ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. I. G. S. κ.α., Υπόθεση αρ. 3556/2024, 21/10/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. I. G. S. κ.α., Υπόθεση αρ. 3556/2024, 21/10/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 3556/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v.

1. I. G. S.
2. G. P. __________________________ Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Χρυσοστόμου, για την Κατηγορούσα Αρχή Β. Χαραλάμπους (κα), για τον Κατηγορούμενο 1 Κατηγορούμενος 1: παρών ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ (ex tempore)
3. I. G. S., κατόπιν της δικής σου ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει ποινή, στην κατηγορία που αντιμετωπίζεις επί του κατηγορητηρίου: 2η Κατηγορία: Ότι την 05 Αυγούστου 2024, στην Αργάκα, έκλεψες από μάντρα αυτοκινήτων δέκα κιβώτια ταχυτήτων διαφόρων οχημάτων και ένα εργαλείο κάβουρα όλα συνολικής αξίας €2.520, περιουσία του ιδιοκτήτη της μάντρας οχημάτων Α. Α..
4. Η κλοπή είναι ποινικό αδίκημα με βάση τον περί Ποινικού Κώδικα Νόμο Κεφ.154, ο οποίος προβλέπει και την ποινή.
5. Η ποινή που θα πρέπει να επιβάλει το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι και ανάλογη με τη σοβαρότητα του αδικήματος που διαπράχθηκε.
6. Για το αδίκημα της κλοπής του άρθρου 262 ΠΚ (2η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι 3 χρόνια. Με βάση το άρθρο 29 ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου ή, αντί ποινής φυλάκισης, να επιβάλει χρηματική ποινή.
7. Σου αναφέρω την ποινή που προβλέπεται από τον νόμο για να κατανοήσεις πως το αδίκημα που διέπραξες έχει σοβαρότητα.
8. Το να αποσπάς από την περιουσία άλλου προσώπου αντικείμενα χωρίς τη θέλησή του, ακόμα και μικρής αξίας, δεν είναι συμπεριφορά στην οποία μπορεί συνήθως να υπάρξει πολύ μεγάλο περιθώριο επιείκειας.
9. Ο χαρακτηρισμός ενός αδικήματος ως σοβαρού βεβαίως δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο της ποινής που μπορεί να επιβληθεί με βάση τον νόμο. Εκείνος είναι ένας σημαντικός δείκτης της σοβαρότητας.
10. Σε μεγάλο βαθμό, η ταξινόμηση του αδικήματος σε επίπεδο σοβαρότητας εξαρτάται και από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του από το συγκεκριμένο πρόσωπο, στη συγκεκριμένη περίπτωση (culpability), καθώς και από το μέγεθος της βλάβης που προκλήθηκε ή κινδύνευσε να προκληθεί από την παραβατική του συμπεριφορά σε πραγματικό επίπεδο (harm)[1].
11. Το Δικαστήριο, αφού ταξινομήσει το αδίκημα ως προς το επίπεδο σοβαρότητάς του, και καθορίσει το σημείο εκκίνησης της επιμέτρησης, προβαίνει στην επιμέτρηση της ποινής, συναρτώντας την με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, για να καταλήξει στο είδος και έπειτα στην έκταση της ποινής που αρμόζει στην περίπτωση[2]. Σε αυτό το πλαίσιο, δυνατόν να υπάρχουν παράγοντες που είναι ελαφρυντικοί, και επιφέρουν περαιτέρω έκπτωση στην ποινή, αλλά και παράγοντες που είναι επιβαρυντικοί και εμποδίζουν να συμβεί κάτι τέτοιο ή που προκαλούν περαιτέρω αύξηση της ποινής.
12. Το βάρος που δίδεται σε κάθε ελαφρυντικό ή επιβαρυντικό παράγοντα δεν είναι το ίδιο σε κάθε υπόθεση ή σταθερό. Η επιμέτρηση δεν γίνεται με αυστηρά ή με ακριβή μαθηματικά κριτήρια, αλλά γίνεται με γνώμονα την αναλογικότητα, η προσέγγιση της οποίας θα πρέπει να γίνεται με διαφανή τρόπο.
13. Επίσης, είναι σημαντικό σημείο αναφοράς πως η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιουσδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[3], αλλά και οι σκοποί της ποινής, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέονται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
14. Το Δικαστήριο, συνηθέστερα, κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής, όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια, ώστε να επιβάλλει εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρυμμένο[4].
15. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης, όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία. Όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν για να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
16. Με βάση τα γεγονότα που εκτέθηκαν, που είναι όσα απορρέουν και από το κατηγορητήριο, και με μεγαλύτερη λεπτομέρεια έχουν διατυπωθεί στα πρακτικά, προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής: 14.
17. Ο χώρος ήταν μία μάντρα, στην οποία είχαν τοποθετηθεί τα κιβώτια ταχυτήτων και ο κάβουρας. Είχε μεν περίφραξη, αλλά χωρίς ιδιαίτερη φύλαξη ή προστασία, ήταν ανοιχτή. Δεν υπήρξε παραβίαση και υλική ζημιά στον χώρο. Η τοποθέτηση των προαναφερόμενων αντικειμένων στη μάντρα, σε κάθε περίπτωση, δεν δημιουργούσε ασάφεια ως προς το γεγονός ότι αυτά τα αντικείμενα ανήκαν σε άλλο πρόσωπο, εφόσον δεν ανήκαν σε εσένα, και γι' αυτό δεν θα μπορούσες να εισέλθεις στη μάντρα και να τα πάρεις, χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη τους. 14.
18. Δεν προβλήθηκε κάποια επιτακτική οικονομική ανάγκη που να σε ώθησε στο να διαπράξεις αυτά τα αδικήματα, συγκεκριμένα. 14.
19. Επρόκειτο για αντικείμενα η μεταφορά και φόρτωση των οποίων προϋπόθετε σχετική δυνατότητα, ωστόσο δεν απαιτείτο και ιδιαίτερος προσχεδιασμός, επιδεξιότητα ή πανουργία, ενώ πρόκειται για αντικείμενα η αξία των οποίων δεν υπερβαίνει τις €2.
20. 14.
21. Δεν προκλήθηκε περιουσιακή βλάβη ή απώλεια, δεν ενυπήρχε βία στην όλη συμπεριφορά, ούτε στόχευση του συγκεκριμένου προσώπου.
22. Η βλάβη που προκλήθηκε, όπως εκδηλώθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, με τα δεδομένα που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε επίπεδο που να αντικατοπτρίζει την αναστάτωση, την αγωνία, την ανησυχία που βίωσε ο ιδιοκτήτης, λαμβάνοντας υπόψη πως ανακόπηκε η προσπάθεια αυτή, με επίδειξη και θάρρους από μέρους του, να προσεγγίσει το σημείο, όταν αντιλήφθηκε πως κάτι συνέβαινε.
23. Η φύση του αδικήματος και ο τρόπος διάπραξής του, σε συνάρτηση με τη βλάβη που προκλήθηκε από τη διάπραξή του, οδηγούν το Δικαστήριο στο να ταξινομήσει το αδίκημα που διέπραξες σε επίπεδο σοβαρότητας σχετικά χαμηλό, με αναφορά στο τιθέμενο εκ του νόμου επίπεδο σοβαρότητας, δια της προβλεπόμενης ποινής.
24. Με αυτήν την ταξινόμηση, σε συνάρτηση και με την προβλεπόμενη στον νόμο ποινή, η εκκίνηση της επιμέτρησης της ποινής είναι από τους 9 μήνες φυλάκισης (αντί από τους 36 μήνες φυλάκισης που είναι η μέγιστη προβλεπόμενη ποινή).
25. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, κατά την επιμέτρηση, αρχίζοντας από αυτό το σημείο εκκίνησης, υπάρχουν παράγοντες που δυνατόν να αυξομειώνουν την ποινή.
26. Λαμβάνεται υπόψη, προς όφελός σου, η καλή συνεργασία σου με την Αστυνομία και η απουσία οποιασδήποτε προσπάθειας από μέρους σου να δικαιολογήσεις την πράξη σου ή να αποφεύγεις τις συνέπειές της καθώς και η απολογία σου εκείνη τη στιγμή, προς τον ιδιοκτήτη της μάντρας, στάση που τήρησες και μετέπειτα, όσον αφορά την από μέρους σου αδικηματική συμπεριφορά (13%).
27. Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή σου στο Δικαστήριο, που ήταν άμεση, και γι' αυτό δικαιούσαι τη μέγιστη ελαφρυντική επίδραση (33%).
28. Λαμβάνεται υπόψη, προς όφελός σου, το γεγονός ότι δεν προσφέρθηκαν εναντίον σου προηγούμενες καταδίκες και δεν έχεις απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη με εγκληματικές δραστηριότητες (10%).
29. Λαμβάνονται επίσης υπόψη όλες οι προσωπικές σου συνθήκες, όπως αυτές εκτέθηκαν από την συνήγορό σου. Είσαι ηλικίας 40 χρόνων, με καταγωγή από του Ρουμανία, βρίσκεσαι στη Δημοκρατία τα τελευταία περίπου 8-9 χρόνια, εργαζόσουν ως συγκολλητής, μετά δεν μπορούσες να εξεύρεις εργασία, οπότε και έμεινες άστεγος, χωρίς τα αναγκαία μέσα διαβίωσης (10%).
30. Συνοψίζοντας, το είδος και η έκταση της ποινής που θα επιβληθεί έχει καθοριστεί λαμβάνοντας υπόψη τη νόμιμη ποινή, τους σκοπούς των ποινών, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, την ταξινόμηση της παραβατικότητας σε επίπεδο σοβαρότητας, τις αρχές της επιμέτρησης, όλους τους παράγοντες που θα μπορούσαν να επιδράσουν στην ποινή στη συγκεκριμένη περίπτωση, και τον βαθμό στον οποίον θα πρέπει να γίνει αισθητή η ποινική μεταχείριση στο σύνολό της[5].
31. Λόγω της αντικειμενικής σοβαρότητας του αδικήματος, η μόνη ποινή που αρμόζει κατ' είδος είναι η ποινή φυλάκισης. Όλα τα προαναφερόμενα επιδρούν στην έκταση της ποινής.
32. Επιβάλλεται: Στην 2η Κατηγορία: [Κλοπή, άρθρα 255, 262 ΠΚ]: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών.
33. Δεν τέθηκε και δεν τίθεται, υπό τις περιστάσεις, ζήτημα αναστολής της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, η οποία είναι άμεσα εκτελεστή.
34. Ο χρόνος που παρέμεινες υπό κράτηση, για τους σκοπούς αυτής της υπόθεσης, (από την 07.08.2024) να προσμετρήσει στον χρόνο φυλάκισης. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.07.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας