ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. GKOURAMI TSIGKROSVILI, Αρ. Υπόθεσης: 1394/2024, 19/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1394/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν GKOURAMI TSIGKROSVILI Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 19.12.2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Μιχαήλ μαζί με κ. Γ. Σταύρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Παπαμιχαήλ για Τέκκης & Ματσάγκος ΔΕΠΕ Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή - Το Κατηγορητήριο Η παρούσα υπόθεση αφορά χρήση ιδιωτικού μηχανοκίνητου οχήματος για την μεταφορά επιβάτη επ' αμοιβή και χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας για ευθύνη έναντι τρίτου. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 12.02.2024, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 31.08.2023 οδήγησε μηχανοκίνητο όχημα (εφεξής καλούμενου ως «το Όχημα Α») στην Λάρνακα χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου (1η κατηγορία) και μετέφερε επιβάτη επ' αμοιβή (2η κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την διάπραξη των ανωτέρω αδικημάτων και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.
- Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Μ.Μ. (ΜΚ1). Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ο ίδιος μαρτυρία ενόρκως, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Η όλη μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και παραθέτω κατωτέρω τα κύρια σημεία της. Ο ΜΚ1 εργάζεται ως επόπτης στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του επί της πρόσοψης του ανακριτικού φακέλου, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, και την έκθεση γεγονότων ημερ. 30.09.2023, Τεκμήριο 2, την οποία ετοίμασε ο ίδιος. Σύμφωνα με την δια ζώσης μαρτυρία του, στις 31.08.2023 και περί ώρα 08:30 στο Αεροδρόμιο Λάρνακας ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το Όχημα Α και μετέφερε 3 επιβάτες από το ξενοδοχείο Park Lane στην Λεμεσό προς το Αεροδρόμιο Λάρνακας. Κατά την μεταφορά και αποβίβαση των ανωτέρω επιβατών, διαπίστωσε ότι αυτοί μεταφέρονταν στο πίσω κάθισμα και ο Κατηγορούμενος τους άνοιξε την πόρτα και τους βοήθησε με τις αποσκευές, ενώ οι επιβάτες του κατέβαλαν το ποσό των €
- Κατά τον έλεγχο και ανακοπή του, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο εργοδότης του ανέθεσε στον ίδιο να μεταφέρει τους ανωτέρω επιβάτες δωρεάν και ότι το ποσό των €100 που έλαβε ήταν φιλοδώρημα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, το Όχημα Α είναι ιδιωτικό όχημα και ο Κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης αυτού. Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι δεν άκουσε την συζήτηση που είχε ο Κατηγορούμενος με τους επιβάτες και ούτε είχε ο ίδιος τα στοιχεία των εν λόγω επιβατών, οι οποίοι ήταν τουρίστες. Αναφορικά με την ασφάλεια, ανέφερε ότι τυχόν πιστοποιητικό ασφαλείας ακυρώνεται όταν γίνεται μεταφορά επιβατών επ' αμοιβή με ιδιωτικό όχημα. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την γραπτή δήλωση του, Τεκμήριο 4, και κατέθεσε διάφορα έγγραφα προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. Σύμφωνα με την ένορκη μαρτυρία του, ο Κατηγορούμενος εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία στην Λεμεσό ως επιστάτης και παράλληλα εκτελεί χρέη προσωπικού οδηγού του ιδιοκτήτη της εργοδότριας εταιρείας του, καθώς και για τους φιλοξενούμενους του σε περίπτωση που χρειαστεί. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 σχετική δήλωση της εργοδότριας εταιρείας του. Είναι ο ιδιοκτήτης του Οχήματος Α, για το οποίο έχει πιστοποιητικό ασφαλείας για ευθύνη έναντι τρίτου, ήτοι το Τεκμήριο 6, και το οποίο χρησιμοποιεί καθημερινά για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του. Στις 31.08.2023 αποφάσισε οικειοθελώς, λόγω της άριστης φιλικής σχέσης του με τον εργοδότη του, να μεταφέρει τρία φιλικά πρόσωπα του εργοδότη του από το ξενοδοχείο Park Lane στην Λεμεσό προς το Αεροδρόμιο Λάρνακας, χωρίς πρόθεση να λάβει αμοιβή, αφού η πράξη του ήταν καθαρά εθελοντική, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού προς τον εργοδότη του, και όχι λόγω οικονομικής ανταλλαγής ή επαγγελματικής συμφωνίας. Προς τούτο κατέθεσε σχετική δήλωση του εργοδότη του ως Τεκμήριο
- Για την εν λόγω μεταφορά χρησιμοποίησε το Όχημα Α, καθώς το όχημα της εργοδότριας εταιρείας του είναι τύπου βαν και δεν πληρούσε τις απαιτούμενες συνθήκες άνεσης και ασφάλειας για να μεταφέρει τους ανωτέρω επιβάτες. Κατά την αποβίβαση των επιβατών, ο ίδιος τους άνοιξε την πόρτα και τους βοήθησε με τις αποσκευές με σκοπό την εξυπηρέτηση τους από σεβασμό και εκτίμηση και όχι ως μέρος επαγγελματικής υπηρεσίας για να λάβει αμοιβή. Μετά την αποβίβαση τους, ένας εξ αυτών προσφέρθηκε να του δώσει ως φιλοδώρημα το ποσό των €100, αλλά αυτός του εξήγησε ότι δεν αποδέχεται φιλοδωρήματα. Εντούτοις, ο επιβάτης επέμενε και άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και άφησε τα ανωτέρω χρήματα στο κάθισμα δηλώνοντας του «It's for you». Στην συνέχεια ο ίδιος δεν άγγιξε τα χρήματα και ούτε τα αποδέχθηκε. Όπως αναφέρει στην δήλωση του αντιλαμβάνεται την «σημασία της εθελοντικής και ανιδιοτελούς προσφορας σε επαγγελματικό περιβάλλον» και θεωρεί ως «καθήκον» να βοηθά όποτε χρειάζεται και να «εξυπηρετεί» τους καλεσμένους του εργοδότη του «με απόλυτο επαγγελματισμό». Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι είναι προσωπικός οδηγός του διευθυντή της εργοδότριας εταιρείας του και κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν εν ώρα εργασίας. Ακολούθησε τις οδηγίες του διευθυντή της εταιρείας να μεταφέρει τους εν λόγω επιβάτες και δεν μπορούσε να τις αρνηθεί, ενώ ο ίδιος θυμόταν μόνο το όνομα του ενός επιβάτη, αποφεύγοντας, όμως, να το αναφέρει. Παραδέχθηκε δε ότι το πιστοποιητικό ασφαλείας που κατείχε για το Όχημα Α για ευθύνη έναντι τρίτου δεν καλύπτει μεταφορές επιβατών επ' αμοιβή (βλ. επίσης παράγραφο 4 στο Τεκμήριο 6). Αναφορικά με το ποσό των €100 ανέφερε ότι ο επιβάτης άνοιξε την πόρτα, τα έβαλε μέσα και μετά έκλεισε την πόρτα, επιμένοντας να τα πάρει.
- Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Τα κατωτέρω γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν και συνεπώς αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου (βλ. Αντρέου ν Δήμου Λάρνακας
(2014)2 ΑΑΔ 263 και Ocean Reef Properties Ltd v Colville
(2015)1 ΑΑΔ 1002): (α) Στις 31.08.2023 και περί ώρα 08:30 στο Αεροδρόμιο Λάρνακας ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το Όχημα Α μεταφέροντας 3 επιβάτες από το ξενοδοχείο Park Lane στην Λεμεσό προς το Αεροδρόμιο Λάρνακας. (β) Οι ανωτέρω επιβάτες κάθονταν στα πίσω καθίσματα του Οχήματος Α και κατά την αποβίβαση τους ο Κατηγορούμενος τους άνοιξε την πόρτα και τους βοήθησε με τις αποσκευές τους. (γ) Το Όχημα Α είναι ιδιωτικό όχημα και ο Κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης αυτού (βλ. Τεκμήριο 3). Υπάρχει πιστοποιητικό ασφαλείας για ευθύνη έναντι τρίτου, το οποίο, όμως, δεν καλύπτει την χρήση του Οχήματος Α για μεταφορές επιβατών επ' αμοιβή (βλ. Τεκμήριο 6). 4. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και απάντησε με ειλικρίνεια τα όσα ήταν εντός του πεδίου της γνώσης του, ενώ η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Αναφορικά με τα όσα ανέφερε για την πληρωμή των €100 από τον επιβάτη στον Κατηγορούμενο, αποδέχομαι ότι ο επιβάτης έδωσε το ανωτέρω ποσό στον Κατηγορούμενο, αλλά δεν μπορώ να αποδεχθώ το μέρος της μαρτυρίας του όπου αναφέρει ότι επρόκειτο περί αμοιβής για την μεταφορά, καθώς ο ίδιος δεν άκουσε την στιχομυθία μεταξύ του επιβάτη και του Κατηγορούμενου και ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του Κατηγορούμενου και των τριών επιβατών. Βέβαια, η όλη περιστατική μαρτυρία θα αποτιμηθεί κατωτέρω κατά την εξαγωγή των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ενόψει των ανωτέρω, η μαρτυρία του ΜΚ1 κρίνεται ως αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή, εκτός από το ανωτέρω μέρος της μαρτυρίας του που αφορά ουσιαστικά την γνώμη του ιδίου ότι το ποσό των €100 ήταν αμοιβή για την επίδικη μεταφορά των επιβατών. Ο Κατηγορούμενος, από την άλλη, δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Η ποιότητα της μαρτυρίας του δεν έπεισε το Δικαστήριο, ενώ υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις σε σχέση με την όλη γραμμή υπεράσπισης του. Και εξηγώ. Ενώ ανέφερε ότι χρησιμοποιεί καθημερινά το Όχημα Α για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του, σε άλλο σημείο ανέφερε ότι το εταιρικό όχημα της εργοδότριας εταιρείας του είναι τύπου βαν και για τούτο δεν μπορούσε να μεταφέρει τους επιβάτες με αυτό και αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το Όχημα Α για την μεταφορά τους. Σημειώνω δε ότι ανέφερε πως εκτελεί χρέη προσωπικού οδηγού του ιδιοκτήτη της εργοδότριας εταιρείας του και για τους φιλοξενούμενους του σε περίπτωση που χρειαστεί. Πρόσθεσε, μάλιστα, στην αντεξέταση του, ότι ακολουθεί τις οδηγίες του διευθυντή της εργοδότριας εταιρείας και δεν μπορεί να τις αρνηθεί. Από την άλλη, όμως, ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο αποφάσισε ο ίδιος οικειοθελώς να μεταφέρει τους τρεις επιβάτες στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, οι οποίοι είναι φιλικά πρόσωπα του εργοδότη του, και ότι η πράξη του ήταν καθαρά εθελοντική. Πώς γίνεται, όμως, να ήταν εθελοντική όταν ο ίδιος βρισκόταν εν ώρα εργασίας και μετέφερε τους τρεις επιβάτες κατόπιν οδηγιών της εργοδότριας εταιρείας του; Αναφορικά με την πληρωμή του ποσού των €100, δεν έχει πείσει η θέση του ότι τα άφησε στο κάθισμα του συνοδηγού και δεν τα άγγιξε καν. Εκτός του ότι δεν τα επέστρεψε πίσω στον επιβάτη, υπενθυμίζω ότι τα χρήματα βρίσκονταν εντός του δικού του ιδιωτικού οχήματος, ήτοι του Οχήματος Α. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η μαρτυρία του κρίνεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται.
- Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Σε σχέση με την 1η κατηγορία, δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι το Όχημα Α είναι ιδιωτικό όχημα και ότι το πιστοποιητικό ασφαλείας, Τεκμήριο 6, δεν καλύπτει την χρήση του για μεταφορά επιβατών επ' αμοιβή. Συνεπώς, η ετυμηγορία του Δικαστηρίου στην 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, ήτοι της μεταφοράς επιβάτη επ' αμοιβή, θα καθορίσει και αυτή της 1ης κατηγορίας. Σχετικό με την 2η κατηγορία είναι το άρθρο 14 του Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου (9/1982) ως έχει τροποποιηθεί: «Απαγορεύεται η από οποιοδήποτε πρόσωπο με ιδιωτικό μηχανοκίνητο όχημα μεταφορά επιβατών επί μισθώσει ή επ' αμοιβή.» Από την ανωτέρω πρόνοια, προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι (α) το Όχημα Α είναι ιδιωτικό μηχανοκίνητο όχημα, (β) ο Κατηγορούμενος μετέφερε επιβάτη με το Όχημα Α, και (γ) η μεταφορά ήταν επ' αμοιβή. Αναφορικά με τα δύο πρώτα συστατικά στοιχεία, είναι παραδεκτό και δεν αμφισβητείται από τον Κατηγορούμενο ότι το Όχημα Α είναι ιδιωτικό μηχανοκίνητο όχημα και ότι κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο το οδήγησε και μετέφερε με αυτό τρεις επιβάτες από το ξενοδοχείο Park Lane στην Λεμεσό προς το Αεροδρόμιο Λάρνακας. Άρα, το κρίσιμο ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η επίδικη μεταφορά των τριών επιβατών έγινε επ' αμοιβή. Το ζήτημα της μεταφοράς επ' αμοιβή απασχόλησε την Βουλή των Λόρδων στην απόφαση Albert v Motor Insurers' Bureau [1971] 2 All ER 1345, όπου λέχθηκε ότι δεν απαιτείται η απόδειξη νόμιμης και έγκυρης συμφωνίας μεταξύ οδηγού και επιβάτη για να αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της μεταφοράς επ' αμοιβή. Εκείνο που έχει σημασία είναι η μεταφορά του επιβάτη να έχει επιχειρηματικό ή εμπορικό χαρακτήρα ("business or commercial nature"). Αρχίζοντας από το ζήτημα της καταβολής του ποσού των €100 που έδωσαν οι επιβάτες στον Κατηγορούμενο, παρατηρώ ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου οποιαδήποτε άμεση μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι αυτό δόθηκε δυνάμει συμφωνίας για την μεταφορά των επιβατών στο Αεροδρόμιο Λάρνακας. Εντούτοις, η όλη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου κατά την μεταφορά και αποβίβαση των επιβατών, ως αναλύθηκε ανωτέρω, καταδεικνύει την παροχή υπηρεσίας μεταφοράς προς τους επιβάτες. Η δε καταβολή ποσού €100 σε αυτόν μετά την αποβίβαση των επιβατών, επιβεβαιώνει τον επιχειρηματικό και εμπορικό χαρακτήρα της επίδικης μεταφοράς. Ανεξάρτητα και επιπρόσθετα τούτου, σύμφωνα με τον ίδιο τον Κατηγορούμενο, αυτός εργάζεται σε εταιρεία στην Λεμεσό ως οδηγός του ιδιοκτήτη και διευθυντή της εργοδότριας εταιρείας του. Κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν εν ώρα εργασίας και έλαβε οδηγίες από την εργοδότρια εταιρεία του να μεταφέρει τους τρεις επιβάτες από την Λεμεσό στο Αεροδρόμιο Λάρνακας. Μάλιστα, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην προφορική μαρτυρία του ότι θεωρούσε ως «καθήκον» του να «εξυπηρετεί» τους καλεσμένους του εργοδότη του «με απόλυτο επαγγελματισμό». Δηλαδή, ο Κατηγορούμενος, σε ώρες που εργάζεται και πληρώνεται από την εργοδότρια εταιρεία του, μετέφερε τους επιβάτες κατόπιν οδηγιών της εργοδότριας εταιρείας του, όντας ως πρόσωπο που εργάζεται ως οδηγός της εταιρείας. Συνεπώς, ανεξαρτήτως της οποιασδήποτε πληρωμής από τους επιβάτες στον Κατηγορούμενο, η επίδικη μεταφορά προσλαμβάνει επιχειρηματικό και επαγγελματικό χαρακτήρα και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ο Κατηγορούμενος μετέφερε τους επιβάτες στα πλαίσια εκτέλεσης των εργασιακών καθηκόντων του. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω ότι η επίδικη μεταφορά των τριών επιβατών από τον Κατηγορούμενο με το Όχημα Α συνιστά μεταφορά επ' αμοιβή εντός της εννοίας του άρθρου 14 του Ν.9/
- Ως εκ τούτου, η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη του αδικήματος της 2ης κατηγορίας από τον Κατηγορούμενο. Δεδομένου και του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι το πιστοποιητικό ασφαλείας του Οχήματος Α, Τεκμήριο 6, δεν καλύπτει τις χρήσεις του για μεταφορά επιβατών επ' αμοιβή, έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η διάπραξη του αδικήματος της 1ης κατηγορίας.
- Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχο τον Κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο