ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. M. D., Υπόθεση αρ. 8364/2023, 6/12/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. M. D., Υπόθεση αρ. 8364/2023, 6/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 8364/2023 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v. M. D. __________________________ Ημερομηνία: 06 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Χρυσοστόμου, για την Κατηγορούσα Αρχή Γ. Παπασάββα (κα), για τον Κατηγορούμενο Κατηγορούμενος: παρών ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ (ex tempore)

1. M. D., κατόπιν της δικής σου ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει ποινή, σε τρεις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου: 1η Κατηγορία: Ότι την 11 Σεπτεμβρίου 2023, στον Μούτταλο, της Επαρχίας Πάφου, εισήλθες παράνομα σε περιφραγμένο χώρο πράσινου σημείου της κοινότητας, με σκοπό να διαπράξεις μέσα σε αυτόν ποινικό αδίκημα. 2η Κατηγορία: Ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, είχες στην κατοχή σου περιουσία για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία, ήτοι μία τοστιέρα χρώματος άσπρου, ένα πράσινο σύρμα με μικρά λαμπάκια και ένα καλώδιο HDMI. 3η Κατηγορία: Ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, ανευρέθηκες περιπλανώμενος σε δημόσιο χώρο, σε χρόνο και υπό τέτοιες περιστάσεις, ώστε να συμπεραίνεται ότι η παρουσία σου εκεί οφείλεται σε παράνομο ή ταραχοποιό σκοπό.
2. Η είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος, η παράνομη κατοχή περιουσίας και η αλητεία ή περιπλάνηση είναι ποινικά αδικήματα με βάση τον περί Ποινικού Κώδικα Νόμο Κεφ.154, ο οποίος προβλέπει και ποινές.
3. Οι ποινές που επιβάλλει το Δικαστήριο πρέπει να είναι ανάλογες με τη σοβαρότητα των αδικημάτων.
4. Για το αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος του άρθρου 280 ΠΚ (1η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο μέγιστη ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια. Για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά το άρθρο 309 ΠΚ (2η Κατηγορία), η ποινή που μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο είναι μέχρι και έξι μήνες φυλάκιση. Για το αδίκημα της αλητείας και περιπλάνησης κατά το άρθρο 189(ε) ΠΚ (3η Κατηγορία), η ποινή που μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο είναι, για πρώτη καταδίκη, μέχρι τρεις μήνες φυλάκιση. Με βάση το άρθρο 29 ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου ή, αντί ποινής φυλάκισης, να επιβάλει χρηματική ποινή.
5. Αναφέρονται οι ποινές που προβλέπονται από τον νόμο για να καταστεί κατανοητό πως τα αδικήματα που διέπραξες έχουν σοβαρότητα. Η είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος είναι το σοβαρότερο αδίκημα που περιέχεται στο κατηγορητήριο.
6. Ο χαρακτηρισμός ενός αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο της ποινής που μπορεί να επιβληθεί με βάση τον νόμο. Εκείνος είναι ένας σημαντικός δείκτης της σοβαρότητας.
7. Κάθε αδίκημα τοποθετείται σε κλίμακα έντασης[1]. Σε μεγάλο βαθμό, η ταξινόμηση του αδικήματος σε επίπεδο έντασης ή σοβαρότητας εξαρτάται και από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του από το συγκεκριμένο πρόσωπο, στη συγκεκριμένη περίπτωση (culpability), καθώς και από το μέγεθος της βλάβης που προκλήθηκε ή κινδύνευσε να προκληθεί από την παραβατική του συμπεριφορά σε πραγματικό επίπεδο (harm)[2].
8. Το Δικαστήριο, αφού ταξινομήσει τα αδικήματα ως προς το επίπεδο έντασης ή σοβαρότητάς τους, και καθορίσει το σημείο εκκίνησης της επιμέτρησης, προβαίνει στην επιμέτρηση της ποινής, συναρτώντας την με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, για να καταλήξει στο είδος και έπειτα στην έκταση της ποινής που αρμόζει στην περίπτωση[3]. Σε αυτό το πλαίσιο, δυνατόν να υπάρχουν παράγοντες που είναι ελαφρυντικοί, και επιφέρουν περαιτέρω έκπτωση στην ποινή, ή και παράγοντες που είναι επιβαρυντικοί και εμποδίζουν να συμβεί κάτι τέτοιο ή που προκαλούν περαιτέρω αύξηση της ποινής.
9. Το βάρος που δίδεται σε κάθε ελαφρυντικό ή επιβαρυντικό παράγοντα δεν είναι το ίδιο σε κάθε υπόθεση ή σταθερό. Η επιμέτρηση δεν γίνεται με αυστηρά ή με ακριβή μαθηματικά κριτήρια, αλλά με γνώμονα την αναλογικότητα, η προσέγγιση της οποίας θα πρέπει να γίνεται με έναν τρόπο διαφανή.
10. Επίσης, είναι σημαντικό σημείο αναφοράς πως η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιουσδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και οι σκοποί της ποινής, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέονται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
11. Το Δικαστήριο, συνηθέστερα, κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής, όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια, ώστε να επιβάλλει εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρυμμένο[5].
12. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης, όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία. Όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν για να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
13. Μέσα από τα γεγονότα που εκτέθηκαν, προκύπτει, μεταξύ άλλων, πως εισήλθες στον χώρο του πρασίνου σημείου, στον οποίο δεν επιτρέπονταν η ελεύθερη πρόσβαση, γιατί δεν είχες πού αλλού να πας, τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ήσουν άστεγος. Δεν διέπραξες οποιοδήποτε αδίκημα εντός του εν λόγω χώρου. Τα αντικείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή σου, την ίδια χρονική στιγμή, δεν συνδέθηκαν με οποιοδήποτε αδίκημα. Ήταν χαμηλής αξίας. Δεν προκάλεσες υλική ζημιά μέσα στον χώρο πρασίνου. Ήταν περιφραγμένος μεν, αλλά χωρίς φύλαξη ή δυσκολία πρόσβασης σε αυτόν. Δεν ενυπήρχε βία στην όλη συμπεριφορά, ούτε στόχευση συγκεκριμένου προσώπου. Η φύση των αδικημάτων και ο τρόπος διάπραξής τους, σε συνάρτηση με τη βλάβη ή και τη διακινδύνευση που προκλήθηκε, οδηγούν το Δικαστήριο στο να ταξινομήσει τα αδικήματα που διέπραξες σε χαμηλό επίπεδο έντασης ή σοβαρότητας.
14. Με αυτήν την ταξινόμηση, σε συνάρτηση και με τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, για το αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία, η εκκίνηση της επιμέτρησης της ποινής είναι από τους έξι μήνες φυλάκισης· για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, η εκκίνηση είναι από τις 45 ημέρες φυλάκισης, ενώ για το αδίκημα της αλητείας και περιπλάνησης, η εκκίνηση είναι από τις 22 ημέρες φυλάκισης. Το Δικαστήριο διατηρεί τη δυνατότητα επιβολής χρηματικής ή άλλης ποινής, εάν κρίνει ότι είναι καταλληλότερη.
15. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, κατά την επιμέτρηση, αρχίζοντας από το καθορισμένο σημείο εκκίνησης, υπάρχουν παράγοντες που δυνατόν να αυξομειώνουν την ποινή.
16. Λαμβάνεται υπόψη η συνεργασία σου με τις Αρχές μαζί με την απολογία σου και την όλη στάση σου, εξ αρχής, σε συνάρτηση βεβαίως με τις διαθέσιμες επιλογές, και με το γεγονός ότι δεν προσφέρθηκε ως διαθέσιμη προηγούμενη καταδίκη.
17. Λαμβάνονται επίσης υπόψη όλες οι προσωπικές σου συνθήκες, όπως εκτέθηκαν στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και από την συνήγορό σου. Είσαι 44 ετών, με καταγωγή από τη Ρουμανία. Όλα τα αδέλφια σου μένουν σε άλλες χώρες. Τους γονείς σας τους χάσατε προ πολλών ετών. Είχες φοιτήσει σε σχολείο στη Ρουμανία, χωρίς να έχεις καταφέρει να αποφοιτήσεις. Χρειάστηκε να εργαστείς, κυρίως σε οικοδομικές εργασίες. Τα τελευταία επτά χρόνια, βρίσκεσαι στην Κύπρο, εργάζεσαι σε οικοδομικές εργασίες. Από γάμο, απέκτησες τρία παιδιά, 15, 17 και 20 ετών, τα οποία διαμένουν με τη σύζυγό σου στη Λεμεσό. Τα αδικήματα που διέπραξες συνδέονται με τις δυσκολίες διαβίωσής σου, στο καθημερινό επίπεδο.
18. Τέλος, θα επωφεληθείς έκπτωση στην ποινή, λόγω της άμεσης παραδοχής σου. Όσο αμεσότερη είναι η παραδοχή, τόσο μεγαλύτερη ελαφρυντική επίδραση μπορεί να έχει. Στις καθοδηγητικές γραμμές (Sentencing Guidelines) που ισχύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, το μέγεθος της ελαφρυντικής επίδρασης έχει πλέον ποσοστοποιηθεί. Η πολύ άμεση παραδοχή δυνατόν να επιφέρει έκπτωση στην ποινή έως και κατά το 1/3 (33%), που είναι πολλαπλάσιο του ποσοστού που δυνατόν να δίδει η παραδοχή κατά το στάδιο της ακρόασης. Η αργοπορημένη παραδοχή δυνατόν να μην έχει καθόλου ελαφρυντική επίδραση, εάν παράλληλα δεν είναι και το αποτέλεσμα ειλικρινούς μεταμέλειας.
19. Όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές, το καθήκον του Δικαστηρίου είναι να βεβαιωθεί πως στο σύνολό της η ποινική μεταχείριση δεν είναι υπερβολική. Υπερβολικά υψηλή ή υπερβολικά χαμηλή. Με βάση την αρχή της αναλογικότητας θα πρέπει να ιδωθεί η συνολική ποινή που επιβάλλεται, ώστε να είναι ανάλογη προς την εγκληματική συμπεριφορά. Η αρχή αυτή, που συνοψίζεται ως η αρχή της συνολικότητας της ποινής, αναφέρθηκε και σε εγχώρια νομολογία[6].
20. Συνοψίζοντας, το είδος και η έκταση ποινών που θα επιβληθούν καθορίζεται με βάση τις νόμιμες ποινές, τους σκοπούς των ποινών, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, τον μεταξύ τους συσχετισμό και την ταξινόμηση της παραβατικότητας σε επίπεδο σοβαρότητας, τις αρχές της επιμέτρησης, όλους τους παράγοντες που θα μπορούσαν να επιδράσουν στην ποινή στη συγκεκριμένη περίπτωση, και τον βαθμό στον οποίον θα πρέπει να γίνει αισθητή η ποινική μεταχείριση στο σύνολό της[7].
21. Εκτίεις ήδη ποινή φυλάκισης, χωρίς πόρους και δυνατότητα να ικανοποιήσεις χρηματική ποινή. Υπό τις περιστάσεις, η μόνη ποινή που αρμόζει κατ' είδος είναι η ποινή φυλάκισης. Όλα τα προαναφερόμενα επιδρούν στην έκταση της ποινής.
22. Τα αδικήματα της 2ης Κατηγορίας και της 3ης Κατηγορίας είναι σε ενιαίο πλαίσιο γεγονότων με το αδίκημα της 1ης Κατηγορίας και όλα σχετίζονται με την ίδια περίσταση και εν γένει έκνομη συμπεριφορά, σε κοινό χωροχρονικό πλαίσιο, ώστε να μπορούν να συντρέξουν οι ποινές.
23. Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία [Είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος]: Ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 2η Κατηγορία [Παράνομη κατοχή περιουσίας]: Ποινή φυλάκισης 10 ημερών, συντρέχουσα. Στην 3η Κατηγορία [Αλήτες και περιπλανώμενοι]: Ποινή φυλάκισης 5 ημερών, συντρέχουσα
24. Όλες οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν μεταξύ τους.
25. Στο σύνολό της, η ποινική μεταχείριση, υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, είναι στους ένα μήνα φυλάκισης. Ιδωμένη εκ νέου αυτή η ποινική μεταχείριση, για σκοπούς αναλογικότητας, βρίσκεται σε αναλογία με τη σοβαρότητα των κατηγοριών στο σύνολο του κατηγορητηρίου και τις ανάγκες της ποινής, αλλά και με την πραγματική ποινική διάσταση στη συγκεκριμένη περίπτωση.
26. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής, δεν τίθεται θέμα αναστολής εκτέλεσης της ποινής.
27. Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων προς την Κατηγορούσα Αρχή: τα τεκμήρια να κατασχεθούν. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου