ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 9750/2022, 14/5/2024

(1)(iii), 5 και 7 του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007 (Ν. 188(I)/2007) (2η κατηγορία). (γ) Παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 6/8/2022-17/08/2022, σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα, διέρρηξε και εισήλθε στο εργαστήριο χρυσοχοΐας με την ονομασία Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ και έκλεψε διάφορα εργαλεία και διάφορα χρυσαφικά και ασημικά συνολικής αξίας €49.000, περιουσία του Χριστάκη Φαντούση (1η κατηγορία). Περαιτέρω, κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 16/07/2022-5/8/2022, σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα, απέκτησε το ποσό των €2.950 γνωρίζοντας ότι το εν λόγω ποσό ήταν έσοδο από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος της κλοπής (2η κατηγορία). Κατηγορείται επίσης ότι στις 19/08/2022 στη Λάρνακα είχε στην κατοχή του περιουσία για την οποία υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία (3η κατηγορία). Τέλος, κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 27/5/2022 - 29/05/2022 σε άγνωστη ακριβή ημερομηνία και ώρα διέρρηξε και εισήλθε εντός του εργοστασίου με την ονομασία EPIS LTD και έκλεψε διάφορα αντικείμενα συνολικής αξίας €4.000, περιουσία του Γεώργιου Κεραυνού (4η κατηγορία). Για σκοπούς πληρότητας θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε σχέση με την 1η κατηγορία, ο κατηγορούμενος συγκατηγορείτο με τη 2η κατηγορούμενη πλην όμως μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι δεν είχε στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της 2ης κατηγορούμενης η οποία συνακόλουθα, απαλλάχθηκε και αθωώθηκε. Η 2η κατηγορούμενη αντιμετώπιζε ακόμα μία κατηγορία για διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός και κλοπή στην οποία δήλωσε παραδοχή και της επιβλήθηκε ποινή. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε μία κατηγορία για κλεπταποδοχή (6η κατηγορία) και τρεις κατηγορίες για παράνομη κατοχή περιουσίας (7η, 8η και 9η κατηγορία) στις οποίες, αφού κλήθηκε σε απολογία, προέβη σε αλλαγή απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε 13 μάρτυρες. Μετά το πέρας της υπόθεσης της, το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και τον κάλεσε σε απολογία. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα. Κατατέθηκαν τέλος 72 τεκμήρια, ενώ κατατέθηκε ως Έγγραφο Α κείμενο παραδεκτών γεγονότων το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και το περιεχόμενο του οποίου παρατίθεται αυτολεξεί: «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΙΑΡΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ 3 ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ Είναι μηχανικός και διατηρεί μηχανουργείο στη βιομηχανική περιοχή Αραδίππου. Πριν πέντε με έξι μήνες ο πελάτης του Σταύρος Σταύρου από τις Βρυσούλες, του πήρε ένα PORCHE CAYENNE, για να το πωλήσει για το ποσό των 7.000 ευρώ. Το όχημα έφερε αριθμούς εγγραφής [ ], το οποίο ανήκε στην κόρη του Ζακελίνα (ΜΚ4). Συμφώνησε να το πωλήσει στον 1ο κατηγορούμενο στις 16/7/22 για το ποσό των 6.000, ενώ ο 1ος κατηγορούμενος το παρέλαβε στις 5/8/22, ενώ η ασφαλιστική κάλυψη ίσχυε από 1/8/22. Στις 3/8/22, ο Δημήτρης Χρυσοστόμου (ΜΚ6) του έδωσε το ποσό των 500 ευρώ εκ μέρους του 1ου κατηγορουμένου. ΖΑΚΕΛΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑΣ 4 ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ Ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ], PORCHE CAYENNE, χρώματος μαύρου. Η ίδια δεν γνωρίζει ποιος το αγόρασε. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΔΑΝΙΗΛ ΜΑΡΤΥΡΑΣ 9 ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ Διατηρεί με τη σύζυγό του κατάστημα εκκλησιαστικών ειδών στη Λάρνακα. Τα αντικείμενα που του υποδείχθηκαν από την αστυνομία, δεν πωλήθηκαν από το κατάστημα του. ΧΡΥΣΟΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑΣ 35 ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ Είναι μηχανικός αυτοκινήτων και διαθέτει συνεργείο στη βιομηχανική περιοχή Αραδίππου. Γνωρίζει τον Χρίστο Γεωργίου (ΜΚ17) αφού είναι πελάτης του όπου και του διορθώνει τα οχήματα του. Πριν 2 μήνες αγόρασε από πελάτη του αυτοκίνητο μάρκας VOLKSWAGEN με αριθμούς εγγραφής [ ] με σκοπό να το επιδιορθώσει και να το μεταπωλήσει αλλά λόγω του μεγάλου κόστους για επιδιόρθωση αποφάσισε να το πωλήσει για εξαρτήματα. Ο Χρήστος Γεωργίου επισκέφθηκε το γκαράζ του για να του πωλήσει τον καταλύτη του οχήματος αυτού για το ποσό των 200 ευρώ τα οποία και του κατέβαλε σε μετρητά. Αναγνώρισε τον καταλύτη που του υπέδειξε ο Αστ. 387 Παναγιώτης Χαραλάμπους (ΜΚ13). ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΙΕΡΟΝΥΜΙΔΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ 37 ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ Διαμένει στη Λάρνακα και καθημερινά επισκέπτεται την οικία της πεθεράς του στην οδό [ ] 2, [ ], Λάρνακα. Δίπλα από την οικία της πεθεράς του υπάρχει μια εγκαταλελειμμένη κατοικία από την οποία έγιναν καταστροφές και κλοπές. Λίγες μέρες πριν υπήρχε φωτιά και κλήθηκε η αστυνομία. Στο γκαράζ της οικίας, την ημέρα της φωτιάς υπήρχε όχημα μάρκας FORD, χρώματος γκρίζου, το οποίο υπολογίζει να ανήκε στον ιδιοκτήτη της κατοικίας, ενώ μετά από 2-3 μέρες δεν βρισκόταν εκεί.» Δηλώθηκε επίσης, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ως παραδεκτό γεγονός ότι όσα αντικείμενα κατατέθηκαν είναι αυτά που αναφέρονται από τον ΜΚ10 στην κατάθεση του. Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι, γεγονός που δηλώνεται ως παραδεκτό αποτελεί όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο (βλ. Ανδρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498 και Ihab Im Sbaih v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 188/2014, ημερομηνίας 17.7.2015). Οι αναφορές όλων των μαρτύρων ως επίσης και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν αξιολογήθηκαν πλήρως έστω και αν αυτά δεν αναφέρονται ρητά στην απόφαση χωρίς να είναι αναγκαία η καταγραφή του περιεχομένου τους κάτι το οποίο θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο (Βλέπε κατ΄ αναλογίαν, G & K Exclusive Fashions Ltd v. Παπαδοπούλου κ.ά

(2001)1 ΑΑΔ 88 και Al Watani κ.ά. ν. Παπαδόπουλου

(2001)1Γ ΑΑΔ 1924). Τυχόν αποσπάσματα που αναφέρονται στην απόφαση μεταφέρθηκαν αυτούσια από τα πρακτικά, τα τεκμήρια και τις γραπτές αγορεύσεις. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, προχωρούμε στη σύνοψη της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αστυφύλακας 387 Παναγιώτης Χαραλάμπους, ΜΚ1, ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης ο οποίος παρέθεσε και εξήγησε τις ενέργειες του σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης ως αυτές καταγράφονται και στην κατάθεση του Τεκμήριο

1. Ήταν ένα από τα πρόσωπα που συμμετείχαν στην καταδίωξη και ανακοπή του κατηγορούμενου τον οποίο και συνέλαβε. Κατέθεσε την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, τεκμήριο 4, ως επίσης και τα τεκμήρια 2, 3, 5-27, μεταξύ των οποίων διάφορα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο όχημα του τελευταίου. Ο ΜΚ1 έκανε αναφορά στην καταγγελία που λήφθηκε από τον Χριστάκη Φαντούση ότι μεταξύ των ημερομηνιών 6/8/2022 και 17/8/2022 άγνωστοι διέρρηξαν το εργαστήριο Χρυσοχοΐας που διατηρεί στη Λάρνακα. Αναφέρθηκε στις διαπιστώσεις του μετά τη μετάβαση τους στο χρυσοχοείο και στην έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου καθώς και στο γεγονός της τοποθέτησης του οχήματος που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, μάρκας PORSCHE CAYENNE, χρώματος μαύρου με αριθμούς εγγραφής [ ] στον κατάλογο αναζητούμενων οχημάτων. Στις 19/08/2022 και ώρα 16:00 βρισκόταν συνοδηγός στο υπηρεσιακό όχημα με οδηγό τον Αστυφύλακα 265 στην οδό Ζήνωνος Κιτιέως στη Λάρνακα με κατεύθυνση τη Λεωφόρο Μακαρίου όπου εντόπισαν απέναντι τους, στα φώτα τροχαίας, το αναζητούμενο όχημα το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο με συνοδηγό κάποιο τρίτο πρόσωπο. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στην πορεία που ακολούθησε ο κατηγορούμενος παραθέτοντας συγκεκριμένες οδούς αλλά και στη συμπεριφορά και ενέργειες του τελευταίου μόλις αντιλήφθηκε ότι το όχημα τους πιθανόν να είναι αστυνομικό. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αρνείτο να συμμορφωθεί σε σήματα για να σταματήσει το όχημα του σε μία προσπάθεια του να διαφύγει. Μεταξύ άλλων, είπε ότι έβαλε όπισθεν σε μονόδρομο προσπαθώντας να διαφύγει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, έμπαινε και στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας, προσπερνούσε προπορευόμενα οχήματα με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν πολίτες, σταματούσε απότομα, έβγαινε σε πεζοδρόμιο χωρίς να σταματήσει χτυπώντας σε πινακίδα ΣΤΟΠ. Αναφέρθηκε επίσης στην ακινητοποίηση του οχήματος του κατηγορούμενου με αυτόν να τρέπεται σε φυγή και τον ΜΚ1 να τον καταδιώκει πεζός μέχρι που κατάφερε να τον ακινητοποιήσει και να τον συλλάβει. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 27 και δέσμη φωτογραφιών που απεικονίζουν το όχημα που ανέκοψαν. Με αναφορά στον κατάλογο Τεκμηρίων που κατέθεσε στο Δικαστήριο, Τεκμήριο 11, αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήρια 12-26 τα αντικείμενα που καταγράφονται στον κατάλογο και αφορούσαν τόσο τη σκηνή της διάρρηξης του χρυσοχοείου όσο και αντικείμενα που εντοπίστηκαν εντός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ]. Σε ότι αφορά τη βαλίτσα χρυσοχοΐας, Τεκμήριο 26, ο μάρτυρας εξήγησε ότι τόσο η βαλίτσα όσο και το περιεχόμενο της αναγνωρίστηκαν από τον Χριστάκη Φαντούση. Ο Χριστάκης Φαντούσης, ΜΚ2, ήταν το πρόσωπο που διατηρούσε το εργαστήριο χρυσοχοΐας με την ονομασία Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ στο υπόγειο της κατοικίας του στη Λάρνακα. Αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία, τεκμήρια 28, 29, 30, 31 και 32 το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Ανέφερε ότι στις 06/08/2022 το απόγευμα έφυγε μαζί με την οικογένειά του για διακοπές και ότι πριν φύγει έκλεισε και κλείδωσε όλες τις πόρτες και παράθυρα τόσο του σπιτιού του όσο και του εργαστηρίου του στο υπόγειο. Στις 17 Αυγούστου το μεσημέρι επέστρεφε στο σπίτι του και όταν πάρκαρε το αυτοκίνητό του είδε παρκαρισμένο μπροστά από το σπίτι του ένα αυτοκίνητο μάρκας PORSCHE CAYENNE, χρώματος μαύρου με το καπό να είναι ανοιχτό και έναν άνδρα να φορτώνει μέσα ταξιδιωτικές βαλίτσες. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, ως το πρόσωπο αυτό, τόσο στην Αστυνομία στις 23/8/2022 σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο (σχετική είναι η κατάθεση του Τεκμήριο 31) όσο και στο Δικαστήριο υποδεικνύοντας τον σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε. Όπως εξήγησε, όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, του κίνησε την περιέργεια όταν είδε μια βαλίτσα χρυσοχοΐας χονδρικής αγοράς χρώματος μαύρου να είναι στο πίσω μέρος του εν λόγω αυτοκινήτου. Τη βαλίτσα αυτή την αναγνώρισε ως τέτοια αφού χρησιμοποιεί και αυτός τις ίδιες και είναι, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η «στάνταρ» βαλίτσα που χρησιμοποιούν όλοι όσοι εμπορεύονται κοσμήματα. Υπέθεσε ότι ο άνδρας αυτός ασχολείται με εμπορία κοσμημάτων και τον ρώτησε αν ασχολείται με τη χρυσοχοΐα οπότε και το πρόσωπο αυτό του απάντησε ότι έκανε δύο μέρες διακοπές εκεί στο ξενοδοχείο και πως θα έπαιρνε τη γυναίκα του να φύγει. Ακολούθως, όπως ανέφερε ο ΜΚ2, το εν λόγω πρόσωπο αφού έκλεισε το καπό του αυτοκινήτου προχώρησε προς τον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου St. Elena που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το σπίτι του και ο ίδιος πήγε προς το σπίτι του. Μετά από λίγο πήγε στο εργαστήριό του και όταν ξεκλείδωσε την πόρτα του εργαστηρίου και μπήκε μέσα είδε όλες τις βιτρίνες που είχε στον προθάλαμο να είναι ανοιχτές και όλα τα κοσμήματα που είχε μέσα να απουσιάζουν. Όταν προχώρησε στο πίσω μέρος του εργαστηρίου ήδη αρκετή ακαταστασία και όλα τα συρτάρια να είναι ανοιχτά. Επίσης είδε ένα παράθυρο στο πίσω μέρος του εργαστηρίου να είναι ανοιχτό και τη μια από τις εξωτερικές σιδερένιες βέργες να είναι λυγισμένη και αμέσως ειδοποίησε την αστυνομία, μέλη της οποίας πήγαν στο εργαστήριο μετά από λίγα λεπτά και ξεκίνησαν τις εξετάσεις. Έκανε αναφορά στο είδος των αντικειμένων που είχαν κλαπεί από το εργαστήριο του καθώς και ότι αυτά ήταν αξίας €49.
2. Αναγνώρισε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας ως αυτή του υποδείχθηκε από την αστυνομία και στο είδος της οποίας κάνει αναφορά στις καταθέσεις του Τεκμήριο 28, 29 και 30, ενώ όταν του υποδείχθηκε κατά την κυρίως εξέταση του η βαλίτσα με το περιεχόμενο αυτής (Τεκμήριο 26 - στο οποίο περιέχεται κατάλογος με το είδος και αριθμό των αντικειμένων που περιέχονται στη βαλίτσα) αναγνώρισε τόσο τη βαλίτσα όσο και το περιεχόμενο της εξηγώντας ότι πρόκειται για τη βαλίτσα στην οποία κάνει αναφορά στην κατάθεση του την οποία είδε στο καπό του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Ερωτηθείς σε σχέση με την υπόλοιπη κλαπείσα περιουσία που αναφέρει στην κατάθεση του ανέφερε ότι δεν την είχε δει. Ο Γιώργος Κεραυνός, ΜΚ3 ήταν ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου EPIS LTD, στη Λάρνακα ως θέτει και στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, τεκμήριο
3. Αναφέρθηκε στο γεγονός της διάρρηξης του εργοστασίου του λέγοντας ότι στις 27/5/2022 πήγε στο εργοστάσιο για να καθαρίσει και πριν φύγει έκλεισε και κλείδωσε όλες τις εξωτερικές πόρτες και πήγε στο σπίτι του. Την επόμενη μέρα στις 28/5/2022 τον πήρε τηλέφωνο κάποιος φίλος του τον οποίο κατονόμασε και ο οποίος έχει το διπλανό κτίριο από το δικό του και τον ενημέρωσε ότι όταν πήγε στο δικό του κτίριο διαπίστωσε ότι η πλαϊνή εξωτερική πόρτα του εργοστασίου του ΜΚ3 ήταν ανοικτή. Αμέσως μετέβη στο κτίριο του και μετά που διαπίστωσε ότι κάποιος αφαίρεσε το ξύλινο διαχωριστικό της πόρτας, πήρε το κλειδί της κύριας πόρτας της πλαϊνής που ήταν τοποθετημένο πάνω στο κουτί της Cyta και μπήκε μέσα ειδοποίησε την Αστυνομία. Αναφέρθηκε σε έλεγχο που έκανε στο εργοστάσιο του περιγράφοντας και απαριθμώντας τα αντικείμενα που είδε ότι απουσίαζαν. Είπε επίσης ότι την 1/6/2022 διαπίστωσε ότι η κύρια είσοδος του κτιρίου ήταν παραβιασμένη και ανοικτή και από έλεγχο που έκανε αντιλήφθηκε ότι κλάπηκαν και τέσσερα αλουμίνιο ριμς αυτοκινήτου, μάρκας VOLVO, σημερινής αξίας 200 ευρώ. Αναγνώρισε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας ως αυτή του υποδείχθηκε από την αστυνομία, ήτοι ένα μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] το οποίο κλάπηκε στις 28/5/2022 από το εργοστάσιο του καθώς και ένα δείγμα κλειδαριάς πόρτας μάρκας Weiser Lock την οποία είχε στο εργοστάσιο του ως δείγμα και την έδειχνε σε υποψήφιους πελάτες. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 24 αναγνώρισε ότι πρόκειται για την παλιά κλειδαριά που ανέφερε ότι είχε ως δείγμα. Σε ότι αφορά το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής PV844, μετά την αναγνώριση του από τον ίδιο του επιστράφηκε από την Αστυνομία. Ερωτηθείς σε σχέση με τα υπόλοιπα τεκμήρια που αναφέρει στην κατάθεση του εξήγησε ότι αυτά δεν βρέθηκαν. Ο Αστυφύλακας 3984 Παναγιώτης Λοΐζου, ΜΚ4, αναφέρθηκε στη δική του εμπλοκή στην υπόθεση και στις ενέργειες στις οποίες προέβη, κατόπιν λήψης πληροφορίας στις 10/6/2022 ότι σε συγκεκριμένη οδό υπήρχαν ύποπτα πρόσωπα και όχημα, ως αυτές καταγράφονται στην κατάθεση του Τεκμήριο
4. Αμέσως μετέβη μαζί με τον Αστυφύλακα 1231 στην εν λόγω οδό όπου τα ύποπτα πρόσωπα μόλις τους αντιλήφθηκαν τράπηκαν σε φυγή. Εντόπισαν κάποιο όχημα όπου από οπτικό έλεγχο στο εσωτερικό του διαπίστωσαν ότι υπήρχε αριθμός των καταλυτών και άλλων αντικειμένων και για αυτόν το λόγο κάλεσαν ρυμουλκό για τη μεταφορά του στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας. Επρόκειτο για το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Χρίστος Γεωργίου. Κατέθεσε κατάλογο με τα τεκμήρια και δέσμη φωτογραφιών των αντικειμένων που εντοπίστηκαν στο όχημα, Τεκμήρια 35 και 39 αντίστοιχα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 36 την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο σε σχέση με τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας με χρόνο διάπραξης τις 11/6/22 και 15/6/
5. Όταν του υποδείχθηκε η κλειδαριά Τεκμήριο 24, ο ΜΚ4 εξήγησε ότι αυτή η κλειδαριά εντοπίστηκε εντός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής MPY
6. Ο Αστυφύλακας 2919 Σάββας Τταντής, ΜΚ5, υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του Τεκμήρια 40 και
7. Αναφέρθηκε στις ενέργειες που έλαβε για την εκτέλεση εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 15/6/22 που είχε εκδοθεί σε σχέση με κάποιο διαμέρισμα που ενοικίαζε τρίτο πρόσωπο και εντός του οποίου εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα δύο πρόσωπα καθώς επίσης και ενός οχήματος μάρκας TOYOTA, τύπου σαλούν χρώματος γκρίζου που έφερε πλαστούς αριθμούς εγγραφής το οποίο ήταν σταθμευμένο στο εν λόγω διαμέρισμα. Κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών, Τεκμήριο 44, που απεικονίζουν τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν ως επίσης και κατάλογο τεκμηρίων, Τεκμήριο
8. Αναφέρθηκε στα τεκμήρια που παρέλαβε κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στο ανωτέρω αναφερόμενο διαμέρισμα και όχημα αναγνωρίζοντας και καταθέτοντας διάφορα από αυτά ως Τεκμήρια 46-
9. Η Αστυφύλακας 622 Σταυρούλα Παπαγιάννη, ΜΚ6, στην κατάθεση της Τεκμήριο 56 αναφέρει για φωτογραφίες που έλαβε από το συνάδελφο της, ΜΚ5 που απεικόνιζαν αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο όχημα του κατηγορούμενου το οποίο ερευνήθηκε επεξηγώντας ότι κατά τη διάρκεια έρευνας που είχε πραγματοποιηθεί σε προγενέστερο χρόνο, ήτοι στις 12/4/22 δεν υπήρχαν εντός του οχήματος τα αντικείμενα που φαίνονται στις φωτογραφίες. Ο Majit Sheikhattar, ΜΚ7, ήταν ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου St. Elena Boutique Hotel και αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 59 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρθηκε στα όσα περιήλθαν στη γνώση του σε σχέση με το γεγονός της διαμονής του κατηγορούμενου στο εν λόγω ξενοδοχείο. Ειδικότερα, ανέφερε ότι στις 08/08/2022 κάποιο τρίτο πρόσωπο το οποίο κατονομάζει πήγε το πρωί στο ξενοδοχείο και τον ρώτησε αν έχει διαθέσιμο δωμάτιο για τον ίδιο και τη σύζυγό του και ο ίδιος τον ενημέρωσε ότι υπήρχε διαθέσιμο δωμάτιο. Το εν λόγω πρόσωπο μαζί με τη σύζυγό του έμειναν στο ξενοδοχείο μέχρι της 17 Αυγούστου. Στις 11 Αυγούστου 2022 κάποιος άλλος Κύπριος πήγε στο ξενοδοχείο με ένα PORSCHE CAYENNE και ζήτησε δωμάτιο δίδοντας σχετική περιγραφή του στην κατάθεση του και αναγνωρίζοντας κατά την κυρίως εξέταση του τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο αυτό. Ανέφερε επίσης ότι ως προσωπικές πληροφορίες του έδωσε το όνομα Νεόφυτος Αθανασίου και συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνου και είπε ότι θα του έδινε αργότερα την ταυτότητά του πλην όμως δεν το έπραξε. Πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος ήταν μόνος του και έμεινε στο ξενοδοχείο μέχρι τις 17 Αυγούστου. Πλήρωνε κάθε μέρα με μετρητά και έφευγε από το δωμάτιό του το πρωί και επέστρεφε πίσω το βράδυ και πάντα είχε μια μαύρα τσάντα πλάτης. Πρόσθεσε ότι το ξενοδοχείο του είναι απέναντι από το χρυσοχοείο του κυρίου Φαντούση. Ο Αστυφύλακας 5120 Αντρέας Ερωτοκρίτου, ΜΚ8, στην κατάθεση του Τεκμήριο 61, καταγράφει τις ενέργειες που προέβηκε στις 10/6/22 σε σχέση με το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] κατόπιν κλήσης για ύποπτα άτομα σε συγκεκριμένη περιοχή στη Λάρνακα, στην οποία είχε μεταβεί. Έθεσε υπό τη φύλαξη του το εν λόγω όχημα και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του με ρυμουλκό, στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας είχε οπτική επαφή και δεν έγινε οποιαδήποτε παρέμβαση σε αυτό. Του υποδείχθηκαν φωτογραφίες, Τεκμήριο 39, όπου απεικονίζεται το όχημα το οποίο και αναγνώρισε. Ο Αστυφύλακας 265 Βασίλης Βασιλείου, ΜΚ9, στην κατάθεση του Τεκμήριο 64, αναφέρει την δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Μετέβη μαζί με τον ΜΚ1 στη σκηνή της διάρρηξης του χρυσοχοείου του Χριστάκη Φαντούση για διερεύνηση της και έλαβαν μέρος στην καταδίωξη του κατηγορούμενου με τον ίδιο να είναι ο οδηγός του υπηρεσιακού οχήματος κατά τη διάρκεια της οποίας ανακόπηκε και συνελήφθη ο κατηγορούμενος. Ουσιαστικά επανέλαβε όλες τις λεπτομέρειες της πορείας που ακολούθησε το όχημα του κατηγορούμενου κατά την καταδίωξη του ως αυτές αναφέρθηκαν από τον ΜΚ1 και συνοψίζονται κατά την παράθεση της μαρτυρίας του τελευταίου. Ο Αστυφύλακας 1150 Γιάννης Ιωάννου, ΜΚ10, στην κατάθεση του Τεκμήριο 65 περιγράφει τις δικές του ενέργειες σε σχέση με την υπό κρίση υπόθεση. Ανέφερε ότι στις 19/8/22 ερεύνησε σωματικά τον κατηγορούμενο καθώς επίσης και το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] κατόπιν εκτέλεσης Δικαστικού εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 17/8/22 και αναφέρθηκε σε ένα έκαστο αντικείμενο που εντοπίστηκαν κατά την έρευνα. Πέραν της βαλίτσας Τεκμήριο 26, εντοπίστηκαν διάφορα άλλα κοσμήματα, χρήματα, ρολόγια, κηροπήγια, πιατάκια, ευαγγέλιο, λαβίδες και χαρτοφύλακα μέρος των οποίων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 18-23 και
10. Όλα τα αντικείμενα τα παρέδωσε στον ΜΚ
11. Ο ΜΚ10 ανέφερε περαιτέρω ότι την 21/8/22 είχε παραλάβει από τον ΜΚ1 ένα μεγάλο κλειδί που έμοιαζε με κλειδί χρηματοκιβωτίου και μετέβηκε στο χρυσοχοείο του Χριστάκη Φαντούση όπου στην παρουσία του δοκίμασε το κλειδί στη μεγάλη μεταλλική πόρτα του χρηματοκιβωτίου το οποίο ταίριαζε και κλείδωνε και ξεκλείδωνε την πόρτα του χρηματοκιβωτίου. Ο Μιχαλάκης Μιχαήλ, ΜΚ11, ως αναφέρει και στην κατάθεση του Τεκμήριο 68, είναι χρυσοχόος και έχει κατάστημα στη Λάρνακα. Στις 15/8/22 του τηλεφώνησε κάποιος άγνωστος αριθμός και τον ενημέρωσε ότι έχει αρκετά χρυσαφικά για πούλημα. Έκλεισαν ραντεβού στο κατάστημα του ενώ δεν του ανέφερε το όνομα του ούτε μπορούσε να βρει το τηλέφωνο του εν λόγω προσώπου από το αρχείο κλήσεων του. Αναφέρθηκε στη συνάντηση που είχε με το πρόσωπο αυτό το οποίο περιέγραψε ως άντρα μέτριου αναστήματος, μελαχρινό, με μακρύ μαλλί και μούσια και οδηγούσε ένα Porsche ψηλό σκούρο. Του έφερε μπρούντζινες αττίκες, ένα σταυρό επίχρυσο μολυβένιο, κάτι δακτυλίδια με στρασάκια και ένα σακουλάκι που είχε τετράγωνα ζιρκόνια. Όταν τα επιθεώρησε του είπε ότι είχαν μηδαμινή αξία και ότι δεν μπορούσε να τα αγοράσει και το εν λόγω πρόσωπο του έδωσε ως αντίτιμο για την ταλαιπωρία και τον κόπο του μία ζυγαριά ακριβείας χρώματος μαύρου. Ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του αν αναγνωρίζει το άτομο που περιέγραψε στην κατάθεση του στο Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν είναι σίγουρος. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 27 (δέσμη φωτογραφιών οχήματος Porsche Cayenne με αριθμούς εγγραφής [ ]), και ερωτηθείς εάν είναι το αυτοκίνητο που είχε δει εκείνη τη μέρα αρχικά απάντησε αρνητικά. Βλέποντας στη συνέχεια την τελευταία φωτογραφία της δέσμης είπε ότι μοιάζει λέγοντας ότι ήταν σκούρο αλλά δεν ήταν σίγουρος για το χρώμα. Κατά την αντεξέταση του, όταν του υποδείχθηκε η βαλίτσα Τεκμήριο 26 και το περιεχόμενο αυτής, ανέφερε ότι σε σχέση με τα ρολόγια και τα μαργαριτάρια που περιέχονται σε αυτή δεν είναι η δουλειά του αφού δεν ασχολείται με αυτής της φύσεως τα αντικείμενα, ενώ σε σχέση με τα υπόλοιπα αντικείμενα ήταν η θέση του ότι είναι ψεύτικα φο μπιζού (faux bijoux). Ο Diallo Mamadou Korka, MK12, στην κατάθεση του Τεκμήριο 69 αναφέρει τις συνθήκες υπό τις οποίες αγόρασε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] μάρκας Suzuki από κάποιο τρίτο πρόσωπο με το όνομα Ανδρέας ενώ είχε μεσολαβήσει για την πώληση αυτή ο συνάδελφος του Paul Steve Tsafac Tedem. Ανέφερε ότι πλήρωσε για το μοτοποδήλατο €200 ενώ ο ίδιος κατά τη θέση του υπήρξε θύμα καθότι δεν γνώριζε ότι το μοτοποδήλατο, όπως ανέφερε, ήταν προϊόν κλοπής. Ο Paul Steve Tsafac Tedem, MK13, αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 71 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρθηκε στις συνθήκες υπό τις οποίες ο ίδιος μεσολάβησε για την αγορά από τον ΜΚ12 του μοτοποδήλατου από κάποιο τρίτο πρόσωπο με το όνομα Αντρέας τον οποίο γνώριζε ως πελάτη στη δουλειά που εργαζόταν και τον οποίο περιέγραψε στην κατάθεση του. Οι πιο πάνω μάρτυρες κλήθηκαν και κατέθεσαν δια ζώσης αλλά πριν η πλευρά της κατηγορούσας αρχής κλείσει την υπόθεση της, κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους και οι ακόλουθες καταθέσεις: - Η κατάθεση του Μηνά Αμπίζα, ιδιοκτήτη τουριστικού καταστήματος και καταστήματος πώλησης δώρων, Τεκμήριο 57, ο οποίος αναφέρεται στην τρέχουσα τιμή διάφορων αντικειμένων που του υποδείχθηκαν από την Αστυνομία. - Η κατάθεση του Γιάννου Ιωάννου, ιδιοκτήτη μηχανουργείου, τεκμήριο 58, ο οποίος κάνει αναφορά σε πινακίδες εγγραφής που κλάπηκαν από τον χώρο του. - Η κατάθεση του Αστυφύλακα 1231 Αθανάσιου Χαραλάμπους, Τεκμήριο 62, ο οποίος αναφέρεται σε ενέργειες που έκανε αφού εντόπισε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] και στο οποίο είχε αναφερθεί ο ΜΚ
12. - Η κατάθεση του Αστυφύλακα 4762 Γ. Βλαδίμηρου, Τεκμήριο 63 ο οποίος αναφέρεται σε ενέργειες που έκανε σε σχέση με τον εντοπισμό μοτοποδήλατου το οποίο είχε καταγγελθεί ως κλοπιμαίο ως επίσης και τον εντοπισμό του οδηγού του μοτοποδήλατου. Ο κατηγορούμενος, ως έχουμε αναφέρει προηγουμένως, κατέθεσε ενόρκως. Να πούμε όμως αρχικά ότι ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε και κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, τεκμήριο 4, που αφορούσε τα αδικήματα που παρέμειναν επίδικα, όπου στις ερωτήσεις που του τέθηκαν απαντούσε με τη φράση «Έχω συμβουλευτεί δικηγόρο και ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Με την ένορκη μαρτυρία του, έθεσε την εκδοχή του σε σχέση με το πως είχε εντοπιστεί στο αυτοκίνητο του η βαλίτσα χρυσοχοΐας Τεκμήριο 26, λέγοντας ότι βρέθηκε εξαιτίας του ότι λειτουργούσε ως μεταφορέας του Ανδρέα Ανδρέου και της δεύτερης κατηγορουμένης που ήταν ζευγάρι οι οποίοι δεν είχαν αυτοκίνητο. Εξέφρασε το ενδεχόμενο τα πράγματα να βρέθηκαν μέσα στο αυτοκίνητό του από τη στιγμή που του ζήτησαν να τους μεταφέρει σε κάποια μέρη. Έθεσε περαιτέρω ότι στο ξενοδοχείο τον κάλεσαν τα ανωτέρω αναφερόμενα πρόσωπα και πήγε εκεί για να τους μεταφέρει σε κάποιους τόπους που ήθελαν και πως έμενε και ο ίδιος στο εν λόγω ξενοδοχείο. Αναφερθείς στη μέρα που έφυγαν από το ξενοδοχείο είπε ότι είχαν φορτώσει όλα τα πράγματα και κάποιες τσάντες δικές τους και δεν ήξερε τι ακριβώς έβαλε μέσα με αποτέλεσμα να ήταν, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «τζαι τούτα μέσα τζαι δεν τα είδα καν εγώ». Στη συνέχεια αναφερόμενος και πάλι στη βαλίτσα είπε ότι του είχε πει ο Ανδρέας Ανδρέου να την πάρει για τον κόπο του που τους εξυπηρετούσε με το μεταφορικό και πως είχε διάφορα μπιχλιμπίδια μέσα. Ο Κλείτος Αθανασίου, ΜΥ1, είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι όποτε χρειαζόταν οικονομική στήριξη ο γιος του την παρείχε, ακόμα μέχρι και σήμερα και πλήρωσε επανειλημμένως από €500 μέχρι και €5.
13. Πρόσθεσε ότι το 2022 του αγόρασε ένα όχημα μάρκας ΤΟΥΟΤΑ. Σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο γιος του είχε εργαστεί ανά διαστήματα σε διάφορες δουλειές όπως ξενοδοχειακές μονάδες, ως στρατιωτικός και μετά σε μεταλλικές κατασκευές. Είχαμε την ευκαιρία μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης κάτι που θέτει το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση στο να βλέπει, να ακούει και να αξιολογεί τους μάρτυρες (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Μελή ν. Κωνσταντίνου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 2/13, ημερομηνίας 13/3/19), ECLI:CY:AD:2019:A83, να παρακολουθήσουμε και να ακούσουμε με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Θέσαμε ως δείκτη ανάμεσα σε άλλα το στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και το κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό συμφέρον ή προκατάληψη τους, τις ευκαιρίες που είχαν για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη τους και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν σε αυτά στα οποία κατέθεσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και τις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες ή αντιφάσεις τους σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων. Ήμασταν προσεκτικοί να μην προσδώσουμε υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους συμπεριφοράς αφού κάτι τέτοιο εμπεριέχει επικινδυνότητα δεδομένου ότι δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να παρουσιάζουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να εδράζονται σε μεγάλο αριθμό αιτών και όχι κατ΄ ανάγκη από διάθεση να πουν ψέματα ή να παραπλανήσουν. Αποτιμώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική εκτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, αλλά τη συσχετίσαμε και την αντιπαραβάλαμε με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Τη μαρτυρία των αστυνομικών την προσεγγίσαμε με ιδιαίτερη προσοχή έτσι ώστε να διακριβώσουμε αν τα όσα ανέφεραν εξέφραζαν πιστά και ορθά την πραγματικότητα (βλέπε, Volettos v. The Republic

(1960)CLR 169). Έχει σημασία, ως ζήτημα αρχής, να υπογραμμιστεί πως το γεγονός ότι κάποιοι μάρτυρες γίνονται δεκτοί ως αξιόπιστοι, δεν εξυπακούει αδηρίτως πως τα όσα είπαν υπέχουν και ανάλογης αποδεικτικής βαρύτητας, μια και η γενικότερη αξιοπιστία των μαρτύρων δεν εναρμονίζεται πάντοτε με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Κίμωνος ως Εκκαθαριστή της Blue Seal Shoes Ltd v. Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, Πολ.Έφεση 66/13, ημ. 4/11/19, Ευσταθίου ν. Μιχαήλ και Άλλης, Πολ.Έφεση 269/12, ημ. 23/7/19, ECLI:CY:AD:2019:A341, Θεοχαρίδης ν. Ιωάννου κ.ά

(2012)1Β ΑΑΔ 1311, 1319-1322). Η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον Αστυφύλακα 387 Παναγιώτη Χαραλάμπους, ΜΚ1, που ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης ήταν θετική. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά διαπιστώνουμε ότι αυτή χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, σταθερότητα, συνεκτικότητα και πειστικότητα. Ο ΜΚ1 επεξήγησε με ενάργεια τις ανακριτικές του ενέργειες ενώ απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς αμφιταλαντεύσεις στις ερωτήσεις που τέθηκαν κατά την αντεξέταση του. Υπήρξε σαφής στις αναφορές του ως προς τις διαπιστώσεις του, κατόπιν εξετάσεων που διενήργησαν, σε σχέση με τον τρόπο που επιτεύχθηκε η είσοδος εντός του χρυσοχοείου οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Ακλόνητη παρέμεινε, αφού δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης και η μαρτυρία του ως προς το πως εξελίχθηκε και διαδραματίστηκε η καταδίωξη του κατηγορούμενου και την προσπάθεια του τελευταίου να διαφύγει, μέχρι την ανακοπή και σύλληψη του συμπεριλαμβανομένης και της συνεχούς άρνησης του κατηγορούμενου να σταματήσει στα σήματα που του έκαναν. Σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του ήταν σαφής και σταθερός στις αναφορές του ότι είχαν επιθεωρηθεί τα πλάνα του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που ήταν εγκατεστημένο στο ξενοδοχείο το οποίο βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το εργαστήριο χρυσοχοΐας του κυρίου Φαντούση στο οποίο ξενοδοχείο, ως εξήγησε, κατά τη διερεύνηση διαφάνηκε ότι διέμενε ο κατηγορούμενος. Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων μας ο ΜΚ1 κρίνεται αξιόπιστος μάρτυρας και αποδεχόμαστε την μαρτυρία του. Θετική ήταν η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε και από τον Χριστάκη Φαντούση, ΜΚ

1. Απαντούσε αυθόρμητα και με ευθύτητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν και δεν έχουμε διαπιστώσει αντιφάσεις στη μαρτυρία του, η οποία ήταν άμεση, συνεκτική και σταθερή. Ήταν σε θέση να εξηγήσει λογικά και πειστικά με ποιο τρόπο αναγνώρισε διάφορα αντικείμενα που είχαν κλαπεί και του είχαν υποδειχθεί από την Αστυνομία λέγοντας για παράδειγμα ότι σε αφορά τη βαλίτσα χρυσοχοΐας Τεκμήριο 26 πρόκειται για μία πολύ παλιά βαλίτσα που του την είχε φέρει ο αδερφός του πριν 20 χρόνια από την Αγγλία και την οποία δεν βρίσκεις τώρα στην αγορά και σε ότι αφορά τα ρολόγια ότι το ένα ήταν επίσης πολύ παλιό αφού του το είχε δωρίσει κάποιος γείτονας του τον οποίο κατονόμασε πριν 30-40 χρόνια με το οποίο είχε λάβει μέρος, ως ανέφερε, σε δύο Παγκόσμιους Πολέμους ενώ το άλλο ρολόι ανήκε σε κάποιο πελάτη του το οποίο είχε στο εργαστήριο του για επιδιόρθωση και το οποίο ο πελάτης του δεν είχε περάσει να το πάρει. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας του ήταν και το γεγονός ότι όταν του υποδείχθηκαν 2 χρυσές καδένες Τεκμήριο 25, δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν του ανήκαν αυτά τα αντικείμενα. Σαφής και πειστικός ήταν επίσης και στη θέση του ότι είχε ξεχάσει να αναφέρει στην αρχική κατάθεση του τη ζυγαριά μαύρου χρώματος αφού μετά το είχε δει επαναλαμβάνοντας σταθερά κατά την αντεξέταση του ότι του ανήκε τόσο η μαύρη ζυγαριά όσο και η άσπρη στην οποία αναφέρθηκε στην αρχική κατάθεση του. Αναφερόμενος στα κλειδιά που περιέχονται στη βαλίτσα χρυσοχοΐας Τεκμήριο 26, παρέμεινε σταθερός κατά την αντεξέταση του ότι του ανήκαν λέγοντας μάλιστα ότι σε ότι αφορά τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου είχαν ελεγχθεί και από Αστυνομία ότι ήταν του χρηματοκιβωτίου του, θέση που συνάδει με την αναφορά του Αστυφύλακα 1150 Γιάννη Ιωάννου ΜΚ 10, ότι δοκίμασε το κλειδί του χρηματοκιβωτίου το οποίο ταίριαζε και κλείδωνε τη μεγάλη μεταλλική πόρτα του χρηματοκιβωτίου στο εργαστήριο χρυσοχοΐας του ΜΚ
2. Περαιτέρω, η θέση του ότι αναγνώρισε τον κατηγορούμενο έξω από το σπίτι του στις 17/8/2022 ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση αφού απλώς ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση κατά πόσο ήταν σίγουρος ότι ήταν τον συγκεκριμένο διάλογο στον οποίο αναφέρθηκε που είχαν με τον κατηγορούμενο. Μοναδικό στοιχείο από τη μαρτυρία του ΜΚ2 το οποίο δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε είναι αυτό της αξίας της κλαπείσας περιουσίας. Επί αυτού η θέση του ήταν αόριστη και χωρίς στοιχεία που θα την υποστήριζαν. Η μη αποδοχή βέβαια του μέρους αυτού της μαρτυρίας του δεν καθιστά και το υπόλοιπο της μαρτυρίας του ως αναξιόπιστο δεδομένου ότι, ως εξηγήσαμε και πιο πάνω, ο ΜΚ2 κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας (βλ. Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 266. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδέχεται μέρος της μαρτυρίας ως αξιόπιστο και να απορρίπτει άλλο ως αναξιόπιστο (βλ.Τιμοθέου ν. Αστυνομίας Ποιν.Έφεση 24/12 ημερ. 23/10/2012, Ιωσηφίδης ν. Αστυνομίας Ποιν Έφεση 243/12 ημερ. 2/5/2014, Frangous P.S. Limited κ.α. v. Διευθυντή Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων, Ποινική Έφεση Αρ. 233/2020, 4/7/2022, ECLI:CY:AD:2022:B277, Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ, 499). Να προσθέσουμε εδώ ότι η αξία των κλαπέντων αντικειμένων δεν μπορεί να επηρεάσει την τελική διαπίστωση του Δικαστηρίου αφού δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ως θα εξηγήσουμε και παρακάτω. Η αναφορά του μάρτυρα όμως στο ρηθέν ποσό δεν παύει από το να είναι γενική, ασαφής και αόριστη. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει με θετικό και σαφές τρόπο πως κατέληξε σε αυτό το ποσό. Ενδεικτικές αυτής του της αδυναμίας ήταν οι τοποθετήσεις του σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Ενώ δέχθηκε ότι για να μπορεί να υπολογιστεί η τιμή ενός κοσμήματος πρέπει να υπολογιστεί η αξία σε καθαρό μέταλλο που έχει το κάθε κόσμημα και ότι θα πρέπει κάποιος να το λιώσει προκειμένου να διαχωρίσει τη λέγα (η οποία όπως δέχθηκε χρησιμοποιείται για να μειώσει την περιεκτικότητα σε χρυσό) από το υπόλοιπο μέταλλο και ακολούθως να ζυγίσει το υπόλοιπο μέταλλο, δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επί της περιεκτικότητας σε πολύτιμα μέταλλα ούτε και για την τιμή της λέγας δηλώνοντας ευθαρσώς ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει. Περαιτέρω, ενώ κλήθηκε να θέσει την αξία που είχε το χρυσό και το ασήμι ανά γραμμάριο στις 17/8/2022 δεν προέβη σε οποιαδήποτε και δη συγκεκριμένη και σαφή αναφορά επί τούτου. Αρκέστηκε να δηλώσει γενικά και αόριστα ότι ήξερε απλώς τις τιμές της βιτρίνας, όπως ανέφερε και πιο συγκεκριμένα της λιανικής τιμής τους όπως τις είχε καθορίσει ο ίδιος χωρίς όμως και πάλι να είναι σε θέση να παρουσιάσει στο Δικαστήριο οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο που να υποστηρίζει αυτήν του την τοποθέτηση. Ουσιαστικά δεν έχουμε οποιοδήποτε στοιχείο που θα καταδείκνυε την αξία του κάθε αντικειμένου και που αθροιστικά θα οδηγούσε στο ποσό των €49.000 που είναι η αξία που ο ΜΚ2 αποδίδει στην περιουσία που κλάπηκε από το υποστατικό του. Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων, η μαρτυρία του ΜΚ2, με εξαίρεση το μέρος που αφορά την αξία της κλοπιμαίας περιουσίας, γίνεται αποδεκτή. Η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον Γιώργο Κεραυνό, ΜΚ3 ήταν θετική. Ο ίδιος παρέθεσε με ειλικρίνεια και απλότητα όσα γεγονότα περιήλθαν στη γνώση του σε σχέση με τη διάρρηξη του εργοστασίου EPIS LTD, για τα αντικείμενα που κλάπηκαν ως επίσης και στο γεγονός της αναγνώρισης εκ μέρους του μέρους του της κλοπιμαίας περιουσίας, ήτοι μία παλιά κλειδαριά που είχε στο εργοστάσιο του ως δείγμα, Τεκμήριο 24, και το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] το οποίο του έχει επιστραφεί. Η μαρτυρία του παρέμεινε αδιαμφισβήτητη και δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι επρόκειτο για αξιόπιστο μάρτυρα. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Τόσο ο Αστυφύλακας 3984 Παναγιώτης Λοΐζου, ΜΚ4 όσο και ο Αστυφύλακας 2919 Σάββας Τταντής, ΜΚ5 αναφέρθηκαν με σαφήνεια και σταθερότητα στις δικές τους ενέργειες στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης με τη μαρτυρία τους να παραμένει ακλόνητη. Δεν έχουμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι επρόκειτο για αξιόπιστους μάρτυρες. Η δική τους εμπλοκή περιορίστηκε στη διερεύνηση των αδικημάτων της παράνομης κατοχής περιουσίας και κλεπταποδοχής που διαπράχθηκαν στις 11/6/22 και 15/6/22 και αφορούν τις κατηγορίες 6, 7, 8 και 9 στις οποίες, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Αξιόπιστη κρίνεται και η Αστυφύλακας 622 Σταυρούλα Παπαγιάννη, ΜΚ6 η οποία εξήγησε με σαφές τρόπο τη δική της πολύ περιορισμένη και μη ουσιαστική εμπλοκή αφού κλήθηκε απλώς να αναφέρει κατά πόσο τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο όχημα μάρκας TOYOTA από τον ΜΚ5 υπήρχαν εντός του οχήματος σε συγκεκριμένο προγενέστερο χρόνο κατά τον οποίο η ίδια είχε ερευνήσει το όχημα στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον Majit Sheikhattar, ΜΚ7 ήταν θετική. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά δεν έχουμε διαπιστώσει αντιφάσεις. Παρέμεινε σταθερός στο γεγονός της διαμονής του κατηγορούμενου 1 στο ξενοδοχείο του τις ημέρες στις οποίες αναφέρθηκε, γεγονός που εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση όπως επίσης δεν αμφισβητήθηκε και η αναγνώριση του κατηγορούμενου 1 από τον ΜΚ

1. Συνακόλουθα, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Ο Αστυφύλακας 5120 Αντρέας Ερωτοκρίτου, ΜΚ8 κρίνεται επίσης αξιόπιστος. Επρόκειτο για ένα τυπικό μάρτυρα με την εμπλοκή του να είναι πολύ περιορισμένη και συνίστατο στο να θέσει απλώς υπό τη φύλαξη του το όχημα το οποίο εντόπισε και ο οποίος δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Ο Αστυφύλακας 265 Βασίλης Βασιλείου, ΜΚ9 με την σειρά του αναφέρθηκε με αμεσότητα και ευθύτητα στις δικές του ενέργειες στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης διάρρηξης του χρυσοχοείου του Χριστάκη Φαντούση δίδοντας μια ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα των ενεργειών του. Ήταν σε θέση να εξηγήσει με περιγραφικότητα όλα όσα διαμείφθηκαν κατά την καταδίωξη του κατηγορούμενου και τα όσα ανέφερε συνάδουν επίσης με την ήδη αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του Αστυφύλακα Παναγιώτη Χαραλάμπους, ΜΚ1 ο οποίος ήταν και ο συνοδηγός του στο υπηρεσιακό όχημα που χρησιμοποιήθηκε στην καταδίωξη του κατηγορούμενου. Κρίνουμε ότι επρόκειτο για αξιόπιστο μάρτυρα και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο Αστυφύλακας 1150 Γιάννης Ιωάννου, ΜΚ10 αναφέρθηκε με ειλικρίνεια και σταθερότητα στη δική του περιορισμένη εμπλοκή στην υπόθεση, δίδοντας μία σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα των ενεργειών που έλαβε κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας εναντίον του κατηγορούμενου. Σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στη θέση του ότι τα όσα καταγράφει στην κατάθεση του ως λεγόμενα του κατηγορούμενου ήταν τα όσα αυτολεξεί του είχε αναφέρει αρνούμενος ότι δεν του είχε ειπωθεί οτιδήποτε έχει καταγραφεί. Δεν έχει προκύψει οτιδήποτε που θα κλόνιζε την αξιοπιστία του. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον Μιχαλάκη Μιχαήλ, ΜΚ11 ήταν καλή. Απαντούσε με σταθερότητα για όλα όσα περιήλθαν στη γνώση του κατά τη συνάντηση στην οποία αναφέρθηκε. Όταν μάλιστα του υποδείχθηκε το περιεχόμενο της βαλίτσας τεκμήριο 26 με ειλικρίνεια δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν μπορούσε να τοποθετηθεί επί συγκεκριμένων αντικειμένων αφού δεν ασχολείται με αυτά. Η μαρτυρία του ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Κρίνουμε ότι επρόκειτο για αξιόπιστο μάρτυρα και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Η μαρτυρία των Diallo Mamadou Korka, MK12 και Paul Steve Tsafac Tedem, MK13 παρέμεινε αναντίλεκτη και συνάδει με την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας. Την δεχόμαστε ως αξιόπιστη. Ο κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Θεωρούμε ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ασάφεια, έλλειψη αυθορμητισμού και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, θετικότητα, πειστικότητα και συνοχή ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή. Εξετάζοντας την όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, διαπιστώνουμε ότι αυτός δεν ήταν ειλικρινής ενώ περιέπεσε σε αντιφάσεις αναιρώντας τα λεγόμενα του. Παραθέτουμε κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αναφορών του που επιβεβαιώνουν την αδυναμία της εκδοχής που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Ενώ αρχικά προσπάθησε να ισχυριστεί ότι την ημέρα που έφυγε από το ξενοδοχείο απλώς έβαζε πράγματα μέσα στο αυτοκίνητο τα οποία δεν του ανήκαν και τα οποία μάλιστα ισχυρίστηκε ότι ούτε καν τα είδε αφού ανήκαν σε αυτούς που μετέφερε, στη συνέχεια, σε πλήρη αντίφαση με αυτήν του την τοποθέτηση, δέχθηκε ότι γνώριζε για την ύπαρξη της βαλίτσας Τεκμήριο
2. Υπήρχε και περαιτέρω διαφοροποίηση της εκδοχής που παρουσίασε αρχικά, αφού είπε πως τελικά τη βαλίτσα του την είχε δώσει το πρόσωπο που δήθεν μετέφερε και μάλιστα γνώριζε πολύ καλά πως είχε διάφορα μπιχλιμπίδια μέσα όπως χαρακτηριστικά τα περιέγραψε. Η ανακολουθία των θέσεων του ως προς τη γνώση του για τη βαλίτσα φαίνεται ξεκάθαρα και από το γεγονός ότι παρουσιάστηκε να υποβάλλει μάλιστα και ερωτήσεις στο τρίτο αυτό πρόσωπο που κατ' ισχυρισμό του έδωσε τη βαλίτσα διερωτώμενος που την βρήκε λέγοντας χαρακτηριστικά: «Να πω την αλήθεια εντάξει διερωτήθηκα, έκαμα κάποιες ερωτήσεις και είπε μου εν εντάξει, εν δική σου, εν για λόου σου και έβαλα την με τα άλλα πράγματα στο αυτοκίνητο δεν θεώρησα ότι υπήρχε κάτι». Δεν έπεισαν ούτε και οι αναφορές περί δήθεν ρόλου του μεταφορέα που ανέλαβε. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει λογικά και πειστικά για ποιο λόγο χρειαζόταν ο ίδιος να μένει στο ξενοδοχείο που επίσης διέμεναν τα πρόσωπα που κατ' ισχυρισμό ανέλαβε να μεταφέρει, αφού λογικά θα αναμενόταν ότι σε περίπτωση που αναλάμβανε πράγματι τέτοιο ρόλο θα μπορούσε να εκτελεί χρέη μεταφορέα κατόπιν σχετικής προς τούτο κλήσης από τα πρόσωπα που χρειάζονταν μεταφορά. Τα όσα προσπάθησε να προβάλει ως προς τον ρόλο του μεταφορέα για να δικαιολογήσει την παρουσία και διαμονή του στο ξενοδοχείο δεν συνάδουν ούτε και με την αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του Majit Sheikhattar, ΜΚ7, ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου St. Elena Boutique Hotel ο οποίος αναφερόμενος στα δύο άλλα πρόσωπα που επίσης διέμεναν στο ξενοδοχείο και που κατά τον ισχυρισμό του ο κατηγορούμενος μετέφερε, εξήγησε ότι τα εν λόγω πρόσωπα κατά τη διαμονή τους στο ξενοδοχείο συνήθως έμεναν όλη την ώρα στο δωμάτιο τους σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο ο οποίος έφευγε το πρωί και επέστρεφε το βράδυ. Τα περί μεταφορέα δεν ήταν τίποτε άλλο από προσπάθεια απέκδυσης της ευθύνης που είχε. Δεν έπεισαν ούτε οι αναφορές του σε σχέση με το ζήτημα της καταδίωξης του από την Αστυνομία. Ισχυρίστηκε ότι φοβήθηκε επειδή δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν αστυνομία αφού δεν ήταν υπηρεσιακό το όχημα. Δέχθηκε όμως ότι είχαν τοποθετηθεί φάροι μετά που ήρθαν, όπως είπε, μπροστά από το αυτοκίνητο του, χωρίς και πάλι να εξηγήσει για ποιο λόγο δεν σταμάτησε. Τα όσα προσπάθησε να ισχυριστεί ο κατηγορούμενος περί μη τοποθέτησης φάρων και φόβου του ένεκα αυτού του γεγονότος είναι επίσης απορριπτέα και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι θέσεις αυτές ουδόλως υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας που συμμετείχαν στην καταδίωξη του κατηγορούμενου, ήτοι τον Αστυφύλακα Παναγιώτη Χαραλάμπους, ΜΚ1 και τον Αστυφύλακα Βασίλη Βασιλείου, ΜΚ9 προκειμένου αυτοί να τοποθετηθούν (βλ. Pal Tekinder και Άλλη ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, Βάσος Τάκη ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 599). Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του κατηγορούμενου στο σύνολο της και έχοντας δώσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αναφορών, είναι κατά την κρίση μας σαφές ότι ήταν έκδηλη η ανειλικρίνεια του σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του τα οποία είχαν καταλυτική σημασία στην αξιοπιστία του. Συνακόλουθα, απορρίπτουμε τη μαρτυρία του κατηγορούμενου στην ολότητα της. Ο Κλείτος Αθανασίου, ΜΥ1 κρίνουμε ότι ήταν αξιόπιστος μάρτυρας, αν και η μαρτυρία του δεν κρίνεται ιδιαίτερα βοηθητική. Η εντύπωση που δημιούργησε ήταν ενός προσώπου που επιδίωκε να καταθέσει την αλήθεια. Αυτό το οποίο όμως διαφάνηκε ήταν η περιορισμένη γνώση και δυνατότητα του να διαφωτίσει αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα. Προτού προχωρήσουμε στα ευρήματα του Δικαστηρίου θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι ενώπιον μας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 από τον ΜΚ1 και η κατάθεση της κατηγορούμενης 2 η οποία, όπως ήδη αναφέραμε, συγκατηγορείτο με τον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία και η οποία αθωώθηκε και απαλλάχθηκε αφού κρίθηκε ότι δεν είχε στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της. Έχουμε αγνοήσει και δεν αποδίδουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στην κατάθεση της πρώην συγκατηγορούμενης του κατηγορούμενου στη βάση της καλά εμπεδωμένης αρχής ότι ένας κατηγορούμενος δεν είναι ικανός μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή εναντίον συγκατηγορουμένου του (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Narmania κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 4/2018 και 5/2018, 3/4/2019, Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 141/2017, 31/5/2019, ECLI:CY:AD:2019:B202 ). Έχοντας υπόψη τα ενώπιον μας παραδεκτά γεγονότα και στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της ενώπιον μας μαρτυρίας προβαίνουμε στα ακόλουθα ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση: Στις 11 Αυγούστου 2022 ο κατηγορούμενος πήγε στο ξενοδοχείο St. Elena Boutique Hotel στη Λάρνακα, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το εργαστήριο χρυσοχοΐας Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ, οδηγώντας ένα PORSCHE CAYENNE με αριθμούς εγγραφής [ ]. Ζήτησε δωμάτιο και έμεινε στο ξενοδοχείο μέχρι τις 17 Αυγούστου

1. Πλήρωνε κάθε μέρα με μετρητά και έφευγε από το δωμάτιό του το πρωί και επέστρεφε πίσω το βράδυ. Στις 17/8/2022 όταν ο Χριστάκης Φαντούσης, ΜΚ2, ιδιοκτήτης του εργαστηρίου χρυσοχοΐας, που βρίσκεται στο υπόγειο της οικίας του, επέστρεψε από τις διακοπές στις οποίες βρισκόταν με την οικογένεια του, είδε παρκαρισμένο μπροστά από το σπίτι του όχημα μάρκας PORSCHE CAYENNE, χρώματος μαύρου με το καπό να είναι ανοιχτό και με τον κατηγορούμενο να φορτώνει μέσα ταξιδιωτικές βαλίτσες. Μέσα στο καπό είδε μια βαλίτσα χρώματος μαύρου την οποία αναγνώρισε σαν βαλίτσα χρυσοχοΐας χονδρικής αγοράς. Μετά από λίγο πήγε στο εργαστήριό του και όταν ξεκλείδωσε την πόρτα και μπήκε μέσα είδε όλες τις βιτρίνες που υπήρχαν στον προθάλαμο να είναι ανοιχτές και όλα τα κοσμήματα που είχε μέσα να απουσιάζουν. Από έλεγχο που έκανε στο εργαστήριο του διαπίστωσε ότι έχει κλαπεί μια βαλίτσα χρυσοχοΐας χονδρικής αγοράς μαύρου χρώματος, μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος άσπρου, 30 εικόνες με τη μορφή της παναγίας ασημένιες, 20 φωτογραφοθήκες ασημένιες, διάφορα εργαλεία χρυσοχοΐας, διάφορα ασημένια και επίχρυσα κοσμήματα, διάφορες πέτρες (ζαφείρια, ρουμπίνια και σμαράγδια) και μισό κιλό ασήμι. Ειδοποίησε την αστυνομία και στη σκηνή μετέβηκαν ο Αστυφύλακας 387 Παναγιώτης Χαραλάμπους, ΜΚ1 και ο Αστυφύλακας 265 Βασίλης Βασιλείου, ΜΚ9 όπου από εξετάσεις που διενήργησαν διαπίστωσαν ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο εντός του εργαστηρίου, αφού πρώτα λύγισαν εξωτερικές προστατευτικές μεταλλικές ράβδους και στη συνέχεια με αιχμηρό αντικείμενο παραβίασαν αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο στο πίσω μέρος του εργαστηρίου. Η έξοδος τους ήταν δια μέσω της ίδιας οδού. Εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και το όχημα του, τοποθετήθηκε στον κατάλογο αναζητούμενων οχημάτων. Στις 19/08/2022 και ώρα 16:00 ενώ ο Αστυφύλακας 265 Βασίλης Βασιλείου, ΜΚ9, οδηγούσε το υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] στην οδό Ζήνωνος Κιτιέως στη Λάρνακα με κατεύθυνση τη Λεωφόρο Μακαρίου, με συνοδηγό τον Αστυφύλακα 387 Παναγιώτη Χαραλάμπους, ΜΚ1, εντόπισαν απέναντί τους στα φώτα τροχαίας το αναζητούμενο όχημα το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο με συνοδηγό κάποιο τρίτο πρόσωπο. Μόλις ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι το όχημα τους πιθανόν να είναι αστυνομικό έβαλε όπισθεν σε μονόδρομο και προσπάθησε να διαφύγει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αμέσως έθεσαν σε λειτουργία τον αστυνομικό φάρο και ακολούθησε καταδίωξη με τον κατηγορούμενο να μην συμμορφώνεται σε συνεχή σήματα να σταματήσει με τη χρήση αστυνομικού φάρου, αναπτύσσοντας ταχύτητα, μπαίνοντας και στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας, προσπερνώντας επικίνδυνα τα προπορευόμενα οχήματα με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν πολίτες, οδηγώντας δεξιά και αριστερά και σταματώντας απότομα ενώ έστριβε το τιμόνι του προς τα δεξιά με σκοπό να κτυπήσει το αστυνομικό όχημα. Οι Αστυφύλακες ΜΚ9 και ΜΚ1 συνέχισαν να τον ακολουθούν με τον κατηγορούμενο να περνά με κόκκινο φως, να μπαίνει σε μονόδρομο, να οδηγεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα, να βγαίνει σε πεζοδρόμιο χωρίς να σταματήσει χτυπώντας σε πινακίδα ΣΤΟΠ, να εισέρχεται σε οδό χωρίς να σταματήσει σε ΑΛΤ, να προσπερνάει προπορευόμενα οχήματα επικίνδυνα και να μπαίνει συνεχώς στην αντίθετη λωρίδα. Κατά την καταδίωξη ο κατηγορούμενος έστριψε εν τέλει το όχημα του προς την οδό Θεσσαλονίκης απευθείας προς το υπηρεσιακό όχημα και ενώ κινείτο το όχημα του, άνοιξε την πόρτα του και τράπηκε σε φυγή με αποτέλεσμα το όχημα του να κτυπήσει ελαφρώς με το υπηρεσιακό όχημα. Τότε ο ΜΚ1 κατέβηκε από το υπηρεσιακό όχημα και τον καταδίωξε πεζός μέχρι που κατάφερε να τον ακινητοποιήσει στις 16:25 και να τον συλλάβει. Κατόπιν έκδοσης Δικαστικού εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 17/8/2022, ο Αστυφύλακας 1150 Γιάννης Ιωάννου, ΜΚ10, στις 19/8/22 ερεύνησε σωματικά τον κατηγορούμενο καθώς επίσης και το όχημα του κατηγορούμενου μάρκας PORSCHE CAYENNE με αριθμούς εγγραφής [ ]. Στο όχημα εντοπίστηκε η βαλίτσα Τεκμήριο 26 αλλά και διάφορα άλλα κοσμήματα, χρήματα, ρολόγια, κηροπήγια, πιατάκια, ευαγγέλιο, λαβίδες και χαρτοφύλακας μέρος των οποίων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 18-23 και
2. Ο Αστυφύλακας 1150 Γιάννης Ιωάννου, ΜΚ10 παρέλαβε ένα μεγάλο κλειδί που έμοιαζε με κλειδί χρηματοκιβωτίου και αφού μετέβη στο χρυσοχοείο του Χριστάκη Φαντούση, στην παρουσία του, δοκίμασε το κλειδί στη μεγάλη μεταλλική πόρτα του χρηματοκιβωτίου το οποίο ταίριαζε, κλείδωνε και ξεκλείδωνε την πόρτα του χρηματοκιβωτίου. O ΜΚ2 αναγνώρισε τη βαλίτσα χρυσοχοΐας και το περιεχόμενο αυτής ως τη βαλίτσα που βρισκόταν στο εργαστήριο του την οποία είδε στο καπό του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Η κλοπιμαία περιουσία ήταν κάποιας, πλην όμως, άγνωστης αξίας. Ο Γιώργος Κεραυνός, ΜΚ3, ιδιοκτήτης του εργοστασίου EPIS LTD στη Λάρνακα, αντιλήφθηκε στις 28/5/2022 διάρρηξη του εργοστασίου του διαπιστώνοντας ότι η είσοδος επιτεύχθηκε όταν κάποιος αφαίρεσε το ξύλινο διαχωριστικό της πόρτας, πήρε το κλειδί της πλαϊνής κύριας πόρτας που ήταν τοποθετημένο πάνω στο κουτί της Cyta και μπήκε μέσα. Κλάπηκε αριθμός αντικειμένων μεταξύ των οποίων ένα μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] και κλειδαριά πόρτας μάρκας Weiser Lock, Τεκμήριο 24, την οποία είχε στο εργοστάσιο του ως δείγμα και την έδειχνε σε υποψήφιους πελάτες. Σε ότι αφορά το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] μετά την αναγνώριση του από τον ΜΚ3 του επιστράφηκε από την Αστυνομία, ενώ η υπόλοιπη κλοπιμαία περιουσία δεν βρέθηκε. Κατά τη διάρκεια έρευνας που έλαβε χώρα στις 14/6/2022 και ώρα 16:00 στο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ], ιδιοκτησίας του Χρίστου Γεωργίου, κατόπιν Δικαστικού εντάλματος, εντοπίστηκε η κλειδαριά, Τεκμήριο
3. Το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής [ ] εντοπίστηκε στην κατοχή του Diallo Mamadou Korka, MK12 ο οποίος το αγόρασε από κάποιο πρόσωπο με το όνομα Ανδρέας για το ποσό των €
4. Μετά την αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσας μαρτυρίας και στην κατάληξη μας στα πιο πάνω ευρήματα, θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Θα εξετάσουμε πρώτα το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής το οποίο καταλογίζεται στον κατηγορούμενο με την 1η και 4η κατηγορία. Το άρθρο 294 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί ότι:
5. Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά ή (β) αν διάπραξε κάποιο κακούργημα σε οποιοδήποτε από τα πιο πάνω αναφερόμενα, διαρρήχνει αυτό και εξέρχεται από αυτό, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Το άρθρο 291 καθορίζει πότε θεωρείται ότι κάποιος διαρρηγνύει ένα κτίριο ως εξής: «Όποιος διαρρήχνει οποιοδήποτε μέρος κτιρίου, εξωτερικό ή εσωτερικό ή ανοίγει με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο, θεωρείται ότι διαρρήχνει το κτίριο.» Το αδίκημα της κλοπής, με βάση τα άρθρα 255 και 262 του Κεφ. 154, στοιχειοθετείται όταν κάποιος, χωρίς την συναίνεση του ιδιοκτήτη, με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά τον χρόνο απόκτησης, να αποστερήσει μόνιμα τον ιδιοκτήτη από αυτό (βλ. Πλατρίτης ν. Αστυνομίας

(1967)2 C.L.R. 174, Ζησιμίδης ν. Δημοκρατίας

(1978)2 C.L.R. 382, Ανδρονίκου Ιωάννης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 486). Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 255

(3). Σε ότι αφορά το στοιχείο της δολιότητας έχει νομολογηθεί ότι ο όρος "δολίως" (fraudulently) σημαίνει "σκόπιμα και εκ προθέσεως" (βλ. Ηλίας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 14 Κουλέρμου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 179/2015, 20/7/2018, ECLI:CY:AD:2018:B372). Στην υπόθεση Ανδρονίκου (ανωτέρω) επαναλήφθηκε, με παραπομπή στον Archbold: Criminal Pleading, Evidence and Practice, 36η έκδ., σελ. 364, παρ. 1010, η καλά εμπεδωμένη αρχή ότι η πρόθεση, στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα ανευρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα παρουσιαζόμενα γεγονότα και πως άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεων του. Στην υπό εξέταση περίπτωση η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής σε ότι αφορά τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 4 στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία. Η φύση και σημασία της περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή του κατηγορουμένου εξηγείται και αναλύεται σε πολλές Δικαστικές αποφάσεις. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα, που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενό της. Η σπουδαιότητα της έγκειται στο ότι τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορουμένου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Καταδίκη βάσει περιστατικής μαρτυρίας δικαιολογείται μόνο όταν το σωρευτικό αποτέλεσμα των στοιχείων τα οποία συνθέτουν την περιστατική μαρτυρία, οδηγεί αβίαστα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενο άλλη λογική εξήγηση ή ερμηνεία. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Πρέπει να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Με άλλα λόγια, η περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός κατηγορουμένου αλλά, επίσης, να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει συμπερασματικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από τη σύνθεση του συνόλου της περιστατικής μαρτυρίας, παρότι ξεχωριστά στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας δεν στοιχειοθετούν από μόνα τους την ενοχή του κατηγορούμενου. Τα σκόρπια μέρη της μαρτυρίας μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη για ένα έγκλημα. Η δε αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής πρέπει να είναι άμεση και να μην μπορεί να συμβιβαστεί με άλλη λογική ερμηνεία των στοιχείων τα οποία αποτελούν την περιστατική μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102, Μωυσή Μαυρόλουκα v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 74/2021, 95/2021, 31/10/2023, Γενικός Εισαγγελέας v. Μάριου Παπανικόλα, Ποινική Έφεση Αρ.: 214/2021, 20/12/2023). Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η εξέταση της περιστατικής μαρτυρίας γίνεται συνολικά και όχι μικροσκοπικά ή αποσπασματικά και ότι σε περίπτωση που η υπόθεση στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, τότε η απόφαση πρέπει να αναφέρει με καθαρότητα, ένα προς ένα τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ευρίσκει ότι συνιστούν κρίκους περιστατικής μαρτυρίας και να τα συνδέει κατά σειρά σε αλυσίδα η οποία τελικά να δένει τον κατηγορούμενο ως τον δράστη του εγκλήματος ( βλ.Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 687 και Παπανικόλα (ανωτέρω)). Σε ότι αφορά τη διάρρηξη του εργαστηρίου χρυσοχοΐας με την ονομασία Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ του Χριστάκη Φαντούση, από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα στη βάση αυτής έχουμε εντοπίσει τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία συνιστούν κρίκους περιστατικής μαρτυρίας: (α) Το γεγονός της διαμονής του κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο της διάρρηξης του χρυσοχοείου, ήτοι από τις 11/8/2022 μέχρι τις 17/8/2022 στο ξενοδοχείο St. Elena Boutique Hotel το οποίο βρίσκεται απέναντι από το εργαστήριο χρυσοχοΐας Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ στο οποίο έλαβε χώρα η διάρρηξη. (β) Την παρουσία του κατηγορούμενου και του οχήματος του έξω από την οικία του Χριστάκη Φαντούση στις 17/8/2022 στο υπόγειο της οποίας βρίσκεται το χρυσοχοείο, ημέρα κατά την οποία έγινε αντιληπτή η διάρρηξη από τον ιδιοκτήτη του, με τον κατηγορούμενο να τοποθετεί στον χώρο αποσκευών μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας, ήτοι τη βαλίτσα χρυσοχοΐας, Τεκμήριο 26. (γ) Τον εντοπισμό μέρους της κλοπιμαίας περιουσίας ήτοι της βαλίτσας Τεκμήριο 26 και του περιεχομένου αυτής στην κατοχή του κατηγορούμενου και πιο συγκεκριμένα στο όχημα αυτού, μετά από εκτέλεση εντάλματος έρευνας. (δ) Την προσπάθεια διαφυγής του κατηγορούμενου όταν αυτός εντοπίστηκε να οδηγεί το όχημα στο οποίο βρέθηκε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου καθίσταται σαφές ότι έλαβε χώρα μια επεισοδιακή καταδίωξη του κατηγορούμενου από την Αστυνομία. Όσον αφορά την μετέπειτα συμπεριφορά δράστη ενός εγκλήματος στο σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης των Ηλιάδη και Σάντη, 2η έκδοση σελ. 570-571, αναφέρεται ότι: «Υπό προϋποθέσεις, η συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος είναι δυνατόν να θεωρηθεί ως περιστατική μαρτυρία ενοχής υπό τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης ψεμάτων του κατηγορούμενου ως ενισχυτικής (ή περιστατικής) μαρτυρίας [βλ. Κεφάλαιο 13 - ενισχυτική μαρτυρία] (Shaib v Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 188/2014, ημερ. 17.7.15, Steer v R

(2008)A Crim R 106, Quinland v R

(2006)164 A Crim R. 106). Τέτοιο συμπέρασμα που πρέπει να συνάδει με συμπεριφορά σχετιζόμενη μόνο με ενοχή του κατηγορούμενου στο επίδικο αδίκημα και όχι σε άλλο αδίκημα ή ξένους προς το επίδικο αδίκημα λόγους (R v Cook

(2004)NSWCCA 52) μπορεί να συναχθεί από το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη σκηνή του εγκλήματος, επιχείρησε να αντισταθεί κατά τη σύλληψη ή παρέλειψε να εμφανιστεί στη δίκη.» Στην υπόθεση Παπανικόλα (ανωτέρω), απασχόλησε το Εφετείο η προσπάθεια διαφυγής και απόκρυψης του κατηγορούμενου ως στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας, το οποίο εντάσσεται, ως υπέδειξε το Εφετείο, στην ενότητα «συμπεριφορά κατά ή μετά το αδίκημα». Λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Όπως συνάγεται, μια τέτοια επίμαχη συμπεριφορά ενός κατηγορουμένου εξετάζεται, κατ' αναλογίαν πάντα, με τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης δηλώσεων οι οποίες δυνατόν να συνιστούν ψεύδη κατηγορουμένου για σκοπούς τυχόν ενίσχυσης άλλης μαρτυρίας (Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260). Κατ' αναλογίαν λοιπόν, για να αποτελέσει η εξεταζόμενη εδώ συμπεριφορά περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να είναι: (

1. i)σκόπιμη, (
2. ii)να αφορά σε ουσιώδες ζήτημα (iii) να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία ή με παραδοχή και (
3. iv)το κίνητρο για αυτή να είναι η επίγνωση ενοχής και η ανησυχία για την αποκάλυψη της αλήθειας.» Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης, καθίσταται σαφές από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα δυνάμει αυτής ότι η ενέργεια του κατηγορούμενου να μην συμμορφωθεί σε συνεχή σήματα της Αστυνομίας για να σταματήσει, ήταν εκούσια και σκόπιμη αφού κατά τη διάρκεια των 25 συνολικά λεπτών της καταδίωξης είχε κάθε λογική ευκαιρία να αντιληφθεί το γεγονός ότι του ζητείτο επανειλημμένα να σταματήσει. Το εκούσιο και σκόπιμο της πράξης του επιβεβαιώνεται και από την επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά του κατηγορούμενου όπως αυτή αποτυπώνεται στα ευρήματα του Δικαστηρίου αλλά και από το γεγονός ότι τράπηκε σε φυγή πεζός μέχρι που ανακόπηκε και συνελήφθη. Περαιτέρω η συμπεριφορά του κατηγορούμενου αφορά το ουσιώδες ζήτημα της κατοχής από τον ίδιο μέρους της κλοπιμαίας περιουσίας και έχει αποδειχθεί με την ανεξάρτητη αξιόπιστη μαρτυρία των αστυφυλάκων 387 Παναγιώτη Χαραλάμπους, ΜΚ1 και 265 Βασίλη Βασιλείου, ΜΚ9. Τέλος, σε ότι αφορά το κίνητρο για αυτή του τη συμπεριφορά, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αυτό για το οποίο φοβήθηκε αρνούμενος να συμμορφωθεί σε συνεχή σήματα για να πράξει τούτο δεν είναι τίποτε περισσότερο από το ότι είχε γνώση τόσο για το τι υπήρχε στο όχημα του, ήτοι μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας, όσο και για τη δική του ανάμιξη και συγκεκριμένα ότι υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να συνδεθεί ο ίδιος με τη διάρρηξη του χρυσοχοείου. Είναι κατά την κρίση μας σαφές ως ζήτημα κοινής λογικής πως κάποιος ο οποίος δεν εμπλέκεται ή δεν γνωρίζει κάτι το επιλήψιμο δεν αναμένεται υπό παρόμοιες περιστάσεις να προσπαθήσει να διαφύγει. Συνεπώς, το κίνητρο του κατηγορούμενου ήταν η επίγνωση ενοχής και ο φόβος του να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια και αυτά ήταν που τον οδήγησαν στην απέλπιδα προσπάθεια του να διαφύγει η οποία μάλιστα είχε, υπό τις περιστάσεις, μεγάλη διάρκεια μέχρι να ανακοπεί. Καταληκτικά, η εν λόγω συμπεριφορά του κατηγορούμενου και η προσπάθεια του να διαφύγει δεν επιδέχεται άλλης λογικής ερμηνείας ή εξήγησης εκτός από επίγνωση της ενοχής του και αποτελεί στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας. Είναι συνεπώς κρίση μας ότι στην παρούσα υπόθεση όλα τα πιο πάνω στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας σωρευτικά αποτιμούμενα, οδηγούν αβίαστα στο μοναδικό ασφαλές συμπέρασμα και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία πως ο κατηγορούμενος διέρρηξε το χρυσοχοείο του Χριστάκη Φαντούση με την ονομασία Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ, κλέβοντας διάφορα αντικείμενα, ως αυτά εμφαίνονται στα ευρήματα του Δικαστηρίου. Θα πρέπει και πριν την κατάληξη μας, να σημειώσουμε ότι δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η αξία της κλαπείσας περιουσίας αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος που προσάπτεται στον κατηγορούμενο. Το γεγονός ότι δεν αποδείχθηκε η αξία της περιουσίας που έχει κλαπεί από το εργαστήριο με την ονομασία Α. ΦΑΝΤΟΥΣΗ ΧΡΥΣΟΧΟΕΙΟ ενόψει της απόρριψης αυτού του μέρους της μαρτυρίας του Χριστάκη Φαντούση, ΜΚ2, ουδόλως επηρεάζει τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος, αφού η αξία της κλοπιμαίας περιουσίας δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της κλοπής. Αυτό προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό της νομοθετικής πρόνοιας στην οποία κωδικοποιείται το αδίκημα της κλοπής (άρθρο 255 του Κεφ.154) και υποστηρίζεται και νομολογιακά (βλ. Αντωνιάδης Ανδρέας ν. Αστυνομίας

(2015)2 ΑΑΔ 700). Εν προκειμένω, έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η περιουσία που έχει κλαπεί μπορούσε να καταστεί αντικείμενο κλοπής εντός της έννοιας του άρθρου 255

(3)αφού, όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, επρόκειτο για περιουσία που είχε κάποια αξία το ύψος της οποίας παρέμεινε, υπό τις περιστάσεις, άγνωστο. Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου στην 1η κατηγορία. Σε ότι αφορά τη διάρρηξη του εργοστασίου EPIS Ltd (4η κατηγορία) από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα προέκυψε ότι η κλειδαριά Τεκμήριο 24 που αναγνωρίστηκε από τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου EPIS Ltd εντοπίστηκε στο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] ιδιοκτησίας του Χρίστου Γεωργίου. Περαιτέρω, σε ότι αφορά το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής PV844 το οποίο επίσης αποτελούσε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας εντοπίστηκε στην κατοχή του Diallo Mamadou Korka, MK12 ο οποίος το αγόρασε από κάποιο πρόσωπο με το όνομα Ανδρέας για το ποσό των €

1. Τα πιο πάνω στοιχεία, που είναι και τα μόνα που έχουν σχέση με το αδίκημα της κατηγορίας 4, ουδόλως συνδέουν τον κατηγορούμενο με τη διάρρηξη του εργοστασίου EPIS Ltd. Σημειώνουμε ότι δεν έχει διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου το γεγονός ότι στην κατάθεση του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 36 σε ερώτηση που του υποβλήθηκε ως προς το κατά πόσο οδήγησε ή εισήλθε ποτέ στο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] ιδιοκτησίας του Χρίστου Γεωργίου, απάντησε ότι μπήκε μία φορά μέσα για να τον πάρει στο Παραλίμνι. Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω κατάληξη μας αφού είναι σαφές ότι αυτό το στοιχείο δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει την ενοχή του κατηγορούμενου. Υπό αυτές τις περιστάσεις, καταλήγουμε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου στην 4η κατηγορία. Προχωρούμε τώρα στην εξέταση του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο με την 3η κατηγορία. Σε ότι αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, το άρθρο 309 του Κεφ. 154 προβλέπει τα ακόλουθα: «
2. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Όπως έχει νομολογηθεί, το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας αποτελεί ένα ιδιώνυμο και ιδιότυπο αδίκημα τα συστατικά στοιχεία του οποίου είναι η κατοχή κινητών, χρημάτων, αξιογράφων ή άλλης περιουσίας για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία. Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος πρέπει να αποδειχθεί η κατοχή περιουσίας και ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία αυτή είναι κλοπιμαία (βλ. Alexandros Tofi Kamilaris And Another ν. The Police (V18) 1 CLR 78, Narmania κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 4/2018 και 5/2018, 3/4/2019, Παναγιώτης Νεοκλέους v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 26/2022, ECLI:CY:AD:2023:B132, 7/4/2023). Σε ότι αφορά το εύλογο των υπονοιών, στην υπόθεση Narmania (ανωτέρω) επισημάνθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Η υπόνοια πρέπει να είναι «εύλογη» από την άποψη ότι αναδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός και όχι μέσω υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης από οποιοδήποτε περιλαμβανομένου και του αστυνομικού ανακριτή ή των αστυνομικών που αναμείχθηκαν στην υπόθεση. Στην Καριπίδης ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 237, ακριβώς ανατράπηκε η καταδίκη του εφεσείοντα επί του άρθρου 309, διότι το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η εύλογη υπόνοια θα έπρεπε να δημιουργείτο και να υπήρχε στο μυαλό της διωκτικής αρχής. Το Εφετείο ακύρωσε την καταδίκη στη βάση του ότι η εύλογη υπόνοια στο σχετικό άρθρο πρέπει να αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίζεται. . Δεν έχει σημασία για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 309 και ιδιαιτέρως της εύλογης υπόνοιας εάν απεδείχθη τελικά κλοπή συγκεκριμένης περιουσίας ή αν υπήρξε καταγγελία περί απωλεσθέντων αντικειμένων. Ακριβώς εδώ έγκειται το ιδιότυπο της νομοθετικής αυτής πρόνοιας. Δεν είναι ανάγκη να στοιχειοθετηθεί η προηγούμενη κλοπή περιουσίας για να αποδειχθεί το εύλογο της υπόνοιας περί κατοχής κλοπιμαίων.» Το άρθρο 309, εφόσον στοιχειοθετηθεί από την κατηγορούσα αρχή η κατοχή περιουσίας και η εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου αυτής, μεταφέρει το αποδεικτικό βάρος στον κάτοχο των εκ πρώτης όψεως κλοπιμαίων αντικειμένων ώστε αυτός να δώσει μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η κατοχή της περιουσίας αποκτήθηκε νόμιμα. Το αποδεικτικό αυτό βάρος αποτιμάται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και μόνο, έτσι ώστε εάν ο κατηγορούμενος δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις για τη νομιμότητα της κατοχής της περιουσίας, η κατηγορία δεν αποδεικνύεται (βλ. Narmania (ανωτέρω) και Νεοκλέους (ανωτέρω)). Από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα δυνάμει αυτής, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος στις 19/8/2022, κατείχε εκτός από τη βαλίτσα Τεκμήριο 26 και του περιεχομένου της, που αποτελούσε μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας από τη διάρρηξη του χρυσοχοείου του Φαντούση και διάφορα άλλα αντικείμενα όπως κοσμήματα, χρήματα, ρολόγια, κηροπήγια, πιατάκια, ευαγγέλιο, λαβίδες και χαρτοφύλακας μέρος των οποίων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 18-23 και 25 και στα οποία αναφέρθηκε με λεπτομέρεια ο ΜΚ10. Προτού προχωρήσουμε θα πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής στο γραπτό κείμενο της αγόρευσης του ότι τυγχάνει ουσιαστικά εφαρμογής το άρθρο 309 και σε σχέση με τη βαλίτσα Τεκμήριο 26, η οποία ήταν κλοπιμαία. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 72/2018, ημερ. 24.10.2019, ECLI:CY:AD:2019:B444 το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας βρίσκει εφαρμογή στις περιπτώσεις όπου δεν αποδεικνύεται ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία. Επομένως, το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας που προσάπτεται στον κατηγορούμενο με την 3η κατηγορία, θα εξετασθεί σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην κατοχή του στις 19/8/2022 και που βρίσκονταν στο όχημα του. Σε ότι αφορά το συστατικό στοιχείο της εύλογης υπόνοιας ότι η εν λόγω περιουσία που κατείχε ο κατηγορούμενος είναι κλοπιμαία, τα πιο κάτω στοιχειοθετούν κατά την κρίση μας, κατά τρόπο αντικειμενικό, το εν λόγω αναφερόμενο στοιχείο: (α) η φύση των αντικειμένων που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος μέρος των οποίων ήταν εκκλησιαστικά αντικείμενα όπως για παράδειγμα ένα ευαγγέλιο, λαβίδες (κουταλάκια), κηροπήγια με σταυρούς, διάφορα ρολόγια και κοσμήματα, (β) το ύψος του ποσού των μετρητών, ήτοι €575 σε 11 χαρτονομίσματα των 50 ευρώ, ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ και ένα χαρτονόμισμα των 5 ευρώ (γ) ο τόπος στον οποίο αυτά εντοπίστηκαν, ήτοι στο όχημα του κατηγορούμενου, (δ) το γεγονός ότι μαζί με αυτά τα αντικείμενα ο κατηγορούμενος 1 κατείχε και κλοπιμαία περιουσία, ήτοι τη βαλίτσα χρυσοχοΐας Τεκμήριο 26 και (ε) η συμπεριφορά του κατηγορούμενου όταν το όχημα του εντοπίστηκε από την Αστυνομία να οδηγείται από τον ίδιο στις 19/8/2022 και δη η προσπάθεια διαφυγής του καταδιωκόμενος από την αστυνομία. Τα πιο πάνω σε συνάρτηση με το γεγονός ότι την ίδια μέρα και μετά την ανακοπή του εντοπίστηκαν στο όχημα του μετά από εκτέλεση σχετικού εντάλματος έρευνας τα εν λόγω αντικείμενα αποδεικνύουν με την απαραίτητη ασφάλεια το εν λόγω στοιχείο. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι έχει στοιχειοθετηθεί από την κατηγορούσα αρχή τόσο η κατοχή περιουσίας από τον κατηγορούμενο όσο και η εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου αυτής, με τρόπο ώστε να μεταφέρεται σε αυτόν το βάρος να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η κατοχή της περιουσίας αποκτήθηκε νόμιμα. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και για τους λόγους που ήδη εξηγήσαμε, έχει κριθεί αναξιόπιστος με τη μαρτυρία του να έχει απορριφθεί στην ολότητα της. Ο κατηγορούμενος περαιτέρω, προέβη σε κάποιες αναφορές στον Αστυφύλακα 1150 Γιάννη Ιωάννου, ΜΚ10 κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας ως αυτές καταγράφονται στην κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα, Τεκμήριο 65 όπως για παράδειγμα ότι κάποια αντικείμενα ήταν δικά του, κάποια του τα έδωσε τρίτο πρόσωπο και κάποια ήταν οικογενειακά κειμήλια και δώρα. Οι επίμαχες αναφορές εντάσσονται στην ευρύτερη κατηγορία δηλώσεων διαδίκου και δη «δηλώσεων κατηγορουμένου», οι οποίες κατά κανόνα τυγχάνουν αξιολόγησης και το Δικαστήριο δύναται κατόπιν αιτιολογίας να αποδώσει διαφορετική βαρύτητα στα διάφορα μέρη τέτοιας δήλωσης ή κατάθεσης (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Γαβριήλ v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 693, Παπανικόλα (ανωτέρω)). Οι ρηθείσες αναφορές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές αφού χαρακτηρίζονται από γενικότητα και ασάφεια ενώ ταυτόχρονα, στερούνται πειστικότητας και λογικής αφού δεν επεξηγήθηκε για ποιο λόγο μετέφερε στο όχημα του τα κατ' ισχυρισμό οικογενειακά κειμήλια και δώρα αλλά και εκκλησιαστικής φύσεως αντικείμενα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στις ρηθείσες αναφορές οι οποίες εν πάση περιπτώσει δεν υποστηρίχθηκαν από αξιόπιστη μαρτυρία. Υπό αυτές τις περιστάσεις, ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για τη νομιμότητα της κατοχής της περιουσίας με αποτέλεσμα να μην έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης στο βαθμό και στο επίπεδο που του αναλογούσε. Καταληκτικά, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου στην 3η κατηγορία. Προχωρούμε, τέλος, στην εξέταση του αδικήματος της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες το οποίο καταλογίζεται στον κατηγορούμενο με τη 2η κατηγορία. Το εν λόγω αδίκημα εδράζεται στις πρόνοιες του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου, Ν.188(Ι)/2007 (εφεξής ο Νόμος). Ειδικότερα, το άρθρο 4

(1)(α) (iii) του Νόμου διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «4.

(1)Κάθε πρόσωπο το οποίο ενώ (α) γνωρίζει ή (β) όφειλε να γνωρίζει ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, προβαίνει σε οποιασδήποτε από τις πιο κάτω ενέργειες: ........................ (iii) αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία˙ ........................ διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δεκατεσσάρων ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ

(500000)ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (α) πιο πάνω, και με φυλάκιση πέντε ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι πενήντα χιλιάδες ευρώ

(50000)ή και με τις δύο αυτές ποινές στην περίπτωση (β) πιο πάνω.

(2)Για σκοπούς του εδαφίου

(1): (α) Δεν έχει καμιά σημασία κατά πόσο οι παράνομες δραστηριότητες υπόκεινται ή όχι στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων· (β) τα αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες δύνανται να διαπραχθούν και από τους δράστες γενεσιουργών αδικημάτων· (γ) η γνώση, πρόθεση ή σκοπός που απαιτούνται ως στοιχεία αδικημάτων που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)δύνανται να συναχθούν από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις· (δ) δεν απαιτείται προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό αδίκημα, από το οποίο προήλθαν έσοδα· (ε) δεν απαιτείται να αποδειχθεί η ταυτότητα του προσώπου που διέπραξε τις παράνομες δραστηριότητες από τις οποίες προήλθαν τα έσοδα· (στ) καταδίκη για τα αναφερόμενα στο εδάφιο

(1)αδικήματα είναι δυνατή σε περίπτωση που με βάση αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις στοιχειοθετείται ότι η περιουσία προήλθε από παράνομες δραστηριότητες, χωρίς να απαιτείται η στοιχειοθέτηση όλων των πραγματικών στοιχείων ή όλων των περιστάσεων που σχετίζονται με τις εν λόγω παράνομες δραστηριότητες.» Περαιτέρω, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Νόμου (άρθρο 2): "έσοδο" σημαίνει οποιασδήποτε μορφής περιουσία ή οικονομικό όφελος, που προήλθε άμεσα ή έμμεσα από παράνομες δραστηριότητες και περιλαμβάνει κάθε μεταγενέστερη επανεπένδυση ή μετατροπή άμεσων προϊόντων και κάθε σημαντικό όφελος· "παράνομες δραστηριότητες" σημαίνει τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 γενεσιουργά αδικήματα· "περιουσία" σημαίνει περιουσιακά στοιχεία κάθε είδους, ενσώματα ή ασώματα, ακίνητη περιουσία, κινητή περιουσία η οποία περιλαμβάνει χρήματα, υλικά ή άυλα στοιχεία, κρυπτοπεριουσιακά στοιχεία, ηλεκτρονικό χρήμα, καθώς και τα νομικά έγγραφα ή πράξεις με οποιαδήποτε μορφή, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής ή ψηφιακής, που αποδεικνύουν τίτλο ιδιοκτησίας ή δικαιώματα προς απόκτηση τέτοιων περιουσιακών στοιχείων· Τέλος, γενεσιουργό αδίκημα σύμφωνα με το Άρθρο 5 του ίδιου Νόμου είναι: «.οποιοδήποτε αδίκημα καθορίζεται ως ποινικό αδίκημα από νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας». Από το λεκτικό του Νόμου προκύπτει ότι το αδίκημα διαπράττεται από (α) κάθε πρόσωπο το οποίο γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει (β) ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσίας (γ) αποτελεί έσοδο (δ) από παράνομες δραστηριότητες και (ε) αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία. Στην υπόθεση Θεοφάνους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 298/2018, ημερομηνίας 27.6.2018, λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα σε σχέση με το εξεταζόμενο αδίκημα: «Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγήσαντα των καρπών της παρανομίας του.» Επιπλέον, στην υπόθεση Λεμονάρη ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 212/2017, 17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, λέχθηκαν τα πιο κάτω: Όπως επισημάνθηκε στην Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 40/2015 ημερ. 25.11.2016, ECLI:CY:AD:2016:B534 με αναφορά στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικώς από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος. Τούτο γιατί ο σκοπός του Νόμου είναι η πάταξη της κατοχής, χρήσης και διαχείρισης των εσόδων της παρανομίας αφού η κατοχή και διαχείριση των εσόδων επεκτείνεται σε εύρος χρόνου πέραν του χρόνου διάπραξης του γενεσιουργού αδικήματος. Πρόκειται επομένως για αυτοτελές αδίκημα, το οποίο στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται μια από τις πέντε ενέργειες του άρθρου 4[3] του Νόμου, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι ο δράστης γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι «οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος». Ως προς το συστατικό στοιχείο της γνώσης ότι η οποιαδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος διαφωτιστική είναι η απόφαση Δημοκρατία ν. Περδίκη, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 98/2020, 140/2020 και 142/2020, ημερομηνίας 27.5.2021, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Όπως υποδεικνύεται στην απόφαση της μειοψηφίας με αναφορά στην Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B534, Ποιν. Έφ. 40/2015, ημερ. 25.11.2016 και Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διακρίνεται νομοθετικά από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος[2] και σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(δ) του Νόμου, δεν απαιτείται προηγούμενη ή ταυτόχρονη καταδίκη για γενεσιουργό αδίκημα από το οποίο προήλθαν έσοδα, στην προκειμένη περίπτωση αυτό της εμπορίας ναρκωτικών. Το δε συστατικό στοιχείο της γνώσης, μπορεί να αποδειχτεί σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(γ) από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις, δηλαδή με περιστατική μαρτυρία,[3] με το βάρος απόδειξης να παραμένει πάντα στους ώμους της κατηγορούσας αρχής». Επανερχόμενοι στην υπό κρίση υπόθεση, έχει τεθεί μέσω των παραδεκτών γεγονότων το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Γεώργιος Κατσιάρης είχε συμφωνήσει με τον κατηγορούμενο να του πωλήσει το όχημα PORSCHE CAYENNE με αριθμούς εγγραφής KTF863 για το ποσό των €6.

1. Έχει επίσης τεθεί ότι ο κατηγορούμενος παρέλαβε το εν λόγω όχημα στις 5/8/2022 καθώς και ότι για την αγορά του ρηθέντος οχήματος κατέβαλε μέσω τρίτου προσώπου επ' ονόματι Δημήτρη Χρυσοστόμου στον Γεώργιο Κατσιάρη το ποσό των €
2. Ταυτόχρονα, αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος από τον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής συμφώνησε με την υποβολή του ότι για το εν λόγω όχημα πλήρωσε το συνολικό ποσό των €2.950 το οποίο είναι και το ποσό που παρατίθεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας. Πρόκειται για μία θέση η οποία εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συνάδει με το ουσιαστικό δεδομένο που τέθηκε μέσω των παραδεκτών γεγονότων ότι για την αγορά του οχήματος καταβλήθηκε το ποσό €
3. Είναι γνωστή η νομική αρχή ότι εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση μαρτυρίας και παραδεκτών γεγονότων υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα. (Βλ. Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143, Ευριπίδης Ανδρέα Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444, και ΚΟΤ ν. Πάμπου Χαραλάμπους

(2000)2 Α.Α.Δ. 186, 603.) Εν προκειμένω, δεν διευκρινίστηκε μέσω των παραδεκτών γεγονότων εάν το ποσό των €500 ήταν και το μοναδικό ποσό που καταβλήθηκε από τον κατηγορούμενο με τρόπο ώστε να μην είναι ξεκάθαρο εάν τίθεται πράγματι ζήτημα σύγκρουσης. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα δεν θα μας απασχολήσει περαιτέρω αφού όπως και να ιδωθούν τα πράγματα δεν διαφοροποιούν την πιο κάτω κατάληξη μας. Στην εδώ υπόθεση, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ίχνος μαρτυρίας που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος απέκτησε οποιοδήποτε ποσό το οποίο να αποτελούσε έσοδο από συγκεκριμένη παράνομη δραστηριότητα και δη του γενεσιουργού αδικήματος της κλοπής, ως του αποδίδεται στις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας. Αξιοσημείωτο είναι άλλωστε και το γεγονός ότι η διάρρηξη και κλοπή που του προσάπτεται με την 1η κατηγορία και για την οποία έχουμε καταλήξει ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό η ενοχή του, έλαβε χώρα μεταγενέστερα της πληρωμής (3/8/2022) και παραλαβής (5/8/2022) από τον ίδιο του οχήματος του. Υπό αυτές τις περιστάσεις, καταλήγουμε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του στη 2η κατηγορία. Καταληκτικά, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις κατηγορίες 1 και 3 και αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 2 και 4. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο