ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Υπόθεση Αρ.: 2816/2023, 21/3/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ.: 2816/2023 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 21 Μαρτίου, 2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τoν Κατηγορούμενο : Ο κ. Α. Κίζης. Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος με δική του παραδοχή σε δύο κατηγορίες για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου Κατηγορίας Β (κατηγορία 2) και για κατοχή και μεταφοράς πυρομαχικών πυροβόλου όπλου Κατηγορίας Β (κατηγορία 3), κατά παράβαση του περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/2004. Κατηγορείται ότι στις 11/3/2023 παράνομα κατείχε και μετέφερε ένα βραχύκαννο επαναληπτικό πιστόλι, ως επίσης και ότι παράνομα κατείχε και μετέφερε 4 πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου Κατηγορίας Β. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες 1,4 και 5 για τις οποίες όμως καταχωρίστηκε αναστολή ποινικής δίωξης, η ποινική δίωξη διακόπηκε και ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε στις εν λόγω κατηγορίες. Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν τεθεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και έχουν ως ακολούθως: «Στις 11/03/2023 δύο άνδρες, γνωστοί στον κατηγορούμενο, μετέβηκαν έξω από την οικία όπου διαμένει στην Λάρνακα προκειμένου να ζητήσουν εξηγήσεις για περιστατικό που είχε προηγηθεί σε πρακτορείο στοιχημάτων με το οποίο σχετίζεται ο ένας εκ των δύο. Ο κατηγορούμενος βγήκε στην βεράντα κρατώντας το έμφορτο πιστόλι που αναφέρεται στην 2η κατηγορία, οπλισμένο με φυσίγγιο στην θαλάμη. Οι δύο άντρες απέσπασαν το πιστόλι από τον κατηγορούμενο χρησιμοποιώντας βία εναντίον του. Σε καταγραφή κλειστού κυκλώματος φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος δέχτηκε κτυπήματα τα οποία συνέχισαν μετά την αφαίρεση του πιστολιού. Οι δύο άνδρες αναχώρησαν από το μέρος και μετάφεραν το πιστόλι στο ΤΑΕ Λάρνακας, όπου παρέδωσαν και προέβηκαν σε κατάθεση για το περιστατικό. Ο κατηγορούμενος παραλήφθηκε από ασθενοφόρο και μεταφέρθηκε τραυματισμένος στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Κατά την άφιξη μελών του ΤΑΕ Λάρνακας στην σκηνή εντοπίστηκαν άλλα τρία πλήρη φυσίγγια στην βεράντα της οικίας και παραλήφθηκαν. Η γεμιστήρα του πιστολιού δεν εντοπίστηκε. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε την ίδια μέρα ενώ βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Στις 12/03/2024 εκδόθηκε εναντίον διάταγμα κράτησης για 8 μέρες. Σε κατάθεση που του λήφθηκε στις 15/03/2023 ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν τι είχε συμβεί ή που είχε βρεθεί το πιστόλι διότι βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ κατά τον επίδικο χρόνο. Από την εξέταση του πιστολιού προέκυψε ότι υπήρχε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στην σκανδάλη του πιστολιού. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες.» Ο συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όπου αναφέρονται οι προσωπικές, οικογενειακές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου. Είναι ηλικίας 37 ετών, διαζευγμένος και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Είναι το πρώτο από τα δύο παιδιά γονέων που χώρισαν όταν ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 18 ετών. Φοίτησε μέχρι τη Β' Τάξη Γυμνασίου και στη συνέχεια φοίτησε στο Σύστημα Μαθητείας της Τεχνικής Σχολής Αγίου Λαζάρου. Το 2016 απέκτησε το πρώτο παιδί του έπειτα από μακροχρόνια σχέση και το 2020 το δεύτερο παιδί του. Από το 2020 αντιμετώπιζε προβλήματα στη σχέση του κάτι που οδήγησε στο χωρισμό του δύο χρόνια αργότερα. Καταβάλλει διατροφή για τα ανήλικα τέκνα του με τα οποία έχει επικοινωνία και διατηρεί και καλές σχέσεις. Ανέφερε περαιτέρω ο συνήγορος υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος είναι μηχανικός αυτοκινήτων και κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την παραδοχή του, η οποία δεν ήταν άμεση διά το λόγο ότι επιθυμούσε να εκτεθούν όλα τα γεγονότα της υπόθεσης έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη εικόνα τους. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο, τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις του, το ότι τελούσε κατά τη διάπραξη των αδικημάτων σε κατάσταση μέθης και τη ψυχολογική φόρτιση που βρισκόταν. Έθεσε ο κ. Κίζης ότι το όπλο δεν συσχετίστηκε με προηγούμενη εγκληματική ενέργεια και δεν υπήρξε προσχεδιασμός των πράξεων του. Ο άγριος ξυλοδαρμός που υπέστη μπροστά στα μάτια της μικρής του κόρης και της μητέρας του είναι ένα άλλο στοιχείο που κατά την υπεράσπιση θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου. Αναφερόμενος στα περιστατικά της υπόθεσης ο κ. Κίζης είπε ότι από το βράδυ της 10/3/2023, ο κατηγορούμενος ήταν με άλλα φιλικά του πρόσωπα και διασκέδαζε πίνοντας αλκοολούχα ποτά. Τις πρωινές ώρες της 11/3/2023 και ευρισκόμενος σε κατάσταση μέθης τον πλησίασε άγνωστη σε αυτόν κοπέλα και αφού του μίλησε του άφησε να νοηθεί ότι η πρώην συμβία του είχε σχέση με κάποιο φίλο του και που εργάζεται μαζί της σε συγκεκριμένο πρακτορείο στοιχημάτων. Ο κατηγορούμενος νιώθοντας πληγωμένος αφού δεν μπορούσε να δεχθεί την όλη ενέργεια και πράξη του φίλου του συνέχισε την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και δεν επέστρεψε στην οικία του αλλά περιφερόταν άσκοπα στους δρόμους της Λάρνακας. Γύρω στο μεσημέρι της 11/3/2023 μετέβηκε στο πρακτορείο στοιχημάτων προς αναζήτηση του φίλου του προκαλώντας ανησυχία. Είχε τηλεφωνικές συνομιλίες με κάποιο Πέτρο Γεωργίου ο οποίος ζήτησε συνάντηση με τον κατηγορούμενο. Πίστευε ο κατηγορούμενος ότι οποιαδήποτε συνάντηση με το εν λόγω πρόσωπο, θα κινδύνευε η σωματική του ακεραιότητα και προσπάθησε να την αποφύγει. Ο Πέτρος Γεωργίου μαζί με άλλο πρόσωπο μετέβηκαν στην κατοικία του κατηγορούμενου όπου και διαδραματίστηκαν τα γεγονότα, με τον κατηγορούμενο να βγαίνει στη βεράντα με το πιστόλι στο χέρι. Εκεί υπέστη άγριο ξυλοδαρμό από τα δύο πρόσωπα που τον κτυπούσαν ακόμα και μετά που του είχαν αποσπάσει το όπλο από τα χέρια. Ο κ. Κίζης εξέφρασε την απολογία του κατηγορούμενου λέγοντας ότι ο τελευταίος νιώθει άσχημα για τη συμπεριφορά του και έχει απολογηθεί και ζήτησε συγγνώμη σε όλα τα πρόσωπα που ενόχλησε. Έχει δε σταματήσει την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών τα οποία πιστεύει ότι ήταν η γενεσιουργός αιτία των πράξεων του. Κάλεσε τέλος ο συνήγορος υπεράσπισης το Δικαστήριο να επιδείξει κάθε δυνατή επιείκεια και αν προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης, μπορεί να την αναστείλει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία έχει κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639), που σύμφωνα με τον Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμο 113(Ι)/2004, είναι αυτή της φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €42.715 ή και στις δύο αυτές ποινές. Σε σχέση με την αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με τη μεταφορά πυροβόλων όπλων διαφωτιστική είναι η απόφαση Προκοπίου ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 433, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το πιο κάτω σκεπτικό που προβάλλεται στην πρωτόδικη απόφαση αναφορικά με αδικήματα κατοχής και μεταφοράς πυροβόλο όπλου, είναι κατά την άποψή μας, ορθό και το παραθέτουμε αυτούσιο. «Η διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με την κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων είναι από τα πιο σοβαρά της ποινικής μας νομοθεσίας και αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό τόσο από τις προβλεπόμενες ποινές όσο και από τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία ως εκ της φύσης τους εμπεριέχουν τον κίνδυνο κατά της σωματικής ακεραιότητας συνανθρώπων μας, της ζωής τους ή εκφοβισμού τους και ως εκ τούτου οι ποινές οι οποίες θα πρέπει να επιβάλλονται θα πρέπει να εμπεριέχουν τον αποτρεπτικό τους χαρακτήρα ενόψει των κινδύνων που ενέχει η παράνομη κατοχή και μεταφορά τους αλλά και τις δοκιμασίες στις οποίες έχει εκτεθεί η κυπριακή κοινωνία από την παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Θεοδούλου v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. σελ. 206: «Η παράνομη κατοχή όπλων υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας στους νομιμόφρονες πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση σε μια Δημοκρατική κοινωνία». ... Σε μια χώρα όπως η Κύπρος, η οποία, από την ανεξέλεγκτη κατοχή όπλων έχει υποστεί ανεπανόρθωτη καταστροφή, δεν μπορούν παρά τα δικαστήρια να αντικρίζουν αδικήματα αυτής της μορφής με τη δέουσα σοβαρότητα. Εκ προοιμίου η παράνομη κατοχή όπλου υπονομεύει την έννομη τάξη, δημιουργεί ανασφάλεια και τείνει να οδηγήσει άτομα σε εκδήλωση εγκληματικής δραστηριότητας που στοχεύει στην επιβολή του νόμου του ισχυρού, κάτι το οποίο δεν μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να γίνει αποδεκτό σε βάρος των φιλήσυχων και νομιμοφρόνων πολιτών αυτού του κράτους.» Επιπλέον, στην απόφαση Παναγή ν. Δημοκρατίας,
(2015)2Β ΑΑΔ 875, λέχθηκαν τα ακόλουθα: « η νομολογία θεωρεί την κατοχή και τη μεταφορά πυροβόλων όπλων άνευ αδείας ως εμπίπτουσες στα ιδιαιτέρως σοβαρά αδικήματα. Διαχρονική είναι επίσης η θέση της νομολογίας ότι η παράνομη κατοχή και χρήση πυροβόλων όπλων υπονομεύουν την έννομη τάξη, ανοίγουν το δρόμο για την αναρχία, θέτουν σε κίνδυνο ανυποψίαστους κυρίως πολίτες και εκθέτουν ολόκληρη την κοινωνία στο αίσθημα ανασφάλειας. Το Κακουργιοδικείο σημείωσε επίσης τη δικαστική του γνώση ότι το φαινόμενο της παράνομης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας δεν έχει υποχωρήσει με αποτέλεσμα να υπάρχει έξαρση στη διάπραξη παρομοίων αδικημάτων, με αντίστοιχη την υποχρέωση των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αυστηρές και ταυτόχρονα αποτρεπτικές ποινές». Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι ο νομοθέτης διά της προβλεπόμενης ποινής έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο αδίκημα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, αφού ως προκύπτει από τη νομολογία το έννομο αγαθό που προστατεύεται είναι η ίδια η κοινωνία και η έννομη τάξη. Στο σύγγραμμα του Γ.Μ. Πική Sentencing in Cyprus, 2η έκδοση, 2007, σελ. 202 - 205 γίνεται λεπτομερής παραπομπή στη σχετική νομολογία, εκ της οποίας εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο αριθμός των πυροβόλων όπλων καθώς και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι στοιχεία τα οποία λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Σε περίπτωση δε που η κατοχή πυροβόλου όπλου συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών που καθιστούν δυνατή τη χρήση του, το αδίκημα καθίσταται σοβαρότερο (βλ. Νικολεττή ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 279, Γενικός Εισαγγελέας ν. Yevgen Chronyy
(2006)2 ΑΑΔ 177 και Μπενάκη ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 79/2016, ημερομηνίας 13/3/2018), ECLI:CY:AD:2018:B109. Αντίθετα, όταν η κατοχή όπλων και πυρομαχικών υφίσταται χωρίς ιδιαίτερο κίνητρο για εγκληματική ενέργεια, όπως και η συναισθηματική φόρτιση κάτω από την οποία επιτελείται εγκληματική πράξη, αποτελούν στοιχεία μετριαστικά της παράνομης ενέργειας. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 333, Προδρόμου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 169 και R. v. Julia Ann French [1994] 15 Cr. App. R. 194. Στην παρούσα περίπτωση η συμπεριφορά του κατηγορούμενου μόνο αδικαιολόγητη μπορεί να κριθεί. Το όλο περιστατικό είχε σαν αφετηρία την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών από τον κατηγορούμενο ο οποίος μετέβηκε σε πρακτορείο στοιχημάτων ζητώντας εξηγήσεις ως προς αυτά που του λέχθηκαν, ότι δηλαδή η πρώην συμβία του είχε σχέση με κάποιο φίλο του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη μετάβαση στην οικία του των δύο προσώπων (την οποία δεν επικροτούμε), για να ζητήσουν εξηγήσεις από τον κατηγορούμενο σε σχέση με την προηγούμενη συμπεριφορά του. Ο κατηγορούμενος αντί να συζητήσει με τα δύο αυτά πρόσωπα για επίλυση της οποιασδήποτε διαφοράς, που δυνατόν να υπήρχε, βγήκε στη βεράντα της οικίας του κρατώντας το επίδικο έμφορτο πιστόλι το οποίο ήταν μάλιστα οπλισμένο με φυσίγγιο στη θαλάμη. Από τα γεγονότα που έχουν προβληθεί ενώπιον μας τέθηκε ότι υπήρχε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στη σκανδάλη του πιστολιού. Ο καθένας μπορεί να αναλογιστεί τι θα μπορούσε να συμβεί και ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν ο κατηγορούμενος έστω και κατά λάθος πατούσε τη σκανδάλη του πιστολιού, έχοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τις δικές του αναφορές, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Το όλο ζήτημα θα μπορούσε να είχε άλλη κατάληξη αν ο κατηγορούμενος συνομιλούσε με τα πρόσωπα τα οποία μετέβηκαν στην οικία του και δεν παρουσιαζόταν με το πιστόλι στο χέρι κάτι που, ως εκ του αποτελέσματος, επέφερε διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που θα έπρεπε. Το όλο περιστατικό θα μπορούσε να είχε λήξει χωρίς να υπάρξει συνέχεια και χωρίς βέβαια τον ξυλοδαρμό του και που και πάλι σε καμία περίπτωση δεν επικροτούμε. Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του που είναι παράγοντας ο οποίος, ως είναι νομολογημένο, επιφέρει έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28), αλλά είναι και γεγονός που καταδεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη μας το λευκό ποινικό μητρώο του, τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις του, ως αυτές καταγράφονται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας αλλά τέθηκαν και από τον συνήγορο υπεράσπισης, το ότι δηλαδή είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, τη ψυχολογική κατάσταση και φόρτιση που βρισκόταν και το ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός των πράξεων του. Τονίζουμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι λόγω του περιστατικού και ακόμα και μετά την απόσπαση του πιστολιού από τον κατηγορούμενο, οι δύο άνδρες οι οποίοι μετέβηκαν στην οικία του, τον κτύπησαν κατ' επανάληψη μπροστά στα μάτια της ανήλικης κόρης του και της μητέρας του τραυματίζοντας τον, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Προσμετρούμε περαιτέρω προς όφελος του το πιστόλι δεν συσχετίστηκε με εγκληματικές ενέργειες αλλά και ότι ενήργησε βρισκόμενος σε κατάσταση μέθης κάτι το οποίο αποτελεί μετριαστικό παράγοντα όταν ο κατηγορούμενος δεν φέρει τον εαυτό του σε τέτοια κατάσταση για διάπραξη του ποινικού αδικήματος (βλ. Yates κά. ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 320). Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές και τις ακόλουθες αποφάσεις. Στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας,
(1992)2 ΑΑΔ 206, επιβλήθηκαν πρωτοδίκως, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών για κατοχή πυροβόλου όπλου (επιθετικού τυφεκίου τύπου Μ58 και πέντε φυσιγγιοθηκών), φυλάκισης 4 ετών για κατοχή πιστολιού, φυλάκισης 4 ετών για κατοχή περιστρόφου (τύπου ALBION) και ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή Εκρηκτικών υλών. Στην υπόθεση Alarsan v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 1 για κατοχή πιστολιού και σφαιρών επιβλήθηκαν, κατόπιν ακρόασης, συντρέχουσες ποινές 4 και 3 ετών αντίστοιχα. Οι πιο πάνω ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Σουτζιής ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 424, κατόπιν παραδοχής, επιβλήθηκαν πρωτοδίκως, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 8, 2 και 1 έτους, σε σειρά κατηγοριών που άπτονταν του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου. Ενώ σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή πυροβόλου όπλου, επιβλήθηκαν ποινές 5, 3 και 2 ετών. Οι ποινές, ενόψει της μη πρόθεσης χρήσης των όπλων και το τρόπου που τα εκρηκτικά και τα πυροβόλα όπλα περιήλθαν στην κατοχή του εφεσείοντα, κρίθηκαν ως αυστηρές αλλά όχι έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 646, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του στην κατηγορία κατοχής πυροβόλου όπλου δηλαδή ενός πιστολιού τύπου "tapiq" (1η κατηγορία) του οποίου η κατοχή απαγορεύεται, στη μεταφορά του ιδίου όπλου (2η κατηγορία) και για κατοχή εκρηκτικών υλών δηλαδή 52 πλήρων φυσιγγίων χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (4η κατηγορία). Επιβλήθηκαν πρωτοδίκως συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών στην 1 και 2η και 6 μήνες στην 4η κατηγορία, οι οποίες επικυρώθηκαν. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) επικυρώθηκε, η κατόπιν παραδοχής, επιβολή ποινή φυλάκισης 4 ετών, για κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β2, το οποίο ήταν έμφορτο. Στην υπόθεση Προκοπίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3½ χρόνων για την κατηγορία της κατοχής πυροβόλου όπλου, και 3½ χρόνων για τη μεταφορά πυροβόλου όπλου. Οι πιο πάνω ποινές επιβλήθηκαν κατόπιν παραδοχής και αφού λήφθηκε υπόψιν μια προηγούμενη καταδίκη, η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, καταδίκη για μεταφορά πυροβόλου όπλου. Συνεκτιμώντας όλα όσα πιο πάνω παραθέσαμε και συζητήσαμε και λαμβάνοντας υπόψιν την σοβαρότητα των αδικημάτων αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που η πλευρά της υπεράσπισης έθεσε, κρίνουμε ότι μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αναπόφευκτα αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις κάτωθι ποινές. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 31/2 χρόνων. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 21/2 χρόνων. Οι ποινές θα συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση (από 11/3/2024), να συνυπολογιστεί κατά το άρθρο 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο