ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Α. Φ., Αρ. Υπόθεσης: 3271/2021, 4/12/2024

(1990)1 ΑΑΔ 35). Μ.Κ.1 Ο Αστυφύλακας 2970, κος Μ. Ματθαίου, Μ.Κ.1, ο οποίος κατά τους χρόνους διερεύνησης της υπό κρίση υπόθεσης υπηρετούσε στο Τμήμα Τροχαίας Πάφου, υιοθέτησε δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 28/10/2020 (Έγγραφο Α), ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Συνοπτικά στην εν λόγω κατάθεση του ο Μ.Κ.1 αναφέρει ότι στις 12/07/2020 και ώρα 13.20 μ.μ., κλήθηκε όπως μεταβεί στον κύριο δρόμο Δρούσιας - Προδρόμου για την διερεύνηση σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη την ίδια ημέρα και περί ώρα 13.20 μ.μ. Στις 14.00 μ.μ. μετέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος και διαπίστωσε ότι τα ενεχόμενα οχήματα βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις, αλλά οι οδηγοί και οι επιβάτες αυτών απουσίαζαν, αφού λόγω του τραυματισμού τους μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 1), σημειώνοντας με το γράμμα Χ το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, και συμμετρικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 4). Κατέθεσε στο Δικαστήριο έντυπο περιγραφής των ζημιών των δύο οχημάτων (Τεκμήρια 2 και 3), εξηγώντας ότι και τα δύο οχήματα υπέστηκαν ζημιές σε όλο το μπροστινό τους μέρος. Κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο φωτογραφίες από την σκηνή του δυστυχήματος τις οποίες έλαβε ο ίδιος (Τεκμήριο 5). Αναφερόμενος στον δρόμο όπου έγινε το δυστύχημα ανέφερε ότι είναι ευθύς δρόμος, ανηφορικός σύμφωνα με την πορεία του οχήματος της Κατηγορούμενης, διπλής κατεύθυνσης, ο οποίος διαχωρίζεται από συνεχόμενη άσπρη γραμμή στο κέντρο του δρόμου. Την επίδικη ημέρα ο δρόμος ήταν στεγνός και καθαρός. Υπέδειξε στο συμμετρικό σχεδιαγράφημα της σκηνής την πορεία των ενεχόμενων οχημάτων, το σημείο σύγκρουσης, καθώς και τα ίχνη τροχοπέδησης. Αναφερόμενος στις διαφορές μεταξύ του πρόχειρου σχεδίου της σκηνής και του συμμετρικού σχεδιαγραφήματος, ανέφερε ότι το πρώτο ετοιμάζεται στην σκηνή του δυστυχήματος, και σε αυτό τοποθετούνται όλες οι σχετικές μετρήσεις. Στην συνέχεια ετοιμάζεται το συμμετρικό σχεδιάγραμμα στην βάση του πρόχειρου σχεδίου, στο οποίο παρουσιάζονται με ακρίβεια οι αποστάσεις και τα διάφορα σημεία. Κατά την αντεξέταση του τέθηκαν διάφορες ερωτήσεις σχετικά με διαφορές που υπήρχαν μεταξύ των δύο σχεδιαγραμμάτων. Σε σχέση με την τελική θέση των οχημάτων, όπου στο Τεκμήριο 1 φαίνεται να υπάρχει κάποια απόσταση μεταξύ τους, ενώ στο Τεκμήριο 4 παρουσιάζονται ενωμένα, εξήγησε ότι στο πρόχειρο σχέδιο τοποθετούνται διάφορα σημεία που δεν απεικονίζουν την πραγματικότητα και προς τούτο λαμβάνονται οι σχετικές μετρήσεις για να ετοιμαστεί το συμμετρικό σχεδιάγραμμα. Κατά την ετοιμασία του συμμετρικού σχεδιαγράμματος λήφθηκαν υπόψη οι μετρήσεις και προς τούτο τα δύο οχήματα παρουσιάζονται ενωμένα, όπως φαίνονται και στο Τεκμήριο

1. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Κ.1 ερωτήθηκε εκτενώς σχετικά με διάφορες μετρήσεις επί των Τεκμηρίων 1 και 4, αλλά και για διάφορες άλλες μετρήσεις που δεν παρουσιάζονται επί αυτών, και όπως ήταν η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούμενης, έπρεπε να αναγράφονται στο σχεδιάγραμμα. Ο Μ.Κ.1 εξήγησε ότι δεν χρειαζόταν να τεθεί οποιαδήποτε άλλη μέτρηση στο Τεκμήριο 4, για να απεικονίζεται με ακρίβεια η σκηνή του δυστυχήματος. Σχετικά με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων ανέφερε ότι είναι κατά προσέγγιση ορθό σύμφωνα με τα ίχνη τροχοπέδησης που εντοπίστηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος, τις τελικές θέσεις των δύο οχημάτων, τα συντρίμμια που βρέθηκαν στον δρόμο και τα οποία προήλθαν από τη σύγκρουση των δύο οχημάτων (γυαλιά, μεταλλικά και πλαστικά μέρη των δύο οχημάτων), ως επίσης και τα διάφορα λάδια και υγρά που υπήρχαν στο δρόμο. Όταν κατέφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος δεν ήταν στην σκηνή οι οδηγοί των οχημάτων ή οι επιβάτες. Ως εξήγησε τα ίχνη πλαγιολίσθησης που εντοπίστηκαν στην σκηνή (σημεία Α1, Α2 και Α3 του Τεκμηρίου 4) υποδηλώνουν ότι η Κατηγορούμενη απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος της και εισήλθε στο αριστερό χαντάκι και στην συνέχεια πλαγιολισθαίνοντας εισήλθε στην άσφαλτο και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το άλλο ενεχόμενο όχημα. Όπως ανέφερε, τα ίχνη παρουσιάζονται στο Τεκμήριο
2. Στην δεύτερη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5 το σημείο 2 είναι το σημείο Α1 (ως παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 4) και το σημείο 3 είναι εκεί που ξεκινούν τα σημεία Α2 και Α3 (ως παρουσιάζονται στο Τεκμήριο 4). Ο Μ.Κ.1 παρέπεμψε στην τέταρτη και στην έκτη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5, στις οποίες παρουσιάζονται τα ίχνη τροχοπέδησης στον δρόμο. Εξήγησε ότι ολίσθηση ενός αυτοκινήτου μπορεί να γίνει σε στεγνό δρόμο, είτε λόγω ταχύτητας είτε λόγω εθελούσιας πράξης του οδηγού. Για το υπό κρίση δυστύχημα ανέφερε ότι υπήρξε ολίσθηση του οχήματος της Κατηγορούμενης σύμφωνα με τα ίχνη τροχοπέδησης που εντοπίστηκαν στην σκηνή, και τα οποία τοποθετήθηκαν στο Τεκμήριο 4 ως σημεία Α2 και Α3, όπου υποδηλώνουν ότι υπήρξε πλάγια ολίσθηση των αριστερών τροχών του οχήματος της Κατηγορούμενης. Μ.Κ.2 Ο κος [ ..], Μ.Κ.2, ο οποίος ήταν ο οδηγός του ενεχόμενου οχήματος, υιοθέτησε δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 12/10/2020 (Τεκμήρια 6 και 7), ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι την 12/07/2020 και γύρω στις 13.00 μ.μ. οδηγούσε το όχημα του με συνοδηγό την σύντροφο του στον κύριο δρόμο της Δρούσιας με κατεύθυνση την Πόλη Χρυσοχούς. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, είδε από την άλλη πλευρά του δρόμου ένα γκρίζο αυτοκίνητο να χάνει τον έλεγχο του, να κατευθύνεται προς τα αριστερά (σύμφωνα με την πορεία του άλλου οχήματος) και να ξαναμπαίνει στον δρόμο. Το όχημα όμως συνέχιζε να ολισθούσε προς το μέρος του και σε μερικά δευτερόλεπτα συγκρούστηκε στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου του. Οι αερόσακοί του οχήματος του άνοιξαν και κατάφερε να σταματήσει το όχημα. Η ταχύτητα του άλλου οχήματος δεν ήταν αυξημένη. Με την βοήθεια κάποιων ανθρώπων τόσο ο ίδιος όσο και η συνοδηγός του οχήματος, κατάφεραν να βγουν έξω από αυτό. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετέβηκε στην σκηνή ασθενοφόρο όπου τους μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ο ίδιος υπέστηκε μεγάλο κόψιμο στο αριστερό του γόνατο και η σύντροφος του έσπασε το αριστερό της χέρι και υπέστη σοβαρά εγκαύματα στον αριστερό της ώμο. Το όχημα τους καταστράφηκε ολοσχερώς. Αναγνώρισε την υπογραφή του επί του πρόχειρου σχεδιαγράμματος της σκηνής (Τεκμήριο 1). Σχετικά με την σύγκρουση των δύο οχημάτων εξήγησε ότι ο ίδιος οδηγούσε από την Δρούσια προς την Πόλη Χρυσοχούς με ταχύτητα κατά προσέγγιση 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, και ενώ βρισκόταν στην λωρίδα του, είδε ένα γκρίζο όχημα να χάνει την πορεία του και να κατευθύνεται προς το όχημα του και να συγκρούεται μαζί του. Ο ίδιος δεν είχε χρόνο να αντιδράσει, προσπάθησε να ακινητοποιήσει το όχημα του για να αποφευχθεί η σύγκρουση, αλλά δεν τα κατάφερε γιατί ως εξήγησε όλα έγιναν σε «ένα δευτερόλεπτο». Λόγω της σύγκρουσης το όχημα του παρασύρθηκε στην πλευρά του δρόμου, με τελική θέση το σημείο Β1 στο Τεκμήριο
3. Λόγω της σύγκρουσης άνοιξαν οι αερόσακοί και χαρακτήρισε το δυστύχημα ως πάρα πολύ επώδυνο. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε ότι το όχημα που οδηγούσε η Κατηγορούμενη έχασε τον έλεγχο του και βγήκε από την λωρίδα πορείας του, προς τα αριστερά, και στην προσπάθεια να επαναφέρει το όχημα της στην λωρίδα της, εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κατεύθυνσης και επεσυνέβηκε η σύγκρουση. Ο ίδιος δεν είχε χρόνο να αντιδράσει, παρά την προσπάθεια του να σταματήσει το όχημα του, και δεν υπήρχε δίοδος διαφυγής, αφού στην αριστερή πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την δική του πορεία υπήρχε βουνό. Εξήγησε ότι με την ταχύτητα που είχε κατά τον χρόνο της σύγκρουσης, περίπου 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, δεν μπορούσε να αντιδράσει και να καταφέρει να ακινητοποιήσει το όχημα του σε διάστημα 1 με 2 δευτερόλεπτα. Δεν γνώριζε να απαντήσει σε ποια απόσταση είδε το όχημα της Κατηγορούμενης, ούτε μπορούσε να εξηγήσει πως το όχημα της Κατηγορούμενης ολίσθησε ενώ ο δρόμος ήταν στεγνός. Ερωτώμενος γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση του (Τεκμήρια 6 και 7) ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην λωρίδα κυκλοφορίας του απάντησε ότι ενδεχομένως να μην τον ρώτησε ο αστυφύλακας κατά την λήψη της κατάθεσης του, ξεκαθαρίζοντας ότι κατά την λήψη της κατάθεσης ο αστυφύλακας τον ρώτησε διάφορες ερωτήσεις σχετικά με τον δρόμο και τις συνθήκες που επικρατούσαν. Αναφέρθηκε στους τραυματισμούς του ιδίου και της συνοδηγού του οχήματος, στην νοσηλεία του στο Γενικό Νοσοκομείο για 1-2 ημέρες, και στο πόσο συγκλονισμένος ήταν λόγω του δυστυχήματος. Αναφερόμενος στις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Νοσοκομείο, εξήγησε ότι έλαβαν αίμα από τον ίδιο για να διαπιστωθεί αν είχε καταναλώσει αλκοόλ, τονίζοντας ότι δεν καταναλώνει αλκοόλ, και σημειώνοντας ότι πριν από την σύγκρουση βρίσκονταν με φίλους για πρωινό. Ανέφερε ότι του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 από τον αστυνομικό, το οποίο υπέγραψε, αλλά δεν μπορούσε να ήταν απόλυτα σίγουρος για το σημείο σύγκρουσης. Εκείνο το οποίο μπορούσε να αναφέρει με βεβαιότητα ήταν ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην λωρίδα κυκλοφορίας του. Πίσω από το όχημα του υπήρχαν και άλλα οχήματα εν κινήσει, αλλά όχι μπροστά του. Μ.Κ.3 Η κα [...], Μ.Κ.3, η οποία ήταν συνοδηγός στο όχημα του Μ.Κ.2, υιοθέτησε δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 11/02/2021 (Τεκμήρια 8 και 9), ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Σε αυτήν αναφέρει ότι ο Μ.Κ.2 οδηγούσε το όχημα με κανονική ταχύτητα. Η ίδια είδε το απέναντι αυτοκίνητο να βγαίνει εκτός της λωρίδας κυκλοφορίας του προς τα αριστερά, και μετά να επανέρχεται στην λωρίδα κυκλοφορίας του, και ακολούθως να κατευθύνεται προς τα πάνω τους και να συγκρούεται με το όχημα τους. Όπως ανέφερε, ο Μ.Κ.2 δεν μπορούσε να αποφύγει την σύγκρουση, η οποία ήταν πολύ βίαιη. Η σύγκρουση έγινε στην λωρίδα κυκλοφορίας τους και μετά την σύγκρουση μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Η ίδια νοσηλεύτηκε για δύο μέρες και ο Μ.Κ.2 για μια ημέρα. Η ίδια από το δυστύχημα είχε σοβαρούς τραυματισμούς στο αριστερό της χέρι, στον σπόνδυλο, στα πόδια της, στην πλάτη και στο στήθος της, καθώς είχε σπασμένα οστά στην λεκάνη της. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι το πρωινό πριν την σύγκρουση βρίσκονταν για πρωινό με φίλους. Ο Μ.Κ.2 οδηγούσε το όχημα τους με περίπου 50 χιλιόμετρα ανά ώρα και η ίδια είδε το όχημα της Κατηγορούμενης να χάνει τον έλεγχο και να συγκρούεται με το όχημα τους. Όταν άκουσε την σύγκρουση η ίδια τα έχασε και ανέκτησε τις αισθήσεις της όταν της φώναζε ο σύζυγος της να βγει έξω από το όχημα. Η ίδια νόμιζε ότι ο Μ.Κ.2 θα κατάφερνε να σταματήσει το όχημα τους και δεν γνώριζε αν το δικό τους όχημα έκανε κάποιο ελιγμό είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά. Ως το σημείο σύγκρουσης υπέδειξε στο Τεκμήριο 1 το σημείο ακριβώς πάνω στην μεσαία άσπρη γραμμή που χωρίζει τον δρόμο. Κατά την επανεξέταση της όμως διευκρίνισε ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν στην μεσαία γραμμή της λωρίδας κυκλοφορίας τους (υποδεικνύοντας το Τεκμήριο 4). Μ.Κ.4 Ο κος Π. Διονυσίου, Μ.Κ.4, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος, υιοθέτησε δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 12/07/2020 (Τεκμήριο 10), ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 12/07/2020 και ώρα 12.55 ταξίδευε με το όχημα του στον κύριο δρόμο Δρούσιας - Πόλης Χρυσοχούς με κατεύθυνση προς Πόλη Χρυσοχούς. Σε κάποιο σημείο του δρόμου σταμάτησε το όχημα του στην αριστερή πλευρά του δρόμου λόγω αδιαθεσίας ενός εκ των επιβατών που ήταν στο όχημα του. Ενώ ο ίδιος ήταν σταματημένος, και στεκόταν έξω από το όχημα του, άκουσε θόρυβο από λάστιχα αυτοκινήτου και είδε το όχημα της Κατηγορούμενης να χάνει τον έλεγχο και να κατευθύνεται προς τα αριστερά, σύμφωνα με την πορεία της. Η οδηγός προσπάθησε να επαναφέρει το όχημα στην πορεία της, αλλά εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα που ερχόταν από την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς την Πόλη Χρυσοχούς. Ο ίδιος κάλεσε ασθενοφόρο. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν έξω από το όχημα του, η κατεύθυνση του σώματος του ήταν προς το σημείο όπου συγκρούστηκαν τα δύο οχήματα, και όταν άκουσε τον θόρυβο από τα λάστιχα του αυτοκινήτου έστριψε το κεφάλι του προς εκείνη την κατεύθυνση. Τότε είδε το όχημα της Κατηγορούμενης να βρίσκεται στο έρεισμα του οδοστρώματος και η οδηγός προσπαθούσε να επαναφέρει το όχημα στον δρόμο. Στην προσπάθεια αυτή, εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με το όχημα το οποίο ερχόταν από απέναντι. Στην μαρτυρία του ανέφερε ότι είδε το όχημα το οποίο οδηγούσε η Κατηγορούμενη σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από το σημείο που ήταν σταθμευμένος, αλλά δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την απόσταση που είχε το όχημα το οποίο ερχόταν από την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Αναφορικά με το όχημα του Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ήταν κανονικά στην πορεία του και ελάττωσε ταχύτητα. Όπως ανέφερε ο ίδιος παρέμεινε στο σημείο του δυστυχήματος περίπου 40 λεπτά μέχρι να έρθουν τα ασθενοφόρα και να παραλάβουν τους τραυματίες και στην συνέχεια μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλης Χρυσοχούς, για να δώσει κατάθεση. Όπως εξήγησε ήταν κάτοικος Λευκωσίας και δεν ήθελε να ξανά χρειαστεί να μεταβεί στην Πάφο για να δώσει κατάθεση για αυτό ζήτησε να δώσει κατάθεση την ίδια ημέρα. Ο άλλος επιβάτης που ήταν και εκείνος έξω από το αυτοκίνητο δεν είδε το δυστύχημα γιατί ήταν γυρισμένο το σώμα του στην αντίθετη κατεύθυνση από το σημείο σύγκρουσης και για αυτό τον λόγο δεν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία. Μ.Κ.5 Ο Λοχίας 164, κος Β. Βασιλείου, Μ.Κ.5, υιοθέτησε δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 τη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 11), ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 12/07/2020 κατά τις 13.10 μ.μ. επισκέφθηκε την σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος, όπου εντόπισε την τελική θέση των δύο οχημάτων. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων ήταν σφοδρή και ένεκα αυτής τραυματίστηκαν όλοι οι επιβαίνοντες στα δύο οχήματα, οι οποίοι μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στην σκηνή κλήθηκε η πυροσβεστική για τον απεγκλωβισμό των τραυματιών. Ειδοποιήθηκε επίσης η Τροχαία Πάφου, όπου ο Μ.Κ.1 ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος. Στο όχημα όπου οδηγούσε η Κατηγορούμενη, συνοδηγός ήταν η κόρη της και στα πίσω καθίσματα επέβαιναν άλλα 3 άτομα. Το ενεχόμενο όχημα οδηγούσε ο Μ.Κ.2 και συνοδηγός ήταν η Μ.Κ.
4. Και τα δύο οχήματα είχαν εμφανή ζημιές και καταστράφηκε ολόκληρο το μπροστινό μέρος τους. Στις 12/10/2020 υπέδειξε και εξήγησε το Τεκμήριο 1 στον Μ.Κ.2, ο οποίος το υπέγραψε ως ορθό. Στις 14/10/2020 υπέδειξε το Τεκμήριο 1 στην Κατηγορούμενη, η οποία δεν το υπέγραψε γιατί δεν θυμόταν το οτιδήποτε. Την εν λόγω ημέρα έλαβε κατάθεση από την Κατηγορούμενη (Τεκμήριο 12). Στην κατάθεση της η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο να έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση και να εισέρχεται στην λωρίδα κυκλοφορίας της, η ίδια έστριψε προς τα αριστερά για να αποφύγει την σύγκρουση, και όταν αντιλήφθηκε ότι υπήρχε υψομετρική διαφορά έστριψε το τιμόνι προς τα αριστερά. Η ίδια δεν θυμόταν τα γεγονότα που συνέβησαν στην συνέχεια. Ο Μ.Κ.5 κατέθεσε στο Δικαστήριο τα δικαιώματα υπόπτων/κατηγορούμενων τα οποία δόθηκαν στην Κατηγορούμενη (Τεκμήριο 13), την κατάθεση που λήφθηκε από την Κατηγορούμενη στις 07/02/2021 στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης (Τεκμήριο 14), τη γραπτή κατηγορία της Κατηγορούμενης (Τεκμήριο 15) και την κατάθεση της κόρης της Κατηγορούμενης, η οποία ήταν συνοδηγός στο όχημα (Τεκμήριο 16). Περαιτέρω κατέθεσε την κατάθεση του Αστυφύλακα 2521, κου Μ. Μιχαήλ (Τεκμήριο 17) ο οποίος είχε λάβει συμπληρωματική ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη στις 07/02/2021 και την πληροφόρησε για τα δικαιώματα της, καθώς και έλαβε κατάθεση από την κόρη της Κατηγορούμενης. Σχετικά με την σκηνή του δυστυχήματος, ανέφερε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και στεγνός, υπήρχε αρκετή ορατότητα περίπου 70 με 80 μέτρα. Σύμφωνα με τις καταθέσεις που έλαβαν, την εξέταση της υπόθεσης, την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα και τα ίχνη στην σκηνή, κατέληξαν να κατηγορήσουν την Κατηγορούμενη, έστω και αν στην δική της κατάθεση ανέφερε ότι ο οδηγός του ενεχόμενου οχήματος εισήλθε στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας. Ο Μ.Κ.5 σημείωσε ότι δεν υπήρχαν οποιαδήποτε ίχνη από το ενεχόμενο όχημα στην λωρίδα κυκλοφορίας της Κατηγορούμενης. Αναφερόμενος στο σημείο σύγκρουσης εξήγησε ότι υποδεικνύεται στην σκηνή από τα ίχνη τροχοπέδησης που υπάρχουν στο έδαφος. Επίσης λόγω της σύγκρουσης έσπασαν τα γυαλιά των οχημάτων, τα πλαστικά και διάφορα άλλα, και έπεσαν στο σημείο αυτό, παρά το ότι κάποια από αυτά μετακινήθηκαν με τα οχήματα. Εξήγησε ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με το όχημα που οδηγούσε ο Μ.Κ.2, και μετά την σύγκρουση η φορά του οχήματος της Κατηγορούμενης περιστράφηκε 180 μοίρες, με τρόπο ώστε η κατεύθυνση και των δύο οχημάτων να ήταν η ίδια, με κατεύθυνση το Προδρόμι. Κατά την αντεξέταση του εξήγησε ότι ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία του δυστυχήματος μέχρι την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης της Κατηγορούμενης στις 14/10/2020 (Τεκμήριο 12) αλλά και της κατάθεσης του Μ.Κ.2 στις 12/10/2020 (Τεκμήριο 7) ήταν λόγω των τραυματισμών των οδηγών και των επιβατών και των δύο οχημάτων, αλλά και λόγω της ψυχολογικής τους κατάστασης, ένεκα του δυστυχήματος. Ο ίδιος μετάβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος σε σύντομο χρονικό διάστημα από την σύγκρουση λόγω του ότι βρισκόταν σε περιπολία στην περιοχή μεταξύ Προδρομιού και Λατσιού. Αναφέρθηκε στα όσα χαράχτηκαν έντονα στην μνήμη του από το δυστύχημα. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 10 θυμήθηκε ότι ο Μ.Κ.4 ήταν σταθμευμένος στην αντίθετη λωρίδα του δρόμου. Όπως εξήγησε το σταθμευμένο όχημα του Μ.Κ.4 δεν θα παρουσιάζετο στο Τεκμήριο 4 γιατί ήταν σε μεγάλη απόσταση από το σημείο σύγκρουσης και το σημείο όπου απεικονίζει το Τεκμήριο
5. Όμως θεωρεί ότι ο Μ.Κ.4 μπορούσε να δει το δυστύχημα από την απόσταση στην οποία βρισκόταν. Δεν γνώριζε αν ο οδηγός του ενεχόμενου οχήματος έλαβε οποιαδήποτε προσπάθεια για να αποφύγει το δυστύχημα, όμως σύμφωνα με την κατάθεση του Μ.Κ.2 όλα έγιναν πολύ γρήγορα και δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Β. Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, θα παραθέσω την νομική πτυχή της κατηγορίας που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμος του 1972 (86/1972), ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Όπως έχει νομολογηθεί η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού (βλ. Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 202). Το καθήκον επιμέλειας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Επί του προκειμένου διαφωτιστική είναι η απόφαση Σωκράτους ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασισθεί- (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξή του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια.» Παράλληλα, σύμφωνα με τη νομολογία το καθήκον επιμέλειας κάθε οδηγού συναρτάται με τη δυνατότητα πρόβλεψης κινδύνου. Όταν η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου στον δρόμο είναι ευλόγως εμφανής, τότε ο οδηγός οφείλει να ασκεί τη δέουσα παρατηρητικότητα στις συνθήκες που επικρατούσαν στο χρόνο και τόπο του ατυχήματος (βλ. Νεοφύτου ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 409) και η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Μιχαήλ Φοινικαρίδης κ.ά. ν. Γεωργίου Λάμπρου Γεωργίου κ.ά.

(1991)1 ΑΑΔ 475, Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 378 ). Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι εάν η οδική συμπεριφορά της Κατηγορούμενης ήταν, υπό τις περιστάσεις της εξεταζόμενης υπόθεσης, η ενδεδειγμένη και αναμενόμενη από ένα σώφρονα και λογικό οδηγό (βλ. Alevtyna Koptyakova v Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού, Ποινική Έφεση 86/2017, 13/03/2018), ECLI:CY:AD:2018:B111. Γ. Βάρος Απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Kατηγορούσα Aρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 401). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ 434). Όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει, δεν είναι δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ 246). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η πεμπτουσία της ποινικής δίκης είναι η θεμελιακή αρχή ότι η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης (βλ. ΧΧ ΧΧ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 294/2018, ημερομηνίας 19/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:B474). Δ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων, για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών καθώς και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάνουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (βλ. Ιωαννίδου ν. Γιαννή

(1990)1 ΑΑΔ 213). Έχω υπόψη μου ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Γι' αυτό το λόγο, η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι στις περιπτώσεις τροχαίων δυστυχημάτων, είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 671). Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1 ΑΑΔ 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 AAΔ.454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 173). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται απ' όλες τις πλευρές στο Δικαστήριο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά, αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο, με όλα τα πιθανά επακόλουθα που μπορεί να επιφέρει. Έτσι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάζεται, το Δικαστήριο, που έχει την ευκαιρία να ακούσει και να παρακολουθήσει τους μάρτυρες που καταθέτουν, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί ολόκληρη ή μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να ενεργήσει ανάλογα. (βλ. Κωνσταντίνου v Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109). Σημειώνεται ότι η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056 και Mustafa v Κακουρή κ.α

(2002)1 ΑΑΔ 165). Έχοντας παραθέσει τις πιο πάνω αρχές, θα προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Για σκοπούς ευκολότερης παρακολούθησης της αξιολόγησης, θεωρώ ορθό να παρακάμψω τη σειρά παρουσίασης των μαρτύρων και να προχωρήσω με την αξιολόγηση σύμφωνα με την ιδιότητα των μαρτύρων. Μ.Κ.1 Οι Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και να αναφέρει την δική του εμπλοκή στην υπόθεση λόγω της ιδιότητας του. Ο Μ.Κ.1 μετέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος όταν τα οχήματα ήταν στην τελική τους θέση, ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος καθώς και το συμμετρικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήρια 1 και 4). Εξήγησε με σαφήνεια τον λόγο που υπάρχουν μικρές διαφορές μεταξύ του πρόχειρου σχεδίου και του συμμετρικού σχεδιαγράμματος, και συγκεκριμένα εξήγησε ότι το πρόχειρο σχέδιο ετοιμάζεται στην σκηνή του δυστυχήματος και δεν απεικονίζει τα διάφορα σημεία με ακρίβεια. Προς τούτο λαμβάνονται οι σχετικές μετρήσεις για να ετοιμαστεί το συμμετρικό σχεδιάγραμμα στο οποίο οι αποστάσεις και τα σημεία είναι τοποθετημένα με ακρίβεια. Ο Μ.Κ.1 κατά την αντεξέταση του ήταν σε θέση να προσδιορίσει διάφορες αποστάσεις για τις οποίες ερωτήθηκε έστω και αν αυτές δεν ήταν καταγεγραμμένες επί των Τεκμηρίων 1 και 4, και αποδέχομαι την θέση του ότι δεν χρειαζόταν να καταγραφούν οποιεσδήποτε άλλες αποστάσεις στο Τεκμήριο 4 για να απεικονιστεί η σκηνή του δυστυχήματος. Καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης του ήτο σταθερός στις απαντήσεις του, απαντούσε με αμεσότητα, σαφήνεια. Περιέγραψε δε με άνεση το τι ακριβώς είχε γίνει και πως επήλθε η σύγκρουση των δύο οχημάτων, παραπέμποντας στα Τεκμήρια 1,4 και

1. Υπήρξε συνεπής στη μαρτυρία του καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης του ενώπιον του Δικαστηρίου και σε κανένα σημείο δεν έχει κλονιστεί η μαρτυρία του, ούτε διαφοροποιηθεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Αντίθετα ο μάρτυρας κάλυψε με ευθύτητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια κάθε σημείο και κάθε πτυχή που του τέθηκε. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν σε αυτό το στάδιο χωρίς να έχει οποιαδήποτε δυσκολία και χωρίς οποιαδήποτε αμφιταλάντευση. Ήταν απόλυτα ακριβής και συγκεκριμένος στις τοποθετήσεις του και, όπου χρειαζόταν, έδιδε κάθε λεπτομέρεια ή σχετική διευκρίνιση. Χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία ήταν σε θέση να υποδείξει τον τρόπο της σύγκρουσης και την πορεία του οχήματος της Κατηγορούμενης η οποία όπως εξήγησε υποδηλώνεται, μεταξύ άλλων, από τα ίχνη τροχοπέδησης που υπήρχαν στην άσφαλτο. Έχοντας εξετάσει με προσοχή τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, χωρίς κανένα ενδοιασμό, τη θεωρώ ως απόλυτα αξιόπιστη και επομένως την αποδέχομαι. Μ.Κ.5 Ο Μ.Κ.5 άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αληθείας. Με άνεση, θετικότητα και σαφήνεια κατέθεσε σχετικά με ζητήματα που ενέπιπταν στη γνώση του ως εξεταστής της υπόθεσης. Η εμπλοκή του στην διερεύνηση της υπόθεσης ήταν άμεση, αφού μετέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος σε σύντομο χρονικό διάστημα από την σύγκρουση. Αναφέρθηκε στην τελική θέση των οχημάτων και στις ζημιές που είχαν τα ενεχόμενα οχήματα. Ο ίδιος υπέδειξε και εξήγησε στον Μ.Κ.2 το Τεκμήριο 1, ο οποίος το υπέγραψε ως ορθό. Υπέδειξε επίσης το Τεκμήριο 1 στην Κατηγορούμενη, η οποία όμως δεν το υπέγραψε αφού δεν θυμόταν τίποτα. Ο ίδιος επίσης έλαβε κατάθεση από την Κατηγορούμενη στις 14/10/
2. Δεν διέκρινα ότι ο Μ.Κ.5 είχε οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα στις ενέργειες του. Εξήγησε ότι λόγω των σοβαρών τραυματισμών των οδηγών και των επιβατών των ενεχομένων οχημάτων, αλλά και της ψυχολογικής τους κατάστασης καθυστέρησαν να λάβουν τις καταθέσεις από αυτούς. Το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του δεν ανέφερε ότι το όχημα του Μ.Κ.4 ήταν σταθμευμένο λίγο πιο κάτω από το σημείο της σύγκρουσης, και το θυμήθηκε στην συνέχεια όταν του υποβλήθηκε, δεν θεωρώ ότι προσβάλει την αξιοπιστία του. Αντιθέτως, θα έλεγα ότι είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι ο Μ.Κ.5 προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει την αλήθεια. Ούτε προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι το όχημα του Μ.Κ.4 δεν παρουσιάζεται στο Τεκμήριο
3. Αντίθετη προσέγγιση θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να αποτυπωθούν στην σκηνή και όλα τα άλλα αυτοκίνητα που είχαν μαζευτεί κοντά στην σκηνή του δυστυχήματος. Εξήγησε με σαφήνεια ότι στην βάση των στοιχείων που είχαν ενώπιον τους, την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα, την εξέταση της υπόθεσης και τα ίχνη τροχοπέδησης που εντοπίστηκαν στην σκηνή, διαπίστωσαν ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κατεύθυνσης και προκάλεσε το δυστύχημα με το ενεχόμενο όχημα. Σημειώνεται ότι το πως προκλήθηκε το δυστύχημα και ποιος φέρει την ευθύνη, είναι ζητήματα για τα οποία θα αποφανθεί το Δικαστήριο. Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι ένας εξεταστής δεν μπορεί να προβεί σε διαπιστώσεις ως αποτέλεσμα παρατηρήσεων του στη σκηνή, με υπόβαθρό την εμπειρία του στην εξέταση τροχαίων συγκρούσεων (βλ. Ανδρέου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 209/2020, 20/07/2021, ECLI:CY:AD:2021:B344). Υπενθυμίζεται ότι και οι δύο μάρτυρες είναι Αστυνομικοί και ενέργησαν στα πλαίσια των καθηκόντων τους αναφέροντας τις ενέργειες που προέβησαν στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Απαντούσαν με ευθύτητα και ειλικρίνεια χωρίς σε οποιαδήποτε στιγμή να διακρίνω οποιαδήποτε πρόθεση ή προσπάθεια τους να παραποιήσουν την αλήθεια. Ούτε άλλωστε υποβλήθηκε στους μάρτυρες ότι είχαν σχετικό λόγο ή κίνητρο να το πράξουν. Κατά την αντεξέταση τους δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε αντίφαση, ούτε και κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο η αξιοπιστία τους και κρίνω ότι ενέργησαν αμερόληπτα και αντικειμενικά. Ένεκα των ανωτέρω, αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.5 ως απόλυτα αξιόπιστη. Μ.Κ.2 Ο Μ.Κ.2 θεωρώ ότι κατέθεσε αντικειμενικά και αμερόληπτα. Κατά την αντεξέταση του απαντούσε αυθόρμητα και με αμεσότητα και ο λόγος του ήταν σταθερός. Παρά το ότι όπως έχει νομολογηθεί ο άμεσος και σταθερός λόγος και η ήρεμη συμπεριφορά, αν και δύνανται να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία, δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποτελούν - στην απουσία επαρκούς αιτιολογίας και αξιολόγησης τον αποκλειστικό λόγο αποδοχής της (βλ. Γεναγρίτη ν Εργολάβοι Οικοδομών Κώστας Παναγή & ΝΑΠ Γεωργιάδης ΔΕΠΕ, Ποινική Έφεση αρ. 416/12, ημ. 15.4.16) μιας και δεν είναι σπάνιο αναξιόπιστοι μάρτυρες να προκαλούν ευμενή εντύπωση και αντιστρόφως (βλ. Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 ΑΑΔ 401), εντούτοις για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια ο Μ.Κ.2 άφησε θετικές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Εξήγησε ότι όλα συνέβησαν σε λίγα δευτερόλεπτα και δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Ο ίδιος οδηγούσε με ταχύτητα κατά προσέγγιση 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, και ενώ βρισκόταν στην λωρίδα του, είδε το όχημα της Κατηγορούμενης να βγαίνει εκτός της πορείας του προς τα αριστερά, και στην προσπάθεια του να επανέλθει στην λωρίδα κυκλοφορίας του, εισήλθε στην δική του λωρίδα κυκλοφορίας και επήλθε η σύγκρουση. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει σε τι απόσταση είδε το όχημα της Κατηγορούμενης δεν πλήττει την αξιοπιστία του, αφού δεν αναμένεται και ούτε είναι λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίσει με ακρίβεια τις αποστάσεις, ειδικά όταν τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση. Ούτε το γεγονός ότι στην γραπτή του κατάθεση ο Μ.Κ.2 δεν αναφέρει ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην δική του λωρίδα κυκλοφορίας κλονίζει την θέση του, διότι το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων επιβεβαιώνεται τόσο από την μαρτυρία του Μ.Κ.4, όσο και από τα ίχνη τροχοπέδησης ως παρουσιάζονται στα Τεκμήρια 4 και

1. Ο Μ.Κ.2 κατά την αντεξέταση του ήταν σαφής και ανέφερε συγκεκριμένα ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εισήλθε στην δική του λωρίδα κυκλοφορίας σε κάποιο σημείο επί της οδού με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να υποδείξει με βεβαιότητα το σημείο της σύγκρουσης επί της οδού, επιβεβαιώνει ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και μόνο, χωρίς υπερβολές και ανακρίβειες. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ο Μ.Κ.2 κρίνεται απόλυτα ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας, του οποίου τη μαρτυρία αποδέχομαι εξ ολοκλήρου. Μ.Κ.3 Και η Μ.Κ.3 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Παρά την φόρτιση που διαφάνηκε ότι είχε για την υπόθεση αυτή, η μαρτυρία της ήταν λεπτομερέστατη σε κάθε σημείο της και απαντούσε τις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν με αυθορμητισμό. Η μαρτυρία της Μ.Κ.3 επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.2 σε σχέση με το πως επήλθε η σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Καμία αντίφαση δεν υπήρξε στις θέσεις που ανέφεραν. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι η σύγκρουση έλαβε χώρα στην μέση των 2 λωρίδων κατεύθυνσης. Κατά την επανεξέταση της όμως υπέδειξε στο Τεκμήριο 4 την μέση της δικής τους λωρίδα κυκλοφορίας. Δεν θεωρώ ότι η διευκρίνηση αυτή επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο την θετική εντύπωση που αποκόμισα από την Μ.Κ.
2. Αντιθέτως επιβεβαιώνει τον αυθορμητισμό με τον οποίο απαντούσε με σκοπό να αναφέρει τα γεγονότα ως τα έζησε και βίωσε, στο σύντομο χρονικό διάστημα που διήρκησε μέχρι την σύγκρουση των δύο οχημάτων. Άλλωστε, η διευκρίνισή της αυτή επιβεβαιώθηκε από την θέση των εξεταστών της υπόθεσης (Μ.Κ.1 και Μ.Κ.5), που εδραζόταν σε πραγματικά ευρήματα επί της ασφάλτου. Μ.Κ.4 Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 διαπίστωσα ότι με σαφή και θετικό τρόπο περιέγραψε όλα όσα είδε. Κρίνω ότι ο Μ.Κ.4 ήρθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει με ειλικρίνεια τα γεγονότα όπως τα έζησε στην σκηνή του δυστυχήματος. Το όχημα του ιδίου ήταν σταθμευμένο, ο ίδιος στεκόταν έξω από το αυτοκίνητο του, και όταν άκουσε τον θόρυβο από τα λάστιχα του οχήματος της Κατηγορούμενης γύρισε το κεφάλι του στην κατεύθυνση εκείνη και είδε ακριβώς πως συνέβη το δυστύχημα. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και δεν διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο για να βλάψει την Κατηγορούμενη ή να κινηθεί ευνοϊκά προς τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.
3. Σημειώνω άλλωστε ότι η ακεραιότητα του Μ.Κ.4 δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από την Υπεράσπιση. Κατ΄ ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης, είναι η κατάληξη μου ότι ο Μ.Κ.4 ήταν ένας απόλυτα ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας, ο οποίος ήρθε να πει στο Δικαστήριο με απλότητα τα γεγονότα που ήταν εις γνώση του και, επομένως, η μαρτυρία του γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή. Κατηγορούμενη Σημειώνεται ότι δεν μπορούν να εξαχθούν ενοχοποιητικά συμπεράσματα από την άσκηση του δικαιώματος της σιωπής από την Κατηγορούμενη, δικαίωμα το οποίο δίδει ο νόμος, αφού σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχει κίνδυνος να παραβιαστεί το δικαίωμα εναντίον της μη αυτοενοχοποίησης και του τεκμηρίου της αθωότητας (βλ. Χάμαλης ν. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου

(2010)2 ΑΑΔ 329). Ε. Ευρήματα Λαμβάνοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Στις 12/07/2020 και περί ώρα 13.00 μ.μ. η Κατηγορούμενη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [..] στον κύριο δρόμο Προδρομίου - Δρούσιας στην Επαρχία Πάφου. Ο δρόμος αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας οι οποίες χωρίζονται από άσπρη συνεχόμενη γραμμή, εκ των οποίων η μία οδηγεί προς Δρούσια, και η άλλη προς Προδρόμι. Στο σημείο που επεσυνέβηκε το δυστύχημα ο δρόμος ήταν ευθύς με ορατότητα άνω των 70 μέτρων και από τις δύο κατευθύνεις. Δεξιά και αριστερά του δρόμου υπήρχε ασφάλτινη διαπλάτυνση και δίπλα χωμάτινο παγκέττο. Ο καιρός ήταν αίθριος, ο δρόμος ήταν στεγνός, ασφαλτοστρωμένος και σε καλή κατάσταση. Στο όχημα της Κατηγορούμενης επενέβαιναν τα τρία της παιδιά και η μητέρα της. Οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία της με κατεύθυνση την Δρούσια. Ο Μ.Κ.2 οδηγούσε το όχημα του στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας από αυτήν της Κατηγορούμενης, με συνοδηγό την Μ.Κ.3 και με κατεύθυνση το Προδρόμι. Η ταχύτητα του οχήματος του Μ.Κ.2 κατά την στιγμή της σύγκρουσης ήταν περί τα 50 χιλιόμετρα ανά ώρα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, η Κατηγορούμενη έχασε τον έλεγχο του οχήματος της και κατευθύνθηκε προς τα αριστερά, σύμφωνα με την πορεία της, εισερχόμενη στο χωμάτινο παγκέττο. Στην συνέχεια, το όχημα της Κατηγορούμενης επέστρεψε στην άσφαλτο όμως πλαγιολισθαίνοντας εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, δηλαδή στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία της. Ο Μ.Κ.2 όταν αντιλήφθηκε το όχημα της Κατηγορούμενης να εισέρχεται στην λωρίδα κυκλοφορίας που κινείτο, προσπάθησε να σταματήσει το όχημα του αλλά λόγω του σύντομου χρονικού διαστήματος που εξελίχθηκαν τα γεγονότα συγκρούστηκαν μετωπικά τα δύο οχήματα. Η σύγκρουση επήλθε στην μέση της λωρίδας κυκλοφορίας που οδηγούσε ο Μ.Κ.2. Λόγω της σύγκρουσης, τα οχήματα σύρθηκαν λίγα μέτρα μέχρι να ακινητοποιηθούν στην τελική τους θέση. Το όχημα της Κατηγορούμενης λόγω της σύγκρουσης περιστράφηκε εντός του δρόμου και το όχημα της, ως ήταν η τελική του θέση, είχε κατεύθυνση προς Προδρόμι. Στην σκηνή κατέφθασαν οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.5, οι οποίοι εντόπισαν τα οχήματα στις τελικές του θέσεις. Ο Μ.Κ.1 έλαβε διάφορες μετρήσεις και ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής και στην συνέχεια το συμμετρικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήρια 1 και 4). Σε σχέση με την αξία ενός σχεδιαγράμματος, διατηρώ κατά νου ότι αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 307). Έχοντας κατά νου την μαρτυρία που έχω ήδη αξιολογήσει και κρίνω αξιόπιστη, αποδέχομαι ότι το Τεκμήριο 4 υποδεικνύει το σημείο σύγκρουσης καθώς και την τελική θέση των ενεχόμενων οχημάτων. Από το δυστύχημα τραυματίστηκαν η Κατηγορούμενη, οι επιβάτες που βρίσκονταν στο όχημα της, καθώς και οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, και όλοι μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα στο Γενικό Νοσοκομείου Πάφου για νοσηλεία. Λόγω της σύγκρουσης και τα δύο οχήματα είχαν ζημιές στο μπροστινό τους μέρος. ΣΤ.Κατάληξη - Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η μοναδική αιτία της σύγκρουσης των δύο οχημάτων ήταν λόγω του ότι το όχημα της Κατηγορούμενης εξετράπη της πορείας του και εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Η Κατηγορούμενη προφανώς έχασε τον έλεγχο του οχήματος της αποκόπτοντας την πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο Μ.Κ.2, το οποίο κινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την μαρτυρία όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, όσο και από την πραγματική μαρτυρία. Η Κατηγορούμενη οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο παραλείποντας να ασκήσει οποιαδήποτε λογική φροντίδα και προσοχή για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το δρόμο, αφού παραβίασε το βασικό καθήκον που είχε, ήτοι να παραμείνει στην λωρίδα κυκλοφορίας που κινείτο το όχημά της και να δει αυτό που ήταν ανεμπόδιστα ορατό, δηλαδή το άλλο ενεχόμενο όχημα το οποίο βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ως ήταν το ορθό και αναμενόμενο. Η μικρή απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα όταν η Κατηγορούμενη παρεμβλήθηκε στην πορεία του Μ.Κ.2 ήταν τέτοια που εκμηδένιζε τις δυνατότητες του τελευταίου να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη και κατά συνέπεια η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. (Υπογρ.)............. Λ. Χατζηξενοφώντος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο