ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Μ. Κ., Υπόθεση αρ. 1575/2019, 20/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση αρ. 1575/2019 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v. Μ. Κ. _____________ Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Χρυσοστόμου, για την Κατηγορούσα Αρχή Κατηγορούμενος: αυτοπροσώπως ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ (ex tempore)
- Μ. Κ.[1], κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, υπήρξε διαπίστωση ενοχής και καταδίκη, και το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει ποινές, στις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: ότι την 1η Φεβρουαρίου 2015, στο χωριό Κέδαρες, επιτέθηκες κατά οργάνου τάξεως, δηλαδή του Αστ.2350 Μ. Ιεροκηπιώτη του ΟΠΕ Πάφου, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του. 2η Κατηγορία: ότι στον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρονται στην 1η Κατηγορία, επιτέθηκες και κατά του οργάνου τάξης Αστ.857 Γ. Γεωργίου του ΟΠΕ Πάφου, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του. 3η Κατηγορία: ότι στον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρονται στην 1η Κατηγορία, αντιστάθηκες στη νόμιμη σύλληψή σου.
- Η επίθεση κατά οργάνου της τάξης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και η αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη είναι ποινικά αδικήματα με βάση τον περί Ποινικού Κώδικα Νόμο Κεφ.154, ο οποίος προβλέπει και τις ποινές.
- Για το αδίκημα της επίθεσης κατά αστυνομικού κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του (1η Κατηγορία, 2η Κατηγορία), κατά το άρθρο 244(β) ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνια. Για το αδίκημα της αντίστασης σε νόμιμη σύλληψη (3η Κατηγορία), κατά το άρθρο 244(α) ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο χρόνια. Με βάση το άρθρο 29 ΠΚ, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου ή, αντί ποινής φυλάκισης, να επιβάλει χρηματική ποινή.
- Οι ποινές που επιβάλλει το Δικαστήριο πρέπει να είναι ανάλογες με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διαπράχθηκαν.
- Ο χαρακτηρισμός ενός αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο της ποινής που μπορεί να επιβληθεί με βάση τον νόμο. Εκείνος είναι ένας σημαντικός δείκτης της σοβαρότητας.
- Κάθε αδίκημα τοποθετείται σε κλίμακα έντασης[2]. Σε μεγάλο βαθμό, η ταξινόμηση του αδικήματος σε επίπεδο σοβαρότητας εξαρτάται και από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του από το συγκεκριμένο πρόσωπο, στη συγκεκριμένη περίπτωση (culpability), καθώς και από το μέγεθος της βλάβης που προκλήθηκε ή κινδύνευσε να προκληθεί από την παραβατική του συμπεριφορά σε πραγματικό επίπεδο (harm)[3].
- Το Δικαστήριο, αφού ταξινομήσει τα αδικήματα ως προς το επίπεδο ένστασης ή σοβαρότητάς τους, και καθορίσει το σημείο εκκίνησης της επιμέτρησης, προβαίνει στην επιμέτρηση της ποινής, συναρτώντας την με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, για να καταλήξει στο είδος και έπειτα στην έκταση της ποινής που αρμόζει στην περίπτωση[4]. Σε αυτό το πλαίσιο, δυνατόν να υπάρχουν παράγοντες που είναι ελαφρυντικοί, και επιφέρουν περαιτέρω έκπτωση στην ποινή, αλλά και παράγοντες που είναι επιβαρυντικοί και εμποδίζουν να συμβεί κάτι τέτοιο ή που προκαλούν περαιτέρω αύξηση της ποινής.
- Το βάρος που δίδεται σε κάθε ελαφρυντικό ή επιβαρυντικό παράγοντα δεν είναι το ίδιο σε κάθε υπόθεση ή σταθερό. Η επιμέτρηση δεν γίνεται με αυστηρά ή με ακριβή μαθηματικά κριτήρια, αλλά γίνεται με γνώμονα την αναλογικότητα, η προσέγγιση της οποίας θα πρέπει να γίνεται με διαφανή τρόπο.
- Η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιουσδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[5], αλλά και οι σκοποί της ποινής, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέονται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
- Το Δικαστήριο, συνηθέστερα, κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής, όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια, ώστε να επιβάλλει εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[6].
- Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης, όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία.
- Τα γεγονότα είναι αυτά που διαπιστώθηκαν και καταγράφθηκαν στην απόφαση του Δικαστηρίου σχετικά με την ευθύνη, ημερομηνίας 20.12.
- Δεν θα επαναληφθούν. Εξ αυτών, σημειώνεται πως τελούσες υπό μέθη, στην οποία περιήλθες όχι για να διευκολυνθεί η διάπραξη των αδικημάτων, αλλά λόγω προβλήματος που έχεις με την κατανάλωση αλκοόλ. Ήσουν σε κατάσταση που δεν μπορούσες να διαχειριστείς τα συναισθήματά σου και όταν το μέλος της Αστυνομίας προσπάθησε να σε αποτρέψει από το να συνεχίσεις να πίνεις, αντέδρασες, και όταν τέθηκες υπό σύλληψη, πρόβαλες επίμονη αντίσταση. Τα μέλη της Αστυνομίας είναι επιφορτισμένοι με την προστασία του κοινωνικού συνόλου, ενίοτε θέτοντας σε κίνδυνο τους εαυτούς τους, και ο κάθε πολίτης θα πρέπει να επιδεικνύει σεβασμό στις προσπάθειές τους να διαχειριστούν τα διάφορα προβλήματα, να βοηθά το έργο τους, και να έχει κατανόηση όπου μπορεί να μην συμφωνεί με ορισμένους χειρισμούς, ασκώντας τυχόν δικαιώματα που έχει. Υπήρξε αναστάτωση των θαμώνων στο καφενείο με την έκτροπη συμπεριφορά, αλλά και στον πατέρα σου δημιούργησες ανησυχία και στεναχώρια, να βλέπει τον υιό του να συλλαμβάνεται με τέτοιο τρόπο, ενώ ανέμενε, με την εμπλοκή της αστυνομίας, συγκαταβατική επίλυση του προβλήματος. Εν πάση περιπτώσει, δεν υπήρξε τραυματισμός οποιουδήποτε και η βλάβη περιορίζεται στην αναστάτωση που υπήρξε και στην αγωνία, καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου. Δεν ήταν τα χειρότερα αδικήματα του είδους, και ταξινομούνται σε χαμηλό επίπεδο έντασης ή σοβαρότητας.
- Με αυτήν την ταξινόμηση, σε συνάρτηση και με τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, η εκκίνηση της επιμέτρησης είναι από τους έξι μήνες φυλάκισης ή τις €1.
- Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, κατά την επιμέτρηση, αρχίζοντας από αυτό το σημείο εκκίνησης, υπάρχουν περαιτέρω παράγοντες που δυνατόν να αυξομειώνουν την ποινή. Παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη κατά την ταξινόμηση, για τους σκοπούς της, δεν προσμετρούν διπλά.
- Το λευκό ποινικό μητρώο είναι ήσσονος σημασίας όπου υπάρχει και υπερέχει η ανάγκη αποτροπής, όπως στις υποθέσεις που ενέχουν βία προς άλλους ανθρώπους. Ωστόσο, λαμβάνεται υπόψη, στον βαθμό που μπορεί να ληφθεί, συνδυαστικά, πως πέραν της παραβατικής συμπεριφοράς που απασχολεί τα υπό εξέταση αδικήματα, δεν έχεις προηγούμενες καταδίκες, και η παραβατική συμπεριφορά είναι απομονωμένη εκείνη την ημέρα και συνδεδεμένη άρρηκτα με την κατάσταση στην οποία βρισκόσουν.
- Λαμβάνονται επίσης υπόψη όλες οι περαιτέρω προσωπικές σου συνθήκες, όπως εκτέθηκαν στο πλαίσιο της υπόθεσης. Είναι ακόμα σε σχετικά νεαρή και παραγωγική ηλικία, ωστόσο αντιμετωπίζεις προβλήματα υγείας, που σε ταλαιπωρούν.
- Λαμβάνεται ειδικότερα υπόψη και ο χρόνος που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων, το 2015, που είναι κοντά στη συμπλήρωση δεκαετίας, σε συνάρτηση με τις αλλαγές που φυσιολογικά φέρνει στη ζωή των ανθρώπων ο χρόνος. Δεν υπάρχει παραγραφή των αδικημάτων, αλλά επιδρά δραστικά και στους σκοπούς της ποινικής μεταχείρισης, κατ' επέκταση στην ποινή που θα επιλεγεί.
- Όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως στο σύνολό της η ποινική μεταχείριση δεν είναι υπερβολική. Με βάση την αρχή της αναλογικότητας, θα πρέπει να ιδωθεί η συνολική ποινή που επιβάλλεται, ώστε να είναι ανάλογη προς την εγκληματική συμπεριφορά. Η αρχή αυτή, που συνοψίζεται ως η αρχή της συνολικότητας της ποινής, αναφέρθηκε και σε εγχώρια νομολογία[7].
- Συνοψίζοντας, το είδος και η έκταση ποινών που θα επιβληθούν καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τις νόμιμες ποινές, τους σκοπούς των ποινών, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, τον μεταξύ τους συσχετισμό και την ταξινόμηση της παραβατικότητας σε επίπεδο σοβαρότητας, τις αρχές της επιμέτρησης, όλους τους παράγοντες που θα μπορούσαν να επιδράσουν στην ποινή στη συγκεκριμένη περίπτωση, και τον βαθμό στον οποίον θα πρέπει να γίνει αισθητή η ποινική μεταχείριση στο σύνολό της[8].
- Δεν είναι αρμόζουσα η ποινή φυλάκισης, υπό τις περιστάσεις. Δεν θα ήταν αρμόζουσα ούτε κάποια εναλλακτική κύρωση που να σε κρατά περαιτέρω δεσμευμένο στον χρόνο, υπό τις περιστάσεις, λόγω της παρόδου τόσων ετών. Επίσης, δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της δικαιοσύνης να εκδίδονταν διάταγμα απαλλαγής με τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης, που ενέχουν βία έναντι άλλων ανθρώπων, στη βάση της παρόδου του χρόνου και μόνον. Λαμβάνοντας υπόψη και την αξία του χρήματος, γενικά και για εσένα, αρμόζουσα είναι η χρηματική ποινή, και όλα τα προαναφερόμενα επιδρούν δραστικά στην έκτασή της.
- Η συρροή των αδικημάτων είναι του είδους που επιτρέπει την επιβολή ποινής στην κατηγορία για την αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη (3η Κατηγορία), στο πλαίσιο της οποίας διαπράχθηκαν και τα υπόλοιπα αδικήματα, και η οποία επαρκεί, για την απάντηση στο σύνολο της παραβατικής συμπεριφοράς.
- Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: 3η Κατηγορία (αντίσταση στη νόμιμη σύλληψη): Χρηματική ποινή €
- 1η Κατηγορία (επίθεση εναντίον αστυνομικού στο πλαίσιο σύλληψης) Ενόψει της ποινής στην 3η Κατηγορία, και της συσχέτισης των γεγονότων, καμία επιπλέον ποινή. 2η Κατηγορία (επίθεση εναντίον αστυνομικού στο πλαίσιο σύλληψης): Ενόψει της ποινής στην 3η Κατηγορία, και της συσχέτισης των γεγονότων, καμία επιπλέον ποινή.
- Στο σύνολό της, η ποινική μεταχείριση, υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, είναι στα €
- Κρίνεται ότι σε πλαίσιο αναλογικότητας, υπό τις περιστάσεις που απασχόλησαν. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, κρίθηκες ένοχος για αντίσταση στη νόμιμη σύλληψή σου στο πλαίσιο της οποίας επιτέθηκες σε δύο αστυνομικούς, χωρίς τραυματισμό οποιουδήποτε, ενώ βρισκόσουν σε κατάσταση μέθης, συμβάν που έλαβε χώρα προ πολλών ετών, το 2015, ενώ δεν έχεις απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Εξηγείται η χρήση ενικού για τους σκοπούς της διαδικασίας. [2] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2008)2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 08.11.2024. [3] Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.07.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου κ.ά.
(1990)2 ΑΑΔ 264. [4] Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 129, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 527, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεωργίου, ΠΕ 86/2021, 15.02.2022, ECLI:CY:AD:2022:B64, και άλλες. [5] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 575. [6] Pernell Geoffrey Michael John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1998)2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police
(1983)2 CLR 319. [7] και στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, ΠΕ 46/2023, 16.07.2024, Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 63/2022, 26.10.2022, Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 443, 447-8, και σε άλλες υποθέσεις. [8] Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου, ΠΕ 46/2023, 16.07.2024, Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, ΠΕ 63/2022, 26.10.2022, Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 443, 447-8. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο