Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. MAJD ALBALI, Αρ. Υπόθεσης: 2484/23, 30/9/2024

(1)του Κεφ. 154 και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες κατηγορίας του αποδίδεται ότι κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά αξίας €3000 στην γυάλινη είσοδο του πρατηρίου καυσίμων που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ιδιοκτησίας του Γεώργιου Κούππα από την Πάφο. Τα γεγονότα που πλαισιώνουν τις πιο πάνω κατηγορίες προκύπτουν μέσα από τα ευρήματα της σχετικής καταδικαστικής απόφασης τα οποία έχουν ως εξής: Στην είσοδο της Πόλης Χρυσοχούς της Επαρχίας Πάφου βρίσκεται το πρατήριο καυσίμων της εταιρείας ΕΚΟ του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Γεώργιος Κούππας και λειτουργεί με την βοήθεια του υιού του Αντρέα Κούππα. Το πρατήριο αποτελείτε από τον εξωτερικό χώρο αυτού όπου βρίσκονται οι αντλίες ανεφοδιασμού καυσίμων ενώ επίσης εντός του ίδιου τεμαχίου βρίσκεται και το κατάστημα το οποίο για σκοπούς εισόδου και εξόδου διατηρεί ανοιγοκλεινόμενες γυάλινες πόρτες. To Σάββατο 04.02.2023 με την ολοκλήρωση των εργασιών του πρατηρίου ο Αντρέας Κούππας προχώρησε και κλείδωσε την πόρτα του καταστήματος με δύο κλειδαριές ενώ πριν την αποχώρηση του ενεργοποίησε και τον συναγερμό. Την Κυριακή 05.02.2023 και ώρα 22:19 ήχησε το σύστημα συναγερμού του καταστήματος με ειδοποίηση που απέστειλε στο κινητό τηλέφωνο του Α. Κούππα ενώ σε έλεγχο που διενήργησε από το κινητό του τηλέφωνο στο κλειστό σύστημα παρακολούθησης του πρατηρίου διαπίστωσε ότι υπήρχαν σπασμένα γυαλιά στο πάτωμα του καταστήματος, η ταμειακή μηχανή που βρισκόταν εντός αυτού ήταν ανοικτή και το συρτάρι αυτής βγαλμένο. Αμέσως ο Α. Κούππας μετέβηκε στο πρατήριο μαζί με τον πατέρα του και διαπίστωσε ότι η κύρια είσοδος του καταστήματος ήταν θρυμματισμένη και γυαλιά βρίσκονταν στο πάτωμα και είχε κλαπεί από το κατάστημα το ποσό των €300 που βρισκόταν σε διάφορα χαρτονομίσματα και κέρματα εντός της ταμειακής μηχανής καθώς και ένα τσαντάκι δερμάτινο χρώματος μαύρου που έφερε την επιγραφή της ΣΠΕ ΠΟΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ εντός του οποίου περιέχετο το χρηματικό ποσό των €3000 σε χαρτονομίσματα και επιταγές καθώς και προσωπικά έγγραφα του Γ. Κούππα. Από έλεγχο που διενεργήθηκε στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του πρατηρίου που κάλυπτε μέσω διαφόρων καμερών τόσο τον χώρο των αντλιών όσο και το εσωτερικό του καταστήματος διαπιστώθηκε ότι στις 05.02.2023 και περί ώρα 22:19 η γυάλινη είσοδος του καταστήματος του πρατηρίου εμβολίστηκε και έσπασε από το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [ ] μάρκας Suzuki μπλε χρώματος και στην συνέχεια ο οδηγός αυτού φαίνεται να αποβιβάζεται από το όχημα φέροντας κουκούλα στο πρόσωπο και μαύρο δεξί γάντι και κόκκινο αριστερό γάντι να εισέρχεται εντός του καταστήματος και να πηγαίνει στο χώρο της ταμειακής μηχανής και να προβαίνει σε έρευνα και λήψη αντικειμένων και στην συνέχεια να επιβιβάζεται στο αυτοκίνητο και να αναχωρεί. Από το χώρο του καταστήματος διαπιστώθηκε ότι είχαν κλαπεί τα όσα περιγράφονται ανωτέρω. Στις 05.02.2023 και περί ώρα 23:05 ο Αστυφύλακας 1127 ενώ μετέβαινε από την Πάφο προς τον Αστυνομικό Σταθμό Πόλης Χρυσοχούς για μεταφορά κρατουμένου, εντόπισε στον κύριο δρόμο Πάφου - Πόλης Χρυσοχούς παρά το χωριό Γιόλου ακινητοποιημένο πάνω σε κιγκλίδωμα και μέσα σε χαντάκι το όχημα [ ] για το οποίο είχε ενημερωθεί ενωρίτερα μέσω ασυρμάτου ότι είχε εμπλακεί σε διάρρηξη πρατηρίου βενζίνης στην Πόλη Χρυσοχούς και αναζητείτο. Από έρευνες που έγιναν σε σχέση με το όχημα [ ] διαπιστώθηκε ότι αυτό είχε δηλωθεί ως κλοπιμέο από τις 29.01.2023 μέσω του ιδιοκτήτη του Ivan Nikiforov αφού το είχε σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο δίπλα από την κατοικία του στην οδό Ιερεμίας αρ. 1 στο Αναβαργός. Δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 22.01.2024 κρίθηκε λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη κυρίως περιστατικής μαρτυρίας ότι ο δράστης των αδικημάτων που αποτελούν αντικείμενο των Κατηγοριών 1, 2 και 3 ήταν ο Κατηγορούμενος. Ως αναφέρθηκε από την κα. Μανώλη ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες σύμφωνα και με το περιεχόμενο του Παραρτήματος Α που παραδόθηκε στο Δικαστήριο ως ακολούθως: (α) Υπόθεση 6296/2019 Ε.Δ.Πάφου στην οποία στις 15.01.2020 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 18 μηνών σε αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατοικίας που έλαβαν χώρα στις 08.09.

1. Στην υπόθεση αυτή λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση 6374/19 Ε.Δ.Πάφου που επίσης ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε για το αδίκημα της κλοπής που έλαβε χώρα στις 21.08.
2. (β) Υπόθεση 91/2021 Ε.Δ.Πάφου στην οποία στις 04.02.2021 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 1 έτους στο αδίκημα της απόδρασης προσώπου που τελεί υπό νόμιμο κράτηση που διαπράχθηκε στις 07.01.
3. (γ) Υπόθεση 1414/2021 Ε.Δ.Λάρνακας στην οποία στις 11.11.2021 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 25 ημερών στο αδίκημα της κλεπταποδοχής που έλαβε χώρα στις 28.08.
4. (δ) Υπόθεση 3663/2019 Ε.Δ.Πάφου στην οποία στις 27.04.2023 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 1 μηνός με αναστολή για τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός και μεταφοράς επιθετικού όπλου που έλαβαν χώρα στις 08.02.
5. (ε) Υπόθεση 1310/2019 Ε.Δ.Πάφου στην οποία στις 29.02.2024 του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους €250 στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας που έλαβε χώρα στις 19.02.
6. (στ) Υπόθεση 5405/2018 Ε.Δ.Πάφου στην οποία στις 29.05.2024 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 6, 4 και 3 μηνών για τα αδικήματα της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και παράνομης κατοχής περιουσίας που έλαβαν χώρα μεταξύ των ημερομηνιών 08.08.2018 με 22.08.
7. Στον φάκελο της υπόθεσης βρισκόταν έκθεση του Γραφείου Ευημερίας Πάφου ημερομηνίας 13.02.2023 αντίγραφο της οποίας είχε στην κατοχή της η κα. Σαββίδου δηλώνοντας στο Δικαστήριο ότι δεν έχει επέλθει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στις περιστάσεις του κατηγορούμενου από αυτές που ήδη περιγράφονται στην έκθεση ένεκα του ότι αυτός κατέστηκε υπόδικος στην υπόθεση από τις 27.03.2023 και δεν επιθυμούσε την ετοιμασία νέας έκθεσης. Σύμφωνα με την έκθεση ο Κατηγορούμενος ηλικίας 25 ετών γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Συρία προερχόμενος από φτωχή πολύτεκνη οικογένεια. Ο πατέρας του διέμενε στην Κύπρο τα τελευταία 24 χρόνια ενώ ο ίδιος και η μητέρα ήρθαν στην Κύπρο το 2013 και ενώ οι γονείς του είχαν χωρίσει από το 2007 και διαβαίνουν ξεχωριστές ζωές. Πρόκειται για πρόσωπο ως αναφέρεται στην έκθεση το οποίο από πολύ μικρή ηλικία άρχισε την χρήση ουσιών. Φοίτησε μέχρι την Α τάξη του Λυκείου ενώ στην συνέχεια διέκοψε την φοίτηση του λόγω της ανάγκης του να εργαστεί και να καλύψει τις προσωπικές του ανάγκες. Μέχρι το 2016 απασχολείτο στον ιδιωτικό τομέα ενώ το 2017 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης σε υποθέσεις διαρρήξεων μέχρι και τον Σεπτέμβριο του
8. Μάλιστα στις 31.12.2020 συνελήφθηκε για ληστεία και αποφυλακίστηκε τον Δεκέμβριο του 2021 και έκτοτε αναζητά εργασία ενώ διαμένει με την μητέρα του σε δική της κατοικία χωρίς να διαθέτει οποιαδήποτε κινητή η ακίνητη περιουσία. Στην σύντομη προφορική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του πελάτη της και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αιτήθηκε εδώ και καιρό όπως τύχει αξιολόγησης από την Αρμόδια Συμβουλευτική Επιτροπή για το κατά πόσον ήταν κατάλληλο πρόσωπο για να παραπεμφθεί σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης και συγκεκριμένα την Αγία Σκέπη χωρίς όμως μέχρι και σήμερα η Επιτροπή να επικοινωνήσει μαζί του για σκοπούς αξιολόγησης με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει το αίτημα του αυτό. Αποτέλεσε εισήγηση της συνηγόρου του Κατηγορούμενου ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο χρόνος που αυτός κρατείται ως υπόδικος στα πλαίσια της υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 27.03.2023 όπου θα μπορούσε και κάποιος κατά την συνήγορο να ισχυριστεί εύλογα ότι αυτός έχει εκτίσει την ποινή του ενώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείτε το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και στρέφονται κατά της περιουσίας είναι σοβαρά. Ποιο συγκεκριμένα τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί νομοθετικά διαλαμβάνουν τις ακόλουθες μέγιστες ποινές: 1η Κατηγορία: Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ. 154. Το άρθρο αυτό κατηγοριοποιεί το αδίκημα ως κακούργημα και επιφέρει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και επτά χρόνια. 2η Κατηγορία: Το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και τρία χρόνια. 3η Κατηγορία: Το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154 το οποίο επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνια ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Συνεπώς το Δικαστήριο καλείται στην υπό εξέταση υπόθεση να αποφασίσει ποια είναι η κατάλληλη (είδος και ύψος) υπό τις περιστάσεις ποινή για τον κατηγορούμενο σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί και έχοντας κατά νου ότι η υπόθεση τυγχάνει συνοπτικής εκδίκασης στη βάση γραπτής συγκατάθεσης που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Η σοβαρότητα των κατηγοριών που αφορούν τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών υπογραμμίζεται μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινόμενου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίσθηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στην Κύπρο όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει αλλά αντίθετα παρουσιάζει αυξητική στάση (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη και συνάμα να δημιουργηθεί ρήγμα στην πίστη που αυτός εναποθέτει στις αρμόδιες αρχές και εξουσίες της πολιτείας που είναι υπεύθυνες για την προστασία του ιδίου αλλά και της περιουσίας του. Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου για αντικείμενα που αφορούσαν €45.134,17 εκ των οποίων ανακτήθηκε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Hussein v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 252/2018, 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο (μετά από παραδοχή του), -ηλικίας τότε 47 ετών και πατέρα πέντε ανήλικων παιδιών, λευκού ποινικού μητρώου-, των τεσσάρων χρόνων (σε κάθε μία από τις δέκα κατηγορίες που αντιμετώπισε, οι οποίες διατάχθηκε να ήταν συντρέχουσες), για δεκαέξι συνολικά διαρρήξεις που έλαβαν χώρα σε διάστημα τριών χρόνων περίπου, από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποκόμισε όφελος €30.000, χωρίς αποζημίωση των θυμάτων της παράνομης δράσης του, εφόσον τα κλαπέντα δεν ανευρέθηκαν. Στη δε υπόθεση Σωτήρη Ζαχαρία Γεωργίου, Άλλως Καμμούγιαρος. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2,5 ετών σε πρόσωπο 22 ετών, νυμφευμένο με παιδί ηλικίας 19 μηνών, που έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, με δυο προηγούμενες καταδίκες και αφού λήφθηκαν υπόψη 6 υποθέσεις για διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, με μέρος των κλαπέντων να έχει ανευρεθεί και με παραδοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 8 κατηγορίες για τη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής (οι κατηγορίες 1 και 2) και διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής (οι κατηγορίες 3-8). Καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 2½ ετών στην κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη 6 υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζεται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές - 5 από οχήματα και 3 από κουτιά εισφορών. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860.50 πλέον $35 Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41.45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ( HUSEYIN VEDAT v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Π.Ε. 142/2012 ημερ. 22.11.12 2ΑΑΔ 787) επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης ύψους 18 μηνών που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον Εφεσείοντα για το αδίκημα της κλοπής χρηματικού ποσού ύψους €370 ευρώ. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή ήταν αυτή των 3 ετών. Στην απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στην προηγούμενη διαγωγή του Εφεσείοντα και ότι αυτός ουσιαστικά δεν είχε ανταποκριθεί στην επιείκια που του είχε δοθεί αφού βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα εκ των οποίων στη μία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης ύψους 12 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης καταστήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε επίσης στην απόφαση του, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Εφεσείοντα ο οποίος είχε οικογενειακές υποχρεώσεις αφού είχε αποκτήσει 5 παιδιά δεν μπορούσαν από μόνες να καθορίσουν υπερβολικότητα στην ποινή. Όσον αφορά το γεγονός ότι τα κλαπέντα είχαν επιστραφεί, αυτό σύμφωνα με το Εφετείο δεν αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία με αναφορά στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αφού στη μία περίπτωση ο Εφεσείων είχε συλληφθεί από την αστυνομία επ' αυτοφώρο. Στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20 όπου ο εφεσείων είχε προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια εγκλήματα και ο εφεσείων επρόβαλε ψυχολογικά προβλήματα για μετριασμό της ποινής του. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Αξιοσημείωτο πως ο Κατηγορούμενος για να εξασφαλίσει την πρόσβαση του στο κατάστημα χρησιμοποίησε όχημα το οποίο οδήγησε προς την κεντρική είσοδο του καταστήματος εμβολίζοντας την γυάλινη είσοδο με το μπροστινό μέρος του οχήματος καταστρέφοντας την ολοκληρωτικά λόγω της βιαιότητας και σφοδρότητας του κτυπήματος με το όχημα να εισέρχεται και αυτό μερικώς εντός του καταστήματος. Επιβαρυντικό παράγοντα αποτελεί και το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος έχει πλούσιο ποινικό μητρώο με κάποια από τα αδικήματα τα οποία έχει καταδικαστεί να αφορούν και πάλι αδικήματα κατά της περιουσίας και συγκεκριμένα αυτός φαίνεται να έχει τα τελευταία χρόνια καταδικαστεί για αδικήματα: διάρρηξης και κλοπής κατοικίας (αφορά την υπόθεση 6296/19), κλοπής (αφορά την υπόθεση 6296/19), κλεπταποδοχής (αφορά την υπόθεση 1414/21), κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων την νύκτα (αφορά την υπόθεση 3663/19) και παράνομης κατοχής περιουσίας (αφορά την υπόθεση 1310/19). Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου είναι δυστυχώς πλούσια και τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί και σαφώς επιβαρύνει τη θέση του κατηγορούμενου είναι η διάπραξη σοβαρής φύσεως αδικημάτων κατά της περιουσίας σε επαναλαμβανόμενη βάση. Επίσης λαμβάνεται υπόψη και η ταλαιπωρία και ανησυχία που προκλήθηκε στους παραπονούμενους της υπο εξέταση υπόθεσης ως αποτέλεσμα της δράσης του κατηγορούμενου. Ακόμη σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη και η ζημιά που οι παραπονούμενοι επωμίστηκαν από την στέρηση της κατοχής και χρήσης της περιουσίας που κλάπηκε συνεπεία της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Μάλιστα η μη επιστροφή της κλαπείσας περιουσίας καταδεικνύει ότι η ζημιά στους παραπονούμενους θα είναι μόνιμης φύσεως. Περαιτέρω ουδεμία μορφή αποζημίωσης υπήρξε από τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας του ιδιοκτήτη του επίδικου υποστατικού που διέρρηξε και της περιουσίας που έκλεψε επιδεικνύοντας ασέβεια και θράσος. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω θα προχωρήσω με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)το νεαρό της ηλικίας του

(2)τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και περιγράφονται αυτούσιες ανωτέρω.

(3)το γεγονός ότι πρόκειται για πρόσωπο με εξάρτηση από πολύ νεαρή ηλικία σε ναρκωτικές ουσίες Από την άλλη καθιστώ σαφές ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ την εισήγηση της κας. Σαββίδου ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή θα πρέπει να προσμετρήσει προς όφελος του Κατηγορούμενου. Και αυτό γιατί τα αδικήματα φαίνεται να διαπράχθηκαν στις 06.02.2023 και ο Κατηγορούμενος συνδέθηκε αργότερα ως δράστης αυτών. Συνελήφθηκε δε στις 26.03.2023 και με την υπόθεση να καταχωρείτε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 27.03.2023 με τον Κατηγορούμενο στην συνέχεια να μην παραδέχεται τις κατηγορίες και την υπόθεση να οδηγείται σε ακρόαση η οποία ολοκληρώθηκε με την καταδικαστική απόφαση ημερομηνίας 22.01.2024. Ως εκ τούτου αποτελεί κατάληξη μου λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω ότι δεν υπήρξε τέτοια καθυστέρηση στην υπό εξέταση υπόθεση που θα είχε καταλυτικό ρόλο στην επιβολή της ποινής. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας. Επαναλαμβάνω πως τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: 1η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 3 ετών. 2η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 2 ετών. 3η Κατηγορία: Σε σχέση με το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Και θα το πράξω αυτό παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε εισήγηση από πλευράς της κας. Σαββίδου για αναστολή τυχόν ποινής στερητικής της ελευθερίας αφού υπενθυμίζεται ότι αυτή περιορίστηκε να εκφράσει την άποψη ότι η περίοδος που ο πελάτης της κατέστηκε υπόδικος στα πλαίσια της υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 27.03.2023 μέχρι και σήμερα αποτελεί περίοδο σημαντικής διάρκειας για να ισχυριστεί κάποιος ότι αυτός έχει εκτίσει ουσιαστικά την ποινή που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης εισήγηση που το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει αποδεχτεί ένεκα της εξαιρετικής σοβαρότητας της υπόθεσης που καλείται να επιβάλει ποινή. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στην υπό εξέταση υπόθεση υπάρχει ως αναφέρθηκε αναλυτικά και ανωτέρω πλούσια εγκληματική δράση του κατηγορούμενου ως επιβεβαιώνετε και από το ποινικό του μητρώο με την διάπραξη από μέρους του στο πρόσφατο παρελθόν αδικημάτων μεταξύ άλλων όμοιας φύσεως με αυτά που έχει βρεθεί ένοχος στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Επιπρόσθετα τα αδικήματα της φύσεως που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην υπό εξέταση υπόθεση πέρα του ότι είναι ιδιαίτερα σοβαρά, ευρίσκονται σε έξαρση, κάτι το οποίο επιτάσσει την αυστηρή αντιμετώπιση. Είμαι σε θέση να έχω δικαστική γνώση για τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχουν λάβει αυτά τα αδικήματα ιδίως εντός της Επαρχίας Πάφου, από τον όγκο και την καθημερινή, θα έλεγα, συχνότητα διεκπεραίωσης τέτοιων υποθέσεων είτε μετά από παραδοχές είτε μετά από ακροαματική διαδικασία. Δεν διαβλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο θα πρέπει να ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενο αφού τέτοια απόφαση απεναντίας θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα στην κοινωνία αλλά και στους επίδοξους παραβάτες. Υπενθυμίζεται επίσης πως σε περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων οι προσωπικές περιστάσεις ενός Κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας που στην συγκεκριμένη περίπτωση σημειώνεται αλλά και τονίζεται πως το σύνολο των μετριαστικών του περιστάσεων έχουν ήδη ληφθεί σοβαρά υπόψη στον καθορισμό του τελικού ύψους της ποινής που του έχει επιβληθεί. Σε σχέση με αιτήματα αναστολών ποινών φυλάκισης τα οποία είχαν τεθεί ενώπιον Πρωτόδικων Δικαστηρίων και απορρίφθηκαν σε περιπτώσεις διαρρήξεων και κλοπών αυτά έχουν πρόσφατα απασχολήσει το Εφετείο Κύπρου στις ποινικές Εφέσεις ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.: 227/23, 20/3/2024 και ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ v ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.: 9/24, 19/07/2024 με το Εφετείο να επικυρώνει τις Πρωτόδικες Αποφάσεις και να τονίζει για ακόμα μια φορά την σοβαρότητα των συγκεκριμένων αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών για την αναχαίτιση τους. Συνεπώς οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενο θα έχουν άμεση ισχύ. Η περίοδος έκτισης όμως μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 27.03.2023. Λαμβάνοντας υπόψη την έκταση των ποινών που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν θα ενεργοποιήσω οποιαδήποτε άλλη ποινή φυλάκισης έχει επιβληθεί σε αυτόν και η οποία τυγχάνει αναστολής και αφορά άλλες υποθέσεις στις οποίες έχει καταδικαστεί και απαρτίζουν το ποινικό του μητρώο. Διαχείριση Τεκμηρίων Υπόθεσης: Τα Τεκμήρια της Υπόθεσης να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να καταστραφούν. Έξοδα της Υπόθεσης: Τα έξοδα ανέρχονται ως έχει αναφερθεί στο ποσό των €105 και αυτά να πληρωθούν από την Δημοκρατία. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο