Δημοκρατία ν. Φ.Κ., Αρ. Υπόθεσης: 3003/22, 11/3/2024

Δημοκρατία ν. Φ.Κ., Αρ. Υπόθεσης: 3003/22, 11/3/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΣΥΝΘΕΣΗ: N. Μαθηκολώνη, Π.Ε.Δ. Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ. Ε. Μιντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3003/22 Δημοκρατία ν. Φ.Κ. Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2023 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Δημοσθένους, για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Μικελλίδου με κα Θ. Ανδρέου (για ν' ακούσει απόφαση η κα Α. Πασή) Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατόπιν τροποποίησης του κατηγορητηρίου και αναστολής κάποιων κατηγοριών, ο Κατηγορούμενος παρέμεινε να αντιμετωπίζει τις κάτωθι κατηγορίες: Τρεις κατηγορίες βιασμού (άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ως ίσχυε πριν την τροποποίηση του από το Ν.150(Ι)/2020 και άρθρο 5 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου, Ν.119(Ι)/2000 - κατηγορίες 1, 4 και 7), Δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κοινής επίθεσης (άρθρο 3 και 4 του Ν.119(Ι)/2000 - κατηγορίες 16 και 20), Δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 24 και 25), Μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324(Ι) του Κεφ. 154 (κατηγορία 26). Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες με αποτέλεσμα να διεξαχθεί ακρόαση. Εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά την περίοδο που ο Κατηγορούμενος με την Παραπονούμενη συμβίωναν ως σύζυγοι. Πιο συγκεκριμένα υποστηρίχθηκε ότι στις 15.1.22, η Παραπονούμενη μετέβη στην Αστυνομία και κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για περιστατικό που, σύμφωνα πάντα με την ίδια, έλαβε χώρα την προηγούμενη μέρα σε πρατήριο, στο πλαίσιο του οποίου την απείλησε ότι θα την «παίξει», ότι στο πλαίσιο της ως άνω συζήτησης με την αστυφύλακα που της έλαβε την κατάθεση ανέφερε περιστατικά βιασμού της και ότι εν τέλει υπέβαλε καταγγελία και για το ότι κατά τη διάρκεια του γάμου τους και μέχρι τη διάσταση τους τον Μάιο του 2019, σε διάφορες περιπτώσεις, ο Κατηγορούμενος ήρθε σε παράνομη συνουσία μαζί της χωρίς τη συγκατάθεση της, ως επίσης της επιτέθηκε, την απείλησε και προξένησε βλάβη σε περιουσία της. Η θέση δε του Κατηγορούμενου σε σχέση με αυτά, είναι πως η Παραπονούμενη ψεύδεται και υπέβαλε την καταγγελία για εκδικητικούς λόγους.

1. Η Διαδικασία Προς απόδειξη των κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε επτά μάρτυρες και συγκεκριμένα την Παραπονούμενη, Β.Κ. (Μ.Κ.1), την κλινική ψυχολόγο Β.Κ. (Μ.Κ.2), τη μητέρα της Παραπονούμενης Φ.Γ.Κ. (M.K.3), την Αστ. 3446 Σ.Χ. (Μ.Κ.4), την Α/Αστ. 629 Κ.Μ. (Μ.Κ.5), το θείο της Παραπονούμενης, Α.Λ. (Μ.Κ.6) και τέλος τη Λοχ. 324 Μ.Σ. (Μ.Κ.7), η οποία προσφέρθηκε για αντεξέταση. Αφότου ο Κατηγορούμενος (Μ.Υ.1) κλήθηκε σε απολογία και επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως ενώ κάλεσε και τέσσερις μάρτυρες υπεράσπισης, ήτοι την Ε.Κ., αδελφή του (Μ.Υ.2), τον Α.Π., κουμπάρο του (Μ.Υ.3), τον Σ.Κ., αδελφό του (Μ.Υ.4) και τον Σ.Κ., πατέρα του (Μ.Υ.5). Κατατέθηκαν συνολικά επτά τεκμήρια, ως επίσης μια έκθεση και διάφορες άλλες καταθέσεις, ως Έγγραφα Α-Θ.
2. Σύνοψη Μαρτυρίας Η Παραπονούμενη (Μ.Κ.1) υιοθέτησε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία (Έγγραφα Α και Β), όπου αναφέρεται στην εξέλιξη της σχέσης της με τον Κατηγορούμενο και στη βία που υπέστη ενόσω ήταν μαζί. Όπως αναφέρει στην αρχική της κατάθεση (Έγγραφο Α), από το Σεπτέμβριο του 2017 που παντρεύτηκε με τον Κατηγορούμενο, ο τελευταίος κάθε Παρασκευή και Σάββατο έβγαινε έξω με τους φίλους του, γυρνούσε σπίτι μεθυσμένος τα ξημερώματα, ξάπλωνε δίπλα της, την τραβούσε να κάνουν έρωτα και όταν αυτή αρνείτο, ξεκινούσε να της φωνάζει και μετά τη χαστούκιζε σε όλο το σώμα, την κρατούσε από το πίσω μέρος του κεφαλιού της και το κτυπούσε στον τοίχο, τραβούσε τα μαλλιά της και την έσπρωχνε ενώ πολλές φορές την τραβούσε και της έσκιζε τα ρούχα που φορούσε. Ως η θέση της μετά απ' αυτά, έκανε έρωτα μαζί του γιατί φοβόταν ότι θα την σκότωνε, περιγράφει δε το πόσο βίαιος ήταν ο Κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της επαφής ενώ επίσης αναφέρει ότι η ίδια πονούσε και έκλαιγε, λέγοντας του να σταματήσει, χωρίς όμως αυτός να την ακούει. Κάθε φορά είχε μώλωπες σε όλο της το σώμα, τους οποίους έκρυβε γιατί ντρεπόταν να μιλήσει σε κάποιον για τα όσα της συνέβαιναν. Επίσης αναφέρεται σε περιστατικό που συνέβη στις 13.2.19, περί τις 05:00, όταν ο Κατηγορούμενος άρχισε να την κτυπά, να της φωνάζει, να την βρίζει και να την πιέζει να κάνουν έρωτα και δίνει λεπτομέρειες ως προς το τι επακολούθησε. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι επειδή ο Κατηγορούμενος βρήκε στο κινητό της ένα αριθμό χωρίς όνομα, που ανήκε στον πατέρα της, θεώρησε ότι η Παραπονούμενη τον απατούσε («είχε φίλο») και άσκησε βία σε βάρος της και έσπασε τα δύο κινητά της τηλέφωνα και άλλα πράγματα στο σπίτι. Τόσο η ίδια, όσο και τα παιδιά τους, τα οποία εν τω μεταξύ ξύπνησαν, έκλαιγαν. Σε κάποια στιγμή ο Κατηγορούμενος επικοινώνησε με τη μητέρα της, η οποία έφτασε στο σπίτι μαζί με άλλα συγγενικά τους πρόσωπα που εν τω μεταξύ ειδοποιήθηκαν για να ηρεμήσουν τον Κατηγορούμενο. Μετά το συγκεκριμένο περιστατικό αποφάσισε να χωρίσει και έφυγε από το σπίτι με τα παιδιά. Η Παραπονούμενη επέστρεψε πίσω στο σπίτι μετά από δύο βδομάδες περίπου, αφού την παρακαλούσε ο Κατηγορούμενος να πάει πίσω, λέγοντας της ότι άλλαξε και η ίδια τον πίστεψε. Όμως, ακολούθησε νέο περιστατικό στις 19.5.19, όταν προσπάθησε να την κτυπήσει, έσπρωξε τον πατέρα του και έσπασε πράγματα στο σπίτι των γονιών του, ενώ στις 21.5.2019, όταν του ζήτησε να χωρίσουν, την έπιασε από το λαιμό και την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει. Κατά την τελευταία ημερομηνία, στο μέρος έφτασε η μητέρα της (μαζί με τους θείους της), την οποία είχε ήδη ειδοποιήσει ότι θα του ανακοίνωνε ότι θα χωρίσουν, πήραν κάποια πράγματα και έφυγαν. Περαιτέρω αναφέρει ότι από τότε που χώρισε αντιμετωπίζει συχνά προβλήματα με τον Κατηγορούμενο, ότι έχει προβεί σε καταγγελίες στην Αστυνομία, ότι σε δύο περιπτώσεις ήτοι στις 8.1.22 και μια άλλη φορά, είδε θήκη όπλου στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, όταν αυτός πήγε να πάρει τα παιδιά ενώ στις 14.1.22, όταν συναντήθηκαν σε πρατήριο στη Δερύνεια για να πάρει τα παιδιά, τα οποία ήταν με τον Κατηγορούμενο, την απείλησε ότι θα την σκοτώσει. Στο μέρος μετέβη με το θείο της (Μ.Κ.6), επειδή φοβόταν τον Κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως επικοινώνησε με την Αστυνομία. Σύμφωνα με την Παραπονούμενη, πήρε την απόφαση να προβεί σε καταγγελία διότι μετά το τελευταίο περιστατικό[1], φοβήθηκε για τη ζωή της και τη ζωή των παιδιών της. Με τη συμπληρωματική της κατάθεση ημερ. 16.1.22 (Έγγραφο Β), δίδει περαιτέρω λεπτομέρειες για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ερχόταν σε σεξουαλική επαφή ο Κατηγορούμενος μαζί της χωρίς τη θέληση της και για τη συμπεριφορά του έναντι της με υβρισίες και άσκηση βίας. Αναφέρει επίσης ότι, δεν ανέφερε σε κανέναν αυτό που γινόταν και ότι το είπε στη μητέρα της μετά που χώρισαν, απλά για να ξέρει τι περνούσε. Στην κατάθεση της επίσης, διευκρινίζει ότι η αναφορά στην πρώτη της κατάθεση ότι τη χαστούκιζε σε όλο το σώμα, ότι της κρατούσε το κεφάλι και το κτυπούσε στον τοίχο, ότι την τραβούσε από τα μαλλιά και την έσπρωχνε, έγινε μόνον κατά το περιστατικό της 13.2.19 το οποίο περιγράφει ξανά και ότι δεν συνέβαινε πάντα. Ό,τι άλλο αναφέρει είναι πως τα περιστατικά που έγιναν τον Φεβρουάριο του 2019 και τον Μάιο του 2019, έγιναν στην παρουσία του γιού τους, ο οποίος άρχισε να κλαίει. Κατά την περαιτέρω κυρίως εξέταση της, έδωσε επιπρόσθετες λεπτομέρειες για κάποια περιστατικά που συνέβησαν την περίοδο 2017-2019 και τα οποία είχε έντονα στο μυαλό της. Συγκεκριμένα, περιέγραψε τρία περιστατικά που, σύμφωνα πάντα με την ίδια, συνέβησαν την Πρωτοχρονιά του 2018, τον Γενάρη του 2019 και τον Απρίλιο του 2019, όπου ο Κατηγορούμενος ήρθε σε συνουσία μαζί της με τη βία, χωρίς τη συγκατάθεση της. Όπως ανέφερε, θυμάται και άλλα περιστατικά, κατά την ίδια περίοδο, αδυνατώντας όμως να τα προσδιορίσει πιο συγκεκριμένα. Στο τέλος της κυρίως εξέτασης της, ανέφερε ότι μετά την καταγγελία της στην Αστυνομία και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη του 2022, κλήθηκε από μια γυναίκα ψυχολόγο για αξιολόγηση και είχε μιλήσει σ' αυτήν για τους βιασμούς. Η Παραπονούμενη αντεξετάστηκε επί μακρόν, σε σχέση με όλα τα ζητήματα που τέθηκαν στην κυρίως εξέταση της, αλλά και την εν γένει συμπεριφορά της απέναντι στον Κατηγορούμενο και στα παιδιά τους. Μεταξύ άλλων, αντεξετάστηκε σε σχέση με καταγγελίες που έγιναν εναντίον της τόσο από τη θεία του Κατηγορούμενου, η οποία διέμενε στο σπίτι πίσω από το δικό τους, όσο και από τον Κατηγορούμενο, τους λόγους των μεταξύ τους τσακωμών, για δήλωση που της αποδίδεται και συγκεκριμένα ότι δεν θα ησυχάσει αν δεν «κλείσει στη φυλακή» τον Κατηγορούμενο, αλλά και για τον ισχυρισμό της ότι ο Κατηγορούμενος ξενυχτούσε τα βράδια και επέστρεφε σπίτι μεθυσμένος. Επίσης, για την συμπεριφορά του έναντι της όταν επέστρεφε σπίτι μετά τα εν λόγω ξενύχτια και την ισχυριζόμενη σεξουαλική και σωματική βία σε βάρος της, τους μώλωπες και το πρόβλημα στον αυχένα που ισχυρίζεται ότι είχε, τις υβρισίες και τις απειλές του Κατηγορούμενου, ως επίσης για τις πλαστικές κάρτες που ανέφερε ότι της ζητούσε και τη θέση της ότι ουσιαστικά, ο Κατηγορούμενος έκανε χρήση απαγορευμένων ουσιών/ναρκωτικών. Σε σχέση με τα διάφορα περιστατικά που περιέγραψε, της τέθηκε ότι όσα ανέφερε δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις, στο πλαίσιο της προσπάθειας της να εκδικηθεί τον Κατηγορούμενο, κυρίως επειδή δεν της πλήρωνε τις διατροφές των παιδιών, με τη μάρτυρα να εμμένει στις δικές της θέσεις. Η Μ.Κ.2, κλινική ψυχολόγος, ανέφερε ότι εργάζεται στη Διεύθυνση Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΔΥΨΥ) και στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης της, κατέθεσε το βιογραφικό της σημείωμα (Έγγραφο Γ) και υιοθέτησε και επεξήγησε την έκθεση ψυχολογικής αξιολόγησης που ετοίμασε σε σχέση με την Παραπονούμενη στις 10.11.22 (Έγγραφο Δ), η οποία ετοιμάστηκε μετά από γραπτό αίτημα της Αστυνομίας και οδηγίες της Νομικής Υπηρεσίας. Στο πλαίσιο των συναντήσεων που έγιναν, η Παραπονούμενη, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε σε χρόνια ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση από τον πρώην σύζυγο της, η οποία ξεκίνησε μετά το θάνατο του πατέρα της, στη ψυχική ένταση που βίωνε κατά την εν λόγω περίοδο, στις δυσκολίες που αντιμετώπισε μετά την εγκατάλειψη της οικογενειακής τους εστίας μαζί με τα παιδιά της, καθώς επίσης σε καταγγελίες στις οποίες προέβη κατά την περίοδο που ακολούθησε της διάστασης τους εναντίον του πρώην συζύγου της, οι οποίες αφορούσαν τη μη πληρωμή της διατροφής των παιδιών, τη βίαιη συμπεριφορά του και τις απειλές κατά της ζωής της. Περαιτέρω σύμφωνα με τη μάρτυρα, η Παραπονούμενη παρουσιάστηκε αμφιθυμική αναφορικά με την απόφαση ν' αφήσει ή ν' αποσύρει τις καταγγελίες, καθ' ότι ανέφερε ότι αισθανόταν φόβο και ανασφάλεια αναφορικά με την πιθανή φυλάκιση του πρώην συζύγου της και ως εκ τούτου την πιθανή εκδικητική του συμπεριφορά. Ανέφερε επίσης, ότι η Παραπονούμενη με βάση τα όσα της ανέφερε, κατά τη διάρκεια των εξόδων από την κατοικία της, βρισκόταν σε υπερεπαγρύπνηση (έλεγχε την κατάσταση του αυτοκινήτου πριν την εκκίνηση κ.α.), η οποία απέρρεε από τη συνεχή κακοποιητική και κυρίως απειλητική στάση του πρώην συζύγου της. Η διαγνωστική εκτίμηση της μάρτυρος, ήταν πως δεν εντοπίστηκε συμπτωματολογία που ικανοποιούσε τα κριτήρια οποιασδήποτε ψυχικής διαταραχής, ότι τα ψυχικά ενοχλήματα που παρατηρήθηκαν (φόβος, άγχος, υπερεπαγρύπνηση, κ.α.), σύμφωνα με την Παραπονούμενη, σχετίζονταν περισσότερο με την κακοποιητική, εκδικητική και απειλητική στάση του πρώην συζύγου της και τις μεταξύ τους δικαστικές διαμάχες και ότι συμπέρασμα της ήταν ότι κατά την περίοδο που εξετάστηκε η Παραπονούμενη δεν παρουσίαζε ενεργό ψυχοπαθολογία, αλλά συναισθηματικές δυσκολίες που απέρρεαν από τα οικογενειακά δυναμικά. Συστήθηκε η παροχή ψυχολογικής φροντίδας, με σκοπό την ανακούφιση των συναισθημάτων της και για βελτίωση του γονεϊκού της ρόλου, οι συνεδρίες έγιναν από τη νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Παιδιών και Εφήβων της ΔΥΨΥ και στο πλαίσιο τους η Παραπονούμενη δεν ανέφερε ότι κακοποιείτο σεξουαλικά, αλλά όπως εξήγησε, επρόκειτο για συμβουλευτική θεραπεία και όχι για δική της ψυχοθεραπεία. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, τα συναισθήματα φόβου, άγχους και υπερεπαγρύπνησης και όσα γενικότερα παρατήρησε στην Παραπονούμενη συνάδουν με τους λόγους που έδωσε η τελευταία για τη προέλευση τους, διότι το συναίσθημα κατά την περιγραφή ήταν σύντονο, δηλαδή ταίριαζε, με τις περιγραφές. Αντεξετάστηκε ως προς το πως αντιδρούν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και αν αναζητούν βοήθεια, αν η ίδια μπορεί να γνωρίζει πότε κάποιος λέει την αλήθεια ή πότε προσποιείται ενώ κατά την επανεξέταση της, διευκρίνισε ότι η συμπτωματολογία μετατραυματικού στρες, μετά από σεξουαλική κακοποίηση που προέρχεται από σύζυγο, δεν είναι πάντα αναμενόμενη. Η Μ.Κ.3 μητέρα της Παραπονούμενης, υιοθέτησε την κατάθεση της στην Αστυνομία (Έγγραφο Ε), στην οποία ανέφερε ότι ο σύζυγος της απεβίωσε το 2016, ότι η Παραπονούμενη και ο Κατηγορούμενος μέχρι να πάνε στο διαμέρισμα τους στις Βρυσούλες, διέμεναν μαζί τους, ότι από τότε που έμεναν μαζί τους ο Κατηγορούμενος είχε συνήθεια να πηγαίνει 2-3 φορές την εβδομάδα έξω με τους φίλους του και να επιστρέφει γύρω στις 03:00, μεθυσμένος, ότι αυτά τα γνωρίζει γιατί κάθε φορά τον περίμενε ο άντρας της ξύπνιος και την επόμενη μέρα της τα έλεγε, ότι από τον καιρό που πέθανε ο άντρας της, η Παραπονούμενη δεν της έλεγε τα προβλήματα της για να μην την φορτώνει συναισθηματικά και ότι έμαθε ότι είχαν προβλήματα στο γάμο τους με τον Κατηγορούμενο αρχές Φεβρουαρίου 2019 όταν την πήρε τηλέφωνο ο Κατηγορούμενος για να πάει στο διαμέρισμα που διέμεναν, πράγμα που έπραξε. Φτάνοντας εκεί αντίκρισε ένα χάος, με σπασμένα αντικείμενα, την Παραπονούμενη με τα παιδιά να κάθονται στον καναπέ τρομοκρατημένοι, την τελευταία να έχει μαυρισμένο το αριστερό μάτι και τον Κατηγορούμενο να ευρίσκεται εκτός εαυτού, λέγοντας της ότι τα έκανε όλα αυτά διότι πίστευε ότι η Παραπονούμενη είχε φίλο, επειδή βρήκε ένα άγνωστο τηλέφωνο στις επαφές της. Η μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι φοβήθηκε, ότι τηλεφώνησε στα αδέλφια της και ότι όταν ήρθαν προσπάθησαν να ηρεμήσουν τον Κατηγορούμενο ενώ την ίδια στιγμή κατάφεραν να μαζέψουν κάποια πράγματα της Παραπονούμενης και των παιδιών, οι οποίοι έμειναν μαζί της μία βδομάδα περίπου. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι μετά από παρέμβαση των γονιών του Κατηγορούμενου, η Παραπονούμενη αποφάσισε να του δώσει ακόμα μια ευκαιρία, ότι κατά τον Μάιο του 2019, όταν τηλεφώνησε στην Παραπονούμενη για να δει τι κάνει την άκουσε να λέει «αν δεν με αφήκεις που το λαιμό, έρκουνται οι δικοί μου να με πιάσουν», ότι φοβήθηκε για τη ζωή της Παραπονούμενης και αφού ενημέρωσε τα αδέλφια της, πήγαν εκεί και πήραν την Παραπονούμενη και τα παιδιά και έφυγαν και έκτοτε Παραπονούμενη και Κατηγορούμενος δεν επανασυμβίωσαν. Ως επίσης ανέφερε, από τότε ο Κατηγορούμενος τους δημιουργεί συνεχώς προβλήματα και αναφέρθηκε σε καταγγελίες στην Αστυνομία για μη πληρωμή της διατροφής των παιδιών και σε απειλές σε βάρος της Παραπονούμενης ότι θα την σκοτώσει. Επίσης, ανέφερε ότι η Παραπονούμενη της είπε ότι ενόσω ήταν παντρεμένη με τον Κατηγορούμενο, ο τελευταίος ερχόταν σε σεξουαλική επαφή μαζί της χωρίς να το θέλει και ασκούσε σωματική βία σε βάρος της. Αντεξεταζόμενη, διευκρίνισε ότι της είπε αυτά τα πράγματα, τον Ιανουάριο του 2021 και ανέφερε ότι δεν είχε δει ποτέ μώλωπες στην Παραπονούμενη. Η μάρτυρας αντεξετάστηκε επίσης, μεταξύ άλλων, σε σχέση με την αναφορά της ότι ο Κατηγορούμενος επέστρεφε στο σπίτι μεθυσμένος, για το περιστατικό του Φλεβάρη του 2019 που περιέγραψε, για τα σπασμένα πράγματα που είδε και για την αναφορά της ότι το αριστερό μάτι της Παραπονούμενης ήταν μαυρισμένο, ως επίσης αντεξετάστηκε αναφορικά με το περιστατικό του Μάη του
3. Σε σχέση με το τελευταίο περιστατικό, της τέθηκε ότι ποτέ ο Κατηγορούμενος δεν κρατούσε την Παραπονούμενη από το λαιμό όταν μιλούσε με την τελευταία στο τηλέφωνο, με τη μάρτυρα να διερωτάται πως αντελήφθη η ίδια τί γινόταν και πήγαν και πήραν την Παραπονούμενη αν αυτό που περιέγραψε δεν έγινε. Επίσης, η μάρτυρας απάντησε σ' ερωτήσεις αναφορικά με τη θέση του Κατηγορούμενου ότι η Παραπονούμενη χειροδικούσε στα παιδιά και σε σχέση με τα προβλήματα που τους δημιουργούσε μετά το χωρισμό. Αντεξετάστηκε όμως και για διάφορα άλλα ζητήματα και συγκεκριμένα για το ποιος πλήρωνε τα τρόφιμα και τον ηλεκτρισμό, όταν έμενε μαζί τους ο Κατηγορούμενος, για το κατά πόσο διέμεναν σε σπίτι ή διαμέρισμα στις Βρυσούλες και αν εκεί υπήρχε γεννήτρια, για τα πράγματα που πήραν από το σπίτι του Κατηγορούμενου όταν μετακόμισε η Παραπονούμενη και ποιος τα είχε αγοράσει, αν υπήρχαν καρεκλάκια στο αυτοκίνητο της Παραπονούμενης για να κάθονται τα μωρά, αν με βάση το διάταγμα επικοινωνίας είχε δικαίωμα να συνοδεύει την Παραπονούμενη για να πάρει τα μωρά, αλλά και για τις εξόδους του Κατηγορούμενου με τους φίλους του. Η Μ.Κ.4, αστυφύλακας, ανέφερε ότι ήταν η εξετάστρια της υπόθεσης και υιοθέτησε την κατάθεση της (Έγγραφο Στ), στην οποία αναφέρει ότι στις 15.1.22 έλαβε γραπτώς το παράπονο της Παραπονούμενης, δηλαδή το Έγγραφο Α, ότι στις 22.2.22 παρέδωσε στον Κατηγορούμενο το έντυπο Δικαιωμάτων Κατηγορούμενων Προσώπων, ο οποίος υπέγραψε τη σχετική βεβαίωση παραλαβής τους και ότι την ίδια μέρα τον κατηγόρησε γραπτώς για τα από μέρους του (κατ' ισχυρισμόν) διαπραχθέντα αδικήματα (Τεκμήριο 3). Επίσης αναφέρθηκε στην προσπάθεια της να λάβει κατάθεση από τη θεία του Κατηγορούμενου Π.Ζ., η οποία διέμενε δίπλα τους στις Βρυσούλλες και η οποία αρνήθηκε να προβεί σε κατάθεση, αλλά ανέφερε προφορικά ότι το χρονικό διάστημα 2017-2019, αυτοί έρχονταν πολύ συχνά σε λογομαχίες και πολλές φορές άκουγε αντικείμενα να σπάζουν (βλ. σχετικά ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 4), καταχώρηση ημερ.16.2.22). Περαιτέρω αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έδωσε την εν λόγω κατάθεση η Παραπονούμενη εξηγώντας πως, η τελευταία μετέβη στο Κλιμάκιο Βίας για να καταγγείλει ένα περιστατικό που είχε γίνει την προηγούμενη μέρα μεταξύ της ίδιας και του Κατηγορούμενου σε πρατήριο στη Δερύνεια και όταν ξεκίνησαν να κουβεντιάζουν για τη σχέση της και όσα βίωνε, της ανοίχθηκε και της ανέφερε τα περιστατικά που αναγράφονται στην κατάθεση της. Η ίδια κατάλαβε από τον τρόπο που της μιλούσε, ότι η Παραπονούμενη δεν είχε καταλάβει τη σοβαρότητα των όσων της περιέγραφε. Στο τέλος τη ρώτησε αν ήθελε να της δώσει κατάθεση γι' αυτά που της ανέφερε και έδωσε καταφατική απάντηση. Επειδή δε η Παραπονούμενη αναφέρθηκε σε επαναλαμβανόμενα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης και βιασμών από το σύζυγο της, που λάμβαναν χώραν Παρασκευή και Σάββατο, την περίοδο 2017-2019, δεν ζήτησε περαιτέρω λεπτομέρειες. Περαιτέρω, αναφέρθηκε σε καταχώρηση του Αστ. 3148 ημερ.16.6.20 στο ημερολόγιο παραπόνων και συμβάντων (Τεκμήριο 5), με βάση την οποία ο Κατηγορούμενος μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου και κατήγγειλε ότι στις 12.6.20 πήρε τα ανήλικα παιδιά του βάσει διατάγματος Δικαστηρίου και διαπίστωσε ότι ένα από τα ανήλικα είχε τραύμα στη μύτη. Όπως ανέφερε, μετά από κάποιες ενέργειες σχηματίστηκε φάκελος, ο οποίος διαβιβάστηκε στη Νομική Υπηρεσία. Ακολούθησε σημείωμα από δικηγόρο της Δημοκρατίας ότι δεν προκύπτει διάπραξη αδικήματος (βλ. επισυνημμένο ημερολόγιο στο Τεκμήριο 5) και ο φάκελος επιστράφηκε στο σταθμό και έκλεισε. Κατά την αντεξέταση της, ανέφερε ότι από έρευνα της στο Παγκύπριο Σύστημα, εντοπίστηκαν εκατέρωθεν καταγγελίες και ότι οι πλείστες αφορούσαν το διάταγμα επικοινωνίας που αφορά τα παιδιά. Δεν γνώριζε όμως αν υπάρχουν υποθέσεις που αφορούν καταγγελίες του Κατηγορούμενου, οι οποίες έφτασαν στο Δικαστήριο. Επίσης, είπε ότι η αναφορά στην πιο πάνω καταγγελία στο Σταθμό Ξυλοφάγου, έγινε επειδή θεώρησε ότι είναι η πιο σχετική όσον αφορά τα θέματα βίας αλλά και για να καταδειχθεί ότι και ο ίδιος προέβη σε καταγγελίες εναντίον της Παραπονούμενης. Επίσης, αντεξεταζόμενη, αναφέρθηκε στο λόγο που δεν λήφθηκε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, στις ενέργειες της για εξασφάλιση μαρτυρίας από συγγενικά πρόσωπα του Κατηγορούμενου, στον τρόπο που λήφθηκε η κατάθεση της Παραπονούμενης ενώ επίσης αντεξετάστηκε και σε σχέση με την αναφορά της ότι εξ όσων είχε αντιληφθεί, η Παραπονούμενη δεν είχε καταλάβει τη σοβαρότητα των όσων περιέγραφε. Η Μ.Κ.5 αναφέρθηκε σε καταχώρηση της στο ημερολόγιο παραπόνων και συμβάντων του Αστυνομικού Σταθμού Δερύνειας στις 13.2.19 (Έγγραφο Ζ). Κατά την εν λόγω ημερομηνία, η Παραπονούμενη κατήγγειλε ότι ο Κατηγορούμενος στις 12.2.19 της επιτέθηκε και την κτύπησε, αλλά αρνήθηκε να δώσει κατάθεση και ζήτησε απλά να καταχωρηθεί το γεγονός για να είναι υπόψη τους. Ως ανέφερε περαιτέρω, δεν θυμόταν το συγκεκριμένο περιστατικό και διευκρίνισε ότι δεν ξέρει αν το περιστατικό έγινε 12.2.19 ή αν ήταν κακή συνεννόηση και καταχώρησε ως ημερομηνία του συμβάντος την 12.2.
4. Πιθανότατα είπε, να ήταν την ίδια μέρα, αλλά κατά τη διευκρινιστική της ερώτηση για το πότε έγινε το περιστατικό, η ίδια ανέφερε ότι αντελήφθη ότι ήταν στις 12.
5. Κατά την αντεξέταση της, ανέφερε ότι αν έβλεπε κτυπήματα στο πρόσωπο της Παραπονούμενης ή στα χέρια ή μώλωπες, θα προσπαθούσε να την πείσει να προβεί σε καταγγελία, αλλά δεν θα προέβαινε σε καταχώρηση στο ημερολόγιο, αν η τελευταία αρνείτο να προβεί σε καταγγελία. Ως προς την περαιτέρω διαδικασία, ανέφερε ότι αφορούσε τη γραπτή ενημέρωση του Γραφείου Ευημερίας με συγκεκριμένα έντυπα, πράγμα το οποίο έγινε. Σε άλλο σημείο, ανέφερε ότι αν έβλεπε μώλωπες, το πρώτο πράγμα που θα έκανε ήταν να της δώσει έντυπο να πάει στο νοσοκομείο και να εξεταστεί από γιατρό, αλλά δεν θυμάται αν της έδωσε τέτοιο έντυπο. Ο Μ.Κ.6, θείος της Παραπονούμενης, υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 16.1.22 (Έγγραφο Η), στην οποία αναφέρει ότι στις 14.1.22 η Παραπονούμενη του ζήτησε να πάει μαζί της για να πάρει τα παιδιά, τα οποία κρατούσε ο Κατηγορούμενος, ότι αυτό είναι κάτι το οποίο έκανε και άλλες φορές λόγω του ότι η Παραπονούμενη φοβόταν να πηγαίνει μόνη της στον Κατηγορούμενο και ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία και περί ώρα 20:00, πράγματι πήγαν στο πρατήριο της Πετρολίνα στην Δερύνεια με σκοπό να παραλάβουν τα παιδιά τα οποία θα τους έφερνε ο Κατηγορούμενος. Περιέγραψε τα όσα διαμείφθηκαν εκεί και αντεξετάστηκε σε σχέση με διάφορες πτυχές της συνάντησης τους, όπως το όχημα με το οποίο προσήλθε στο μέρος ο Κατηγορούμενος, το σημείο όπου πάρκαρε ο Κατηγορούμενος το αυτοκίνητο του εν σχέσει με το δικό τους, καθώς και σε σχέση με διάφορες θέσεις που προέβαλε και οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στην κατάθεση του, όπως την αναφορά του ότι κατέβηκε μαζί με την Παραπονούμενη από το αυτοκίνητο, το τί είπε ο Κατηγορούμενος όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο, το ότι είδε στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου θήκη όπλου ή το ότι ως η θέση του ο Κατηγορούμενος και η Παραπονούμενη κατά τη δεδομένη ημερομηνία αντάλλαξαν και κάποιες άλλες κουβέντες, αλλά επειδή ο Κατηγορούμενος ήταν πολύ κοντά στην Παραπονούμενη και της μιλούσε στο αυτί δεν άκουσε τι έλεγαν. Η Μ.Κ.7, ανέφερε ότι είναι υπεύθυνη του Κλιμακίου Βίας στην Οικογένεια της επαρχίας Αμμοχώστου και έλαβε τη συμπληρωματική κατάθεση της Παραπονούμενης (Έγγραφο Β). Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι ως υπεύθυνη του Κλιμακίου Βίας, ενημερώθηκε για την υπόθεση τηλεφωνικά στις 15.1.22 και όταν την επόμενη μέρα είδε την κατάθεση της Παραπονούμενης, έκρινε ότι θα έπρεπε να διευκρινιστούν ορισμένα σημεία και γι' αυτό έλαβε τη συμπληρωματική κατάθεση. Ανέφερε επίσης ότι η κατάθεση λήφθηκε με αφηγηματική μορφή, ότι κατά τη διάρκεια εξιστόρησης των γεγονότων από την Παραπονούμενη, γίνονταν διευκρινιστικές ερωτήσεις από μέρους της, ότι δεν ρώτησε την Παραπονούμενη αν επισκέφθηκε γιατρό είτε για τον αυχένα της, είτε για τους μώλωπες που ισχυρίστηκε ότι είχε και ότι επίσης δεν την ρώτησε ποιοι ήταν οι φίλοι του Κατηγορούμενου με τους οποίους έβγαινε έξω και μεθούσε και ούτε τους κάλεσε για να τους ρωτήσει σχετικά, ενώ δεν την ρώτησε ούτε αν έχει κρατήσει τα ρούχα που ισχυρίστηκε ότι της έσκιζε ο Κατηγορούμενος. Ως προς τις δυνατές φωνές που αναφέρει η Παραπονούμενη ότι μπορεί να ακούγονταν στη γειτονιά, έδωσε οδηγίες στην ανακρίτρια να επισκεφθεί τη θεία που μένει κοντά στο σπίτι, η οποία όμως αρνήθηκε να δώσει κατάθεση, αλλά προφορικά, ανέφερε ότι άκουγε που λογομαχούσαν και έσπαζαν πράγματα στο σπίτι. Για την καφέ θήκη όπλου που είδε η Παραπονούμενη στη θέση του συνοδηγού του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, ανέφερε πως η τελευταία είπε ξεκάθαρα ότι πρόκειται για θήκη όπλου και ότι το γνωρίζει από τον πατέρα της που ήταν κυνηγός. Επίσης αντεξετάστηκε ως προς τους λόγους για τους οποίους δεν λήφθηκε κατάθεση από τον Κατηγορούμενου, όπου επίσης έδωσε τη θέση της. Ο Κατηγορούμενος (Μ.Υ.1) ως ήδη λέχθηκε, αφότου κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση Έγγραφο Θ, στο πλαίσιο της οποίας πέραν κάποιων βασικών γεγονότων που αφορούν το γάμο και τη συμβίωση του με την Παραπονούμενη, τον τόπο διαμονής τους, την απόκτηση δύο παιδιών και το χωρισμό τους από τις 21.5.19, δεν αποδέχεται καμμιά εκ των αιτιάσεων της Παραπονούμενης. Βασική του θέση ήταν ότι ποτέ δεν έγιναν τα όσα καταγγέλθηκαν από την Παραπονούμενη, αλλά και τα όσα η ΜΚ3 ανέφερε στην κυρίως εξέταση της και υποστήριξε ότι η Παραπονούμενη προέβη εκδικητικά στην καταγγελία εναντίον του επειδή δεν της κατέβαλλε για κάποιο διάστημα διατροφές για τα παιδιά αλλά και επειδή δεν θέλει να τον βλέπει έξω να περνά καλά, τον μισεί εξ ου και ως υποστήριξε, ανέφερε στον Μ.Υ.3 ότι δεν θα ησυχάσει αν δεν τον κλείσει στη φυλακή. Ανέφερε επίσης ότι εξέτισε ποινή φυλάκισης λόγω απλήρωτων ενταλμάτων διατροφής των παιδιών του, έπειτα από καταγγελία που υπέβαλε η Παραπονούμενη, ως επίσης ότι μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να οφείλει προς την Παραπονούμενη απλήρωτα ποσά διατροφών. Σε σχέση δε με τους λόγους που οδήγησαν στον οριστικό χωρισμό τους, ο Κατηγορούμενος προέβαλε τη θέση ότι με την Παραπονούμενη ερχόντουσαν σε λογομαχίες, ένεκα της βίας που η τελευταία ασκούσε στα παιδιά τους επειδή ήθελε να τα στέλνει σχολείο για να μην λερώνουν το σπίτι, με τα ίδια και συγκεκριμένα τον ανήλικο Σ. να αρνούνται, οπότε και τους χτυπούσε. Ως προς τον ισχυρισμό της Παραπονούμενης ότι από τον Σεπτέμβριο του 2017, κάθε Παρασκευή και Σάββατο ξενυχτούσε με τους φίλους του και γυρνούσε στο σπίτι τα ξημερώματα, μεθυσμένος, ο ίδιος υποστήριξε ότι πρόκειται για ψεύδη της Παραπονούμενης, ότι ουδέποτε γυρνούσε στο σπίτι μεθυσμένος, γιατί ουδέποτε συνήθιζε να καταναλώνει πολύ ποτό. Εν πάση δε περιπτώσει, ουδέποτε την ύβρισε, ή την χτύπησε ή την βίασε διότι την αγαπούσε, ποτέ δεν ήθελε το κακό της, ούτε και ήταν τρελός να την βρίζει χωρίς λόγο, ούτε ήθελε να βγάζει τα απωθημένα του σε αυτήν. Ενδεικτικό του ότι δεν ήθελε ποτέ το κακό της, αναφέρει ο ίδιος, είναι το γεγονός ότι ακόμη και μετά από καταγγελίες που υπέβαλε ο ίδιος εναντίον της, μετά το χωρισμό τους και οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο, συνειδητά ο ίδιος επέλεξε να μην δώσει μαρτυρία εναντίον της, καθότι ήταν και θα είναι πάντοτε η μητέρα των παιδιών του. Σε ό,τι αφορά το περιστατικό της 13.2.19, δεν αποδέχθηκε κανένα εκ των γεγονότων που περιεγράφηκαν από την Παραπονούμενη. Ειδικότερα σε σχέση με τον ισχυρισμό της Παραπονούμενης (που κατά την ίδια αποτέλεσε και τη γενεσιουργό αιτία του περιστατικού) ότι ο ίδιος είχε εντοπίσει ένα αριθμό κινητού τηλεφώνου στην τηλεφωνική συσκευή της, χωρίς καταχωρημένο όνομα, το οποίο άνηκε στον αποβιώσαντα πατέρα της αρχικά και μετά στον Κατηγορούμενο, διερωτήθηκε πως δεν είναι δυνατόν, να μην ήξερε ή να μην θυμόταν ο ίδιος τηλεφωνικό αριθμό που χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Επιπλέον, αρνήθηκε ότι έσπασε έπιπλα ή αντικείμενα και υποστήριξε πως αυτά που ανέφερε η Παραπονούμενη και η μητέρα της βρίσκονται μέχρι και σήμερα στο σπίτι της ενώ αρνήθηκε και το ότι χτύπησε την Παραπονούμενη ενώπιον των παιδιών τους. Για το περιστατικό της 18.5.19, αποτέλεσε ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι επιστέφοντας από τη νυχτερινή έξοδο που είχαν με την Παραπονούμενη, παρέλαβαν τα παιδιά τους από το σπίτι των γονέων του και επέστρεψαν στο σπίτι τους και πως σε καμμιά περίπτωση δεν άφησε την Παραπονούμενη και τα παιδιά του εκεί και να φύγει ξανά, αλλά ούτε και διημείφθησαν τα όσα η Παραπονούμενη ανέφερε, μεταξύ του ιδίου και των γονέων του, ούτε κλήθηκαν τα αδέλφια του από τη μητέρα του ώστε να επέμβουν. Για το περιστατικό της 21.5.19, το μόνο που αποδέχτηκε είναι ότι η Παραπονούμενη του ζήτησε να χωρίσουν, προσθέτοντας ότι ο ίδιος το αποδέχθηκε και της ζήτησε να χωρίσουν φιλικά. Ως προς τα όσα επακολούθησαν σύμφωνα με την Παραπονούμενη, ανέφερε ότι ουδέποτε συνέβησαν και ότι τούτο καταδεικνύεται κατά τον ίδιο και από τη διιστάμενη εκδοχή που προώθησαν η Παραπονούμενη και η Μ.Κ.
6. Για το περιστατικό της 14.1.22, αποτέλεσε θέση του ότι την επίδικη ημέρα, δεν μπορούσε να επιστρέψει τα παιδιά στην Παραπονούμενη διότι είχε χαλάσει το δικό του όχημα και ήθελε να συνεννοηθεί μαζί της ως προς το που θα συναντηθούν να της παραδώσει τα παιδιά. Η Παραπονούμενη, μη πιστεύοντας τον, ειδοποίησε την Αστυνομία η οποία με τη σειρά της επικοινώνησε μαζί του και διευθετήθηκε συνάντηση τους σε πρατήριο βενζίνης στη Δερύνεια όπου εκεί η Παραπονούμενη μετέβη με τον θείο της. Ο ίδιος έφτασε εκεί με βαν, που χρησιμοποιούσε για την εργασία του και όχι με το όχημα του ως ισχυρίστηκε η Παραπονούμενη. Στάθμευσε το όχημα του στην πλευρά του αυτοκινήτου που καθόταν ο θείος της Παραπονούμενης και κατέβηκε από το βαν για να της παραδώσει τα παιδιά. Ουδέποτε ανέφερε τα όσα η Παραπονούμενη και ο Μ.Κ.6 ισχυρίστηκαν ότι είπε, προβάλλοντας τη θέση ότι τα μόνα λόγια που ειπώθηκαν μεταξύ τους ήταν τα όσα η Παραπονούμενη του είπε, δηλαδή «αρέσκει μου που περιπαίζεις τους Αστυνομικούς ότι εχάλασε το αυτοκίνητο σου», με τον ίδιο να της απαντά ότι όντως το αυτοκίνητο του είχε πρόβλημα και ότι δεν θα έπρεπε να του φωνάζει γιατί ήταν αλήθεια, εξ ου και πήγε εκεί με το βαν. Αποτέλεσε ισχυρισμό του ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης και του Μ.Κ.6 σε σχέση με τα πιο πάνω, αντιφάσκει διότι τα όσα ανέφεραν δεν είναι η αλήθεια. Ούτε είναι αλήθεια το ότι εξαιτίας του παραπάνω περιστατικού, η Παραπονούμενη αποφάσισε να τον καταγγείλει, μιας και τα όσα κατήγγειλε που αφορούν παρελθόντα του παραπάνω γεγονότος χρόνου, είναι πολύ πιο σοβαρά. Υποστήριξε δε πως εάν πράγματι συνέβαιναν τα όσα η Παραπονούμενη του καταλογίζει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, κάποιος θα έβλεπε τους μώλωπες και εν πάση περιπτώσει θα τον εγκατέλειπε ενωρίτερα. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά της 1.1.18, Ιανουαρίου και Απριλίου του 2019 ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ουδεμία αναφορά γίνεται στις καταθέσεις της Παραπονούμενης, ως επίσης ότι ειδικότερα για τον Ιανουάριο του 2018, τα πράγματα δεν έγιναν ως περιεγράφηκαν από την Παραπονούμενη μιας και το προηγούμενο βράδυ της 31.12.17 το είχαν περάσει στο εξοχικό του πατέρα του, το οποίο βρίσκεται ακριβώς πίσω από το σπίτι τους και έφυγαν από εκεί γύρω στις 01:30-02:00 διότι την επόμενη ημέρα, είχε καλέσει φίλους και συγγενείς στο σπίτι τους για φαγητό και έπρεπε να ξυπνήσει πρωί. Ανέφερε επιπρόσθετα ότι ο ισχυρισμός της Παραπονούμενης ότι ο ίδιος έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών, ότι εντόπισαν μέλη του οικογενειακού του περιβάλλοντος, κοκαΐνη στην κατοχή του καθώς και ότι οι γονείς του είχαν μεταβεί σε χημείο στην Λάρνακα για να δουν πως θα μπορούσαν να επαληθεύσουν ότι ο ίδιος κάνει χρήση ναρκωτικών, είναι αποκυήματα της φαντασίας της Παραπονούμενης επισημαίνοντας ότι δεν είχε ποτέ προηγουμένως δικαστεί, για τέτοιου είδους αδικήματα από Δικαστήριο. Επίσης, αποτέλεσε θέση του Κατηγορούμενου ότι η Παραπονούμενη, ουδέποτε είδε όπλο στο αυτοκίνητο του και δη στις 08.01.22, προσθέτοντας ότι αυτό που είδε ήταν θήκη της στέκας του μπιλιάρδου. Αποτέλεσε επίσης θέση του, ότι το ψευδές των ισχυρισμών της Παραπονούμενης φαίνεται και από το ότι όλα τα καταγγελθέντα περιστατικά, με τον τρόπο που περιεγράφηκαν από την Παραπονούμενη, φαίνονται να έχουν μια σταθερή χρονική διάρκεια περίπου 10 λεπτών και επαναλαμβάνονται με το ίδιο μοτίβο ενώ επίσης επεσήμανε ότι ουδείς άκουσε τις φωνές της παρά το ότι η ίδια ανέφερε ότι φώναζε πολύ δυνατά. Τόνισε δε πως δεν είναι δυνατόν να τη βίασε όταν η ίδια ήταν αυτή που του ζητούσε συχνά να κάνουν σεξ, είτε στο σπίτι, είτε στο αυτοκίνητο όταν επέστρεφαν από νυχτερινές εξόδους, ενώ επίσης επεσήμανε πως πολλοί ισχυρισμοί της όπως το ότι θα την έριχνε στην γεννήτρια είναι εκ των υστέρων σκέψη της, διότι ουδέποτε το ανέφερε στην κατάθεση της και επιπρόσθετα, στο σπίτι δεν υπάρχει τέτοια γεννήτρια. Η Μ.Υ.2, αδελφή του Κατηγορούμενου, καταθέτοντας αναφέρθηκε στη σχέση της με τον Κατηγορούμενο και την Παραπονούμενη, απέρριψε το ενδεχόμενο χρήσης ναρκωτικών από τον πρώτο, περιέγραψε ως τυπική τη σχέση της με την Παραπονούμενη λέγοντας πως την έβλεπε μια με δυο φορές την εβδομάδα, ότι δεν είδε οτιδήποτε πάνω της, που να την κάνει να υποπτευθεί ότι αυτή είχε υποστεί βία, ότι ούτε η Παραπονούμενη της ανέφερε ποτέ, στο πλαίσιο πιο προσωπικών συζητήσεων που είχαν, οτιδήποτε σχετικό και ότι αν έβλεπε μελανιές ή κτυπήματα πάνω της, θα τη ρωτούσε από που αυτές προέρχονταν. Περιέγραψε τη σχέση Κατηγορούμενου - Παραπονούμενης ως πολύ καλή και ιδανική, λέγοντας ότι όσες φορές τους έβλεπε μαζί, αυτοί ήταν αγαπημένοι, ότι με τον Κατηγορούμενο και την Παραπονούμενη, έβγαιναν πολλές φορές έξω τα βράδια, πήγαιναν κυρίως σε ταβέρνες και εστιατόρια τόσο όλοι μαζί, όσο και η ίδια μαζί με την Παραπονούμενη ενώ επίσης ανέφερε ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ίδια έμενε στο σπίτι και πρόσεχε τα παιδιά του ζευγαριού, για να βγαίνουν οι δυο τους έξω, κάτι που γινόταν συνήθως το Σάββατο, μιας και η ίδια δεν εργαζόταν τις Κυριακές. Περιπλέον ανέφερε ότι δεν είχε προσέξει ποτέ οτιδήποτε, κατά την επιστροφή της Παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου από την έξοδο τους και οι δύο τους φαίνονταν μια χαρά μεταξύ τους, ούτε είδε τον Κατηγορούμενο να φεύγει από το σπίτι μετέπειτα. Η μάρτυρας επίσης αναφέρθηκε στην παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2018, για να υποστηρίξει ότι το βράδυ εκείνο το πέρασαν στο σπίτι του πατέρα τους και ότι την επομένη έφαγαν μεσημεριανό στο σπίτι του Κατηγορούμενου, αναφέροντας διάφορους λόγους ως προς το γιατί το θυμόταν, ότι ήταν παρούσα όταν μετά τον χωρισμό η Παραπονούμενη πήγε για να πάρει τα πράγματα της από το σπίτι όπου έμεναν, χωρίς όμως να της έχει δώσει οτιδήποτε ή να της έχει πει τί να πάρει, ότι η Παραπονούμενη έχοντας πάει εκεί μαζί με τη γιαγιά της και ακόμη δύο θείους της, φόρτωσαν όλα τα πράγματα στο διπλοκάμπινο τους όχημα και ότι πέραν από τα προσωπικά της αντικείμενα η Παραπονούμενη, είχε πάρει και όλα τα έπιπλα που βρίσκονταν στο σπίτι και ότι δεν υπήρχαν σπασμένα έπιπλα στο εν λόγω σπίτι. Επίσης ανέφερε ότι το ποτό του αδελφού της είναι η μπύρα, ότι με την Παραπονούμενη, δεν έχει πλέον οποιεσδήποτε σχέσεις και είναι πικραμένη μαζί της εξαιτίας κάποιου περιστατικού που έγινε μετά τον χωρισμό της από τον Κατηγορούμενο, όπου η Παραπονούμενη της επέστρεψε δώρα, που η ίδια είχε αγοράσει στα παιδιά. Αντεξέταστηκε εκτεταμένα σε σχέση με τους λόγους που έδωσε ως προς το γιατί θυμόταν τα γεγονότα της Παραμονής Πρωτοχρονιάς του 2018 αλλά και σε σχέση με τα ίδια τα γεγονότα της εν λόγω ημερομηνίας, ως προς τους λόγους που οδήγησαν το ζευγάρι στο χωρισμό αλλά και ως προς το πώς μπορεί να είναι βέβαιη ως προς τη μη χρήση ουσιών από τον αδελφό της εφόσον δεν διέμενε συνεχώς μαζί του. Επιπλέον αντεξετάστηκε ως προς το εάν τσακώθηκε ποτέ με τον Κατηγορούμενο και κατέληξαν στην Αστυνομία, ζήτημα σε σχέση με το οποίο επέλεξε να μην απαντήσει. O M.Y.3 ανέφερε ότι είναι φίλος και κουμπάρος του Κατηγορούμενου, τον οποίο γνωρίζει από το 2013, ότι ο ίδιος και η σύζυγος του, έκαναν παρέα με τον Κατηγορούμενο και την Παραπονούμενη, ότι τους επισκέπτονταν στο σπίτι τους ή πήγαιναν μαζί τους περίπατο, ή σε ταβέρνες, ότι εξόδους είχαν με τον Κατηγορούμενο και χωρίς τις συζύγους τους καμμιά φορά την εβδομάδα αλλά όχι κάθε βδομάδα και ότι παρότι εξακολουθούν να είναι φίλοι δεν βρίσκονται πλέον συχνά μαζί, ούτε βγαίνουν μαζί έξω, εξαιτίας των εργασιών τους αλλά και του χωρισμού του Κατηγορούμενου. Επίσης ανέφερε ότι κατά τις εξόδους τους κατανάλωναν συνήθως μπύρα, απέρριψε το ενδεχόμενο χρήσης ουσιών από τον Κατηγορούμενο, αφού δεν τον είδε ποτέ να κάνει χρήση ούτε να έχει στην κατοχή του ναρκωτικά ενώ επίσης περιέγραψε ως καλή τη σχέση του ζεύγους, λέγοντας ότι η Παραπονούμενη δεν είχε παραπονεθεί ποτέ στον ίδιο ή τη γυναίκα του, ότι ο Κατηγορούμενος την κακοποιούσε με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε είχε προσέξει οτιδήποτε στη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου προς την Παραπονούμενη, την οποία χαρακτήρισε «φυσιολογική» και δεν είδε ποτέ την Παραπονούμενη να είναι κτυπημένη, ή κλαμένη. Επίσης ανέφερε ότι κατά τις επισκέψεις του στο σπίτι του Κατηγορούμενου και της Παραπονούμενης, δεν πρόσεξε οποιαδήποτε αλλαγή στα έπιπλα του σπιτιού, πλην του ότι αλλάχθηκε το τραπέζι το οποίο είχε σπάσει, χωρίς να γνωρίζει πως, ότι ποτέ η Παραπονούμενη δεν ανέφερε στον ίδιο ή στη σύζυγο του ότι ο Κατηγορούμενος σπάζει έπιπλα και πως αν η Παραπονούμενη είχε αναφέρει κάτι στη σύζυγο του, αυτή θα του το είχε αναφέρει. Τέλος αναφέρθηκε σε περιστατικό που έγινε στο σπίτι του, μετά τον χωρισμό του Κατηγορούμενου με την Παραπονούμενη, όπου άκουσε την Παραπονούμενη, να λέει στη σύζυγο του τη φράση «εγώ εν θα ησυχάσω ώσπου να τον δω φυλακή». Αντεξετάστηκε μεταξύ άλλων αναφορικά με τη φράση αυτή και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες την άκουσε, ως προς τους λόγους χωρισμού του ζευγαριού, το λόγο που ήταν σπασμένο το τραπέζι που είδε καθώς και ως προς τους λόγους για τους οποίους δηλώνει βεβαιότητα για τη μη ενασχόληση του Κατηγορούμενου με τα ναρκωτικά ή το κυνήγι, αλλά και σε σχέση με το εάν ο Κατηγορούμενος ήταν άτομο ήρεμο που δεν έμπλεκε σε καβγάδες και δεν είχε μπερδέματα με την Αστυνομία. Ο Μ.Υ.4, αδελφός του Κατηγορούμενου, υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 6 στην οποία περιγράφει την εμπλοκή του στο περιστατικό της 14.1.22, όπου αναφέρει ότι του είχε τηλεφωνήσει η Παραπονούμενη για να του πει ότι ο Κατηγορούμενος δεν της επέστρεφε τα παιδιά ως όφειλε, ότι αυτός της είπε ότι θα τον πάρει τηλέφωνο, πράγμα που έπραξε και ότι παίρνοντας τον τηλέφωνο αυτός του ανέφερε ότι συνεννοήθηκαν με την Παραπονούμενη να βρεθούν στις 20:30 για να της πάρει τα παιδιά, πράγμα που είπε στην Παραπονούμενη, η οποία του επιβεβαίωσε ότι πράγματι της είχε αποστείλει σχετικό μήνυμα, επισημαίνοντας του όμως ότι ήταν υποχρέωση του Κατηγορούμενου να της πάρει τα παιδιά. Περαιτέρω ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις σχέσεις του με την Παραπονούμενη περιγράφοντας τις ως πολύ καλές, σε βαθμό που ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που της ανακοίνωσε το θάνατο του πατέρα της, ότι αυτή ποτέ δεν του ανέφερε οποιοδήποτε πρόβλημα στη σχέση της με τον αδελφό του, ούτε παραπονέθηκε για άσκηση βίας, ούτε όμως ο ίδιος πρόσεξε κάτι πάνω της που να τον ανησυχήσει. Επίσης ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν έκανε χρήση ναρκωτικών αλλά μόνο κάπνιζε τσιγάρο και ότι με την Παραπονούμενη και τον Κατηγορούμενο συνήθιζαν να συνευρίσκονται σε οικογενειακά τραπέζια, ότι σπανίως έβγαιναν έξω σε εστιατόρια πλην όμως την Παραπονούμενη, την έβλεπε κάθε εβδομάδα, ειδικότερα τις πρωινές ώρες, που η Παραπονούμενη βρισκόταν στο σπίτι της μητέρας του. Επίσης αναφέρθηκε στην Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2018, λέγοντας πως την πέρασαν στο περιβόλι του πατέρα του στις Βρυσούλλες, ενώ επιπλέον αναφέρθηκε και στο τί έκαναν την επομένη ως και τους λόγους για τους οποίους θυμόταν την εν λόγω ημερομηνία. Ανέφερε επίσης ότι ποτέ δεν κλήθηκε από την οικογένεια του να επέμβει σε οποιοδήποτε περιστατικό σε σχέση με τον Κατηγορούμενο και δεν γνώριζε εάν υπήρχαν από μέρους του Κατηγορούμενου προς την Παραπονούμενη, οφειλόμενα ποσά διατροφών και ότι πάντως τώρα τα ποσά διατροφών προς την Παραπονούμενη, πληρώνονται κανονικά. Αντεξετάστηκε μεταξύ άλλων σε σχέση με τις αναφορές του για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2018 ως και την ημέρα της Πρωτοχρονιάς του 2018, για το λόγο του χωρισμού του Κατηγορούμενου με την Παραπονούμενη και το αν αυτό ήταν ζήτημα που συζητήθηκε στην οικογένεια, για το αν ο Κατηγορούμενος προέβαινε σε χρήση ουσιών, αν πήγαινε κυνήγι και αν ο ίδιος είχε ακούσει να λέγεται ότι η Παραπονούμενη ασκούσε βία στα παιδιά της. O M.Y.5, πατέρας του Κατηγορούμενου, καταθέτοντας αναφέρθηκε στις σχέσεις του ιδίου και της συζύγου του με την Παραπονούμενη πριν το χωρισμό του ζεύγους, τις οποίες χαρακτήρισε ως άριστες, σημειώνοντας όμως ότι πλέον η Παραπονούμενη δεν ανταποκρίνεται στα μηνύματα και τις κλήσεις τους. Αναφέρθηκε στο ζήτημα των διατροφών, απέκλεισε το ενδεχόμενο χρήσης ναρκωτικών από τον Κατηγορούμενο ενώ απέρριψε και τη θέση ότι μετέβηκαν με την Παραπονούμενη και την σύζυγο του σε χημείο για να διερευνήσουν τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να διαπιστώσουν αν ο Κατηγορούμενος προέβαινε σε χρήση ναρκωτικών. Επίσης ανέφερε ότι ποτέ η Παραπονούμενη δεν ανέφερε στον ίδιο ή τη σύζυγο του, ότι ο Κατηγορούμενος της συμπεριφερόταν άσχημα, ούτε πρόσεξε ποτέ οποιοδήποτε σημάδι στην Παραπονούμενη που να τους βάλει σε υποψίες ότι της ασκείτο βία. Ούτε κάλεσε ποτέ, οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα παιδιά του, ώστε να τον βοηθήσουν σε σχέση με τον Κατηγορούμενο και εν γένει ήταν η θέση του ότι τόσο ο ίδιος με τα παιδιά του, αλλά και τα παιδιά του μεταξύ τους, έχουν άριστες σχέσεις. Πολύ καλή περιέγραψε και τη σχέση Κατηγορούμενου - Παραπονούμενης, λέγοντας πως δεν τους είδε ποτέ να τσακώνονται, ότι ήταν πάντοτε αγαπημένοι και ότι ο λόγος για τον οποίο πιστεύει ότι η Παραπονούμενη προχώρησε σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου, είναι διότι ήθελε να της προσφέρουν χρήματα, προκειμένου στη συνέχεια να αποσύρει το παράπονο της. Περιπλέον ανέφερε ότι σε αρκετές περιπτώσεις, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας, όσο και κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενόσω ο Κατηγορούμενος και η Παραπονούμενη ήταν παντρεμένοι, έτυχε να έχουν μαζί με τη σύζυγο του υπό τη φύλαξη τους, τα παιδιά τους, χωρίς ωστόσο ποτέ, ο Κατηγορούμενος να πάρει την Παραπονούμενη στο σπίτι και να φύγει ξανά μόνος, αφού κατά την επιστροφή τους με την Παραπονούμενη, έπαιρναν τα παιδιά τους και επέστρεφαν το σπίτι τους στις Βρυσούλες. Περαιτέρω αναφέρθηκε στο τί έκαναν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2018, στο πού έφαγαν την ημέρα της Πρωτοχρονιάς καθώς και στους λόγους για τους οποίους θυμόταν τα γεγονότα αυτά. Αντεξετάστηκε μεταξύ άλλων σε σχέση με τα γεγονότα της παραμονής και της ημέρας της Πρωτοχρονιάς του 2018 ως και σε σχέση με το εάν συζήτησε τα γεγονότα αυτά με τα παιδιά του πριν προσέλθει να μαρτυρήσει. Επίσης αντεξετάστηκε σε σχέση με το λόγο χωρισμού του Κατηγορούμενου και της Παραπονούμενης, αλλά και για το λόγο για τον οποίο η Παραπονούμενη προέβη σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου για βιασμό, τον οποίο απέδωσε σε προσπάθεια της ίδιας να αποκομίσει χρήματα, ενώ επίσης αντεξετάστηκε και σε σχέση με τα ζητήματα διατροφής που ανέκυψαν μεταξύ τους μετά τη διάσταση. Περιπλέον αντεξετάστηκε σε σχέση με το εάν είχε εμπλοκή στην επανασύνδεση του ζεύγους κατά τον Φεβρουάριο του 2019 όπου αναφέρθηκε στην «αμνησία» που έπαθε λόγω χτυπήματος που υπέστη, ενώ επίσης αντεξετάστηκε σε σχέση με τα γεγονότα της 18.5.19-19.5.19, όπου πλην του ότι πράγματι πρόσεχαν τα παιδιά για να βγει έξω ο Κατηγορούμενος με την Παραπονούμενη, δεν θυμόταν οτιδήποτε άλλο για την εν λόγω ημερομηνία. Ερωτήθηκε επίσης για το εάν ο ίδιος κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία για βία στην οικογένεια, ενώ επίσης αντεξετάστηκε και σε σχέση με την ισχυριζόμενη βία που η Παραπονούμενη κατά τον ίδιο ασκούσε στα παιδιά του ζεύγους.
7. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας - Ευρήματα Έχουμε παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και εξετάσαμε όπως επιβάλλεται τη μαρτυρία τους, καθώς και κάθε άλλη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί υπό μορφή δηλώσεων ή εγγράφων εν τη εννοία του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
8. Είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία των μαρτύρων και την ως άνω μαρτυρία, προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων επί των πραγματικών γεγονότων. Αρχίζοντας από τις αστυνομικούς Μ.Κ.4, Μ.Κ.5 και Μ.Κ.7, πρέπει να πούμε πως αυτές δεν γνώριζαν οιονδήποτε εκ των εμπλεκομένων μερών, ούτε και διαφάνηκε να έχουν οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Επρόκειτο δηλαδή για ανεξάρτητες μάρτυρες. Ειδικότερα οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.7 μαρτύρησαν καθηκόντως ως προς το πώς αντιλήφθηκαν τα πράγματα και περιέγραψαν πειστικά τον ρόλο και την έκταση της ανάμειξης τους στη διερεύνηση της υπόθεσης. Της δε Μ.Κ.5, η μαρτυρία ήταν πολύ περιορισμένη, αφού κλήθηκε ουσιαστικά για να επιβεβαιώσει την ύπαρξη καταγγελίας κατά την 13.2.19, από πλευράς Παραπονούμενης εναντίον του Κατηγορούμενου. Αρχίζοντας από τη Μ.Κ.4 πρέπει να πούμε πως άφησε στο Δικαστήριο πολύ καλή εντύπωση. Με τρόπο καθ' όλα πειστικό απέρριψε τις θέσεις που της αποδόθηκαν περί πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης, τόσο υπό την έννοια της μη επεξήγησης των δικαιωμάτων του Κατηγορούμενου και μη λήψης κατάθεσης από αυτόν, όσο και αναφορικά με τις εν γένει ενέργειες στις οποίες προέβη κατά τη διερεύνηση και τη μεροληψία που στην ουσία της αποδόθηκε. Συγκεκριμένα η Μ.Κ.4 επί του ζητήματος της επεξήγησης των δικαιωμάτων, ανέφερε ότι δόθηκαν τα δικαιώματα στον Κατηγορούμενο, ο οποίος υπέγραψε ότι τα παρέλαβε, χωρίς εν τέλει επί τούτου να της τεθεί οποιαδήποτε συγκεκριμένη υποβολή, ότι ο Κατηγορούμενος δεν προέβη σε τέτοια παραλαβή και υπογραφή. Επίσης η μάρτυρας ανέφερε ότι, εξ όσων θυμόταν, ο Κατηγορούμενος μίλησε και με δικηγόρο και ότι ήταν πάντως κατ' επιλογήν του που περιορίστηκε να απαντήσει στη γραπτή κατηγορία λέγοντας ότι είναι όλα ψέματα και που δεν έδωσε κατάθεση, χωρίς και πάλιν να της τεθεί κατά τρόπο συγκεκριμένο ότι αυτό που ανέφερε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Εξάλλου επί του συγκεκριμένου ζητήματος, άκρως πειστική μαρτυρία έδωσε και η Μ.Κ.7, η οποία επίσης άφησε καλή εντύπωση και η οποία πολύ φυσικά ανέφερε κατά την αντεξέτασή της για το ίδιο ζήτημα, ότι ο Κατηγορούμενος απασχόλησε το κλιμάκιο με άλλη υπόθεση, ότι από την ημερομηνία της άλλης καταγγελίας είχε φύγει από την οικία του πατέρα του και δεν εντοπιζόταν και ότι εν τέλει η ίδια τον συνάντησε τυχαία σε ταβέρνα στη Σωτήρα στις 21.2.22, όπου τον κάλεσε να παρουσιαστεί στις 22.2.22 για να ανακριθεί και να κατηγορηθεί, πράγμα το οποίο ο Κατηγορούμενος πράγματι έπραξε. Τόνισε δε και αυτή πως του δόθηκε η επιλογή να δώσει κατάθεση και πως αυτός αρνήθηκε, αφού είχε συνομιλήσει με (άντρα) δικηγόρο, ο οποίος του είχε δώσει ανάλογη νομική συμβουλή. Η μαρτυρία της αυτή, συνάδει πλήρως τόσο με το Τεκμήριο 3 (γραπτή κατηγορία ημερ. 22.2.22), ως και τη μαρτυρία της Μ.Κ.5 και την αποδεχόμαστε. Ως προς την παράλειψη να λάβει καταθέσεις από πρόσωπα που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στη διερεύνηση, η Μ.Κ.4 αναφέρθηκε στις ενέργειες της, εξηγώντας ότι στο πλαίσιο διερεύνησης έλαβε κατάθεση και από τον αδελφό του Κατηγορούμενου (Μ.Υ.4), ενώ επίσης συνομίλησε και με τον πατέρα του Κατηγορούμενου, με τον οποίο βρισκόταν σε επικοινωνία λόγω της άλλης καταγγελίας που ο τελευταίος προωθούσε κατά του Κατηγορούμενου τότε. Επίσης προσπάθησε να λάβει κατάθεση και από τη θεία του Κατηγορούμενου (Π.Ζ.), η οποία διέμενε σε οικία που γειτνιάζει με την οικία στην οποία διέμενε το ζεύγος και η οποία της ανέφερε προφορικά ότι για το χρονικό διάστημα που διέμεναν δίπλα της, η Παραπονούμενη με τον Κατηγορούμενο είχαν συχνές λογομαχίες μεταξύ τους και ότι συχνά άκουγε αντικείμενα να σπάζουν και πως παρά ταύτα η ίδια δεν ήθελε να προβεί σε κατάθεση. Αδυνατούμε πραγματικά να αντιληφθούμε τη θέση της υπεράσπισης ότι η μάρτυρας όφειλε να ερωτήσει το πρόσωπο αυτό προφορικά «περισσότερα πράγματα», δεδομένου του ότι αφενός ήταν σαφές ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση και αφετέρου του ότι η υπεράσπιση εν πάση περιπτώσει δεν αποδεχόταν τα όσα η Μ.Κ.4 μετέφερε ως λεχθέντα στην ίδια από την Π.Ζ.. Σε σχέση δε με τη θέση της υπεράσπισης ότι το εν λόγω πρόσωπο (Π.Ζ.), είχε αναφέρει στη μάρτυρα ότι προέβη σε καταγγελία εναντίον της Παραπονούμενης και η ίδια δεν το κατέγραψε, σημειώνουμε αφενός ότι η μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση αυτή και αφετέρου, δεν βλέπουμε πως θα μπορούσε να επηρεάσει τη διερεύνηση, η ισχυριζόμενη αυτή παράλειψη. Ούτε όμως και προκύπτει να υπήρχε πρόθεση απόκρυψης του γεγονότος αυτού από την κατηγορούσα αρχή, αφού η ίδια η Παραπονούμενη αναφέρθηκε σε αυτό, αποδεχόμενη μάλιστα ευθέως, ότι όντως είχε τραβήξει την Π.Ζ. από τα μαλλιά. Ως προς την επιλογή της Μ.Κ.4 να αναφερθεί στην καταγγελία στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος εναντίον της Παραπονούμενης ως το Τεκμήριο 5, σε σχέση με την οποία, μετά από διερεύνηση, δεν προέκυψε η διάπραξη ποινικού αδικήματος και εν τέλει δεν ασκήθηκε δίωξη εναντίον της, η Μ.Κ.4 με πειστικότητα εξήγησε το λόγο που επέλεξε την καταγγελία αυτή, καταρρίπτοντας την όποια υπόνοια περί έλλειψης αντικειμενικότητας ή μεροληψίας της. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι αφενός ήθελε να καταδείξει ότι και εναντίον της Παραπονούμενης είχε υποβληθεί καταγγελία που ενείχε το στοιχείο της βίας αλλά και διότι οι υπόλοιπες καταγγελίες που παραδεκτώς είχαν μεταξύ τους, αφορούσαν άλλου είδους καταγγελίες, όπως παραβιάσεις του διατάγματος επικοινωνίας και ως τέτοιες δεν ήταν τόσο σχετικές. Η μάρτυρας βέβαια δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι εξαίρεση αποτελούσε μια ακόμα υπόθεση που αφορούσε καταγγελία της Παραπονούμενης εναντίον του Κατηγορούμενου και για την οποία θα κατέθετε η Μ.Κ.5 που προέβη στη σχετική καταχώρηση και η οποία (Μ.Κ.5) πράγματι έδωσε στη συνέχεια σχετική μαρτυρία (βλ. Έγγραφο Ζ). Τα πιο πάνω θεωρούμε ενδεικτικά της αντικειμενικότητας της αλλά και της προσπάθειας της να δώσει μια όσο πιο ολοκληρωμένη εικόνα του φάσματος εντός του οποίου εμπίπτει η παρούσα υπόθεση. Σημειώνουμε δε πως παρά την αρχική ένσταση που υπήρξε στην κατάθεση του Τεκμηρίου 5, εν τέλει δεν υπήρξε αντεξέταση επί της αυθεντικότητας ή ορθότητας αυτού, ούτε και έγινε υποβολή ή προσήχθη μαρτυρία από πλευράς υπεράσπισης πως η εν λόγω καταγγελία στην οποία είχε προβεί ο Κατηγορούμενος, είχε άλλη κατάληξη. Η δε υποβολή ότι υπήρχαν και άλλες υποθέσεις τις οποίες θα έθετε ο Κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου παρέμεινε βέβαια μετέωρη, αφού δεν τέθηκαν οποιεσδήποτε άλλες υποθέσεις βίας ενώπιον μας που να αφορούν την Παραπονούμενη, παρόλο που σίγουρα παρέμεινε αναντίλεκτο πως, άλλες υποθέσεις μεταξύ των δύο υπήρξαν, αφορώσες όμως κυρίως το διάταγμα επικοινωνίας. Ως προς την ορθότητα λήψης της πρώτης κατάθεσης της Παραπονούμενης, η οποία επίσης τέθηκε εν αμφιβόλω, η Μ.Κ.4 ήταν σαφέστατη ότι είχε προηγηθεί συζήτηση μεταξύ τους στο πλαίσιο λήψης του ιστορικού και ότι ακολούθως λήφθηκε η κατάθεση της, αποδεχόμενη όμως σαφέστατα ότι γινόντουσαν στην πορεία διευκρινιστικές ερωτήσεις, πράγμα το οποίο σίγουρα συνάδει και εξηγεί και την αναφορά της Παραπονούμενης ότι η κατάθεση της είχε ληφθεί αφού της υποβάλλονταν ερωτήσεις. Με πειστικότητα επίσης εξήγησε ότι ένεκα του ότι η Παραπονούμενη είχε αναφερθεί σε συμπεριφορά που επαναλαμβάνετο για μια μεγάλη χρονική περίοδο κατά τα Σαββατοκύριακα, η ίδια δεν ζήτησε περαιτέρω λεπτομέρειες των περιστατικών από την Παραπονούμενη. Εξάλλου δεν υποδείχθηκε με ποιο συγκεκριμένο τρόπο έχει επηρεαστεί ο Κατηγορούμενος από το γεγονός αυτό ή πώς θα άλλαζε η υπερασπιστική γραμμή του, αν διευκρινίζονταν από τότε τα τρία περιστατικά στα οποία αναφέρθηκε η Παραπονούμενη με την προφορική της μαρτυρία, τη στιγμή μάλιστα που σαφής θέση του ήταν πως ποτέ δεν επέδειξε σεξουαλική βία έναντι της Παραπονούμενης. Ούτε όμως από τη λήψη της συμπληρωματικής κατάθεσης της Παραπονούμενης προέκυψε οτιδήποτε μεμπτό, αφού η Μ.Κ.7 επεξήγησε και αυτή με σαφήνεια και σταθερότητα πως, για συγκεκριμένους λόγους έκρινε ότι θα έπρεπε να λάβει συμπληρωματική κατάθεση από την Παραπονούμενη και δη για να διευκρινίσει το ζήτημα του άμεσου παραπόνου, της κακόβουλης ζημιάς στα κινητά της, του όπλου καθώς και ένα σημείο που αφορούσε την άσκηση βίας. Έγινε βέβαια πολύς λόγος από την υπεράσπιση ότι ήταν ελλιπής η συμπληρωματική κατάθεση που λήφθηκε, αφού η Παραπονούμενη δεν κλήθηκε να περιγράψει τη θήκη του όπλου, δεν ρωτήθηκε λεπτομέρειες για τους μώλωπες, ή για τον πόνο στον αυχένα, ή ακόμα και για το πού βρίσκονται τα σκισμένα ρούχα της και ποιοι ήταν οι φίλοι του Κατηγορούμενου με τους οποίους έβγαινε έξω. Παρά το ότι όμως τα πιο πάνω αποτελούν ζητήματα για τα οποία όντως θα μπορούσε να ερωτάτο, δεν εντοπίζουμε ούτε καταδείχθηκε κατά τρόπο συγκεκριμένο, πώς το γεγονός ότι δεν ερωτήθηκε, επηρέασε την υπεράσπιση και μάλιστα σε βαθμό που να πλήττεται το δικαίωμα του Κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη. Ειδικά, εφόσον η υπεράσπιση είχε την ευχέρεια να αντεξετάσει και αντεξέτασε την Παραπονούμενη εκτεταμένα, συμπεριλαμβανομένων και επί των ως άνω ζητημάτων και είχε την ευχέρεια να καλέσει και όποιους εκ των φίλων του Κατηγορούμενου πίστευε ότι θα μπορούσαν να βοηθήσουν την υπεράσπιση του. Συνεπώς δεν διαβλέπουμε να προκύπτει ζήτημα μεροληψίας ή πλημμελούς διερεύνησης από πλευράς της αστυνομίας. Ούτε και θεωρούμε ότι μπορεί να συναχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα πλημμέλειας, ως εκ του γεγονότος ότι στο ημερολόγιο ενεργείας Τεκμήριο 4, δεν γίνεται αναφορά στο περιστατικό του πρατηρίου κατά την 14.1.
9. Και τούτο διότι, ως πολύ λογικά ανέφερε η Μ.Κ.4, το τί καταγράφεται στο ημερολόγιο ενεργείας είναι μια περίληψη και στην προκειμένη περίπτωση γίνεται αναφορά στους βιασμούς, επειδή ακριβώς ήταν το σοβαρότερο εκ των αδικημάτων που προέκυπτε από την υποβληθείσα καταγγελία. Η δε μαρτυρία της Μ.Κ.5 είχε πολύ περιορισμένη εμβέλεια, αφού ως ήδη λέχθηκε αφορούσε την καταγγελία την οποία υπέβαλε η Παραπονούμενη στις 13.2.19 στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας, καταγγελία την οποία έλαβε η ίδια η μάρτυρας και προς τούτο παρουσίασε το σχετικό ημερολόγιο ενεργείας ως Έγγραφο Ζ. Η ειλικρίνεια της ήταν εμφανής, αφού από την αρχή και ευθέως παραδέχθηκε ότι δεν ενθυμείτο το συγκεκριμένο περιστατικό, πράγμα καθ' όλα λογικό, με δεδομένη και την πάροδο τόσο μεγάλου χρόνου από το συμβάν, αλλά και του ότι αυτό, δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο που θα δικαιολογούσε την ενθύμηση του μετά από τόσο καιρό. Λογικό επόμενο ήταν και το ότι η ίδια δεν μπορούσε να θυμηθεί αν η Παραπονούμενη είχε, τότε, πάνω της οποιαδήποτε σημάδια βίας, όμως ήταν σαφής πως αν είχε και τα έβλεπε θα προσπαθούσε να την πείσει να προβεί σε καταγγελία. Εάν όμως επέλεγε να μην προβεί σε καταγγελία τότε, ως ανέφερε, δεν θα κατέγραφε το γεγονός αυτό στο ημερολόγιο ενεργείας, αλλά θα συμπληρώνονταν τα έντυπα για σκοπούς γραπτής ενημέρωσης του γραφείου ευημερίας, τα οποία εν πάση περιπτώσει είχαν συμπληρωθεί στη δεδομένη περίπτωση, ως εντόπισε από το Έγγραφο Ζ. Λογικό απότοκο της θέσης της Μ.Κ.5 ότι δεν ενθυμείτο το περιστατικό ήταν και η θέση της ότι δεν μπορούσε να είναι εντελώς βέβαιη αν το υπό καταγγελία περιστατικό έλαβε χώρα την ίδια τη μέρα της καταγγελίας (δηλαδή ενωρίτερα κατά τις πρωινές ώρες της 13.2.19) ή αν έγινε την προηγούμενη, 12.2.2019, ως καταγράφεται στο Έγγραφο Ζ. Ανέφερε δε και ορθώς, πως τούτο είναι στην ουσία ζήτημα που γνωρίζει η Παραπονούμενη και πως αυτό που κατέγραψε ήταν η δική της αντίληψη, χωρίς όμως να αποκλείει τούτη να ήταν εσφαλμένη. Βέβαια το ζήτημα αυτό πολύ λίγη σημασία έχει εν τέλει, αφού και ο Κατηγορούμενος αποδέχεται ότι ξημερώματα της 13.2.19 έλαβε χώρα μια αντιπαράθεση μεταξύ τους, χωρίς βεβαίως να αποδέχεται τα όσα του αποδίδονται και προβάλλοντας και ο ίδιος τις δικές του θέσεις. Όμως η ουσία παραμένει ότι υπήρξε συμβάν που έγινε κατά τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 13.2.19 και όχι στις 12.2.19, ασχέτως του ποια θα κριθεί πως ήταν εν τέλει η αιτία του συμβάντος και τα λοιπά περιστατικά που το συνθέτουν. Εν γένει η μαρτυρία και των τριών αυτών μαρτύρων χαρακτηριζόταν από ευθείς και λεπτομερείς απαντήσεις, χωρίς διάθεση υπεκφυγής. Η βασιμότητα των όσων ανέφεραν επιβεβαιώνεται και από την αντιπαραβολή της μαρτυρίας τους με τη λοιπή αξιόπιστη μαρτυρία στην υπόθεση, γραπτή και προφορική. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους στην οποία και βασιζόμαστε για να εξαγάγουμε ασφαλή για την υπόθεση συμπεράσματα, σημειώνοντας βεβαίως παράλληλα πως οι όποιες αναφορές της Μ.Κ.4, οι οποίες άπτονται της γνησιότητας των λεχθέντων από την Παραπονούμενη προς την ίδια και αποτελούν στην ουσία τη δική της αντίληψη ως εμπλεκόμενη στην ανακριτική διαδικασία, δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο το οποίο θα αξιολογήσει τη μαρτυρία της Παραπονούμενης, παρότι σίγουρα αποδεχόμαστε ότι γνήσια η μάρτυρας ανέφερε αυτά που αντελήφθη. Οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.6 από τη μια και η Μ.Υ.2 - Μ.Υ.5 από την άλλη, ήταν όλοι πρόσωπα που είχαν στενή ή συγγενική σχέση με την Παραπονούμενη και τον Κατηγορούμενο αντίστοιχα και ως εκ τούτου είχαμε συνεχώς και αδιάλειπτα κατά νου τον κίνδυνο η μαρτυρία και οι τοποθετήσεις τους, να επηρεάζονταν από την επιθυμία τους να βοηθήσουν την πλευρά με την οποία είχαν σχέση. Προσεγγίσαμε συνεπώς σε κάθε στάδιο τη μαρτυρία τους με την ανάλογη προσοχή. Ειδικότερα για τον Μ.Κ.6 σημειώνουμε πως ήταν παρών κατά το επεισόδιο στο πρατήριο στις 14.1.22, ενώ όλοι οι ως άνω μάρτυρες υποστήριξαν ότι ήταν γνώστες, ο καθένας με τον τρόπο του, διαφόρων πτυχών της σχέσης της Παραπονούμενης με τον Κατηγορούμενο και επί των ως άνω θεμάτων έδωσαν βασικά τις θέσεις τους και αντεξετάστηκαν. Βλέποντας τους Μ.Κ.3 και Μ.Κ.6 να καταθέτουν αλλά πολύ περισσότερο εξετάζοντας και αντιπαραβάλλοντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, κρίνουμε πως τόσο η διάθεση τους όσο και ουσία της μαρτυρίας τους ήταν τέτοια που έδιδαν την εντύπωση προσώπων που δεν προσήλθαν με πρόθεση να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, αλλά να καταθέσουν γεγονότα που οι ίδιοι βίωσαν. Οι απαντήσεις τους χαρακτηρίζονταν από αμεσότητα και φυσικότητα, ενώ διακρίναμε ότι πολλές φορές όπου δεν θυμούνταν κάτι για το οποίο ερωτούντο, δεν δίσταζαν να το παραδεχθούν, έστω και αν αυτό δεν θα ήταν επωφελές για την Παραπονούμενη. Αντίστοιχα διάχυτη ήταν και η διάθεση τους να παραδεχθούν στοιχεία της μαρτυρίας, τα οποία δυνατόν να αποδυνάμωναν τη δική τους μαρτυρία ή την εν γένει εκδοχή της Παραπονούμενης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τούτου ήταν η Μ.Κ.3, η οποία ανέφερε ευθαρσώς πως δεν γνώριζε κάτι για το περιστατικό της 19.5.19 και δεν προσπάθησε να αναφέρει οτιδήποτε επί του συγκεκριμένου ζητήματος, απλώς και μόνο για να βοηθήσει την εκδοχή της Παραπονούμενης. Mε την ίδια ειλικρίνεια, παραδέχθηκε επίσης πως για την ύπαρξη προβλημάτων στη σχέση του ζεύγους έμαθε το 2019, συνεπεία του περιστατικού της 13.2.19, ενώ για τους βιασμούς ανέφερε πως δεν έμαθε, παρά μόνο το 2021, αλλά και τότε χωρίς λεπτομέρειες. Περαιτέρω, χωρίς αναστολή, αποδέχθηκε ότι έκανε λάθος ως προς τον τρόπο με τον οποίο είχε ερμηνεύσει το διάταγμα επικοινωνίας που εκδόθηκε μετά το χωρισμό του ζεύγους, για όποια βέβαια σημασία θα μπορούσε να έχει το ζήτημα αυτό. Περαιτέρω με αντικειμενικότητα αποδέχθηκε και το ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος δεν έβγαινε στην κυριολεξία κάθε σαββατοκυρίακο και ότι εν πάση περιπτώσει έβγαινε και με την Παραπονούμενη. Αλλά και ο Μ.Κ.6 δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι ένεκα προβλήματος υγείας που αντιμετώπισε, δεν μπορούσε να φέρει την εικόνα του συμβάντος της 14.1.22 στο μυαλό του καθώς και ότι δεν θυμόταν συγκεκριμένες πτυχές του εν λόγω συμβάντος. Οι όποιες δε διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στη μαρτυρία τους, εν σχέσει με τη μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγορίας και δη της Παραπονούμενης, στις οποίες θα επανέλθουμε, θεωρούμε πως δεν αποτελούν ένδειξη αναξιοπιστίας αλλά αντιθέτως, ενδυναμώνουν τη μαρτυρία τους καταδεικνύοντας την απουσία προσυνεννόησης ως προς το τί θα κατέθεταν. Όπως εξάλλου έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. επί τούτου και την πολύ πρόσφατη απόφαση Δ.Β.Γ.Κ. v . Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 3/22, ημερ. 29.2.24), η μαρτυρία δεν εξετάζεται μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά ως ενιαίο σύνολο. Επί τούτου τονίζουμε ιδιαίτερα εν σχέσει με το επεισόδιο στο πρατήριο, στο οποίο θα γίνει αναλυτικότερη αναφορά κατωτέρω, ότι ο Μ.Κ.6 περιέγραφε διαδοχικά γεγονότα ενός επεισοδίου το οποίο εξελίχθηκε με αστραπιαία ταχύτητα και επομένως, οι όποιες διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στον τρόπο που αντελήφθη ή μετέφερε τα γεγονότα εν συγκρίσει με την Παραπονούμενη, θεωρούμε πως είναι φυσικές και λογικά αναμενόμενες και ουδόλως επηρεάζουν τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε. Σχετικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Σωτηρίου v. Αστυνομίας