ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΖΙΠΙΤΗ, Αρ. Υπόθεσης: 1636/2024, 30/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1636/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΖΙΠΙΤΗ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 30.07.2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χρ. Προξένου Για την Κατηγορούμενη: Προσωπικά Κατηγορούμενη παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή - Κατηγορητήριο Η παρούσα υπόθεση αφορά στάθμευση οχήματος σε χώρο στάθμευσης αναπήρων. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ημερ. 13.02.2024, η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 12/11/2023, ενώ είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] (εφεξής καλούμενου ως «το όχημα Α»), το στάθμευσε σε χώρο στάθμευσης αναπήρων στο Metropolis Mall στην Λάρνακα. Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε την διάπραξη του αδικήματος και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση.
- Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα για απόδειξη της υπόθεσης της, ήτοι τον Αστυφύλακα 3733 Κ.Π. (ΜΚ1). Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης, κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία και να προβάλει την υπεράσπιση της. Η Κατηγορούμενη επέλεξε να δώσει ενόρκως μαρτυρία και κάλεσε μάρτυρα υπεράσπισης τον σύζυγο της, Ζ.Ζ. (ΜΥ1). Η μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και κατωτέρω παραθέτω τα κύρια σημεία της. Ο ΜΚ1 κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 21.01.2024 επί της πρόσοψης του ανακριτικού φακέλου, Τεκμήριο 1, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ανέφερε δε τα εξής στην δια ζώσης μαρτυρία του: (α) Στις 12.11.2023 μετέβη στο Metropolis Mall στην Λάρνακα, καθώς υπήρξαν παράπονα για σταθμεύσεις οχημάτων σε χώρους στάθμευσης αναπήρων. Εκεί διαπίστωσε ότι το όχημα Α ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπήρων. Ο εν λόγω χώρος στάθμευσης είναι χρώματος μπλε με σχετική σήμανση ότι πρόκειται χώρο στάθμευσης αναπήρων, ενώ στο όχημα Α δεν υπήρχε αναρτημένη οποιαδήποτε κάρτα δικαιούχου αναπηρικού χώρου στάθμευσης. Για τούτο εξέδωσε εξώδικο ύψους €300 προς τον υπεύθυνο οδηγό του οχήματος για το αδίκημα της στάθμευσης σε χώρο στάθμευσης αναπήρων. (β) Ακολούθως, όταν συμπλήρωσε τον ανακριτικό φάκελο και το Τεκμήριο 1, διενήργησε έρευνα στο ηλεκτρονικό σύστημα της Αστυνομίας σε σχέση με τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος Α και διαπίστωσε ότι η Κατηγορούμενη ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια (βλ. Τεκμήριο 2). Στην συνέχεια επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Κατηγορούμενη, η οποία του ανέφερε ότι ήταν η ίδια που είχε σταθμεύσει το όχημα Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, και γι' αυτό κατέγραψε τα στοιχεία της στο Τεκμήριο 1 ως την υπεύθυνη οδηγό του επίδικου οχήματος. (γ) Στην αντεξέταση του, επέμενε ότι όντως συνομίλησε με την Κατηγορούμενη, αναφέροντας ότι είναι από την ίδια που έλαβε τα στοιχεία της και κατέγραψε επί του Τεκμηρίου 1, καθώς δεν μπορούσε αλλιώς να τα κατέχει. Η Κατηγορούμενη ανέφερε τα εξής στην ένορκη μαρτυρία της: (α) Δεν ήταν αυτή που οδηγούσε το όχημα Α, καθώς η ίδια έχει πρόβλημα με τον σπόνδυλο της και είναι ο σύζυγος της, ΜΥ1, που την μεταφέρει με το εν λόγω όχημα. Αναφορικά με τον αριθμό τηλεφώνου που ισχυρίστηκε ο ΜΚ1 ότι επικοινώνησε μαζί της τηλεφωνικώς, ανέφερε ότι ουδέποτε είχε τέτοιο αριθμό τηλεφώνου και ούτε ξέρει σε ποιόν ανήκει ο εν λόγω αριθμός. (β) Στην αντεξέταση της, παραδέχθηκε ότι είναι όντως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος Α και ότι κατά τον επίδικο χρόνο η ίδια βρισκόταν στο Metropolis Mall στην Λάρνακα. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι δεν είναι κάτοχος κάρτας ατόμου με αναπηρία και ότι γνωρίζει ότι δεν επιτρέπεται να σταθμεύει σε χώρους στάθμευσης αναπήρων. Ανέφερε, όμως, ότι είχε πάει μαζί με την θυγατέρα της και θα ερχόταν να την πάρει ο ΜΥ1, ο οποίος στάθμευσε το όχημα Α στον επίδικο χώρο στάθμευσης αναπήρων. (γ) Αρνήθηκε ότι επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον ΜΚ1 ή με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, επιμένοντας ότι ο αριθμός τηλεφώνου που ανέφερε ο ΜΚ1 δεν είναι δικός της και δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκει. (δ) Παραδέχθηκε ότι βρήκε το επίδικο εξώδικο επικολλημένο στον ανεμοθώρακα του οχήματος της και μετά ο ΜΥ1 πήγε στην Αστυνομία Αραδίππου για να παραπονεθεί και του είπαν να στείλει επιστολή μέσω e-mail στον Γενικό Εισαγγελέα, πράγμα το οποίο έπραξε ο ΜΥ1, αλλά ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε απάντηση. Ανέφερε δε ότι το εξώδικο δεν ανέγραφε το όνομα της και τα στοιχεία της, αλλά μόνο τα στοιχεία του οχήματος Α. Ο ΜΥ1 είναι ο σύζυγος της Κατηγορούμενης και ανέφερε τα εξής στην δια ζώσης μαρτυρία του: (α) Στις 12.11.2023 μετέφερε την Κατηγορούμενη στο Metropolis Mall επειδή η ίδια έχει πρόβλημα με τον σπόνδυλο της και ορισμένα προβλήματα κινητικότητας. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο μαζί τους και ήταν αυτός που οδήγησε το όχημα Α και το στάθμευσε στον επίδικο χώρο στάθμευσης αναπήρων. Αφού κατέβηκαν από το όχημα, η Κατηγορούμενη πήγε σε κάποια καταστήματα και ο ίδιος πήγε να πάρει καφέ μέχρι να επιστρέψει η Κατηγορούμενη από τα καταστήματα. (β) Όταν πήγαν μετά πίσω στο όχημα τους για να φύγουν, εντόπισαν το εξώδικο που είχε εκδοθεί από την Αστυνομία και πήγαν στην Τροχαία για να τους αναφέρει ότι είχε σταθμεύσει μόνο για 5 λεπτά, ότι είναι συνταξιούχος και έχει σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι εκεί αστυνομικοί του είπαν να κάμει επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα, πράγμα το οποίο έπραξε, αλλά δεν έλαβε οποιαδήποτε απάντηση. (γ) Σε υποβολή κατά την αντεξέταση του ότι η Κατηγορούμενη είχε την ευθύνη και έλεγχο του οχήματος Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, ο Κατηγορούμενος το αρνήθηκε αναφέροντας ότι το όχημα είναι «οικογενειακό».
- Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Τα κατωτέρω γεγονότα δεν έχουν αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου (βλ. Αντρέου ν Δήμου Λάρνακας
(2014)2 ΑΑΔ 263 και Ocean Reef Properties Ltd v Colville
(2015)1 ΑΑΔ 1002): (α) Κατά τον επίδικο χρόνο η Κατηγορούμενη ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος Α (βλ. Τεκμήριο 2) και δεν ήταν κάτοχος δελτίου στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες. (β) Στις 12.11.2023 και περί ώρα 17:13 το όχημα Α ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπήρων στο Metropolis Mall στην Λάρνακα, χωρίς να φέρει δελτίο στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες. (γ) Ο ΜΚ1 εντόπισε το όχημα Α να είναι σταθμευμένο ως ανωτέρω και εξέδωσε εξώδικο ύψους €300 προς τον υπεύθυνο οδηγό του οχήματος και το επικόλλησε στο όχημα. Το ανωτέρω εξώδικο δεν πληρώθηκε μέχρι σήμερα. 4. Η Αξιολόγηση της Μαρτυρίας Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη μαρτυρία και αξιοπιστία των μαρτύρων με το κριτήριο του μέσου λογικού αντικειμενικού παρατηρητή (βλ. Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25) και αφού έχω λάβει υπόψιν μου τόσο την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων (βλ. C&A Pelekanos v Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ1273), όσο και το περιεχόμενο, ποιότητα και πειστικότητα της μαρτυρίας τους (βλ. Μαυροσκούφη ν Τράπεζα Πειραιώς
(2014)1 ΑΑΔ 839 και Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο της μαρτυρίας στην δίκη, είτε προέρχεται από άλλη ζώσα μαρτυρία είτε από έγγραφη μαρτυρία και τεκμήρια (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Pal Tekinder v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» ν Αργυρίδου (Πολιτική Έφεση 32/2014) ημερ. 29/09/2021, ECLI:CY:AD:2021:A430). Δεν μου διαφεύγει ότι μικρές ή επουσιώδεις αντιφάσεις είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και τείνουν να ενισχύουν την φιλαλήθεια και αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 320 και Ξυδιάς ν Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174), εκτός βέβαια αν είναι τέτοια ουσιαστικής μορφής που πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν την πρόθεση του να πει ψέματα (βλ. Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 816). Ο ΜΚ1 έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ήρεμος και σταθερός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Εντούτοις, δεν μπορώ να αποδεχθώ το μέρος της μαρτυρίας του ότι επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Κατηγορούμενη. Και εξηγώ. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι κατέγραψε τα στοιχεία της Κατηγορούμενης επί του Τεκμηρίου 1, όταν του τα έδωσε η ίδια η Κατηγορούμενη, αλλιώς δεν θα κατείχε τέτοια στοιχεία. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2, όμως, δεν επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά τον καταρρίπτουν. Τα στοιχεία που συμπλήρωσε χειρόγραφα επί του Τεκμηρίου 1 αφορούν το ονοματεπώνυμο, αριθμό ταυτότητας, διεύθυνση, ημερομηνία γέννησης και αριθμό τηλεφώνου της Κατηγορούμενης. Το δε Τεκμήριο 1 συμπληρώθηκε και υπογράφηκε από τον ΜΚ1 στις 21.01.
- Τα ανωτέρω στοιχεία, όμως, ήταν ήδη εις γνώσιν του ΜΚ1 από το Τεκμήριο 2, το οποίο φέρει ημερομηνία 13.01.
- Άλλωστε, είναι από το Τεκμήριο 2 που ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι εντόπισε τον αριθμό τηλεφώνου του ιδιοκτήτη του οχήματος Α. Συνεπώς, δεν ευσταθεί η θέση και ισχυρισμός του ότι δεν μπορούσε να κατέχει τα στοιχεία της Κατηγορούμενης χωρίς να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς μαζί της. Ενόψει των ανωτέρω, εκτός από το μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με την τηλεφωνική επικοινωνία του με την Κατηγορούμενη και το περιεχόμενο αυτής, η υπόλοιπη μαρτυρία του, η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε, κρίνεται ως αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η Κατηγορούμενη και ο ΜΥ1 δεν άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο, καθώς υπέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις, ενώ οι εκδοχές που παρουσίασαν δεν συνάδουν μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι είχε πάει στο Metropolis Mall με την θυγατέρα της και ήρθε μετά ο σύζυγος της να την παραλάβει και ήταν αυτός που είχε σταθμεύσει, εν αγνοία της δηλαδή, στον επίδικο χώρο στάθμευσης αναπήρων. Από την άλλη, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι είναι ο ίδιος που μετέφερε με το όχημα Α την Κατηγορούμενη στο Metropolis Mall και αφού στάθμευσε στον επίδικο χώρο στάθμευσης αναπήρων κατέβηκαν από το όχημα για να πάνε στο Mall. Επίσης, ενώ αμφότεροι ανέφεραν ότι απέστειλαν επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα για την παρούσα υπόθεση και δεν έλαβαν κάποια απάντηση, ουδείς εκ των δύο παρουσίασε τέτοια επιστολή στο Δικαστήριο. Άλλωστε, το παράπονο τους δεν ήταν ότι το όχημα το οδηγούσε άλλο πρόσωπο από την Κατηγορούμενη, αλλά ότι το όχημα ήταν σταθμευμένο για σύντομο χρονικό διάστημα και αντιμετωπίζουν ιατρικά προβλήματα. Ενόψει των ανωτέρω, η μαρτυρία τους κρίνεται ως αντιφατική και αναξιόπιστη και γι' αυτό δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο.
- Η Νομική Πτυχή και Τα Ευρήματα του Δικαστηρίου Εφόσον η Κατηγορούμενη αρνείται την διάπραξη του αδικήματος, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο αυτού πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι εικασίες, υποθέσεις και υποψίες, ακόμα και ευλογοφανείς, δεν έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και δεν μπορούν να καλύψουν τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Από την άλλη, η Κατηγορούμενη δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί της είναι αληθινοί ή βάσιμοι, αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Οι απομακρυσμένες πιθανότητες, όμως, δεν είναι αρκετές να δημιουργήσουν λογική αμφιβολία. Η νομική βάση του κατηγορητηρίου είναι ο Κανονισμός 58
(9)(γ) των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Κ.Δ.Π.66/1984) ως έχει τροποποιηθεί που προνοεί τα εξής: «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό- .(γ) σε χώρους στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες και σε χώρους στάθμευσης για ταξί και για οχήματα τροφοδοσίας» Το δε άρθρο 2 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν.86/1972) ως έχει τροποποιηθεί ερμηνεύει την έννοια «χώρος στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες» ως εξής: "χώρος στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες" σημαίνει οποιοδήποτε χώρο που δεικνύεται με σήμανση ότι είναι τέτοιος χώρος και θα σταθμεύουν μόνο οχήματα που φέρουν το σήμα στάθμευσης αναπήρων, όπως αυτό προβλέπεται στον περί Ατόμων με Αναπηρίες Νόμο. Στην παρούσα υπόθεση, δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την ύπαρξη και σήμανση του επίδικου χώρου στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες. Άλλωστε, εφαρμόζοντας το μαχητό τεκμήριο omnia praesumuntur rite et solemniter esse acta, θεωρείται ότι όλα έγιναν σωστά και νομότυπα κατά την εκτέλεση των πραγμάτων (βλ. Πισσουρίου ν Αστυνομίας (Ποινική Έφεση 43/2020) ημερ. 06/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B125). Εκείνο που αμφισβητείται στην παρούσα υπόθεση και αποτελεί την βασική γραμμή υπεράσπισης της Κατηγορούμενης είναι ότι δεν ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε και στάθμευσε το όχημα Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Συνεπώς, εκείνο που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η Κατηγορούμενη ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε ή είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του οχήματος Α. Η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου είναι ότι η Κατηγορούμενη ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του οχήματος Α κατά τον επίδικο χρόνο. Η έννοια «έχει την ευθύνη» ("in charge") μηχανοκίνητου οχήματος δεν ερμηνεύεται στους Κανονισμούς ή τον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο (Ν.86/1972). Για τούτο, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε ερμηνευτική προς τούτο νομολογία. Στην αγγλική απόφαση DPP v Watkins [1989] 2 WLR 966 λέχθηκαν τα εξής: "If the defendant is the owner or lawful possessor of the vehicle or has recently driven it, he will have been in charge of it, and the question for the court will be whether he is still in charge or whether he has relinquished his charge. That is the class of case to which the rule in Haines v. Roberts [1953] 1 W.L.R. 309 was directed. Usually such a defendant will be prima facie in charge unless he has put the vehicle in someone else's charge. However he would not be so if in all the circumstances he has ceased to be in actual control and there is no realistic possibility of his resuming actual control while unfit, e.g. if he is at home in bed for the night, or if he is a great distance from the car or if it is taken by another. . But there was no burden of proof on the prosecution in regard to the likelihood of the defendant driving. The burden was upon him to establish that defence once a prima facie case of being in charge was made out against him." Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι εφόσον η Κατηγορούμενη ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος Α, υπάρχει μαχητό τεκμήριο ότι είχε την ευθύνη του οχήματος κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, εκτός αν η ίδια το ανατρέψει αποδεικνύοντας ότι την ευθύνη την είχε κάποιος άλλος. Σχετικές πρόνοιες υπάρχουν και στο άρθρο 9 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου (Ν.47(I)/1997), οι οποίες επίσης τυγχάνουν εφαρμογής, καθώς συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ1 επικόλλησε το επίδικο εξώδικο στο όχημα Α. Η μαρτυρία και θέση της Κατηγορούμενης ότι το οδήγησε και στάθμευσε ο σύζυγος της, ήτοι ο ΜΥ1, έχει ήδη απορριφθεί από το Δικαστήριο ανωτέρω. Άλλωστε, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ήταν μαζί του στο όχημα η Κατηγορούμενη όταν ο ίδιος -κατά την θέση του- οδήγησε και στάθμευσε το όχημα Α στον χώρο στάθμευσης αναπήρων και μετά κατέβηκαν και οι δύο από το όχημα για να πάνε στο Mall. Ενόψει των ανωτέρω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Κατηγορούμενη ήταν το πρόσωπο που είχε την ευθύνη του οχήματος Α κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο. Καταλήγω, λοιπόν, ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. 6. Κατάληξη Συνοψίζοντας και για όλους τους λόγους που καταγράφονται ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ένοχη την Κατηγορούμενη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Μ. Μαρκουλλής, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο