← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. S. S., Υπόθεση αρ. 5416/2019, 19/12/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. S. S., Υπόθεση αρ. 5416/2019, 19/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 5416/2019 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v. S. S. __________________________ Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Παπαλαζάρου (κα), για την Κατηγορούσα Αρχή Α. Νορβιάδης, για τον Κατηγορούμενο Κατηγορούμενος: παρών ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ (ex tempore)

  1. S. S.[1], κατόπιν της δικής σου ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει ποινή, σε δύο κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου αυτής της υπόθεσης: 1η Κατηγορία, 2η Κατηγορία: Ότι την 06 Σεπτεμβρίου του 2017, στην οδό [], παράνομα εισήλθες στο διαμέρισμα ιδιοκτησίας του προσώπου που κατονομάζεται, με σκοπό να διαπράξεις ποινικό αδίκημα, και προκάλεσες κακόβουλη ζημιά στην πόρτα του διαμερίσματος.
  2. Η είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος και η κακόβουλη ζημιά, είναι ποινικά αδικήματα με βάση τον περί Ποινικού Κώδικα Νόμο Κεφ.154, ο οποίος προβλέπει και ποινές.
  3. Οι ποινές που επιβάλλει το Δικαστήριο πρέπει να είναι ανάλογες με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχθηκαν.
  4. Για το αδίκημα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος [άρθρο 280 ΠΚ] (1η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια. Για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς [324 § 1 ΠΚ] (2η Κατηγορία), η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι μέχρι δύο χρόνια φυλάκιση ή και χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.500 που αντιστοιχεί σε €2.562,
  5. Με βάση το άρθρο 29 ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου ή, αντί ποινής φυλάκισης, να επιβάλει χρηματική ποινή.
  6. Αναφέρονται οι ποινές που προβλέπονται από τον νόμο για να καταστεί κατανοητό πως τα αδικήματα που διαπράχθηκαν έχουν σοβαρότητα.
  7. Ο χαρακτηρισμός ενός αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο της ποινής που μπορεί να επιβληθεί με βάση τον νόμο. Εκείνος είναι ένας σημαντικός δείκτης της σοβαρότητας.
  8. Σε μεγάλο βαθμό, η ταξινόμηση του αδικήματος σε επίπεδο σοβαρότητας εξαρτάται και από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του από το συγκεκριμένο πρόσωπο, στη συγκεκριμένη περίπτωση (culpability), καθώς και από το μέγεθος της βλάβης που προκλήθηκε ή κινδύνευσε να προκληθεί από την παραβατική του συμπεριφορά σε πραγματικό επίπεδο (harm)[2].
  9. Το Δικαστήριο, αφού ταξινομήσει τα αδικήματα ως προς το επίπεδο έντασης ή σοβαρότητάς τους, και καθορίσει το σημείο εκκίνησης της επιμέτρησης, προβαίνει στην επιμέτρηση της ποινής, συναρτώντας την με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, για να καταλήξει στο είδος και έπειτα στην έκταση της ποινής που αρμόζει στην περίπτωση[3]. Σε αυτό το πλαίσιο, δυνατόν να υπάρχουν παράγοντες που είναι ελαφρυντικοί, και επιφέρουν περαιτέρω έκπτωση στην ποινή, αλλά και παράγοντες που είναι επιβαρυντικοί και εμποδίζουν να συμβεί κάτι τέτοιο ή που προκαλούν περαιτέρω αύξηση της ποινής.
  10. Το βάρος που δίδεται σε κάθε ελαφρυντικό ή επιβαρυντικό παράγοντα δεν είναι το ίδιο σε κάθε υπόθεση ή σταθερό. Η επιμέτρηση δεν γίνεται με αυστηρά ή με ακριβή μαθηματικά κριτήρια, αλλά γίνεται με γνώμονα την αναλογικότητα, η προσέγγιση της οποίας θα πρέπει να γίνεται με διαφανή τρόπο.
  11. Η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιουσδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και οι σκοποί της ποινής, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέονται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
  12. Το Δικαστήριο, συνηθέστερα, κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής, όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια, ώστε να επιβάλλει εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρυμμένο[5].
  13. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης, όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία.
  14. Εκ του συνόλου των γεγονότων, που περιγράφουν τη δράση σου, εισήλθες στο διαμέρισμα που περιγράφεται στις κατηγορίες με πρόκληση υλικής ζημιάς στην πόρτα του διαμερίσματος, ενδεικτική επιμονής να εισέλθεις σε αυτό, ωθούμενος στην ενέργεια αυτή από τον πολύ δυνατό θόρυβο που ακούγονταν, που, σε συνδυασμό και με τη μέθη που υπήρχε, σε έφερε σε σημείο να μην έχεις υπομονής και ψυχραιμία και να επιχειρήσεις, με αυτόν τον τρόπο, να σταματήσει. Έχω υπόψη μου όσα αναφέρθηκαν και στην αγόρευση του συνηγόρου σου ως προς τις περιστάσεις που υπήρχαν τότε. Δεν θα σταματούσε πάντως με τον τρόπο αυτό ο θόρυβος, απλώς θα προκαλούνταν μεγαλύτερο πρόβλημα, κάτι που εσύ δεν μπορούσες να δεις τη δεδομένη στιγμή, με ορθολογική κρίση. Είναι κατανοητό πως η οχληρία θορύβου μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο, ακόμα και χωρίς μέθη, σε μη ελεγχόμενη συμπεριφορά, χωρίς βεβαίως αυτή να συνιστά και νόμιμη δικαιολογία, για τη διάπραξη των αδικημάτων. Η βλάβη που προκλήθηκε θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε επίπεδο που να αντικατοπτρίζει την μικρή περιουσιακή ζημιά στο θύμα, την αναστάτωση κατά τη διαπίστωση της παραβίασης του χώρου του, την αγωνία, την ανησυχία, την ανασφάλεια, αλλά και την ταλαιπωρία.
  15. Όλα τα προαναφερόμενα μαζί, οδηγούν το Δικαστήριο στο να ταξινομήσει τα αδικήματα που διέπραξες σε επίπεδο έντασης ή σοβαρότητας χαμηλό, για τους σκοπούς της διαδικασίας.
  16. Με αυτήν την ταξινόμηση, σε συνάρτηση και με τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, για αμφότερα τα αδικήματα, η εκκίνηση για την επιμέτρηση της ποινής είναι από τους 6 μήνες φυλάκισης ή από τα €
  17. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, κατά την επιμέτρηση, αρχίζοντας από αυτό το σημείο εκκίνησης, υπάρχουν παράγοντες που δυνατόν να αυξομειώνουν την ποινή.
  18. Λαμβάνεται υπόψη η συνεργασία σου με τις αρχές και η απολογία σου, σε συνάρτηση με όλη τη θετική στάση στην υπόθεση αυτή.
  19. Λαμβάνεται υπόψη, προς όφελος σου, στον βαθμό που μπορεί να ληφθεί, πως δεν προσφέρθηκαν εναντίον σου προηγούμενες καταδίκες και δεν έχεις γενικότερα εγκληματικές δραστηριότητες που να έχουν απασχολήσει ξανά τη Δικαιοσύνη και αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, συνδεόμενο με περιστάσεις που λειτούργησαν προκλητικά.
  20. Λαμβάνονται επίσης υπόψη οι προσωπικές σου συνθήκες, όπως αυτές αναφέρθηκαν από τον συνήγορό σου. Κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, ήσουν 26 ετών. Σήμερα είσαι ηλικίας 33 ετών, οικογενειάρχης με παιδιά, με καλή εργασία.
  21. Λαμβάνεται υπόψη η πάροδος του χρόνου από τη διάπραξη των αδικημάτων, το
  22. Η παραδοχή σου στο Δικαστήριο δεν ήταν άμεση. Η ελαφρυντική επίδραση που έχει η παραδοχή σου, έστω σε αυτό το στάδιο, σε αρκετά χαμηλότερο βαθμό υπό τις περιστάσεις, υφίσταται γιατί περισώζεται ακόμα κάποιος πολύτιμος δικαστικός χρόνος.
  23. Όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε έναν Κατηγορούμενο, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως στο σύνολό της η ποινική μεταχείριση δεν είναι υπερβολική. Με βάση την αρχή της αναλογικότητας, θα πρέπει να ιδωθεί η συνολική ποινή που επιβάλλεται, ώστε να είναι ανάλογη προς την εγκληματική συμπεριφορά. Η αρχή αυτή, που συνοψίζεται ως η αρχή της συνολικότητας της ποινής, αναφέρθηκε και σε εγχώρια νομολογία[6].
  24. Συνοψίζοντας, το είδος και η έκταση ποινών που θα επιβληθούν έχει καθοριστεί λαμβάνοντας υπόψη τις νόμιμες ποινές, τους σκοπούς των ποινών, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, τον μεταξύ τους συσχετικό και την ταξινόμηση της παραβατικότητας σε επίπεδο σοβαρότητας, τις αρχές της επιμέτρησης, όλους τους παράγοντες που θα μπορούσαν να επιδράσουν στην ποινή στη συγκεκριμένη περίπτωση, και τον βαθμό στον οποίον θα πρέπει να γίνει αισθητή η ποινική μεταχείριση στο σύνολό της[7].
  25. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, λόγω και της παρόδου αρκετών ετών από τη διάπραξη των αδικημάτων, η ποινή φυλάκισης για τα συγκεκριμένα αδικήματα μπορεί να αποφευχθεί, και εφόσον μπορεί να αποφευχθεί, δεν είναι η αρμόζουσα η ποινή.
  26. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αδικημάτων και τις προσωπικές σου συνθήκες, σε συνάρτηση με την αξία του χρήματος, γενικά και για εσένα, αρμόζουσα είναι η χρηματική ποινή. Όλα τα προαναφερόμενα επιδρούν στην έκτασή της.
  27. Η σώρευση των αδικημάτων είναι του είδους που επιτρέπει στο Δικαστήριο να επιβάλει ποινές και στις δύο κατηγορίες, ωστόσο, στον βαθμό που μέρος της απαξίας της 2ης Κατηγορίας καλύπτεται από την επιβολή ποινής στην 1η Κατηγορία, θα επιβληθεί περαιτέρω μειωμένη ποινή στην 2η Κατηγορία, με γνώμονα και το σύνολο των χρηματικών ποινών.
  28. Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: 1η Κατηγορία [είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος, άρθρο 280 ΠΚ]: Χρηματική ποινή €
  29. 2η Κατηγορία [κακόβουλη ζημιά, άρθρο 324

(1)ΠΚ]: Χρηματική ποινή €
  1. Στο σύνολό της, η ποινική μεταχείριση, υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, είναι στα €
  2. Απαντά στο γεγονός ότι το 2017, πριν δηλαδή από επτά και πλέον χρόνια, ωθούμενος από έντονο και ενοχλητικό θόρυβο, και επηρεασμένος από μέθη, εισήλθες στο διαμέρισμα του προσώπου που κατονομάζεται ως παραπονούνενο, έχοντας προκαλέσει και ζημιά στην πόρτα εισόδου. Ιδωμένη εκ νέου αυτή η ποινική μεταχείριση, για σκοπούς αναλογικότητας, βρίσκεται σε αναλογία με τη σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζεις στο σύνολο των κατηγορητηρίων και τις ανάγκες της ποινής, αλλά και με την πραγματική ποινική διάσταση στη συγκεκριμένη περίπτωση.
  3. Λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές συνθήκες που αναφέρθηκαν, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η πληρωμή της χρηματικής ποινής με μηνιαίες δόσεις ύψους €100 η κάθε μία, αρχίζοντας από την 02.01.2025 και ακολούθως την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, μέχρι εξόφλησης. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Εξηγείται η χρήση ενικού, για τους σκοπούς της διαδικασίας. [2] Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.07.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου κ.ά.
(1990)2 ΑΑΔ 264. [3] Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 129, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 527, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεωργίου, ΠΕ 86/2021, 15.02.2022, ECLI:CY:AD:2022:B64, και άλλες. [4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 575. [5] Pernell Geoffrey Michael John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1998)2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police
(1983)2 CLR 319. [6] και στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, ΠΕ 46/2023, 16.07.2024, Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 63/2022, 26.10.2022, Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 443, 447-8, και σε άλλες υποθέσεις. [7] Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, ΠΕ 46/2023, 16.07.2024, Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 63/2022, 26.10.2022, Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 443, 447-8. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.