ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 6408/2022, 30/9/2024

(6)συνολικά μάρτυρες ήτοι τους Αστ. 2641 Χριστάκη Ανδρέου (ΜΚ.1), τον Evgeni Kuznetsov (ΜΚ.2), τον Αλέξη Αυγουστή (ΜΚ.3), τον Χαράλαμπο Αθάνατο (ΜΚ.4), τον Φραγκίσκο Γιακουπή (ΜΚ.5), και τον Λοχ. 1289 Πάμπο Αναστάση (ΜΚ.6). Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν από κοινού και ως προς το αληθές του περιεχομένου τους αριθμός εγγράφων ως αυτά περιγράφονται σε σχετικό κατάλογο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Πρόκειται για τα ακόλουθα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν με τη σειρά που αναγράφονται ως τεκμήρια 2 μέχρι και 15: · Η βεβαίωση θανάτου του θύματος · Το Έντυπο Δικαιωμάτων Συλληφθέντων και κρατουμένων προσώπων στην ελληνική γλώσσα αποτελούμενο από 15 σελίδες · Ο όρκος (έντυπο J1) στη βάση του οποίου εξεδόθη εναντίον του ένταλμα σύλληψης · Το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου με βάση το οποίο συνελήφθηκε · Το Έντυπο Δικαιωμάτων Υπόπτων και κατηγορουμένων προσώπων στην ελληνική γλώσσα αποτελούμενο από 12 σελίδες · Η αίτηση προφυλάκισης του υπόπτου (νυν κατηγορούμενου) ημερομηνίας 07.11.2021 με βάση την οποία παραπέμφθηκε σε κράτηση για μία μέρα. · Η γραπτή κατάθεση του Παναγιώτη Γεωργίου ημερ. 08.11.21 · Η γραπτή κατάθεση του Νεόφυτου Σταμάτη ίδιας ημερομηνίας · Η Αναφορά προς τον θανατικό ανακριτή, το διάταγμα μεταθανάτιας εξέτασης και το αίτημα για μετακίνηση του πτώματος ως σετ εγγράφων και όλα ημερομηνίας 09.11.21 · Ιατρικό πιστοποιητικό αιτιών θανάτου με αρ. 70974 του Δρ. Ορθόδοξου Ορθοδόξου ημερομηνίας 09.11.2021 · Η κατάθεση του Λοχ. 3100 Σταύρου Κυριάκου με επισυνημμένη έκθεση για υπολογισμό του συντελεστή τριβής · Η κατάθεση του Αστ. 2411 Κυριάκου Τιττώνη · Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους αποτελούμενη από 4 σελίδες ημερομηνίας 03.02.22 και · Η ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας / νεκροτομής του θύματος που υπογράφεται από τον Δρ. Ορθόδοξου Ορθοδόξου αποτελούμενη από 2 σελίδες Τα εν λόγω παραδεκτά γεγονότα εγκρίθηκαν ως τέτοια και ως αυτά θα επεξηγηθούν στη συνέχεια αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Παραθέτω στη συνέχεια σύνοψη της ενώπιον μου μαρτυρίας Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής ΜΚ.1 Ο ΜΚ.1 αναγνώρισε την γραπτή κατάθεση που έδωσε στα πλαίσια της υπόθεσης, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
2. Σε αυτή αναφέρει ότι είναι αποσπασμένος στο τμήμα τροχαίας στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων από το
3. Έτυχε εκπαίδευσης στην Αστυνομική Ακαδημία Κύπρου στη διερεύνηση και σχεδιαγράφηση τροχαίων δυστυχημάτων, στο ΚΕ.ΠΑ στην επιθεώρηση μηχανοκίνητων οχημάτων και επίσης είναι ειδικός φωτογράφος της Αστυνομίας. Κατά τον ουσιώδη χρόνο μετά που λήφθηκε σχετική πληροφορία, επισκέφθηκε τη σκηνή της θανατηφόρας σύγκρουσης περί ώρα 14:
4. Εκεί συνάντησε του ήδη αφιχθέντες Αστ 0440 Χ. Κωνστανίνου και Αστ. 4918 Α. Χαπέσιη οι οποίοι ρύθμιζαν την τροχαία κίνηση. Εντόπισε το όχημα [ ] στην τελική του θέση ενώ διαπίστωσε ότι από το δυστύχημα τραυματίστηκαν δυο πεζοί που είχαν ήδη μεταφερθεί στο Γ.Ν Πάφου. Έλεγξε τα φώτα τροχαίας και αυτά λειτουργούσαν κανονικά. Παρών στη σκηνή ήταν και ο κατηγορούμενος ο οποίος ως του είχε αναφέρει οδηγούσε το όχημα της εταιρείας που εργαζόταν ως υπάλληλος από την οποία και είχε σχολάσει οδηγώντας προς το σπίτι του. Περαιτέρω του ανέφερε ότι η ταχύτητα του ήταν 50 με 55 ΧΑΩ, οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του από Χλώρακα προς Κάτω Πάφο και υπήρχε κανονική τροχαία κίνηση. Είδε ότι παρά την υπεραγορά «LIDL», υπήρχε φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών τα φώτα της οποίας λειτουργούσαν, ενώ σε απόσταση περίπου 20 μέτρων προηγουμένως είδε ότι το φανάρι στην εν λόγω διάβαση άναψε κίτρινο. Το προπορευόμενο του όχημα πέρασε αλλά είδε το όχημα που βρισκόταν στη δεξιά του λωρίδα να σταματά απότομα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε προσέξει πεζούς. Αμέσως εφάρμοσε τα φρένα του όμως το αυτοκίνητο ολίσθαινε στο δρόμο και δεν σταματούσε και σε σημείο του δρόμου πάνω στη διάβαση είδε τους δυο πεζούς. Ο άντρας προπορευόταν αλλά μόλις είδε το όχημα του κατηγορούμενου σταμάτησε ενώ το θύμα (και σύζυγος του) έτρεξε να διασταυρώσει. Ενόσω το όχημα του κινείτο με εφαρμοσμένα τα φρένα κτύπησε τη γυναίκα (θύμα) με το μπροστινό μέρος και τον άντρα με το δεξιό του καθρεφτάκι. Το όχημα του δεν το μετακίνησε από την τελική του θέση. Μετά που του ανέφερε τα πιο πάνω ο μάρτυρας εντόπισε ίχνη τροχοπέδησης από τους εμπρόσθιους τροχούς του ενεχόμενου οχήματος που ξεκινούσαν πριν από τη διάβαση πεζών, διακόπτονταν στο σημείο που οι δυο πεζοί κτυπήθηκαν, ενώ ξανάρχιζαν και κατέληγαν στους εμπρόσθιους τροχούς. Επίσης εντόπισε καθρεφτάκι του οχήματος το οποίο ως του ανέφερε ο κατηγορούμενος ήταν το δεξιό με το οποίο κτύπησε τον άντρα πεζό. Απουσίαζε δε και το αριστερό καθρεφτάκι καθότι είχε σπάσει από προηγουμένως σύμφωνα με τον κατηγορούμενο. Εντόπισε επίσης κηλίδα αίματος ενώ από τον κατηγορούμενο του υποδείχθηκαν τα σημεία που κτύπησε τους δυο πεζούς επί της διάβασης. Πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα στο οποίο τοποθέτησε τα πιο πάνω ευρήματα του καθώς επίσης και τις πορείες που είχαν τόσο το ενεχόμενο όχημα όσο και οι πεζοί. Το σχέδιο υπογράφηκε αφού πρώτα επεξηγήθηκε από τον κατηγορούμενο. Στη συνέχεια έλαβε τα στοιχεία των δυο πεζών και κατέγραψε τις ζημιές του οχήματος [ ]. Όταν έφθασαν με τον κατηγορούμενο στην τροχαία Πάφου ενημερώθηκαν ότι η γυναίκα πεζή απεβίωσε ενόσω βρισκόταν στο Γ.Ν Πάφου. Ακολούθως υπέβαλε τον κατηγορούμενο σε έλεγχο αλκοόλης και νάρκοτεστ με αρνητικά αποτελέσματα. Επίσης ενημέρωσε για την εξέλιξη του δυστυχήματος σε θανατηφόρο τον Λοχ. 1289 ο οποίος και μετέβηκε στη σκηνή για περαιτέρω διερεύνηση. Ο άνδρας πεζός, ονόματι EVGENII KUZNETSOV, είδε και αναγνώρισε τη σορό της γυναίκας του στο νεκροτομείο του Γ.Ν Πάφου. Ο ίδιος έλαβε φωτογραφίες κατά τη νεκροτομή της σορού του θύματος τις οποίες και εκτύπωσε χωρίς να αλλοιώσει οτιδήποτε. Τέλος παραλήφθηκαν βιολογικά δείγματα από τη σορό τα οποία έδωσε στον Αστ. 2411 προκειμένου να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Στο υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ.1 κατέθεσε σετ εγγράφων που αφορούν τα πιστοποιητικά αναφορικά με τις εκπαιδεύσεις που έτυχε (τεκμήριο 17) το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 18) στο οποίο υπέδειξε τις υπογραφές του άνδρα πεζού και του κατηγορούμενου, το έντυπο καταγραφής αποτελέσματος προκαταρκτικής εξέτασης αλκοόλης (τεκμήριο 19), το έντυπο ζημιών του οχήματος [ ] (τεκμήριο 20) εξηγώντας παράλληλα τις ζημιές που υπέστη, το σετ φωτογραφιών που έλαβε από τη νεκροτομή του θύματος (τεκμήριο 21), τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στη σκηνή του δυστυχήματος (τεκμήριο 22) καθώς και σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος επί κλίμακος 1:250 (τεκμήριο 23). Αναφέρθηκε εκ νέου στα ευρήματα επί της σκηνής και ανέφερε ότι τα υποδειχθέντα υπό του κατηγορούμενου σημεία σύγκρουσης «Χ» που αφορούσε το θύμα και «Χ1» που αφορούσε το σύζυγο της όπως σημειώθηκαν επί του τεκμηρίου 23, συνάδουν με αυτά. Υπέδειξε επί του υπό αναφορά τεκμηρίου την πορεία του ενεχόμενου οχήματος καθώς και των δυο πεζών. Η δρόμος που χρησιμοποιούσε το όχημα αποτελείται από δυο λωρίδες με το πλάτος έκαστης να είναι 3,50μ. Η απόσταση του ίχνους τροχοπέδησης των αριστερών τροχών, που σημειώνεται επί του τεκμηρίου 23 ως Α1, από την αριστερή άκρια του δρόμου ήταν 1,40μ από τη βασική ευθεία, των δεξιών τροχών που σημειώνεται ως Α2 είναι 2,90μ, των αριστερών τροχών, που σημειώνεται ως Α3, ήταν 1,40μ ενώ το ίχνος τροχοπέδησης των δεξιών τροχών που σημειώνεται ως Α4 είχε απόσταση 2,90μ. Η απόσταση του Α1 μέχρι το σημείο σύγκρουσης «Χ» ήταν 8,30μ ενώ του Α2, 7 μέτρα. Η απόσταση του «Χ» από την αριστερή άκρια του δρόμου ήταν 2,50μ και του «Χ1» 3,40μ. Το μήκος του ίχνους τροχοπέδησης Α3 και Α4 ήταν 12,20μ. Η απόσταση της κηλίδας αίματος, που σημειώνεται ως Β1 επί του τεκμηρίου 23 από το σημείο «Χ» ήταν 21,20μ και μέχρι την αριστερή άκρια του δρόμου 2,50μ. Τέλος η απόσταση από τη δεξιά μπροστινή γωνία του ενεχόμενου οχήματος μέχρι το Β1 ήταν 5,30μ. Επίσης ο μάρτυρας περιέγραψε στο Δικαστήριο αριθμό φωτογραφιών της σκηνής από το τεκμήριο 22, και που αφορούν τα ίχνη τροχοπέδησης, το ενεχόμενο όχημα, το δεξιό του καθρεφτάκι, την τελική του θέση, τις ζημιές που υπέστη, καθώς και τη φωτοελεγχόμενη διάβαση. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι ξεκίνησε τη διερεύνηση του δυστυχήματος ως σοβαρού, όμως εφόσον στην πορεία κατέστη θανατηφόρο τότε ανέλαβε ο Λοχίας Π. Αναστάση (ΜΚ.6) που εξέτασε και τον τρόπο λειτουργίας των φώτων διάβασης. Ήταν η θέση του πως τα ίχνη τροχοπέδησης δεν μπορούν να αποκαλύψουν τη σειρά με την οποία κτυπήθηκαν οι πεζοί. Επιθεωρώντας τις φωτογραφίες από τη σκηνή (τεκμήριο 22) ανέφερε πως το ενεχόμενο όχημα υπέστη ζημιά από το σώμα της πεζής κυρίως στο φανάρι και καπό. Είχε όμως και στην πινακίδα λόγω του ότι το θύμα κινείτο κατά τη στιγμή της σύγκρουσης ενώ ο σύζυγος της είχε σταματήσει. Σύμφωνα και με τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος κτυπήθηκε πρώτα η πεζή και ενόσω το όχημα κινείτο είχε επαφή ο άνδρας πεζός με το καθρεφτάκι. Η απόσταση του διάκενου των ιχνών τροχοπέδησης ήταν 3,30μ, ενώ η απόσταση των ιχνών που σημειώνονται ως Α3 και Α4 ήταν 12,20μ. ΜΚ.2 Δεύτερος μάρτυρας ήταν ο επιζείσας πεζός και σύζυγος του θύματος. Έδωσε γραπτή κατάθεση στην αστυνομία για το συμβάν την οποία υιοθέτησε. Το ρωσικό κείμενο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 24Α ενώ το μεταφρασμένο στην ελληνική ως Τεκμήριο 24Β. Σε αυτή αναφέρει ότι τον ουσιώδη χρόνο είχαν μεταβεί με τη σύζυγο του στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου «VENUS» στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων. Αφού κατέβηκαν περπάτησαν προς την διάβαση πεζών που βρίσκεται απέναντι από την υπεραγορά LIDL. Αφού έφτασαν εκεί, διασταύρωσαν τις δυο πρώτες λωρίδες και ακολούθως ανέβηκαν στην νησίδα που βρίσκεται στη μέση της υπό αναφορά λεωφόρου. Εκεί πάτησαν το κουμπί διάβασης και είδε ότι τα διερχόμενα οχήματα σταμάτησαν, ενώ το φανάρι για τους πεζούς ήταν πράσινο. Τότε αμφότεροι άρχισαν να διασταυρώνουν με τη σύζυγο του να βρίσκεται στα αριστερά και λίγο πιο πίσω του. Όταν σχεδόν έφτασαν στο απέναντι πεζοδρόμιο ένιωσε ένα χτύπημα από τα αριστερά του και έπεσε στο δρόμο. Όταν σηκώθηκε είδε ότι και η γυναίκα του έπεσε στο δρόμο, καθώς και ένα όχημα τύπου βαν άσπρου χρώματος να βρίσκεται σταματημένο πιο μπροστά της και στην αριστερή λωρίδα. Στο μέρος ήρθε αστυνομία και ασθενοφόρο και ο ίδιος μεταφέρθηκε στις πρώτες βοήθειες του Γ.Ν Πάφου. Από το δυστύχημα κτύπησε στο κεφάλι και έφερε διάφορες εκδορές στο αριστερό του χέρι και δεξί πόδι. Ενόσω βρισκόταν στο νοσοκομείο πληροφορήθηκε ότι η γυναίκα του είχε πεθάνει ενώ του υποδείχθηκε και εξηγήθηκε το σχεδιάγραμμα της σκηνής το οποίο υπέγραψε ως ορθό. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε τη συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 09.11.
5. Το ρωσικό κείμενο αυτής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 25Α και η μετάφραση στην ελληνική ως Τεκμήριο 25Β. Σημειώνω εδώ ότι ο συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε αφενός ότι αποδέχεται τη μετάφραση της κατάθεσης του μάρτυρα καθώς επίσης ότι συμφωνούσε ως προς το αληθές του περιεχομένου της. Αυτό που ουσιαστικά αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση είναι πως αναγνώρισε τη σορό του θύματος ως τη σύζυγο του, ενώ επίσης ζήτησε και τη μεταφορά της στη Ρωσία για ταφή. Κατά το υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ.2 υπέδειξε την υπογραφή του επί του πρόχειρου σχεδιαγράμματος (τεκμήριο 18). Επίσης υπέδειξε επί του τεκμηρίου 23 το σημείο που ξεκίνησαν να διασταυρώνουν με τη σύζυγο του αναφέροντας ότι ήταν από το σημείο Γ προς το Χ. Πρόσθεσε ότι είχαν περάσει το μισό δρόμο και όλα τα αυτοκίνητα ήταν σταματημένα. Μετά που συνήλθε από το κτύπημα έτρεξε προς τη σύζυγο του η οποία κατάλαβε πως ξεψυχούσε. Τα παπούτσια της ήταν πεταμένα. Έχασε ξανά τις αισθήσεις του και όταν συνήλθε ξανά ήταν πλέον καθ' οδόν προς το νοσοκομείο. Η σύζυγος του ήταν λίγο πιο μπροστά και δεξιά από τον ίδιο και ήταν ανακριβές αυτό που αναφερόταν στην κατάθεση του. Ερωτηθείς για το ρυθμό της βάδισης τους, ανέφερε ότι περνούσαν όσο γίνεται πιο γρήγορα χωρίς να βιάζονται. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στο σημείο «Χ1» κτυπήθηκε ο ίδιος και στο σημείο «Χ» η σύζυγος του. Κληθείς να υποδείξει επί των φωτογραφιών 4 και 5 κατ' αντιπαραβολή με το τεκμήριο 22, σε ποιο σημείο βρίσκονταν στη διάβαση ανέφερε ότι υποθέτει μεταξύ των αριθμών σήμανσης «5» και «6». Στη συνέχεια ανέφερε πως όταν κτυπήθηκαν ήταν εντός της διάβασης. Κατόπιν ο μάρτυρας σημείωσε με κύκλο το σημείο που περίπου είδε τη σύζυγο του πεσμένη στο έδαφος. Το ίδιο έπραξε και επί της φωτογραφίας αρ.16 του τεκμηρίου
6. Ανέφερε πως από το δυστύχημα είχε σπασμένα δυο πλευρά αριστερά, είχε αιμάτωμα στον εγκέφαλο και μεγάλη ζημιά στο αριστερό οστό της λεκάνης. Επίσης είχε τραυματιστεί στη δεξιά πλευρά στον ώμο του. Κατέθεσε σχετικά το τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ήταν εκείνος που πάτησε το κομβίο για τα φώτα διασταύρωσης επί της νησίδας και επέμενε ότι το φως για τους πεζούς ήταν πράσινο. Ανέφερε πως όταν του λήφθηκε κατάθεση αυτός βρισκόταν στην εντατική και δεν αισθανόταν καλά. Συμφώνησε σε υποβολή ότι ήταν πρώτη η γυναίκα του που χτυπήθηκε. Όταν ανέκτησε αρχικά τις αισθήσεις του έτρεξε προς τη γυναίκα του και δεν θυμόταν πόσα μέτρα ήταν. Δικό του αίμα δεν υπήρχε στο δρόμο. Κληθείς να εξηγήσει το λόγο που υπέδειξε τα διακριτικά ταμπελάκια με αρ. 5 και αρ.6 ως τα σημεία που χτυπήθηκαν ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε εντός της διάβασης και πως δεν είχε αντιληφθεί καλά το μέρος από τις φωτογραφίες. ΜΚ.3 Τρίτος κατά σειρά μάρτυρας ήταν ο Α. Αυγουστή, υπάλληλος στο τμήμα δημοσίων έργων του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων στη Λευκωσία από το
8. Ετοίμασε πρόγραμμα λειτουργίας της φωτοελεγχόμενης διάβασης πεζών όπου σημειώθηκε το επίδικο δυστύχημα το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
9. Επεξηγώντας το σχετικά ανέφερε ότι σε αυτό φαίνονται οι δυο πορείες της διάβασης η οποία είναι τεθλασμένου τύπου δηλαδή υπάρχουν ξεχωριστές πορείες στις δυο κατευθύνσεις του δρόμου. Η πορεία Α είναι το όχημα και η πορεία Χ1 είναι ο πεζός
10. Αντίστοιχα στην άλλη πλευρά όχημα Β και πεζός
11. Όταν ένας πεζός πατά το κομβίο για να περάσει απέναντι, για τα επόμενα 5 δευτερόλεπτα το φανάρι του είναι κόκκινο (φιγούρα Σταμάτη) ενώ στο διάστημα αυτό για τους οδηγούς το φως γίνεται πορτοκαλί για 3 δευτερόλεπτα και κόκκινο για
12. Ακολούθως για τα οχήματα το φως είναι κόκκινο και για τον πεζό ανάβει η πράσινη φιγούρα του Γρηγόρη για 5 δευτερόλεπτα. Αφού παρέλθουν αυτά, για τα επόμενα 10 δευτερόλεπτα αναβοσβήνει η φιγούρα του Γρηγόρη ενώ για τον οδηγό αναβοσβήνει το κίτρινο φανάρι για 11 όμως δευτερόλεπτα (δηλαδή ένα δευτερόλεπτο περισσότερο). Εν τέλει επιστρέφουμε στο αρχικό πλάνο δηλαδή το φανάρι γίνεται κόκκινο για τον πεζό (εμφανίζεται η φιγούρα του Σταμάτη) και πράσινο για τους οδηγούς. Στην αντεξέταση του ανέφερε πως όταν ανάψει η φιγούρα του Γρηγόρη οι οδηγοί έχουν κόκκινο φως. Κατά τη διάρκεια που η φιγούρα του Γρηγόρη αναβοσβήνει, οι πεζοί μπορούν να ολοκληρώσουν τη διασταύρωση τους. Στο 11ο δευτερόλεπτο, μετά που αρχίζει να αναβοσβήνει ο Γρηγόρης, εμφανίζεται ο Σταμάτης. ΜΚ.4 Ακολούθως κατέθεσε ο Χαράλαμπος Αθάνατος. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία για την υπόθεση και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Αυτή κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
13. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε ένα όχημα μάρκας Isuzu τύπου διπλοκάμπινο, επί της λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων και κατευθυνόταν από τη Χλώρακα προς Πάφο. Πρόκειται για λεωφόρο τετραπλής κίνησης δηλαδή με δυο λωρίδες προς κάθε κατεύθυνση. Ο ίδιος τηρούσε τη δεξιά λωρίδα και είχε προσέξει ότι στο μέσο του δρόμου υπήρχε διαχωριστική νησίδα. Αντιλήφθηκε ότι στο πεζοδρόμιο της εν λόγω νησίδας υπήρχαν δυο πρόσωπα να αναμένουν για να διασταυρώσουν προς το κατάστημα LIDL. Θυμόταν ότι το φανάρι στην πορεία του ήταν πορτοκαλί χωρίς όμως να θυμάται αν αναβόσβηνε. Δεν υπήρχε προπορευόμενο όχημα και σταμάτησε όταν έφθασε στη διάβαση. Κατά τη στιγμή που σταμάτησε, αντιλήφθηκε ότι αριστερά του δεν υπήρχε άλλο όχημα, ενώ οι πεζοί ξεκίνησαν να διασταυρώνουν. Μπροστά ήταν η γυναίκα και σε πολύ μικρή απόσταση πίσω της ο άντρας οι οποίοι και περπατούσαν με φυσιολογικό ρυθμό. Μόλις πέρασαν από μπροστά του, άκουσε φρενάρισμα οχήματος και σε κλάσματα δευτερολέπτου είδε ένα όχημα τύπου βαν να έρχεται εξ αριστερών του και να κτυπά τη γυναίκα την οποία πέταξε στον αέρα. Είδε επίσης ότι κτύπησε και τον άντρα που την ακολουθούσε ο οποίος και έπεσε έμπροσθεν του στην άσφαλτο. Η γυναίκα εκτινάχθηκε σε 10 περίπου μέτρα απόσταση από το σημείο της σύγκρουσης, ενώ το όχημα ακινητοποιήθηκε στα 4 περίπου μέτρα. Στο χώρο μαζεύτηκε κόσμος ενώ ο ίδιος μετά από λίγο έφυγε επειδή η σύζυγος του που ήταν συνοδηγός υπέστη σοκ από το συμβάν. Κατά το υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης του διευκρίνισε ότι οι πεζοί βρίσκονταν ιστάμενοι δεξιά σύμφωνα με την πορεία του επί της νησίδας. Ανέφερε ότι όταν αναβόσβηνε το πορτοκαλί φανάρι κοίταξε το καθρεφτάκι του αν τον ακολουθούσε κάποιο όχημα για να μην τον χτυπήσει. Σε περίπτωση που καταλάβαινε ότι το πίσω όχημα του δεν τον αντιλήφθηκε ότι ελάττωνε θα συνέχιζε την πορεία του. Σταμάτησε όμως ομαλά και τότε ξεκίνησαν οι πεζοί να διασταυρώνουν. Τους πεζούς τους αντιλήφθηκε από 7 με 10 μέτρα απόσταση περίπου όμως είχε το χρόνο να σταματήσει. Πρόσθεσε ότι αν τηρούσε την αριστερή λωρίδα του δρόμου δεν θα τους έβλεπε. Μετά που ο ίδιος κατέβηκε να δει τη γυναίκα ο άντρας σηκώθηκε, έκατσε στο πεζοδρόμιο και ρώτησε αν ήταν η γυναίκα του στο δρόμο με τον ίδιο να του απαντά καταφατικά. Ο άντρας πεζός πήγε στη γυναίκα του και μετά που την είδε πέρασε στο απέναντι πεζοδρόμιο προς το Lidl και ξάπλωσε στο πεζοδρόμιο. Ήταν προφανώς χτυπημένος. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν αναβόσβηνε το πορτοκαλί φανάρι της πορείας του. Όπως επίσης δεν θυμόταν το χρώμα του φαναριού όταν σταμάτησε εντελώς προ της διάβασης. Συμφώνησε ότι το όχημα του είναι ψηλότερο από άλλα τύπου σαλούν. Δεν μπορούσε να γνωρίζει αν το πίσω του όχημα σταμάτησε απότομα ούτε αν σταμάτησε επειδή είχε ο ίδιος σταματήσει ή αν είδε τα φώτα. Σε κάθε όμως περίπτωση σταμάτησε έγκαιρα. Ο άνδρας πεζός πιθανόν να χτυπήθηκε από το καθρεφτάκι του οχήματος του κατηγορούμενου. Στη συνέχεια ο ΜΚ.4 με αναφορά το τεκμήριο 23 είπε πως το σημείο που είδε το θύμα στην άσφαλτό ήταν επί του σημείου Β
14. Πιθανό το θύμα να έβγαλε αίμα από το στόμα όμως ήταν σίγουρος ότι είχε ουρήσει. Για το σημείο Χ1 ανέφερε ότι ήταν εκεί που είχε χτυπηθεί και πέσει ο άνδρας πεζός. ΜΚ.5 Πέμπτος μάρτυρας ήταν ο Φραγκίσκος Γιακουπής. Ομοίως με τον ΜΚ.4 αναγνώρισε γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία για το συμβάν το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αυτή κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
15. Αναφέρεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το όχημα [ ] επί της υπό αναφορά λεωφόρου με κατεύθυνση προς Πάφο. Τηρούσε τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και όταν πλησίασαν την διάβαση πεζών που βρισκόταν παρά το LIDL τα φώτα ήταν κόκκινα και έτσι σταμάτησε. Έμπροσθεν του ήταν ένα όχημα μάρκας Isuzu διπλοκάμπινο. Όταν σταμάτησε είδε δυο πεζούς να διασταυρώνουν προς το Lidl και επρόκειτο για ένα άντρα και μια γυναίκα. Τότε είδε ένα όχημα να έρχεται από την αριστερή λωρίδα η οποία δεν είχε άλλα οχήματα. Όταν πέρασε από δίπλα του κατάλαβε ότι θα κτυπούσε τους πεζούς και αμέσως άκουσε φρενάρισμα χωρίς όμως να δει τη σύγκρουση. Το ενεχόμενο όχημα ακινητοποιήθηκε μετά τη διάβαση. Κατέβηκε από το όχημα του και πρόσεξε ότι ο άνδρας πεζός ήταν καθήμενος προς το μέρος της διάβασης στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και έψαχνε τη γυναίκα του. Αυτή ήταν πεσμένη στο έδαφος μπροστά από το όχημα που την χτύπησε. Τότε φώναξε στον οδηγό «δεν βλέπεις ότι ήταν κόκκινο;», χωρίς όμως να λάβει απάντηση και να τον βλέπει να κινείται πάνω κάτω κρατώντας το κεφάλι του. Αργότερα πρόσεξε ότι ο άντρας σηκώθηκε και πήγε στο αριστερό πεζοδρόμιο και κάθισε. Σε κάποια στιγμή πρέπει να ζαλίστηκε και είδε ότι είχε ξαπλώσει. Ο ίδιος έμεινε στη σκηνή μέχρι που ήρθαν τα ασθενοφόρα. Επικοινώνησε με την αστυνομία και τους ανέφερε για το περιστατικό που είδε δίδοντας παράλληλα τα στοιχεία του και το τηλέφωνο του οδηγού του ενεχόμενου οχήματος. Σε ερώτηση του κου Παπαγεωργίου για το χρώμα του φαναριού ανέφερε πως όταν σταμάτησε είχε δει το φανάρι και ήταν κόκκινο. Οι πεζοί βρίσκονταν στα δεξιά του σύμφωνα με την πορεία του, και ο ίδιος σταμάτησε στα 2 περίπου μέτρα από το προπορευόμενο όχημα του. Το όχημα του κατηγορούμενου το αντιλήφθηκε στα 3 με 4 δευτερόλεπτα από τη στιγμή που σταμάτησε. Κινείτο με ταχύτητα που (κατά την εκτίμηση του) δεν θα του επέτρεπε να σταματήσει έγκαιρα και είπε στη σύζυγο του «εχτύπησε τους». Δεν μπορούσε να υπολογίσει την ακριβή απόσταση του οχήματος του κατηγορούμενου από τη διάβαση, όμως τον είδε που πλησίαζε από το αριστερό του καθρεφτάκι. Στην αντεξέταση του για το φανάρι διευκρίνισε πως όταν πήγε στη διάβαση ήταν πορτοκαλί και κόκκινο έγινε όταν σταμάτησε. Δεν έβλεπε τι φανάρι είχαν οι πεζοί. Το προπορευόμενο όχημα δεν τον εμπόδιζε από του να δει του πεζούς, τους οποίους αντιλήφθηκε από την αρχή που ξεκίνησαν να διασταυρώνουν μέχρι να γίνει το δυστύχημα. Αυτό που τον οδήγησε στη σκέψη ότι θα επέλθει η σύγκρουση δεν ήταν το φρενάρισμα αλλά το γεγονός ότι το ενεχόμενο όχημα δεν ελάττωνε την ταχύτητα του. Στην θέση ότι πιθανόν το όχημα του ως και το προπορευόμενο αυτού όχημα (Isuzu) να εμπόδιζαν την ορατότητα του κατηγορούμενου προς το μέρος που στέκονταν οι πεζοί απάντησε πως δεν θα το αμφισβητούσε. ΜΚ.6 Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο Λοχ. 1289 Πάμπος Αναστάση. Αφού αναγνώρισε τις δυο καταθέσεις που έδωσε για την υπόθεση στην αστυνομία τις κατέθεσε ως τεκμήρια 31 και 32 αφού πρώτα υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Στην πρώτη του κατάθεση αφού παραθέτει τα προσόντα, εκπαιδεύσεις και ειδικότητες που κατέχει προβαίνει σε περιγραφή των γεγονότων. Συγκεκριμένα αναφέρει συνέλαβε δυνάμει εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο από τον οποίο έλαβε ανακριτική κατάθεση αυθημερόν. Στις 08.11.2021 επιθεώρησε το ενεχόμενο όχημα που είναι κατασκευής TOYOTA σειράς HIAGE και τύπου βαν στο σύστημα τροχοπέδησης και διεύθυνσης χωρίς να εντοπίσει οποιοδήποτε ελάττωμα. Επίσης τα ελαστικά του ήταν σε καλή κατάσταση. Το όχημα υπέστη ζημιές στο δεξιό μπροστινό φανάρι, καπό και προφυλακτήρα καθώς και στο δεξιό καθρεφτάκι. Κατά τη γνώμη του δεν είχε οποιαδήποτε μηχανική βλάβη που να συνέτεινε στην πρόκληση του δυστυχήματος. Στη συνέχεια την 16.11.21 και ώρα 17:20 μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος με τον Λοχ. 3100 Σ. Κυριάκου ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος χειριστής της συσκευής VERICOM. Τοποθετώντας την επί του ενεχόμενου οχήματος διενήργησε δυο δοκιμαστικές τροχοπεδήσεις προς υπολογισμό του συντελεστή τριβής του πιο πάνω δρόμου με τα ελαστικά του εν λόγω οχήματος. Το αποτέλεσμα κατέδειξε τις τιμές 0,535 και 0,576 αντίστοιχα. Χρησιμοποιώντας το χαμηλότερο (0.535) και με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης υπολόγισε την ταχύτητα του σε 51,9 ΧΑΩ. Τέλος αναφέρει ότι το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της μέρας υπό αίθριο καιρό. Ο δρόμος αποτελείται από 4 λωρίδες κυκλοφορίας δυο για κάθε κατεύθυνση οι οποίες διαχωρίζονται μεταξύ τους από κτιστή νησίδα. Στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε να διασταυρώνει η πεζή υπάρχει φωτοελεγχόμενη διάβαση και για τις τέσσερις λωρίδες. Ο δρόμος βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή με όριο ταχύτητας τα 50 ΧΑΩ. Στη δεύτερη του γραπτή κατάθεση αναφέρει ότι κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο με τον τελευταίο να απαντά «Δεν θέλω να απαντήσω γιατί θέλω να συμβουλευτώ δικηγόρο». Κατά το υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ.6 κατάθεσε τη γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου ως Τεκμήριο
16. Κληθείς να περιγράψει το δρόμο που έλαβε χώρα το δυστύχημα ανέφερε πως πρόκειται για τετραπλής κατεύθυνσης δρόμο που ενώνει δυο τουριστικές περιοχές, ήτοι της Κάτω Πάφου με αυτή της Πέγειας και έτσι παρατηρείται συχνά πυκνή τροχαία κίνηση. Εκτός από την υπεραγορά LIDL βρίσκονται διαμερίσματα αριστερά και δεξιά του δρόμου. Κατά τον ίδιο ο κατηγορούμενος διέπραξε δυο λάθη. Το πρώτο ήταν ότι παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα πλησιάζοντας στη διάβαση πεζών κατά τρόπο που να μπορεί έγκαιρα να το ακινητοποιήσει και το δεύτερο εισερχόμενος στη διάβαση παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη τροχαίας της πορείας του με επακόλουθο το θάνατο του θύματος. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι το VERICOM είναι συσκευή που τοποθετείται σε ένα όχημα και ενώ οδηγείται και γίνεται χρήση των φρένων, αυτή υπολογίζει το συντελεστή τριβής των ελαστικών και του δρόμου. Η καταγραφή εκκινά με τη χρήση των φρένων. Δεν μπορούσε να γνωρίζει ποια ήταν η αρχική του ταχύτητα. Η ταχύτητα των 51,9 ΧΑΩ ήταν αυτή που κινείτο το όχημα κατά τη στιγμή της τροχοπέδησης. Συμφώνησε επίσης ότι πριν εφαρμόσει τα φρένα του ένας οδηγός μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα που καλείται απόσταση σκέψης (thinking distance). Αυτή δεν λήφθηκε υπόψη αλλά για ένα νεαρό πρόσωπο υπολογίζεται στο 1 δευτερόλεπτο βάσει της βιβλιογραφίας. Έχοντας κατά νου την ταχύτητα, τα ίχνη τροχοπέδησης και το χρονικό περιθώριο αντίδρασης, ανέφερε πως με την ταχύτητα που υπολογίστηκε ο κατηγορούμενος κάλυπτε 14 μέτρα το δευτερόλεπτο. Συνυπολογιζόμενων των 8 μέτρων που είναι τα ίχνη τροχοπέδησης μέχρι του σημείου σύγκρουσης, τότε θα πρέπει να αντιλήφθηκε τον κίνδυνο στα 22 μέτρα. Στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος πέρασε με κόκκινο φανάρι κατέληξε από την κατάθεση του οδηγού που είχε σταματήσει πίσω από το Isuzu. Πρόσθεσε ότι ένας οδηγός μόλις αντιληφθεί ότι προσεγγίζει διάβαση πεζών πρέπει να ελαττώνει ταχύτητα. Στην προκειμένη περίπτωση αυτή ήταν ορατή από 100 περίπου μέτρα. Κατά το μάρτυρα, το λάθος του κατηγορούμενου ήταν ότι δεν ελάττωσε ταχύτητα όταν αντιλήφθηκε τη διάβαση πεζών παρά μόνο αντέδρασε αφότου αντιλήφθηκε τον κίνδυνο δηλαδή τους πεζούς. Αυτή ήταν η υπόθεση για την κατηγορούσα αρχή. Το Δικαστήριο στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας έκρινε με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 05.07.2024, η οποία δόθηκε αυθημερόν, πως δικαιολογείτο η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία. Σε επόμενη δικάσιμο επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως ενώ δεν κλήτευσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Μαρτυρία Κατηγορούμενου Την κύρια εξέταση του κατηγορούμενου αποτέλεσε ουσιαστικά γραπτή δήλωση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
17. Παραθέτω συνοπτικά τα όσα περιλαμβάνονται σε αυτή Από το 2017 εργάζεται ως διανομέας σε ιδιωτική εταιρεία και κατά την 06.11.2021 είχε αναλάβει εργασία στις 04:00π.μ μέχρι τις 11:00π.μ. Όταν επέστρεψε στην εργασία του μετά που εκτέλεσε τα καθορισθέντα δρομολόγια ανέλαβε να εκτελέσει μια επείγουσα παράδοση ειδών αρτοποιείου στο ξενοδοχείο «Queens Bay», όπερ και έπραξε. Κατόπιν σχόλασε και οδηγούσε προς το χώρο διαμονής του. Το όχημα που οδηγούσε ([ ]) ήταν ιδιοκτησία της εταιρείας που εργαζόταν Η λεωφόρος Τάφοι των Βασιλέων έχει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, ήτοι δυο για κάθε κατεύθυνση. Ο ίδιος είχε πορεία από Χλώρακα προς Κάτω Πάφο, τηρούσε την αριστερή λωρίδα και η ταχύτητα του ήταν 50ΧΑΩ περίπου. Έμπροσθεν του υπήρχε άλλο όχημα. Στα δεξιά του υπήρχε ένα διπλοκάμπινο όχημα μάρκας Isuzu. Η τροχαία κίνηση σε αμφότερες τις πορείες ήταν κανονική Σε κάποιο σημείο του δρόμου, ως η πορεία του, υφίσταται υπεραγορά με την ονομασία LIDL, και πλησίον αυτής φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών. Περίπου 15 μέτρα πριν να προσεγγίσει τη διάβαση, είδε ότι το φανάρι της πορείας του ήταν πράσινο. Το προπορευόμενο αυτού όχημα πέρασε ευθεία αλλά πρόσεξε ότι τα οχήματα που κινούνταν στη δεξιά λωρίδα φρέναραν και έτσι έπραξε και ο ίδιος. Μέχρι αυτής της στιγμής δεν είχε προσέξει ότι υπήρχαν δυο πεζοί, οι οποίοι φαίνεται ότι άρχισαν να διασταυρώνουν, καθότι τα οχήματα που ήταν στα δεξιά του, του απέκοπταν οποιαδήποτε οπτική επαφή με τη διάβαση. Ειδικότερα η οπτική του επαφή εμποδιζόταν από το ISUZU, που φρέναρε πρώτο. Όταν εφάρμοσε τα φρένα του το όχημα του ολίσθαινε στο δρόμο και δεν σταματούσε. Αργότερα έμαθε ότι το σύστημα τροχοπέδησης του οχήματος δεν ήταν εφοδιασμένο με σύστημα ABS. Κατά τη θέση του η γυναίκα πεζή (θύμα) φαίνεται ότι έτρεξε να διασταυρώσει και ο ίδιος την αντιλήφθηκε όταν ήταν ήδη μπροστά από το όχημα που οδηγούσε ενώ επίσης πρόσεξε ότι κρατούσε στο χέρι το τηλέφωνο της. Αποτέλεσμα ήταν να την χτυπήσει με το μπροστινό μέρος του οχήματος και να την παρασύρει, ένεκα του ότι αυτό συνέχισε να ολισθαίνει στο δρόμο με τα φρένα εφαρμοσμένα. Η πεζή εκτινάχθηκε από το χτύπημα στο σημείο που φαίνεται στη φωτογραφία 12 του τεκμηρίου
18. Ο άνδρας πεζός χτυπήθηκε με το δεξιό καθρεφτάκι του ενώ το αριστερό ήταν ήδη σπασμένο και το είχε εντός του οχήματος. Όταν, εν τέλει, ακινητοποιήθηκε το όχημα του κατέβηκε σοκαρισμένος και πανικοβλημένος απ' αυτό. Το άφησε στη θέση αυτή χωρίς να το μετακινήσει και περίμενε στο μέρος μέχρι να έρθει η αστυνομία και τα ασθενοφόρα. Υπέδειξε στον αστυνομικό το σημείο που έγινε η σύγκρουση επί της διάβασης. Το πρόχειρο σχέδιο που ετοιμάστηκε του επεξηγήθηκε και το υπέγραψε ως ορθό. Αναφέρει ακόμα ότι αναγνωρίζει και τις φωτογραφίες που αποτελούν το τεκμήριο
19. Επίσης αναγνωρίζει ότι η κατάθεση που έδωσε αυθημερόν στην αστυνομία (τεκμήριο 34) είναι δική του Οδηγεί από το 2011 και από το 2017 διενεργεί επαγγελματικά διαδρομές για διανομή προϊόντων σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Πρώτη φορά είχε εμπλακεί σε δυστύχημα. Απολογείται για το συμβάν το οποίο ως αναφέρει έγινε αναπάντεχα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 37, τη γραπτή αναστολή ποινικής του δίωξης για τη 2η κατηγορία, εκ μέρους του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Εξήγησε ότι κρατούσε το όχημα της εταιρείας που εργαζόταν καθότι το δικό του όχημα είχε κάποια προβλήματα αλλά και για να εκτελεί τα καθήκοντα του. Το χρησιμοποιούσε για περίπου ένα μήνα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το ISUZU βρισκόταν λίγο πιο μπροστά από τον ίδιο. Τα φώτα της διάβασης τα είδε περίπου 20 μέτρα προηγουμένως. Για τους οδηγούς ήταν πράσινο. Κληθείς να εξηγήσει πως συνάδει το γεγονός αυτό με το ότι τα άλλα αυτοκίνητα σταμάτησαν προ της διάβασης ανέφερε ότι όταν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο πάτησε τα φρένα του. Αυτό το έπραξε όταν είδε το κεφάλι του άνδρα πεζού. Τη διάβαση πεζών την έβλεπε «κανονικά» όμως δεν είχε οπτική επαφή με τη δεξιά πλευρά λόγω του διπλοκάμπινου οχήματος. Αρνήθηκε υποβολή ότι τα οχήματα που ήταν στα δεξιά του σταμάτησαν κανονικά και όχι με φρενάρισμα. Αν το φανάρι στην πορεία του ήταν κόκκινο θα είχε το χρόνο να σταματήσει. Ο καιρός ήταν κανονικός και όπως και η κατάσταση του δρόμου. Κατά τον ίδιο η πεζή κρατούσε κινητό τηλέφωνο, έβλεπε προς τα δεξιά και έτρεχε. Εκ του ότι έτρεχε προσπέρασε τον άνδρα πεζό και κτύπησε με το μπροστινό μέρος του οχήματος του. Αν τον έβλεπε μπορούσε να τον αποφύγει. Μετά που πάτησε τα στόπερ δεν είχε έλεγχο στο όχημα του. Στην υπόδειξη ότι στον αστυνομικό Χρίστο Λουκή ανέφερε ότι το φανάρι στην πορεία του ήταν πορτοκαλί απάντησε ότι εκείνη τη στιγμή ήταν σοκαρισμένος και δεν μπορούσε να απαντήσει με ψυχραιμία. Σε επόμενη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ουδέποτε ανέφερε ότι εμποδιζόταν η ορατότητα του επικαλέστηκε και πάλι το σοκ που υπέστη τη σύγχυση που βρισκόταν και το σοκ που υπέστη. Δεν θυμόταν καν αν είχε ερωτηθεί. Την υπο αναφορά λεωφόρο τη χρησιμοποιεί συχνά για τις ανάγκες της εργασίας του κυρίως τα πρωινά. Συμφώνησε ότι βρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής και είναι πολυσύχναστος. Ήταν η θέση του πως όταν είδε απότομη κίνηση (εννοώντας φρενάρισμα) από το ISUZU αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά και υπάρχει κίνδυνος πάνω στη διάβαση πεζών. Τότε, χωρίς δεύτερη σκέψη εφάρμοσε τα φρένα του. Αν είχε οπτική επαφή με τους πεζούς θα ήταν πιο «συντονισμένος». Αρνήθηκε ότι προσπέρασε τα οχήματα και βρισκόταν ενδιάμεσα του διπλοκάμπινου και του οχήματος που οδηγούσε ο ΜΚ.
20. Επέμενε στη θέση του πως το φανάρι στην πορεία του ήταν πράσινο και πως δεν είχε οπτική επαφή στο σημείο που βρίσκονταν οι πεζοί. Στη βάση της εμπειρίας του ως οδηγός όταν πλησιάζει διάβαση πεζών οδηγεί εντός του ορίου ταχύτητας και είναι προσεκτικός. Αυτή ήταν η υπόθεση και για την Υπεράσπιση. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτό κείμενο αγορεύσεων το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησαν και αντάλλαξαν μεταξύ τους. Δεν προσέθεσαν οτιδήποτε άλλο δια ζώσης. Ο κος Μαππουρίδης εισηγείται ότι από τη μαρτυρία που δόθηκε από πλευράς ΜΚ.4 και ΜΚ.5 προκύπτει πιθανότητα ο κατηγορούμενος να μην είχε καθαρό οπτικό πεδίο προς τη διάβαση πεζών λόγω ακριβώς της ύπαρξης των οχημάτων των εν λόγω μαρτύρων. Ένεκα τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να οδηγηθεί σε ασφαλές συμπέρασμα ότι αντιλήφθηκε την παρουσία τους και κατ' επέκταση να καταλήξει σε εύρημα για επίδειξη αλόγιστης ή επικίνδυνης ή απερίσκεπτης οδήγησης. Τούτο κατά το συνήγορο υπεράσπισης καθίσταται ακόμα πιο προφανές από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής με ταχύτητα 51,9 χαω σε δρόμο που το όριο ήταν 50 χαω. Έστω δε και αν το Δικαστήριο αποδεχθεί ότι ήταν παράλειψη του πελάτη του να ελαττώσει ταχύτητα προσεγγίζοντας τη διάβαση πεζών από μόνο το εύρημα αυτό δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας παρά ενδεχόμενα αυτά του άρθρου 8 του Ν.86/
21. Εισηγείται περαιτέρω ότι δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει εγωιστική οδηγική συμπεριφορά από μέρους του κατηγορούμενου, ενώ κάλεσε το Δικαστήριο να μην αποδεχθεί τις σχετικές αναφορές του ΜΚ.6 περί επικινδυνότητας κάποιων παραλείψεων του ως αποτελούσες εικασίες και προσωπικές απόψεις. Τα ίχνη τροχοπέδησης που εντοπίστηκαν επί της ασφάλτου σε συνδυασμό με το ότι το όχημα του δεν ήταν εφοδιασμένο με σύστημα τροχοπέδησης τύπου ABS καθώς και τη θέση του ΜΚ.4 περί αντίληψης της παρουσίας των πεζών στα 7 με 10 μέτρα ενισχύουν τη θέση του πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί το αδίκημα του 210 του Π.Κ. Τέλος αποτέλεσε εισήγηση του πως από την προσκομισθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι οι πεζοί ξεκίνησαν να διασταυρώνουν ενώ το φανάρι τόσο για αυτούς όσο και για τα οχήματα ήταν κόκκινο. Αντίθετη είναι η θέση του κου Παπαγεωργίου. Αποτελεί εισήγηση του πως ο ισχυρισμός για περιορισμένο οπτικό πεδίο αντικρούεται από τη θέση του ΜΚ.6 για ορατότητα της διάβασης από απόσταση 100 μέτρων και πως η λεωφόρος τάφοι των βασιλέων αποτελεί ένα πολυσύχναστο δρόμο. Όφειλε δε ο κατηγορούμενος, έχοντας δει ότι τα οχήματα των ΜΚ.4 και ΜΚ.5 σταμάτησαν, να αντιληφθεί την ύπαρξη κινδύνου δηλαδή της διέλευσης πεζών επί της διάβασης. Η δε ταχύτητα που οδηγούσε καθιστά ακόμα πιο προφανές το γεγονός ότι οδηγούσε εντελώς ανυποψίαστος και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να οδηγούσε με ταχύτητα που θα του επέτρεπε να αντιδράσει έγκαιρα. Διαφωνεί με τη θέση ότι το φανάρι για τους πεζούς ήταν κόκκινο και παρέπεμψε στη σχετική μαρτυρία του ΜΚ.2 την οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί αλλά και στη μαρτυρά του ΜΚ.3 σύμφωνα με την οποία κόκκινο φανάρι και για πεζούς και για οχήματα υφίσταται μόνο για δυο δευτερόλεπτα. Καλεί το Δικαστήριο όπως βρει ένοχο τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει τις εισηγήσεις των συνηγόρων και τις έχει κατά νου όπως επίσης και τη σχετική νομολογία που με έχουν παραπέμψει. Ειδικότερη αναφορά σε αυτές θα γίνει κατωτέρω, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο Κοινά αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα Πέραν από τα αυστηρώς παραδεκτά γεγονότα είναι επιτρεπτή και η εξαγωγή ευρημάτων, χωρίς να αξιολογηθούν σχετικά οι μάρτυρες, επί γεγονότων που εμφανίζονται μη αμφισβητούμενα δια των χειρισμών των διαδίκων κατά την ακρόαση. Σχετική είναι η απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερ. 19.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A
22. Άλλωστε, η ανάγκη αξιολόγησης μαρτυρίας υφίσταται όπου παρουσιάζονται διιστάμενες εκδοχές επί των επίδικων γεγονότων και το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών, ώστε να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων (βλ. Pissis Ltd v. La Baguette Boullangerie- Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/10, ημερ. 30.9.2015) Με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης προκύπτει ότι τα πιο κάτω ουσιαστικά ζητήματα αποτελούν κοινό έδαφος: α) Την 06.11.2021, περί ώρα 13:50 στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο επεσυνέβει τροχαίο δυστύχημα με ενεχόμενο όχημα το υπ' αριθμό εγγραφής [ ] το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και με την πεζή Toldanova Nuriya, τέως από τη Ρωσία. β) Η υπό αναφορά λεωφόρος αποτελείται από τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας δυο για κάθε κατεύθυνση, και διαχωρίζεται από κτιστή νησίδα. Σε κάποιο σημείο της λεωφόρου υφίσταται διάβαση πεζών η οποία ελέγχεται από φώτα τροχαίας και για τις τέσσερις λωρίδες. Ο κατηγορούμενος κατευθυνόταν από Κόλπο των Κοραλλίων προς Πάφο. Ο δρόμος βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή και το δυστύχημα έγινε υπό αίθριο καιρό. Η επιφάνεια της ασφάλτου ήταν κανονική και στεγνή γ) Η σύγκρουση έλαβε χώρα επί της διάβασης, η οποία είναι χρωματισμένη με κοκκινωπό χρώμα. Υπήρχαν πεζοί επί της διάβασης ήτοι το θύμα και ο σύζυγος της (ΜΚ.2) οι οποίοι επιχείρησαν να διασταυρώσουν από τα δεξιά προς τα αριστερά σύμφωνα με την πορεία του κατηγορούμενου. Το πλάτος της κάθε λωρίδας που οδηγούσε προς Πάφο, ήταν 3,5 μέτρα. Στο ύψος του δρόμου που βρισκόταν η διάβαση και αριστερά, σύμφωνα με την πορεία του κατηγορούμενου, βρίσκεται υπεραγορά με την ονομασία LIDL. δ) Η απόσταση του σημείου σύγκρουσης του οχήματος με το θύμα από το αριστερό, σύμφωνα με την πορεία του κατηγορούμενου, πεζοδρόμιο ήταν 2,5μ, ενώ με αυτό του συζύγου του 3,4μ. ε) Στη άσφαλτο εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης από τους τέσσερις τροχούς του ενεχόμενου οχήματος οι οποίοι σημειώθηκαν επί του επί κλίμακος σχεδιαγράμματος με τα διακριτικά Α1 έως και Α
23. Μεταξύ των ιχνών υπάρχει διάκενο. Η απόσταση του ίχνους τροχοπέδησης των αριστερών τροχών (Α1), μέχρι το σημείο σύγκρουσης «Χ» ήταν 8,30μ ενώ του Α2, 7 μέτρα. Το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης Α3 και Α4 ήταν 12,20μ. Η απόσταση της κηλίδας αίματος, που σημειώνεται ως Β1 επί του τεκμηρίου 23 από το σημείο «Χ» ήταν 21,20μ και μέχρι την αριστερή άκρια του δρόμου 2,50μ. Τέλος η απόσταση από τη δεξιά μπροστινή γωνία του ενεχόμενου οχήματος μέχρι το Β1 ήταν 5,30μ. ζ) Το όχημα του κατηγορούμενου βρέθηκε στην τελική του θέση. Τηρούσε την αριστερή λωρίδα και κατά τον ουσιώδη χρόνο στη δεξιά λωρίδα κινείτο ένα διπλοκάμπινο όχημα μάρκας ISUZU και ακόμα ένα όχημα μάρκας Mercedes που οδηγούσε ο ΜΚ.
24. Αυτά είχαν σταματήσει προ της διάβασης, σε αντίθεση με το όχημα του κατηγορούμενου. η) Η σύγκρουση του θύματος έγινε με το μπροστινό μέρος του ενεχόμενου οχήματος ενώ του επιζήσαντα πεζού με το δεξιό καθρεφτάκι. Το θύμα εκτινάχθηκε ως αποτέλεσμα του δυστυχήματος μέχρι του σημείου που εντοπίστηκε κηλίδα αίματος (σήμανση αρ. 9 στη φωτογραφία 16 του τεκμηρίου 22). Ο κατηγορούμενος παρέμεινε στη σκηνή μέχρι που αφίχθηκε η αστυνομία και δυο ασθενοφόρα. θ) Όταν έφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος ο ΜΚ.1 κατέγραψε τα ευρήματα που εντοπίσθηκαν στη λεωφόρο και του υποδείχθηκαν από τον κατηγορούμενο τα σημεία που κτύπησε τους δυο πεζούς. Ετοίμασε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα στο οποίο σημείωσε το σημείο σύγκρουσης με το θύμα με το γράμμα «Χ» και με το σύζυγο της με το γράμμα «Χ1». Επίσης τοποθέτησε τα ίχνη τροχοπέδησης, την τελική θέση του ενεχόμενου οχήματος, την πορεία του και την πορεία των πεζών καθώς και την κηλίδα αίματος. Το σχέδιο, αφού προηγουμένως επεξηγήθηκαν, υπογράφηκε τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τον άνδρα πεζό. Έλαβε επίσης φωτογραφίες από τη σκηνή (τεκμήριο 22). ι) Μετά από τεχνικό έλεγχο του οχήματος του κατηγορούμενου δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε μηχανική βλάβη που να συνέτεινε στην πρόκληση του δυστυχήματος. Ο έλεγχος διενεργήθηκε στην τροχαία Πάφου αναφορικά με το σύστημα διεύθυνσης, τροχοπέδησης και ελαστικά. Από τη σύγκρουση προκλήθηκαν ζημιές στο δεξιό μπροστινό φανάρι, στο δεξιό μέρος του μπροστινού καπό, στο δεξιό μέρος του μπροστινού προφυλακτήρα και στο δεξιό καθρεφτάκι. Το αριστερό του καθρεφτάκι ήταν ήδη σπασμένο. Παραδεκτά γεγονότα που προκύπτουν μέσα από την από κοινού και ως προς το αληθές του περιεχομένου τους καταχώρηση των τεκμηρίων 2 έως και 15: Ο θάνατος της πεζής διαπιστώθηκε στις 06.11.21 και ώρα 16:00 από το Δρα Χρίστο Απέργη στο Γ.Ν Πάφου. Την ίδια μέρα και περί ώρα 18:15 εκδόθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου ένταλμα σύλληψης για το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, καθώς και για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης το οποίο και εκτελέστηκε αυθημερόν και ώρα 18:
25. Στις 07 Νοεμβρίου 2021 εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του κατηγορούμενου (τότε ύποπτου) για μια μέρα προς διερεύνηση των υπό αναφορά αδικημάτων. Στον κατηγορούμενο δόθηκε το έντυπο δικαιωμάτων συλληφθέντων και κρατούμενων προσώπων, το οποίο στη σελίδα 14 φέρει ολογράφως το όνομα του καθώς και την υπογραφή του, επί τω ότι, μεταξύ άλλων, πληροφορήθηκε για τα δικαιώματα του. Ομοίως ο κατηγορούμενος υπέγραψε το έντυπο δικαιωμάτων υπόπτων / κατηγορουμένων βεβαιώνοντας ότι έχει παραλάβει το σχετικό έντυπο καθώς και τον κατάλογο με τα ονόματα και αριθμούς τηλεφώνων δικηγόρων που ενδιαφέρονται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Σύμφωνα με την κατάθεση του νοσηλευτή / διασώστη Παναγιώτη Γεωργίου, αφού λήφθηκε κλήση για το δυστύχημα μετέβηκαν επί τόπου και εντόπισαν δυο τραυματίες ήτοι μια γυναίκα και ένα άντρα. Ο ίδιος ανέλαβε τη γυναίκα της οποίας ήταν πιο σοβαρή η κατάσταση της, την τοποθέτησε στο ασθενοφόρο και μεταφέρθηκε στο Γ.Ν Πάφου. Αργότερα έμαθε ότι ήταν το υπό αναφορά θύμα. Σύμφωνα με την κατάθεση του διευθυντή της εταιρείας Δ. Σταμάτης Αρτοποιεία Λτδ, ο κατηγορούμενος εργάζεται στην επιχείρηση του τα τελευταία 5 χρόνια ως διανομέας ψωμιών εντός της επαρχίας Πάφου. Για τις ανάγκες της εργασίας του χρησιμοποιούσε το όχημα τύπου βαν με αρ. εγγραφής [ ] το οποίο είναι εγγεγραμμένο στην εν λόγω εταιρεία. Το προσωπικό όχημα του κατηγορούμενου είχε μηχανικό πρόβλημα τις τελευταίες 25 μέρες και έτσι χρησιμοποιούσε το όχημα της εταιρείας για τις μετακινήσεις του. Για το δυστύχημα ενημέρωσε σχετικά την ασφαλιστική εταιρεία του οχήματος. Σύμφωνα με την αναφορά προς τον Θανατικό Ανακριτή ο ΜΚ.6 διαπίστωσε προσωπικά ότι η σορός της αποθανούσας αφορούσε την TOLDANOVA NURIYA VAGIZOVA, 58 ετών τέως από τη Ρωσία, την ταυτότητα της οποίας πιστοποίησε ο σύζυγος της. Ο θάνατος της προήλθε από τη σύγκρουση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής [ ] το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος την 06.11.2021 και περί ώρα 13:50 στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο με κατεύθυνση τη λεωφόρο Αγ. Αναργύρων. Στις 09.11.2021 και ώρα 09:00 εκδόθηκε διάταγμα μεταθανάτιας εξέτασης από το Ε.Δ Πάφου ενώ την ίδια μέρα και ώρα 12:40 διάταγμα για μετακίνηση της σορού της εκτός δικαιοδοσίας για ταφή. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό αιτών θανάτου που εκδόθηκε από τον Δρα Ο. Ορθοδόξου ο θάνατος του θύματος προήλθε από «πολλαπλές κακώσεις σώματος και ζωτικών οργάνων λόγω του αναφερόμενου οδικού τροχαίου δυστυχήματος». Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Χημείου του κράτους στο αίμα του θύματος εντοπίστηκε η ουσία της παρακεταμόλης. Η ιατροδικαστική έκθεση της νεκροψίας / νεκροτομής του θύματος κατέδειξε ότι ο θάνατος του προήλθε λόγω πολλαπλών κακώσεων σώματος και ζωτικών οργάνων συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Επιπλέον ο Λοχ. 3100 Σταύρος Κυριάκου είναι κάτοχος πιστοποιητικού πανεπιστημίου του Η.Β σε θέματα διερεύνησης και αναπαράστασης τροχαίων δυστυχημάτων. Κατέχει πιστοποιητικό πενθήμερης παρακολούθησης «Motorcycle Collision Course, από το A.I.T.S. Έτυχε εκπαίδευσης σε θέματα τροχαίας και προχωρημένου επιπέδου διερεύνησης και αναπαράστασης δυστυχημάτων καθώς επίσης παρακολούθησε σειρά μαθημάτων στο ΚΕΠΑ με θέμα «Βασικές Γνώσεις Λειτουργίας Αυτοκινήτων». Είναι ειδικός φωτογράφος και χειριστής συσκευής Skidman και Vericom η οποία υπολογίζει το συντελεστή τριβής με δοκιμή τροχοπέδησης. Είναι επίσης εκπαιδευτής στην αστυνομική ακαδημία στο πρόγραμμα διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Στις 16.11.21 μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος όπου επίσης μεταφέρθηκε το ενεχόμενο όχημα, για να διακριβώσει το συντελεστή τριβής της υπό αναφορά λεωφόρου. Σε δυο ελέγχους τροχοπέδησης που διενήργησε πήρε τις ενδείξεις 0,535 και 0,
26. Για όλα τα πιο πάνω προβαίνω σε σχετικά ευρήματα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα[1]. Διατηρώ επίσης υπόψιν μου και την αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς[2], και ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη[3], αρκεί αυτό να δικαιολογείται και να επεξηγείται, διαφορετικά μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία τυχόν έφεσης λόγω εσφαλμένης καθοδήγησης[4]. Έχω επίσης κατά νου, πως δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών, χωρίς αναγκαστικώς αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης. Πολύ σημαντική παράμετρος που χρήζει αναφοράς είναι ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συνεκτιμάται, διερευνάται και αντιπαραβάλλεται με το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας[5]. Επιπλέον, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, ECLI:CY:AD:2017:A202, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Επιπρόσθετο εφόδιο αξιολόγησης, αποτέλεσε η δικαστική μου τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης φύσης, που κατά τη νομολογία, αποτελούν γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη βεβαίως), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογία, C & A Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281). Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 671). Στα πλαίσια αξιολόγησης μαρτυρίας λαμβάνεται υπόψη και οποιαδήποτε πραγματική μαρτυρία έχει προσκομιστεί κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Αναφορικά με την αξία της πραγματικής μαρτυρίας της αναφέρθηκε στην υπόθεση Derek Knell v Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51: «Η πραγματική μαρτυρία, όπως έχει κατ' επανάληψη τονισθεί, συνιστά σταθερό οδηγό για την ιχνηλάτηση των περιστατικών του δυστυχήματος και γνώμονα για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας των μαρτύρων όσο και της ακρίβειας του περιεχομένου της μαρτυρίας. Όχι σπάνια, η αναστάτωση που επιφέρει στους οδηγούς η σύγκρουση οχημάτων προκαλεί σύγχυση ως προς τα διαδραματιζόμενα με επακόλουθο ενίοτε ανακρίβειες στην μαρτυρία τους. Είναι γι' αυτό που η πραγματική μαρτυρία παρέχει αμετακίνητη βάση για την αξιολόγηση των μαρτύρων και την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων για τα διαδραματισθέντα. Η αξία της πραγματικής μαρτυρίας είναι η ίδια σε πολιτικές και ποινικές υποθέσεις. Και στις δύο περιπτώσεις αποτυπώνει γεγονότα που αποτελούν οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και την ακρίβεια της μαρτυρίας της». Ειδικότερα, όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 337 - 338, οι φωτογραφίες μπορούν να κατατεθούν ως πραγματική μαρτυρία για οποιοδήποτε σκοπό, όπως για παράδειγμα την κατάδειξη ζημιών σε όχημα ή για τον σκοπό αντεξέτασης ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος. Σε σχέση με την αξία ενός σχεδιαγράμματος, αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων (βλ. και Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Σε ότι αφορά την αξιολόγηση μαρτύρων εμπειρογνωμόνων παραθέτω μια σύνοψη της νομολογίας επί του ζητήματος. Οι πραγματογνώμονες μάρτυρες δεν αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο με διαφορετικό τρόπο από ότι οι άλλοι μάρτυρες[6]. Η μαρτυρία τους αξιολογείται στη βάση των ίδιων αρχών και το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα[7]. Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία[8]. Αν και η συμπεριφορά τους στο εδώλιο δεν έχει και τόση σημασία εντούτοις είναι ένα στοιχείο που προσμετράται για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας τους. Αναμφίβολα, η σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία οι πραγματογνώμονες προσεγγίζουν το έργο τους, έχει ιδιαίτερη σημασία στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους[9]. Αποτελεί θεμελιώδες αξίωμα ότι οι εμπειρογνώμονες δεν αποφασίζουν την ουσία της υπόθεσης, και η μαρτυρία τους δεν υποκαθιστά την κρίση του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να καταλήξει σε δικά του ευρήματα[10]. Η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε συγκεκριμένο αντικείμενο[11]. Το Δικαστήριο δεν υποχρεούται να προτιμήσει τη μαρτυρία εμπειρογνώμονα που κατέχει και ακαδημαϊκά προσόντα και εμπειρία από τον πραγματογνώμονα που κατέχει μόνο εμπειρία[12]. Το βάρος απόδειξης της πραγματογνωμικής ιδιότητας του μάρτυρα με αρμόζουσα μαρτυρία ως προς τα αφορώντα ακαδημαϊκά, επαγγελματικά και εμπειρικά του προσόντα το φέρει η πλευρά που τον παρουσιάζει[13]. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων Αξιολόγηση μαρτύρων κατηγορίας Όλοι οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν έχω διαπιστώσει οποιεσδήποτε υπερβολές ή προσπάθεια καταφυγής στο ψεύδος σε οποιοδήποτε στάδιο της δια ζώσης κατάθεσης τους. Τα όσα εξιστόρισαν προφορικά συνάδουν και με το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσαν στην αστυνομία, με μοναδική εξαίρεση το σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ.2 αναφορικά με τη σειρά διασταύρωσης της διάβασης. Η συνολική εικόνα που παρουσίασαν ήταν αυτή του ειλικρινούς και φιλαλήθη μάρτυρα χωρίς οποιαδήποτε εμπάθεια ή προκατάληψη για το πρόσωπο του κατηγορούμενου. Ξεκινώντας από τους δυο εξεταστές του δυστυχήματος (ΜΚ.1 και ΜΚ.6), κατ' αρχήν αναφέρω πως ουδόλως αμφισβητήθηκαν τα προσόντα και η εμπειρία που αυτοί δήλωσαν στις γραπτές τους καταθέσεις, ότι κατέχουν. Ειδικότερα στην περίπτωση του ΜΚ.1 αυτά πλαισιώνονται και από την κατάθεση σχετικών εγγράφων που αποτελούν το τεκμήριο

1. Αποδέχομαι συνεπώς ότι ο ΜΚ.1 είναι ειδικός στη σχεδιαγράφηση και διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και ειδικός φωτογράφος. Επιπλέον αποδέχομαι τον ΜΚ.6 ως εμπειρογνώμονα τόσο για τα πιο πάνω προσόντα όσο και επιπρόσθετα για την επιθεώρηση μηχανοκίνητων οχημάτων, την αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων και ως εξουσιοδοτημένο χειριστή της συσκευής skid man. Πρέπει να πω ότι δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία ότι διερεύνησαν το δυστύχημα με κάθε επιμέλεια καταγράφοντας με ενάργεια τα αποτελέσματα τους. Έδωσαν αμφότεροι την εικόνα αμερόληπτου και ακριβοδίκαιου εξεταστή και θεωρώ ότι μετέφεραν την πραγματική εικόνα των όσων διαδραματίστηκαν τη μοιραία μέρα. Άλλωστε, όχι μόνο δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε περί του αντιθέτου μαρτυρία ή και θέση στη βάση των όσων λέχθηκαν μα ούτε και αμφισβητήθηκαν ευθαρσώς τα όποια ευρήματα τους. Επίσης δεν έχω εντοπίσει οποιεσδήποτε αντιφάσεις μεταξύ των όσων ανέφεραν οι δυο εξεταστές, οι οποίοι περιορίστηκαν στο αντικείμενο τους. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Ειδικότερα σε σχέση με τον ΜΚ.6, αποδέχομαι τη θέση του πως ο χρόνος αντίδρασης ενός νεαρού οδηγού είναι ένα δευτερόλεπτο καθώς και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε με τον Αστ. 3100 για να υπολογίσουν την ταχύτητα του κατηγορούμενου. Επίσης αποδέχομαι τη θέση του ότι τη διάβαση πεζών μπορούσε να την αντιληφθεί από απόσταση 100 μέτρων περίπου, όπως επίσης και τη θέση του ότι ο κατηγορούμενος συνυπολογιζόμενης της ταχύτητας των 51,9 χαω και των ιχνών τροχοπέδησης μήκους 8 μέτρων αντέδρασε σε απόσταση 22 περίπου μέτρων προ της σύγκρουσης με το θύμα. Σε σχέση με τον ΜΚ.2, που ήταν ο σύζυγος του θύματος και επίσης διασταύρωνε τη διάβαση, έχω ικανοποιηθεί ότι ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι υπήρξαν κάποιες ανακολουθίες στα όσα εξιστόρησε δια ζώσης με τα όσα ανέφερε στη γραπτή του κατάθεση ή και που δεν συνέπιπταν με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Συγκεκριμένα, στη γραπτή του κατάθεση υποστήριξε ότι η σύζυγος του ήταν αριστερά και λίγο πιο πίσω του ενώ δια ζώσης ανέφερε το αντίθετο. Μια άλλη περίπτωση ήταν όταν υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης του ιδίου και της συζύγου του τις ενδείξεις με τους αριθμούς «5» και «6» που βρίσκονται εκτός της διάβασης πεζών, θέση που αναίρεσε και ανέφερε ότι ήταν εντός αυτής που κτυπήθηκαν. Θεωρώ ότι πρόκειται για καλοπροαίρετα λάθη που το μεν πρώτο οφείλετο στη κατάσταση που βρισκόταν μετά το τραγικό συμβάν και αφορά κάτι που λέχθηκε ενόσω βρισκόταν στην εντατική όπως εξήγησε και ο ίδιος στην αντεξέταση του, ενώ το δεύτερο στην λανθασμένη αντίληψη της φωτογραφίας που έβλεπε. Άλλωστε η υπόλοιπη μαρτυρία καταδεικνύει με τον πιο εναργή τρόπο τόσο τη σειρά που βάδιζαν επί της διαβάσεως όσο και το ότι κτυπήθηκαν εντός αυτής, δεδομένα που αποτέλεσαν και θέσεις της Υπεράσπισης. Σε σχέση με την εισήγηση του κου Μαππουρίδη πως δεν παρέθεσε μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύεται ότι πάτησε το κομβίο των φώτων τροχαίας που ελέγχαν τη διασταύρωση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στην κατάθεση του ο ΜΚ.2, αφού αναφέρεται στη διασταύρωση των δυο πρώτων λωρίδων και την άφιξη τους στη νησίδα που διαχώριζε τη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων, στη συνέχεια συμπληρώνει πως «Στο σημείο αυτό πατήσαμε το κουμπί της διάβασης και είδα αυτοκίνητα που σταμάτησαν για να περάσουμε. Το φως για τους πεζούς, δηλαδή για εμάς ήταν πράσινο». Αυτό άλλωστε προκύπτει και από το αρχικό στάδιο της αντεξέτασης του από τον κο Μαππουρίδη ο οποίος τον ρώτησε «Όταν λοιπόν περάσατε τις δυο πρώτες λωρίδες, όπως λέτε στην κατάθεση σας και συνεχίσετε για να διασταυρώσετε τις άλλες δυο λωρίδες σωστά;» με τον μάρτυρα να απαντά «Μάλιστα». Υπενθυμίζω ότι είναι κοινά αποδεκτό ότι η υπό αναφορά λεωφόρος αποτελείται από δυο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Εν κατακλείδι δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε διάθεση καταφυγής στο ψεύδος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Σχετικά με τη μαρτυρία του ΜΚ.3, πέραν από κάποιες διευκρινιστικής φύσεως ερωτήσεις που τέθηκαν στο μάρτυρα, αυτή ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη και συνεπώς την αποδέχομαι στην ολότητα της Σε σχέση με τους ΜΚ.4 και ΜΚ.5 αυτοί επίσης άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Πρόκειται για μάρτυρες οι οποίοι οδηγούσαν τα οχήματα τους κατά τον ουσιώδη χρόνο ευρισκόμενοι στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας επί της υπό αναφορά λεωφόρου. Κρίνω ότι μετέφεραν με ειλικρίνεια τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη τους χωρίς να διακρίνω οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης ή απόκρυψης γεγονότων. Απαντούσαν με αμεσότητα, αυθορμητισμό και χωρίς περιστροφές στις ερωτήσεις που τους τίθονταν. Δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο να μην αναφέρουν την αλήθεια. Αποδέχομαι όλα όσα ανέφερε ο ΜΚ.4 από τη μαρτυρία του οποίου έχει διαφανεί ότι δεν ήταν σίγουρος αν το πορτοκαλί φως που αντιλήφθηκε στην πορεία του αναβόσβηνε ή όχι ως άλλωστε υποστήριξε και στην κατάθεση. Επίσης αποδέχομαι ότι το όχημα του είναι πιο ψηλό από οχήματα τύπου σαλούν. Η θέση του ως προς το σημείο που κατέληξε το θύμα, το οποίο υπέδειξε στο συμμετρικό σχεδιάγραμμα συνάδει με τη θέση του ΜΚ.1 και τη σχετική αποτύπωση της κηλίδας αίματος ως Β1 επί του συμμετρικού σχεδιαγράμματος. Εκείνο όμως που δεν μπορώ να αποδεχθώ είναι τον ισχυρισμό του πως αν βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα δεν θα έβλεπε τους πεζούς επί της νησίδας. Πρόκειται για μια θεωρητική και υποθετική θέση που προωθήθηκε ως προσωπική άποψη, και όχι ως μαρτυρία, χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση. Αποδεκτή είναι και η μαρτυρία του ΜΚ.5 ως ειλικρινής και αληθοφανής. Η εξιστόρηση των γεγονότων συνάδει σε πολύ μεγάλο βαθμό με τα όσα ανέφερε ο ΜΚ.
2. Δεν διαπιστώνω να αντιφάσκει η θέση του με τη μαρτυρία του ΜΚ.4 ως προς το χρώμα του φανού τροχαίας, το οποίο ο ίδιος αντιλήφθηκε πλησιάζοντας τη διάβαση ως πορτοκαλί και όταν σταμάτησε πλήρως να ήταν κόκκινο. Όπως επισημάνθηκε πιο πάνω ο ΜΚ.4 δεν θυμόταν αν αναβόσβηνε το πορτοκαλί φανάρι, που σε τέτοια περίπτωση σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ.3, θα ακολουθούσε πράσινο φως. Ούτε θυμόταν τι χρώμα φαναριού ακολούθησε. Συνεπώς προκύπτει ότι η αλληλουχία των φώτων πορείας συμβαδίζει με τα όσα συνδυαστικά ανέφεραν οι ΜΚ.3, ΜΚ.4 και ΜΚ.5, δηλαδή σταθερό πορτοκαλί και επακολούθησε κόκκινο φανάρι για το οποίο ο ΜΚ.5 ήταν σίγουρος ότι υφίστατο, όταν αυτός σταμάτησε το όχημα του. Δεν έχω επίσης εντοπίσει οποιεσδήποτε αντιφάσεις με την γραπτή του κατάθεση. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί συνεπώς στη μαρτυρία των δυο αυτών μαρτύρων για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Μαρτυρία Κατηγορούμενου Ο Κατηγορούμενος προσπάθησε ενόρκως να παρουσιάσει μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων. Στο σημείο αυτό παρεμβάλω ότι καίτοι έδωσε γραπτή κατάθεση στην αστυνομία, αυτή σε κάποιο σημείο διακόπηκε προκειμένου να τύχει νομικής συμβουλής. Μετά την εξέλιξη αυτή, και αφού συνομίλησε με το δικηγόρο του, ενημέρωσε τον αστυφύλακα πως, κατόπιν συμβουλής που έλαβε, δεν υιοθετούσε τα όσα είχε ήδη αναφέρει και πως δεν είχε πρόθεση να τα προσυπογράψει. Από εκείνο το σημείο και έπειτα ο κατηγορούμενος απαντούσε με στερεότυπο τρόπο ότι δεν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε. Δεδομένης της εξέλιξης αυτής, και με δεδομένο ότι δεν προέβηκε σε υιοθέτηση οποιουδήποτε μέρους της γραπτής του κατάθεσης ενόρκως, θεωρώ πως δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην προκειμένη περίπτωση οι αρχές που αποτυπώθηκαν στην νομολογία αναφορικά με την αξιολόγηση κατάθεσης κατηγορούμενου που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 190 και Χαραλάμπους κ.α ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 96/16, 100/16 και 101/16 ημερ. 28.11.17). Συνεπώς δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο τεκμήριο 34 και εκλαμβάνεται ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε κατάθεση στην αστυνομία. Διερχόμενος την όλη δια ζώσης μαρτυρία του παρατηρώ ότι αρκετοί από τους ισχυρισμούς που έδωσε ενόρκως δεν έχουν υποβληθεί στους μάρτυρες κατηγορίας. Κύρια και πλέον ουσιαστική θέση που προέβαλε τόσο κατά την κυρίως εξέταση του (στη γραπτή του δήλωση) όσο και στην αντεξέταση του ήταν πως το φανάρι στην πορεία του ήταν πράσινο. Το ίδιο ισχύει και για τις θέσεις του πως αφενός το όχημα Isuzu φρέναρε απότομα καθώς και ότι το θύμα κρατούσε στο χέρι του κινητό τηλέφωνο και κοίταζε δεξιά, δηλαδή προς την αντίθετη κατεύθυνση, και μάλιστα ότι έτρεχε. Ομοίως και για τον ισχυρισμό του ότι ενόσω οδηγούσε βρισκόταν ενδιάμεσα των οχημάτων των ΜΚ.4 και ΜΚ.5, ενώ ο τελευταίος ανέφερε, χωρίς να αμφισβητηθεί, πως όταν είχε σταματήσει πέρασε από δίπλα του ο κατηγορούμενος μετά από 3 με 4 δευτερόλεπτα. Η αρχή ότι κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στους μάρτυρες η υπόθεση που θα προωθηθεί από τον αντίδικο και ότι παράλειψη τέτοιας υποβολής εξουδετερώνει τις θέσεις που θα προβληθούν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του αντιδίκου, έχει υιοθετηθεί κατ' επανάληψη στη νομολογία. Περαιτέρω η αξιοπιστία ενός μάρτυρα πλήττεται καίρια όταν προβάλλει αντιφατικές υποβολές με τις θέσεις που προωθούνται εν τέλει ενόρκως (βλ. ενδεικτικά Πολυκάρπου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 149/15 ημερ. 25.04.2017, ECLI:CY:AD:2017:D145 και Tekinder Pal κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ., 551). Όπως το θέμα τέθηκε στην Frederickou School Co Ltd κ.α. v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527: «Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα Δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα». (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση εκτός του ότι δεν έχουν υποβληθεί οι πιο πάνω θέσεις του κατηγορούμενου, επιπλέον θεωρώ ότι και αυτές δεν συνάδουν με τη λογική των πραγμάτων ή και τα ευρήματα κατά την εξέταση της σκηνής, τα οποία ως προανέφερα παρέμειναν αναντίλεκτα. Επίσης αντιφάσκει και με την αγόρευση των συνηγόρων του οι οποίοι αναφέρουν ότι όταν ξεκίνησαν να διασταυρώνουν οι πεζοί το φανάρι ήταν κόκκινο για πεζούς και οχήματα. Πέραν τούτων, εάν όντως το χρώμα των φανών για τους οδηγούς ήταν πράσινο, ως εξήγησε ο ΜΚ.3 του οποίου επίσης η μαρτυρία παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη, οι πεζοί θα είχαν κόκκινο και συνεπώς, ένεκα της ύπαρξης τροχαίας κίνησης που είναι αποδεκτό ότι υπήρχε τον ουσιώδη χρόνο, δεν θα ήταν λογικό να επιχειρούσαν να διασταυρώσουν. Ούτε και θα είχαν οποιοδήποτε λόγο οι άλλοι οδηγοί να σταματήσουν το όχημα τους αν ίσχυε κάτι τέτοιο και με δεδομένο ότι οι πεζοί ανέμεναν επί της νησίδας. Επιπλέον αν πράγματι το θύμα κρατούσε συσκευή τηλεφώνου αυτή προφανώς και θα εντοπιζόταν στη σκηνή, κάτι όμως που δεν ισχύει. Καμία δε άλλη μαρτυρία δεν συνάδει με τον ισχυρισμό του ότι το θύμα έτρεχε. Σε ό,τι τώρα αφορά τον ισχυρισμό του περί αδυναμίας οπτικής επαφής με τη δεξιά του πλευρά κρίνω ότι αυτός στερείται πειστικότητας. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι ο ίδιος ο ΜΚ.4 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κάτι τέτοιο να ίσχυε ως εκ του ότι το όχημα του είναι ψηλότερο από άλλα σαλούν, όμως ως εξηγήθηκε η θέση αυτή τέθηκε ως προσωπική άποψη. Ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει οποιεσδήποτε εικασίες, ούτε στηρίζεται σε εκτιμήσεις, ενώ αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το όχημα του κατηγορούμενου ήταν τύπου βαν και όχι σαλούν. Σε κάθε περίπτωση ο κατηγορούμενος ήταν πιο πίσω από τα οχήματα των μαρτύρων κατηγορίας αρ.4 και αρ.5, εφόσον σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του τελευταίου, τον αντιλήφθηκε να έρχεται μετά από τρία με τέσσερα δευτερόλεπτα όταν ο ίδιος είχε ήδη σταματήσει. Σύμφωνα επίσης με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ.6 ο κατηγορούμενος με την ταχύτητα των 52 χαω κάλυπτε 14 μέτρα το δευτερόλεπτο και συνεπώς βρισκόταν 40 τουλάχιστον μέτρα πριν το όχημα του ΜΚ.5 όταν αυτό είχε σταματήσει εντελώς. Επομένως κατά το χρόνο εκείνο, και ενόσω δεν ανέφερε ότι βρίσκονταν στη δεξιά του πλευρά άλλα οχήματα, είχε τη δυνατότητα να αντιληφθεί την παρουσία των πεζών, δεδομένου του καθήκοντος του για επισκόπηση του δρόμου όχι μόνο μπροστά αλλά και προς τις δύο πλευρές (βλ. Helmold ν. Μιχαηλίδου

(2011)1 ΑΑΔ 2125, ημερ. 16.12.2011). Σημειωτέον πως ουδέποτε ανέφερε την αδυναμία του αυτή στο ΜΚ.1 ή στην τροχαία. Από τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος δεν ήρθε με πρόθεση να αναφέρει την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα κατά το δοκούν ώστε να υποβαθμίσει το μεμπτό των πράξεων ή και παραλείψεων του. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να στηριχτεί στη μαρτυρία του και συνεπώς αυτή απορρίπτεται στο μέτρο και την έκταση που αφορούν τα επίδικα γεγονότα. Τελικά Ευρήματα Πέραν των όσων ήδη κατέστησαν ευρήματα μου στη βάση μη αμφισβητούμενων γεγονότων καθώς, το κοινά αποδεκτό περιεχόμενο των τεκμηρίων 2 έως και αρ.15 και υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης των μαρτύρων επί των επίδικων θεμάτων προβαίνω στα ακόλουθα συμπληρωματικά ευρήματα. Στις 06.11.2021 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΖΡ 766 τύπου βαν επί της λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο κατευθυνόμενος προς Κάτω Πάφο. Σε κάποιο σημείο του δρόμου υπάρχει διασταύρωση πεζών η οποία ελέγχεται από φώτα τροχαίας και ακριβώς απέναντι της διασταύρωσης υπάρχει υπεραγορά με την ονομασία LIDL. Το θύμα μαζί με το σύζυγο της είχαν ήδη διασταυρώσει τις δυο πρώτες λωρίδες της υπό αναφορά λεωφόρου, οι οποίες οδηγούν προς Χλώρακα και ανέβηκαν επί της κτιστής νησίδας που διαχωρίζει τις τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας. Ακολούθως ο σύζυγος του θύματος πάτησε το κομβίο που βρισκόταν επί του πασσάλου των φώτων τροχαίας επί της νησίδας προκειμένου να διασταυρώσουν προς την υπεραγορά. Όταν είδε ότι τα οχήματα σταμάτησε και άναψε πράσινο φως για τους πεζούς ξεκίνησαν να διασταυρώνουν με το θύμα να προπορεύεται κατά λίγο του άνδρα και να κινούνται με φυσιολογικό βηματισμό. Όταν ένας πεζός πατά το κομβίο των φώτων διασταύρωσης για να περάσει απέναντι, για τα επόμενα 5 δευτερόλεπτα το φανάρι του είναι κόκκινο (φιγούρα Σταμάτη) ενώ στο διάστημα αυτό για τους οδηγούς το φως γίνεται πορτοκαλί για 3 δευτερόλεπτα και κόκκινο για 2. Ακολούθως για τα οχήματα το φως συνεχίζει να είναι κόκκινο και για τον πεζό ανάβει η πράσινη φιγούρα του Γρηγόρη η οποία είναι σταθερή για 5 δευτερόλεπτα. Αφού παρέλθουν αυτά, για τα επόμενα 10 δευτερόλεπτα αναβοσβήνει η φιγούρα του Γρηγόρη ενώ για τον οδηγό αναβοσβήνει το κίτρινο φανάρι για 11 όμως δευτερόλεπτα (δηλαδή ένα δευτερόλεπτο περισσότερο απ' ότι για τους πεζούς). Εν τέλει επιστρέφουμε στο αρχικό πλάνο δηλαδή το φανάρι γίνεται κόκκινο για τον πεζό (εμφανίζεται η φιγούρα του Σταμάτη) και πράσινο για τους οδηγούς. Πριν ξεκινήσουν να διασταυρώνουν οι δυο πεζοί, στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της κατεύθυνσης προς Πάφο είχαν σταματήσει ένα διπλοκάμπινο όχημα μάρκας Isuzu. Ο οδηγός του Isuzu αντιλήφθηκε τους πεζούς σε απόσταση 7 με 10 μέτρων και σταμάτησε το όχημα του κανονικά και όχι απότομα. Εκείνη την ώρα το φανάρι για τους οδηγούς ήταν πορτοκαλί. Στη συνέχεια σταμάτησε πίσω του και σε απόσταση δυο μέτρων ένα όχημα μάρκας μερσεντές και μόλις ακινητοποιήθηκε, το φανάρι για τους οδηγούς έγινε κόκκινο ενώ όταν όδευε προς τη διάβαση ήταν πορτοκαλί. Το φανάρι για τους πεζούς ήταν πράσινο όταν αυτοί άρχισαν να διασταυρώνουν, δηλαδή άναψε η φιγούρα του Γρηγόρη. Όταν οι δυο πεζοί ξεκίνησαν να διασταυρώνουν αφού πέρασαν μπροστά από το Isuzu, και άρχισαν να διασταυρώνουν την επόμενη λωρίδα, ο κατηγορούμενος, ο οποίος κινείτο στην εν λόγω αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, εφάρμοσε τα φρένα του όμως το όχημα του δεν ακινητοποιήθηκε με αποτέλεσμα να τους κτυπήσει, ενόσω βρίσκονταν επί της διάβασης. Το θύμα κτυπήθηκε από το μπροστινό δεξιά μέρος του οχήματος καθώς και από την πινακίδα εγγραφής και ενόσω βρισκόταν σε κίνηση, έχοντας καλύψει απόσταση 4,5 μέτρων. Ο άλλος πεζός, ο οποίος είχε σταματήσει να βαδίζει, κτυπήθηκε από το δεξιό καθρεφτάκι του βαν το οποίο αποκόπηκε και είχε καλύψει συνολική απόσταση 3,60 μέτρων. Το πλάτος των δυο λωρίδων που επιχείρησαν να διασταυρώσουν ήταν 7 μέτρα. Από τη σύγκρουση το θύμα εκτινάχθηκε μπροστά και κατέληξε στο σημείο Β1, ως αυτό σημειώνεται στο Τεκμήριο 23, και συγκεκριμένα σε απόσταση 21,20μ. Η διάβαση πεζών ήταν ορατή από την κατεύθυνση που ερχόταν ο κατηγορούμενος από απόσταση 100 μέτρων. Η ταχύτητα που το όχημα του κινείτο κατά τη στιγμή της τροχοπέδησης ήταν 51,9 ΧΑΩ. Με βάση την ταχύτητα αυτή, τα ίχνη τροχοπέδησης και το χρονικό περιθώριο αντίδρασης ενός νεαρού οδηγού που ανέρχεται σε 1 δευτερόλεπτο, ο κατηγορούμενος κάλυπτε 14 μέτρα το δευτερόλεπτο. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το μήκος των οχτώ

(8)μέτρων που είναι τα ίχνη τροχοπέδησης μέχρι του σημείου, καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε την ύπαρξη της πεζής, από απόσταση 22 μέτρων. Το γεγονός ότι τα φώτα στην υπό αναφορά διασταύρωση της Λεωφ. Τάφοι των Βασιλέων παρά την υπεραγορά LIDL τοποθετήθηκαν από Δημόσια Αρχή και ότι αυτά λειτουργούσαν σωστά δεν έχει αμφισβητηθεί, και συνεπώς ισχύει η αρχή ότι όλα έγιναν κανονικά (βλ. Γιωργαλλίδης ν Δήμος Λάρνακας

(2001)2 Α.Α.Δ. 789). Νομική Πτυχή Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι το ζητούμενο είναι η απόδειξη του ότι ο Κατηγορούμενος προκάλεσε τον θάνατο του θύματος λόγω κάποιας αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς. Οι προαναφερόμενοι όροι υποδηλώνουν διαζευκτικούς τρόπους διάπραξης του ιδίου αδικήματος (βλ. Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 409). Όπως επίσης προκύπτει, το άρθρο δεν καθορίζει κριτήρια ως προς το τι αποτελεί αλόγιστη ή επικίνδυνη πράξη. Το ζήτημα αφήνεται στο Δικαστήριο να ερμηνεύσει το νομοθέτημα με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 233). Τέλος, με βάση το λεκτικό του εν λόγω άρθρου οι πιο πάνω αναφερόμενες συμπεριφορές, πρέπει να συνδέονται με το αποτέλεσμα. Δηλαδή, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς με το αποτέλεσμα, δηλαδή τον θάνατο άλλου προσώπου. Έχει νομολογηθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6753, ημερ. 23.2.2000). Όπως επισημάνθηκε στην εν λόγω απόφαση, αυτό που πρέπει να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο στην τελευταία περίπτωση είναι το κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνο που αναμένεται από το μέσο συνετό οδηγό, ενώ στην πρώτη περίπτωση (επικίνδυνη οδήγηση), είναι αν η ορισμένη πράξη ή συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Επιπρόσθετα τούτου θα πρέπει να καταδειχθεί η περί ου ο λόγος πράξη ή συμπεριφορά προκλήθηκε από κάποιο σφάλμα (βλ. και ΧΧΧ Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 221/18 ημερ. 26.03.2019, ECLI:CY:AD:2019:B107). Το πιο κάτω απόσπασμα της αγγλικής υπόθεσης R. v. Gosney [1971] 55 Cr. App. R. 502 ως υιοθετήθηκε στην υπόθεση Σάββα ανωτέρω, ως προς την έννοια του σφάλματος, είναι χαρακτηριστικό: «Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία». Όπως αναφέρθηκε, περαιτέρω στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέας Σαζός, Ποιν. Εφ. 6853, ημερ. 19.1.2001, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού. Η δε λέξη «επικίνδυνος» στην συνήθη της γραμματική έννοια, σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο. Σε ότι δε αφορά την ερμηνεία του όρου «απερίσκεπτη» το κριτήριο δεν είναι μόνο αντικειμενικό αλλά και υποκειμενικό και θα πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με την οδήγηση του κατηγορουμένου. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του με τέτοιο τρόπο που συνιστούσε εμφανή ή σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης σε κάποιο άλλο πρόσωπο το οποίο ενδεχόμενα να χρησιμοποιούσε το δρόμο ή πρόκλησης ουσιαστικής ζημίας σε περιουσία. Επιπλέον, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε τοιουτοτρόπως, παραγνωρίζοντας την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή ότι ενώ αντιλήφθηκε την ύπαρξη του, εντούτοις ενέργησε με τον τρόπο που ενέργησε διακινδυνεύοντας (βλ. R v Lawrence [1981] 1 ALL E. R. 974, R v Reid [1992] 3 ALL E. R. 673, R v. Caldwell [1981] 1 ALL ER 961). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γεν. Εισαγγελέας ν Αντώνη Χρυσοστόμου (αρ.1)

(2002)2 ΑΑΔ σελ.473 με αναφορά στη Reid και στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences 4η έκδοση παράγραφοι 1-302 και 1-307: «Δεν στοιχειοθετείται απερίσκεπτη ενέργεια ή συμπεριφορά απλώς με την απόδειξη αμελούς οδήγησης, με την έννοια της οδήγησης που εξ αντικειμένου υπολείπεται της αναμενόμενης από το μέσο συνετό οδηγό. Υπεισέρχεται ως συστατικό του όρου, με τη συνήθη του έννοια, υποκειμενικό στοιχείο. Αυτό είναι συναρτημένο προς τη συγκεκριμένη ενέργεια, στην οδήγηση εφόσον συζητούμε για τέτοια περίπτωση». Σύμφωνα με την απόφαση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση R v. Lawrence, (ανωτέρω), για να στοιχειοθετηθεί απερίσκεπτη οδήγηση πρέπει οι ένορκοι να ικανοποιηθούν για δύο πράγματα. Πρώτο, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα κατά τρόπο που να δημιουργεί εμφανή και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης φυσικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο που τυγχάνει να χρησιμοποιεί τον δρόμο ή ουσιαστικής ζημιάς σε περιουσία και, δεύτερο, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατ' αυτόν τον τρόπο χωρίς να στρέψει την προσοχή του προς την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή αφού αναγνώρισε πως υπήρχε κάποιος κίνδυνος, εντούτοις, αποφάσισε να διακινδυνεύσει οδηγώντας με τον τρόπο αυτό. Σε σχέση με την ερμηνεία του όρου «αλόγιστη», είναι η πράξη ή συμπεριφορά η οποία εγκυμονεί άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια προσώπων, τον οποίο ο Κατηγορούμενος αψηφά. Είναι η μη λελογισμένη ενέργεια δηλαδή απόρροια της κοινής λογικής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις (βλ. Κώστας Ζυπίτης κ.α. ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220, 223). Σημειώνω ακόμα, ότι όπως έχει νομολογηθεί θέματα που σχετίζονται με οδική συμπεριφορά και δυνατότητα αντίδρασης οδηγού σε επερχόμενο κίνδυνο αντικρίζονται με βάση τη γενική αντίληψη του Δικαστηρίου ως προς τα πράγματα, υπό το φως πάντοτε της λογικής, εκτός όπου παρουσιάζεται κάποια επιστημονική ή τεχνική πτυχή όπου απαιτείται μαρτυρία εμπειρογνώμονα (ΧΧΧ Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Σύμφωνα με τον Κανονισμό 66Β1(α)(

1. i)και (
2. v)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ΚΔΠ 66/84 ως τροποποιήθηκαν, προνοούνται τα ακόλουθα: «Ο τρόπος ρύθμισης της τροχαίας με τη χρήση φωτεινών σηματοδοτών είναι ο ακόλουθος: (α) Ενδείξεις στους φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα: (
3. i)Εξαιρουμένων των προνοιών της υποπαραγράφου (
4. ii)η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στον δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο». .... (
5. v)Η ένδειξη του κίτρινου φανού σημαίνει απαγόρευση όπως και η ένδειξη του κόκκινου φανού, εκτός αν κατά τη στιγμή της αλλαγής της ένδειξης από πράσινο σε κίτρινο το όχημα βρισκόταν τόσο κοντά στην γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες που καθιστούσε επικίνδυνη τη στάση του οχήματος πριν από τη γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες. Επιπλέον σύμφωνα με το εδάφιο β υποεδάφια (i),(
6. ii)και (iii) του πιο πάνω Κανονισμού διαλαμβάνονται τα ακόλουθα σε σχέση με τους πεζούς σε διασταύρωση: (β) Ενδείξεις στους φωτεινούς σηματοδότες για πεζούς: (
7. i)Ο κόκκινος φανός με απεικόνιση φιγούρας ανθρώπου σε στάση προσοχής σημαίνει ότι απαγορεύεται σε πεζό να διασταυρώσει το δρόμο. (
8. ii)Ο πράσινος φανός με απεικόνιση φιγούρας ανθρώπου σε κίνηση σημαίνει ότι επιτρέπεται σε πεζό να διασταυρώσει το δρόμο μόνο στο σημείο της διάβασης πεζών, εκτός αν η παρουσία οχημάτων ή άλλης τροχαίας καθιστούν τη διασταύρωση επικίνδυνη. (iii) Ο πράσινος φανός με απεικόνιση φιγούρας ανθρώπου σε κίνηση που αναβοσβήνει σε διάβαση πεζών σημαίνει ότι ο πεζός, που δεν έχει ακόμα εισέλθει στη διάβαση, δεν δικαιούται να διασταυρώσει το δρόμο. Αν όμως η ένδειξη εμφανιστεί όταν ο πεζός βρίσκεται μέσα στη διάβαση, τότε αυτός δικαιούται να ολοκληρώσει τη διασταύρωση του δρόμου με γοργό βήμα. Τελικά Συμπεράσματα Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών, των παραδεκτών γεγονότων και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει και έχοντας κατά το ότι βάρος απόδειξης της κατηγορίας βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής το οποίο οφείλει να αποσείσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από τα ενώπιον στοιχεία εξάγω τα ακόλουθα συμπεράσματα:

(1)Ο κατηγορούμενος είχε αντιληφθεί και γνώριζε την ύπαρξη της διασταύρωσης πεζών η οποία ήταν ορατή από απόσταση τουλάχιστον 100 μέτρων. Γνώριζε επίσης ότι οδηγούσε εντός κατοικημένης περιοχής και ότι η λεωφόρος Τάφοι των Βασιλέων είναι πολυσύχναστη. Πρόκειται για ένα δρόμο ευθύ και χωρίς οποιαδήποτε εμπόδια, ενώ κατά τον ουσιώδη χρόνο η άσφαλτος ήταν ξηρή και καθαρή.

(2)Βρισκόταν πιο πίσω και αριστερά από τα οχήματα που οδηγούσαν οι ΜΚ.4 και ΜΚ.5 και κατά τουλάχιστον 40 μέτρα από το όχημα του ΜΚ.5 όταν αυτό είχε πλήρως σταματήσει. Όταν ο ΜΚ.4 αντιλήφθηκε τους πεζούς βρισκόταν σε απόσταση 7 μέτρων τουλάχιστον από το ύψος της διάβασης πεζών και το φανάρι ήταν πορτοκαλί για την πορεία του. Σταμάτησε ομαλά το όχημα του και λίγο μετά σταμάτησε πίσω του και σε απόσταση περίπου 2 μέτρων ο ΜΚ.5. Το φως της πορείας για τους οδηγούς, όταν σταμάτησε και το όχημα του ΜΚ.5 ήταν κόκκινο.

(3)Ο κατηγορούμενος ο οποίος αντιλήφθηκε την παρουσία των υπό αναφορά οχημάτων και ασφαλώς όφειλε και μπορούσε να αντιληφθεί και τα φώτα που έλεγχαν την πορεία του, αντί να ελαττώσει και ο ίδιος ταχύτητα, σε συμμόρφωση με τον κόκκινο φανό αλλά και ενόψει της προσέγγισης διάβασης πεζών και ενδεχόμενης εισόδου πεζού στο δρόμο, συνέχισε κανονικά την ευθεία πορεία του, με σταθερή ταχύτητα 52χαω χωρίς να πράξει οτιδήποτε. Όταν αντιλήφθηκε τον κίνδυνο από απόσταση 22 μέτρων εφάρμοσε τα φρένα του, όμως ήταν πλέον αργά αφού στην απόσταση των 8,30 μέτρων που άρχισαν να διαγράφονται τα ίχνη (και κλείδωσαν οι τροχοί) η ενέργεια του αυτή ήταν ατελέσφορη.

(4)Έστω και αν αποδεχόμουν ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να είχε οπτική επαφή στα δεξιά του, τούτο δεν θεωρώ ότι αναιρεί το σφάλμα του είτε να αντιληφθεί την ένδειξη των φώτων τροχαίας είτε να εκτιμήσει το ενδεχόμενο να διασταυρώνουν πεζοί επί της διαβάσεως ενόψει της στάσης των προπορευόμενων οχημάτων. Το σφάλμα του σε αυτή την περίπτωση δεν θα συνδέετο και με την ορατότητα του τη δεδομένη στιγμή αλλά με την μη έγκαιρη αντίληψη της κατάστασης πραγμάτων και την από μέρους του έγκαιρη λήψη μέτρων προφύλαξης. Ούτε βέβαια είναι βοηθητικό για την υπόθεση του το γεγονός ότι ο ΜΚ.4 αντιλήφθηκε τους πεζούς σε απόσταση 7 με 10 μέτρων εφόσον το κριτήριο της δέουσας παρατηρητικότητας είναι αντικειμενικό και απρόσωπο. Σημασία δηλαδή ενέχει η δυνατότητα αντίληψης της παρουσίας κάποιου κινδύνου με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης και όχι το πότε έγιναν αντιληπτοί από κάποιο πρόσωπο.

(5)Την ίδια ώρα κρίνω ότι οι πεζοί επιχείρησαν να διασταυρώσουν την υπό αναφορά διάβαση όταν ο φανός για αυτούς ήταν πράσινος, ήτοι άναψε η πράσινη φιγούρα του Γρηγόρη, και ενώ είχαν σταματήσει τα διερχόμενα οχήματα των ΜΚ.4 και ΜΚ.5. Είχαν συνεπώς βεβαιωθεί παρά την ύπαρξη πράσινου φανού για αυτούς, ότι ήταν ασφαλές να διασταυρώσουν. Στην Κτωρίδης ν Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 455, ο κατηγορούμενος - εφεσείων καταδικάστηκε στη βάση παρόμοιων γεγονότων, για το αδίκημα της αμελούς όμως οδήγησης, εφόσον κρίθηκε ότι έπρεπε να αντιληφθεί το ενδεχόμενο να διασταύρωνε πεζός. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 456-457: «Έχουμε μελετήσει την πρωτόδικη απόφαση και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως περιέχει τέτοιο σφάλμα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε την υπόθεση πάνω στη βάση των δικών του διαπιστώσεων, όπως τις έχουμε συνοψίσει και το τελικό του συμπέρασμα πως ο εφεσείων είναι επίσης ένοχος αμέλειας δεν είναι συσχετισμένο προς οτιδήποτε αφορά σε υπολογισμούς αποστάσεων ή ταχύτητας. Μπροστά και δεξιά από τον εφεσείοντα, δηλαδή στη δεξιά από τις δύο λωρίδες του δρόμου, οδηγούντο άλλα δύο αυτοκίνητα. Αυτά τα αυτοκίνητα ελάττωσαν ταχύτητα και σταμάτησαν πριν τη διάβαση πεζών, ενώ το φως της διάβασης ήταν πράσινο. Ο εφεσείων είδε ή όφειλε να είχε δει αυτές τις κινήσεις και επομένως έπρεπε να είχε υποπτευθεί ότι υπήρχε ενδεχομένως απρόσεκτος πεζός που διασταύρωνε. Ο εφεσείων, αντί να μεριμνήσει αναλόγως, προχώρησε ως να μη συνέβαινε οτιδήποτε, διατήρησε σταθερή την ταχύτητα των 40-50 μ.α.ω., που ο ίδιος είπε ότι είχε και, όταν πλέον εισήλθε στη διασταύρωση, ήταν αργά για να αποφύγει το κτύπημα, πάρα το ότι χρησιμοποίησε τα φρένα του και επεχείρησε να στρίψει αριστερά.» Ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε και στην μεταγενέστερη υπόθεση Koptyakova ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ., 86/2017, ημερομηνίας 13.03.2018 που επίσης αφορούσε τροχαίο ατύχημα με πεζό που διασταύρωνε διάβαση με πανομοιότυπα γεγονότα στη βάση της κατηγορίας της αμελούς οδήγησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Koptyakova υπήρχε όχημα που έγινε δεκτό ότι εμπόδιζε την ορατότητα της εκεί εφεσείουσας κάτι το οποίο καθιστούσε εύλογη την πιθανότητα ύπαρξης κινδύνου και δη προσώπου που διασταύρωνε το δρόμο. Τέλος στην υπόθεση Γ.Ε της Δημοκρατίας ν. SIDHU Ποιν. Εφ. 152/22 ημερ. 01.12.2022 η οποία αφορούσε έφεση κατά της ποινής και σε αδίκημα, μεταξύ άλλων, του άρθρου 210 του Κεφ. 154 και δει θανατηφόρο δυστύχημα υπό πολύ όμοιες και πάλι περιστάσεις, επισημάνθηκαν τα εξής: Η οδηγική του συμπεριφορά αποκαλύπτει πλήρη αδιαφορία προς τους κανόνες οδήγησης, τα σήματα τροχαίας αλλά και προς την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο, όπως ήταν το θύμα του, το οποίο επιχείρησε να διασταυρώσει ένα δημόσιο δρόμο χρησιμοποιώντας νόμιμα και κανονικά διάβαση πεζών. Μάλιστα η εν λόγω διάβαση είχε σημανθεί με διαγραμμίσεις στην άσφαλτο, φωτεινούς σηματοδότες και προειδοποιητική πινακίδα διάβασης πεζών σε απόσταση 45,8 μέτρων. Δεν ήταν μόνο τα πιο πάνω. Ούτε το αυτοκίνητο που σταμάτησε ένα μέτρο περίπου πριν από τη διάβαση πεζών για να επιτρέψει στο θύμα να διασταυρώσει, στάθηκε ικανό να κάνει τον Εφεσίβλητο να ενεργήσει ως νουνεχής οδηγός, ως όφειλε. Τουναντίον, ο απερίσκεπτος και επικίνδυνος τρόπος με τον οποίο οδηγούσε εντός κατοικημένης περιοχής, δεν του επέτρεψε να λάβει όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα για να αποφύγει τη σύγκρουση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Ουσιαστικά η μόνη διαφορά των γεγονότων από την παρούσα ήταν η ύπαρξη προειδοποιητικής σήμανσης για ύπαρξη διάβασης πεζών. Από όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγωιστική και αδιάφορη για την ασφάλεια άλλων χρηστών του δρόμου. Το γεγονός ότι οδηγούσε με ταχύτητα μόλις 2 χιλιομέτρων πέραν του νόμιμου ορίου δεν αποτελεί λόγο για να μην χαρακτηρισθεί η οδηγητική του συμπεριφορά ως επικίνδυνη (βλ. Μιχάλης Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 409) Εν προκειμένω, οι παραλείψεις του κατηγορούμενου (α) να αντιληφθεί έγκαιρα την ύπαρξη των πεζών επί της νησίδας, εφόσον βρισκόταν αρκετά πιο πίσω από τα προπορευόμενα του οχήματα, (β) να ελαττώσει ταχύτητα ενόψει του ότι πλησίαζε διάβαση πεζών η οποία του ήταν ορατή από απόσταση 100 μέτρων, η οποία ήταν σεσημασμένη και ελεγχόμενη από φώτα τροχαίας, (γ) να αντιληφθεί έγκαιρα το κόκκινο φως στην πορεία του και (δ) να αντιληφθεί ότι τα προπορευόμενα αυτού οχήματα είχαν σταματήσει ομαλά για να δώσουν προτεραιότητα στους πεζούς που ανέμεναν στη διάβαση, αθροιστικά ιδωμένες συνιστούσαν αναμφίβολα επικίνδυνη και απερίσκεπτη οδήγηση. Ταυτόχρονα υποδηλώνουν απουσία πλήρους προσοχής στο δρόμο, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη ότι δεν κινείτο με μεγάλη ταχύτητα (βλ. Αστυνομία ν. Νικολάου Ποιν. Εφ. 217/2016, ημερ. 11.05.2017), ECLI:CY:AD:2017:B168. Η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις παρουσίασης αιφνίδιου κινδύνου που απότομα προβάλλει μπροστά από όχημα με αποτέλεσμα ο οδηγός να είναι ανήμπορος να αντιδράσει, ή ακόμα στην αντίδραση υπό την αγωνία της στιγμής συνεπεία δημιουργίας μιας κατάστασης για την οποία δεν ευθυνόταν Προτού ολοκληρώσω την απόφαση μου, αναφέρω ότι καίτοι δόθηκε μαρτυρία για τραυματισμό και δεύτερου πεζού, ήτοι του ΜΚ.2 και συζύγου του θύματος, η οποία έγινε αποδεκτό ότι προήλθε από κτύπημα από το δεξιό καθρεφτάκι του οχήματος του κατηγορούμενου δεν θα εξετάσω ζήτημα προσθήκης κατηγορίας. Τούτο καθότι ο Γενικός Εισαγγελέας ενασκώντας τις συνταγματικά κατοχυρωμένες εξουσίες του, αποφάσισε την αναστολή της ποινικής δίωξης του κατηγορούμενου αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία που σχετιζόταν με τη ζήτημα αυτό (Τεκμήριο 37). Διαφορετική προσέγγιση θεωρώ ότι θα καταστρατηγούσε την υπο αναφορά εξουσία του έντιμου Γενικού Εισαγγελέα. Με το κατηγορητήριο αποδίδεται και αλόγιστη συμπεριφορά στον κατηγορούμενο. Στην υπό εξέταση περίπτωση η οδήγηση του Κατηγορουμένου, με βάση τα όσα έχω κάνει αποδεχτά δεν θεωρώ ότι εμπίπτει και στην έννοια της αλόγιστης οδήγησης. Ο κατηγορούμενος οδηγούσε ελάχιστα πιο πάνω του ορίου ταχύτητας, σε ευθεία πορεία, ενώ επίσης, έστω καθυστερημένα, αντέδρασε στον κίνδυνο. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και συνεπώς ο τελευταίος κρίνεται ένοχος σε αυτή. (Υπ.)....................................... Μ. Μυτίδης , Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α

(2009)1 Α.Α.Δ. 288 [2] Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1998)1 ΑΑΔ 263, και Γενικός Εισαγγελεας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 [3] Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454 [4] Βλ. Χαράλαμπος Τσιντίδης Λτδ (Charalampos Tsintidis Ltd) ν. Χαριδήμου

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2290, και Μελεκίδης ν. Παπαγεωργίου κ.α.

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 832 [5] Βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 AAΔ 1056 [6] Βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2298 και Κίτση ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2001)1(B) Α.Α.Δ. 1077 [7] Βλ. Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814 [8] Βλ. Καούρης v. Δημητρίου

(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 [9] Βλ. Μιτσιγιώργη και Άλλος ν Αδελφών Γαλάζη (Ομόρρυθμης Εταιρείας)

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1811 [10] Βλ. Νεάρχου ν Στεφανίδη

(2003)1 Α.Α.Δ. 351 και Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή (ανωτέρω) [11] Χατζηξενοφώντος Ανδρέας κ.α ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 316 [12] Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 841 [13] Χρίστου v. Γεωργίου Πολιτική Έφεση Αρ. 158/2013, 26/10/2022, ECLI:CY:AD:2022:A403 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο