ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 2224/2022, 15/7/2024

(2001)1 ΑΑΔ 88 και Al Watani κ.ά. ν. Παπαδόπουλου

(2001)1Γ ΑΑΔ 1924). Τυχόν αποσπάσματα που αναφέρονται στην απόφαση μεταφέρθηκαν αυτούσια από τα πρακτικά, τα τεκμήρια και τις γραπτές αγορεύσεις. Συνοψίζουμε τη μαρτυρία των μαρτύρων. Ο Λούκας Παγκράτης ΜΚ1, πρώην κατηγορούμενος 1 και συγκατηγορούμενος του κατηγορούμενου, κατέθεσε σε σχέση με τη γνωριμία του με τον κατηγορούμενο και την εμπλοκή του τελευταίου στα υπό κρίση αδικήματα. Κατέθεσε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία τεκμήρια 1, 2 και

1. Η Κατερίνα Ττοφή ΜΚ2, αναφέρθηκε στα καθήκοντα της στις Ταχυδρομικές Υπηρεσίες και τις οδηγίες που είχε ως προς τον έλεγχο θυρίδας που ενοικιάστηκε από τον πρώην κατηγορούμενο
2. Αναφέρθηκε επίσης και στο τι έγινε στις 15/3/2022 όταν επισκέφτηκαν το Ταχυδρομείο οι δύο κατηγορούμενοι. Η αστυφύλακας 3761 Λίνα Ανδρονίκου ΜΚ3, κατέθεσε σε σχέση με τη δική της εμπλοκή στην υπόθεση και τις ενέργειες τις οποίες προέβηκε τόσο για την ελεγχόμενη παράδοση όσο και για τη διερεύνηση της. Πριν προχωρήσουμε στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, να πούμε ότι βασικός μάρτυρας για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής είναι ο ΜΚ1, συγκατηγορούμενος του κατηγορούμενου, του οποίου την μαρτυρία αμφισβήτησε η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του αλλά αποτέλεσε και άξονα της επιχειρηματολογίας της κατά το στάδιο των αγορεύσεων της κατ' επίκληση των νομολογιακών αρχών σε σχέση με τη μαρτυρία συνεργού. Διαφορετική βέβαια ήταν η θέση της κατηγορούσας αρχής η οποία εισηγήθηκε το αξιόπιστο της μαρτυρίας του ΜΚ
3. Αξιολογώντας τώρα την μαρτυρία είχαμε την ευκαιρία μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, κάτι που θέτει το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση στο να βλέπει, να ακούει και να αξιολογεί τους μάρτυρες (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Μελή ν. Κωνσταντίνου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 2/13, ημερομηνίας 13/3/19), ECLI:CY:AD:2019:A83, να παρακολουθήσουμε και να ακούσουμε με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Θέσαμε ως δείκτη ανάμεσα σε άλλα το στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και το κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό συμφέρον ή προκατάληψη τους, τις ευκαιρίες που είχαν για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη τους και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν σε αυτά στα οποία κατέθεσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και τις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες ή αντιφάσεις τους σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων. Ήμασταν προσεκτικοί να μην προσδώσουμε υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους συμπεριφοράς αφού κάτι τέτοιο εμπεριέχει επικινδυνότητα δεδομένου ότι δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να παρουσιάζουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να εδράζονται σε μεγάλο αριθμό αιτών και όχι κατ΄ ανάγκη από διάθεση να πουν ψέματα ή να παραπλανήσουν. Αποτιμώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική εκτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, αλλά τη συσχετίσαμε και την αντιπαραβάλαμε με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Τη μαρτυρία των αστυνομικών την προσεγγίσαμε με ιδιαίτερη προσοχή έτσι ώστε να διακριβώσουμε αν τα όσα ανέφεραν εξέφραζαν πιστά και ορθά την πραγματικότητα (βλέπε, Volettos v. The Republic

(1960)CLR 169). Έχει σημασία, ως ζήτημα αρχής, να υπογραμμιστεί πως το γεγονός ότι κάποιοι μάρτυρες γίνονται δεκτοί ως αξιόπιστοι, δεν εξυπακούει αδηρίτως πως τα όσα είπαν υπέχουν και ανάλογης αποδεικτικής βαρύτητας, μια και η γενικότερη αξιοπιστία των μαρτύρων δεν εναρμονίζεται πάντοτε με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Κίμωνος ως Εκκαθαριστή της Blue Seal Shoes Ltd v. Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, Πολ.Έφεση 66/13, ημ. 4/11/19, Ευσταθίου ν. Μιχαήλ και Άλλης, Πολ.Έφεση 269/12, ημ. 23/7/19, ECLI:CY:AD:2019:A341, Θεοχαρίδης ν. Ιωάννου κ.ά

(2012)1Β ΑΑΔ 1311, 1319-1322). Ο Λούκας Παγκράτης ΜΚ1, ήταν συγκατηγορούμενος του κατηγορούμενου και που προέβηκε σε παραδοχή στις κατηγορίες 3,7 και 9 με αποτέλεσμα να του επιβληθεί ποινή στις 8/3/2024. Αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες 4 και 8 με την ποινική δίωξη σε αυτές να διακόπτεται μετά που δήλωσε παραδοχή στις κατηγορίες που του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης, με την ψηλότερη να είναι αυτή των τεσσάρων χρόνων. Κατόπιν τούτου κλήθηκε και κατέθεσε ως ΜΚ. Θα πρέπει να θέσουμε ότι όταν το Δικαστήριο εξετάζει μαρτυρία μάρτυρα που φέρεται ως συνεργός θα πρέπει πρώτα να κρίνει αν όντως ο μάρτυρας αυτός είναι συνεργός (βλ. Saad ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 106, Zacharias v. The Republic

(1962)CLR 52). Συνεργός θεωρείται πρόσωπο το οποίο μετέχει στο έγκλημα πριν ή κατά την διάπραξη του ή παρέχει κάλυψη στους δράστες μετά από αυτό (βλ. Ρόπας κ.ά ν. Δημοκρατίας (Αρ.2)

(2000)2 ΑΑΔ 628). Αξιολογώντας όμως την αξιοπιστία συνεργού κρίσιμο ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι κατά πόσο το Δικαστήριο είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία αυτή χωρίς ενίσχυση. Η μαρτυρία συνεργού θα πρέπει να προσεγγίζεται με σκεπτικισμό, επιφυλακτικότητα και καχυποψία με το Δικαστήριο να αυτοπροειδοποιείται για τους κινδύνους αποδοχής της αφού ένας συνεργός πιθανόν να επιθυμεί να αποενοχοποιήσει τον εαυτό του ή να επιδιώκει να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης από την κατηγορούσα αρχή βοηθώντας την ή να καταδικάσει άλλους συμμετέχοντες στο έγκλημα. Είναι εύκολο για τον συνεργό να κατασκευάσει μαρτυρία, αφού είναι γνώστης των γεγονότων, για την ανάμιξη άλλων προσώπων που θα είναι δύσκολο να αποδειχθεί μη πειστική (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ.175/2016 ημερ. 23/11/2018). Το ότι όμως η μαρτυρία προέρχεται από συνεργό δε σημαίνει εκ προοιμίου ότι είναι προϊόν ψεύδους ή ανειλικρίνειας. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία συνεργού χωρίς αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας εφόσον προειδοποιήσει τον εαυτό του για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στην αποδοχή της (βλ. Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 152/17 ημερ. 20/6/2022), ECLI:CY:AD:2022:D

1. Σε κάθε περίπτωση η αξιολόγηση τέτοιας μαρτυρίας δεν διενεργείται απομονωμένα αλλά και σε σχέση με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 141/2017 ημερ. 31/5/2019), ECLI:CY:AD:2019:B
2. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΚ1 θα αξιολογηθεί υπό το πλαίσιο των πιο πάνω αρχών. Πέραν των πιο πάνω, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι στις καταθέσεις του ημερομηνίας 16/3/2022 και 20/3/2022 τεκμήρια 1 και 3 αντίστοιχα δεν εμπλέκει τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων, το πράττει με την κατάθεση του ημερομηνίας 21/3/2022 τεκμήριο
3. Αναφορικά με τα πιο πάνω θωρούμε σχετικά αυτά που τέθηκαν στην υπόθεση Dejan ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 205/17 ημερ. 11/5/22: «Ότι στην κατάθεση του της 26.6.2016 δεν ενέπλεκε τους κατηγορούμενους 2 ή 3 συνιστούσε αντίφαση σε σχέση με την κατάθεση του της 30.6.
4. Το Κακουργιοδικείο δεν το παραγνώρισε. Αναφέρθηκε στην απόφαση του στην Βασιλείου κ.ά. ν. Δημοκρατία, Ποιν. Έφ. Αρ.12/2015 κ.ά., ημερ.4.7.2017 και στην υπόμνηση ότι: «προηγούμενες αντιφατικές καταθέσεις, καθώς και προεκτάσεις τους, συνιστούν γεγονότα που προσμετρούν στην κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα». Όμως δεν δεσμευόταν στο να μην αποδεχτεί τη μαρτυρία του με την οποία υιοθέτησε την δεύτερη του κατάθεση (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, 197). Γίνεται ακόμα στην απόφαση του Κακουργιοδικείου παραπομπή στη Τεβλετιάν κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 512, 520, όπου μνημονεύεται η Σάκκος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 510, 524-5, όπου παρατηρήθηκε πως τα κριτήρια για την αποτίμηση αντιφάσεων σχετίζονται άμεσα με τους διαφαινόμενους λόγους που οδηγούν στην προβολή διιστάμενων θέσεων και με την ετοιμότητα του μάρτυρα να καταφύγει σε ψεύδη ή ανακρίβειες, προς εξυπηρέτηση ιδίου συμφέροντος. Το τελικό κριτήριο, αναφέρθηκε, είναι η προσήλωση του μάρτυρα στην αλήθεια. Στην Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 225, 234 εξηγείται ότι: «Όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Νοουμένου ότι το δικαστήριο ικανοποιείται από τους λόγους που δίνει ο μάρτυρας γιατί να μην πει από την αρχή την αλήθεια, είναι επιτρεπτό για το δικαστήριο να δεχθεί τη μαρτυρία εκείνη που συνάδει με τη νέα ενοχοποιητική για τον κατηγορούμενο κατάθεση όπως αυτή υποστηρίζεται ενόρκως από το μάρτυρα».». Ερχόμενοι στην υπό κρίση περίπτωση, έχουμε παρακολουθήσει με πολύ μεγάλη προσοχή τον ΜΚ1 κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη μαρτυρία του τόσο ως προς τον τρόπο όσο και προς το ύφος που κατέθετε και δεν έχουμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Απαντούσε με ευθύτητα, φυσικότητα και αυθορμητισμό χωρίς προσπάθεια υπεκφυγών ή με τρόπο που θα υποδήλωνε προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων για να εμπλέξει τον κατηγορούμενο στα υπό κρίση αδικήματα. Η μαρτυρία του διεπόταν από συνοχή. Ανέφερε με απλότητα και λεπτομέρεια πως διαδραματίστηκαν τα γεγονότα περιλαμβανομένων και των δικών του ενεργειών και εμπλοκής στην υπόθεση αλλά και αυτών του κατηγορούμενου. Διεξήλθαμε με τη μέγιστη προσοχή και αξιολογήσαμε τα όσα ο ΜΚ1 κατέθεσε με επιφυλακτικότητα αλλά σφαιρικά και όχι μεμονωμένα δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στα κρίσιμα σημεία. Η διαπίστωση μας είναι ότι έδωσε ικανοποιητικές και πειστικές απαντήσεις χωρίς να διακρίνουμε καθ'οιονδήποτε στάδιο της μαρτυρίας του προσπάθεια καταφυγής στα ψέματα. Περαιτέρω, προβήκαμε σε σύγκριση της μαρτυρίας του με την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής και δεν εντοπίσαμε ουσιώδεις αντιφάσεις. Σε κάθε περίπτωση οι βασικές για την υπόθεση θέσεις του παρέμειναν σταθερές, αναλλοίωτες και λογικές κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Το πρώτο ζήτημα που εξετάσαμε και που αποτέλεσε και ένα εκ των λόγων που η υπεράσπιση έθεσε για απόρριψη της μαρτυρίας του ως αναξιόπιστης, είναι οι λόγοι που τον οδήγησαν να εμπλέξει τον κατηγορούμενο τη στιγμή που στις δύο πρώτες καταθέσεις που έδωσε, ημερομηνίας 16/3/2022 και 20/3/2022, τεκμήρια 1 και 3 αντίστοιχα, δεν τον εμπλέκει. Να διευκρινίσουμε βέβαια εδώ ότι στην κατάθεση του τεκμήριο 1 προβαίνει σε αναφορά στο όνομα του κατηγορούμενου και ότι τον γνωρίζει και ότι ήταν ο τελευταίος που του πρότεινε να ανοίξει ταχυδρομική θυρίδα αλλά οι αναφορές του ως προς τα ναρκωτικά είναι για άλλο «άνθρωπο» του οποίου το όνομα δεν ήθελε να αποκαλύψει επειδή τον φοβόταν. Στην κατάθεση του τεκμήριο 3 δεν αναφέρει οτιδήποτε το σχετικό αφού στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από την αστυνομία έδιδε την απάντηση «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Τοποθετεί όμως τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των αδικημάτων στην κατάθεση του ημερομηνίας 21/3/2022, τεκμήριο

1. Αναφέρει ότι στις 15/3/2022 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού. Ο κατηγορούμενος οδηγούσε ένα μαύρο Renault Megane και είπε στον ΜΚ1 ότι μέσα στο αυτοκίνητο είχε κάνναβη και του είπε να ανταλλάξουν οχήματα για να μεταφέρουν τα ναρκωτικά στο σπίτι του μάρτυρα διότι φοβόταν μήπως τον σταματήσει η αστυνομία. Έφυγαν από το σημείο με τον ΜΚ1 να οδηγεί το αυτοκίνητο που προηγουμένως οδηγούσε ο κατηγορούμενος και μετέβηκαν στο σπίτι του μάρτυρα. Ο ίδιος πήρε τις τέσσερεις συσκευασίες με τα ναρκωτικά και τις έκρυψε μέσα σε ερμάρι στο υπνοδωμάτιο του. Ο κατηγορούμενος έφυγε λέγοντας του ότι θα του τηλεφωνούσε το βράδυ για να πάρουν την κάνναβη κάπου αλλού. Ήταν η θέση της υπεράσπισης και υποβλήθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του, ότι είπε ψέματα και προσπάθησε να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο επειδή θα λάμβανε κάποια ανταλλάγματα που δεν ήταν άλλα από την απαλλαγή του από κάποιες κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Εξετάσαμε με προσοχή τις απαντήσεις που ο μάρτυρας έδωσε σε σχέση με την θέση που του υποβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης αξιολογώντας τα με τη δέουσα επιφυλακτικότητα και δεν έχουμε οποιοδήποτε ενδοιασμό να αποδεχθούμε τις απαντήσεις του ως πειστικές αλλά και χωρίς την προσφορά ανταλλάγματος από την κατηγορούσα αρχή ή την ύπαρξη αλλότριων κινήτρων να εμπλέξει τον κατηγορούμενο σε μεταγενέστερη κατάθεση του στην αστυνομία. Είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αφού δήλωσε παραδοχή στις κατηγορίες 3,7 και 9 η κατηγορούσα αρχή καταχώρισε αναστολή ποινικής δίωξης για τις κατηγορίες 4 και
2. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι αυτό έγινε διότι έγινε συμφωνία με την αστυνομία για να «δώσει» τον κατηγορούμενο και να βγει μάρτυρας κατηγορίας έτσι ώστε να τον βοηθήσουν με την διακοπή κατηγοριών και να ελαφρύνει τη θέση του. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε τόσο τα περί συμφωνίας όσο και τα περί ελάφρυνσης της θέσης του. Οι απαντήσεις που έδωσε με απλότητα και ευθύτητα παρέμειναν ακλόνητες. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του στη θέση ότι στόχος του ήταν να ελαφρύνει όσο πιο πολύ την υπόθεση του «Α. Όχι όσο πιο.δηλαδή όχι να ελαφρύνω τον εαυτό μου, να τραβήξω αυτά που έκανα εγώ ως Λούκας ναι, όχι και τα υπόλοιπα, αυτό, όχι οτιδήποτε άλλο.». Εξίσου χαρακτηριστική ήταν κι η απάντηση του για «deal». Απάντησε συγκεκριμένα ο μάρτυρας «Α. Κανένα deal δεν είχα κάνει , ήθελα να πω την αλήθεια και την αλήθεια είπα.». Ως και πάλι με σταθερό και απλό τρόπο εξήγησε για το λόγο που στην πρώτη κατάθεση του δεν ενέπλεξε τον κατηγορούμενο, αυτό οφειλόταν στο φόβο που ένιωθε κάτι που δεν απέκρυψε ούτε στην ίδια την κατάθεση του αλλά επανέλαβε και κατά την αντεξέταση του. Ακόμα και η κάποια σύγχυση που υπήρχε ως προς το αν είχε δικηγόρο κατά τη λήψη των καταθέσεων του τεκμήρια 2 και 3 δεν κλονίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του μάρτυρα αφού εξαρχής η θέση του ήταν ότι δεν θυμόταν πως εξελίχθηκαν τα πράγματα λόγω άγχους και διότι ήταν σε χάλια κατάσταση. Σε υποβολές όμως του συνηγόρου υπεράσπισης δέχθηκε ότι είχε επικοινωνήσει με δικηγόρο πριν τη λήψη της κατάθεσης του τεκμήριο 3, αλλά είχε και δικηγόρο παρόντα όταν του λήφθηκε η κατάθεση του τεκμήριο
3. Δεν υπήρχε λόγος σε κάθε περίπτωση να πει ψέματα αναφορικά με το εν λόγω θέμα τη στιγμή που υπάρχουν οι καταγραφές στις καταθέσεις του. Αυτό οδηγεί αβίαστα στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο μάρτυρας μετά τη σύλληψη του είχε άγχος και φόβο και ήταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση αφού ήταν η πρώτη φορά που συλλαμβανόταν και βρισκόταν υπό κράτηση. Ούτε όμως και η κατά την υπεράσπιση ύπαρξη αντίφασης στα λεχθέντα του ΜΚ1, σε σχέση με αυτά που η ΜΚ2 ανέφερε, ως προς το ποιος πλήρωσε για την θυρίδα, αλλοιώνει την αξιοπιστία του. Αυτό που προκύπτει είναι το μη ξεκάθαρο της εικόνας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς το ποιος πλήρωσε και πότε για την ενοικίαση της θυρίδας και ειδικότερα την ανανέωση της. Όντως ο ΜΚ1 ανέφερε ότι τη θυρίδα που άνοιξε την πλήρωσε ο Γιάννης. Η ΜΚ2 αναφέρθηκε σε απόδειξη που πλήρωσε ο ΜΚ1 για την ενοικίαση της θυρίδας. Μετά αναφέρει για απόδειξη που και πάλι πλήρωσε ο ΜΚ1 για ανανέωση της. Καταθέτοντας ενόρκως η ΜΚ2 και ερωτώμενη γενικά, είπε ότι εξ όσων θυμάται πλήρωσε ο ΜΚ
4. Ο ίδιος όμως ο ΜΚ1 στην κατάθεση του τεκμήριο 1 δεν αρνείται ότι για την ανανέωση της ενοικίασης της θυρίδας πλήρωσε ο ίδιος το ποσό των «.τριάντα ευρώ και κάτι.». Συνεπώς δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για αποχή των λεχθέντων του ΜΚ1 από την πραγματικότητα πέραν από μη διευκρίνιση του εν λόγω θέματος. Σε κάθε περίπτωση παρέμεινε αναλλοίωτο ότι ήταν ο κατηγορούμενος που τον προέτρεψε να ενοικιάσει θυρίδα. Να υπενθυμίσουμε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος μετέβηκε με τον ΜΚ1 στο ταχυδρομείο και ήταν ο πρώτος που ρωτούσε αν αφίχθηκαν τα δέματα που περίμενε και για τα οποία είχε δώσει τον αριθμό της θυρίδας του ΜΚ
5. Ενόψει λοιπόν όλων των πιο πάνω δεν έχουμε αμφιβολία ότι ο ΜΚ1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας που παράθεσε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια την πραγματική διάσταση των γεγονότων. Καταλήγουμε σε αυτό αφού έχουμε προηγουμένως προειδοποιήσει εαυτούς για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο να βασιστούμε στην μαρτυρία του ΜΚ1 χωρίς ενίσχυση και η χωρίς ενδοιασμό κατάληξη μας είναι ότι μπορούμε να το πράξουμε με απόλυτη ασφάλεια. Να προσθέσουμε βέβαια ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μας ενισχυτική μαρτυρία της μαρτυρίας του ΜΚ1 γεγονός που δεν διαφοροποιεί την κρίση μας ως προς την αξιοπιστία της. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του ΜΚ1 ως αξιόπιστη. Η Κατερίνα Ττοφή ΜΚ2, υπάλληλος στο Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών και υπεύθυνη στο ταχυδρομείο του Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα, αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία, τεκμήρια 4 και 5 και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Η ΜΚ2 κρίνεται ως ανεξάρτητη και ειλικρινής μάρτυρας που παράθεσε στο Δικαστήριο στο πλαίσιο των καθηκόντων της σε συνάρτηση με τις οδηγίες που της δόθηκαν τις ενέργειες της και το η ίδια αντιλήφθηκε σε σχέση με την υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση η αντεξέταση της περιορίστηκε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις χωρίς ουσιαστικά να προσβάλλεται η αξιοπιστία της. Στην κατάθεση της τεκμήριο 4 αναφέρει ότι στις 10/3/2022 αφίχθηκε δέμα από την Ισπανία στο όνομα του Λούκα Παγκράτη με Τ.Θ.[ ]. Είχε λάβει οδηγίες από τον προϊστάμενο της να ελέγχει τη συγκεκριμένη θυρίδα και να τους ειδοποιεί με την άφιξη κάποιου δέματος πράγμα που έπραξε. Πήγε στο τελωνείο τελωνειακός λειτουργός όπου και μετά από έλεγχο του δέματος εντόπισε κάνναβη. Αναφέρει επίσης ότι από τον Φεβρουάριο του 2022 η ενοικίαση της θυρίδας δεν ανανεώθηκε από τον Παγκράτη (ΜΚ1). Στην κατάθεση της τεκμήριο 5, αναφέρει για την ενοικίαση θυρίδας από τον κατηγορούμενο την 31/1/2020 και τα αντικείμενα που αφίχθηκαν σε αυτή που ανάμεσα σε αυτά ήταν και ένα δέμα από την Ισπανία στις 4/3/
6. Στις 15/3/2022 ο κατηγορούμενος πήγε στο ταχυδρομείο με τον Παγκράτη, με τον κατηγορούμενο να ρωτά αν είχαν πακέτα να παραλάβουν. Στις 16/3/2022 παραδόθηκε πακέτο στον κατηγορούμενο και για το οποίο συνελήφθηκε από την αστυνομία. Για την παραλαβή του είχε πάει μόνος του ο κατηγορούμενος με μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτα. Εξηγεί η μάρτυρας τη διαδικασία ενοικίασης και ανανέωσης θυρίδας και ότι σε περίπτωση που δεν πληρωθεί αυτή σφραγίζεται με κολλητική ταινία και δεν τοποθετούνται γράμματα μέσα. Στις 15/3/2022 που επισκέφθηκαν το ταχυδρομείο με τον Παγκράτη και επειδή η θυρίδα του ήταν σφραγισμένη πλήρωσε το αντίτιμο για την ανανέωση της. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της. Η αστυφύλακας 3761 Λίνα Ανδρονίκου ΜΚ3, στην κατάθεση της τεκμήριο 6 αναφέρει τις ενέργειες της ως προς τη δική της εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης. Αναφέρει ότι στις 15/3/2022 πληροφορήθηκε από την αστυφύλακα 321 ότι εντοπίστηκαν από το Τελωνείο και παραλήφθηκαν από την ΥΚΑΝ δύο δέματα με παραλήπτη στο ένα από αυτά τον Λούκα Παγκράτη και στο δεύτερο τον Ιωάννη Φοίνικα (κατηγορούμενος). Προέβηκε σε ενέργειες για ελεγχόμενη παράδοση και στις 16/3/2022 μετέβηκε στο Ταχυδρομείο του Αγίου Λαζάρου μετά που πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Ταχυδρομείο για να παραλάβει το δέμα και συνελήφθηκε. Με τη βοήθεια άλλων συναδέλφων της μετέφερε τον κατηγορούμενο στα γραφείο της ΥΚΑΝ, του παρέδωσε τα δικαιώματα του γραπτώς ο οποίος τα διάβασε και τα υπέγραψε, έλαβε δακτυλικά αποτυπώματα και στη συνέχεια τον συνέλαβε αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Το ίδιο έπραξε και για τον Λούκα Παγκράτη από τον οποίο έλαβε ανακριτική κατάθεση. Αναφορικά με τα δύο κιλά κάνναβης που ανευρέθηκαν στην οικία του ο Παγκράτης ανέφερε ότι γι΄ αυτά έπαιρνε οδηγίες από άλλα άτομα τα οποία δεν θέλησε να κατονομάσει. Στις 18/3/2022 έλαβε κατάθεση από τη ταχυδρομική λειτουργό Κατερίνα Ττοφή. Στις 19/3/2022 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού εντάλματος σε σχέση με το δέμα που είχε εντοπιστεί στο Ταχυδρομείο με αριθμό αναγνωσιμότητας RF250875237ES που έφερε ως παραλήπτη τον κατηγορούμενο. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, τεκμήριο
7. Στις 22/3/2022 έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση, τεκμήριο
8. Η μάρτυρας δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με άμεσο και σταθερό τρόπο χωρίς υπεκφυγές και χωρίς προσπάθεια παραποίησης ή διαστρέβλωσης των γεγονότων. Παρέθεσε με ακλόνητο τρόπο τις δικές της ενέργειες χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία της. Η θέση η οποία υποβλήθηκε στην ΜΚ3 από την υπεράσπιση ήταν ότι ο ΜΚ1 ανάφερε αυτά που ανάφερε στην τρίτη του κατάθεση κατόπιν παρότρυνσης της αστυνομίας. Η υποβολή της θέσης αυτής ήταν προφανώς για να προωθήσει τις θέσεις τις οποίες έθεσε και στον ΜΚ1 ως προς την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ του τελευταίου και της αστυνομίας. Απορρίπτοντας τη θέση η ΜΚ3 είπε ότι ο ίδιος ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στα γραφεία της ΥΚΑΝ, ζήτησε να μιλήσει μαζί της και επέμενε ότι ήθελε να πει την αλήθεια. Πρόσθεσε ότι ήταν καθαρά δική του απόφαση. Σε σχέση με τις 20/3/2022 η μάρτυρας ανέφερε ότι ο ΜΚ1 ήταν τρομοκρατημένος και δεν ήθελε να πει οτιδήποτε. Απέρριψε και πάλι τη θέση της υπεράσπισης ότι υποσχέθηκαν στον ΜΚ1 ότι θα τον βοηθούσαν στην υπόθεση του και είναι γι΄ αυτό που έλαβαν την τρίτη κατάθεση από τον ΜΚ
9. Απόλυτη ήταν και η άρνηση της στο ότι η Εισαγγελία για να προχωρήσει σε αναστολή ποινικής δίωξης σε κατηγορία ζητά την άποψη της ΥΚΑΝ. Αποτέλεσε σημείο της αμφισβήτησης της αξιοπιστίας της μάρτυρος η αναφορά της στην κατάθεση της για την ύπαρξη ενός οχήματος μάρκας Renault Megane το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τον ΜΚ1, στις 15/3/
10. Ρωτήθηκε η μάρτυρας κατά πόσο προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες για να διαπιστώσει σε ποιο ανήκει. Δεν διευκρινίστηκε ποια ήταν η στόχευση της υπεράσπισης εκτός βέβαια από την υποβολή ότι η μη έρευνα από την ΜΚ3 αποτελούσε πλημμελή διερεύνηση της υπόθεσης. Το ότι η ΜΚ3 δεν προέβηκε σε εξετάσεις ως προς τον ιδιοκτήτη, πέραν του λογικού της θέσης της ότι χωρίς οποιοδήποτε άλλο στοιχείο δεν είναι εύκολο να ψάξει για τον ιδιοκτήτη του, δεν υπήρχε και οτιδήποτε άλλο το οποίο θα αλλοίωνε την αξιοπιστία της μάρτυρος. Να υπενθυμίσουμε ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 η αναφορά του τελευταίου για το ότι ο κατηγορούμενος στις 15/3/2022 οδηγούσε το μαύρο Renault Megane δεν αμφισβητήθηκε. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της ΜΚ
11. Ο κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε κάθε δικαίωμα να παραμείνει σιωπηλός. Η άσκηση του δικαιώματος της σιωπής δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εκληφθεί εναντίον του αλλά ούτε και μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην απόφαση του Δικαστηρίου (βλ. Mohammad κ.ά ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 590). Τέθηκαν ενώπιον μας και οι καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία, τεκμήρια 7 και 8, όπου και εκεί δήλωνε ότι θα τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Με βάση την ενώπιον μας τεθείσα μαρτυρία και την αξιολόγηση της καταλήγουμε στα κάτωθι ευρήματα: Την 31/1/2020 ο Ιωάννης Φοίνικας ενοικίασε θυρίδα στο ταχυδρομείο Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα. Στις 13/10/2021, μετά από πρόταση του Φοίνικα, θυρίδα στο ίδιο ταχυδρομείο ενοικίασε και ο Λούκας Παγκράτης όπου και μετέβηκαν μαζί. Αρχές Μαρτίου του 2022 ο Φοίνικας τηλεφώνησε στον Παγκράτη και του ανέφερε ότι είχε παραγγείλει κάποια πράγματα τα οποία θα έρχονταν στη θυρίδα του λέγοντας του ότι όταν θα έρχονταν τα πακέτα να τον ενημέρωνε. Ο Παγκράτης μετέβηκε στο ταχυδρομείο έλεγξε τη θυρίδα πλην όμως δεν υπήρχε οτιδήποτε μέσα. Στις 10/03/2022 μετά από πληροφορία μέλος της ΥΚΑΝ και Τελωνειακοί Λειτουργοί εντόπισαν στο ταχυδρομείο περιοχής Αγίου Λαζάρου στην Λάρνακα ταχυδρομικό δέμα με αριθμό αναγνώρισης U0002089840ES με αναγραφόμενο αποστολέα «FRANCIS MBOME» από Goya Barcelona Ισπανίας και αναγραφόμενο παραλήπτη «LOUKAS PAGRATI, PO BOX [ ], [ ], LARNAKA, CYPRUS». Μέσα στο δέμα υπήρχε νάιλον συσκευασία με κάνναβη βάρους 249,3 γραμμαρίων. Αφού τέθηκε σε εφαρμογή διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης, σύμφωνα με τον νόμο, την ίδια μέρα αντικαταστάθηκε το περιεχόμενο του δέματος με ομοίωμα. Στις 15/03/2022 εντοπίστηκαν ακόμα δύο ταχυδρομικά δέματα στο ταχυδρομείο περιοχής Αγίου Λαζάρου στην Λάρνακα, τα οποία είχαν αφιχθεί από την Ισπανία και περιείχαν κάνναβη. Το ένα, με αριθμό αναγνώρισης RF251236709ES, είχε αναγραφόμενο παραλήπτη «YIANNIS FOINIKAS, PO BOX [ ], [ ], LARNAKA, CYPRUS». Μέσα στο δέμα υπήρχε νάιλον συσκευασία με κάνναβη βάρους 248,9 γραμμαρίων. Το άλλο δέμα, με αριθμό αναγνώρισης RF251236377ES, είχε αναγραφόμενο παραλήπτη «LOUKAS PANGRATI, PO BOX [ ], [ ], LARNAKA, CYPRUS». Μέσα στο δέμα υπήρχε νάιλον συσκευασία με κάνναβη βάρους 245,4 γραμμαρίων. Την ίδια ημέρα και πριν την άφιξη του πακέτου με αριθμό αναγνώρισης RF251236709ES, οι Φοίνικας και Παγκράτης είχαν μεταβεί στο ταχυδρομείο με τον Φοίνικα να ρωτά αν είχαν πακέτα να παραλάβουν. Ο Παγκράτης πλήρωσε και για την ανανέωση της ενοικίασης της θυρίδας η οποία είχε λήξει. Μετά που έφυγαν από το ταχυδρομείο και συγκεκριμένα το απόγευμα της 15/3/2022 ο Φοίνικας τηλεφώνησε στον Παγκράτη να συναντηθούν στον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού όπως και έγινε. Ο Παγκράτης μετέβηκε στο σημείο με τη μοτοσικλέτα του αδελφού του με τον Φοίνικα να κάθεται εντός ενός μικρού μαύρου αυτοκινήτου μάρκας Renault Megane. Εκεί ο Φοίνικας του είπε να ανταλλάξουν οχήματα λέγοντας του ότι μέσα στο αυτοκίνητο είχε ποσότητα κάνναβης και ήθελε τον Παγκράτη να οδηγήσει το όχημα για να μεταφέρουν την κάνναβη στην οικία του τελευταίου. Αντάλλαξαν οχήματα και μετέβηκαν στην οικία του Παγκράτη όπου ο τελευταίος πήρε τις τέσσερεις συσκευασίες που είχαν μέσα κάνναβη και τις έκρυψε μέσα στο ερμάρι του υπνοδωματίου του. Ο Φοίνικας έφυγε με το αυτοκίνητο του. Εν τω μεταξύ στο πλαίσιο διαδικασίας ελεγχόμενης παράδοσης, σύμφωνα με το νόμο την ίδια μέρα ήτοι 15/3/2022 αντικαταστάθηκε το περιεχόμενο του δέματος RF251236709ES με ομοιώματα ναρκωτικών. Ο Φοίνικας στις 16/03/2022 ειδοποιήθηκε τηλεφωνικώς από τον ταχυδρομικό λειτουργό Μάριο Λουκά για να παραλάβει το δέμα στο οποίο ήταν αναγραφόμενος παραλήπτης (RF251236709ES). Ρώτησε κατά πόσο μπορούσε να στείλει κάποιο άλλο για να το παραλάβει αλλά του αναφέρθηκε ότι έπρεπε να το παραλάβει προσωπικά διότι το δέμα ήταν συστημένο. Ο Φοίνικας παρουσιάστηκε στο ταχυδρομείο περιοχής Αγίου Λαζάρου στις 16/03/2022 και ώρα 1420, υπέγραψε και παρέλαβε το δέμα. Αφού πληροφορήθηκε από μέλος της ΥΚΑΝ ότι το δέμα περιείχε κάνναβη έδωσε την απάντηση «Εγώ παράγγειλα φανέλες δεν ξέρω τι έχει μέσα» και αμέσως συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Στις 16/03/2022, μεταξύ 1815 και 1835, μέλη της ΥΚΑΝ ερεύνησαν την οικία του Λούκα Παγκράτη ΔΤ[ ] στην Λεωφόρο [ ] Αρ. 95, διαμ. 31 στην Λάρνακα. Κατά τον χρόνο αυτό ο Παγκράτης βρισκόταν υπό κράτηση και ήταν παρόντας στην έρευνα. Πάνω σε γραφείο στο υπνοδωμάτιο εντοπίστηκε ζυγαριά ακριβείας στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης και ερωτώμενος εάν υπήρχε οτιδήποτε άλλο παράνομο ο Παγκράτης υπέδειξε βαλίτσα μεταφοράς φαγητού η οποία βρισκόταν κάτω από τραπέζι στο σαλόνι, μέσα στην οποία υπήρχα αθλητική τσάντα με τέσσερεις νάιλον συσκευασίες με κάνναβη βάρους 497 γραμμαρίων, 500,2 γραμμαρίων, 494,8 γραμμαρίων και 495,7 γραμμαρίων. Στις 18/3/2022 εντοπίστηκε στο ταχυδρομείο περιοχής Αγίου Λαζάρου ακόμα ένα δέμα με προέλευση την Ισπανία με αριθμό αναγνώρισης RF250875237ES και αναγραφόμενο παραλήπτη «YIANNIS FOINIKAS, PO BOX [ ], [ ], LARNACA, CYPRUS". Μέσα στο δέμα υπήρχε νάιλον συσκευασία με κάνναβη βάρους 248,2 γραμμαρίων. Μετά την αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσας μαρτυρίας και στην κατάληξη μας στα πιο πάνω ευρήματα θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Έχουμε αναφέρει προηγουμένως ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τα αδικήματα των κατηγοριών 3,4,7,8 και 9. Οι κατηγορίες 3 και 7 αφορούν το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ενώ οι υπόλοιπες το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Ως προς την έννοια του όρου «κατοχή», όπως ο όρος χρησιμοποιείται στον προαναφερόμενο Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77, καθώς και την έννοια του όρου «κατοχή με σκοπό την προμήθεια», όπως ο εν λόγω όρος χρησιμοποιείται στα πλαίσια του ίδιου νομοθετήματος, παραθέτουμε το ακόλουθο απόσπασμα από την Λαζάρου και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 633, 671: «''Κατοχή'' σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόσημη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (Ιακώβου ν Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 211). Στον όρο ''κατοχή'' η νομολογία είχε δώσει ευρεία έννοια. Καλύπτει και τις περιπτώσεις όπου η απαγορευμένη ουσία, βρίσκεται μεν στη φυσική κατοχή ή φύλαξη τρίτου, ο κατηγορούμενος όμως συνεχίζει να διατηρεί τον έλεγχο της. Συνεπώς η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης (Ιωάννου άλλως Τίτος κ.ά. ν Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409). Η συγκεκριμένη νομολογιακή θέση βρίσκει έρεισμα και σε νομοθετικές πρόνοιες. Σχετικό είναι το Άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες του οποίου «. παν πρόσωπο θεωρείται ως έχων εν τη κατοχή αυτού οιαδήποτε αντικείμενα, τελούντα υπό τον έλεγχο αυτού καίτοι ταύτα ευρίσκονται υπό τη φύλαξη ετέρου προσώπου». Τέλος, η νομολογία καθιστά δυνατή την εξ αποστάσεως εμπλοκή (βλ. Αθηνής ν Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256). Για σκοπούς του αδικήματος της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, προσθέτουμε τα εξής: Το Άρθρο 30Α του Νόμου, έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο. Σύμφωνα με αυτό, εφόσον καταδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζομένη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση της κάνναβης, η ύποπτη ποσότητα ικανοποιούσα το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια, ποσότητα που στην παρούσα υπόθεση υπερβαίνει κατά πολύ το όριο της ποσότητας που κάποιος θα εδικαιολογείτο να έχει για δική του χρήση». Σχετικό, αναφορικά με την έννοια της κατοχής, είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από ο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016 paras. B.19.23 και B19.24 που τέθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 123/15, ημερομηνίας 10/9/2018: ««Lord Hope in the House of Lords in Lambert [2002] 2 AC 545, stated that there are two elements to possession. There is the physical element, and there is the mental element.' The approach of Lord Hope is reflected in the other judgments delivered in that case. It confirms the approach taken by the Court of Appeal in McNamara

(1988)87 Cr App R 246 (see B 19.25), and is settled law (consider also DPP v Brooks [1974] AC 862 at B19.29). Custody or Control 'The physical element involves proof that the thing is in the custody of the defendant or subject to his control', per Lord Hope in Lambert [2002] 2 AC 545 (see also Lord Scarman in Boyesen [ 1982] AC 768). This is enlarged by the MDA 1971, s. 37

(3): 'For the purposes of this Act the things which a person has in his possession shall be taken to include anything subject to his control which is in the custody of another'. The ability to demand that the property in question be removed (or the ability to remove it oneself) is no more than evidence of knowledge and acquiescence: it is not to be equated with control {Kousar [2009] 2 Cr App R 88, a case decided in the context of the Trade Marks Act 1994 but which, it is submitted, has relevance here).The description of possession given by Lord Wilberforce in Warner v Metropolitan Police Commissioner [1969] 2 AC 256, at pp. 310-11, remains relevant: The question, co which an answer is required, and in the end a jury must answer it, is whether in the circumstances the accused should be held to have possession of the substance, rather than mere control. In order to decide between these two, the jury should, in my opinion, be invited to consider all the circumstances — to use again the words of Pollock and Wright — the 'Modes or events' — by which the custody commences and the legal incident in which it is held. By these I mean relating them to typical situations, that they must consider the manner and circumstances in which the substance, or something which contains it, has been received, what knowledge or means of knowledge or guilty knowledge as co the presence of the substance, or as to the nature of what has been received, he had at the time of receipt or thereafter up to the moment when he is found with it; his legal relation to the substance or package (including his right of access to it). On such matters as these (not exhaustively stated) they must make the decision whether, in addition to physical control, he has, or ought to have imputed to him the intention to possess, or knowledge that he does possess, what is in fact a prohibited substance. If he has this intention or knowledge, it is not additionally necessary chat he should know the nature of the substance.» Όσον αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (βλ. κατηγορία 2), τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι η γνώση και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί του ελεγχόμενου φαρμάκου (βλ. κατ' αναλογίαν, Hiscock v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 183/15, ημερομηνίας 19/10/17, ECLI:CY:AD:2017:B362, Χαραλάμπους και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 96/16, ημερομηνίας 28/11/17), ECLI:CY:AD:2017:B430. Για το αναφερόμενο αδίκημα ο κατηγορούμενος πέραν της κατοχής επιβάλλεται και η απόδειξη της πρόθεσης προμήθειας προς άλλο πρόσωπο. Συναφώς, δημιουργείται στον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 μαχητό τεκμήριο με βάση την ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου. Για το θέμα του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 30Α που θέτει ο Νόμος, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρυσάνθου

(2016)2Α ΑΑΔ 423, τέθηκε ότι: «Σύμφωνα με το Άρθρο 30Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν. 29/1977, όπως τροποποιήθηκε) η κατοχή ποσότητας 30 ή περισσοτέρων γραμμαρίων κάνναβης ή παραγώγων αυτής δημιουργεί μαχητό τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Τούτο, δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο το οποίο παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Ο κατηγορούμενος έχει απλώς το βάρος να δημιουργήσει λογική αμφιβολία, χωρίς όμως να υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθείς ή βάσιμοι. Δεν είναι συνεπώς αναγκαίο για τον κατηγορούμενο να προσαγάγει μαρτυρία προκειμένου να δημιουργήσει λογική αμφιβολία. Η μαρτυρία μπορεί να προέρχεται είτε από τον ίδιο, είτε από την κατηγορούσα αρχή (Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ.87. Περαιτέρω, το άρθρο 32

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 προνοεί ότι αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο, η απόδειξη ότι δεν είχε γνώση ή υποψία ούτε λόγο να υποψιαστεί την ύπαρξη οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου από την κατηγορούσα αρχή, το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει για να επιτύχει την καταδίκη του. Το άρθρο 32

(3)(β) (i) προνοεί ότι ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται του αδικήματος εάν αποδείξει ότι δεν είχε γνώση ή υποψία ή λόγο να υποπτεύεται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήταν ελεγχόμενο φάρμακο. Για να πετύχει στις υπερασπίσεις που προνοούνται στο άρθρο 32 ο κατηγορούμενος θα πρέπει με αξιόπιστη μαρτυρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία για το ζήτημα της γνώσης του (βλ. Μαυρόλουκα ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 74/2021 σχ. με Ποιν. Έφεση Αρ. 95/2021, ημερομηνίας 31/10/2023). Εξετάζοντας πρώτα τις κατηγορίες 3 και 7 αυτό που προσάπτεται στον κατηγορούμενο είναι ότι στις 10/3/2022 και 15/3/2022 αντίστοιχα εισήγαγε στη Δημοκρατία μέσω ταχυδρομείου κάνναβη βάρους 249,3 και 245,4 γραμμαρίων. Η πρώτη ποσότητα ήταν το περιεχόμενο του δέματος με αναγνωριστικό αριθμό UO002089840ES ενώ η δεύτερη είχε αριθμό RF251236377ES. Η αμφισβήτηση της υπεράσπισης ήταν ότι στα δύο εν λόγω δέματα αναγραφόταν ως παραλήπτης ο Λούκας Παγκράτης και ο αριθμός ταχυδρομικής θυρίδας που ο τελευταίος διατηρούσε στο ταχυδρομείο Αγίου Λαζάρου. Να προσθέσουμε εδώ ότι ο ΜΚ1 έχει παραδεχθεί ενοχή στις εν λόγω κατηγορίες ότι δηλαδή εισήγαγε τις πιο πάνω ποσότητες. Το ερώτημα συνεπώς που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο και ο κατηγορούμενος εισήγαγε τα πιο πάνω ναρκωτικά. Να επισημάνουμε ότι στην έκθεση αδικήματος περιλαμβάνεται, όχι μόνο για τις κατηγορίες 3 και 7 αλλά και για τις υπόλοιπες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος έχει δηλώσει μη παραδοχή, το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει για τον συναυτουργό. Η εφαρμογή του άρθρου 20 έχει εξεταστεί στη απόφαση Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 ΑΑΔ 261, όπου τέθηκε πως: «Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000 στη σελ. 70 παρα. Α.5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται για συνεργό, όπως έχει νομολογηθεί, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού.» Είναι επίσης νομολογημένο ότι ο συνεργός θα πρέπει να γνωρίζει κατά τον ουσιώδη χρόνο, τα αναγκαία τουλάχιστον στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα (βλ. Ιωαννίδη ν. Gastop Boutique Ltd κ.ά., Ποιν. Έφεση 161/2014, ημερ. 30/6/2017, Κίρλαππου ν. Πέτρου, Ποιν. Έφεση 32/2016, ημερ. 24/4/2018). Στην παρούσα περίπτωση δεν έχουμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος όχι μόνο γνώριζε για τα επίδικα δέματα και ότι αυτά περιείχαν τα ναρκωτικά αλλά ήταν αυτός που οργάνωσε την εισαγωγή τους στη Δημοκρατία, δηλώνοντας ως παραλήπτη το όνομα του ΜΚ1 και τον αριθμό της θυρίδας του. Ο ΜΚ1 στην κατάθεση του τεκμήριο 1 αναφέρει πως αποφάσισε να ενοικιάσει ταχυδρομική θυρίδα και ότι ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε και του είπε ότι είχε παραγγείλει κάποια πράγματα και θα έρχονταν στην θυρίδα του (του ΜΚ1) χωρίς να του πει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ως προς τον αριθμό και το περιεχόμενο των πακέτων αλλά ούτε και από που θα έρχονταν. Ο ΜΚ1 επί αυτού του σημείου δεν αντεξετάστηκε αλλά ούτε και του τέθηκε ότι τα δέματα ήταν δική του παραγγελία. Μάλιστα ο ΜΚ1 ρώτησε τον κατηγορούμενο για το λόγο που δεν δήλωσε τη δική του θυρίδα με τον τελευταίο να απαντά ότι η δική του θυρίδα δεν κάνει για αυτά τα πακέτα. Ήταν τότε που σύμφωνα με την κατάθεση του συνειδητοποίησε ότι μέσα στα πακέτα θα υπήρχε κάτι το παράνομο. Πέραν τούτου όμως μας φαίνεται παράξενο ο ΜΚ1 να διοργάνωνε αυτός την εισαγωγή των ναρκωτικών και να μην είχε ανανεώσει την ενοικίαση της θυρίδας του αλλά το έπραξε την ημέρα που πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο που ήταν αυτός που και πάλι ρωτούσε αν αφίχθηκαν τα πακέτα που περίμενε. Από την αποδεκτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας καταλήγουμε ότι ο κατηγορούμενος εισήγαγε στη Δημοκρατία μέσω του ταχυδρομείου με τα δέματα με αναγνωριστικούς αριθμούς UO002089840ES και RF251236377ES τις ποσότητες των ναρκωτικών που αναφέρονται στις κατηγορίες 3 και

1. Ερχόμενοι τώρα στις κατηγορίες 4 και 8 δεν έχουμε και πάλι αμφιβολία ότι κατείχε τα ναρκωτικά και τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Δεν χρειάζεται θεωρούμε να επαναλάβουμε τα όσα αναφέραμε για την εισαγωγή τους στη Δημοκρατία δεδομένου ότι τα ναρκωτικά που είναι το αντικείμενο των κατηγοριών 3 και 7 είναι το αντικείμενο και των κατηγοριών 4 και
2. Ήταν ο κατηγορούμενος που ενορχήστρωσε την εισαγωγή τους και παρά το ότι τα δέματα είχαν ως όνομα παραλήπτη το όνομα του ΜΚ1, τον έλεγχο των ναρκωτικών τον είχε ο κατηγορούμενος οποίος ρωτούσε τον ΜΚ1 για την άφιξη των δεμάτων λέγοντας του να τον ενημερώσει για την άφιξη τους. Μετέβηκε στο ταχυδρομείο με τον ΜΚ1 και ρωτούσε αν έφτασαν τα δέματα. Αναφορικά τώρα με το στοιχείο του σκοπού για προμήθεια των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα, οι ποσότητα των 249,3 και 245,4 γραμμαρίων ξεπερνά κατά πολύ το τεκμήριο που θέτει ο νόμος που για την κάνναβη είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. Ο κατηγορούμενος δεν προώθησε οποιοδήποτε επιχείρημα που να φορά το θέμα αυτό. Η θέση του ουσιαστικά είναι ότι ουδεμία σχέση είχε με τα εν λόγω ναρκωτικά. Οι θέσεις του αυτές εξετάστηκαν και δεν έγιναν αποδεκτές. Στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας κρίση μας είναι ότι ο κατηγορούμενος απέτυχε να δημιουργήσει αμφιβολία ως προς τον σκοπό που προορίζονταν τα ναρκωτικά που δεν ήταν άλλος από την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνουμε ότι ουδέν προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο που θα ανέτρεπε το εν λόγω μαχητό τεκμήριο απόδειξης της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Κρίση μας συνεπώς είναι ότι ο κατηγορούμενος παράνομα κατείχε τα ναρκωτικά που είναι το αντικείμενο των κατηγοριών 4 και 8 και τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Παραμένει προς εξέταση το αδίκημα της κατηγορίας 9 που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι μεταξύ 15/3/2022 και 16/3/2022 παράνομα κατείχε 1 κιλό και 987,7 γραμμάρια κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον μας είναι αυτή του ΜΚ1 ο οποίος και εξήγησε τον τρόπο και τον τόπο που ο κατηγορούμενος του παρέδωσε τα ναρκωτικά τα οποία και μετέφερε στο σπίτι του βάζοντας τα σε τσάντα και αναμένοντας τον τελευταίο να του πει που θα την μετέφεραν αφού στις 15/3/2022 και όταν την μετέφεραν στην οικία του ΜΚ1 που την έκρυψε στο υπνοδωμάτιο του, του είπε ότι θα του τηλεφωνούσε για να την μεταφέρουν κάπου αλλού. Παρά το γεγονός ότι δεν το έπραξε, είχε από την αρχή τον έλεγχο της κάνναβης αφού ήταν αυτός που την μετέφερε στον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού με αυτοκίνητο που οδηγούσε και συνέχιζε να έχει τον έλεγχο της αφού αν και υπό τη φύλαξη του ΜΚ1 αυτός ανέμενε οδηγίες ως προς το που θα μεταφερόταν. Η φυσική κατοχή, σύμφωνα με την ως άνω τεθείσα νομολογία δεν είναι προαπαιτούμενο για καταδίκη νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος έχει τον έλεγχο των ναρκωτικών. Στην εδώ περίπτωση την φυσική κατοχή αρχικά την είχε ο κατηγορούμενος και στη συνέχεια και κατά τον χρόνο ανεύρεσης των ναρκωτικών αυτά ήταν υπό τη φύλαξη του ΜΚ1, εν τούτοις τον έλεγχο τους τον είχε συνεχώς ο κατηγορούμενος (βλ. Λαζάρου (ανωτέρω), Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 123/2015 ημερομ. 10/9/2018), ECLI:CY:AD:2018:B
3. Ούτε και για την υπό κρίση κατηγορία έχει τεθεί οτιδήποτε ως προς το τεκμήριο για τον σκοπό για τον οποίο κατέχονταν τα ναρκωτικά από τον κατηγορούμενο. Πρόκειται για ποσότητα 1 κιλού και 987,7 γραμμαρίων. Ως εκ τούτου κρίνουμε είναι ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα ναρκωτικά αυτά με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Πριν την κατάληξη μας θεωρούμε ορθό να αναφερθούμε και στην εισήγηση της υπεράσπισης για πλημμελή διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς αστυνομίας. Ήταν η θέση της ότι η εξετάστρια ΜΚ3, παρέλειψε να διερευνήσει σε ποιον ανήκει ο αριθμός που κατά την μαρτυρία του ΜΚ1 του τηλεφώνησε ως επίσης και για το Renault Megane που και πάλι ο ΜΚ1 είπε ότι οδηγούσε ο κατηγορούμενος κατά την συνάντηση τους στον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού. Είναι νομολογημένο ότι ζήτημα δίκαιης δίκης μπορεί να εγερθεί από την υπεράπιση και σε σχέση με το στάδιο των ανακρίσεων και δεν τίθεται in abstracto αλλά συγκεκριμένα (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 104). Θα πρέπει επίσης να ικανοποιήσει ότι με την παράλειψη των ανακριτικών αρχών έχει τεθεί σε μειονεκτική θέση (βλ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ, 376, Ανδρέου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 29/2022 ημερ.23/6/2022). Στην υπόθεση Aburamadan v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ.148/2021 σχ. με 155/2021, ημερομ.10/11/2022 τέθηκαν τα εξής σε σχέση με την υποχρέωση της αστυνομίας για διερεύνηση της υπόθεσης: «Στη Munteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459, που μας παρέπεμψε ο εφεσείων 2 και λήφθηκε υπόψη από το Κακουργιοδικείο, αναφέρθηκαν τα εξής: «Αποτελεί δε υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάζει στοιχεία, ακόμη και αν αυτά είναι υπέρ του κατηγορούμενου διότι είναι κατηγορούσα και όχι διωκτική αρχή, το δε ερευνητικό έργο της αστυνομίας και της ίδιας, δεν στοχεύει απλώς στην προσαγωγή του υπόπτου στο Δικαστήριο με αποκλειστικό γνώμονα την καταδίκη του, αλλά στην ανίχνευση όλων των ουσιωδών γεγονότων ώστε να λάμψει η αλήθεια στην υπόθεση». Εξετάζοντας την εν λόγω εισήγηση και έχοντας πάντα κατά νου τις ως άνω νομολογιακές αρχές και ότι η θέση για παραβίαση του δικαιώματος για δίκαιη δίκη δεν γίνεται αφηρημένα αλλά σε συνάρτηση με τις περιστάσεις της υπόθεσης (βλ. Yaacoub ν. Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 165), κρίνουμε ότι αυτή στερείται ερείσματος. Δεν έχει καταδειχθεί με ποιο τρόπο επηρεάστηκε η υπεράσπιση του κατηγορούμενου σε σχέση με την ισχυριζόμενη μη διερεύνηση για το όχημα Renault Megane, πόσο μάλλον τη στιγμή που για το αναφερόμενο αυτοκίνητο δεν υποβλήθηκε κάτι το συγκεκριμένο στον ΜΚ1 προς αμφισβήτηση του σημείου αυτού. Όσον αφορά το τηλεφώνημα αυτό που αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε η ΜΚ3 ήταν αν διερεύνησε σε ποιον ανήκει ο αριθμός. Δεν τέθηκε οτιδήποτε άλλο σε σχέση με αυτό το ζήτημα και που θα αναγόταν σε τέτοιας σημασίας που επηρέασε την υπεράσπιση του κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου η εισήγηση απορρίπτεται ως ανεδαφική. Καταληκτικά κρίνουμε ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου τον οποίο και βρίσκουμε ένοχο στις κατηγορίες 3,4,7,8 και 9. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο