← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Γ.Χ., Αρ. Υπόθεσης: 6792/2021, 20/12/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Γ.Χ., Αρ. Υπόθεσης: 6792/2021, 20/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6792/2021 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν Γ.Χ. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 20.12.2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μάριος Ζαρής μαζί με κ. Γιώργο Σταύρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ραφαήλ Μίσιης Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Εισαγωγή - Το Κατηγορητήριο Η παρούσα υπόθεση αφορά βία στην οικογένεια και συγκεκριμένα τα αδικήματα της επίθεσης και της απειλής εναντίον συζύγου. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 24.08.2021, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 13.05.2021 και ώρα 16:00 επιτέθηκε στην σύζυγο του και την απείλησε (1η και 2η κατηγορία) και την επόμενη ημέρα, 14.05.2021, και ώρα 21:30 επιτέθηκε και πάλι στην σύζυγο του (3η κατηγορία).
  2. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι την παραπονούμενη, Μ.Α. (ΜΚ1), και την Αστυφύλακα 1812 Β.Γ. (ΜΚ2). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, αυτός επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία, ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Η όλη μαρτυρία που προσφέρθηκε είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και κατωτέρω παραθέτω τα κύρια σημεία της. Η ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση της ημερ. 15.05.2021 που έδωσε στην Αστυνομία, ήτοι το Τεκμήριο
  3. Κατά τον ανωτέρω χρόνο ήταν παντρεμένη για 3 έτη με τον Κατηγορούμενο, με τον οποίο συμβίωνε τα τελευταία 6 έτη και απέκτησε μια θυγατέρα στις 21.01.
  4. Μετά τον γάμο τους άρχισαν τα προβλήματα με τον Κατηγορούμενο και τσακώνονταν πάντα για ασήμαντους λόγους. Στις 13.05.2021 και περί ώρα 15:30 ο Κατηγορούμενος μαγείρευε φαγητό στην κουζίνα του σπιτιού και η ΜΚ1 του είπε να αφήσει φαγητό και για την θυγατέρα τους, την οποία θα έφερνε η ίδια στο σπίτι στις 16:
  5. Ο Κατηγορούμενος, όμως, αντέδρασε και άφησε το φαγητό πάνω στο τραπέζι χωρίς να φάει ρωτώντας την γιατί δεν μαγειρεύει η ίδια. Ακολούθως, θύμωσε και την έπιασε από το χέρι και της το έσφιξε βρίζοντας την με τις φράσεις «πελλή», «άχρηστη» και «κτητζιαρκά». Ενώ πήγε μετά στο δωμάτιο του για να μαζέψει τα ρούχα του, τον είδε η θυγατέρα τους, η οποία άρχισε να κλαίει και γι' αυτό ο Κατηγορούμενος δεν έφυγε τελικά από το σπίτι. Απείλησε, όμως, την ΜΚ1 λέγοντας της «Εννά είσαι τυχερή αν δεν σου λύσω την κκελέ σου ώσπου να φύω που δαμέσα», με αποτέλεσμα η ίδια να φοβηθεί και να κοιμηθεί το βράδυ στο δωμάτιο της με την θυγατέρα τους. Την επόμενη ημέρα, 14.05.2021 και περί ώρα 21:30, ο Κατηγορούμενος θα έφευγε από σπίτι για να πάρει φαγητό και η θυγατέρα του τού ζήτησε να την πάρει μαζί του, αλλά αυτός αρνήθηκε. Η ΜΚ1 αντέδρασε και είπε στον Κατηγορούμενο ότι η ίδια θα κοιμηθεί με την θυγατέρα τους και ο ίδιος να βρει τρόπο να μπει στο σπίτι όταν έρθει, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να θυμώσει και να κινηθεί προς το μέρος της ΜΚ1, η οποία έτρεξε προς το δωμάτιο που μένει η οικιακή βοηθός. Η πόρτα του δωματίου της, όμως, ήταν κλειστή και δεν μπορούσε να μπει μέσα, ενώ ο Κατηγορούμενος την πρόλαβε και την έπιασε από τον λαιμό μπροστά στα μάτια της θυγατέρας τους, η οποία άρχισε να κλαίει. Μόλις άνοιξε την πόρτα η οικιακή βοηθός, ο Κατηγορούμενος την άφησε και μετά έφυγε από το σπίτι με το αυτοκίνητο του. Στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι υπέστη βία από τον Κατηγορούμενο «πάρα πολλές φορές», τόσο λεκτική, όσο και σωματική, είτε τραβώντας την από τα μαλλιά είτε χαστουκίζοντας την είτε πιάνοντας την σφιχτά από τον λαιμό. Ανέφερε δε ότι φοβήθηκε για την ζωή της όταν την απείλησε, καθώς ο Κατηγορούμενος είναι ικανός για όλα όταν εκνευριστεί και βγει εκτός ελέγχου. Σήμερα ο γάμος τους έχει διαλυθεί και εκδόθηκε διαζύγιο, ενώ έχει εξασφαλίσει και διάταγμα εναντίον του Κατηγορούμενου να μην την πλησιάζει σε απόσταση λιγότερη των 100 μέτρων. Στην αντεξέτασή της, ανέφερε ότι αυτά τα 3 έτη έγγαμου βίου υπήρχαν συνεχείς καβγάδες, απειλές και βία και ότι ο Κατηγορούμενος την χτυπούσε. Για το πρώτο περιστατικό στις 13.05.2021 ανέφερε ότι αυτό έγινε μπροστά στην θυγατέρα τους και την οικιακή βοηθό τους, επισημαίνοντας ότι της έσφιξε «πάρα πολύ» το χέρι της, αλλά ο Κατηγορούμενος ήταν έξυπνος και δεν της άφησε κάποιο σημάδι για να έχει αποδείξεις για την συμπεριφορά του. Για το δεύτερο περιστατικό στις 14.05.2021 ανέφερε ότι όταν ο Κατηγορούμενος την έπιασε από τον λαιμό, αυτή δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Όταν άνοιξε την πόρτα η οικιακή βοηθός, ο Κατηγορούμενος την άφησε και ενδεχομένως η οικιακή βοηθός να μην πρόλαβε να τον δει που κρατούσε την ίδια από τον λαιμό. Αναφορικά με τυχόν σημάδι στον λαιμό, ανέφερε ότι ήταν κόκκινος ο λαιμός της, αλλά μέχρι να πάει στο νοσοκομείο για να εξεταστεί μπορεί να έφυγαν τα σημάδια. Επίσης, παρά το γεγονός ότι τα δύο περιστατικά έλαβαν χώρα μπροστά στην ανήλικη θυγατέρα τους, η ίδια δεν θέλησε να δώσει κατάθεση το παιδί για να μην το αναστατώσει. Κατά την αντεξέταση της αναγνώρισε την αίτηση γονικής μέριμνας που κατέθεσε, κατόπιν οδηγιών της, ο δικηγόρος της στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας, ήτοι το Τεκμήριο 2, αναφέροντας ότι ίσως να υπάρχει κάποιο ορθογραφικό λάθος με τις ημερομηνίες των ανωτέρω περιστατικών. Της υποβλήθηκε, επίσης, το ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 3, που ετοίμασε ιατρός του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, ο οποίος την εξέτασε το βράδυ που προέβη η ΜΚ1 στην επίδικη καταγγελία, και η ΜΚ1 απάντησε ότι δεν γνωρίζει αν είχε όντως σημάδια πάνω στον λαιμό της, καθώς δεν κοιτάχτηκε προηγουμένως στον καθρέφτη. Η ΜΚ2 υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένη στο κλιμάκιο βίας στην οικογένεια. Κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση της ημερ. 15.05.2021, ήτοι το Τεκμήριο 4, αναφέροντας ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 17:20 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, ήτοι το Τεκμήριο 5, αφού του παρέδωσε προηγουμένως τα δικαιώματά του (βλ. Τεκμήριο 7). Στην συνέχεια και περί ώρα 18:05 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για τα επίδικα αδικήματα και αυτός απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε» (βλ. Τεκμήριο 6). Η Υπεράσπιση δεν αντεξέτασε καθόλου την ΜΚ
  6. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία, ήτοι το Τεκμήριο
  7. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα προβλήματα στην σχέση του με την ΜΚ1 τα δημιουργούσε πάντα αυτή, η οποία προσπαθούσε να βρίσκει λόγους και αφορμές για να τσακώνονται. Στις 13.05.2021 και περί ώρα 16:00 βρισκόταν στην τότε συζυγική οικία τους μαζί με την ΜΚ1, ενώ η θυγατέρα τους απουσίαζε. Ο Κατηγορούμενος μαγείρευε στην κουζίνα για να φάει φαγητό και η ΜΚ1 του είπε να αφήσει φαγητό και για την θυγατέρα τους, αλλά αυτός της είπε να μαγειρέψει αυτή. Επειδή η ΜΚ1 επέμενε, ο Κατηγορούμενος άφησε το φαγητό στον πάγκο, αλλά αρνήθηκε ότι έπιασε μετά το χέρι της ΜΚ1 και της το έσφιξε ή ότι την απείλησε. Στις 14.05.2021 και περί ώρα 21:30 βρισκόταν στο σπίτι τους και όταν θα έφευγε για να πιάσει φαγητό, η ΜΚ1 προκάλεσε το κλάμα της θυγατέρας τους λέγοντας της ότι θα φύγει ο πατέρας της από το σπίτι. Αρνήθηκε ότι την έπιασε από τον λαιμό, αναφέροντας ότι η ΜΚ1 του είπε ότι αν δεν βρει την πόρτα ανοικτή, να μείνει έξω από το σπίτι και πήγε στην πόρτα του δωματίου της οικιακής βοηθού, η οποία την άνοιξε μετά. Όταν επέστρεψε ο Κατηγορούμενος, η πόρτα της συζυγικής οικίας ήταν κλειδωμένη, με αποτέλεσμα από τότε να βρίσκονται σε οριστική διάσταση και ο Κατηγορούμενος να διαμένει σε άλλη οικία. Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι ο λόγος που υπήρχαν εντάσεις και τσακωμοί στην σχέση του με την ΜΚ1 ήταν επειδή μπήκε τρίτο πρόσωπο ανάμεσά τους από την πλευρά της ΜΚ
  8. Για τούτο, ο ίδιος γνώριζε ότι αργά ή γρήγορα θα έφευγε από την συζυγική οικία, καθώς η ΜΚ1 τον προκαλούσε συνεχώς με την συμπεριφορά της. Αρνήθηκε ότι επιτέθηκε ή απείλησε ποτέ την ΜΚ1, ενώ ανέφερε ότι ο λόγος που η ΜΚ1 κατευθύνθηκε προς την πόρτα του δωματίου της οικιακής βοηθού πιθανόν να ήταν ότι η ΜΚ1 νόμιζε πως θα της επιτίθετο ο Κατηγορούμενος μετά που έκλαιγε η θυγατέρα τους και θα ήθελε να έχει μάρτυρα την οικιακή βοηθό, αλλά ο ίδιος ουδέποτε της επιτέθηκε και απλώς έφυγε από το σπίτι.
  9. Παραδεκτά και Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Κατά την ακροαματική διαδικασία, οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του, το ιατρικό πιστοποιητικό του γιατρού που εξέτασε την ΜΚ1 κατά τον χρόνο της επίδικης καταγγελίας, ήτοι το Τεκμήριο
  10. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου, η ΜΚ1 εξετάστηκε στις 14.05.2021 και ώρα 22:26 από ιατρό στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, ο οποίος κατέγραψε τα εξής στα ευρήματά του: «Προσήλθε και εξετάστηκε στο ΤΑΕΠ Γ.Ν. Λάρνακας με αναφερόμενη βιαιοπραγία. Αναφέρει στραγγαλισμό κατά την εξέταση. Δεν φέρει εξωτερικές κακώσεις και σημάδια». Επιπρόσθετα, τα κατωτέρω γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν από τις δύο πλευρές και συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου (βλ. Αντρέου ν Δήμου Λάρνακας

(2014)2 ΑΑΔ 263 και Ocean Reef Properties Ltd v Colville
(2015)1 ΑΑΔ 1002): (α) Στις 13.05.2021 ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ1 ήταν σύζυγοι και διέμεναν στην συζυγική οικία τους, μαζί με την 5χρονη θυγατέρα τους, και δύο άλλα παιδιά της ΜΚ1 από προηγούμενο γάμο, τα οποία πάσχουν από νοητική αναπηρία. Κατά τον ανωτέρω χρόνο, ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ1 συμβίωναν για 6 έτη και ήταν παντρεμένοι για 3 έτη. (β) Το βράδυ της 14.05.2021 επήλθε η οριστική διάσταση στην σχέση τους και έκτοτε ο Κατηγορούμενος δεν διαμένει στην συζυγική οικία. 4. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Η ΜΚ1 δεν έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε την εικόνα προσώπου που υπερβάλλει μεγαλοποιώντας ή παραποιώντας τα γεγονότα. Συγκεκριμένα, στην προφορική μαρτυρία της ανέφερε ότι υπέστη βία από τον Κατηγορούμενο «πάρα πολλές φορές», τόσο λεκτική, όσο και σωματική, είτε τραβώντας την από τα μαλλιά είτε χαστουκίζοντας την είτε πιάνοντας την σφιχτά από τον λαιμό. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος «γύριζε το χέρι του πάνω μου συνέχεια». Από την άλλη, όμως, στην αίτηση γονικής μέριμνας ημερ. 09.06.2021, Τεκμήριο 2, η οποία συντάχθηκε από τον δικηγόρο της κατόπιν δικών της οδηγιών, δεν υπάρχει ουδεμία σχετική αναφορά για σωματική βία. Αντιθέτως, αναφέρεται μόνο σε λεκτική βία κατά την έγγαμη συμβίωση τους (βλ. παραγράφους 6 και 9 του Τεκμηρίου 2) και χαρακτηρίζεται το περιστατικό που άρπαξε την ΜΚ1 από τον λαιμό ως το «αποκορύφωμα» της επιθετικής συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου. Δηλαδή, η ΜΚ1 παρουσίασε στο παρόν Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα της σχέσης της με τον Κατηγορούμενο και την συμπεριφορά του, σε σύγκριση με αυτήν που επιχείρησε να παρουσιάσει στο Οικογενειακό Δικαστήριο μέσω του Τεκμηρίου
  1. Πέραν των ανωτέρω, η ΜΚ1 υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Και εξηγώ. Αναφορικά με το περιστατικό της 13.05.2021, ανέφερε αρχικά ότι η θυγατέρα τους απουσίαζε από το σπίτι, ενώ στην συνέχεια ισχυρίστηκε ότι το περιστατικό, όπως το περιέγραψε η ίδια, διαδραματίστηκε μπροστά στην θυγατέρα τους και την οικιακή βοηθό τους. Επίσης, στο Τεκμήριο 2 προβλήθηκε μια διαφορετική εκδοχή, σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος θύμωσε στην εισήγηση της ΜΚ1 να αφήσει φαγητό για την θυγατέρα τους, με αποτέλεσμα αυτός και η ΜΚ1 «να συζητήσουν μεταξύ τους εντόνως», και στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος να φύγει από το σπίτι, χωρίς να αφήσει φαγητό, και να επιστρέψει την επόμενη ημέρα στο σπίτι. Δηλαδή, δεν υπάρχει καμία αναφορά στο Τεκμήριο 2 για επίθεση ή σφίξιμο χεριού της ΜΚ1 ή οποιαδήποτε απειλή από τον Κατηγορούμενο. Περαιτέρω, η ΜΚ1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος της έσφιξε «πάρα πολύ» το χέρι, αλλά αυτός ήταν έξυπνος και το έκαμε με τρόπο που να μην της αφήσει σημάδι. Αυτή η θέση και ισχυρισμός της ΜΚ1, όμως, δηλαδή ότι ο Κατηγορούμενος της κτυπούσε με τρόπο που να μην υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, δεν μπορεί να πείσει το Δικαστήριο την στιγμή που η ίδια η ΜΚ1 ισχυρίζεται ότι το περιστατικό έλαβε χώρα μπροστά στα μάτια της θυγατέρας τους και της οικιακής βοηθού τους. Αναφορικά με το περιστατικό της 14.05.2021, η ΜΚ1 ανέφερε αρχικά ότι ήταν κόκκινος ο λαιμός της από τον στραγγαλισμό που επιχείρησε να της κάμει ο Κατηγορούμενος, αλλά μετά ανάφερε ότι δεν κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και δεν γνώριζε αν έφυγαν τα κόκκινα σημάδια όταν εξετάστηκε από ιατρό στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Είναι δε παραδεκτό από την Κατηγορούσα Αρχή ότι κατά την ιατρική εξέταση της ΜΚ1, η οποία έλαβε χώρα σε λιγότερο από μία ώρα μετά το επίδικο περιστατικό, ότι η ΜΚ1 δεν έφερε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις ή σημάδια (βλ. Τεκμήριο 3). Επισημαίνω, επίσης, ότι ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε είτε από την ανήλικη θυγατέρα τους είτε από την οικιακή βοηθό τους για τα επίδικα περιστατικά. Για την μεν πρώτη, η ΜΚ1 ανέφερε στην Αστυνομία ότι δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση η ανήλικη για να μην την αναστατώσει. Για την δε δεύτερη, δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε κατάθεση της οικιακής βοηθού, ενώ σε σχετική υποβολή της Υπεράσπισης προς την ΜΚ1, η τελευταία απάντησε ότι η οικιακή βοηθός έχει φύγει τώρα από το σπίτι της και ίσως να φοβήθηκε όταν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία και να μην ανέφερε οτιδήποτε. Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η μαρτυρία της ΜΚ1 κρίνεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται. Αναφορικά με την ΜΚ2, ως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, ουδεμία αντεξέταση έγινε από την Υπεράσπιση. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι την μαρτυρία της στο σύνολό της. Ο Κατηγορούμενος άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις και ισχυρισμούς του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις με τα όσα είχε αναφέρει στην κατάθεση του στην Αστυνομία. Το γεγονός δε ότι δεν ανέφερε στην κατάθεση του την ύπαρξη τρίτου προσώπου ανάμεσα στην σχέση του με την ΜΚ1 δεν θεωρώ ότι πλήττει την αξιοπιστία του, καθώς η ουσία της μαρτυρίας του ήταν ότι η ΜΚ1 προκαλούσε συνεχώς προβλήματα και καβγάδες στην σχέση τους χωρίς κανένα σοβαρό λόγο. Αναφορικά με τα επίδικα περιστατικά στις 13 και 14 Μαΐου 2021, ο Κατηγορούμενος έδωσε την δική του εκδοχή γεγονότων, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση και ούτε καταρρίφθηκε από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω την μαρτυρία του ως αξιόπιστη και την αποδέχομαι.
  2. Η Νομική Πτυχή Εφόσον ο Κατηγορούμενος αρνείται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. 1η και 3η Κατηγορία Τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3 εντάσσονται κάτω από τον Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμο (Ν.119(I)/2000), ο οποίος προνοεί αυστηρότερες ποινές για τα αντίστοιχα αδικήματα του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου (ΚΕΦ.154) και ως εκ τούτου δημιουργεί νέα «επαυξημένης σοβαρότητας» αδικήματα (βλ. A.G. v Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 119/2020) ημερ. 16.04.2021, ECLI:CY:AD:2021:B147). Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για βία στην οικογένεια και συγκεκριμένα το αδίκημα της επίθεσης εναντίον της συζύγου του (βλ. άρθρα 3
(1)
(2)και 4
(2)(ιβ) του Ν.119(Ι)/2000). Το δε άρθρο 242 του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου (ΚΕΦ.154), το οποίο προσδιορίζει το αδίκημα της κοινής επίθεσης και στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 4
(2)(ιβ) του Ν.119(Ι)/2000, προνοεί τα εξής: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος. υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές» Το αδίκημα της επίθεσης δεν προϋποθέτει άγγιγμα ή φυσική επαφή για την στοιχειοθέτησή του (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 754), καθώς η ανωτέρω νομοθετική διάταξη απαγορεύει την χρήση βίας και την εκδήλωση πρόθεσης για την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, δηλαδή παράνομα (βλ. Πετρόπουλος ν Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574). Προϋποθέτει δε την πρόκληση φόβου στο θύμα για άσκηση άμεσης και παράνομης βίας εναντίον του (βλ. R v Venna [1975] 3 All ER 788 και Fagan v Commissioner of Metropolitan Police [1969] 1 Q.B. 439, όπου λέχθηκε ότι "An assault is any act which intentionally - or possibly recklessly - causes another person to apprehend immediate and unlawful personal violence"). Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν Ηροδότου
(2015)2 ΑΑΔ 128, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε obiter ότι «Η πρόκληση φόβου για τον κίνδυνο άσκησης άμεσης και παράνομης βίας είναι συστατικό στοιχείο της επίθεσης που στο κοινοδίκαιο είναι γνωστή με τον όρο "assault"». 2η Κατηγορία Σχετικό με την 2η κατηγορία είναι το άρθρο 91Α του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου (ΚΕΦ.154), το οποίο προνοεί τα εξής: «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη.» Συνεπώς, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, τα οποία οφείλει να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή είναι (α) η απειλή άσκησης βίας ή τέλεσης άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης κατά άλλου προσώπου και (β) η πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας σε τέτοιο πρόσωπο. Το τι συνιστά απειλή είναι ζήτημα πραγματικό, το οποίο κρίνεται ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης και ιδιαίτερα αναφορικά με το περιεχόμενο των όσων εκστομίζονται και το αποτέλεσμα που αυτά προκαλούν στο πρόσωπο που απευθύνονται (βλ. Ιωσήφ ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 41/2021) ημερ. 28.09.2022, ECLI:CY:AD:2022:B369 και Νετζιήπ ν Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 1). Σε σχέση με την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας, αυτό εξετάζεται με βάση την υποκειμενική αντίληψη του απειλούμενου, και όχι με το κατά πόσο υπήρχε όντως στατιστική πιθανότητα να πραγματοποιηθεί η απειλή (βλ. Κούσουλος ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 119/2021) ημερ. 20.01.2022, ECLI:CY:AD:2022:B13). Επίσης, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να είχε όντως πρόθεση να προκαλέσει τρόμο ή ανησυχία στον απειλούμενο, έστω και αν δεν είχε σκοπό να πραγματοποιήσει την απειλή του. Εντούτοις, μια κενή απειλή, είτε λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της είτε λόγω των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τέτοια πρόθεση (βλ. Βοσκού ν Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 510).
  1. Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Έχοντας απορρίψει την μαρτυρία και εκδοχή της ΜΚ1 και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος της επιτέθηκε πιάνοντας και σφίγγοντας το χέρι της στις 13.05.2021 και πιάνοντας την από τον λαιμό στις 14.05.2021, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μου ότι ο Κατηγορούμενος προέβη στις ανωτέρω πράξεις - οι οποίες όντως θα συνιστούσαν παράνομη χρήση βίας - και ότι προκλήθηκε φόβος στην ΜΚ
  2. Τα ίδια ισχύουν και για την ισχυριζόμενη απειλή του Κατηγορούμενου στις 13.05.2021 σε σχέση με την 2η κατηγορία. Αντιθέτως, η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο για τα επίδικα περιστατικά είναι αυτή του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με αυτήν, το Δικαστήριο καταλήγει στα κατωτέρω ευρήματα γεγονότων: (α) Στις 13.05.2021 και περί ώρα 16:00 ο Κατηγορούμενος μαγείρευε φαγητό και η ΜΚ1 του είπε να αφήσει και για την θυγατέρα τους, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να αντιδράσει και να αφήσει το φαγητό στην κουζίνα και να φύγει. (β) Την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 14.05.2021 και περί ώρα 21:30, υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ του Κατηγορούμενου και της ΜΚ1, με αποτέλεσμα να κλαίει η θυγατέρα τους όταν ο Κατηγορούμενος θα αναχωρούσε από το σπίτι. Η ΜΚ1 είπε στον Κατηγορούμενο ότι όταν επιστρέψει αν δεν βρει την πόρτα ανοικτή, να μείνει έξω από το σπίτι. Όταν επέστρεψε ο Κατηγορούμενος, η πόρτα ήταν όντως κλειδωμένη, με αποτέλεσμα το ζεύγος να βρίσκεται από τότε σε οριστική διάσταση και ο Κατηγορούμενος να διαμένει σε άλλη οικία. Από τα ανωτέρω ευρήματα, δεν προκύπτει οποιαδήποτε πράξη, λόγια ή συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, η οποία να συνιστά επίθεση ή απειλή εναντίον της ΜΚ
  3. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την διάπραξη των αδικημάτων.
  4. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.