Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Q.H., Αρ. Υπόθεσης: 2775/24, 6/8/2024

(2008)2 ΑΑΔ 790, πως το τεκμήριο της αθωότητας επιτάσσει το ενδεχόμενο κράτησης να εξετάζεται με ιδιαίτερη αυστηρότητα και προσοχή βάσει των καθιερωμένων νομολογιακών αρχών. Από αυτές δε τις νομολογιακές αρχές, προκύπτει ότι το ερώτημα αυτό, του αν δηλαδή θα παραμείνει ή όχι υπό κράτηση ένας κατηγορούμενος, εξετάζεται με αναφορά σε τρεις ουσιώδεις παράγοντες, που είναι (α) ο κίνδυνος μη προσέλευσής στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο, (β) η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και (γ) η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων[3]. Πρόκειται για τρεις αυτοτελείς κινδύνους οι οποίοι δεν απαιτείται να συντρέχουν. Έκαστος εξ αυτών δύναται να δικαιολογήσει την κράτηση[4]. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με την πρόβλεψη και αποτίμηση των τριών κινδύνων, από τον Νικολάου Δ.: «Η πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη και την αποτίμηση τέτοιων κινδύνων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τα στοιχεία που είναι σχετικά συμπεριλαμβάνουν την προηγούμενη προσέλευση ή μη προσέλευση όπως και την εκδήλωση προθέσεων για το μέλλον, την ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για παρόμοια αδικήματα σε συνάρτηση με τη φύση τους, την πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ και άλλων αδικημάτων, και την προσπάθεια ή την εκδήλωση διάθεσης επηρεασμού μαρτύρων. Ως ήδη λέχθηκε, το αίτημα στην προκειμένη περίπτωση στηρίζεται στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας. Όπως δε είναι νομολογημένο, ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται στη βάση των τριών αντικειμενικών κριτηρίων, σοβαρότητας αδικήματος, πιθανότητας καταδίκης και ενδεχομένου αυστηρής τιμωρίας, λαμβανομένων, όμως, σοβαρώς υπόψη και άλλων σχετικών παραγόντων που ανάγονται σε υποκειμενικά δεδομένα, όπως των προσωπικών περιστάσεων του υπόδικου και των δεσμών του με την Κύπρο χωρίς, όμως, όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της Δικαιοσύνης (Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Παρασκευά v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 607, Δημητρίου v. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130 και Τουμάζου v. Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 70). Στην προκειμένη, τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι αναμφίβολα σοβαρά. Αυτό φαίνεται κατ' αρχάς από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της απαγωγής, με βάση το άρθρο 251Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 1) προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 14 έτη. Στρεφόμενοι τώρα στην πιθανότητα καταδίκης, σημειώνουμε πως σε αυτό το πλαίσιο, εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς δηλαδή το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης[5], εφόσον δεν αποφασίζεται στο πλαίσιο τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης με άλλα λόγια, δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων. Ό,τι αποφασίζεται είναι αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (βλ. και B.T.T. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 111/2023, ημερ. 23.6.23, ECLI:CY:AD:2023:B225). Για σκοπούς της παρούσας έχουμε διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, όπως αυτό φαίνεται στις καταθέσεις, χωρίς να προβαίνουμε σε αξιολόγηση του. Από την όψη του εν λόγω μαρτυρικού υλικού προκύπτουν τα εξής: Ο εξάδελφος της Η.S, στην οποία αφορούν οι κατηγορίες, κατήγγειλε στην κατάθεση του ημερ. 13.06.24 (βλ. Κυανούν 2) ότι, τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας, έλαβε στο κινητό τηλέφωνο του, φωνητικό μήνυμα από την H.S, η οποία είναι μια εκ των δύο συζύγων του Κατηγορουμένου, στο οποίο του έλεγε πως της έκλεψαν τα «μωρά» και την άφησαν μόνη της, μήνυμα στο οποίο δεν απάντησε. Λίγο αργότερα, έλαβε τηλεφωνική κλήση από την H.S, κατά τη διάρκεια της οποίας η ίδια έκλαιγε, αναφέροντας του ότι την έβαλαν στο αυτοκίνητο, ο Κατηγορούμενος με τη δεύτερη γυναίκα του, όπως και τα παιδιά τους, την ξεγέλασαν, της πήραν τα «μωρά» και την άφησαν μόνη της, στα κατεχόμενα, ενώ ο Κατηγορούμενος με τη δεύτερη γυναίκα του, επέστρεψαν πίσω. Η συνομιλία τους διακόπηκε, κάτω από τις συνθήκες που αναφέρει και έκτοτε δεν κατάφερε να μιλήσει μαζί της, γιατί το κινητό της είναι απενεργοποιημένο. Το ίδιο πρόσωπο αναφέρει, πως δύο ημέρες πριν, είχε ακούσει τον Κατηγορούμενο, να εκφράζεται πως θα τους έστελνε όλους πίσω στην Συρία, εννοώντας τις δύο του γυναίκες και τα παιδιά τους, καθότι βαρέθηκε να τσακώνονται μεταξύ τους. Την αμέσως επόμενη ημέρα, η H.S του ανάφερε ότι άκουσε τον Κατηγορούμενο να ομιλεί στο τηλέφωνο με άλλο πρόσωπο στο οποίο του ανέφερε, ότι θα την έστελνε πίσω στην Συρία. Την 13.06.24 που έγινε η καταγγελία έλαβε επίσης στο κινητό του, βίντεο, από την οικογένεια της συζύγου του Κατηγορουμένου, στο οποίο εμφαίνεται η ίδια να λέει το όνομα της ίδιας, του Κατηγορουμένου-συζύγου της, και της δεύτερης συζύγου του Κατηγορουμένου και πως την ξεγέλασαν, την έβαλαν στο αυτοκίνητο και προσπάθησαν να τη σκοτώσουν, της έκλεψαν τα παιδιά και την άφησαν στον δρόμο. Όλα τα ηχητικά και άλλα οπτικοακουστικά μηνύματα στα οποία έκανε αναφορά ο εξάδελφος της H.S, στάλθηκαν στον Αστ. 601 (Κυανούν 4), την ίδια ημέρα. Ο διερμηνέας Μ.Ι. προέβη σε μετάφραση των όσων σε αυτά λέγονται. Από την κατάθεση του διερμηνέα Μ.Ι. φαίνεται πως εκ πρώτης όψεως, το λεκτικό που αναφέρει ο μάρτυρας στην κατάθεση του, είναι το ίδιο με το τι ο ίδιος μετέφρασε και αποτυπώνεται στην κατάθεση του (Κυανούν 5). Περαιτέρω, ο αδελφός της H.S, σε επικοινωνία που είχε με το ΤΑΕ Αμμοχώστου, αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς που έδωσε ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση, ότι δηλαδή η H.S ήθελε και προσπαθούσε να επιστρέψει στη Συρία και ότι προς τούτο το σκοπό ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε κάποιες ημέρες πριν μιλήσει μαζί του. Αναφέρει επίσης ότι, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την H.S κάποιες ημέρες προηγουμένως, η ίδια του ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος την απείλησε πως εάν «δεν δουλέψει, θα την σκοτώσει και θα την πετάξει στην θάλασσα», ενώ αναφέρεται και σε βίντεο που του έστειλε η H.S στο οποίο του αναφέρει ότι εγκαταλείφθηκε σε άγνωστη της περιοχή από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος τη μετέφερε εκεί με τη βία και χωρίς τα παιδιά της. Τα πιο πάνω είναι ως καταγράφονται στο ημερολόγιο ενεργείας του Λοχ. 940, το οποίο εμπεριέχεται στο Τεκμήριο Α που μας παρέδωσε η κατηγορούσα αρχή. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος, σε ανακριτική κατάθεση που έδωσε, παρά το ότι φέρεται να αποδέχεται ότι μετέφερε την H.S στα κατεχόμενα, υπό τις συνθήκες που περιγράφει, ότι της έδωσε χρήματα και την εγκατέλειψε ουσιαστικά εκεί παίρνοντας τα παιδιά τους μαζί του, εντούτοις ως προς την εγκατάλειψη της έδωσε δύο επί μέρους ισχυρισμούς. Πρώτον ότι η σύζυγος του αφού ετοίμασε τα πράγματα της και τα πράγματα των παιδιών της, επιβιβάστηκε στο όχημα του, τη μετέφερε στα κατεχόμενα, της έδωσε χρήματα και της έδειξε σε ποια κατεύθυνση να πάει και αφού της είπε ότι δεν θα πάρει τα παιδιά μαζί της, μπήκε στο αυτοκίνητο του και την εγκατέλειψε και δεύτερον ότι τα πιο πάνω, έγιναν αφότου όλοι μαζί επιβιβάστηκαν σε ταξί το οποίο τους μετέφερε από και προς τα κατεχόμενα. Επί τούτου, αρνήθηκε να δώσει στοιχεία του προσώπου που οδηγούσε το ταξί, εκφράζοντας φόβους για τη ζωή του (Κυανούν 21). Πέραν των όσων αναφέρει ο Κατηγορούμενος, η συνήγορος του επικαλέστηκε και παρέδωσε συγκεκριμένο βίντεο (Τεκμήριο Δ), μαζί με ένορκο δήλωση (Τεκμήριο Ε) στην οποία καταγράφεται το τι κατά τη θέση της υπεράσπισης περιέχεται στο εν λόγω βίντεο, στο οποίο η χρησιμοποιούμενη γλώσσα είναι η αραβική, εισηγούμενη πως μέσα από αυτό φαίνεται παραδοχή της Η.S. ότι ήθελε να φύγει με τη δική της θέληση. Έχουμε λάβει υπόψη το σύνολο των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον μας. Δεν μας διαφεύγει βεβαίως το γεγονός πως η ίδια η σύζυγος του Κατηγορούμενου, παρά το ότι εντοπίστηκε τελικώς στα κατεχόμενα, δεν έδωσε κατάθεση εφόσον ως λέχθηκε εκτίει ποινή φυλάκισης δύο μηνών στις κατεχόμενες περιοχές. Παρά ταύτα σημειώνουμε ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται σε ζητήματα που άπτονται της αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή της βαρύτητας που δύναται να δοθεί σε αυτήν[6], ούτε και δύνανται να εξαχθούν τελικά συμπεράσματα στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, στα οποία το δικαστήριο θα προβεί κατά το τελικό στάδιο της υπόθεσης. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για να στηρίξει το αίτημα ως περιγράφεται συνοπτικά πιο πάνω, κρίνουμε πως μέσα από αυτήν στοιχειοθετείται, στο βαθμό που επί του παρόντος απαιτείται, η πιθανότητα καταδίκης του Κατηγορουμένου στις κατηγορίες 1 και 2. Τα όσα δε η πλευρά του Κατηγορούμενου επικαλείται συμπεριλαμβανομένων και των όσων προκύπτουν από το βίντεο Τεκμήριο Δ και την ένορκη δήλωση Τεκμήριο Ε, τα οποία δεν αποκλείουν λογική προσδοκία του Κατηγορούμενου για αθώωση, δεν θεωρούμε πως είναι τέτοια που να εξαλείφουν την πιθανότητα που διαγράφεται, με βάση το υπάρχον, μαρτυρικό υλικό. Ειδικότερα δε ως προς το βίντεο Τεκμήριο Δ, σημειώνουμε ότι από την εξέταση του σε συνάρτηση και με την ένορκη δήλωση Τεκμήριο Ε, δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε βέβαιο συμπέρασμα αναφορικά με τις περιστάσεις λήψης του και τη διασύνδεση του με την επίδικη ημερομηνία αλλά και τα υπό αναφορά αδικήματα, κατά τρόπο μάλιστα που να αναιρεί, με τον τρόπο που εισηγήθηκε η συνήγορος υπεράσπισης, την πιθανότητα καταδίκης. Με δεδομένη λοιπόν την κατάληξη μας περί ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης στη βάση της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής και λαμβανομένης υπόψη και της σχετικής νομολογίας, οι ποινές οι οποίες είναι δυνατόν να επιβληθούν στον Κατηγορούμενο σε περίπτωση καταδίκης του, ιδιαίτερα όσον αφορά την κατηγορία 1, αναμένεται να είναι αυστηρές, μη αποκλειομένης της επιβολής πολυετούς ποινής φυλάκισης. Το ζήτημα ωστόσο δεν τελειώνει εδώ. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν εκτιμάται με κατά απομόνωση αναφορά στα αντικειμενικά κριτήρια, δηλαδή στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στο ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής τιμωρίας, χωρίς τον συνυπολογισμό όλων των άλλων σχετικών παραγόντων που ανάγονται σε υποκειμενικά δεδομένα. Το εγχείρημα συνίσταται λοιπόν και στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, λαμβανομένων υπόψη υποκειμενικών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων και των δεσμών του με τη χώρα όπου διώκεται. Στη Β.Τ.Τ. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 111/23, 23.6.23, ECLI:CY:AD:2023:B225, εξηγήθηκε πως η σημασία της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος, έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά.

(2008)2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450). Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνουμε υπόψη όλα όσα τέθηκαν υπόψη μας σχετικά με τον Κατηγορούμενο, ήτοι ότι πρόκειται για μη Κύπριο πολίτη, 39 ετών, αιτητή πολιτικού ασύλου, ο οποίος διαμένει και εργάζεται τα τελευταία 3 έτη στη Δημοκρατία, υπό το παραπάνω καθεστώς και εν αναμονή της εξέτασης της αίτησης του για παραχώρηση ασύλου, η οποία δεν έχει ολοκληρωθεί. Έχει σταθερή διεύθυνση (βλ. Τεκμήριο Β) και εργάζεται, ενώ μαζί του διαμένουν επίσης, τα 3 παιδιά του που απέκτησε με τη δεύτερη σύζυγο του, η οποία ευρίσκεται στα κατεχόμενα και τα άλλα 5 παιδιά που απέκτησε με την πρώτη σύζυγο του, η οποία επίσης ευρίσκεται στην Κύπρο. Στην Κύπρο, βρίσκεται και ο αδελφός του, επίσης αιτητής πολιτικού ασύλου, ενώ οι γονείς του έχουν αποβιώσει. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη και τα όσα αναφέρθηκαν σε σχέση με το ότι τα τρία παιδιά του (τα οποία απέκτησε με την H.S), διαμένουν στο παρόν στάδιο με την έτερη σύζυγου του Κατηγορούμενου, δεδομένης της κράτησης του Κατηγορούμενου και της ποινής που εκτίει η μητέρα τους, με τη δεύτερη σύζυγο του Κατηγορούμενου να αδυνατεί να τους συντηρήσει, ενώ ένα εξ αυτών και συγκεκριμένα το μικρότερο εκ των τριών τέκνων του με την H.S. αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας (αιμορραγία από τη μύτη). Ο ίδιος δε ήταν ο μόνος που εργαζόταν και συνεισέφερε στην κάλυψη των αναγκών της οικογένειας του. Τα πιο πάνω, όμως παρά το ότι καταδεικνύουν κάποιους δεσμούς με τη Δημοκρατία, εντούτοις επουδενί δεν μπορούν να οδηγήσουν στην κατάληξη πως αποτελούν υπό τις περιστάσεις ισχυρούς δεσμούς με τη Δημοκρατία κατά τρόπο που να δικαιολογούν την απόλυση του με όρους. Επί τούτου αρκούμαστε να σημειώσουμε πως στην υπόθεση Mingxia Hua v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 65/11, απόφαση ημερ. 18/5/2011, θεωρήθηκε ότι δεν υπήρχαν ισχυροί δεσμοί με τη Κύπρο, υπό περιστάσεις όπου Κινέζα κατηγορούμενη παντρεύτηκε Κύπριο, απέκτησε κυπριακή υπηκοότητα και ο σύζυγος της υιοθέτησε τη κόρη της. Η δε υπόθεση που επικαλέστηκε η συνήγορος υπεράσπισης σαφέστατα διαφοροποιείται από την παρούσα, τόσο από απόψεως του καθεστώτος του κατηγορούμενου στην εν λόγω υπόθεση, όσο και από την άποψη των ετών που αυτός διέμενε στην Κύπρο. Τονίζουμε πως στην πιο πάνω κατάληξη μας δεν παραλείψαμε να συνυπολογίσουμε και τις επιπτώσεις από την τυχόν κράτηση στη ζωή του Κατηγορούμενου και των εξαρτωμένων του, ιδίως του μικρότερου τέκνου που έχει αποκτήσει με την H.S ένεκα και του προβλήματος που αντιμετωπίζει, οι οποίες, χωρίς αμφιβολία θα είναι αρνητικές, πλην όμως κρίνουμε ότι αυτές δεν μπορούν αφεθούν να υπερφαλαγγίσουν το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Περιπλέον όμως, συνυπολογίσαμε και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος, φαίνεται να είναι πολύ καλός γνώστης της δυσκολίας ελέγχου που αντιμετωπίζουν οι αρχές της Δημοκρατίας, εν σχέσει με την πρόσβαση από και προς μη ελεγχόμενα εδάφη της, αλλά και την ευκολία με την οποία επιτυγχάνονται τέτοιες διελεύσεις από μη αναγνωρισμένα σημεία εισόδου και εξόδου. Τούτο προκύπτει από το τι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αναφέρει σε κατάθεση που έδωσε (Κυανούν 21). Προς τούτο, παραθέτουμε αυτούσιο απόσπασμα από την κατάθεση του ιδίου, το οποίο ομιλεί αφ' εαυτού, «Θέλω να σου αναφέρω ότι στα σημεία που σου είπα πριν ότι άφησα την γυναίκα μου, να σου πω ότι εκεί άφησα το αυτοκίνητο, περάσαμε όλοι μαζί περπατητοί στα κατεχόμενα από ένα σημείο που δεν ελέγχεται και εκεί μας περίμενε..[..] Το σχέδιο ήταν να πάει στα κατεχόμενα η γυναίκα μου, να συλληφθεί από την Αστυνομία εκεί και μετά να την στείλουν στην Συρία». Τα πιο πάνω αναμφίβολα εντείνουν έτι περαιτέρω την κατάληξη μας περί ύπαρξης κινδύνου φυγοδικίας, αφού ό,τι αναδύεται από τα ανωτέρω είναι το ότι ο Κατηγορούμενος φαίνεται να έχει και τις απαραίτητες γνώσεις για να διαφύγει στις περιοχές που δεν ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία, εφόσον το επιδιώξει. Εν πάση περιπτώσει, ως ήδη εξηγήσαμε οι όποιοι δεσμοί διατηρεί ένας Κατηγορούμενος, με τη χώρα στην οποία διώκεται, δεν είναι ικανοί από μόνοι τους, ώστε να επενεργήσουν ως ασπίδα προκειμένου να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες και δεσμοί, επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (βλ. Καρυπίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 45/22, ημερ. 22/3/2022). Στην προκειμένη, κρίνουμε ότι οι υποκειμενικοί αυτοί παράγοντες είναι τέτοιοι, που δεν μπορούν να λειτουργήσουν, ως ικανό αντιστάθμισμα έναντι του κινδύνου φυγοδικίας ούτε θεωρούμε ότι μπορούν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης αυτού με συγκεκριμένους όρους, ως είναι η εισήγηση της υπεράσπισης. Όσον δε αφορά στο χρόνο που τελεί υπό κράτηση καθώς και το χρόνο που θα διαρρεύσει μέχρι την επόμενη δικάσιμο, σημειώνουμε πως και αυτό το στοιχείο συνυπολογίστηκε, όμως δεν θεωρούμε πως ο χρόνος αυτός είναι τόσο μεγάλος που να δικαιολογεί την ανατροπή της κατάληξης μας πως, υπό τις περιστάσεις, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να παραμείνει υπό κράτηση. Επομένως κρίνουμε ότι το αίτημα είναι δικαιολογημένο στη βάση του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στη δίκη και ως εκ τούτου διατάσσεται η κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι την επόμενη δικάσιμο. (Υπ.) ............... Ν. Μαθηκολώνη, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Ε. Μιντή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. μεταξύ άλλων Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 45, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 48. [2] Bλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 596. [3]Bλ. μεταξύ άλλων Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 109, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). [4] βλ. μεταξύ άλλων, Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 7, Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας(ανωτέρω), Τουμάζου ν. Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 70, Κ.Κ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 114/2023, ECLI:CY:AD:2023:B223, ημερ. 22.06.23. [5] βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54 και Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337. [6] βλ. Μαλά ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο