματος ειμή μόνον ως όχημα του τύπου ή κατηγορίας, δια την οποίαν εξεδόθη η άδεια αυτού δυνάμει του παρόντος Κανονισμού.» Μεταξύ των «τύπων ή κατηγοριών μηχανοκίνητων οχημάτων» που αναφέρονται ανωτέρω είναι και το «μηχανοκίνητον όχημα εκμισθούμενον άνευ οδηγού» (βλ. Καν.18
(7)(xvii) της ΚΔΠ/66/1984), το οποίο ορίζεται ως το «μηχανοκίνητον όχημα δημοσίας χρήσεως, κατεσκευασμένον ή διεσκευασμένον διά την μεταφοράν ουχί πλειόνων των έξ επιβατών, το οποίον εκμισθούται εις τον οδηγόν υπό του εκμισθωτού ή του αντιπροσώπου αυτού και το οποίον δεν κατέχει άδειαν ταξί» (βλ. Καν.2 της ΚΔΠ/66/1984). Ερχόμενος στην παρούσα περίπτωση, διαπιστώνω ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι χρησιμοποίησε το όχημα Α ως όχημα εκμίσθωσης χωρίς οδηγό, ενώ ήταν εγγεγραμμένο ως ιδιωτικό όχημα. Δηλαδή, κατηγορείται ότι το χρησιμοποίησε ως όχημα δημόσιας χρήσης εκμισθώνοντας το σε κάποιο τρίτο πρόσωπο για να το οδηγήσει. Αναφορικά με την 2η και 3η κατηγορία, το άρθρο 15(β) του Περί της Εκμίσθωσης Οχημάτων Χωρίς Οδηγό Νόμου (Ν.156(I)/2013) καθιστά ως ποινικό αδίκημα εναντίον προσώπου, το οποίο «παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε υποχρέωση η οποία επιβάλλεται σ' αυτό δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου». Τα άρθρα 11
(1)(η) και 9
(4)(γ) του Ν.156(I)/2013, τα οποία περιλαμβάνονται στην νομική βάση των κατηγοριών 2 και 3 αντίστοιχα, επιβάλλουν σχετικές υποχρεώσεις στον «πάροχο υπηρεσιών». Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή, οφείλει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος είναι «πάροχος υπηρεσιών», ο οποίος σημαίνει «το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο παρέχει υπηρεσίες εκμίσθωσης» (βλ. άρθρο 2 του Ν.156(Ι)/2013). Η δε έννοια «εκμίσθωση» ερμηνεύεται ως η «εκμίσθωση οχήματος χωρίς οδηγό» και η έννοια «εκμισθωτής» σημαίνει τον «πάροχο υπηρεσιών εκμίσθωσης». Άρα, λοιπόν, τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3 αφορούν πρόσωπα τα οποία εκμισθώνουν μηχανοκίνητα οχήματα χωρίς οδηγό. Ως εκ τούτου, και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος συνιστά απαραίτητο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων η εκμίσθωση του επίδικου οχήματος. Από την ενώπιον μου μαρτυρία, η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη, καταλήγω στα κατωτέρω ευρήματα: (α) Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Κατηγορούμενος ήταν ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «Ahoy Rent A Car», η οποία ασχολείται με την ενοικίαση αυτοκινήτων. Στις 22.08.2022 η ανωτέρω εταιρεία σύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο με τον D.M., ήτοι το Τεκμήριο 2, σύμφωνα με το οποίο η εταιρεία εκμίσθωσε στο ανωτέρω πρόσωπο το όχημα Α. Το Τεκμήριο 2 υπογράφτηκε εκ μέρους της εταιρείας «Ahoy Rent A Car» από κάποιον Rafael. (β) Το επίδικο όχημα είναι κατηγορίας ιδιωτικού οχήματος (βλ. Τεκμήριο 10) και στις 22.08.2022 ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα κάποιου M.A. (γ) Στις 23.08.2022 και ώρα 19:40 ο ΜΚ1 ανέκοψε το όχημα Α, το οποίο οδηγούσε ο D.M., ο οποίος ανέφερε στον ΜΚ1 ότι το ενοικίασε από κάποια εταιρεία στην Λάρνακα και του παρουσίασε το Τεκμήριο
- Από την ανωτέρω μαρτυρία, προκύπτει ότι όντως υπήρξε εκμίσθωση του οχήματος Α από την εταιρεία «Ahoy Rent A Car» προς τον D.M. Προκύπτει, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ποτέ ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος Α. Η μοναδική μαρτυρία που εμπλέκει τον ίδιο τον Κατηγορούμενο είναι οι καταθέσεις του, Τεκμήρια 7 και
- Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8, διαπιστώνω ότι ο Κατηγορούμενος απάντησε «παραδέχομαι και απολογούμαι» όταν κατηγορήθηκε γραπτώς για τα κατωτέρω αδικήματα: «1) Κατηγορείσαι ότι την 22/08/2022 και ώρα 1000 στο γραφείο της εταιρείας σου με την ονομασία «Ahoy Rent a Car» στην οδό Πυλόν 1 στην Πύλα εκμίσθωσες το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] κατά παράβαση των όρων εγγραφής του δηλαδή ενοικίασες το πιο πάνω όχημα ενώ ήταν εγγεγραμμένο ως ιδιωτικό όχημα, και όχι όχημα ενοικίασης τύπου «Ζ» στον D.M. αφού σύναψες ενοικιαστήριο έγγραφο. 2) Κατηγορείσαι ότι την 23/08/2022 και ώρα 1940 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού επέτρεψες την οδήγηση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ] από τον D.M. χωρίς άδεια κυκλοφορίας από 30/06/
- 3) Κατηγορείσαι ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία επέτρεψες την οδήγηση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ] από τον D.M. χωρίς ασφάλεια από 14/06/2022.» Αρχίζοντας από τις δύο τελευταίες γραπτές κατηγορίες του Τεκμηρίου 8, διαπιστώνω ότι αυτές δεν έχουν σχέση με τα αδικήματα του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης. Η επίτρεψη οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας και πιστοποιητικό ασφαλείας είναι παντελώς διαφορετικά αδικήματα, από αυτά των κατηγοριών 2 και 3 του παρόντος κατηγορητηρίου, τα οποία αφορούν εκμίσθωση μηχανοκίνητου οχήματος. Ως εκ τούτου, η παραδοχή του Κατηγορούμενου στην δεύτερη και τρίτη γραπτή κατηγορία του Τεκμηρίου 8 δεν συνθέτει και ούτε ισοδυναμεί με παραδοχή του στις κατηγορίες 2 και 3 και ούτε μπορεί να θεμελιώσει από μόνη της καταδίκη του Κατηγορούμενου στις εν λόγω κατηγορίες. Στην δε πρώτη γραπτή κατηγορία του Τεκμηρίου 8, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι σύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο και εκμίσθωσε το όχημα Α σε τρίτο πρόσωπο. Αυτή είναι και η μοναδική μαρτυρία που έχει προσκομίσει η Κατηγορούσα Αρχή σε σχέση με την εκμίσθωση του επίδικου οχήματος από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο προσωπικά. Το γεγονός ότι πρόκειται για ομολογία και παραδοχή του Κατηγορούμενου δεν δεσμεύει απόλυτα το Δικαστήριο, το οποίο οφείλει να αξιολογήσει και αποτιμήσει την αλήθεια του περιεχόμενου της σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Maarri v Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 8/2020) ημερ. 26.11.2021, Ανδρέου ν Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 166, Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας (Αρ.1)
(2012)2 ΑΑΔ 370 και R v Sfongaras
(1957)22 CLR 113). Στην απόφαση Ανδρέου (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής σχετικά: «Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής.» Στην δε απόφαση Χαραλάμπους (ανωτέρω), λέχθηκαν τα κατωτέρω από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Είναι στοιχειώδες πως και τη θεληματική ομολογία το Δικαστήριο την αξιολογεί. Μπορεί μια ομολογία να είναι θεληματική αλλά το περιεχόμενό της να μην είναι αληθές. Παγίως, λοιπόν, τα Δικαστήρια εξετάζουν την ομολογία σε συσχετισμό προς την υπόλοιπη μαρτυρία και ανάλογα με τη φύση και την ποιότητα της ως ενοχοποιητικής ή αναιρετικής, αναλόγως. Απαντούν στον κρίσιμο προβληματισμό ως προς το αν αυτή είναι αληθής και αν, εν τέλει, όπως είναι η πεμπτουσία του συστήματός μας, η ενοχή του κατηγορουμένου αποδεικνύεται, από την κατηγορούσα αρχή, πέραν από κάθε λογική αμφιβολία.» Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω στην παρούσα υπόθεση, η παραδοχή του Κατηγορούμενου στην πρώτη γραπτή κατηγορία του Τεκμηρίου 8 δεν έχει πείσει για την αλήθεια του περιεχομένου της λόγω του συσχετισμού της με την υπόλοιπη αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Και εξηγώ. Η όλη μαρτυρία που προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή αποδεικνύει -και δεν αμφισβητήθηκε- ότι το όχημα Α εκμισθώθηκε από την εταιρεία «Ahoy Rent A Car» δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 2, στον D.M. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ ως αληθές το περιεχόμενο της ομολογίας του Κατηγορούμενου, ήτοι ότι σύνηψε ενοικιαστήριο έγγραφο και εκμίσθωσε ο ίδιος προσωπικά το όχημα Α στον D.M. Ερχόμενος τώρα στο Τεκμήριο 7, ο Κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής στην κατάθεση του: «Είμαι ιδιοκτήτης της εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων με την ονομασία «AHOY RENT A CAR» στην οδό Πυλόν 1 στην Πύλα. Την 22/8/22 και ώρα 10:00 το πρωί ήρθε στο γραφείο ο D.M. . και ήθελε να ενοικιάσει αυτοκίνητο για μια ημέρα. Εγώ δεν είχα αυτοκίνητο, ήταν όλα ενοικιασμένα και ο D.M. με παρακάλεσε να του ενοικιάσω αυτοκίνητο καθότι ήταν τουρίστας στην Κύπρο. Εγώ λόγω του ότι με παρακάλεσε αρκετές φορές να του ενοικιάσω αυτοκίνητο, του ενοικίασα το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ], το οποίο είχα αγοράσει την 22/8/22 από τον M.A.. Από την ίδια ημέρα πήρα τα χαρτιά του αυτοκινήτου για να μεταβιβαστεί στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών για να γραφτεί το αυτοκίνητο στην εταιρεία μου ως «Ζ» αλλά λόγω του ότι μόνο ένα άτομο στο ΤΟΜ ασχολείται με τις μεταβιβάσεις μου ανάφεραν ότι η εγγραφή θα καθυστερούσε να γίνει. Έκαμα λάθος δεν έπρεπε να ενοικιάσω το αυτοκίνητο πριν μεταβιβαστεί στην εταιρεία ως «Ζ». Επίσης, ο ιδιοκτήτης μου είπε ότι το αυτοκίνητο είχε ασφάλεια και άδεια κυκλοφορίας, λάθος μου που δεν το έλεγξα ότι ήταν ληγμένα. Η μεταβίβαση του αυτοκινήτου ως «Ζ» στην εταιρεία μου έγινε την 22/9/22.» Όπως είναι νομολογιακά γνωστό και καθιερωμένο, το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης του Κατηγορούμενου και συνήθως μεγαλύτερη βαρύτητα αποδίδεται στο μέρος της κατάθεσης που συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109 και Γιώρκας ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 27/2021) ημερ. 16/03/2022). Στην ανωτέρω κατάθεση του, όμως, ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχεται ότι εκμίσθωσε ο ίδιος προσωπικά το επίδικο όχημα στον D.M. Αντίθετα, αναφέρει εξ αρχής ότι είναι ιδιοκτήτης εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων και ότι κατά τον επίδικο χρόνο όλα τα αυτοκίνητα του ήταν ενοικιασμένα, πρόδηλα εννοώντας τα αυτοκίνητα της εταιρείας. Στην συνέχεια, αναφέρει ότι «αγόρασε» το όχημα Α την ίδια ημέρα και είχε αρχίσει τις διαδικασίες με το Τμήμα Οδικών Μεταφορών για να το μεταβιβάσει στην εταιρεία του. Ούτε αυτή η δήλωση του συνθέτει παραδοχή ότι εκμίσθωσε ο ίδιος προσωπικά το όχημα Α, αφού το πρόσωπο που το αγόρασε είναι η εταιρεία του, στο όνομα της οποίας θα μεταβίβαζε το επίδικο όχημα. Ενόψει των ανωτέρω, δεν υπάρχει οποιαδήποτε δήλωση που να συνθέτει παραδοχή του Κατηγορούμενου στην εκμίσθωση του οχήματος Α από τον ίδιο προσωπικά. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι από την στιγμή που η εκμίσθωση έγινε από την εταιρεία, δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη του Κατηγορούμενου λόγω της βασικής αρχής του εταιρικού δικαίου ότι οι εταιρείες αποτελούν ξεχωριστές οντότητες. Από την άλλη, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε το Δικαστήριο στο άρθρο 20 του Περί Ποινικού Κώδικα (ΚΕΦ.154) και την απόφαση Κοιλιάρη ν Δήμου Αγίου Δομετίου
(2005)2 ΑΑΔ 350, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη καταδίκη της διευθύντριας εταιρείας, η οποία είχε ρόλο συνεργού στην διάπραξη αδικήματος από την εταιρεία βάσει του άρθρου 20 του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου (ΚΕΦ.154), χωρίς μάλιστα να είχε συμπεριληφθεί στην νομική βάση του εκεί ποινικού αδικήματος η ανωτέρω νομοθετική διάταξη. Καταρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι όντως ο Κατηγορούμενος δεν φέρει αυτόματα ποινική ευθύνη για τις πράξεις της εταιρείας του. Η διαχρονική αρχή του εταιρικού δικαίου ότι μια εταιρεία αποτελεί αυτοτελή νομική οντότητα, ανεξάρτητη από τους διευθυντές και μετόχους της, και η ευθύνη της δεν μεταπηδά σε αυτούς, δεν καταστρατηγεί την αρχή του ποινικού δικαίου για τους συνεργούς σε ποινικό αδίκημα, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 20 του ΚΕΦ.154. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Νικολεττή ν Μηλού (Ποινική Έφεση 26/2024) ημερ. 03.07.2024, το νεοσύστατο Εφετείο ανέφερε τα εξής σχετικά: «Επί της ποινικής ευθύνης διευθυντών εταιρείας και της αναγκαιότητας ποινικά κολάσιμης πράξεως ή παραλείψεως για τη στοιχειοθέτηση της ποινικής του ευθύνης σχετική είναι η κάτωθι αναφορά από το σύγγραμμα Corporate Criminal Liability, 3η έκδοση
(2013), Amanda Pinto QC & Martin Evans, σελ. 69, παρ. 6-2: "The principles of limited liability and a company being separate entity do not protect a company officer from criminal liability but equally such an officer will not ordinarily be criminally liable unless he himself has behaved culpably. In criminal law there is no parasitic liability of directors, so a director is not guilty of an offence simply because the corporation is guilty; a condition precedent to conviction of a director or other officer is some act (or omission) on his or her part."» Με άλλα λόγια, ένας διευθυντής ή μέτοχος εταιρείας ή ένα οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ένοχος και διωχτεί ως αυτουργός εάν κριθεί ότι συμμετείχε στην διάπραξη του ποινικού αδικήματος από την εταιρεία μέσω κάποιας πράξης ή παράλειψης του που καθορίζεται στο άρθρο 20 του ΚΕΦ.154. Συγκεκριμένα, το άρθρο 20 του ΚΕΦ.154 προνοεί τα εξής: «Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος.» Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν Θεοδώρου
(2002)2 ΑΑΔ 9, το Ανώτατο Δικαστήριο διασαφήνισε ότι το άρθρο 20 του ΚΕΦ.154 «δεν δημιουργεί αφ' εαυτού αδίκημα, απλώς καθορίζει τους τρόπους πραγμάτωσης του». Στην παρούσα, η πράξη που συνιστά το αδίκημα είναι η εκμίσθωση του οχήματος Α από την εταιρεία «Ahoy Rent A Car» στον D.M. Αν και το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν υπογράφτηκε από τον Κατηγορούμενο εκ μέρους της εκμισθώτριας εταιρείας, ο Κατηγορούμενος παραδέχεται στην κατάθεση του, Τεκμήριο 7, ότι είναι ο ιδιοκτήτης της εκμισθώτριας εταιρείας και ότι ο D.M. τον παρακάλεσε να του εκμισθώσει αυτοκίνητο, παρά το ότι όλα τα αυτοκίνητα της εταιρείας ήταν ενοικιασμένα. Και συνεχίζει ο Κατηγορούμενος στην κατάθεσή του: «Εγώ λόγω του ότι με παρακάλεσε αρκετές φορές να του ενοικιάσω αυτοκίνητο του ενοικίασα το [επίδικο] αυτοκίνητο. Έκαμα λάθος δεν έπρεπε να ενοικιάσω το αυτοκίνητο πριν μεταβιβαστεί στην εταιρεία.». Από την ανωτέρω δήλωση του Κατηγορούμενου προκύπτει ότι ήταν αυτός που αποφάσισε κατά πόσο η εταιρεία του θα εκμίσθωνε το όχημα Α στον D.M. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος είχε συμμετοχή στην εκμίσθωση του οχήματος Α, αφού ήταν το πρόσωπο που αποφάσισε τι θα πράξει η εταιρεία στις εκκλήσεις του D.M. για ενοικίαση αυτοκινήτου. Η απόφαση και έγκριση του Κατηγορούμενου, ως ιδιοκτήτη της εταιρείας, να εκμισθώσει η εταιρεία του το όχημα Α στον D.M. συνιστά πράξη που καθιστά δυνατή την διάπραξη του ποινικού αδικήματος από την εταιρεία του, ήτοι την εκμίσθωση του οχήματος Α (βλ. άρθρο 20(β) του ΚΕΦ.154). Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που αγόρασε το όχημα Α εκ μέρους της εταιρείας και προέβη σε ενέργειες για εγγραφή του στο όνομα της εταιρείας και συνεπώς γνώριζε ότι επρόκειτο για ιδιωτικό όχημα και όχι για όχημα εκμίσθωσης χωρίς οδηγό. Τα ανωτέρω καταδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος συνέδραμε στην εκμίσθωση του οχήματος Α και την διάπραξη του αδικήματος από την εταιρεία του (βλ. Νικολεττή (ανωτέρω)). Ενόψει όλων των ανωτέρω και εφαρμόζοντας το άρθρο 20 του ΚΕΦ.154, το οποίο δεν είναι αναγκαίο να περιλαμβάνεται στην νομική βάση του αδικήματος (βλ. Θεοδώρου (ανωτέρω)), καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο της εκμίσθωσης του ιδιωτικού οχήματος Α από την εταιρεία «Ahoy Rent A Car» με την συνδρομή του Κατηγορούμενου. Έχοντας αποδείξει τα ανωτέρω και σε συνδυασμό με την ανωτέρω αξιόπιστη μαρτυρία και ευρήματα ότι για το όχημα Α δεν είχε εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας και πιστοποιητικό ασφαλείας, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1, 2 και 3 από τον Κατηγορούμενο. 5. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο