ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. LUCAS FELIX RUIZ PAEZ, Υπόθεση Αρ.:10864/2024, 10/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ.:10864/2024 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. LUCAS FELIX RUIZ PAEZ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 10 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Γ. Εφφέ. Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η (Δοθείσα Αυθημερόν) Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος μετά από δική του παραδοχή σε δύο κατηγορίες κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατηγορείται ότι στις 06/07/2024 παράνομα εισήγαγε και παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα 14,6 κιλά κάνναβης. Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων έχουν τεθεί από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής και καταγράφονται στο Έγγραφο Α το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και έχουν ως ακολούθως: «Ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Ουραγουάη και διαμένει στην Ισπανία με προσωρινή άδεια. Αφίχθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας στις 06/07/2024 με ενδιάμεση πτήση από την Βιέννη. Σε συνέντευξη από μέλος της ΥΑΜ προέκυψε ότι ενώ ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει ότι σκοπός του ταξιδιού του ήταν ο τουρισμός και η διάρκεια διαμονής 15 μέρες είχε εισιτήριο μόνο για άφιξη ενώ δεν είχε κράτηση σε κανένα κατάλυμα και δεν ήταν σε θέση να δηλώσει τόπο διαμονής. Στην κατοχή του είχε 370 ευρώ μετρητά ενώ ισχυρίστηκε ότι είχε και την δυνατότητα ανάληψης ποσού 2.000 ευρώ μέσω τραπεζικής κάρτας. Στην κατοχή του είχε μια τσάντα ώμου ενώ θα παραλάμβανε και ταξιδιωτική βαλίτσα. Κατά την συνέντευξη ο κατηγορούμενος ήταν ανήσυχος. Όλα τα πιο πάνω δημιούργησαν στο μέλος της ΥΑΜ την υποψία ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε αφιχθεί με σκοπό τον τουρισμό αλλά για κάποιο παράνομο σκοπό. Αφού ο κατηγορούμενος παράλαβε την άλλη αποσκευή του που ήταν μια ταξιδιωτική βαλίτσα, συνολικού βάρους 19.7 κιλών, συνοδεύτηκε στο σημείο ελέγχου του τελωνείου όπου η βαλίτσα πέρασε από ακτινοδιαγνωστικό έλεγχο. Εκεί διαπιστώθηκε από την τελωνειακή λειτουργό ότι περιείχε ύποπτες συσκευασίες που παρέπεμπαν σε συσκευασίες ναρκωτικών. Όταν ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε σχετικά και του ζητήθηκε να ανοίξει την βαλίτσα για έλεγχο ανάφερε ότι δεν είχε τον κωδικό. Αφού παραβιάστηκε η κλειδωνιά εντοπίστηκαν δύο αεροστεγώς κλειστές νάιλον συσκευασίες με 14,6 κιλά κάνναβης. Όταν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο αυτός απάντησε «I have no idea», συνελήφθηκε κι ανάφερε «I don't know what is inside, a friend gave it to me. I was in a party.». Την ίδια μέρα, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, όπου ισχυρίστηκε ότι είχε έρθει για διακοπές και του ζητήθηκε να μεταφέρει την βαλίτσα ως χάρη από φιλικό του πρόσωπο. Ο ισχυρισμός ότι ο κατηγορούμενος είχε έρθει για διακοπές σαφώς δεν μπορεί να ευσταθεί αφού είναι άτομο χωρίς πόρους, δεν είχε προβεί σε καμία διευθέτηση για διαμονή και είχε ελάχιστα προσωπικά αντικείμενα στην τσάντα ώμου. Στις 07/07/2024 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας όπου εκδόθηκε διάταγμα κράτησης του για 8 μέρες. Σε δεύτερη του κατάθεση ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι κάποιος «Ben» ο οποίος είχε ακούσει ότι ήθελε να ταξιδέψει στην Κύπρο του έδωσε 500 ευρώ για να μεταφέρει την βαλίτσα. Οδηγίες για την παράδοση της θα λάμβανε μετά την άφιξη του. Ο κατηγορούμενος έδωσε κάποια περιγραφή αυτού του προσώπου χωρίς όμως τέτοια στοιχεία που να μπορέσουν να οδηγήσουν στον εντοπισμό του. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Η κάνναβη η οποία εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου ήταν μέσης περιεκτικότητας σε δραστική ουσία τετραυδροκανναβινόλη.» Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όπου αναφέρονται οι προσωπικές, οικογενειακές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου. Να πούμε όμως εδώ ότι μετά από παρέμβαση της πλευράς της κατηγορούσας αρχής επήλθε μια διευκρίνιση σε σχέση με τον λόγο που ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο και αυτό για να υπάρχει ευθυγράμμιση με τα γεγονότα που είχαν τεθεί από την πλευρά της κατηγορούσας αρχής. Αυτό που τέθηκε και διευκρινίστηκε είναι ότι στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καταγράφεται ότι ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο για διακοπές. Τα γεγονότα ως έχουν τεθεί και με τα οποία συμφώνησε και η υπεράσπιση ήταν ότι ουσιαστικά ήρθε στην Κύπρο για να μεταφέρει τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά, τα οποία αναφέρονται στο κατηγορητήριο, αν και ο αρχικός σκοπός του ήταν για σκοπούς διακοπών. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καταγράφεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 30 χρονών, κατάγεται από την Ουρουγουάη και οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 10 χρονών. Ο ίδιος και ο μικρότερός του αδελφός συνέχισαν να διαμένουν με τη μητέρα τους και διατηρούσαν επικοινωνία με τον πατέρα τους. Η μητέρα του λόγω προβλημάτων υγείας δεν εργάζεται, ενώ ο πατέρας του εργάζεται ως οδηγός ταξί. Έχει αποκτήσει ακόμα έναν ετεροθαλή αδελφό από σχέση που είχε ο πατέρας του. Είναι απόφοιτος δημόσιου σχολείου της χώρας του και το 2016 άρχισε να πραγματοποιεί ταξίδια σε διάφορες χώρες του κόσμου. Εργάζεται περιστασιακά σε διάφορες εργασίες και αυτό γίνεται κατά τις επισκέψεις του στις χώρες που επισκέπτεται. Ο κύριος Εφφέ, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, προχώρησε και παράθεσε περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας και ο πατέρας του, ο οποίος όντως εργάζεται ως οδηγός ταξί αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας με άσθμα, προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει και η μητέρα του, η οποία διαγνώστηκε με σοβαρό πρόβλημα στον σπόνδυλο και πλέον δεν εργάζεται λαμβάνοντας βοήθημα από το κράτος. Προς τούτο έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικό πιστοποιητικό από τις Αρχές της Ουρουγουάης για το ότι η μητέρα του κατηγορούμενου λαμβάνει επίδομα αλλά και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και που είναι ο λόγος του βοηθήματος. Ο κατηγορούμενος φοίτησε σε Πανεπιστήμιο στην Ουρουγουάη ως αθλητικός δημοσιογράφος για 2 χρόνια και στη συνέχεια επιχείρησε να συνεχίσει τις σπουδές του στην Κοινωνιολογία για 1, 5 περίπου χρόνια, σπουδή την οποία εγκατέλειψε. Εργάζεται από την ηλικία των 15 χρονών για να βοηθά την οικογένειά του και μέχρι σήμερα εργάστηκε σε δεκάδες διαφορετικές εργασίες ανά το παγκόσμιο. Εργάστηκε συγκεκριμένα στην Ισπανία, στη Νέα Ζηλανδία, στις Η.Π.Α, στην Κόστα Ρίκα, όπως επίσης εργάστηκε και σε ισπανικά νησιά όπως η Τενερίφη και η Μαγιόρκα. Αναφέρθηκε επίσης ο συνήγορος υπεράσπισης στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, στο λευκό ποινικό μητρώο του, κάτι που ήταν η θέση του ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν από το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής. Τέθηκε περαιτέρω ότι η διάπραξη των αδικημάτων ήταν κάτι εντελώς ξένο σε σχέση με τον χαρακτήρα του. Τόνισε ο κύριος Εφφέ ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού ο κατηγορούμενος δεν είναι ούτε χρήστης ναρκωτικών αλλά ούτε και έχει κάποια σχέση με εμπόρους ναρκωτικών. Του αρέσει η γυμναστική και τα θαλάσσια sports. Η διάπραξη των αδικημάτων τον έβαλε σε σκέψεις για το ποια είναι η αιτία που τον οδήγησε στην υπό εξέταση παραβατική συμπεριφορά. Το συμπέρασμα του, πάντα κατά τη θέση της υπεράσπισης, είναι ότι αυτή οφείλεται στη φιλελεύθερη και άστατη ζωή την οποία κάνει και οι ανούσιες γνωριμίες που έχει με διάφορα πρόσωπα. Έχει αποφασίσει να αλλάξει τρόπο ζωής και μετά την αποφυλάκισή του επιθυμεί να επιστρέψει πίσω στην οικογένειά του στην Ουρουγουάη και να ζήσει με τους γονείς του αλλά και να αποκτήσει και ο ίδιος δική του οικογένεια. Αναφερόμενος στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελός του, ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους στην υπόθεση, αλλά κάποιος γνωστός του είχε μάθει ότι ο κατηγορούμενος θα επισκεπτόταν την Κύπρο και του πρότεινε να μεταφέρει τα ναρκωτικά στη Δημοκρατία. Ήταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος που έκλεισε το εισιτήριο με κόστος που κατέβαλε και πάλι ο ίδιος. Το πρόσωπο που τον πρότεινε να φέρει τα ναρκωτικά του έστειλε με κάποιο άλλο άγνωστο πρόσωπο τη βαλίτσα δίνοντάς του και €500 για τα έξοδα του ταξιδιού. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε εντελώς απερίσκεπτα και ηλιθιωδώς έχοντας άγνοια κινδύνου και ότι υπήρχε η πιθανότητα από τέτοιας φύσεως συμπεριφορά να βρισκόταν αντιμέτωπος με τις συνέπειες που αντιμετωπίζει και σήμερα. Τονίστηκε από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος όχι μόνο δεν αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος από τις ενέργειές του, αλλά ουσιαστικά βγήκε και χρεωμένος αφού ο ίδιος κατέβαλλε το ποσό των εισιτηρίων για να έρθει στη Δημοκρατία. Το σημαντικό είναι ότι ο ίδιος ενήργησε απλώς ως μεταφορέας ναρκωτικών και δεν ήταν ο ιθύνων νους οργάνωσης του εγχειρήματος. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο ο κύριος Εφφέ να λάβει υπόψιν του την άμεση παραδοχή και τη συνεργασία του με την Αστυνομία, αφού ανέφερε στις ανακριτικές αρχές και έδωσε στοιχεία του προσώπου το οποίο τον στρατολόγησε για να μεταφέρει τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι και αυτός ένας παράγοντας ο οποίος θα πρέπει να συνυπολογιστεί κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής. Επισημάνθηκε από την υπεράσπιση ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος θα κληθεί να εκτίσει ποινή φυλάκισης σε μια ξένη χώρα και αυτό μακριά από την οικογένειά του και σε φυλακές στις οποίες παρατηρείται υπερπληθυσμός. Αναφέρθηκε τέλος από τον συνήγορο υπεράσπισης και το θέμα της εξωδικαστικής τιμωρίας με τον άμεσο κίνδυνο απέλασης του κατηγορούμενου, καλώντας μας να επιδείξουμε κάθε δυνατή υπό τις περιστάσεις επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639), που στην περίπτωση της εισαγωγής αλλά και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, προβλεπόμενη ποινή είναι η δια βίου φυλάκιση. Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο. Θα πρέπει επίσης να τονισθεί και η συχνότητα διάπραξης τέτοιας φύσεως αδικημάτων γεγονός για το οποίο λαμβάνουμε γνώση και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κάτι το οποίο καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών ακόμη πιο επιτακτική. Στην υπόθεση Γλυκερίου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 171/20 ημερομηνίας 8/7/22, ECLI:CY:AD:2022:B287 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η νομολογία υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Ναζίπ ν. Αστυνομίας,
(2014)2(Β) ΑΑΔ 808, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κλεομένης ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». Σύμφωνα δε με τη νομολογία, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377 και Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 197). Αναφορικά με τους διακινητές είτε αυτοί είναι μεταφορείς είτε βαποράκια και ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ρόλο τους, τονίστηκε στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 240 ότι «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Ο κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση αν και μεταφορέας και χωρίς να είναι ο ιθύνων νους, ως τονίστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης, εισήγαγε και ανέλαβε να παραδώσει σε άλλα πρόσωπα έναντι ανταλλάγματος μια πολύ μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξης Β. Έχουμε αναφέρει ότι η ποσότητα αυτή είναι 14,6 κιλά. Η πράξη που να εισαγάγει τα ναρκωτικά στη Δημοκρατία με σκοπό να τα παραδώσει σε άλλο πρόσωπο, είχε ως αποτέλεσμα να συμβάλει και ο ίδιος με τον τρόπο αυτό στη διασπορά εξαρτησιογόνων ουσιών με τα ολέθρια συνεπακόλουθα που σίγουρα αυτό επιφέρει. Ενέργειες και πράξεις αυτού του είδους τα ζημιογόνα αποτελέσματά τους είναι δεδομένα, δεν μπορούν και δεν είναι δυνατόν να γίνουν δεχτές. Αποτελεί και ο παρών κατηγορούμενος κρίκο της αλυσίδας για τη διακίνηση ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Δεν θα συμφωνήσουμε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από τις άλλες περιπτώσεις, έχοντας σαν βάση ουσιαστικά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και ότι είναι πρόσωπο μορφωμένο και δεν είχε καμία σχέση με χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αυτό που παραμένει ως ουσία είναι ότι ο κατηγορούμενος ανάλαβε να μεταφέρει στη Δημοκρατία ναρκωτικές ουσίες, πράγμα το οποίο έπραξε και με σκοπό να τις προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Το ότι οι ναρκωτικές ουσίες αυτές δεν τέθηκαν στην κοινωνία είναι καθαρά λόγω της ανακοπής του στο αεροδρόμιο Λάρνακας από τις αρχές της Δημοκρατίας. Θα ανέμενε κάποιος ότι ένα πρόσωπο μορφωμένο και με τις εμπειρίες του κατηγορούμενου δεν θα υπέπιπτε σε τέτοιου είδους παράνομη συμπεριφορά. Παρά τα πιο πάνω το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται, αλλά ούτε και ατονεί, αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψιν μας την παραδοχή του, παράγοντας ο οποίος ως είναι νομολογημένο επιφέρει έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28), αλλά καταδεικνύει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Η παραδοχή του, έστω κάτω από τις συνθήκες που συνελήφθηκε, αφού κατά τον έλεγχο της αποσκευής του στο αεροδρόμιο Λάρνακας εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά, έχει ως αποτέλεσμα να περισωθεί Δικαστικός χρόνος. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψιν μας τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, όπως με λεπτομέρεια έχουν τεθεί από πλευράς υπεράσπισης και ιδιαίτερα τα προβλήματα υγείας που η μητέρα του κατηγορούμενου αντιμετωπίζει. Είναι όμως νομολογημένο ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψιν, αλλά δεν έχουν παρά μόνο μικρή βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 178, Amira Mohammad El Kara ν. Δημοκρατίας
(2003)2 AAΔ 239). Όπως τέθηκε και στην Valdez v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 144/2016 σχ. με 145/2016 ημερ. 21/2/2017, αν και οι προσωπικές περιστάσεις δεν ατονούν, έχουν όμως σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου. Προσμετρούμε επίσης προς όφελός του το λευκό ποινικό μητρώο του και τη συνεργασία του με τις Ανακριτικές Αρχές, αφού όπως μας έχει τεθεί έδωσε στοιχεία για το πρόσωπο, το οποίο τον στρατολόγησε για τη μεταφορά των ναρκωτικών στη Δημοκρατία. Παρά το γεγονός ότι δεν έγινε κατορθωτό να εντοπιστεί το πρόσωπο αυτό εν τούτοις είναι ένα στοιχείο το οποίο λαμβάνεται υπόψιν προς όφελος του κατηγορούμενου και που καταδεικνύει τη θέλησή του να βοηθήσει και να συνεργαστεί με την αστυνομία. Συνυπολογίζουμε ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχουν οι παράγοντες του Άρθρου 30 παράγραφος 4(α) του Νόμου 29/77 και που καθιστούσαν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Δεν μας διαφεύγει τέλος ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από μια μακρινή χώρα, την Ουρουγουάη, θα εκτίσει την ποινή του σε μια ξένη χώρα με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται και ότι δεν θα έχει την ευκαιρία να δέχεται επισκέψεις από δικά του πρόσωπα, αλλά και το ότι παρατηρείται υπερπληθυσμός στις φυλακές της Δημοκρατίας και τις δυσκολίες που δημιουργούνται από αυτό το στοιχείο. Εδώ οφείλουμε να διευκρινίσουμε ένα σημείο το οποίο εγείρεται από πλευράς υπεράσπισης. Τέθηκε ότι με την καταδίκη του κατηγορούμενου και την επιβολή ποινής υπάρχει το ενδεχόμενο απέλασης του κατηγορούμενου που συνυπολογίζεται ως στοιχείο εξωδικαστικής τιμωρίας. Αν και δεν τέθηκαν στοιχεία για απέλαση του θεωρούμε σε κάθε περίπτωση ότι ο επικαλούμενος λόγος δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση, διότι πρόκειται για κατηγορούμενο ο οποίος ήρθε στη Δημοκρατία για συγκεκριμένο σκοπό, να μεταφέρει ναρκωτικά εδώ και στη συνέχεια να αναχωρήσει. Δεν έχει σαν τόπο μόνιμης διαμονής του την Κύπρο ή και δεν ήρθε με σκοπό να διαμείνει μόνιμα στη Δημοκρατία έτσι ώστε με την επιβολή της ποινής να υπάρχει το ενδεχόμενο απέλασης του με αποτέλεσμα να μπορεί να αποτελεί στοιχείο εξωδικαστικής τιμωρίας. Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές και τις ακόλουθες αποφάσεις. Στην υπόθεση Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 63 η 10ετής ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε πρωτόδικα επικυρώθηκε κατ' έφεση για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 γραμμαρίων φυτικής κάνναβης. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 466 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1½ κιλών κάνναβης. Ο εφεσείων ήταν 25 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε ενοχή και εξέφρασε τη μεταμέλεια του. Στην Μαυρίκιου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή 6.341,3376 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Στην υπόθεση Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 AAΔ 633, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ναρκωτικών, ήτοι 9 κιλών και 803,9 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια στον εφεσείοντα Λαζάρου (κατόπιν ακρόασης), ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως ο ιθύνων νους της παράνομης επιχείρησης. Η ποινή της συγκατηγορούμενής του, η οποία μετέφερε τα ναρκωτικά από το εξωτερικό έναντι χρηματικής αμοιβής ύψους €3.500, μειώθηκε από 13 σε 9 έτη για κάθε ένα από τα πιο πάνω αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δικαιολογείτο μείωση λόγω του περιορισμένου ρόλου της και των προσωπικών της περιστάσεων. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις της εφεσείουσας προσμέτρησαν η προβληματική υγεία της, ως αποτέλεσμα της οποίας λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για 20 χρόνια, το γεγονός ότι μεγάλωσε σε κρατικό ίδρυμα στο οποίο τοποθετήθηκε όταν ήταν 6 περίπου χρόνων, καθώς και το γεγονός ότι ήταν μητέρα δύο παιδιών. Στην υπόθεση Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 221 η ποινή των 12 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών με λευκό ποινικό μητρώο, για αδικήματα εισαγωγής και κατοχής με σκοπό τη προμήθεια κάνναβης βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/16 ημερ. 4/4/19, ECLI:CY:AD:2019:B130 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (11 κιλά και 454,9473 γραμμαρίων κάνναβης) με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε κατηγορούμενο ηλικίας 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου μετά από άμεση παραδοχή και συνεργασία με την Αστυνομία. Συνεκτιμώντας όλα όσα θέσαμε πιο πάνω και έχοντας κατά νου τη μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος εισήγαγε και κατείχε με σκοπό την προμήθεια, αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που η πλευρά της υπεράσπισης έχει θέσει ενώπιον μας, κρίνουμε ότι η μοναδική και ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές. Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 11 ετών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 11 ετών. Οι ποινές θα συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 07/07/2024 να συνυπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 155. Τα κατασχεθέντα ναρκωτικά να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεσης. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο