ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Raad Jawaied Al Lami κ.α., Υπόθεση Αρ.: 12499/2023, 22/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ.: 12499/2023 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- Hisham Taleb
- Raad Jawaied Al Lami
- Salah Al Daher Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: O κ. Α. Αντωνίου (Για να ακούσει ποινή ο κ. Κουτσόφτας). Για τον Κατηγορούμενο 2: Η κα Χλ. Κωνσταντίνου. Κατηγορούμενος 2 παρών. Π Ο Ι Ν Η (Δοθείσα Αυθημερόν) Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στο αδίκημα της συνομωσίας για διάπραξη του κακουργήματος της παροχής συνδρομής σε απαγορευμένο μετανάστη για να εισέλθει στη Δημοκρατία κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη του αδικήματος αναφέρονται στην αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου που δόθηκε στις 6/11/2024 και στα ευρήματα μας και στα οποία παραπέμπουμε, στον βαθμό που αφορούν τον κατηγορούμενο
- Απλώς να προσθέσουμε ότι κατηγορία αντιμετώπιζε και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος αθωώθηκε και απαλλάχθηκε. Στις 25/9/2023 διαβιβάστηκε πληροφορία στη Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία ότι σε απόσταση 19 ναυτικών μιλίων, νοτιοδυτικά του Κάβο Γκρέκο, βρίσκεται ακινητοποιημένη βάρκα με μετανάστες. Προς το σημείο έσπευσε αστυνομική άκατος, η οποία εντόπισε τη βάρκα σε απόσταση 21 ναυτικών μιλίων από τη γραμμή βάσης ως αυτή καθορίζεται στη σχετική νομοθεσία. Στη βάρκα επέβαιναν 95 άτομα εκ των οποίων οι 93 είχαν καταγωγή από τη Συρία και 2 από τον Λίβανο. Οι επιβαίνοντες δήλωσαν ότι κατευθύνονταν προς την Κύπρο, αλλά εγκαταλείφθηκαν στο σημείο από τον κυβερνήτη της βάρκας. Η κατάσταση της βάρκας κρίθηκε ως επικίνδυνη λόγω υπερφόρτωσης και οργανώθηκε επιχείρηση διάσωσης. Στο πλαίσιο της επιχείρησης διάσωσης μετέβηκαν στο σημείο οι άκατοι Ονήσιλλος και Οδυσσέας. Οι μετανάστες επιβιβάστηκαν στις δυο λιμενικές ακάτους που έσπευσαν στο σημείο και μεταφέρθηκαν στο Λιμάνι Λάρνακας. Η βάρκα ρυμουλκήθηκε και μεταφέρθηκε στο αλιευτικό καταφύγιο Αγίας Νάπας. Μεταξύ των επιβαινόντων ήταν και ο κατηγορούμενος 1 και η ΜΥ1, σύζυγος του κατηγορουμένου
- Ο κατηγορούμενος 2 στις 25/9/2023 μετέβηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου και ανέφερε πως η σύζυγός του η οποία επέβαινε σε βάρκα με κατεύθυνση προς την Κύπρο έπρεπε να αφιχθεί στις 24/9/2023 αλλά δεν είχε αφιχθεί. Ανακρινόμενος ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε πως συνομίλησε με κάποιο πρόσωπο ονόματι Sakr στη Συρία με τον όποιο ήλθε σε συνεννόηση για τη μεταφορά της ΜΥ1 στην Κύπρο. Ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε να καταβάλει στο Sakr το ποσό των €3.000 σε συγκεκριμένο λογαριασμό, όταν θα έφθανε η ΜΥ1 στην Κύπρο. Επικοινωνούσε δε με το εν λόγω πρόσωπο μέσω της εφαρμογής What's up. Έχει τεθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η κα Κωνσταντίνου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, με κάποια διαφοροποίηση όσον αφορά το κατά πόσο εργάζεται ή όχι ο κατηγορούμενος και στην οποία έκθεση αναφέρονται οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του. Είναι ηλικίας 53 ετών και γεννήθηκε στο Ιράν. Οι γονείς του απεβίωσαν και έχει ακόμα τρεις αδελφές και ένα αδελφό. Μετά από την αποφοίτηση του από το Λύκειο εργαζόταν στη χώρα του μέχρι που ήρθε στη Δημοκρατία τον Νοέμβριο του 2015 για να αναζητήσει πολιτικό άσυλο. Πάντοτε απασχολείτο με καλούπια. Ήταν παντρεμένος και ήταν πατέρας τριών παιδιών. Η πρώτη του σύζυγος σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 και μαζί της σκοτώθηκαν και τα τρία ανήλικα παιδιά του. Εδώ και δύο χρόνια είναι παντρεμένος με γυναίκα Συριακής καταγωγής και απέκτησε ένα παιδί 3½ μηνών. Η κα Κωνσταντίνου προχώρησε και έθεσε περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με τις οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου καταθέτοντας και σχετικά δικαιολογητικά. Ανέφερε ότι βρίσκεται στη Δημοκρατία τα τελευταία 9 χρόνια και είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας. Μετά την καθαίρεση του τότε Προέδρου του Ιράκ εργαζόταν ως δεσμοφύλακας στη χώρα καταγωγής του. Περί το 2015 και ενώ ήταν ακόμα στο Ιράκ ξεκίνησε να δέχεται απειλές κατά της ζωής του από τους τζιχαντιστές. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους τα πρόσωπα αυτά εισήλθαν στο σπίτι του και σκότωσαν την σύζυγο και τα τρία ανήλικα παιδιά του. Η σύζυγος του ήταν ήδη καρκινοπαθής και ήταν μόλις 29 ετών και τα παιδιά του ήταν ηλικίας 8½, 5 και 3½ ετών. Τη συγκεκριμένη μέρα ο ίδιος βρισκόταν στην εργασία του και έμαθε τα τραγικά αυτά γεγονότα από γειτονικά του πρόσωπα. Μετέβηκε στην οικία του όπου αντίκρισε τη σύζυγο του και τα ανήλικα παιδιά του νεκρά. Μετά από αυτό το περιστατικό παρακολουθείτο από ψυχίατρο στη χώρα καταγωγής του και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή μέχρι και τον Αύγουστο του
- Ένεκα του ότι απειλείτο η ζωή του αναγκάστηκε και εγκατέλειψε τη χώρα του και ήρθε στην Κύπρο όπου αναγνωρίστηκε ως μετανάστης. Προσπάθησε να ξανακτίσει τη ζωή του και παντρεύτηκε τη σύζυγο του που είναι τώρα παντρεμένος και έχει αποκτήσει και ένα παιδί. Αναφέρθηκε η συνήγορος του στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και ότι η όλη εμπλοκή του ήταν στο να φέρει τη σύζυγο του στη Δημοκρατία την οποία είχε παντρευτεί εξ αποστάσεως. Τόσο η σύζυγος του όσο και ο ίδιο δέχονταν πιέσεις από τον πατέρα της για να έλθει στην Κύπρο και να είναι με τον κατηγορούμενο σύζυγο της έτσι ώστε ο κόσμος της περιοχής που διέμενε να σταματήσει να τους σχολιάζει αρνητικά. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και για να απαλλάξει τη σύζυγο του από το στίγμα ντροπής προσπάθησε να την φέρει στη Δημοκρατία. Έθεσε περαιτέρω η κα Κωνσταντίνου ότι όταν ειδοποιήθηκε ότι η σύζυγος του κινδύνευε μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό όπου ανέφερε το γεγονός αυτό και η ενέργεια του αυτή ήταν το έναυσμα για να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός διάσωσης, όχι μόνο της συζύγου του, αλλά και 94 άλλων επιβαινόντων στην βάρκα μεταναστών. Εισηγήθηκε όπως προσμετρήσει προς όφελος του το λευκό ποινικό μητρώο του, το μεμονωμένο του περιστατικού, το ότι πρόκειται για ένα άνθρωπο με ήθος, ευγενικό και καλόψυχο και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγκληματίας. Υπέπεσε στην διάπραξη αυτού του αδικήματος μόνο και μόνο για να μπορέσει να ζήσει και να δημιουργήσει μία οικογένεια για τον ίδιο. Έθεσε η υπεράσπιση ότι τυχόν ποινή φυλάκισης θα φέρει στον ίδιο για δεύτερη φορά την αποξένωση του από την οικογένεια του, που πάλι μετά δυσκολίας κατάφερε να αποκτήσει και θα επιβαρύνει την ψυχολογική του κατάσταση. Είναι το μοναδικό πρόσωπο το οποίο εργάζεται στην οικογένεια η οποία και συντηρείται από το εισόδημα του. Εξέφρασε την απολογία του λέγοντας ότι έκανε ένα λάθος και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Υπήρξε και εισήγηση από πλευράς υπεράσπισης όπως το Δικαστήριο εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που δυνατό να επιβληθεί. Το αδίκημα στο οποίο ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος είναι σοβαρό. Η σοβαρότητα τους όπως έχει κατ' επανάληψη τονισθεί αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639) που στην παρούσα περίπτωση σύμφωνα με το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα είναι αυτή της φυλάκισης των 7 ετών. Περαιτέρω, η νομολογία έχει κατ' επανάληψη τονίσει την ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των αδικημάτων που σχετίζονται με παράνομη είσοδο, διέλευση και παραμονή στη Δημοκρατία λόγω της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξή τους, αλλά και του γεγονότος ότι αυτά επιφέρουν προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως, καθώς και προβλήματα αστυνόμευσης. Παραπέμπουμε στις αποφάσεις Nazari v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 231, 234, Tabrizi v. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 421, 429, Deveci ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 80 και Στρουθιάς ν. Αστυνομίας
(2015)2Α ΑΑΔ 493 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Kabeer Khan, Ποιν. Έφ. 123/23, ημερομηνίας 15.9.2023. Στην υπόθεση Khan (ανωτέρω), που είχε κριθεί αδίκημα υποβοήθησης προσώπου να εισέλθει στη Δημοκρατία και είχαν τεθεί τα ακόλουθα: «Τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί ο Εφεσίβλητος αναμφίβολα εντάσσονται στη γενικότερη κατηγορία αδικημάτων τα οποία σχετίζονται με την παράνομη είσοδο, παράνομη διέλευση και παράνομη παραμονή στη Δημοκρατία. Ασφαλώς και λαμβάνεται δικαστική γνώση για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα με την οποία τέτοιου είδους υποθέσεις παρουσιάζονται ενώπιον των δικαστηρίων, στοιχείο το οποίο επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπισή τους με στόχευση την ειδική (σε κατάλληλες περιπτώσεις) αλλά και πρωτίστως τη γενική πρόληψη και αποτροπή διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων από μελλοντικούς επίδοξους παραβάτες. Ήταν ακριβώς εντός αυτών των παραμέτρων που από το 2004 το Εφετείο, δίδοντας τις κατευθυντήριες γραμμές υιοθέτησε στην υπόθεση Tabrizi v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 421 την πιο κάτω προσέγγιση: «Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στην σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής.». Και η εδώ περίπτωση εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο αφού ο κατηγορούμενος, ως είναι τα ευρήματα μας στην αιτιολογημένη απόφαση μας, συνωμότησε με άλλο πρόσωπο έτσι ώστε να διευθετηθεί η είσοδος της συζύγου του στη Δημοκρατία. Να προσθέσουμε ότι ενώ είχε ο ίδιος έρθει στη Δημοκρατία, αποφάσισε να βοηθήσει και την σύζυγο του να πράξει το ίδιο. Όταν είδε ότι η προσπάθεια του διά της νόμιμου οδού δεν είχε το αποτέλεσμα που επιθυμούσε, προέβηκε στην παράνομη πράξη και διάπραξη του αδικήματος στο οποίο έχει κριθεί ένοχος. Αυτό καταδεικνύει και μία αδιαφορία για τους Νόμους και Κανονισμούς που διέπουν το κράτος το οποίο τον φιλοξενεί. Είχε μόνο στόχο και σκοπό να πετύχει την είσοδο της συζύγου του στην Κύπρο. Τέτοιες πράξεις δεν μπορούν να γίνουν δεκτές έχοντας κατά νουν ότι είναι αδικήματα τα οποία διαπράττονται με ιδιαίτερη συχνότητα και που έχουν τόσο οικονομικό όσο και κοινωνικό αντίκτυπο. Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής, (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2)
(2001)2 ΑΑΔ 285). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού ( βλ. Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ 135). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη μας το λευκό ποινικό μητρώο του, την απολογία του ενώπιον του Δικαστηρίου έστω και σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας και την έκφραση της μεταμέλειας του με την αποδοχή εκ μέρους του ότι η ενέργεια του πρόκειται για ένα λάθος. Προσμετρούμε περαιτέρω προς όφελος του τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος που δεν είναι από τις περιπτώσεις που εντάσσονται σε συμμετοχή του σε κύκλωμα διακίνησης μεταναστών και εκμετάλλευσης ανθρώπων με σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους. Ο στόχος του ήταν καθαρά σε προσωπικό επίπεδο έτσι ώστε να πετύχει την είσοδο της συζύγου του στη Δημοκρατία και με την οποία απέκτησε και ένα παιδί ηλικίας σήμερα 31/2 μηνών. Συνυπολογίζουμε και την τραγική κατάληξη της οικογένειας που προηγουμένως είχε δημιουργήσει αλλά και τις συνέπειες που αυτό είχε στην ψυχολογική του κατάσταση, αφού τόσο η σύζυγος του όσο και τα τρία ανήλικα παιδιά του δολοφονήθηκαν μέσα στο σπίτι τους, με τον ίδιο να μεταβαίνει εκεί σε κατοπινό στάδιο και να αντικρύζει το τραγικό θέαμα. Δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι έστω και υπό την παράνομη αυτή ενέργεια που διέπραξε ο κατηγορούμενος για να πετύχει την είσοδο της συζύγου του στην Κύπρο είχε και ένα θετικό αποτέλεσμα. Όταν πληροφορήθηκε ότι κινδύνευε η σύζυγος του μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό πληροφορώντας τις αρχές για την ύπαρξη της βάρκας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν τα αρμόδια σώματα έτσι ώστε και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες που βρίσκονταν στη βάρκα και κινδύνευαν, 94 στο σύνολο, να διασωθούν. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη μας τις προσωπικές του περιστάσεις, ότι βρίσκεται στη Δημοκρατία τα τελευταία 9 χρόνια και είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας. Εργάζεται και είναι το πρόσωπο το οποίο συντηρεί τη σύζυγο του και το ανήλικο παιδί του. Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές και τις ακόλουθες αποφάσεις τα γεγονότα των οποίων θα πρέπει να πούμε ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τους κατηγορούμενους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Khan (ανωτέρω) επιβλήθηκε πρωτοδίκως, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 18 μηνών για τα αδικήματα της υποβοήθησης παράνομης παραμονής αλλοδαπού στη Δημοκρατία κατά παράβαση του άρθρου 19Α
(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, το οποίο προνοεί ως μέγιστη ποινή φυλάκισης τα 15 έτη. Η ποινή αυξήθηκε κατ' έφεση στα 3 έτη με το Εφετείο να θέτει ότι στην ποινή θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται η δράση βάσει οργανωμένου σχεδίου σε δύο περιπτώσεις η υποβοήθηση πέντε αλλοδαπών να παραμείνουν παράνομα στη Δημοκρατία έναντι οικονομικού κέρδους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ali Terzelaki, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2023, ημερομηνίας 4/6/24 επιβλήθηκε πρωτοδίκως, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκιση 2 ½ ετών για το αδίκημα της εισόδου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας απαγορευμένου μετανάστη κατά παράβαση των άρθρων 2, 6
(1)(α)(στ)(ι) - (μ),
(2)και 19
(2)του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105. Το Εφετείο αύξησε την ποινή από 2 ½ σε 4 έτη. Έχοντας υπόψη μας τα όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τους μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι έχουν τεθεί ενώπιον μας, χωρίς βέβαια να παραβλέπεται η σοβαρότητα του αδικήματος, κρίνουμε ότι μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Ως εκ των ανωτέρω επιβάλλεται στον κατηγορούμενο στην κατηγορία 3 ποινή φυλάκισης 3 ετών. Θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί, δεδομένης και της σχετικής εισήγησης από πλευράς υπεράσπισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλούμε καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ.121/17 ημερομηνίας 21/9/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311, τέθηκαν τα εξής σε σχέση με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε περίπτωση εξέτασης ζητήματος αναστολής εκτέλεσης επιβληθείσας ποινής: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα άτομο ηλικίας 53 ετών το οποίο εδώ και 9 χρόνια βρίσκεται στη Δημοκρατία νόμιμα ως αναγνωρισμένος πρόσφυγας. Δεν έχει στο διάστημα αυτό απασχολήσει τη δικαιοσύνη με οποιοδήποτε αδίκημα. Αναφορικά με το αδίκημα στο οποίο έχει κριθεί ένοχος δεν αποτέλεσε μέλος ενός οργανωμένου κυκλώματος εκμετάλλευσης ανθρώπων το οποίο είχε σαν σκοπό τη διακίνηση παράνομων μεταναστών και την αποκόμιση οικονομικού κέρδους. Η όλη προσπάθεια του αποσκοπούσε να εισέλθει η σύζυγος του στη Δημοκρατία, στην επιθυμία του να δημιουργήσει οικογένεια και να έχει κοντά του τη σύζυγο του με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας σήμερα 3½ μηνών. Είχε ζήσει την απώλεια της προηγούμενης συζύγου του και των τριών ανήλικων παιδιών του με τον πιο τραγικό τρόπο. Δολοφονήθηκαν από τζιχαντιστές με τον ίδιο να αντικρίζει, τόσο την σύζυγο του όσο και τα νεκρά ανήλικα παιδιά του, κάτι το οποίο τον επιβάρυνε σε πολύ μεγάλο βαθμό ψυχολογικά. Θεωρούμε ότι κάτω από τις συνθήκες τις οποίες αναφέραμε, το Δικαστήριο δύναται, στην παρούσα περίπτωση, εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αναστείλει την ποινή φυλάκισης την οποία επιβάλαμε στον κατηγορούμενο και ως εκ τούτου εκδίδουμε σχετικό διάταγμα. Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Το ποσό των €150 εξόδων να καταβληθεί από την Δημοκρατία. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο