ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Αντώνη Σταύρου κ.α., Υπόθεση Αρ.: 3560/2024, 8/7/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ.: 3560/2024 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v.
- Αντώνη Σταύρου
- Αλέξανδρου Αντωνίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 08 Ιουλίου
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Χ. Δημητρίου. Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η (για κατηγορούμενο 1) Ο κατηγορούμενος 1 (εφεξής ο κατηγορούμενος) έχει βρεθεί ένοχος με δική του παραδοχή, στο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, με σκοπό την προμήθεια, κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα, της παράνομης κατοχής 5 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη του αδικήματος έχουν τεθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής τα οποία και παραθέτουμε αυτολεξεί: «Στις 22/03/2024, περί τις 1750, στα πλαίσια διερεύνησης πληροφορίας για διακίνηση ναρκωτικών μέλη της ΥΚΑΝ εντόπισαν και έθεσαν υπό παρακολούθηση το αυτοκίνητο του 1ου κατηγορούμενου, αρχικά να κατευθύνεται από το Πέρα Χωρίο προς το Δάλι και στην συνέχεια να σταματά έξω από αποθήκη του Δήμου Ιδαλίου. Αφού έμεινε εκεί σταματημένο για 2 λεπτά και επανεκκίνησε με κατεύθυνση προς Λύμπια, κατευθύνθηκε προς το αυτοκινητόδρομο Λάρνακας - Αγίας Νάπας και ακολούθησε την έξοδο προς Λειβάδια. Εκεί ανακόπηκε για έλεγχο και ο 1ος κατηγορούμενος, που οδηγούσε το αυτοκίνητο, ανάφερε ότι υπήρχαν ναρκωτικά στο πίσω μέρος. Στο πισινό κάθισμα εντοπίστηκε κιβώτιο πολυστερίνης με τρεις συσκευασίες κάνναβης και στο πάτωμα μία τσάντα με άλλες δύο συσκευασίες με κάνναβη, όλες όμοιες μεταξύ τους, με κάνναβη βάρους 1 κιλού η καθεμιά. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Τόσο προφορικά όσο και σε κατάθεση του ανάφερε ότι ανέλαβε να παραλάβει τα ναρκωτικά από τα Λύμπια και να τα μεταφέρει στα Λειβάδια, με οδηγίες προσώπου που φοβόταν να κατονομάσει, με αντάλλαγμα 100 ευρώ. Ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας το οποίο έκδωσε διάταγμα κράτησης του και παρέμεινε υπό κράτηση μέχρι τις 29/03/2024 που διεξήχθηκε διαδικασία παραπομπής της υπόθεσης στο Κακουργιοδικείο. Παραμένει υπό κράτηση από τότε Η κάνναβη είναι μέσης περιεκτικότητας σε δραστική ουσία (Τετραυδροκανναβινόλη).» Δηλώθηκε, τέλος, ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Για σκοπούς επιβολής ποινής τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έκθεση του γραφείου ευημερίας, αναφορικά με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου στην οποία καταγράφονται συνοπτικά τα ακόλουθα: O κατηγορούμενος κατάγεται από τη Λάρνακα είναι ηλικίας 44 ετών, άγαμος και άτεκνος. Κατάγεται από πολυμελή οικογένεια, αφού έχει άλλα 3 αδέλφια, και οι οικογενειακές σχέσεις του με τα αδέλφια του χαρακτηρίζονται από τον ίδιο ως πολύ καλές. Οι γονείς του ήρθαν σε διάσταση, όταν ο ίδιος ήταν 16 ετών και η φύλαξη και φροντίδα των παιδιών της οικογένειας ανατέθηκε στη μητέρα του. Παρά ταύτα διατηρούσε σχέσεις και με τους δύο γονείς του. Ο πατέρας του έχει ιστορικό αλκοολισμού και επαγγελματικής αδράνειας και συντηρείται διαχρονικά από επιδόματα. Τα τελευταία πέντε χρόνια πάσχει από καρκίνο. Η μητέρα του αντιμετωπίζει χρόνια προβλήματα ψυχικής υγείας και ως εκ τούτου δεν εργάζεται και λαμβάνει αναπηρικό επίδομα. Πριν από περίπου 2 χρόνια διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας και οστεοπόρωση, γεγονός που επηρεάζει την λειτουργικότητά της στην καθημερινότητά της. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος του κλάδου Ξενοδοχειακών της Διανελλείου Τεχνικής Σχολής Λάρνακας. Το 1997 κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά αλλά λάμβανε επανειλημμένα αναστολή θητείας, ένεκα προβλημάτων υγείας. Εν τέλει υπηρέτησε ως οδηγός σε Τάγμα Πεζικού και αποστρατεύτηκε το
- Σε ηλικία 16 με 17 ετών έκανε την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας και ακολούθως προέβη και σε άλλες μέχρι την ηλικία των 25 ετών. Από 16 ετών άρχισε τη χρήση κάνναβης και από ηλικία 22 ετών, μέχρι και την ημερομηνία που τέθηκε υπό κράτηση, προέβαινε σε χρήση κοκαΐνης. Αντιμετωπίζει, επίσης, οφθαλμολογικά προβλήματα και υπεβλήθη σε επέμβαση κερατόκωνου στο παρελθόν. Κατά την χρονική περίοδο της ηλικίας του των 20-30 ετών εργάστηκε για κάποιο διάστημα ως ηλεκτρολόγος. Ακολούθως εργάστηκε μόνο περιστασιακά. Μετέβη δε για κάποιο διάστημα στην Αγγλία για εργασία. Με την επιστροφή του στην Κύπρο δεν εργάζεται και λαμβάνει ΕΕΕ. Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας. Αναγνώρισε τη σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος και εξέφρασε την απολογία και τη μεταμέλειά του. Αναφέρθηκε, σε έκταση στις οικογενειακές περιστάσεις του τονίζοντας ότι από την ηλικία των 12-13 ετών βίωνε μια πολύ δύσκολη οικογενειακή κατάσταση, καθότι ο πατέρας του αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού και η μητέρα του βαριάς μορφής κατάθλιψη. Ο πατέρας του πάσχει επίσης από κατά πλάκα σκλήρυνση, διαγνώστηκε με καρκίνο και του αφαιρέθηκε η κάτω γνάθος με αποτέλεσμα να τρέφεται μόνο με γάλα. Κατέθεσε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά ως προς τα προβλήματα υγείας τόσο της μητέρας του όσο και του πατέρα του. Ως προς τον ίδιο τον κατηγορούμενο αναφέρθηκε στο ιστορικό ουσιοεξάρτησής του υποδεικνύοντας ότι εκτός από κάνναβη έκανε χρήση, ηρωίνης, crystal και LSD. Ένεκα της χρήσης ουσιών, το έτος 2018 νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας. Ο κατηγορούμενος σε μια προσπάθεια να απεξαρτηθεί, μετέβη για 5 μήνες στο Άγιον Όρος, καταθέτοντας σχετικό έγγραφο άδειας για διαμονή σε Μονή εκεί. Ως προς τις συνθήκες διάπραξης ο κ. Δημητρίου έδωσε έμφαση στον όλο τρόπο δράσης του κατηγορουμένου, τον οποίο χαρακτήρισε ως αφελή, ο οποίος δεν δεικνύει πρόσωπο που είναι μπλεγμένο σε διακίνηση ναρκωτικών. Τόνισε ότι προέβη στην επίδικη μεταφορά με σκοπό να λάβει το ποσό των €100 και παρέλαβε τα επίδικα ναρκωτικά χωρίς να γνωρίζει το ακριβές σημείο που θα τα παραδώσει. Τέλος ο κ. Δημητρίου έδωσε έμφαση στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις αστυνομικές αρχές, στην παραδοχή του και στο λευκό του ποινικό μητρώο και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα στο οποίο έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρό. Η σοβαρότητα του δεν φαίνεται μόνο από τις ποινές που προβλέπονται από το Νόμο αλλά και από την συχνότητα διάπραξης τέτοιας φύσης αδικημάτων. Διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι καθημερινό φαινόμενο και οι συνέπειες οι οποίες επιφέρουν επηρεάζουν άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά όχι μόνο τη ζωή του χρήστη αλλά και της οικογένειας του ενώ φθείρει ταυτόχρονα και τον κοινωνικό ιστό. Τα ναρκωτικά έχουν εξαπλωθεί παντού και το πρόβλημα που δημιουργούν και συνεχίζουν να δημιουργούν είναι τεράστιο και πολυδιάστατο. Αυτή η σοβαρότητα με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους, κάτι για το οποίο λαμβάνουμε γνώση από τον τεράστιο αριθμό των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας, μαζί με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζουν, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639), που στην περίπτωση της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, προβλεπόμενη ποινή είναι η δια βίου φυλάκιση. Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο. Στην υπόθεση Γλυκερίου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 171/20 ημερομηνίας 8/7/22, ECLI:CY:AD:2022:B287 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η νομολογία υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Ναζίπ ν. Αστυνομίας,
(2014)2(Β) ΑΑΔ 808, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κλεομένης ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». Σύμφωνα δε με τη νομολογία, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377 και Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 197.) Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό την προμήθεια μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξης Β, ήτοι 5 κιλά κάνναβης, γεγονός που επηρεάζει την επιμέτρηση της ποινής. Συνεπώς τα πιο πάνω δεδομένα επηρεάζουν το ύψος της ποινής, έστω και εάν ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους, αφού, όπως έχει κατ' επανάληψη υποδειχθεί από τη νομολογία, ο ρόλος των μεταφορέων στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν των εμπόρων, επειδή χωρίς τους μεταφορείς δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία τους. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις αποφάσεις Marius ν. Δημοκρατίας
(2015)2 ΑΑΔ 397, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/2015, ημερομηνίας 22.1.2018, ECLI:CY:AD:2018:B37, Νικολάου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 2/2022, ημερομηνίας 19.12.2022 και Μαυρουδής ν. Δημοκρατίας, Ποινική έφεση 112/21, ημερομηνίας 19.12.2022, ECLI:CY:AD:2022:B485. Περαιτέρω, αναφορικά με τους διακινητές είτε αυτοί είναι μεταφορείς είτε βαποράκια και ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ρόλο τους, τονίστηκε στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 240 ότι «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Ως προς την επιμέτρηση της ποινής σε μεταφορείς ναρκωτικών, διαφωτιστική είναι η απόφαση Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 144/16 κ.ά., ημερομηνίας 21/2/2017, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο παρέπεμψε στο Drug Offences Guideline, που εξεδόθη το Μάρτιο του 2011 από το Sentencing Council της Αγγλίας και στην απόφαση Regina ν Christiana Boakye a.o.
(2012)EWCA Cr.838, καταλήγοντας ως ακολούθως: «το Δικαστήριο πρέπει να διαχωρίσει σε τι είδους μεταφορείς ναρκωτικών θα επιβάλει ποινή, όχι αυστηρά με το να «κατατάξει» σε κατηγορίες ή υποκατηγορίες αλλά να διακρίνει κάποια χαρακτηριστικά του δράστη που καθορίζουν αφενός το βαθμό υπαιτιότητας του και αφετέρου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών που μεταφέρει.» Ο κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση, κατόπιν οδηγιών τρίτου προσώπου, ανέλαβε, έναντι αμοιβής €100, όπως μεταφέρει την επίδικη ποσότητα κάνναβης από τα Λύμπια στα Λειβάδια. Προκύπτει, συνεπώς, ότι ο κατηγορούμενος ενεργώντας ως μεταφορέας, και έναντι αμοιβής επέλεξε να μεταφέρει την κάνναβη που βρέθηκε στην κατοχή του συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη διασπορά των ουσιών αυτών με τα ολέθρια συνεπακόλουθα που αυτό συνεπάγεται και σίγουρα επιφέρει. Η ανακοπή του από μέλη της ΥΚΑΝ ήταν ουσιαστικά η αιτία που αποτράπηκε η διοχέτευση τους στην αγορά. Συνεπώς και ο παρόντας κατηγορούμενος αποτελεί σημαντικό κρίκο της αλυσίδας για την διακίνηση ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα, έστω και εάν εν τέλει δεν έλαβε το χρηματικό αντάλλαγμα που συμφώνησε ένεκα της σύλληψής του. Στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση Αρ. 130/21 ημερ.29/3/22, ECLI:CY:AD:2022:B131 τέθηκε ότι: «Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα αδικήματα με τη συνδρομή του στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, δίδοντας ξεκάθαρα χέρι βοήθειας σε εμπόρους. Ό,τι οφείλουμε να επισημάνουμε είναι πως, ο μόνος δρόμος για όσους δέχονται πιέσεις ή πειρασμούς είναι, είτε η απόσταση είτε η συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους, κυρίως πριν την εμπλοκή τους στη διάπραξη αδικημάτων, παρ΄ ότι και η μετέπειτα συνεργασία είναι καλοδεχούμενη, προκειμένου να βοηθήσουν και τους ίδιους αλλά και την υπόλοιπη κοινωνία. Δικαιολογίες για αντίθετη συμπεριφορά δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα τυγχάνουν ιδιαίτερης βαρύτητας ως μετριαστικός παράγοντας.». Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής, (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (Αρ.2)
(2001)2 ΑΑΔ 285). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού ( βλ. Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ 135). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψιν την άμεση παραδοχή του, παράγοντας ο οποίος, ως είναι νομολογημένο, επιφέρει έκπτωση στην ποινή (βλ. Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28). Λαμβάνουμε επίσης υπόψιν το γεγονός ότι αποκάλυψε και υπέδειξε αμέσως κατά την ανακοπή του το σημείο που βρίσκονταν τα ναρκωτικά κάτι που συνιστά συνεργασία με τις αρχές και δεικνύει έμπρακτη μεταμέλεια. Σημειώνουμε όμως ότι η όποια συνεργασία του με τις αρχές περιορίστηκε στην πιο πάνω υπόδειξη αφού δεν παρείχε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να βοηθούσε την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψιν μας το λευκό του ποινικό μητρώο την απολογία και την εκφρασθείσα μεταμέλεια του ως επίσης συνυπολογίζουμε και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους, στο πλαίσιο που επεξηγήθηκε ανωτέρω. Στοιχείο επίσης που προσμετρούμε προς όφελος του και τέθηκε από την υπεράσπιση, είναι η αφέλεια, ως την χαρακτήρισε ο συνήγορός του, με την οποία ενήργησε ο κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος για ένα μικρό ποσό ανέλαβε να διακινήσει μια σοβαρή ποσότητα ναρκωτικών κινούμενος σε «περίοπτα», ως τα χαρακτήρισε μέρη, οδηγώντας όχημα για την οδήγηση του οποίου δεν βρισκόταν σε ισχύ ασφαλιστήριο που να τον καλύπτει , επιτείνοντάς τον κίνδυνο να ανακοπεί ακόμα και τυχαία. Τα πιο πάνω δεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με επιπολαιότητα και όχι με τρόπο που να δεικνύει, εκ μέρους του, κάποια οργανωμένη δράση και περίσκεψη. Επιπλέον, δεν παραβλέπουμε τις συνέπειες που ο εγκλεισμός του στις φυλακές θα έχει στον ίδιο αλλά και στην οικογένεια του. Είναι όμως νομολογημένο ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη αλλά δεν έχουν παρά μόνο μικρή βαρύτητα στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 178, Amira Mohammad El Kara ν. Δημοκρατίας
(2003)2 AAΔ 239). Όπως τέθηκε και στην Valdez (ανωτέρω) αν και οι προσωπικές περιστάσεις δεν ατονούν, έχουν όμως σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου. Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψιν μας ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχουν οι παράγοντες του άρθρου 30
(4)(α) του Ν. 29/77 και που θα καθιστούσαν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψιν στην επιμέτρηση της ποινής. Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση τού τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές και τις ακόλουθες αποφάσεις. Στην υπόθεση Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 63 η 10ετής ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε πρωτόδικα επικυρώθηκε κατ' έφεση για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 8.957,7 γραμμαρίων φυτικής κάνναβης. Στη Μαυρίκιου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης για κατοχή 6.341,3376 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επιβλήθηκε πρωτοδίκως στον εφεσείοντα για εισαγωγή ρητίνης κάνναβης, βάρους 2.307,5256 γραμμαρίων. Στην Αγαθοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2014)2 ΑΑΔ 44, επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στους εφεστείοντες ποινή φυλάκισης 7 ετών για κατοχή 5.217,66 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Δεσπόζον στοιχείο στην υπόθεση αποτέλεσε ο επαγγελματισμός στον σχεδιασμό αναφορικά με τον τρόπο εισαγωγής και διακίνησης μιας μεγάλης ποσότητας των ναρκωτικών. Η πιο πάνω ποινή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας
(2014)2 ΑΑΔ 392, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν 3 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Συνεκτιμώντας όλα όσα πιο πάνω παραθέσαμε και συζητήσαμε και λαμβάνοντας υπόψιν την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του αλλά και τους μετριαστικούς παράγοντες που η πλευρά της υπεράσπισης έθεσε, κρίνουμε ότι μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αναπόφευκτα αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει, ποινή φυλάκισης 6 ετών. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση (από 22/3/2024), να συνυπολογιστεί κατά το άρθρο 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο