Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Αλέξανδρου Κατελάρη, Αρ. Υπόθεσης: 1001/2024, 13/12/2024

(4)(δ)(ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, η 6η το αδίκημα της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, ήτοι μιας κροτίδας, και τέλος η 7η κατηγορία αφορά το αδίκημα της απόκρυψης προσώπου κατά παράβαση των άρθρων 2 και 58Α του Ν.48(Ι)/2008. Για τα αδικήματα βάσει του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, δόθηκε η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας δυνάμει των προνοιών του άρθρου 24

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 για τη συνοπτική εκδίκασή τους. Τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου έχουν ως εξής: στις 16.1.2024 και μεταξύ των ωρών 19:00 ‑ 20:45, διεξήχθη στο Στάδιο «Αμμόχωστος» στη Λάρνακα ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων της Νέας Σαλαμίνας και του ΑΠΟΕΛ στα πλαίσια του Κυπέλλου Κύπρου 1ης και 2ης κατηγορίας 2024. Κατά τη διεξαγωγή του αγώνα περί ώρα 20:17 έγινε ρίψη κροτίδας από την πλευρά που βρίσκονταν οι φίλαθλοι της ομάδας του ΑΠΟΕΛ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του ποδοσφαιριστή της ομάδας της Νέας Σαλαμίνας Γεώργιου Παπαγεωργίου ο οποίος ήταν αναπληρωματικός και τη δεδομένη στιγμή έκανε προθέρμανση με τους υπόλοιπους αναπληρωματικούς ποδοσφαιριστές της ομάδας του. Ο αγώνας διακόπηκε οριστικά η ώρα 20:45 μετά από απόφαση του διαιτητή του αγώνα και ο τραυματισθείς ποδοσφαιριστής μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας για να εξεταστεί. Σύμφωνα με τους επί καθήκοντι ιατρούς υπέστη αιφνίδια νευροαισθητήρια πτώση ακοής στο δεξί αφτί και διαπιστώθηκε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα μονόπλευρα δεξιά. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και του δόθηκαν οδηγίες για αποφυγή θορύβων. Στις 17.1.2024 λήφθηκε γραπτή κατάθεση από τον εν λόγω ποδοσφαιριστή στην οποία ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου του αγώνα και ενώ έκανε προθέρμανση με άλλους συμπαίκτες του μπροστά από τη νότια κερκίδα των φιλάθλων του ΑΠΟΕΛ αντιλήφθηκε να πέφτει μπροστά του σε απόσταση περίπου μισού μέτρου μια κροτίδα η οποία εξερράγη. Αμέσως αισθάνθηκε δυνατό πόνο στο δεξί αυτί, έντονη ζαλάδα και έπεσε στο έδαφος. Από αξιολόγηση των πλάνων του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης εξασφαλίστηκαν στιγμιότυπα στα οποία φαίνεται ότι στη νότια κερκίδα των φιλοξενουμένων της ομάδας του ΑΠΟΕΛ, νεαρό πρόσωπο το οποίο φορούσε σακάκι μαύρο με σκούφο και γκρίζο φούτερ και το οποίο βρισκόταν στο πάνω μέρος της κερκίδας κοντά στο διαχωριστικό κιγκλίδωμα πυροδότησε κροτίδα η οποία εξερράγη προς την πλευρά του αγωνιστικού χώρου όπου έκανε προθέρμανση ο ποδοσφαιριστής Παπαγεωργίου. Από περαιτέρω αξιολόγηση των πλάνων του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που έριξε την κροτίδα. Ο κατηγορούμενος έριξε την κροτίδα προς τα αριστερά του αλλά αυτή κατέληξε στον αγωνιστικό χώρο. Στις 24.1.2024 εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και αυτός συνελήφθηκε στις 25.1.2024 στην οικία του στη Λευκωσία. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου όταν έλαβε τον λόγο αναφέρθηκε πρώτα στις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Ανέφερε πως σύμφωνα με το οπτικοακουστικό υλικό που του δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή κατά τη διάρκεια του αγώνα στην περιοχή που βρίσκεται το Στάδιο Αμμόχωστος έπνεε έντονος άνεμος ο οποίος ήταν ο καθοριστικός λόγος που η κροτίδα την οποία έριψε ο κατηγορούμενος κατέληξε σε άλλο σημείο από αυτό που σκόπευε να την κατευθύνει. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να τραυματίσει τον ποδοσφαιριστή ο οποίος δεν υπέστη οποιοδήποτε μόνιμο κατάλοιπο από τον τραυματισμό του και κατά τον επόμενο αγώνα της Νέας Σαλαμίνα ήταν παρών στο γήπεδο. Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ανέφερε ότι υιοθετεί όσα αναγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 25 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, είναι το μικρότερο παιδί της οικογένειας και έχει άλλα 3 αδέλφια μεγαλύτερα από τον ίδιο. Εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση με μισθό 1000 ευρώ τον μήνα. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος από την ηλικία των 12 ετών διαγνώστηκε με διαταραχή της προσοχής και υπερκινητικότητα αφού παρουσίαζε αντιδραστική συμπεριφορά και έλλειψη συγκέντρωσης και του συστήθηκε φαρμακευτική αγωγή και ψυχολογική στήριξη αλλά παρόλο που συστήθηκε φαρμακευτική αγωγή οι γονείς του φοβούμενοι παρενέργειες δεν συγκατατέθηκαν στη λήψη αυτής της αγωγής. Ο κατηγορούμενος από τις 20.3.2024 παρακολουθείται από τον ψυχίατρο Δρ Γρηγόρη Γρηγορίου. Στα πλαίσια της αξιολόγησης που έγινε από τον εν λόγω ψυχίατρο διαπιστώθηκε καταθλιπτική και αγχώδης συμπτωματολογία όπως και απώλεια ελέγχου παρορμήσεων με αποτέλεσμα να εκδηλώνει εξάρσεις θυμού. Επίσης ένεκα αυτής της συναισθηματικής αστάθειας παρουσιάζονται παθολογικές συμπεριφορές με απερίσκεπτες ενέργειες ιδίως σε καταστάσεις κατά τις οποίες αδυνατεί να διαχειριστεί το άγχος και διακατέχεται από έντονα συναισθήματα αγωνίας και θυμού. Ανέφερε περαιτέρω πως η ενέργεια του κατηγορουμένου η οποία είναι κατακριτέα οφείλεται εν πολλοίς και στην ψυχική του κατάσταση η οποία σύμφωνα με τον Δρ. Γρηγορίου συνίσταται σε καταθλιπτική και αγχώδη συμπτωματολογία και απώλεια ελέγχου και παρορμήσεων. Η απώλεια αυτή του ελέγχου παρορμήσεων έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να κάμει αυτό που έκαμε. Εισηγήθηκε επίσης ότι η αβίαστη αποδοχή του κατηγορουμένου να μην εισέλθει ξανά εντός γηπέδου δείχνει και τη μεταμέλεια του για τη διάπραξη των αδικημάτων που κατηγορείται. Ανέφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος είναι έτοιμος να δεχθεί οποιοδήποτε διάταγμα αποκλεισμού από τα γήπεδα ήθελε το Δικαστήριο εκδώσει ως ένδειξη της μεταμέλειας του. Ανέφερε επίσης ότι ανεξάρτητα από την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, αυτός ήδη έχει τιμωρηθεί επειδή η διακοπή του συγκεκριμένου αγώνα πήρε μεγάλη δημοσιότητα, το όνομα του κατηγορουμένου έγινε γνωστό στους κύκλους των φιλάθλων της ομάδας του οι οποίοι είτε άμεσα είτε έμμεσα τον επέπληξαν, τον λοιδόρησαν, τον εξύβρισαν και τον απομόνωσαν για το περιστατικό που έχει γίνει. Τα ίδια έπαθε και η οικογένεια του. Ανέφερε τέλος πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή φυλάκισης οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου είναι εξαιρετικές και επιτρέπεται το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την άμεση εκτέλεση της ποινής. Ανέφερε ότι η άμεση φυλάκιση θα επηρεάσει δραματικά τη ζωή του ενόψει και των ζητημάτων που αντιμετωπίζει με τη ψυχική του κατάσταση. Το γεγονός ότι μετά το συμβάν ο κατηγορούμενος ξεκίνησε ψυχοθεραπεία συνιστά, ως ανέφερε, πράξη μεταμέλειας. Η φυλάκιση του θα έχει αποτέλεσμα τη διακοπή της ψυχοθεραπείας, πράμα που θα επηρεάσει την ψυχική του υγεία και θα οδηγήσει σε επιδείνωση της συμπτωματολογίας του. Εισηγήθηκε επίσης ότι το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, το νεαρό της ηλικίας του και οι συνέπειες που θα έχει η άμεση φυλάκιση για τον κατηγορούμενο, καθώς επίσης και η έμπρακτη μεταμέλειά του που εκδηλώθηκε με το να ακολουθήσει ψυχοθεραπεία, είναι παράγοντες που δικαιολογούν αναστολή σε περίπτωση φυλάκισης. Τέλος ο κ. Τσάρκατζης εξέφρασε την απολογία του κατηγορούμενου μέσω του ιδίου και ζήτησε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια του Δικαστηρίου. Άκουσα με προσοχή και έχω λάβει υπόψη μου όλα όσα ο δικηγόρος του κατηγορούμενου ανέφερε. Το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία επιλογής του είδους της ποινής που θα επιβάλει σε μια συγκεκριμένη υπόθεση λαμβάνει υπόψη του τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη από τον νόμο ανώτατη ποινή για καθένα από αυτά, τις συνθήκες διάπραξής τους καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του εκάστοτε κατηγορούμενου. Επιπλέον, σε αδικήματα τα οποία είναι σοβαρά ή και για τα οποία παρατηρείται αυξητική τάση διάπραξής τους η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει επίσης υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Οι παλαιότερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν στην επιβολή ποινών παρέχουν ένδειξη του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής πλην όμως δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου επειδή η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Γεωργίου κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 61/2020, ημερομηνίας 14.7.2022, ECLI:CY:AD:2022:B304 και ANDREI ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 164 και 165/2022, ημερομηνίας 23.1.2023). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αντώνη Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονωμένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64)». Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αντώνη Αντωνίου (πιο πάνω), κρίθηκε ότι η ποινή φυλάκισης 60 ημερών με τριετή αναστολή ήταν αδικαιολόγητη και ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε με άμεση ποινή φυλάκισης 60 ημερών. Λέχθηκε επίσης ότι η επιβολή αποτρεπτικής ποινής είναι επιβεβλημένη στις περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων βίας στους αθλητικούς χώρους λόγω της συχνότητας στη διάπραξή τους. Τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι πολύ σοβαρά και αυτό προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ανώτατες ποινές για καθένα από αυτά καθώς και από τη σχετική νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω. Για το αδίκημα του τραυματισμού κατά παράβαση του άρθρου 234(α) του Ποινικού Κώδικα προνοείται ποινή φυλάκισης 3 χρόνων, για το αδίκημα της ρίψης επικίνδυνων αντικειμένων σε αθλητικό χώρο κατά παράβαση του άρθρου 57Α του Περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48(Ι)/2008 προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και οι δύο αυτές ποινές, για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 4

(4)(δ)(ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 51 προνοείται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και οι δύο αυτές ποινές ενώ τέλος για το αδίκημα της απόκρυψης προσώπου σε αθλητικό χώρο προνοείται από το άρθρο 58Α του Ν.48(Ι)/2008 ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €4.000 ή και οι δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 73

(1)του Ν.48(Ι)/2008 ορίζει τα ακόλουθα: «73

(1)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε ποινή προβλέπεται στον παρόντα Νόμο ή σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού, το δικαστήριο, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης, εκδίδει (α) σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο από έξι

(6)μήνες μέχρι ένα

(1)έτος ή διάταγμα υποχρεωτικής κοινωνικής εργασίας για αντίστοιχη περίοδο, . Νοείται ότι, σε περίπτωση που το δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλάκισης, το διάταγμα αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευση της εισόδου σε αθλητικούς χώρους, που εκδίδεται για το ίδιο αδίκημα, ισχύει από την ημερομηνία που καθορίζεται από το δικαστήριο: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος αποκλεισμού από αγώνα ή εκδήλωση ή απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους το δικαστήριο, προς εξασφάλιση της συμμόρφωσης με το εν λόγω διάταγμα, διατάσσει το καταδικασθέν πρόσωπο να παρουσιάζεται και να παραμένει σε αστυνομικό σταθμό κατά τη διεξαγωγή συγκεκριμένου αγώνα ή εκδήλωσης, εκτός εάν το δικαστήριο, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ικανοποιηθεί ότι είναι δυνατόν να ληφθούν οποιαδήποτε άλλα μέτρα που δυνατόν να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με το εκδοθέν διάταγμα.». Στα πλαίσια προσδιορισμού του είδους της κατάλληλης ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από την προβλεπόμενη για καθένα από αυτά μέγιστη ποινή και από τη σχετική νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η βία η οποία σχετίζεται με αθλητικές εκδηλώσεις βρίσκεται σε έξαρση και για αυτό είναι αναγκαία η αντιμετώπισή της με αυστηρές ποινές. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ως μετριαστικό παράγοντα προς όφελος του κατηγορούμενου την παραδοχή του, το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό του ποινικό μητρώο. Στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 λέχθηκε ότι «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή». Λαμβάνω περαιτέρω υπόψη μου ότι ο τραυματισμός που ο κατηγορούμενος προκάλεσε στον ποδοσφαιριστή Παπαγεωργίου ήταν η αιφνίδια νευροαισθητήρια πτώση της ακοής του στο δεξί αφτί η οποία ήταν παροδική χωρίς να του αφήσει οποιαδήποτε μόνιμα κατάλοιπα. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων ως τα ανέφερα πιο πάνω χωρίς να παραγνωρίζω τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων ούτε θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Συνακόλουθα κρίνω ως αρμόζουσες ποινές τις ακόλουθες: · Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών · Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών · Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών · Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών · Στην 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν μεταξύ τους. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης κάτω των 3 ετών προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Το θέμα της αναστολής ποινής φυλάκισης ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 καθώς επίσης και οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι δυνατό να ανασταλεί εφόσον αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης ή και από τα προσωπικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου. Σχετικά με το ζήτημα της αναστολής ποινής φυλάκισης στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930 λέχθηκε ότι «κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Απέργη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 64/2023, ημερ. 22.6.2023 έγινε αναφορά στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 9/2021, ημερ. 29.7.2021 στην οποία εξηγήθηκε ότι ποινή φυλάκισης, ακόμα και εκεί όπου θα μπορούσε να θεωρηθεί και αυστηρή λόγω του ύψους της, μπορεί να απωλέσει το στοιχείο της αποτροπής εφόσον ανασταλεί, ακόμα και να καταστεί ανεπαρκής για την τιμωρία του καταδικασθέντα. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 186(Ι)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς επίσης την παραδοχή του κατηγορούμενου η οποία φανερώνει την έμπρακτη μεταμέλειά του και το λευκό του ποινικό μητρώο και το νεαρό της ηλικίας του κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται όπως του δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Περαιτέρω εναντίον του κατηγορούμενου ο οποίος δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη εκδίδεται διάταγμα με το οποίο του απαγορεύεται η είσοδος σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο 6 μηνών από σήμερα δυνάμει των προνοιών του άρθρου 73(Ι) του Ν.48(Ι)/2008. Έχοντας περαιτέρω υπόψη μου το λεκτικό του επίδικου νόμου κρίνω ότι με την έκδοση του ως άνω διατάγματος δεν μπορεί ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος να διαταχθεί και να παρουσιάζεται σε αστυνομικό σταθμό κατά τη διεξαγωγή συγκεκριμένου αγώνα ή εκδήλωσης αφενός επειδή αυτό δεν προκύπτει από το ως άνω λεκτικό και αφετέρου επειδή κρίνω ότι η πιο πάνω διαταγή αναφέρεται μόνο στις περιπτώσεις που η ως άνω απαγόρευση συνδέεται με συγκεκριμένο αγώνα ή εκδήλωση και δεν αφορά στην περίπτωση της γενικής απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους. Η κατηγορούσα αρχή να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές για την έκδοση του ως άνω διατάγματος απαγόρευσης εισόδου σε αθλητικούς χώρους το οποίο εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου. (Επεξηγούνται στον κατηγορούμενο οι συνέπειες της αναστολής της ποινής φυλάκισης και διευκρινίζεται ότι αυτή δεν αφορά το διάταγμα της απαγόρευσης εισόδου σε αθλητικούς χώρους). (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο