← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Σ. Σ., Υπόθεση αρ. 5315/2024, 12/11/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Σ. Σ., Υπόθεση αρ. 5315/2024, 12/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 5315/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v. Σ. Σ. ____________________ Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Παπαλαζάρου (κα), για Κατηγορούσα Αρχή Κρ. Ερωτοκρίτου, για Κατηγορούμενο Κατηγορούμενος: παρών Αίτημα για κράτηση μέχρι τη δίκη Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex tempore) 1. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 7 κατηγορίες, ως εξής: 1η Κατηγορία: ότι την 07 Νοεμβρίου 2024, στην Πόλη Χρυσοχούς, με σκοπό την υποκίνηση της πρώην συμβίας του Δ. Σ., για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτή δεν είχε νομική υποχρέωση να διενεργήσει, την απείλησε με τη φράση: «Κανόνισε άλλαξε το εστιατόριο και την εκκλησία και να δεις τι έχει να γίνει, και εν θα πιστεύκεις τούτο που έννα γίνει» [άρθρα 2, 3

(1)
(4)ν.119(Ι)/2000, άρθρο 91(γ) ΠΚ, άρθρα 2, 5(ζ), Μέρος IV, Πίνακας αδίκημα 53 ν.115(Ι)/2021] 2η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, ενόχλησε ή εκφόβισε την πρώην συμβία του Δ. Σ., η οποία ήταν μάρτυρας στις υποθέσεις βίας με αριθμούς 2219/2024 και 5094/2024, με τη συμπεριφορά του όπως περιγράφεται στην 1η Κατηγορία, κατά τρόπο που επηρεάζει ή μπορεί να επηρεάσει την εκδίκαση της υπόθεσης [άρθρα 2, 3, 4, 32 ν. 119(Ι)/2000] 3η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, παρέλειψε να υπακούσει στο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση 5094/2024 ημερομηνίας 30.10.2024, σύμφωνα με το οποίο απαγορεύονταν στον Κατηγορούμενο από το να πλησιάζει, να επισκέπτεται, να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο τη Δ. Σ., μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης [άρθρα 2, 3
(4), 15, 23
(7)ν. 119(Ι)/2000] 4η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, ενώ την 30.10.2024 εκδόθηκε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην ποινική υπόθεση 5094/2024, σύμφωνα με το οποίο απαγορεύονταν στον Κατηγορούμενο από του να πλησιάζει, να επισκέπτεται και να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο τη Δ. Σ., μέχρι την εκδίκαση της πιο πάνω υπόθεσης, αυτός παρέλειψε να το πράξει διαπράττοντας με την πράξη του σκόπιμη ασέβεια προς τη δικαστική διαδικασία [άρθρο 44
(1)(ια) ν.14/1960] 5η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, με τη συμπεριφορά του προς την πρώην συμβία του Δ. Σ., της προκάλεσε ψυχολογική βία [άρθρα 2, 5(ζ), 6 ν.115(Ι)/2021] 6η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, με τη συμπεριφορά του προς την πρώην συμβία του Δ. Σ., της προκάλεσε ψυχολογική βλάβη [άρθρα 2, 3
(1)
(4)ν.119(Ι)/2021] 7η Κατηγορία: ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, προέβη σε συμπεριφορά που προκάλεσε παρενόχληση στην πρώην συμβία του Δ. Σ., ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκάλεσε ανησυχία και αγωνία [άρθρα 2, 3 ν.114(Ι)/2021, άρθρα 2, 5(ζ), Μέρος IV, Πίνακας αδίκημς 57 ν. 115(Ι)/2021]
  1. Ο Κατηγορούμενος, δια του δικηγόρου του, ζήτησε χρόνο για να απαντήσει στις Κατηγορίες, αφού πρώτα τις μελετήσει, σε συνάρτηση με το μαρτυρικό υλικό.
  2. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του, το οποίο προσέκρουσε σε ένσταση της πλευράς του Κατηγορούμενου.
  3. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων ίδιας ή παρόμοιας φύσης, δηλαδή αδικήματα βίας. Αυτό με δεδομένο ότι υφίστανται εναντίον του και οι ποινικές υποθέσεις 2219/2024 (για αδικήματα που φέρονται να διαπράχθηκαν την 06.05.2024) και 5094/2024 (για αδικήματα που φέρονται να διαπράχθηκαν την 26.10.2024) και στο πλαίσιο της υπόθεσης 5094/2024 είχε εκδοθεί, ως όρος απόλυσης, διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο να πλησιάζει, να επισκέπτεται και να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο την πρώην συμβία του. Κατατέθηκε το μαρτυρικό υλικό (Τεκμήριο Α), σύμφωνα με το οποίο, όπως τέθηκε, ο Κατηγορούμενος φέρεται να διέπραξε αδικήματα βίας εναντίον της πρώην συντρόφου του. Υπάρχει, όπως αναφέρθηκε, η κατάθεση της παραπονούμενης, στην οποία η ίδια εκφράζει τον φόβο της, για την ίδια και το ανήλικο τέκνο τους.
  4. Έχω υπόψη μου τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, περιλαμβανομένης και της κατάθεσης του Κατηγορούμενου, και έχω ακούσει την επιχειρηματολογία που έχει αναπτυχθεί από αμφότερες τις πλευρές, στην πλήρη τους μορφή.
  5. Η πρώτη επιλογή του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης του Κατηγορούμενου, είναι η απόλυση του υπό όρους, απόρροια του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος της προσωπικής ελευθερίας του. Η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση[1].
  6. Η νομολογία έχει αναγνωρίσει τρεις λόγους, ο κάθε ένας από τους οποίους μπορεί από μόνος του να δικαιολογήσει την κράτηση. Ένας εξ αυτών είναι και η πιθανότητα ή ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων[2].
  7. Για την κατάληξη σε συμπέρασμα περί ύπαρξης πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος, στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη, δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Βασικά, δεν αποδεικνύεται με την κυριολεκτική έννοια του όρου, όπως αποδεικνύονται τα γεγονότα. Ο λόγος είναι για πιθανότητα. Αρκεί, επομένως, αν με βάση όλα τα στοιχεία τα οποία τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.
  8. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε ροπή προς το έγκλημα ή τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου στο μέλλον, για την οποία το Δικαστήριο δύναται να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, βασιζόμενο, μεταξύ άλλων, είτε στο ιστορικό του είτε στον χαρακτήρα του είτε στα περιστατικά της υπόθεσης ή σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της ή και σε διάφορες άλλες περιστάσεις.
  9. Τέτοια πιθανολόγηση δύναται μεταξύ άλλων να στοιχειοθετηθεί: (α) Από το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου ή από εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις ή ποινικές υποθέσεις των οποίων αναμένεται η καταχώριση, νοουμένου ότι αφορούν αδικήματα ίδιας ή παρόμοιας φύσης ή ανάλογης σοβαρότητας· η αναλογία των άλλων αδικημάτων ως προς τη φύση ή τη σοβαρότητα δεν διατυπώνεται ως κανόνας[3], βάσει του οποίου του οποίου θα πρέπει το Δικαστήριο να μπει στη διαδικασία να συγκρίνει αδικήματα μεταξύ τους ως προς τη σοβαρότητά τους. Κάθε ποινικό αδίκημα έχει σοβαρότητα. Η διατύπωση συνάδει περισσότερο με την ικανότητα των υφιστάμενων καταδικών ή εκκρεμών υποθέσεων να δημιουργήσουν ισχυρή εντύπωση σχετικά με τον κίνδυνο επανάληψης. (β) Τέτοια πιθανολόγηση μπορεί να εξαχθεί και από το μαρτυρικό υλικό και από τα περιστατικά της υπό εκδίκαση υπόθεσης, κρινόμενα στην όψη τους. Δηλαδή, πέραν των εκκρεμουσών ποινικών υποθέσεων, στην εκτίμηση του υπό αναφορά κινδύνου, μπορούν να ληφθούν υπόψη στοιχεία προερχόμενα από την ίδια την υπόθεση την οποία ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει[4]. Το γεγονός ότι συμπεριλαμβάνονται όλες οι κατηγορίες σε ένα κατηγορητήριο δεν μπορεί να επενεργήσει ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα επίκλησης κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Πρόκειται και πάλι για εκκρεμείς υποθέσεις και δεν διαφοροποιείται η φύση τους ως τέτοιων επειδή περιλήφθηκαν όλες σε ένα κατηγορητήριο[5].
  10. Όπου τα υπό κατηγορία αδικήματα εμπίπτουν σε χρονική περίοδο κατά την οποία ο Κατηγορούμενος βρισκόταν ελεύθερος υπό όρους σε άλλη ποινική υπόθεση, για αδικήματα ιδίας ή παρόμοιας φύσης, αυτό αποκτά αυξημένη ισχύ κατά την εξέταση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων, δεικνύοντας συγκεκριμένη τάση επαναλαμβανόμενης εγκληματικής συμπεριφοράς[6].
  11. Η πιθανολόγηση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων βάσει ποινικών υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν εναντίον του Κατηγορούμενου ή στοιχείων προερχόμενων από την υπόθεση την οποία αντιμετωπίζει, δεν αντίκειται στο τεκμήριο της αθωότητας[7].
  12. Στην Ε.Α.Β.Ο. v. Αστυνομίας, ΠΕ. 133/24, 11.07.2024, στην οποία έγινε και η παραπομπή του Δικαστηρίου από την κυρία Παπαλαζάρου, όπου ο εφεσείων αντιμετώπιζε αδικήματα κατά συζύγου, απειλή, παρενόχληση θύματος βίας, ψυχολογική βία, ψυχικής βλάβη, παραβίαση διατάγματος αποκλεισμού ενώ εναντίον του εκκρεμούσαν και άλλες δύο ποινικές υποθέσεις για ίδιας ή παρόμοιας φύσης αδικήματα κατά της πρώην συζύγου του, η κράτηση επικυρώθηκε λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του ότι υπήρχε παλαιότερο διάταγμα αποκλεισμού το οποίο δεν φαινόταν να είχε λειτουργήσει αποτρεπτικά. Αντίθετα, στη Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας, ΠΕ 47/24, 11.03.2024, που αφορούσε αδικήματα βίας στην οικογένεια, καθώς και φερόμενης παράβασης όρων υφιστάμενου διατάγματος αποκλεισμού, εκδοθέντος σε παλαιότερη υπόθεση που εκκρεμούσε για παρόμοια αδικήματα, οικογενειακής βίας, ψυχολογικής βίας, απειλής και κακόβουλης ζημιάς, δεν δικαιολογείτο η κράτηση γιατί εκεί είχε προηγηθεί τήρηση του διατάγματος για 14 μήνες, ομαλή συνεργασία των δύο και το σύνολο της μαρτυρίας (που αφορούσε μια συνάντηση) δεν προκαλούσε την απαιτούμενη ισχυρή εντύπωση περί μελλοντικής διάπραξης άλλων αδικημάτων.
  13. Όπως προκύπτει από τη Γεωργίου v. Αστυνομίας, ΠΕ 131/21, 01.09.2021, στην οποία παραπέμφθηκε το Δικαστήριο από τον κύριο Ερωτοκρίτου, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός της καταγγελίας και ότι η συμπεριφορά στην οποία γίνεται αναφορά στη μαρτυρία αφορά σε χρόνους πριν από την καταγγελία. Η συμπεριφορά του κατ' εξακολούθηση παραβάτη, που ενδεχομένως αισθάνεται ότι μπορεί να ενεργεί εκτός των πλαισίων του νόμου, ενδέχεται να διαφοροποιείται μετά την καταγγελία, δεδομένου ότι το θύμα έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής, ανοχής ή και ενδοιασμούς στο να τον καταγγείλει στην Αστυνομία. Ιδιαίτερα σε υποθέσεις όπου θύτης και θύμα είναι του ιδίου περιβάλλοντος ή συγγενικά πρόσωπα. Ο θύτης, αν είχε αδικοπραγήσει όπως του καταλογίζεται, νομίζοντας ότι η συμπεριφορά του θα γινόταν ανεχτή ή ότι δεν θα υπήρχε η βούληση για να καταγγελθεί, έχει τώρα υπόψη του νέα δεδομένα και το Δικαστήριο, πέραν των όρων που μπορούν να επιβληθούν μπορεί και θα έπραττε ορθά να επιστήσει τη προσοχή του στο ότι σε περίπτωση αδικοπραγίας ή και παράβασης των όρων που τίθενται, θα μπορούσε να συλληφθεί και η υπόθεση του θα μπορούσε να τεθεί αμέσως ενώπιον του για να διαταχτεί ενδεχομένως η κράτηση του. Το νόημα, που επαναλήφθηκε στην Φ.Φ. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 171/2024, 02.08.2024, είναι ότι σε τέτοια περίπτωση, που η φερόμενη παρανομία είναι συγκεκριμένη, τότε, για σκοπούς προφύλαξης, δύναται να εξυπηρετήσει η επιβολή εναλλακτικών μέτρων (αντί κράτησης) προς αποτροπή του κινδύνου επανάληψης αδικημάτων.
  14. Με βάση όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, τα γεγονότα, που ανάγονται στα σοβαρά ποινικά αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος σε αυτήν την υπόθεση, σχετίζονται με την διατύπωση της φράσης «κανόνισε άλλαξε το εστιατόριο και την εκκλησία και να δεις τι έχει να γίνει, και εν θα πιστεύκεις τούτο που έννα γίνει» στην πρώην συμβία του, την 07.11.2024, ενώ είχε εκδοθεί διάταγμα σε άλλη υπόθεση μόλις στις 30.10.2024, δηλαδή μόλις επτά ημέρες προηγουμένως, το οποίο συντάχθηκε, όπως βλέπω, την 08.11.2024, και δεν αφέθηκε καν να λειτουργήσει, σε διάρκεια χρόνου. Το διάταγμα εκείνο δεν απαγόρευε την επικοινωνία για τους σκοπούς άσκησης των δικαιωμάτων του Κατηγορούμενου όσον αφορά το ανήλικο τέκνο του. Οι δύο εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις, στις οποίες έγινε αναφορά, αφορούν σε μεμονωμένα περιστατικά που φέρονται ως περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, σε χρονική απόσταση μεταξύ τους περίπου έξι μηνών.
  15. Όταν οι άνθρωποι χωρίζουν, δυνατόν να υπάρχουν εντάσεις, προκύπτουσες από πολύ έντονα συναισθήματα, διαφορές και προβλήματα, που πρέπει να επιλυθούν. Δυνατόν να μην εξαφανίζονται οι άνθρωποι, που μέχρι πρότινος είχαν κοινή ζωή, ο ένας από τη ζωή του άλλου, από τη μία στιγμή στην άλλη. Οι συμπεριφορές δυστυχώς, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι εύκολο να εκτρέπονται, να χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια, για να δρομολογηθούν αλλιώς τα πράγματα και η εκατέρωθεν ψυχολογία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εκτροπή οδηγείται σε άκρως επικίνδυνες συμπεριφορές, που έχουμε δει στην πράξη. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις, οι άνθρωποι χωρίζουν ειρηνικά, κατανοώντας ο ένας τις ανάγκες και επιθυμίες του άλλου, και σεβόμενος αυτές αλλά και εαυτόν, περιλαμβανομένης της ανάγκης να διατηρηθεί μεταξύ των μερών απόσταση, στο μέτρο του εφικτού, και απουσία οποιασδήποτε επικοινωνίας, η οποία αρχίζει να λειτουργεί, στο δεδομένο πλαίσιο, ενοχλητικά.
  16. Ασφαλώς και κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να ανέχεται οποιαδήποτε μορφή βίας. Οποιαδήποτε μορφή βίας, βρίσκει σθεναρή αντίδραση, και τα θύματα βίας θα πρέπει να τολμούν να προβαίνουν άμεσα σε καταγγελίες, χωρίς οποιονδήποτε φόβο.
  17. Διατάγματα και όροι που θέτει το Δικαστήριο θα πρέπει, επίσης, οπωσδήποτε, να τηρούνται, εφόσον η μη τήρησή τους, δυνατόν να έχει σοβαρές συνέπειες.
  18. Ωστόσο, δεν είναι και μία αναμενόμενη εξέλιξη, με οποιαδήποτε μεμονωμένη κουβέντα, στις απαρχές των προβλημάτων αυτής της φύσης, από την οποία ενδεχομένως να προκύπτουν συρρέοντα ποινικά αδικήματα, ή ακόμα και περισσότερες ποινικές υποθέσεις όμοιας φύσης για κάθε ένα ενδοοικογενειακό επεισόδιο, να ζητείται και προφυλάκιση, στέρηση ατομικής ελευθερίας, ως αυτή να ήταν δυνατόν να επιλύσει κάποιο από τα προβλήματα αυτά ή να παρέχει κάποιου είδους θεραπεία.
  19. Η προφυλάκιση δεν είναι απλή υπόθεση και όπου επιλέγεται ως μέτρο προληπτικό της περαιτέρω εγκληματικότητας, χρειάζεται να απαντά στην αρχή της αναλογικότητας. Εάν η αντίληψη ή η τάση είναι πως πρέπει να τίθενται υπό κράτηση όλοι οι άνθρωποι που χωρίζουν και έχουν αναμεταξύ τους εντάσεις και προβλήματα να επιλύσουν, που φτάνουν να απασχολούν ακόμα και την ποινική δικαιοσύνη, για τα οποία ενδεχομένως να χρειάζονται άλλου είδους βοήθεια, πιθανότατα, η θετική ανταπόκριση σε τέτοια αντίληψη ή τάση να δημιουργούσε και πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα.
  20. Τέτοιας φύσης κίνδυνοι, επανάληψης συμπεριφορών που ενέχουν βία, που δυστυχώς αναμενόμενα και με συχνότητα αναδύονται από διαταραγμένες οικογενειακές σχέσεις, και είναι τόσο κοντά στην εγκληματικότητα ή και την αγγίζουν, θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίζονται με τη λήψη άλλων μέτρων και αυτά να εξαντλούνται, με την ανάλογη προσπάθεια.
  21. Στην προκειμένη περίπτωση, όπου δεν μπορεί να λεχθεί πως υπήρξαν και συμπεριφορικές ακρότητες, με την διατύπωση και μόνο της προαναφερόμενης φράσης, σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα δεδομένα, αφενός, δεν έχει καταδειχθεί μοτίβο εγκληματικής συμπεριφοράς σε επίπεδο ισχυρής εντύπωσης, αφετέρου, οι διαθέσιμοι όροι δεν έχουν εξαντληθεί.
  22. Η διατύπωση αυτή, που είναι εξ όψεως των δεδομένων, δεν σχετίζεται με την αξιολόγηση της ουσίας της υπόθεσης, στην οποία δεν διαφεύγει από την προσοχή ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, ως τουλάχιστον έχουν περιληφθεί στο κατηγορητήριο, είναι πολύ σοβαρά.
  23. Η ίδια διατύπωση δεν σχετίζεται και με το τεκμήριο αθωότητας του Κατηγορούμενου, που υφίσταται και δικαιολογεί την προσδοκία αθώωσής του. Παρεμβάλλεται πως ο Κατηγορούμενος έχει δώσει, στο υφιστάμενο μαρτυρικό υλικό, θεωρούμενο στην όψη του, τη δική του εκδοχή ως προς τον τρόπο που προέκυψε η επικοινωνία που ανάγεται από την παραπονούμενη, εστιάζοντας στη συγκεκριμένη φράση, ως εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς.
  24. Υπάρχει η δυνατότητα, με κατάλληλους όρους, να διασφαλιστεί οποιοσδήποτε κίνδυνος μπορεί να θεωρηθεί πως απορρέει από την ενδοοικογενειακή διαφορά, βάσει των φόβων που εκδήλωσε η παραπονούμενη. Κατά τα λοιπά, τρόπος να επιτευχθεί η απόλυτη πρόληψη όλων των μορφών βίας δεν υπάρχει, ακόμα και με προφυλάκιση, εάν για παράδειγμα ο φερόμενος ως δράστης έχει περιέλθει σε ένα επίπεδο παθολογικό όπου εμμένει και θέλει να βρει τρόπους να εκφοβήσει ή να εκβιάσει το θύμα, για να συνεχίσει να αντλεί από μια τέτοια διεργασία ικανοποίηση και να τροφοδοτεί τη διαμάχη. Δεν είναι εν πάση περιπτώσει αυτή μια κατάσταση που σχετίζεται με τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης, ως έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου.
  25. Εάν είναι γνήσια ή όχι τα παράπονα της παραπονούνενης ή καταχρηστικά, στη βάση όσων ανέφερε ο κύριος Ερωτοκρίτου, εάν η παραπονούμενη εκβιάζει τον Κατηγορούμενο για τους δικούς της λόγους, τα οποία είναι πολύ σοβαρά, δεν μπορούν να αξιολογηθούν από το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, ως σε δίκη. Σημειώνεται βεβαίως ότι η καταγγελία φανταστικών αδικημάτων είναι αξιόποινη.
  26. Το αίτημα για κράτηση, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, δεν μπορεί να εγκριθεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, και γι' αυτό απορρίπτεται.
  27. Χρειάζονται, ωστόσο, να τεθούν ορισμένοι όροι απόλυσης του Κατηγορούμενου, με γνώμονα τη φύση των αδικημάτων και όσα προαναφέρθηκαν.
  28. Η θεραπευτική αγωγή αυτοελέγχου από ειδικούς ως όρος απόλυσης, με διαδικασία ενδιάμεσης ενημέρωσης από τους ειδικούς, δεν βρίσκει επαρκές ρυθμιστικό πλαίσιο.
  29. Οι όροι που θα τεθούν, θα πρέπει να αφεθούν να λειτουργήσουν στην καθημερινότητα, να διαμορφώσει ο καθένας τις νέες του συνήθειες.
  30. Οι όροι που τίθενται, περιλαμβανομένου του ύψους τυχόν εγγύησης, πρέπει να είναι σε ένα λογικό πλαίσιο, για την επίτευξη των ζητούμενων σκοπών, λαμβάνοντας υπόψη και τους ήδη υφιστάμενους περιορισμούς, εφόσον καθίστανται γνωστοί στο Δικαστήριο.
  31. Τίθενται οι ακόλουθοι όροι:
(1)Για την εξασφάλιση της παρουσίας του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, να υπογράψει εγγύηση ύψους €5.000.
(2)Μέχρι την εκδίκαση αυτής της υπόθεσης, απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο να επιχειρήσει ή να έλθει σε οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση επαφή ή επικοινωνία με την παραπονούμενη, είτε διά ζώσης, είτε εξ αποστάσεως, είτε τηλεφωνικώς, είτε ηλεκτρονικώς, είτε με μηνύματα, είτε με νοήματα, είτε άλλως πως, είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου.
(3)Η ύπαρξη του όρου αυτού δεν εμποδίζει την επικοινωνία μέσω των δικηγόρων των μερών, για σκοπούς εκκρεμών υποθέσεων.
(4)Η εκτέλεση τυχόν διαταγμάτων Οικογενειακού Δικαστηρίου δεν θα συνιστά παράβαση αυτού του όρου, εφόσον η συμπεριφορά περιορίζεται σε τέτοια εκτέλεσή τους. [εξηγούνται από το Δικαστήριο στον Κατηγορούμενο η φύση και η σημασία των όρων και οι συνέπειες μη τήρησής τους] (Υπ.) ........... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Ε.Α.Β.Ο. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 133/2024, 11.07.2024. [2] Ε.Α.Β.Ο. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 133/2024, 11.07.2024, Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας, ΠΕ 47/24, 11.03.2024, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γ.Ν., ΠΕ 145/23, 21.07.2023, Σάρρου ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 81/23, 10.05.2023, Ιωάννου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 25/22, 04.02.2022, ECLI:CY:AD:2022:B50, Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 227, Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 130, Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ
  1. [3] Μπατιρίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 231/2024, 08.10.
  2. [4] Μπατιρίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 231/2024, 08.10.2024, Ε.Α.Β.Ο. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 133/2024, 11.07.2024, Παναγή ν. Αστυνομίας, ΠΕ 152/24, 25.06.2024, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 271/23, 24.01.2023, Χριστούδια ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 689, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ
  1. [5] Γενικός Εισαγγελέας ν. Παταϊσιας, ΠΕ 157/2024, 30.09.
  2. [6] Ε.Α.Β.Ο. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 133/2024, 11.07.2024, Δημοκρατία ν. Θεμιστοκλέους, ΠΕ 84/24, 16.04.
  3. [7] Ε.Α.Β.Ο. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 133/2024, 11.07.2024, Παναγή v. Αστυνομίας, ΠΕ 152/24, 25.06.2024, Δημοκρατία ν. Θεμιστοκλέους, ΠΕ 84/24, 16.04.2024, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου
(2001)2 ΑΑΔ 373. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.