ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΪΩΑΝΝΟΥ, Υπόθεση αρ. 4764/2024, 12/12/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΪΩΑΝΝΟΥ, Υπόθεση αρ. 4764/2024, 12/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 4764/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΪΩΑΝΝΟΥ ____________________ Ημερομηνία: 12 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Χρυσοστόμου, για την Κατηγορούσα Αρχή Κ. Σιαηλής, για τον Κατηγορούμενο Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (εκ πρώτης όψεως) (ex tempore)

1. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέντε κατηγορίες, ότι μεταξύ των ημερομηνιών 30.09.2024 - 08.10.2024 έκλεψε τα δύο όπλα που αναφέρονται στην 5η Κατηγορία, και ότι παράνομα κατείχε και μετέφερε όπλο, όπως και 200 στρατιωτικά φυσίγγια, που αναφέρονται στις υπόλοιπες κατηγορίες.
2. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων που καταλογίζονται σε αυτόν.
3. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, υποβλήθηκε από τον δικηγόρο του Κατηγορούμενου, σύμφωνα με το άρθρο 74(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155, πως δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, επαρκώς, ώστε να υποχρεούται να προβάλει υπεράσπιση.
4. Αμφότερες οι πλευρές αγόρευσαν επί αυτής της εισήγησης και έχω υπόψη μου ό,τι αναφέρθηκε, στην πλήρη μορφή.
5. Κατά κανόνα, το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε κρίση περί αθωότητας ή ενοχής, εάν δεν ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας. Σε περίπτωση που υπάρξει εισήγηση ή διαπίστωση του Δικαστηρίου (χωρίς εισήγηση) ότι η δίκη θα πρέπει να διακοπεί στο στάδιο αυτό, αφενός τέτοια εισήγηση ή διαπίστωση πρέπει να είναι συγκεκριμένη, απαντώντας σε μία εκ των δύο περιπτώσεων που θα εξηγηθούν στη συνέχεια, αφετέρου είναι εισήγηση ή διαπίστωση βασικά πως «δεν υπάρχει υπόθεση» ("no case").
6. Όπως έχει διαχρονικά νομολογηθεί[1], η διακοπή της δίκης στο στάδιο αυτό και, κατ' επέκταση η αθώωση του κατηγορούμενου, δικαιολογείται μόνον σε δύο περιπτώσεις, εάν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας, λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, ή (β) η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορούμενου.
7. Το μέτρο είναι αντικειμενικό. Εξετάζεται εάν, πρώτα απ' όλα, υφίσταται μαρτυρία, και έπειτα εάν επικαλύπτει τα συστατικά στοιχεία του κάθε αδικήματος. Αυτή είναι η πιο εύκολη περίπτωση.
8. Η πιο σύνθετη περίπτωση είναι να υπάρχει μαρτυρία που επικαλύπτει και τα συστατικά στοιχεία του κάθε αδικήματος. Και πάλι, μπορεί να διακοπεί η δίκη στο στάδιο αυτό, με αναφορά πλέον σε αυτήν την υφιστάμενη μαρτυρία. Θεωρείται στην όψη της η μαρτυρία, χωρίς να αξιολογείται. Το ίδιο αντικειμενικό κριτήριο επιτάσσει και τότε πως, για να καταδειχθεί αντινομία ή έλλειψη πειστικότητας στη μαρτυρία, χωρίς όμως αξιολόγησή της, στην όψη της και μόνον, θα πρέπει να είναι καταφανώς θεμελιακό το πρόβλημα που αναδεικνύεται σε αυτήν μέσα από την αμφισβήτησή της, δια της αντεξέτασης, ώστε να μην μπορεί, οποιοδήποτε Δικαστήριο, να αντιπαρέλθει, εάν σε ένα επόμενο στάδιο προχωρήσει με την αξιολόγηση της μαρτυρίας αυτής.
9. Το ερώτημα που τίθεται σε αυτό το στάδιο, εάν υφίσταται μαρτυρία, είναι εάν ένα λογικό Δικαστήριο θα μπορούσε να καταδικάσει με βάση αυτήν την συγκεκριμένη μαρτυρία, στο απόγειό της, ώστε να μπορεί να λεχθεί πως υπάρχει υπόθεση, εκ πρώτης όψεως υπόθεση, για να απαντηθεί. Εάν στην υφιστάμενη μαρτυρία υπάρχουν ζητήματα αξιοπιστίας της εκδοχής των μαρτύρων σχετικά με τα γεγονότα, από τα οποία εξαρτάται η ισχύς ή η στάθμιση της δύναμης της μαρτυρίας, ή άλλα ζητήματα που καθορίζονται υποκειμενικά, και υπάρχουν στοιχεία στη βάση των οποίων θα μπορούσε να βασιστεί και κρίση ενοχής, η δίκη θα πρέπει να συνεχιστεί, εάν αυτή η μαρτυρία δεν εκθεμελιώθηκε, με συντριπτική αντεξέταση ή και χωρίς αντεξέταση όπου δεν χρειάζεται, ώστε να αναδύεται φυσιολογικά η ανάγκη να μην προχωρήσει η υπόθεση, και όχι το αντίθετο. Τέτοια ανάδυση συμβαίνει στη λειτουργία της λογικής πως, εάν δεν μπορεί να αποδειχθεί μια υπόθεση στη όψη της υφιστάμενης μαρτυρίας, γιατί είναι τόσο πολύ αδύναμη η μαρτυρία αυτή, δεν μπορεί να αποδειχθεί και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, που θα είναι το αποδεικτικό βάρος στη συνέχεια της υπόθεσης.
10. Συναφώς, εάν δεν υφίσταται μαρτυρία που να επικαλύπτει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή εάν υφίσταται μαρτυρία και εκθεμελιώνεται ώστε να μην μπορεί να επιβιώσει σε περίπτωση που συνεχίσει η δίκη, και μπορεί αντικειμενικά να διατυπωθεί πως «δεν υπάρχει υπόθεση», είναι καθήκον του Δικαστηρίου να διακόψει τη δίκη. Η πλευρά του Κατηγορούμενου δεν καλείται να θεραπεύσει ελαττώματα στη μαρτυρία της πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, ούτε να την ενισχύσει, με δική της μαρτυρία.
11. Το Δικαστήριο προχωρά στην εκτίμηση για το εκ πρώτης όψεως με συνοπτική αιτιολόγηση, χωρίς ανάλυση της μαρτυρίας[2].
12. Έχω υπόψη μου τα συστατικά στοιχεία όλων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, και τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί.
13. Ο ΜΚ1 απλώς κατέθεσε τη μαρτυρία που συλλέχθηκε ως ο εξεταστής της υπόθεσης και δεν αντεξετάστηκε. Δεν ήταν ουσιαστικός μάρτυρας. Οι ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4, μητέρα και αδέλφια του Κατηγορούμενου, δεν πρόσφεραν μαρτυρία που να καλύπτει όλα τα συστατικά στοιχεία της κλοπής των όπλων, και κατ' επέκταση της μεταφοράς ενός εξ αυτών από τον χώρο που ήταν φυλαγμένα, δηλαδή από την πατρική οικία, στη διπλανή οικία που χρησιμοποιεί κυρίως ο Κατηγορούμενος. Έπειτα, η μαρτυρία που προσέφεραν τα πρόσωπα αυτά ήταν τέτοιας ποιότητας, σε τόσο προφανή απόκλιση από τις γραπτές καταθέσεις τους στην Αστυνομία ως προς την αρχική ενοχοποίηση του Κατηγορούμενου, που, αντικειμενικά θεωρούμενη, στην όψη της, εάν ο Κατηγορούμενος καλείτο σε απολογία, θα ήταν μόνο για να καλύψει κενά στη δική τους μαρτυρία. Αυτό ισχύει και για τις κατηγορίες της κατοχής του ενός εκ των όπλων, που βρέθηκε στην οικία που χρησιμοποιεί και ο Κατηγορούμενος, και της κατοχής και μεταφοράς των στρατιωτικών φυσιγγίων. Έσπευσαν να τονίσουν, όλοι αυτοί οι μάρτυρες, η οικογένεια του Κατηγορούμενου, που εκείνοι κατήγγειλαν το συμβάν, το ίδιο ακριβώς πράγμα, παίρνοντας κατά βάση πίσω την καταγγελία τους: πως οποιοσδήποτε θα μπορούσε να βάλει τα όπλα στην παλαιά οικία, που ήταν ξεκλείδωτη, και ότι ο Κωνσταντίνος, λογικά, δεν γνώριζε πού ήταν αρχικά φυλαγμένα στην πατρική οικία, εφόσον όταν τα πήραν σπίτι τα δίδυμα αδέλφια του, εκείνος ήταν στην φυλακή. Ο μόνος λόγος που τον υποψιάστηκαν ήταν, όπως είπαν, γιατί είχε στο ιστορικό του καταδίκη σε ποινή φυλάκισης, αλλά θα μπορούσε να το κάνει οποιοσδήποτε. Τέτοια ήταν η μαρτυρία τους, που η ΜΚ2 και ο ΜΚ4 δεν αντεξετάστηκαν καθόλου, και στον ΜΚ3 είχαν υποβληθεί μόνον περιορισμένες διευκρινιστικές ερωτήσεις. Έπειτα, και η γενετική μαρτυρία (Τ21) που προσκομίστηκε σήμερα δεν συνέδεσε τον Κατηγορούμενο με τα αντικείμενα αυτά. Δεν είναι ζητήματα αξιοπιστίας αυτά που προέκυψαν. Οποιοδήποτε Δικαστήριο, αντικειμενικά, δεν θα μπορούσε να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο με βάση αυτήν τη μαρτυρία, στο απόγειό της. Οι αδυναμίες της είναι τέτοιες, που εκθεμελιώνεται, από το στάδιο αυτό.
14. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, επειδή δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου στην 1η Κατηγορία, τη 2η Κατηγορία, την 3η Κατηγορία, την 4η Κατηγορία και την 5η Κατηγορία, που αντιμετωπίζει, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες αυτές.
15. Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων προς την Κατηγορούσα Αρχή: · Το όπλο να επιστραφεί στην Εθνική Φρουρά. · Η κουβέρτα στη νόμιμη δικαιούχο της. · Τα παρειακά επιχρίσματα να κατασχεθούν και να καταστραφούν. · Έξοδα €120 να πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Πρακτική του 1962 (Practice Note