ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ, Υπόθεση Αρ.: 15542/2023, 5/8/2024

(1)(β) και 115

(1)του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου 94(Ι)/2004, η κατηγορία 4 αφορά το αδίκημα της μεταφοράς εμπορευμάτων για τα οποία δεν καταβλήθηκε δασμός και φόρος κατά παράβαση του άρθρου 93 του ίδιου πιο πάνω νόμου και οι κατηγορίες 5-34 αφορούν το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου, Ν. 188(Ι)/

1. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και την κατηγορία 3 που αφορούσε το αδίκημα της δόλιας αποφυγής καταβολής δασμού και φόρου με την ποινική δίωξη να διακόπτεται και με τον κατηγορούμενο να απαλλάσσεται σε αυτήν. Αυτό που προσάπτεται στον κατηγορούμενο, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, είναι ότι στις 28/12/2023 προέβηκε σε δήλωση ότι το ποσό των €88.950 που μετέφερε από την Ισπανία προερχόταν από εισοδήματα του ενώ γνώριζε ότι αυτό ήταν αναληθές και ότι θα μετέφερε το εν λόγω ποσό στην Ελλάδα, γνωρίζοντας και πάλι ότι αυτό το γεγονός ήταν αναληθές (κατηγορίες 1 και 2). Περαιτέρω, μετέφερε 21 πακέτα τσιγάρων για τα οποία γνώριζε ότι δεν καταβλήθηκε δασμός και φόρος (κατηγορία 4). Όσον αφορά τις κατηγορίες για νομιμοποίηση εσόδων (κατηγορίες 5-34), κατηγορείται ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατείχε διάφορα ποσά για τα οποία όφειλε να γνωρίζει ότι αποτελούσαν έσοδο από παράνομες δραστηριότητες. Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των αδικημάτων αναφέρονται στο Έγγραφο Α που έχει κατατεθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής και τα οποία θέτουμε αυτολεξεί: «Ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στο Αεροδρόμιο Λάρνακας στις 28/12/2023 ταξιδεύοντας από την Βαρκελώνη μέσω Ρώμης. Κατά την άφιξη του δήλωσε στο αρμόδιο γραφείο του Τμήματος Τελωνείων ότι μετέφερε ποσό 88.950 ευρώ. Συμπλήρωσε το σχετικό έντυπο (cash declaration) όπου δήλωσε ότι το ποσό προερχόταν από εισοδήματα από την εργασία του και ότι προοριζόταν για την αγορά ακίνητης περιουσίας. Κατά τον έλεγχο και καταμέτρηση από τελωνειακό λειτουργό διαπιστώθηκε ότι το ποσό βρισκόταν σε νάιλον σακούλι μέσα σε χάρτινο κουτί παπουτσιών. Ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι θα αναχωρούσε σε δύο ώρες για την Θεσσαλονίκη και ρώτησε κατά πόσο θα έπρεπε να προβεί σε νέα δήλωση, λαμβάνοντας καταφατική απάντηση. Η τελωνειακή λειτουργός ενημέρωσε συνάδελφο της στον χώρο αναχωρήσεων ότι θα ερχόταν επιβάτης για Θεσσαλονίκη και θα δήλωνε το αναφερόμενο ποσό. Ο κατηγορούμενος όντως μετέβηκε στην λειτουργό του Τμήματος Τελωνείων στο σημείο αναχωρήσεων όπου προέβηκε σε ανάλογη δήλωση μεταφοράς του ποσού στην Ελλάδα, ότι το ποσό προερχόταν από εισοδήματα από την εργασία του και ότι προοριζόταν για την αγορά ακίνητης περιουσίας. Το ποσό καταμετρήθηκε εκ νέου. Η τελωνειακή λειτουργός παρατήρησε ότι ο κατηγορούμενος, αφού απομακρύνθηκε από κοντά της, κατευθύνθηκε προς τον χώρο εξωτερικά των αναχωρήσεων αντί προς τον ελεγχόμενο χώρο αναχωρήσεων, όπου εισέρχονται μόνο οι επιβάτες. Αυτό κίνησε υποψίες και ειδοποιήθηκε τρίτος τελωνειακός λειτουργός για να τον εντοπίσει και να διαπιστώσει κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα είχε το ποσό στην κατοχή του κατά την αναχώρηση. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε όταν είχε εισέλθει στον ελεγχόμενο χώρο επιβατών και περνούσε από το σημείο ακτινοδιαγνωστικού ελέγχου. Ακολούθησε έρευνα στις αποσκευές του κατηγορούμενου όπου δεν εντοπιζόταν το χρηματικό ποσό. Στην κατοχή του κατηγορούμενου εντοπίστηκαν 21 πακέτα τσιγάρων τα οποία προέρχονταν από τις κατεχόμενες περιοχές και επομένως δεν είχε καταβληθεί δασμός. Αφού ρωτήθηκε που βρισκόταν το χρηματικό ποσό δεν έδωσε καμία απάντηση και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Την ίδια μέρα παραδόθηκε σε μέλη του ΤΑΕ Αρχηγείου Αστυνομίας και αργότερα συνελήφθηκε και με δικαστικό ένταλμα για σειρά διερευνώμενων αδικημάτων. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση όπου απάντησε μόνο σε μέρος των ερωτήσεων. Μεταξύ των απαντήσεων του ανάφερε ότι κατάγεται από την Ουκρανία και διαμένει στην Ελλάδα και στις 27/12/2023 μετέβηκε από την Θεσσαλονίκη στην Βαρκελώνη και από εκεί στην Ρώμη και στην συνέχεια θα επέστρεφε στην Θεσσαλονίκη. Ανάφερε ότι το χρηματικό ποσό το είχε παραλάβει σε κουτί παπουτσιών αλλά αρνήθηκε να αναφέρει από ποιόν. Ανάφερε ότι μετάφερε και άλλες φορές χρήματα με τον ίδιο τρόπο, τα οποία δήλωνε κάθε φορά στο Τελωνείο, ότι για αυτή την τελευταία μεταφορά θα λάμβανε ως αμοιβή 200 ευρώ και τα αεροπορικά εισιτήρια ήταν πληρωμένα ενώ άλλες φορές η αμοιβή ήταν ανάλογη του ποσού, δηλαδή για 100.000 θα λάμβανε 200 ευρώ και για 200.000 θα λάμβανε 400 ευρώ. Δεν απάντησε σε ερωτήσεις που αφορούσαν το κατά πόσο συναντήθηκε με άλλο άτομο στον εξωτερικό χώρο αναχωρήσεων του αεροδρομίου. Μέσα από εξέταση καταγραφής κλειστού κυκλώματος εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος, σε χρόνο που συνάδει με την μετάβαση του στον χώρο εξωτερικά των αναχωρήσεων ως αναφέρεται πιο πάνω, να συναντάται με άγνωστο πρόσωπο σε καφετέρια, να κάθονται μαζί σε τραπεζάκι και ο κατηγορούμενος να βγάζει κάτι από τσάντα ώμου και να το παραδίδει στο άγνωστο πρόσωπο. Μετά από έρευνα στα αρχεία του Τμήματος Τελωνείων για προηγούμενες δηλώσεις μεταφοράς μετρητών από τον κατηγορούμενο προέκυψαν οι ακόλουθες σε διακινήσεις μέσω αεροδρομίων Λάρνακας και Πάφου, συνοδευόμενες από ψευδείς δηλώσεις ότι προέρχονταν από εισοδήματα του κατηγορούμενου και προτιθέμενη μεταφορά σε χώρα της Ε.Ε.: Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 95.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 04/05/2023 και αναχώρηση του στις 06/05/2023 προς Βουδαπέστη. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 155.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 08/05/2023 και 148.800 κατά την αναχώρηση του στις 10/05/2023 από το αεροδρόμιο Πάφου προς Βαρκελώνη. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 200.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 12/05/2023 και 199.280 κατά την αναχώρηση του στις 17/05/2023 από το αεροδρόμιο Λάρνακας προς Βαρκελώνη μέσω Αθήνας. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 200.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 18/05/2023 και 199.500 και κατά την αναχώρηση του στις 19/05/2023 προς Βουδαπέστη. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 200.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 20/05/2023 και 199.300 κατά την αναχώρηση του στις 23/05/2023 προς Βαρκελώνη μέσω Βιέννης. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 200.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 24/05/2023, χωρίς να εντοπίζεται η αναχώρηση. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 200.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 04/06/2023 και 199.330 κατά την αναχώρηση του στις 06/06/2023 από το αεροδρόμιο Λάρνακας προς Βαρκελώνη μέσω Βενετίας. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 199.900 ευρώ κατά την άφιξη στις 07/06/2023 και 199.300 και κατά την αναχώρηση του στις 09/06/2023 προς Βαρκελώνη μέσω Βουδαπέστης. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 199.890 ευρώ κατά την άφιξη του στις 11/06/2023 και 198.000 κατά την αναχώρηση του στις 13/06/2023, προς Βαρκελώνη μέσω Βιέννης. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 198.000 ευρώ κατά την άφιξη του στις 15/06/2023 και 198.780 και κατά την αναχώρηση του στις 17/06/2023 προς Βαρκελώνη μέσω Βιέννης. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 199.300 ευρώ κατά την άφιξη του στις 19/06/2023 , χωρίς να εντοπίζεται η αναχώρηση. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 199.850 ευρώ κατά την άφιξη του στις 27/06/2023 και 199.300 κατά την αναχώρηση του στις 29/06/2023 προς Βαρκελώνη μέσω Βουδαπέστης. Στο αεροδρόμιο Πάφου, δήλωσε 199.940 ευρώ κατά την άφιξη του στις 30/06/2023, χωρίς να εντοπίζεται η αναχώρηση. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δήλωσε 90.270 ευρώ κατά την άφιξη του στις 16/09/2023 , χωρίς να εντοπίζεται η αναχώρηση. Παραμένει άγνωστο ποιος έδινε τα χρήματα στον κατηγορούμενο και πού κατέληγε το ποσό μετά που το παρέδιδε ο κατηγορούμενος σε άλλο πρόσωπο στην Κύπρο. Αυτό που εκ των πραγμάτων προκύπτει από το σύνολο των πιο πάνω δεδομένων είναι ότι δηλώνοντας τα σχετικά ποσά ως εισερχόμενα στην χώρα προορισμού ( Αυστρία, Ουγγαρία, Ελλάδα και τελικώς Ισπανία) από άλλη χώρα της Ε.Ε., δηλαδή των Κύπρο, επιτυγχανόταν νομιμοποίηση ανάλογου κεφαλαίου. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αιτούμαστε διάταγμα δήμευσης του κατασχεθέντος ποσού. Τα κατασχεθέντα τσιγάρα να τύχουν χειρισμού σύμφωνα με τις διαδικασίες του Τμήματος Τελωνείων. Άλλα αντικείμενα που κατασχέθηκαν ως τεκμήρια να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους». Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όπου αναφέρονται οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος γεννήθηκε στις 19/12/1976 στην Ουκρανία και από 19 ετών διέμενε στην Ελλάδα. Ο πατέρας του απεβίωσε το 2000 ενώ η μητέρα του ηλικίας 73 ετών βρίσκεται στην Ελλάδα, συντηρείται με μηνιαίο επίδομα και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο, φοίτησε για δύο χρόνια σε πανεπιστήμιο, στον κλάδο πολιτικής μηχανικής, αλλά διέκοψε για να εργαστεί. Εργάστηκε σε κουφώματα, κουζίνες και φούρνους, ενώ έλαβε και επαγγελματική άδεια οδηγού φορτηγού όπου απασχολείται τα τελευταία 20 χρόνια. Από το 2014 συμβιώνει με Γερμανίδα υπήκοο η οποία είχε αποκτήσει τρία παιδιά από γάμο της και τα οποία ο κατηγορούμενος μεγαλώνει σαν δικά του. Αντιμετωπίζει και ο ίδιος προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα καρδιολογικά προβλήματα. Ο κύριος Τελώνης προέβηκε σε περαιτέρω παράθεση στοιχείων σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου. έθεσε ότι ο κατηγορούμενος εργάζεται ως οδηγός με μηνιαίο μισθό περί τα €900 είναι άγαμος και βοηθά στο μέτρο των δυνατοτήτων του τη γυναίκα με την οποία συζεί. Ανέφερε ότι συντηρεί την μητέρα του λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Αντιμετωπίζει και ο ίδιος προβλήματα υγείας αφού υποφέρει από καρδιακό πρόβλημα με την καρδία του να λειτουργεί σε ποσοστό 50% του φυσιολογικού για παροχή αίματος προς το σώμα και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή επί μονίμου βάσεως. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό μητρώο του και το γεγονός ότι ο ίδιος μετέφερε τα λεφτά στη Δημοκρατία χωρίς να γνωρίζει την προέλευση τους, ούτε για ποιο σκοπό μεταφέρονταν και ότι για όλες τις ενέργειες του αμειβόταν με ένα ποσό της τάξης που κυμαινόταν από €100-€400 ανάλογα με το ποσό το οποίο θα μετέφερε. Φυσικά όφειλε να γνωρίζει ότι τα εν λόγω ποσά τα οποία μετέφερε στη Δημοκρατία προέρχονταν από παράνομες δραστηριότητες και αυτό μπορούσε να το αντιληφθεί καταβάλλοντας την εύλογη επιμέλεια. Πρόσθεσε ότι το ποσό που μετέφερε επρόκειτο τις περισσότερες φορές για το ίδιο ποσό από το οποίο αφαιρείτο ή προσθέτονταν μικροποσά. Εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορούμενου και κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει κάθε δυνατή επιείκεια. Ήταν εισήγηση τέλος του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το Δικαστήριο με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου μπορεί να εξετάσει και να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που δυνατό να επιβάλει. Χωρίς αμφιβολία τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος με δική του παραδοχή είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα τους φαίνεται από τις προβλεπόμενες ποινές που σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 είναι χρηματική ποινή μέχρι €85,000 ή και 5 χρόνια φυλάκιση. Αναφορικά με τις κατηγορίες αλλά 5-34 προβλέπεται ποινή φυλάκισης 5 χρόνων ή και χρηματική ποινή ύψους €50,
2. Για την κατηγορία 4 η ποινή η οποία προβλέπεται είναι αυτή της φυλάκισης των 3 ετών ή και χρηματική ποινή ύψους €10,
3. Προκύπτει από τις ποινές ότι ο νομοθέτης θέλησε να προσδώσει ιδιαίτερη σοβαρότητα στα εν λόγω αδικήματα ιδιαίτερα αν ο δράστης γνωρίζει ότι η περιουσία που κατείχε είναι έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, οπόταν και η προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης των 14 χρόνων, ακριβώς για αποτροπή διάπραξης τέτοιας φύσεως αδικημάτων όπου η περιουσία είναι το αποτέλεσμα παράνομων δραστηριοτήτων και την οποία ο αδικοπραγήσας προσπαθεί να νομιμοποιήσει και κατ΄ επέκταση να απολαύσει. Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Κουρουζίδη κ.ά. Ποινική Έφεση 19/20, ημερομηνίας 20/7/2022 αναφέρθηκαν τα εξής: «Όσον δε αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες πράξεις, το Κακουργιοδικείο, αφού επεσήμανε ότι οι προβλεπόμενες κατ' ανώτατο όριο ποινές ανέρχονται σε ποινή φυλάκισης 14 ετών ή ποινή προστίμου €500.000, ορθά καθοδηγήθηκε από το ακόλουθο απόσπασμα της υπόθεσης Θεοφάνους v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 298/2018, ημερ. 27.6.2018: «Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγήσαντα των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητάς του. Είναι αυτή την απόλαυση που έχει στο επίκεντρό του το υπό αναφορά αυτοτελές αδίκημα (Δέστε: Μαληκκίδης (ανωτέρω), Βασιλείου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 12/2015 ημερ. 4.7.2017, ECLI:CY:AD:2017:B241, ECLI:CY:AD:2017:B241 και Λεμονάρη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 212/2017 ημερ. 17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, ECLI:CY:AD:2019:B150), και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της. Το Κακουργιοδικείο, ορθά επεσήμανε, πως τα αδικήματα που διέπραξε ο εφεσείων έχουν σε έντονο βαθμό το στοιχείο της απάτης και περαιτέρω ότι η διάπραξή τους ήταν προϊόν οργάνωσης και προσχεδιασμού με τη συμμετοχή και άλλων προσώπων - τα οποία ως ιθύνων νους δεν κατονόμασε.» Είναι σαφές λοιπόν από το πιο πάνω απόσπασμα ότι υπάρχει αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών για πάταξη αυτών των παράνομων συμπεριφορών και που έχουν σχέση με το οικονομικό έγκλημα, οι οποίες οφείλουμε να πούμε ότι παρουσιάζουν αυξητική τάξη, κάτι που λαμβάνουμε υπόψη από τον μεγάλο αριθμό των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και περιλαμβάνουν αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (βλ. Sydenham v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 210, Αστυνομία ν. Βακανά, Ποινική Έφεση Αρ. 173/2020, ημερομηνίας 20/5/2021), ECLI:CY:AD:2021:B

1. Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος ανέλαβε να μεταφέρει ποσό στη Δημοκρατία έναντι αμοιβής. Το ύψος του ποσού φαίνεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπου με το υψηλότερο να ανέρχεται στις €200.
2. Όφειλε να γνωρίζει ότι το εν λόγω ποσό ήταν προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων. Αυτό προκύπτει και από το ότι ο ίδιος με την άφιξη του ή και αναχώρηση του από τη Δημοκρατία δήλωνε στις αρχές του Τελωνείου ότι ήταν από εισοδήματα από εργασία του κάτι το οποίο βέβαια δεν ίσχυε και γι΄ αυτό αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1 και 2 στο κατηγορητήριο. Με την ενέργεια του αυτή ο κατηγορούμενος, πέραν του ότι συνέβαλε στη νομιμοποίηση παρανόμως αποκτηθέντων εσόδων, προέβαινε και σε αναληθείς δηλώσεις, γεγονός το οποίο περιέχει και το στοιχείο της εξαπάτησης. Αυτό δεν μπορεί παρά να ληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο στην όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Παρά τα πιο πάνω όμως το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν μειώνεται αλλά ούτε και ατονεί αφού οφείλει να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον κάθε κατηγορούμενο, ανάλογα με τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478). Από την άλλη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να υπερακοντίζει και το άλλο Δικαστικό καθήκον για την επιβολή της αρμόζουσας για τον συγκεκριμένο παραβάτη ποινής. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του η οποία κρίνεται ως άμεση δεδομένου ότι μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου ο κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή. Η παραδοχή είναι νομολογημένο λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας και επιφέρει έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28). Περαιτέρω προσμετρούμε προς όφελος του το λευκό ποινικό μητρώο του, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τόσο ο ίδιος όσο και πρόσωπο του πολύ στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος, τα περαιτέρω προβλήματα τα οποία θα δημιουργηθούν με τον τυχόν εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές, αφού είναι από τα εισοδήματα από την εργασία του που συντηρείται, το ότι δεν ήταν ο οργανωτής του όλου εγχειρήματος, τη μεταμέλεια και απολογία του ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι άλλο έχει τεθεί από πλευράς υπεράσπισης για το σκοπό επιμέτρησης της ποινής. Να πούμε εδώ ότι δεν έχει τεθεί από την πλευρά του κατηγορουμένου οποιοδήποτε ιατρικό δεδομένο, πέραν του πιστοποιητικού για το καρδιολογικό ζήτημα που έχει, που να βεβαιώνει ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης θα προκαλέσει ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού ή θα επιδεινώσει το όποιο πρόβλημα υγείας αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ή ότι το περιβάλλον της φυλακής είναι ακατάλληλο αναφορικά με την κατάσταση υγείας του. Αυτό το θέτουμε έχοντας κατά νουν ότι για να αποφευχθεί η ποινή φυλάκισης, απαιτείται η προσκόμιση ιατρικής ή άλλης μαρτυρίας που να βεβαιώνει πως η κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου θα επιδεινωθεί λόγω της φυλάκισης ή ότι τα προβλήματα υγείας δεν μπορούν να τύχουν διαχείρισης με τις κατάλληλες οδηγίες από τις κεντρικές φυλακές (βλ. Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 144, El Kara Amira Mohammad ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 239, Μίλτος Απόστολου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 153/17, ημερομηνίας 27/9/2017, ECLI:CY:AD:2017:D321 Σε σχέση προς την ποινολογική μεταχείριση κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις και προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση του τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων και έχοντας συγχρόνως κατά νουν πως «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1), παραθέτουμε ως καθοδηγητικές και ενδεικτικές τις ακόλουθες κατωτέρω αποφάσεις. Θα πρέπει όμως πρώτα να διευκρινίσουμε ότι οι υποθέσεις αυτές που θα τεθούν πιο κάτω αφορούν το αδίκημα και πάλι της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες με την προβλεπόμενη ποινή όμως για τα εν λόγω αδικήματα να είναι αυτή της φυλάκισης των 14 χρόνων ή και χρηματική ποινή ύψους €500.000 αφού ο δράστης γνώριζε ότι η περιουσία ήταν έσοδο από παράνομες δραστηριότητες στη βάση του άρθρου 4

(1)(α) του Νόμου. Στην παρούσα περίπτωση νομικό υπόβαθρο των αδικημάτων των κατηγοριών 5-34 αποτελεί το άρθρο 4

(1)(β) του νόμου με προβλεπόμενη ποινή να είναι αυτή της φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια ή και χρηματική ποινή ύψους €50.000 αφού ο κατηγορούμενος όφειλε να γνωρίζει ότι η περιουσία ήταν έσοδο από παράνομες δραστηριότητες. Στην υπόθεση Mαληκκίδης ν. Δημοκρατίας

(2016)2 ΑΑΔ 1186, η ποινή των 6 ετών που επιβλήθηκε Πρωτόδικα για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείοντας είχε νομιμοποιήσει ποσό ύψους €498.

1. Στην υπόθεση Λεμονάρης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 212/17, ημερομηνίας 17/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:B150 η ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων που επέβαλε το Κακουργιοδικείο επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Ο εφεσείοντας εκμεταλευόμενος την επαγγελματική του ιδιότητα και την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο παραπονούμενος του απέσπασε ποσό μισού περίπου εκατομμυρίου Ευρώ. Στην υπόθεση Βακανά, (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την ποινή των δύο ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών. Η εγκληματική δράση του εφεσίβλητου του απέφερε το ποσό των €383.304,
2. Στην υπόθεση Κουρουζίδη, (ανωτέρω), η ποινή φυλάκισης των 5 ετών που επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο 1 και πάλι σε αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Έχοντας λοιπόν υπόψη μας όσα αναφέραμε πιο πάνω, τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα όσα έχουν τεθεί από πλευράς υπεράσπισης για σκοπούς μετριασμού και επιβολής ποινής, κρίνουμε αναπόφευκτα ότι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στις κατηγορίες 5-34 ποινή φυλάκισης 2 ετών στην κάθε μία κατηγορία Οι ποινές, έχοντας πάντοτε κατά νουν και την αρχή της συνολικότητας, να συντρέχουν. Αυτό που παραμένει προς εξέταση είναι το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε και που αποτελεί και την εισήγηση της υπεράσπισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλούμε καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 ΑΑΔ 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 ΑΑΔ 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ.121/17, ημερομηνίας 21/9/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311, τέθηκαν τα εξής σε σχέση με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε περίπτωση εξέτασης ζητήματος αναστολής εκτέλεσης επιβληθείσας ποινής: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Το Δικαστήριο έχει αναφερθεί προηγουμένως στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και που λήφθηκαν υπόψιν κατά την επιμέτρηση και την επιβολή της ποινής και που επηρέασαν το ύψος της. Κρίση μας και έχοντας κατά νουν τις νομολογιακές αρχές που αναφέραμε και την σοβαρότητα των αδικημάτων, είναι ότι ούτε οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ούτε και τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης είναι τέτοια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Θεωρούμε ότι διαφορετική προσέγγιση δεν θα αντικατόπτριζε τη σοβαρότητα των αδικημάτων και δεν θα εκπλήρωνε τους σκοπούς της ποινής. Ως εκ τούτου η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση, δηλαδή από τις 28/12/2023, να συνυπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155. Το κατασχεθέν ποσό να δημευθεί. Τα κατασχεθέντα τσιγάρα να τύχουν χειρισμού σύμφωνα με τις διαδικασίες του Τμήματος Τελωνείων και τα άλλα αντικείμενα που κατασχέθηκαν ως τεκμήρια να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο