ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 2224/2022, 30/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ.: 2224/2022 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΓΚΡΑΤΗ
- ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 30 Ιουλίου
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο Α. Ανδρέου για κ. Α. Χρίστου. Κατηγορούμενος 2 παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε αδικήματα κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
- Συγκεκριμένα κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες 3, 4, 7, 8 και 9 που αφορούν αδικήματα παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Είχε όμως δηλώσει παραδοχή και στις κατηγορίες 1, 2, 5 και 6 που και πάλι αφορούν αδικήματα παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψιν και η ποινική υπόθεση με αριθμό 5019/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και πάλι για αδικήματα κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
- Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων σε σχέση με τις κατηγορίες 3, 4, 7, 8 και 9, αναφέρονται στην αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου η οποία έχει δοθεί στις 15/07/2024 και τα οποία επαναλαμβάνουμε και στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 2, 5 και 6, στις οποίες επαναλαμβάνουμε ότι έχει δηλώσει παραδοχή ο κατηγορούμενος, τα γεγονότα έχουν τεθεί και πάλι από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής και είναι ως το κατηγορητήριο. Συνοπτικά να θέσουμε τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων για όλες τις κατηγορίες αφού είναι όλες πανομοιότυπες, δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος σε διάφορες ημερομηνίες εισήγαγε στη Δημοκρατία μέσω του Ταχυδρομείου ποσότητες ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β τις οποίες παράνομα κατείχε και κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Όσον αφορά την ποινική υπόθεση με αριθμό 5019/22 τέθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε προμηθευτεί από άλλον και κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Α και Β, αλλά προέβηκε και σε χρήση ναρκωτικών τάξης Β. Δηλώθηκε τέλος ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όπου αναφέρονται οι οικογενειακές, προσωπικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου. Αναφέρεται ότι είναι ηλικίας 28 ετών και είναι άγαμος. Είναι απόφοιτος λυκείου. Πριν τη φυλάκιση του ζούσε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα μαζί με την μητέρα του. Οι γονείς του από βρεφική ηλικία πήραν διαζύγιο. Η μητέρα του πάσχει από σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα γεγονός το οποίο δεν την αφήνει να εργαστεί. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν και στήριζε την μητέρα του. Έχει ακόμα ένα αδελφό που και αυτός αντιμετωπίζει ψυχιατρικά προβλήματα. Πριν τη φυλάκιση του είχε δεσμό με Κύπρια η οποία είναι έγκυος και βρίσκεται στον τέταρτο μήνα της κύησης της. Δεν γνώριζε για την εμπλοκή του κατηγορούμενου στο αδίκημα που διέπραξε με αποτέλεσμα μετά που το πληροφορήθηκε δεν θέλει να έχει επικοινωνία μαζί του. Προχώρησε περαιτέρω ο συνήγορος υπεράσπισης και παρέθεσε περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι διαβιεί με την μητέρα του και τον αδελφό του σε οικία η οποία είναι υποθηκευμένη στην τράπεζα. Εργαζόταν σε εταιρεία εισαγωγής και πώλησης κλιματιστικών με μηνιαίο μισθό €1.
- Μετά το χωρισμό των γονιών του η επιλογή στο δίλημμα με ποιο από τους γονείς θα διέμενε τραυμάτισαν την παιδική του ψυχή. Με τον πατέρα του διέκοψε κάθε επικοινωνία πλην όμως ένεκα κάποιου προβλήματος υγείας που αντιμετώπισε ο τελευταίος, αποφάσισε να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Στην ηλικία των 12 ετών αναγκάστηκε να εργαστεί και εργάστηκε σε οικοδομές, σε συνεργεία αυτοκινήτων, ως επιπλοποιός, καθώς και σε άλλες χειρωνακτικές εργασίες. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια εγγράφηκε σε πανεπιστήμιο με σκοπό να γίνει γυμναστής. Ένεκα όμως της οικονομικής του δυσπραγίας διέκοψε τη φοίτηση του από το πρώτο έτος των σπουδών του. Αναφερόμενος στη μητέρα του κατηγορούμενου ο κύριος Χρίστου είπε ότι τα τελευταίο 20 χρόνια αντιμετωπίζει μανιοκατάθλιψη αλλά πάσχει και από πνευμονική ανεπάρκεια και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ο αδελφός του αντιμετωπίζει και αυτός ψυχιατρικά προβλήματα και νοσηλεύτηκε στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας. Κάλεσε το Δικαστήριο ο συνήγορος υπεράσπισης να λάβει υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και το ότι είναι πρόσωπο καλού χαρακτήρα ως επίσης και το ότι παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες 1, 2, 5 και 6 του κατηγορητηρίου. Ακόμα όμως και για τις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες διεξήχθηκε ακρόαση και για τις οποίες βρέθηκε ένοχος, κάλεσε η υπεράσπιση το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι έχει συνεργαστεί με την Αστυνομία και έχει κατονομάσει συγκεκριμένο πρόσωπο που βρισκόταν πίσω από τα ναρκωτικά που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης. Τονίζοντας ο συνήγορος υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους, αν και δέχθηκε ότι ενορχήστρωσε την εισαγωγή των ναρκωτικών στη Δημοκρατία, εντούτοις με τη συνεργασία του με την Αστυνομία δείχνει και την έμπρακτη μεταμέλεια του στοιχείο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Επισήμανε επίσης ο κ. Χρίστου ότι ο κατηγορούμενος αποτελεί χρόνιο χρήστη ναρκωτικών και προέβηκε στην παράνομη συμπεριφορά με σκοπό να εξασφαλίσει μικρό χρηματικό όφελος για να μπορεί να προβαίνει σε αγορά της καθημερινής του δόσης. Δεν θα αποκόμιζε οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την πώληση των ναρκωτικών παρά μόνο αποτελούσε πειθήνιο όργανο εκείνων που κρύβονταν ουσιαστικά πίσω από την όλη επιχείρηση. Από τη στιγμή που είχε εμπλακεί με το πρόσωπο, που ήταν ο πραγματικός ενορχηστρωτής από το εμπόριο ναρκωτικών, ήταν αδύνατο να απεμπλακεί από την κατάσταση γιατί απειλείτο η ζωή του ως επίσης και το ότι η εξάρτηση στα ναρκωτικά δεν τον άφηνε να σκεφτεί με καθαρό μυαλό. Τόνισε τέλος η υπεράσπιση την επιθυμία του κατηγορούμενου για να ενταχθεί εντός των φυλακών στο πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος του το νεαρό της ηλικίας του τις επιπτώσεις που θα έχει στον ίδιο και στην οικογένεια του η ποινή φυλάκισης, τη μεταμέλεια και απολογία του και να του επιβάλει ποινή η οποία να μην είναι εξοντωτική. Έθεσε τέλος ο κ. Χρίστου ως μετριαστικό παράγοντα το χρόνο ο οποίος έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, είναι σοβαρά. Η σοβαρότητά τους δεν φαίνεται μόνο από τις ποινές που προβλέπονται από τον Νόμο, αλλά και από τη συχνότητα διάπραξης τους. Αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, είναι καθημερινό φαινόμενο και οι συνέπειες οι οποίες επιφέρουν, επηρεάζουν άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά, όχι μόνο τη ζωή του χρήστη, αλλά και της οικογένειας του, ενώ φθείρει ταυτόχρονα και τον κοινωνικό ιστό. Τα ναρκωτικά έχουν εξαπλωθεί παντού και το πρόβλημα που δημιουργούν και συνεχίζουν να δημιουργούν, είναι τεράστιο και πολυδιάστατο. Η πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξής τους, κάτι για το οποίο λαμβάνουμε γνώση από τον τεράστιο αριθμό των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας, μαζί με την κοινωνική αταξία που τα χαρακτηρίζουν, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Οφείλουμε εδώ να επισημάνουμε τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παραβατών σε αδικήματα της εξεταζόμενης φύσης και συγκεκριμένα αυτών για κατοχή ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, είναι δυστυχώς πολύ νεαρά άτομα, γεγονός και πάλι για το οποίο λαμβάνουμε γνώση από τις υποθέσεις που τίθενται ενώπιον μας. Η εμπλοκή ολοένα και περισσότερων νεαρών προσώπων στη διακίνηση ναρκωτικών, είναι ένα στοιχείο που θα πρέπει να ανησυχήσει. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639), που στην περίπτωση της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, η προβλεπόμενη ποινή είναι η ισόβια φυλάκιση Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο. Στην υπόθεση Γλυκερίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 171/20 ημερομηνίας 8/7/22, ECLI:CY:AD:2022:B287 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η νομολογία υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Ναζίπ ν. Αστυνομίας,
(2014)2(Β) ΑΑΔ 808, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κλεομένης ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». Σύμφωνα δε με τη νομολογία, το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής (βλ. Berne ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377 και Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 197.) Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η ύπαρξη προσχεδιασμού ή οργανωμένου σχεδίου εμπορίας ναρκωτικών αποτελεί ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/19, ημερομηνίας 27/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:B173, Μαυρόλουκα v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 74/2021 και 95/2021, ημερομηνίας 31/10/2023). Στην υπό κρίση περίπτωση ο κατηγορούμενος εισήγαγε και είχε στην κατοχή του ποσότητες ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα κάνναβης με τη μεγαλύτερη ποσότητα να είναι αυτή που αναφέρεται στην τελευταία κατηγορία με το συνολικό της βάρος να ανέρχεται στο 1 κιλό και 887,7 γραμμάρια και σκοπός του ήταν να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Αποτελεί, δηλαδή και ο παρών κατηγορούμενος κρίκος στη διακίνηση των ναρκωτικών. Σαφώς και η ανάμειξή του και η εμπλοκή του είναι αυξημένη αφού δεν περιορίστηκε μόνο στη μεταφορά των ναρκωτικών, εδώ αλλά, ως είναι εύρημα του Δικαστηρίου για τις κατηγορίες που δήλωσε μη παραδοχή και κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία, ότι ενορχήστρωσε την εισαγωγή ναρκωτικών στη Δημοκρατία μη διστάζοντας να δηλώσει ως στοιχεία παραλαβής ταχυδρομική θυρίδα άλλου προσώπου, κάτι το οποίο βεβαίως το άλλο πρόσωπο γνώριζε. Η συμβολή του, δηλαδή για τη διασπορά των ναρκωτικών ήταν μεγαλύτερη και αυτό φαίνεται από τις δικές του ενέργειες για εισαγωγή των επίδικων ναρκωτικών στην Κύπρο ακόμη και χωρίς, σύμφωνα και με τη θέση της υπεράσπισης, να είναι ο εγκέφαλος της υπόθεσης, αφού δηλώθηκε ότι κατονόμασε το πρόσωπο το οποίο ήταν πίσω από το όλο εγχείρημα. Εντούτοις ως έχει τεθεί κατ' αναλογίαν στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 541, υπάρχει και κοινός σκοπός και κοινό είναι και το αντικείμενο τους. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος. Ο έγκαιρος εντοπισμός των επίδικων ναρκωτικών από την Αστυνομία, ήταν και ο μοναδικός λόγος που ουσιαστικά αποτράπηκε η διοχέτευση τους στην αγορά. Αναμφίβολα, υπό αυτές τις περιστάσεις, ο κατηγορούμενος έχει σημαντικό ρόλο στη διασπορά των ναρκωτικών στην κοινωνία, καθιστώντας, ως έχουμε αναφέρει προηγουμένως, τον εαυτό του κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 130/21 ημερομηνίας 29/3/22, ECLI:CY:AD:2022:B131 λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα αδικήματα με τη συνδρομή του στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, δίδοντας ξεκάθαρα χέρι βοήθειας σε εμπόρους. Ό,τι οφείλουμε να επισημάνουμε είναι πως, ο μόνος δρόμος για όσους δέχονται πιέσεις ή πειρασμούς είναι, είτε η απόσταση είτε η συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους, κυρίως πριν την εμπλοκή τους στη διάπραξη αδικημάτων, παρ΄ ότι και η μετέπειτα συνεργασία είναι καλοδεχούμενη, προκειμένου να βοηθήσουν και τους ίδιους αλλά και την υπόλοιπη κοινωνία. Δικαιολογίες για αντίθετη συμπεριφορά δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα τυγχάνουν ιδιαίτερης βαρύτητας ως μετριαστικός παράγοντας.». Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής, (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2)
(2001)2 ΑΑΔ 285). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού ( βλ. Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ 135). Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνουμε υπόψιν μας την παραδοχή του σε σχέση με τις κατηγορίες τις οποίες παραδέχτηκε και για τις οποίες δεν διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία, παράγοντας ο οποίος, ως είναι νομολογημένο, επιφέρει έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28). Να διευκρινίσουμε εδώ ότι η επιλογή του κατηγορούμενου να μην παραδεχθεί ενοχή στις κατηγορίες 3,4,7,8 και 9 δεν αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα αλλά δεν επιφέρει την έκπτωση στην ποινή που διαφορετικά θα είχε αν δήλωνε παραδοχή. Προσμετρούμε επίσης προς όφελος του το λευκό ποινικό μητρώο του, τις οικογενειακές και άλλες περιστάσεις του όπως έχουν τεθεί από πλευράς υπεράσπισης αλλά και καταγράφονται και στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, τα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε αφού είναι παιδί χωρισμένων γονιών από πολύ μικρή ηλικία, το ότι από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται για να στηρίζει οικονομικά την οικογένεια του, τα προβλήματα υγείας τα οποία τόσο η μητέρα του όσο και ο αδελφός του αντιμετωπίζουν. Είναι όμως νομολογημένο ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη αλλά δεν έχουν παρά μόνο μικρή βαρύτητα στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 178, Amira Mohammad El Kara ν. Δημοκρατίας
(2003)2 AAΔ 239). Όπως τέθηκε και στην Valdez (ανωτέρω) αν και οι προσωπικές περιστάσεις δεν ατονούν, έχουν όμως σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψιν μας ως σημαντικό στοιχείο και ως ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τη συνεργασία του με την Αστυνομία έστω και μετά που κρίθηκε ένοχος από την ακροαματική διαδικασίας, από την οποία συνεργασία κατονόμασε συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο είναι πίσω από την όλη επιχείρηση των ναρκωτικών. Έχει τεθεί στην Φραγκίσκου v. Δημοκρατίας ότι «ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν ως αποτέλεσμα της απόφασής τους να συνεργαστούν με την Αστυνομία, σε συνάρτηση με το βαθμό συνεργασίας και την έκταση και φύση των πληροφοριών που παρέχουν, θα πρέπει να συνεκτιμούνται από τα Δικαστήρια κατά το στάδιο της επιβολής ποινής στα πρόσωπα αυτά. Όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος και όσο πολυτιμότερη είναι η συνδρομή τόσο περισσότερο θα πρέπει αυτό να αντανακλάται στο ύψος της ποινής που επιβάλλεται.». Θεωρούμε με τα όσα έχουν τεθούν ενώπιον μας σε σχέση με τη συνεργασία του κατηγορουμένου και εφόσον κατονόμασε και συγκεκριμένο πρόσωπο, είναι παράγοντας ο οποίος συνυπολογίζεται στο ύψος της ποινής η οποία θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Λαμβάνουμε επίσης προς όφελος του ότι καταβάλλει προσπάθειες για απεξάρτηση και πρόθεσή του είναι ενταχθεί σε πρόγραμμα στην προσπάθεια του κρατηθεί μακριά από τα ναρκωτικά και να σταθεί δίπλα στην οικογένειά του ως νομοταγής πολίτης (βλ. Γιαννακάκης ν. Αστυνομίας,
(2016)2Α ΑΑΔ 364 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 82). Δεν παραγνωρίζονται τέλος οι συνέπειες και δυσκολίες τις οποίες θα επιφέρει τόσο στον ίδιο όσο και στην οικογένειά του ο εγκλεισμός του στις Κεντρικές Φυλακές. Θεωρούμε εδώ σκόπιμο να αναφερθούμε και στο ζήτημα το οποίο έχει εγείρει ο κύριος Χρίστου και που αφορά την καθυστέρηση η οποία κατά τη θέση του έχει διαπιστωθεί στη διεκπεραίωση της υπόθεσης. Το δικαίωμα εκάστου κατηγορουμένου σε διαπίστωση της ποινικής του ευθύνης εντός εύλογου χρόνου αποτελεί δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος. Τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψιν για τον καθορισμό του εύλογου χρόνου είναι η διαπίστωση της ποινικής ευθύνης και συνοψίζονται στη Νομολογία. Ενδεικτική είναι η απόφαση Μενελάου v. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 407 και Κάζανου v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Ποινική Έφεση 96/19, ημερομηνίας 28/7/2020, ECLI:CY:AD:2020:B272. Επιπλέον, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευσταθίου
(2009)2 AΑΔ 376, υπεδείχθη ότι η διαπίστωση της ενδεχόμενης παραβίασης του θεμελιώδους δικαιώματος ενός κατηγορούμενου για δίκη εντός εύλογου χρόνου δεν εξετάζεται in abstracto, αλλά τίθεται υπό τη βάσανο του συνυπολογισμού ύπαρξης και άλλων παραμέτρων, που να δείχνουν ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να διεξαχθεί δίκαιη δίκη. Αποτελεί θεμελιακή νομολογιακή αρχή πως όταν ο κατηγορούμενος ευθύνεται για την καθυστέρηση δεν μπορεί να επικαλείται παραβίαση του δικαιώματος δίκης εντός εύλογου χρόνου με βάση το άρθρο 30 του Συντάγματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα
(1999)2 ΑΑΔ 638, Κουλλαπής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ
- Στην παρούσα περίπτωση έχει τεθεί το ζήτημα του χρόνου διεκπεραίωσης της υπόθεσης υπό τη βάση του μετριαστικού παράγοντα. Θα πρέπει εδώ να διαφωνήσουμε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι υπάρχει καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της υπόθεσης. Το αδίκημα διαπράχθηκε 04/03/
- Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 14/04/2022, δηλαδή μετά από παρέλευση 40 ημερών. Δηλώθηκε στις 14/04/2022 μη παραδοχή και η υπόθεση ορίστηκε 28/06/2022 για ακρόαση. Κατά την εν λόγω ημερομηνία υποβλήθηκε αίτημα αναβολής από τον κατηγορούμενο το οποίο και εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίστηκε για 4 συνεχόμενες ημερομηνίες για έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλαδή από 14/11/2022 μέχρι και 17/11/
- Στις 14/11/2022 ζητήθηκε και πάλι αναβολή από τον κατηγορούμενο με την υπόθεση να ορίζεται για ακρόαση στις 22/02/2023 και 23/02/
- Κατά εκείνην την ημερομηνία λόγω φόρτου εργασίας του Δικαστηρίου η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε με την υπόθεση να ορίζεται για έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 15/06/
- Στις 15/06/2023 ο δικηγόρος που εμφανιζόταν για τον κατηγορούμενο ζήτησε άδεια και αποσύρθηκε και για την εκπροσώπησή του εμφανίστηκε κατά εκείνην την ημερομηνία ο κύριος Χρίστου, ο οποίος αιτήθηκε αναβολής έτσι ώστε να ετοιμαστεί για την ακρόαση της υπόθεσης. Το αίτημα εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 13/11/2023 και 14/11/
- Κατ' εκείνην την ημερομηνία ζητήθηκε αναβολή από την Κατηγορούσα Αρχή καθώς ο δικηγόρος ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση ήταν απασχολημένος σε άλλη υπόθεση με την υπόθεση να ορίζεται στις 29/11/2023 οπόταν και υπήρξε αίτημα αναβολής από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος ως ανάφερε είχε πρόθεση να δηλώσει παραδοχή στις κατηγορίες οι οποίες στρέφονταν εναντίον του. Δόθηκε νέα ημερομηνία με την υπόθεση να ορίζεται για ακρόαση στις 16/01/2024, οπόταν και υπήρξε αλλαγή απάντησης στις κατηγορίες από τον κατηγορούμενο 1, από μη παραδοχή σε παραδοχή. Από τις 16/01/2024 μέχρι και 08/03/2024 που επιβλήθηκε ποινή για τον κατηγορούμενο 1, με δεδομένο ότι ο τελευταίος θα κατέθετε ως μάρτυρας κατηγορίας, δεν είχε οποιανδήποτε ευθύνη για τον χρόνο που παρήλθε. Πλην όμως, ήταν μια διαδικασία, επαναλαμβάνουμε, η οποία έπρεπε να διεκπεραιωθεί έτσι ώστε ο κατηγορούμενος 1 να μπορεί να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Στις 08/03/2024 που επιβλήθηκε ποινή στον κατηγορούμενο 1 άρχισε και η ακροαματική διαδικασία για τον κατηγορούμενο με τη διαδικασία να ολοκληρώνεται με την έκδοση απόφασης στις 15/07/2024, δηλαδή σε περίοδο 3 και κάτι μηνών. Σε αυτό το διάστημα υπήρχαν και 2 δικάσιμοι, δηλαδή 22/04/2024 και 22/05/2024 όπου στην πρώτη περίπτωση είχε ζητηθεί αναβολή από τον κύριο Χρίστου μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και στις 22/05/2024 υπήρχε από κοινού με την Κατηγορούσα Αρχή αίτημα αναβολής για να κατατεθούν κάποια παραδεκτά γεγονότα. Συνεπώς σε αρκετές από τις περιπτώσεις που αναβλήθηκε η υπόθεση ήταν από αίτημα του ίδιου του κατηγορουμένου. Σε κάθε περίπτωση όμως η παρέλευση των 2 χρονών υπό τις πιο πάνω συνθήκες που εξηγήσαμε δεν μπορεί να κριθεί ότι υπάρχει καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της διαδικασίας. Η υπόθεση καταχωρίστηκε στις 14/04/2022 και επιβάλλεται ποινή 30/07/
- Ως εκ τούτου η εισήγηση του κύριου Χρίστου ότι υπάρχει καθυστέρηση δεν μπορεί καθ' οιονδήποτε τρόπο να γίνει δεχτή. Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές και τις ακόλουθες αποφάσεις. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005), 2 ΑΑΔ 466, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1½ κιλών κάνναβης. Ο εφεσείων ήταν 25 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε ενοχή και εξέφρασε τη μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Κώστας Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 17/2016, ημερομηνίας 22/5/2017, ECLI:CY:AD:2017:D183, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο εφεσείων ήταν 45 ετών και πατέρας 3 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο, με σοβαρά προβλήματα υγείας. Περαιτέρω, ήταν λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε ενοχή και συνεργάστηκε με την Αστυνομία. Στην υπόθεση Γιώργος Πόλεος ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 141/2016, ημερομηνίας 2/6/2017, ECLI:CY:AD:2017:B210, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κάνναβης συνολικού βάρους 1908,425 γραμμαρίων. Ο εφεσείων ο οποίος είχε προχωρημένη ηλικία όπως αναφέρεται στην απόφαση (χωρίς όμως να παρατίθεται η ακριβής ηλικία του) ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή. Στην υπόθεση Ismen Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερομηνίας 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2.028,3 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο εφεσείων ήταν 27 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε ενοχή και συνεργάστηκε με την Αστυνομία την οποία προμήθευσε με το όνομα και την ηλεκτρονική διεύθυνση του τελικού παραλήπτη των ναρκωτικών. Στην υπόθεση Αντρέας Γεωργιάδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 1/2023, ημερομηνίας 6/7/2023 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.219,8 γρ. κάνναβης. Ο εφεσείων ήταν 29 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε ενοχή και συνεργάστηκε με την Αστυνομία. Η συνεργασία του με την Αστυνομία συνίστατο στο ότι ομολόγησε πως τα ανευρεθέντα από την Αστυνομία ναρκωτικά τα κατείχε με πρόθεση να τα προμηθεύσει στα πρόσωπα που του τα είχαν δώσει, εντούτοις δεν απεκάλυψε τα εν λόγω πρόσωπα. Πριν όμως προβούμε στην επιβολή της ποινής στον κατηγορούμενο θεωρούμε σκόπιμο να σχολιάσουμε τη θέση που εκφράστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης ως προς τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που τελικά έχουν οι ποινές που επιβάλλονται σε υποθέσεις ναρκωτικών λόγω και της έξαρσης που παρατηρείται σε αυτής της φύσεως τα αδικήματα. Ο κύριος Χρίστου εξέφρασε τον προβληματισμό του κατά πόσο η απόφαση επιβολής αποτρεπτικών ποινών ως μέσο για μείωση ή και εξάλειψη του διαρκώς αυξανόμενου ποσοστού εγκληματικότητας, ειδικότερα σε αδικήματα με ναρκωτικά, και το οποίο δεν επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, πρέπει να συνεχίζει να υφίσταται. Οι αποτρεπτικές ποινές δεν επιτελούν το έργο τους επειδή το κίνητρο των παραβατών είναι καθαρά το μεγάλο οικονομικό όφελος. Βέβαια ο συνήγορος υπεράσπισης θεωρούμε ότι δεν έθεσε τον εν λόγω προβληματισμό για να εισηγηθεί ότι δεν θα πρέπει να επιβάλλονται ποινές παρά μόνο στο πλαίσιο αυτό που και ο ίδιος παρατήρησε, αλλά και σε σχέση με την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση έτσι ώστε αυτός να μην θυσιαστεί στο βωμό της αποτροπής με την επιβολή μίας εξοντωτικής ποινής τη στιγμή που ο σκοπός της γενικής αποτροπής δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται. Δεν κρίνουμε ότι θα πρέπει να λεχθούν πολλά και όχι βέβαια ως μομφή για την θέση που εξέφρασε ο συνήγορος υπεράσπισης. Τα αδικήματα ναρκωτικών έχουν συνεχώς αυξητική τάση. Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί διαπίστωση μόνο του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας. Η νομολογία τονίζει συνεχώς την ανησυχητική αυτή αύξηση και τις επιπτώσεις που τα ναρκωτικά επιφέρουν και που σε πολλές περιπτώσεις είναι τραγικά. Στο πλαίσιο αναχαίτισης τους και προστασίας του κοινωνικού συνόλου προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη η επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Παράλληλα όμως τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να προβαίνουν σε εξατομίκευση της ποινής έτσι ώστε η ποινή που επιβάλλεται να αρμόζει στο συγκεκριμένο παραβάτη. Η ανάγκη για αποτροπή δεν εξουδετερώνει το καθήκον του Δικαστηρίου αλλά ούτε και αναιρεί το πλαίσιο εντός του οποίου προβαίνει στην επιμέτρηση της ποινής. Προβάλλοντας και εμείς το δικό μας προβληματισμό διερωτόμαστε ποια θα ήταν η κατάσταση αν δεν επιβάλλονταν αποτρεπτικές ποινές. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα όσα πιο πάνω παραθέσαμε και συζητήσαμε και λαμβάνοντας υπόψιν τις ποσότητες των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος κατείχε, αλλά και τον σκοπό για τον οποίο τα κατείχε, και τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν τεθεί από πλευράς υπεράσπισης κρίνουμε ότι μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αναπόφευκτα αυτής της φυλάκισης. Συνεπώς επιβάλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 χρονών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 χρονών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 χρονών. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 χρονών. Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 χρονών. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 χρονών. Στην 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 χρονών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 χρονών. Στην 9η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 χρονών. Οι ποινές θα συντρέχουν. Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και την ποινική υπόθεση με αριθμό 5019/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση (από 15/7/2024), να συνυπολογιστεί κατά το άρθρο 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Τα έξοδα που ανέρχονται σε €300 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια να διατεθούν. (Υπ.) .......... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο