ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Α. Δ., Υπόθεση 5666/2024, 20/12/2024

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Α. Δ., Υπόθεση 5666/2024, 20/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Υπόθεση 5666/2024 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ v. Α. Δ. _______________ Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2024 Εμφανίσεις: Σ. Παπαλαζάρου (κα), για την Κατηγορούσα Αρχή / Αιτητές Μ. Κων/νίδου (κα), για τον Κατηγορούμενο / Καθ' ου η αίτηση Κατηγορούμενος / Καθ' ου η αίτηση: παρών Αίτηση και προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 22.11.2024 Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αίτηση και τα προσωρινά διατάγματα

Στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης, την 22.11.2024, κατόπιν μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας, το Δικαστήριο, έχοντας βασιστεί στην προσκομισθείσα μαρτυρία και έχοντας ικανοποιηθεί ότι εκ πρώτης όψεως πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, προχώρησε στην έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων: Α. Προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού, με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η αίτηση, δυνάμει του ν.115(Ι)/2021, να πλησιάζει την οικία του φερόμενου ως θύματος, που αναφέρεται, σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ή και μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα δυνάμει του ν.114(Ι)/2021, με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η αίτηση να προσεγγίζει σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων ή και να ακολουθεί ή και να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο την Β. Π., είτε τηλεφωνικώς, είτε με γραπτά ή φωνητικά μηνύματα μέσω οποιασδήποτε εφαρμογής, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ή και μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα δυνάμει του ν.114(Ι)/2021, με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η αίτηση να προσεγγίζει σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων ή και να ακολουθεί ή και να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο την Ε. Δ., είτε τηλεφωνικώς, είτε με γραπτά ή φωνητικά μηνύματα μέσω οποιασδήποτε εφαρμογής, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ή και μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Δ. Προσωρινό διάταγμα δυνάμει του ν.114(Ι)/2021, με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ' ου η αίτηση να προσεγγίζει σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων ή και να ακολουθεί ή και να παρενοχλεί με οποιονδήποτε τρόπο την Ε. - Ά. Δ., είτε τηλεφωνικώς, είτε με γραπτά ή φωνητικά μηνύματα μέσω οποιασδήποτε εφαρμογής, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ή και μέχρι νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου.
Στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνονται τα σχετικά άρθρα των προαναφερόμενων νόμων.
Η μαρτυρία επί της οποίας βασίστηκε η αίτηση και εκδόθηκαν τα εν λόγω διατάγματα αναφέρει τα εξής γεγονότα, συνοπτικά: Η Β. Π. και ο Καθ' ου η αίτηση συνήψαν γάμο από τον οποίο απέκτησαν την Ε. Δ. και την Ε. - Ά. Δ., οκτώ και τριών ετών, αντίστοιχα. Τον Οκτώβριο 2024, λόγω βίαιης συμπεριφοράς του Καθ' ου η αίτηση, έγινε καταγγελία στην Αστυνομία και καταχωρίστηκε υπόθεση με αριθμό 4739/
Σχετικά με τα ανήλικα, εκδόθηκε διάταγμα επικοινωνίας από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Την 16.11.2024, περί ώρα 18:00, ενώ η Β. Π. ήταν στο καινούργιο διαμέρισμά της, ο Καθ' ου η αίτηση της τηλεφώνησε και την ρώτησε πού βρίσκονταν. Εκείνη του είπε ότι ήταν σε ασφαλές μέρος. Τότε, εκείνος της είπε «δώσ' μου τον να του μιλήσω», «εάν είναι μάγκας να κατεβεί κάτω». Με αυτά τα λεγόμενά του, η παραπονούμενη κατάλαβε πως ο Καθ' ου η αίτηση γνώριζε πού βρίσκεται και πίστευε πως είναι με άλλον άνδρα. Ακολούθως, ο Καθ' ου η αίτησης της ζήτησε να βρεθούμε στο πάρκο κοντά στο Δημαρχείο Πάφου, για να δει η παραπονούμενη τα παιδιά, που εκείνη την ώρα ήταν με τον Καθ' ου η αίτηση. Η παραπονούμενη συμφώνησε. Ξεκίνησε περπατητή να πάει στο πάρκο. Στον δρόμο, είδε τον Καθ' ου η αίτηση με το αυτοκίνητο. Αφού σταμάτησε, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και της είπε να μην πάει στο πάρκο. Στο αυτοκίνητο ήταν και τα ανήλικα παιδιά. Η παραπονούμενη πήγε πίσω στο διαμέρισμά της. Την 19.11.2024, περί ώρα 18:00-19:00, ο Καθ' ου η αίτηση τηλεφώνησε στην παραπονούμενη, λέγοντας ότι θέλει να μιλήσει με τα παιδιά, απειλώντας την με την φράση «υποτιμάς με, αλλά εν εκατάλαβες ποιος είμαι και εσύ και αυτός που είναι μαζί σου», «θα σου αλλάξω το υφάκι». Σύμφωνα με την παραπονούμενη, ο Καθ' ου η αίτηση θεωρεί ότι η παραπονούμενη είναι με άλλον άνδρα και εκδηλώνει ζήλεια, χωρίς λόγο και αυτή η συμπεριφορά γίνεται και μπροστά στα παιδιά, με αποτέλεσμα η παραπονούμενη να έχει εκφράσει φόβο για τη ζωή της, να έχει πλέον υποστεί αναστάτωση, αγωνία, τρόμο, ανησυχία και άγχος. Ο Καθ' ου η αίτηση συνελήφθη την 21.11.2024, ωστόσο, κατά την ανάκριση, δεν έδωσε τη δική του εκδοχή, αλλά είπε πως ό,τι έχε να πει, θα το πει στο Δικαστήριο. Όπως αναφέρθηκε, στο πλαίσιο της υπόθεσης 4739/2024 Ε.Δ. Πάφου, το Δικαστήριο είχε απορρίψει την αίτηση της Αστυνομίας, την 01.11.2024, ωστόσο το πρόβλημα συνεχίστηκε. Όταν τα αδικήματα διαπράττονται μπροστά από ανήλικα πρόσωπα, υπόκεινται σε ψυχική βλάβη. Όλοι οι παράγοντες, όπως εξήγησε ο μάρτυρας, ωθούν την Αστυνομία να αιτείται τα αιτούμενα διατάγματα που αφορούν και τα ανήλικα πρόσωπα. Προσκομίστηκε στο Δικαστήριο το μέχρι στιγμής διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κατάθεση της παραπονούμενης, ημερομηνίας 21.11.
Σε αυτήν, αναφέρονται όσα και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Πρόσθετα, η παραπονούμενη είχε αναφέρει στην Αστυνομία πως θεωρεί τον Καθ' ου η αίτηση επικίνδυνο, λόγω της ζήλειας που εκδηλώνει, με δεδομένο πως εκστόμισε ήδη κατ' επανάληψη απειλητικές εκφράσεις, μπροστά στα παιδιά. Εξουσιοδότησε την Αστυνομία να λάβει τα σχετικά μέτρα προστασίας. Στη μαρτυρία, περιλαμβάνεται απόρρητη αναφορά περιστατικού ενδοοικογενειακής βίας, ημερομηνίας 19.11.
Σε αυτήν, γίνεται αναφορά πως την 16.11.2024, ενώ η παρανούμενη βρίσκονταν ακόμα σε χώρο φιλοξενίας και τα παιδιά ήταν με τον πατέρα τους, μετέβη για λίγη ώρα στο νέο διαμέρισμα που βρήκε, για να τακτοποιήσει τα πράγματά της. Ο Καθ' ου η αίτηση είχε μεταβεί μαζί τα ανήλικα παιδιά, με το αυτοκίνητο, κάτω από το διαμέρισμα και την καλούσε επανειλημμένα στο τηλέφωνο. Αφού απάντησε, ξεκίνησε να της μιλά με απειλητικό και έντονο τόνο, κατηγορώντας την μπροστά στα παιδιά. Η παραπονούμενη επέστεψε στον χώρο φιλοξενίας, αναφέροντας το περιστατικό στους λειτουργούς, λέγοντας πως είναι φοβισμένη και κλαίγοντας για αρκετή ώρα μετά την επιστροφή της. Τη 18.11.2024, η οκτάχρονη κόρη τους, που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο κατά το περιστατικό που έλαβε χώρα την 16.11.2024, ανέφερε στη λειτουργό φύλαξης και εκπαίδευσης παιδιών ότι την 16.11.2024 ο πατέρας τους έβαλε τα παιδιά μέσα στο αυτοκίνητο και για αρκετή ώρα έκαναν γύρους μέσα στην Πάφο με σκοπό να εντοπίσουν το σπίτι της παραπονούμενης. Το παιδί ανέφερε «κυνηγούσαμε τη μάμμα με το αυτοκίνητο και εκείνη έτρεχε». Όταν η λειτουργός ρώτησε το παιδί για ποιο λόγο μετέβηκαν στο διαμέρισμα και κυνηγούσαν τη μητέρα της, απάντησε «έτσι ήθελε ο παπάς». Το παιδί επανέλαβε αρκετές φορές ότι φοβόταν πως «αν σας πω τι έκαμε ο παπάς μου, θα θέλετε να τον βάλετε φυλακή». Έγινε προσπάθεια από τους λειτουργούς να μην μετακομίσει άμεσα η παραπονούμενη στο νέο της διαμέρισμα, μέχρι να γίνει η καταγγελία του περιστατικού, ωστόσο η ίδια θεώρησε πως όσο πιο πολύ καθυστερήσει η μετακόμιση, τόσο περισσότερο θα εξαγριωθεί ο Καθ' ου η αίτηση. Στη μαρτυρία, περιλήφθηκε και το κατηγορητήριο της ποινικής υπόθεσης 4739/2024 Ε.Δ. Πάφου, στο οποίο υπάρχουν κατηγορίες για επίθεση, βία στην οικογένεια, δημόσια εξύβριση, άσκηση ψυχολογικής βίας και παρενόχληση. Αναφέρονται, μεταξύ άλλων, φράσεις που εκστομίστηκαν σε προγενέστερους χρόνους «έννα σου πιάσω τα παιδιά και να σε βγάλω από το σπίτι», «πουτάνα, πάεις με άλλους για €50», «πουτάνα, άχρηστη».
Παρεμβάλλεται πως τα προσωρινά διατάγματα που αφορούν τα ανήλικα παιδιά των διαδίκων εκδόθηκαν στη βάση της υφιστάμενης μαρτυρίας, αλλά με επιφύλαξη σχετικά με την ισχύ των διαταγμάτων επικοινωνίας που εκδόθηκαν από το Οικογενειακό Δικαστήριο και χωρίς επηρεασμό τους, τουλάχιστον μέχρι την πλήρη ακρόαση των ζητημάτων που απασχολούν. Οι ενστάσεις του Καθ' ου η αίτηση
Ο Καθ' ου η αίτηση, την 29.11.2024, καταχώρισε ένσταση στην αίτηση και στην εξακολούθηση της ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων, προβάλλοντας λόγους για τους οποίους αυτά θα πρέπει να ακυρωθούν. Σε μεγάλο βαθμό αλληλοεπικαλύπτονται. Ειδικότερα, όπως μπορεί να συναχθεί από το σύνολό τους, είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση πως η αίτηση καταχωρίστηκε πρόωρα και χωρίς τη διεξαγωγή επαρκούς ή στοιχειώδους έρευνας εκ μέρους των Αρχών. Τα διατάγματα είναι δρακόντεια και επηρεάζουν τα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με την επικοινωνία που έχει με τα παιδιά του, στη βάση ψευδών καταγγελιών της παραπονούμενης. Η αίτηση, κατά τον Καθ' ου η αίτηση, είναι αβάσιμη, γενική, αόριστη χωρίς επαρκή νομική βάση και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ή οριστικοποίησης των προσωρινών διαταγμάτων. Υπήρχει εξάλλου, όπως αναφέρει, απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, με σκοπό να παραπλανηθεί το Δικαστήριο. Θεωρεί, ο Καθ' ου η αίτηση, ότι θα έπρεπε να υπάρχει έκθεση του γραφείου ευημερίας ή ψυχολόγου ώστε να δημιουργεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για άσκηση ή κίνδυνο επανάληψης βίας. Επίσης, ότι η αίτηση παραβιάζει τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και το τεκμήριο αθωότητας του Καθ' ου η αίτηση, ενώ είναι η συμπεριφορά της παραπονούμενης που θέτει σε κίνδυνο τη ψυχική ηρεμία των παιδιών, το καλύτερο συμφέρον των οποίων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση, που υποστηρίζει την ένσταση, και τους λόγους ένστασης, τα γεγονότα έχουν ως εξής: Η παραπονούμενη και ο Καθ' ου η αίτηση συνήψαν γάμο την 11.09.
Πριν από τον γάμο, την 24.04.2016, γεννήθηκε η μεγάλη θυγατέρα τους, που αναγνωρίστηκε εκούσια από τον Καθ' ου η αίτηση. Η παραπονούμενη είχε παράλληλες σεξουαλικές σχέσεις με τρίτο άτομο, που πίστευε ότι το παιδί ήταν δικό του, και χρειάστηκε η διενέργεια εξετάσεων DNA για να διαφανεί η βιολογική αλήθεια. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έδωσε συνέχεια στο συμβάν. Την 27.02.2021 γεννήθηκε η δεύτερη θυγατέρα τους. Έμεναν αρχικά σε σπίτι που τους παραχώρησε ο πατέρας του Καθ' ου η αίτηση. Τα πρώτα χρόνια, οι σχέσεις ήταν αρμονικές, παρά το πρόβλημα που είχε δημιουργήσει εκείνο το τρίτο πρόσωπο. Ήταν χάρη στην ωριμότητα και ψυχραιμία του ιδίου, όπως λέει, που ομαλοποιήθηκε η κατάσταση. Από την αρχή, όμως, όπως υποστηρίζει, φάνηκε πως η παραπονούμενη αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία υπάρχουν μέχρι και σήμερα, και στα οποία ο Καθ' ου η αίτηση έδειχνε κατανόηση. Πριν ο ίδιος γνωρίζει την παραπονούμενη, όπως αναφέρει, εκείνη είχε έρθει στην Κύπρο με τον πρώτο σύντροφό της, Βουλγαρικής καταγωγής, απέκτησαν παιδί το οποίο διαμένει με τον πατέρα του στη Βουλγαρία, χωρίς η ίδια να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του, γεγονός που γνωρίζει το Γραφείο Ευημερίας. Επίσης, δεν διατηρούσε επικοινωνία με τους γονείς ή τα αδέλφια της. Έγιναν προσπάθειες από την οικογένεια του Καθ' ου η αίτηση να αποκατασταθεί η επικοινωνία. Εν τέλει, ο πατέρας της παραπονούμενης αυτοκτόνησε, γεγονός που την επηρέασε. Μάλιστα, όπως αναφέρει ο Καθ' ου η αίτηση, του εξέφρασε και η ίδια σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ότι θα αυτοκτονούσε, αλλά το μετάνιωσε. Από τα τέλη Σεπτεμβρίου είναι σε διάσταση, αν και ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Έδειχνε αδιαφορία για τα παιδιά, ξάπλωνε στο καναπέ και τους έδινε από ένα κινητό για να ασχολούνται και να μην την ενοχλούν. Φώναζε στα παιδιά χωρίς λόγο, ιδίως στη μεγαλύτερη θυγατέρα τους και πολλές φορές την κτύπησε. Πάντοτε διαχώριζε τα παιδιά, υποβιβάζοντας τη μεγαλύτερη θυγατέρα. Δεν έδειχνε ενδιαφέρον για την υγιεινή και την φροντίδα των παιδιών, σε σημείο επικίνδυνο. Αναγκάστηκε η αδελφή του να τα καθαρίσει, χωρίς διαμαρτυρία από την παραπονούμενη, η οποία απλώς της έδωσε τα κλειδιά και δεν ασχολήθηκε με το θέμα, δείχνοντας ότι την διευκόλυνε. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πριν φύγει από το σπίτι, δημιουργούσε προβλήματα, φώναζε χωρίς λόγο, ανέφερε ότι θα πήγανε στη Βουλγαρία με τα παιδιά ή ότι θα ενοικίαζε διαμέρισμα για να μετακομίσει με τα παιδιά. Αργότερα, τα άλλαζε και έλεγε πως, λόγω οικονομικών δυσκολιών, θα μείνει στο σπίτι. Κάθε πρωί, τη μετέφερε με το αυτοκίνητο στην εργασία της, αφού δεν οδηγεί, με εξαίρεση την 10.10.2024, όπου αποφάσισε να φύγει πολύ πρωί, χωρίς ειδοποίηση, αφήνοντας τα παιδιά χωρίς προετοιμασία για το σχολείο. Ετοίμασε ο ίδιος τα παιδιά, τα πήγε στο σχολείο, και μετέβη στην εργασία του. Μετέπειτα, ώρα 13:30 περίπου, ενώ ήταν στο σπίτι τους η αδελφή του Καθ' ου η αίτηση με τη μεγαλύτερη θυγατέρα τους, και ετοίμαζε φαγητό, ήρθε λειτουργός από το Γραφείο Ευημερίας και ανέφερε πως έπρεπε να πάρει μαζί της το παιδί γιατί η παραπονούμενη έκανε καταγγελία και έπρεπε η ανήλικη να δώσει κατάθεση. Ο ίδιος, όπως λέει, έμεινε άφωνος. Τηλεφώνησε στο σχολείο όπου φοιτά η μικρότερη θυγατέρα, που σχολνά πιο αργά, από όπου ενημερώθηκε πως πήγε η μητέρα της και την πήρε από το σχολείο νωρίτερα. Την μεγάλη θυγατέρα την είχε πάρει από το σχολείο ο πατέρας του Καθ' ου η αίτηση, όπως πάντα. Μέχρι και την 09.10.2024, όπως λέει, τη μετέφερε με το αυτοκίνητο στη δουλειά, παρόλο που ήταν σε διάσταση, καθώς τη λυπόταν να πηγαίνει με τα πόδια. Ακόμα και στο ραντεβού με τους δικηγόρους, την πήγε ο ίδιος. Με τη συμβολή τη δική του και του πατέρα του τακτοποιούνταν τα θέματα μετακίνησης της παραπονούμενης. Το βράδυ της 8ης Οκτωβρίου, προσπάθησε να τον πλησιάσει σεξουαλικά και εκείνος αρνήθηκε. Την 11.10.2024, η δικηγόρος του επικοινώνησε με το Γραφείο Ευημερίας, για να ενημερωθούν πού βρίσκονται τα παιδιά και κατά πόσο μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί τους. Η ενημέρωση ήταν πως θα φιλοξενούνταν σε στέγη φιλοξενίας με τη μητέρα τους (ΣΠΑΒΟ). Ανέφεραν ότι θα επικοινωνούσαν μαζί της, για το εάν θα επέτρεπε την επικοινωνία με τα παιδιά. Κατόπιν προσπαθειών, έγινε δεκτό να μεταβεί ο Καθ' ου η αίτηση με τον πατέρα και την αδελφή του στο Γραφείο Ευημερίας, για να δουν τα παιδιά για λίγο, και να μεταφέρουν ρούχα και τη βαλίτσα του σχολείου της μεγάλης θυγατέρας. Το τελευταίο έπραξαν οι δικοί του, καθότι ο ίδιος, λόγω της καταγγελίας της παραπονούμενης, αναγκάστηκε να περάσει το βράδυ στην Αστυνομία. Στη συνάντηση, στο Γραφείο Ευημερίας, η μεγάλη θυγατέρα τους έκλαιγε με λυγμούς, για να την πάρει μαζί του ο Καθ' ου η αίτηση. Προσπάθησαν να καθησυχάσουν το παιδί. Την 10.10.2024, πληροφορήθηκε, ο Καθ' ου η αίτηση, από άτομα του χώρου εργασίας της παραπονούμενης, ότι η παραπονούμενη διατηρεί σχέσεις με καθηγητή από τη Λεμεσό, μεγάλης ηλικίας, που ήταν στο σχολείο όπου εργάζεται η ίδια έκτακτα ως καθαρίστρια. Τότε, όπως αναφέρει, αντιλήφθηκε την επιμονή της να χωρίσει από τον ίδιο. Κατά τον χρόνο που ήταν στο Γραφείο Ευημερίας, ενημερώθηκε ότι στον χώρο που θα της παραχωρηθεί προσωρινά δεν μπορεί να φιλοξενηθεί για πολύ καιρό, ούτε παρέχεται μεταφορά των παιδιών στο και από το σχολείο, για την οποία ευθύνη έχει η ίδια. Τα παιδιά δεν είχαν πάει στα σχολεία τους για αρκετές ημέρες, ενώ χωρίς τη συγκατάθεσή του, μεταφέρθηκαν σε νέα σχολεία, μακριά από τους φίλους τους, σύμφωνα με οδηγίες της ΣΠΑΒΟ. Την 15.10.2024, όταν είχε επικοινωνία με τα παιδιά, του ζητούσαν να φύγουν από το ΣΠΑΒΟ και να επιστρέψουν στο σπίτι μαζί του γιατί δεν περνούν καλά, κοιμόντουσαν με τη μητέρα τους σε ένα κρεβάτι, χωρίς να υπάρχει μπάνιο σε λειτουργία, το ένα παιδί μύριζε άσχημα. Θεωρεί, ο Καθ' ου η αίτηση, ότι λόγω οικονομικής αδυναμίας της παραπονούμενης να βρει κατοικία, προφασίστηκε βία στην οικογένεια, για να παρατείνει τη φιλοξενία της από τη ΣΠΑΒΟ, αδιαφορώντας για το κόστος που ένας τέτοιος χειρισμός θα έχει στα παιδιά και τη ψυχική βλάβη που θα τους προκαλέσει. Ο Καθ' ου η αίτηση θεωρεί πως οι σκοποί της παραπονούμενης είναι αλλότριοι, εκφράζοντας απορία για το πώς μπορεί να φοβάται την παρουσία του επιλεκτικά. Οι αλλότριοι σκοποί της είναι να εξασφαλίσει στέγη, χωρίζοντας τον Καθ' ου η αίτηση. Αίτηση που είχε καταχωριστεί στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 4739/2024 είχε απορριφθεί κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Την 14.10.2024 καταχώρισε, ο Καθ' ου η αίτηση, στο Οικογενειακό Δικαστήριο, αίτηση γονικής μέριμνας και στο πλαίσιο εκείνης, μονομερή αίτηση, για ρύθμιση της επικοινωνίας. Την 18.10.2024 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα επικοινωνίας εκ συμφώνου, με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία με των παιδιών με τον πατέρα τους κάθε Πέμπτη από τις 20:00 μέχρι την Κυριακή στις 09:
Τα παιδιά να παραλαμβάνονται και να παραδίδονται από τρίτα πρόσωπα σε καθορισμένο τόπο. Την 14.11.2024, στο πλαίσιο της υπόθεσης στο Οικογενειακό Δικαστήριο, η παραπονούμενη εμφανίστηκε στο Δικαστήριο, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, όπου ανέφερε πως βρήκε χώρο διαμονής και εργασία, και ότι θα μετακόμισε την 18.11.
Το διάταγμα επικοινωνίας διαφοροποιήθηκε ως προς τον τόπο παραλαβής/παράδοσης, όπου δηλώθηκε η νέα διεύθυνσή της. Αναφέρθηκε επίσης ότι θα έδινε τη συγκατάθεση του ο Καθ' ου η αίτηση, για να φοιτήσει το μεγαλύτερο παιδί σε ολοήμερο σχολείο. Επίσης, δηλώθηκε πως, κατά τις ημέρες που δεν θα διαμένουν τα παιδιά με τον πατέρα τους, εκείνος θα έχει δικαίωμα τηλεφωνικής επικοινωνίας και επικοινωνίας μία-δύο ώρες, εφόσον είναι εφικτό.
Την 16.11.2024, ενώ ο ίδιος ήταν στο πάρκο χρωμάτων με τα παιδιά, από καλή του θέληση, της τηλεφώνησε, για να τη ρωτήσει εάν ήθελε να δει τα παιδιά. Απάντησε καταφατικά. Έδωσαν ως σημείο συνάντησης το Δημαρχείο. Απογοητεύοντας τα παιδιά, δεν πήγε στη συνάντηση. Συνέχισαν με βόλτα στην Κάτω Πάφο. Τότε, με έκπληξη την είδαν να προσπαθεί να περάσει απέναντι έναν δρόμο στην περιοχή όπου είναι το διαμέρισμα που ενοικίασε, προφανώς για να μεταβεί στη ΣΠΑΒΟ, όπου είχε αναφέρει ότι βρίσκονταν. Δεν διαδραματίστηκαν όσα είπε στην κατάθεσή της. Ότι την κυνηγούσε και έτρεχε. Ούτε αναφέρθηκαν όσα λέει την 19.11.2024, εφόσον δεν υπήρχε λόγος να λεχθούν, ιδίως μπροστά στα παιδιά. Μάλιστα, την 20.11.2024, τηλεφώνησε στα παιδιά και η ίδια κατέβηκε από το διαμέρισμα και τα παρέδωσε. Συνομίλησαν για θέματα που αφορούν στα παιδιά. Εκφράζει απορία, ο Καθ' ου η αίτηση, πώς η παραπονούμενη ισχυρίζεται φόβο για τη ζωή της λόγω γεγονότων που έγιναν την 16.11.2024 και την 19.11.2024 και την 20.11.2024 συνομιλεί κανονικά μαζί του. Ενώ έγιναν όλα αυτά, την 22.11.2024 κατήγγειλε στην Αστυνομία βία στην οικογένεια, με αποτέλεσμα, και πάλι, ο Καθ' ου η αίτηση να μείνει στην Αστυνομία για ένα ολόκληρο βράδυ. Ο Καθ' ου η αίτηση θεωρεί πως θα έπρεπε να προσκομιστεί από την Αστυνομία οπτικογραφημένη κατάθεση των παιδιών ή έκθεση ειδικών και δεν έχει τέτοια μαρτυρία, ικανή να οδηγήσει σε συμπέρασμα βίας ή κινδύνου άσκησης βίας. Ακόμα και κατά τον χρόνο έκδοσης των διαταγμάτων, τα παιδιά ήταν με τον πατέρα τους, με τον οποίο επιθυμούν την επικοινωνία. Θεωρεί ότι τα διατάγματα συγκρούονται μεταξύ τους. Διαδικασία
Η ακρόαση έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, αντίστοιχα, χωρίς αντεξέταση.
Οι δύο πλευρές αγόρευσαν, επιχειρηματολογώντας υπέρ της οριστικοποίησης ή της ακύρωσης των προσωρινών διαταγμάτων, αντίστοιχα.
Έχω υπόψη μου όσα αναφέρθηκαν από τις δύο πλευρές, στην πλήρη τους μορφή. Νομικές πτυχές
«Βία», στο πλαίσιο του ν.115(Ι)/2021, σημαίνει πράξη, παράλειψη ή σεξουαλική πράξη χωρίς συναίνεση ή συμπεριφορά με την οποία δύναται να προκληθεί βλάβη στο θύμα και περιλαμβάνει σωματική, λεκτική, σεξουαλική, ψυχολογική, οικονομική και κάθε άλλης μορφής βία ή πόνο έναντι γυναίκας, κάθε απειλή για τέτοια πράξη, καθώς και εξαναγκασμό ή αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, είτε αυτά διενεργούνται στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό βίο. Ο «εξαναγκασμός» αναφέρεται στην κάμψη της ελεύθερης βούλησης προσώπου με την χρήση βίας ή απειλών ή κατά κατάχρηση ή εκμετάλλευση σχέσης εμπιστοσύνης ή εξουσίας ή επιρροής ή/και ευάλωτης θέσης ή με τη χρήση άλλων μέσων απαγορευμένων διά νόμου, με σκοπό την πρόκληση σωματικής, σεξουαλικής, ψυχολογικής ή οικονομικής βλάβης ή πόνου ή της αυθαίρετης στέρησης της ελευθερίας του στον δημόσιο ή ιδιωτικό βίο ή τη σύναψη αναγκαστικού γάμου· την απειλή πρόκλησης βλάβης εναντίον προσώπου ή περιουσίας ή σωματικού περιορισμού οποιουδήποτε προσώπου· οποιαδήποτε συμπεριφορά ή σχέδιο στοχεύει στη δημιουργία της εντύπωσης σε πρόσωπο ότι η παράλειψη εκτέλεσης συγκεκριμένης πράξης θα επιφέρει βλάβη εναντίον προσώπου ή περιουσίας ή σωματικό περιορισμό προσώπου· κατάχρηση ή επαπειλούμενη κατάχρηση νομικών ή διοικητικών διαδικασιών αναφορικά με το καθεστώς οποιουδήποτε προσώπου· κατάχρηση σχέσης εμπιστοσύνης ή εξουσίας ή επιρροής ή/και ευάλωτης θέσης. Η άσκηση βίας κατά γυναίκας είναι ποινικό αδίκημα, διακεκριμένης μορφής, σε ορισμένες περιπτώσεις.
Το άρθρο 32, με τον πλαγιότιτλο «προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού υπόπτου ή κατηγορούμενου» έχει ως εξής (οι υπογραμμίσεις πρόσθετες): 32.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται, έπειτα από μονομερή (ex parte) αίτηση του θύματος, της Αστυνομίας, του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ή, όπου το θύμα είναι παιδί, επιτρόπου διορισμένου δυνάμει των διατάξεων του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, να εκδώσει προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να απαγορεύει στον κατηγορούμενο ή ύποπτο να εισέρχεται ή να πλησιάζει σε συγκεκριμένη απόσταση ή να παραμένει στην κατοικία ή στον χώρο διαμονής του θύματος ή και να το πλησιάζει στον χώρο εργασίας του ή άλλο χώρο που θα αποφασίσει το Δικαστήριο, μέχρις ότου καταχωριστεί και εκδικαστεί ποινική υπόθεση εναντίον του υπόπτου για αδίκημα βίας κατά γυναίκας.

(2)Το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αποκλεισμού καθ' οιονδήποτε χρόνο ύστερα από την καταχώρηση αίτησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του θύματος ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου είναι σε θέση να έχει άμεση γνώση των γεγονότων ή εφόσον προσκομιστούν ενώπιόν του, οποιαδήποτε άλλα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία δημιουργούν εκ πρώτης όψεως κίνδυνο άσκησης βίας κατά γυναίκας ή ενδοοικογενειακής βίας ή επανάληψης του αδικήματος ή την ανάγκη προστασίας του θύματος από επηρεασμό ή άλλως πως, περιλαμβανομένων και καταθέσεων του θύματος ή άλλων προσώπων σε οποιαδήποτε μορφή, πιστοποιητικών, βεβαιώσεων ή άλλων αποδεικτικών στοιχείων δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου.

(3)Το προσωρινό διάταγμα ισχύει για περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τις οκτώ

(8)ημέρες από την ημέρα επίδοσής του στον ύποπτο και είναι επιστρεπτέο εντός της περιόδου αυτής, σε ώρα και ημέρα που θα ορίσει το Δικαστήριο.

(4)Κατά την ορισμένη ημέρα και ώρα, το Δικαστήριο ακούει τον ύποπτο, όπως και κάθε επηρεαζόμενο ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο που θα παρουσιασθεί και αποφασίζει εάν θα τερματίσει την ισχύ του διατάγματος ή εάν θα παρατείνει αυτό για περαιτέρω χρονική περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τις οκτώ

(8)ημέρες.

(5)Το Δικαστήριο δύναται να παρατείνει περαιτέρω την ισχύ του διατάγματος για τόση περίοδο όση κρίνει αναγκαία, χωρίς η περίοδος ισχύος του διατάγματος να υπερβαίνει τις εξήντα

(60)ημέρες στο σύνολό της για την περίοδο που προηγείται της άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον του υπόπτου.

(6)Το Δικαστήριο δύναται, μετά την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον υπόπτου, να εκδώσει ή παρατείνει την ισχύ του διατάγματος αποκλεισμού μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.

Το άρθρο 32 ν. 115(Ι)/2021 ρυθμίζει τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος αποκλεισμού μέχρι να καταχωριστεί ή και να εκδικαστεί η ποινική υπόθεση. Το διάταγμα που εκδίδεται με βάση το άρθρο 32 μέχρι την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης μπορεί να παραταθεί με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα, μετά την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης, να εκδώσει προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης.
Σύμφωνα με το άρθρο 32 §§ 2, 6, το Δικαστήριο δύναται, μεταξύ άλλων, έπειτα από αίτηση των φορέων ή προσώπων που αναφέρονται, που υποβάλλεται μετά από την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης για ποινικό αδίκημα βίας κατά γυναίκας, να εκδώσει προσωρινό διάταγμα αποκλεισμού του Κατηγορούμενου, μέχρι να εκδικαστεί ποινική υπόθεση. Η αίτηση συνοδεύεται είτε από ένορκη δήλωση του θύματος είτε οποιουδήποτε άλλου προσώπου είναι σε θέση να έχει άμεση γνώση των γεγονότων είτε οποιουδήποτε άλλου προσώπου εφόσον προσκομιστούν ενώπιόν του αποδεικτικά στοιχεία τα οποία δημιουργούν εκ πρώτης όψεως κίνδυνο άσκησης βίας κατά γυναίκας ή ενδοοικογενειακής βίας ή επανάληψης του αδικήματος ή την ανάγκη προστασίας του θύματος από επηρεασμό ή άλλως πως, περιλαμβανομένων και καταθέσεων του θύματος ή άλλων προσώπων σε οποιαδήποτε μορφή, πιστοποιητικών, βεβαιώσεων ή άλλων αποδεικτικών στοιχείων δυνάμει των διατάξεων του νόμου.
Η ουσιαστική προϋπόθεση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 είναι η εκ πρώτης όψεως υπόδειξη κινδύνου άσκησης βίας κατά γυναίκας ή ενδοοικογενειακής βίας ή επανάληψης του αδικήματος ή η ανάγκη προστασίας του θύματος από επηρεασμό ή άλλως πώς. Το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη μαρτυρία και δεν εκδικάζει την υπόθεση, αλλά την εξετάζει στην όψη της, όπως εκτίθεται ενώπιον του.
«Παρενόχληση», στο πλαίσιο του ν.114(Ι)/2021, σημαίνει την πρόκληση ανησυχίας ή αγωνίας σε άλλο πρόσωπο∙ «συμπεριφορά» σε σχέση με την παρενόχληση ενός προσώπου, σημαίνει την επίδειξη τουλάχιστον δύο φορές συμπεριφοράς που συνιστά παρενόχληση. Πρόσωπο, το οποίο προβαίνει σε συμπεριφορά η οποία προκαλεί παρενόχληση ή συνιστά παρακολούθηση που προκαλεί παρενόχληση, ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος. Το αξιόποινο είναι διευρυμένο σε περίπτωση κατά την οποία η παρενόχληση ή παρενοχλητική παρακολούθηση συνίσταται στην πρόκληση φόβου στο θύμα ότι θα ασκηθεί βία εναντίον του. «Παρακολούθηση» μπορεί να συνιστά η ακολούθηση άλλου προσώπου· η επαφή ή η απόπειρα επαφής με άλλο πρόσωπο με οποιοδήποτε μέσο∙ η παρακολούθηση της χρήσης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή/και οποιασδήποτε άλλης ηλεκτρονικής επικοινωνίας άλλου προσώπου ή η αποστολή αναρτήσεων σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αφορούν στην προσωπική ζωή του θύματος ή η παρέμβαση σε αναρτήσεις του θύματος στο διαδίκτυο· η παρακώλυση της διακίνησης άλλου προσώπου προς ή από την οικία του ή/και τον επαγγελματικό του χώρο ή από δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο στον οποίο το εν λόγω πρόσωπο συχνάζει, μέσω περιπλάνησης ή παρουσίας στους χώρους αυτούς∙ η επέμβαση σε περιουσία που βρίσκεται στην κατοχή ή ιδιοκτησία άλλου προσώπου ή η απειλή παρέμβασης σε τέτοια περιουσία· η παρακολούθηση ή/και κατασκοπεία άλλου προσώπου.
Το άρθρο 6, με τον πλαγιότιτλο «διατάγματα Δικαστηρίου» έχει ως εξής (οι υπογραμμίσεις πρόσθετες): 6.

(1)Δικαστήριο, το οποίο ασκεί ποινική δικαιοδοσία δύναται, κατόπιν αίτησης της Αστυνομίας, του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, του θύματος, μέλους της οικογένειας του θύματος ή/και άλλου προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό οποιουδήποτε από αυτούς, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο επιβάλλει σε ύποπτο οποιαδήποτε απαγόρευση ή/και οποιονδήποτε περιορισμό θεωρεί αναγκαίο ή/και επιθυμητό υπό τις περιστάσεις, μέχρις ότου καταχωριστεί ποινική υπόθεση εναντίον του για ποινικό αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο: Νοείται ότι, η ως άνω αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του θύματος ή/και εκπροσώπου του θύματος ή/και μέλους της οικογένειας του θύματος, το οποίο έχει άμεση γνώση των γεγονότων ή/και των αποδεικτικών στοιχείων.

(2)Το αναφερόμενο στο εδάφιο

(1)διάταγμα εκδίδεται κατόπιν απόδειξης γεγονότων ή/και στοιχείων, τα οποία εκ πρώτης όψεως δημιουργούν κίνδυνο επανάληψης ή/και εξακολούθησης της συμπεριφοράς που συνιστά ποινικό αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια ή/και σωματική ή/και ψυχική υγεία του θύματος ή/και μέλους της οικογένειάς του.

(3)Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1)περιλαμβάνει την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία δύναται να- (α) απαγορεύει ή/και να περιορίζει τον ύποπτο ή/και άλλο πρόσωπο το οποίο προσδιορίζεται στο διάταγμα να προσεγγίζει ή να ακολουθεί το θύμα∙ ή/και (β) απαγορεύει ή/και να περιορίζει την πρόσβαση του υπόπτου για συγκεκριμένη περίοδο ή μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης επί του κατηγορητηρίου, στον τόπο διαμονής ή/και εργασίας ή/και σε υποστατικό του θύματος ή/και άλλου προσώπου το οποίο προσδιορίζεται στο διάταγμα, ή/και στον τόπο που αυτό συχνάζει∙ ή/και (γ) απαγορεύει στον ύποπτο να έρχεται σε επαφή ή/και να παρενοχλεί το θύμα ή/και άλλο πρόσωπο το οποίο προσδιορίζεται στο διάταγμα.

(4)(α) Διάταγμα, το οποίο εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ισχύει για περίοδο που δεν υπερβαίνει τις οκτώ

(8)ημέρες από την ημερομηνία επίδοσής του στον ύποπτο και είναι επιστρεπτέο στο δικαστήριο εντός της περιόδου αυτής, σε μέρα και ώρα που ορίζεται από το δικαστήριο. (β) Κατά την ορισμένη μέρα και ώρα, το δικαστήριο ακούει τον ύποπτο ή/και κάθε επηρεαζόμενο ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο που θα παρουσιαστεί και αποφασίζει κατά πόσο θα τερματίσει την ισχύ του διατάγματος ή θα το παρατείνει μέχρι και οκτώ

(8)ημέρες, χωρίς η συνολική ισχύς του διατάγματος να υπερβαίνει τις είκοσι τέσσερις

(24)ημέρες μέχρι την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον του υπόπτου. (γ) Ο ύποπτος δύναται να ζητήσει την ακύρωση ή την τροποποίηση του διατάγματος πριν από τη λήξη της καθοριζόμενης σε αυτό περιόδου.

(5)Το δικαστήριο δύναται μετά την καταχώριση ποινικής δίωξης εναντίον του υπόπτου, να εκδώσει νέο διάταγμα ή να παρατείνει το διάταγμα που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης: Νοείται ότι, για την έκδοση τέτοιου διατάγματος εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν οι διατάξεις των εδαφίων

(1),

(2)και

(3).

(6)Το προβλεπόμενο στο εδάφιο

(1)διάταγμα δυνατόν να επιβληθεί αντί οποιασδήποτε άλλης ποινής ή/και μαζί με άλλες ποινές τις οποίες το δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου.

(7)Πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου και το οποίο παραβαίνει οποιονδήποτε από τους όρους αυτού, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ (€4.000) ή σε αμφότερες τις ποινές.

Ουσιαστικά ζητούμενο, για να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 6 § 5, είναι η εκ πρώτης όψεως απόδειξη του κινδύνου επανάληψης ή/και εξακολούθησης της συμπεριφοράς που συνιστά ποινικό αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του εν λόγω νόμου και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια ή/και σωματική ή/και ψυχική υγεία του θύματος ή/και μέλους της οικογένειάς του.
Το προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 6 § 5 παρέχει ακόμα ευρύτερη προστασία στο θύμα, εφόσον επεκτείνεται στην απαγόρευση παρενόχλησής του με οποιονδήποτε τρόπο.
Επειδή αμφότερα τα διατάγματα, ως εκ της φύσης τους, εκδίδονται κατά βάση μονομερώς, υπάρχει το καθήκον του προσώπου που αιτείται να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου, κατ' αναλογία με ό,τι ισχύει σε κάθε περίπτωση που το Δικαστήριο επιλαμβάνεται αίτησης χωρίς την προηγούμενη ειδοποίηση της άλλης πλευράς, κατ' εξαίρεση στον κανόνα πως αμφότερες οι πλευρές θα πρέπει να ακούγονται πριν την απόδοση οποιασδήποτε θεραπείας. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παράβαση αυτού του καθήκοντος, που είναι καθήκον ύψιστης πίστης, το Δικαστήριο ακυρώνει πάραυτα τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα, χωρίς περαιτέρω ενασχόληση[1]. Εξέταση
Καταρχάς, το Δικαστήριο αυτό δεν ασκεί δικαιοδοσία επίλυσης οικογενειακών διαφορών και ένδικες τάσεις και ισχυρισμοί που συνηθίζονται σε τέτοιας φύσης διαφορές, περιλαμβανομένων ισχυρισμών επίρριψης κατηγοριών και απόδοσης προβλημάτων ψυχικής υγείας και προβληματικής συμπεριφοράς, ο ένας στον άλλον γονέα, δεν είναι εδώ πεδίο να εκτυλιχθούν.
Αυτό αναφέρεται γιατί μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση, κατ' ακρίβεια το μεγαλύτερο, εστιάζει στο να καταδείξει ότι η παραπονούμενη έχει λογής προβλήματα, κατηγορώντας την άμεσα ή έμμεσα για διάφορα συμβάντα, κατά τρόπο που εκδηλώνονται έντονα αρνητικά συναισθήματα γι' αυτήν, χωρίς μάλιστα τον φραγμό ότι, σε αυτήν τη διαδικασία, το ζητούμενο είναι άλλο. Οι αναφορές του Καθ' ου η αίτηση είναι γεμάτες από υποτίμηση της παραπονούμενης, του ήθους και των ικανοτήτων της, ενώ έναντι στην παραπονούμενη, αναφέρεται πως παρατάσσεται σύσσωμη και παρεμβατική η οικογένεια του Καθ' ου η αίτηση.
Έγινε επαναλαμβανόμενη καταγγελία στην Αστυνομία από την παραπονούμενη, με όλη τη σοβαρότητα που διέπει τέτοιας φύσης διάβημα. Η Αστυνομία δεν είναι ένας χώρος ή μια υπηρεσία όπου μπορεί να πηγαίνει ο καθένας και να εξασφαλίζει διατάγματα αποκλεισμού χωρίς λόγο, βάσει φανταστικών ισχυρισμών. Τυχόν ψευδής καταγγελία, είναι αξιόποινη, και να μην υπάρχει ο δισταγμός να λαμβάνονται τα ανάλογα μέτρα. Είναι συγκεκριμένες ποινικές κατηγορίες εναντίον του Καθ' ου η αίτηση που έχει να εξετάσει το Δικαστήριο. Δεν έχει ενώπιον του ιδιωτική διαφορά μεταξύ του Καθ' ου η αίτηση και της παραπονούμενης.
Η Αστυνομία αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την εξασφάλιση των διαταγμάτων προστασίας, στη βάση της μέχρι στιγμής εξασφαλισθείσας μαρτυρίας, που προαναφέρθηκε, κάνοντας χρήση συγκεκριμένων νομικών διατάξεων, που περιέχονται στην αίτησή της, και εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους κρίθηκε αναγκαία η παρέμβασή της.
Η αίτηση έχει σχετική νομική βάση και δεν υπάρχει ασάφεια ως προς το είδος των διαταγμάτων που εκδόθηκαν. Συνακόλουθα, λόγος ένστασης ότι είναι νομικά αβάσιμη δεν μπορεί να επιτύχει, στον βαθμό που έχει την έννοια ότι στερείται νομικής βάσης.
Τα ζητήματα βίας είναι ευαίσθητα και πολύ λεπτά. Συχνά, οι λέξεις δύσκολα τα συνθέτουν, για να εκφράσουν τα διάφορα συναισθήματα, στα οποία μπορούν οι σιωπές, τα βλέμματα, οι κινήσεις, να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο, πέρα από τις εκφρασμένες λέξεις και τις έκδηλες συμπεριφορές που αφήνουν ορατά ίχνη. Έναντι στην ανάγκη προστασίας από συμπεριφορές που κάποιος εκλαμβάνει και βιώνει ως βία ή παρενόχληση, υπάρχει πάντοτε η ανάγκη διασφάλισης των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων. Το ισοζύγιο μπορεί να καταστεί δυσχερές όταν η καθημερινότητα του φερόμενου ως θύματος και του φερόμενου ως δράστη φυσιολογικά συμπλέκονται (π.χ. είναι γονείς παιδιών).
Σχετικά με το διάταγμα αποκλεισμού που εκδόθηκε υπό τον ν.115(Ι)/2021, μέσα από τη μαρτυρία που διατέθηκε από την Αστυνομία, που βασίζεται στην κατάθεση της παραπονούμενης και λειτουργού της ΣΠΑΒΟ, που δεν αξιολογείται ως σε δίκη, διαφάνηκε, εκ πρώτης όψεως, άσκηση ψυχολογικής βίας σε γυναίκα δια συμπεριφοράς που συνίσταται σε παρακολούθηση και εκστόμιση υβριστικών και απειλητικών εκφράσεων, λόγω ζήλειας του Καθ' ου η αίτηση και πεποίθησής του ότι η παραπονούμενη έχει συνάψει σχέση με άλλον άνδρα, που δημιουργούν στην παραπονούμενη την ανάγκη προστασίας της από την εξακολούθηση της συμπεριφοράς που η ίδια κατέθεσε ότι λαμβάνει χώρα. Η πεποίθηση του Καθ' ου η αίτηση ότι η παραπονούμενη έχει σχέση με άλλον, γι' αυτό τον χώρισε, εκφράστηκε και ενόρκως από τον ίδιο, βασιζόμενη σε πληροφορίες από τον χώρο εργασίας της. Επίσης, σχετικά με το διάταγμα που εκδόθηκε υπό τον ν.114(Ι)/2021, αναφορικά με την παραπονούμενη, είχε διαφανεί, εκ πρώτης όψεως, και πάλι χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση της μαρτυρίας, απόδειξη του κινδύνου επανάληψης ή και εξακολούθησης συμπεριφοράς που συνιστά ποινικό αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του εν λόγω νόμου και που θέτει σε κίνδυνο την ψυχική υγεία του φερόμενου ως θύματος.
Δεν αξιολογεί, σε αυτή τη διαδικασία, το Δικαστήριο εάν η παραπονούμενη λέει την αλήθεια, για όσα ανέφερε πως διαδραματίστηκαν, κατ' επέκταση εάν ο Καθ' ου η αίτηση είναι ένοχος ή όχι σε οποιεσδήποτε κατηγορίες. Ασφαλώς ο Καθ' ου η αίτηση τεκμαίρεται αθώος και έχει κάθε δικαίωμα να προσδοκά και την αθώωσή του. Δεν ευσταθούν οι σχετικοί λόγοι ένστασης ότι η έκδοση διαταγμάτων του είδους είναι ενάντια στο τεκμήριο αυτό.
Όσον αφορά την έκδοση των διαταγμάτων που σχετίζονται με τα ανήλικα πρόσωπα, εστιάζοντας πρώτα απ' όλα στους ισχυρισμούς περί σύγκρουσης των διαταγμάτων δύο διαφορετικών Δικαστηρίων, να λεχθούν τα εξής: Δεν αποκλείεται η δυνατότητα έκδοσης από το Ποινικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο άσκησης της δικής του δικαιοδοσίας, διατάγματος για αποκλεισμό του πατέρα από τα παιδιά του, ενώ υπάρχει και διάταγμα επικοινωνίας από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η δυνατότητα αυτή ωστόσο εξαρτάται από τη φύση και τα γεγονότα που ανακύπτουν στην εκάστοτε περίπτωση. Εάν ο πατέρας κατηγορείται για ποινικά αδικήματα που αφορούν στα παιδιά του (π.χ. σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση), το Ποινικό Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει σχετικά διατάγματα, για την προστασία των παιδιών. Το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα σχετικά με την επιμέλεια, τη διαμονή και την επικοινωνία των παιδιών με τους γονείς τους, καθώς και για την επίλυση διαφορών που αφορούν την οικογενειακή ζωή. Το διάταγμα επικοινωνίας από το Οικογενειακό Δικαστήριο συνήθως προβλέπει τη διατήρηση της σχέσης του παιδιού με τον γονέα, εκτός εάν υπάρχουν σοβαροί λόγοι (π.χ. παραμέληση ή κακοποίηση) που να δικαιολογούν τον περιορισμό ή τον αποκλεισμό της επικοινωνίας. Εάν το Ποινικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της δικής του δικαιοδοσίας, εκδώσει διάταγμα για τον αποκλεισμό του πατέρα από τα παιδιά του, αυτό θα έχει προτεραιότητα και θα υπερισχύει του διατάγματος επικοινωνίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου, καθώς η προστασία των παιδιών από πιθανές επικίνδυνες καταστάσεις ή κακοποίηση προέχει. Σε τέτοια περίπτωση, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί να επανεξετάσει το διάταγμα επικοινωνίας με βάση τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από την ποινική διαδικασία. Επίσης, στην περίπτωση που τα παιδιά χρησιμοποιούνται για να ασκηθεί ψυχική πίεση ή βία στη μητέρα, αυτή η συμπεριφορά αποτελεί σοβαρό λόγο για την παρέμβαση του Ποινικού Δικαστηρίου. Ειδικά όταν η βία ή η ψυχική πίεση ασκείται μέσω των παιδιών, η προστασία των παιδιών τίθεται ως κύρια προτεραιότητα. Εάν διαπιστωθεί ότι τα παιδιά είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο ή χρησιμοποιούνται ως μέσο για να ασκηθεί βία ή ψυχική πίεση στη μητέρα, το Ποινικό Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα αποκλεισμού, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία τους. Ακόμα κι αν το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει εκδώσει διάταγμα επικοινωνίας, το Ποινικό Δικαστήριο μπορεί να παρέμβει και να αναθεωρήσει ή να περιορίσει τα δικαιώματα επικοινωνίας του πατέρα με τα παιδιά, αν το κρίνει αναγκαίο για την προστασία τους. Σε περιπτώσεις ψυχικής ή σωματικής κακοποίησης, η σωματική και ψυχική ευημερία των παιδιών είναι πάνω από οποιοδήποτε διάταγμα επικοινωνίας, αν υπάρχουν ενδείξεις ότι η επικοινωνία αυτή βλάπτει τα παιδιά ή τα χρησιμοποιεί για να επηρεάσει την μητέρα αρνητικά.
Στην προκειμένη περίπτωση, υπήρχε η μαρτυρία πως υφίστανται και τα παιδιά, δια της παρενόχλησης της μητέρας τους, βία ή κίνδυνο να υποστούν ψυχική βλάβη, ή ότι ενδέχεται να χρησιμοποιούνται με σκοπό την άσκηση παρενόχλησης και ψυχικής βίας προς τη μητέρα τους. Ειδικότερα, υπήρχε η μαρτυρία στην κατοχή της Αστυνομίας, από τη μητέρα και από λειτουργού του ΣΠΑΒΟ, πως περιστατικά βίας - με την έννοια του ειδικού νόμου - έναντι στη μητέρα τους εκτυλίχθηκαν μπροστά στα παιδιά και ότι τα παιδιά ήταν στο αυτοκίνητο με το οποίο ο πατέρας τους ακολουθούσε επίμονα τη μητέρα τους, για να εντοπίσει τον χώρο διαμονής της.
Παρεμβάλλεται πως, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, έκδοσης προσωρινού διατάγματος αποκλεισμού, δεν μπορεί να διατυπωθεί πως το μαρτυρικό υλικό δεν είναι πλήρες, γιατί η μαρτυρία της παραπονούμενης δεν ενισχύθηκε με άλλη μαρτυρία ή γιατί δεν κατέθεσαν τα ίδια τα παιδιά. Αρκεί η μαρτυρία του προσώπου που φέρεται ως το θύμα ή και άλλων προσώπων που ορίζει ο νόμος. Η παρεχόμενη προσπάθεια αυτών των ειδικών νόμων ήταν, μεταξύ άλλων, να ξεπεραστούν αυτού του είδους τα προβλήματα. Είναι όμως κατανοητή η διάσταση που θέτει και η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση.
Ό,τι διαμορφώνει την όλη κατάσταση είναι πως, ακούγοντας και την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση, έχω διαπιστώσει τα εξής: Πρώτον, ενώ δεν αποκρύφθηκε το γεγονός της ύπαρξης διατάγματος επικοινωνίας, υπήρξε απόκρυψη του γεγονότος ότι η νέα διεύθυνση διαμονής της παραπονούμενης είχε δηλωθεί από την ίδια και είχε καθοριστεί ως η διεύθυνση παραλαβής και παράδοσης των παιδιών. Άρα, εκ πρώτης όψεως, δεν είναι ότι την ακολούθησε ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση για να δει πού μένει, με επιμονή. Επίσης, αποκρύφθηκε ότι την 20.11.2024 υπήρξε συνάντηση των δύο, ομαλή. Δεύτερον, υπήρξε απόκρυψη του γεγονότος ότι το διάταγμα επικοινωνίας του Καθ' ου η αίτηση με τα παιδιά ήταν εκ συμφώνου που εκδόθηκε, αναθεωρούμενο την 14.11.2024, δηλαδή σε σύντομο χρόνο πριν τα ισχυριζόμενα γεγονότα, και πως το δικαίωμα επικοινωνίας του Καθ' ου η αίτηση με τα παιδιά είχε συμφωνηθεί να είναι διευρυμένο.
Τα προαναφερόμενα δεδομένα, εάν ήταν εξ αρχής γνωστά στο Δικαστήριο, θα επηρέαζαν ουσιαστικά την κρίση του, ασχέτως της κατάληξής του. Θα μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια, εάν δεν ήταν γνωστά από την Αστυνομία, να καταστούν γνωστά, ιδίως το περιεχόμενο του διατάγματος επικοινωνίας. Δεν υπήρξε ανταπόκριση στο καθήκον ύψιστης πίστης που υπάρχει, και αυτή η συνθήκη οφείλεται στο γεγονός πως η Αστυνομία βασίστηκε μόνο στην υφιστάμενη μαρτυρία, για να αξιώσει την έκδοση των διαταγμάτων, αφήνοντας εντελώς ανοιχτό το ενδεχόμενο, έως φυσιολογικά αναμενόμενο, κατά την ακρόαση του Καθ' ου η αίτηση, να προκύψουν και νέα κρίσιμα δεδομένα.
Αν και το θέμα τελειώνει εδώ, συμπληρωματικά μόνον να αναφερθεί, χωρίς να αξιολογείται η εκατέρωθεν μαρτυρία ως προς την αλήθεια της, πως, όσον αφορά τα διατάγματα που αφορούν στα παιδιά, δεν αμφισβητήθηκε, με αντεξέταση, η αρκετά πιο εμπεριστατωμένη και λεπτομερής εκδοχή του Καθ' ου η αίτηση πως τα παιδιά επιθυμούν και χρειάζονται την επικοινωνία τους, η οποία τους ωφελεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Στην ποινική υπόθεση, τα παιδιά αναφέρονται ως θύματα δια του τρόπου που ο πατέρας τους συμπεριφέρεται στη μητέρα τους. Κατέστη, όμως, μέσα από τη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση, αρκετά αμφίβολη αυτή η εκδοχή, ώστε, σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα, περιλαμβανομένου του γεγονότος ότι δεν πρόκειται για σοβαρή υπόθεση βίας, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κλίνει, προς το παρόν, στην ακύρωση των διαταγμάτων για τα δύο παιδιά και γι' αυτόν τον λόγο.
Δεν χρειάζεται η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος. Κατάληξη
Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 22.11.2024 στο σύνολό τους ακυρώνονται και η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ

(1992)1 ΑΑΔ 1453, Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 CLR 557, Staνros Hotels Aprts Ltd (Αρ.2)

(1994)1 ΑΑΔ 836· Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ

(1995)1 ΑΑΔ 947· In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 861· Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd

(2011)1 ΑΑΔ 1377· Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Έφεση 3/2011, ημερομηνίας 15.1.2013· Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Σιακατίδου, Πολιτική Έφεση 52/2010, ημερομηνίας 19.03.2014. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.