Δημοκρατία ν. Κ. Μ., Αρ. Υπόθεσης: 449/25, 30/12/2025

(2)του Ν.29/77 (κατηγορίες 1 μέχρι και 6, 10,12,17 και 20 μέχρι και 23). Περαιτέρω, οι κατηγορίες 24 και 25 επίσης αφορούν ζήτημα ναρκωτικών ουσιών, εν προκειμένω χρήση ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄ από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, κατά παράβαση του άρθρου 10(δ) του Ν.29/77. Η άλλη θεματική ενότητα των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή άπτεται γενετήσιων ορμών και συνίσταται σε σεξουαλική κακοποίηση παιδιών (τρεις συγκεκριμένα ανήλικες σε τέσσερεις περιπτώσεις) κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)(κατηγορίες 7, 15 και 16) και του άρθρου 6

(7)(κατηγορία 13) του Ν.91(Ι)/

1. Οι δυο τελευταίες κατηγορίες που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε, αφορούν το αδίκημα περιαγωγής σε νάρκωση με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 227 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 14 και 18). Τα γεγονότα που συνθέτουν τη διάπραξη των ανωτέρω αδικημάτων, ως αυτά τέθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και έγιναν αποδεκτά από την υπεράσπιση, εμφαίνονται στο έγγραφο Α ενώπιον του Δικαστηρίου και παρατίθενται αυτολεξεί. 1.Περί τον Φεβρουάριο του 2025 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας έλαβαν πληροφορία από τους γονείς της ανήλικης Ν.Χ (μάρτυρας επί του κατηγορητηρίου 1), ότι εντόπισαν στο κινητό της τηλέφωνο συνομιλία που είχε η ανήλικη με τον κατηγορούμενο στην οποία γινόταν αναφορά σε ναρκωτικές ουσίες. 2.Η Ν.Χ, με ημερ. γέννησης 2/5/2011, γνώρισε τον κατηγορούμενο τον Μάρτιο του 2024 μέσω της φίλης της Ν.Ψ. (μάρτυρας επί του κατηγορητηρίου 4). Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος γνωρίστηκε μέσω της Ν.Ψ και με τις Α.Π. (μάρτυρας επί του κατηγορητηρίου 2) και Β.Χ (μάρτυρας επί του κατηγορητηρίου 3). Ο κατηγορούμενος ξεκίνησε να βγαίνει, να κάνει παρέα και να προσφέρει ναρκωτικά στις ανήλικες Ν.Χ., Ν.Ψ., Α.Π. και Β.Χ οι οποίες κατά τον επίδικο χρόνο ήταν φίλες. Πιο συγκεκριμένα, από τον Μάρτιο του 2024 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2025, ο κατηγορούμενος σε διάφορες περιπτώσεις παραλάμβανε τις ανήλικες, με το αυτοκίνητο του, χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς τους, από διάφορα μέρη που βρίσκονταν και τις οδηγούσε είτε στην οικία του είτε σε άλλα μέρη, όπου τους προμήθευε με κάνναβη, έκαναν χρήση όλοι μαζί και επιτεθόταν άσεμνα σε αυτές. 3.Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Μαΐου και Ιουνίου 2024 στη Λευκωσία (1η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία τον Ιούνιο του 2024 στη Λευκωσία, άλλη από αυτή που προαναφέρθηκε (2η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία τον Ιούλιο του 2024 στην Αγλαντζιά (3η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία τον Σεπτέμβριο του 2024 στη Λευκωσία (4η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία τον Οκτώβριο του 2024 στη Λευκωσία (5η κατηγορία) και σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2024, στη Λευκωσία (6η κατηγορία), προμήθευσε την Ν.Χ. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη. 4.Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου 2025 και Φεβρουαρίου 2025, στη Λευκωσία, συμμετείχε σε σεξουαλική πράξη με την Ν.Χ, δηλαδή ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στο όχημα του κατηγορούμενου και καθόταν πίσω από τη θέση του οδηγού, εκείνος ο οποίος καθόταν στη θέση του οδηγού άπλωσε τα χέρια του προς τα πίσω και την άγγιξε στις γάμπες (7η κατηγορία). Το εν λόγω γεγονός προκάλεσε στην παραπονούμενη ενόχληση και αηδία και η παραπονούμενη αντέδρασε και απομακρύνθηκε από κοντά του. 5.Η Β.Χ, με ημερ. γέννησης 10/8/2011, γνώρισε τον κατηγορούμενο μέσω της φίλης της, Ν.Ψ. περί τον Ιούλιο του
2. Σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Ιουνίου 2024 και Αυγούστου 2024, στον Πρωταρά, της Επαρχίας Αμμοχώστου, ο κατηγορούμενος προμήθευσε την Β.Χ με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (23η κατηγορία). Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία τον Ιούλιο του 2024, στη Λευκωσία προμήθευσε την Β.Χ. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (10η κατηγορία). 6.Επίσης ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία τον Ιούλιο του 2024, σε άλλη περίπτωση από την προαναφερόμενη, στην Αγλαντζιά προμήθευσε την Β.Χ. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (12η κατηγορία). Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ο κατηγορούμενος με σκοπό τη διευκόλυνση διάπραξης του κακουργήματος της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, χορήγησε στη Β.Χ., ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη(14η κατηγορία) και ακολούθως συμμετείχε μαζί της σε σεξουαλική πράξη, δηλαδή την άγγιξε στις γάμπες (13η κατηγορία). Αμέσως η ανήλικη έσπρωξε το χέρι του για να μην την αγγίζει και εκείνος τη ρώτησε «Τι εν σας αρέσκει;». Επιπλέον, ο κατηγορούμενος έλεγε συχνά στην παραπονούμενη ότι του αρέσει και της πρότεινε να κάνουν κρυφή σχέση. 7.Η Α.Π., με ημερ. γέννησης 6/3/2009, γνώρισε τον κατηγορούμενο μέσω της φίλης της, Ν.Ψ. Ο κατηγορούμενος σε διαφορετικές περιπτώσεις κατά τις αρχές του έτους 2025 μετέφερνε την παραπονούμενη με το όχημα του σε διάφορες περιοχές της Επαρχίας Λευκωσίας και στην οικία του, χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς της. 8.Σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Φεβρουαρίου 2025 και Μαρτίου 2025, στη Λευκωσία ο κατηγορούμενος προμήθευσε την Α.Π. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (17η κατηγορία). Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ο κατηγορούμενος με σκοπό τη διευκόλυνση διάπραξης του κακουργήματος της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, χορήγησε στη Α.Π., ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (18η κατηγορία). 9.Περαιτέρω, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως ανωτέρω, ενώ η παραπονούμενη Α.Π. βρισκόταν μαζί με τον κατηγορούμενο, εκείνος τη ρώτησε εάν θα έκανε σχέση μαζί του και στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, στη Λευκωσία ενώ βρίσκονταν μαζί στο ασανσέρ της πολυκατοικίας που διαμένει ο κατηγορούμενος, εκείνος την αγκάλιασε σφιχτά και την άγγιξε στην πλάτη και τα οπίσθια, συμμετέχοντας σε σεξουαλική σχέση με παιδί (16η κατηγορία). Η ίδια αντέδρασε, του είπε να σταματήσει και αφού άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ εκείνη απομακρύνθηκε και εισήλθε με τον κατηγορούμενο στο διαμέρισμα αυτού. Εντός του διαμερίσματος κοιμόταν η φίλη της παραπονούμενης, Ν.Ψ. Αφού η Α.Π. κάθισε στον καναπέ του διαμερίσματος του κατηγορούμενου, εκείνος την πήρε αγκαλιά και με την πρόφαση ότι κρυώνει την άγγιξε στο στήθος και στα πόδια (15η κατηγορία). Η Α.Π. αντέδρασε και ξύπνησε τη φίλη της από την οποία ζήτησε να φύγουν. Ακολούθως οι δύο ανήλικες αποχώρησαν από την οικία του κατηγορούμενου. 10.Η Α.Π. με ημερ. γέννησης 12/11/2011 συναναστρέφετο κοινωνικά με τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος συχνά μετέφερε την παραπονούμενη με το αυτοκίνητό του σε περιοχές της Λευκωσίας και στον Πρωταρά ώστε να κάνουν βόλτες και να προβαίνουν σε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Μαρτίου 2024 και Ιουνίου 2024, στα Λατσιά, ο κατηγορούμενος προμήθευσε την Ν.Ψ. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (20η κατηγορία). Περαιτέρω, σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Φεβρουαρίου 2025 και Μαρτίου 2025, στην Ακρόπολη της Λευκωσίας, ο κατηγορούμενος προμήθευσε την Ν.Ψ. με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι κάνναβη (21η κατηγορία). Σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Ιουνίου 2024 και Αυγούστου 2024, στον Πρωταρά, της Επαρχίας Αμμοχώστου, ο κατηγορούμενος προμήθευσε την Ν.Ψ. του κατηγορούμενου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και έρευνας τόσο σε σχέση με την οικία του όσο και σε σχέση με το αυτοκίνητό του. Την 24/03/2025 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση την οικία του κατηγορούμενου και περί ώρα 18:55, εντοπίστηκε να οδηγεί το αυτοκίνητο με αρ.εγγ. [ ], επί της οδού [ ] στη Λευκωσία, όπου αφού ανακόπηκε, συνελήφθηκε την ίδια ημέρα, δυνάμει δικαστικού εντάλματος. 12.Σε προφορική ανάκριση που έγινε στον κατηγορούμενο αυτός αρχικά αρνήθηκε κάθε εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση και εν συνεχεία ανέφερε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, ότι απλά έκανε παρέα στο πρόσφατο παρελθόν με κάποιες ανήλικες και τίποτε περισσότερο. 13.Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον ύποπτο ο οποίος αρνήθηκε κάθε εμπλοκή στα υπό διερεύνηση αδικήματα και έδωσε τους δικούς του ισχυρισμούς, ενώ παραδέχθηκε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Μαρτίου 2024 και Ιουνίου 2024 στα Λατσιά, έκανε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Ά, δηλαδή κοκαΐνης (24η κατηγορία) και επίσης σε άγνωστη ημερομηνία του Ιουλίου 2024 στη Λευκωσία, έκανε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Ά, δηλαδή κοκαΐνης (25η κατηγορία). 14.Την 31/03/2025 εκδόθηκε νέο δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του υπόπτου για τα αδικήματα που διέπραξε εναντίον όλων των ανήλικων παραπονούμενων και αυτός συνελήφθη την 31/03/2025 στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Όχι δεν θέλω να πω κάτι». 15.Την ίδια ημέρα λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αφού πληροφορήθηκε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν έδωσε καμία απάντηση στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. 16.Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου». Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο στην επιμελημένη αγόρευσή του (έγγραφο Β) ανέπτυξε τις προσωπικές περιστάσεις τούτου, αναδεικνύοντας συνάμα το αξίωμα ότι ακόμα και εκεί που επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή, η εξατομίκευση και η ανάγκη για εξέταση των περιστάσεων τέλεσης των αδικημάτων και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου, δεν ατονεί. Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά για την ορθότητα της σχετικής θέσης. Αρκεί να παραπέμψουμε στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 152/2017, ημερ. 20/06/2022, ECLI:CY:AD:2022:D246, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα που επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές: «Το δικό μας Νομικό Σύστημα αναγνωρίζει ελαφρυντικά στοιχεία, εκεί όπου υπάρχουν, ακόμη και στα σοβαρά και ειδεχθή εγκλήματα, αφού η εξατομίκευση της ποινής έχει πάντα τη θέση της.» Ο κύριος Σπύρου ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος είναι 40 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και περιπλέον, υπέδειξε πως από τις άνομες πράξεις του δεν είχε οικονομικό όφελος. Εντέλει, στάθηκε στην παραδοχή του ως στοιχείο που αποκαλύπτει έμπρακτη μεταμέλεια και αναγνωρίζεται κατ' αυτόν τον τρόπο από την νομολογία. Δεν παρέλειψε ακόμη να αναδείξει κάθε άλλη επιμέρους προσωπική και οικογενειακή περίσταση τούτου. Περισσότερα όμως αναφέρουμε στη συνέχεια. Για την ώρα σημειώνουμε πώς τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή, είναι άκρως σοβαρά, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη βασική νομολογιακή αρχή που θέλει την ανώτατη στον νόμο προβλεπόμενη ποινή να συνιστά σταθερό σημείο αναφοράς τέτοιας σοβαρότητας και συνακόλουθα την αφετηρία της ποινολογικής αντιμετώπισης του αδικοπραγούντος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γενεθλίου

(2016)2 Α.Α.Δ. 207 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Στην προκειμένη περίπτωση η ανώτατη ποινή των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή, έχει ως ακολούθως. Το αδίκημα της προμήθειας ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β΄ τιμωρείται, κατά το μέγιστο, με δια βίου ποινή φυλάκισης (κατηγορίες 1 έως 6, 10, 12, 17, 20 έως 23 ). Επίσης, η χρήση ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α', (κατηγορίες 24 και 25) τιμωρείται, κατά το μέγιστο, με δια βίου ποινή φυλάκισης. Εξίσου σοβαρή είναι και η ποινή που επισύρουν τα αδικήματα που εδράζονται στις διατάξεις του Ν.91(Ι)/2014. Εν προκειμένω η ανώτατη ποινή που επισύρει το αδίκημα του άρθρου 6

(3)του σχετικού νόμου (κατηγορίες 7, 15 και 16), ανέρχεται σε φυλάκιση 20 ετών, ενώ στην περίπτωση που το παιδί είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών (κατηγορία 13) τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 6

(7)αποκαλύπτουν ότι η εν λόγω ανώτατη ποινή εκτοξεύεται σε δια βίου φυλάκιση. Τέλος, η ανώτατη ποινή που επισύρει το αδίκημα κατά παράβαση του άρθρου 227 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (περιαγωγή σε νάρκωση-κατηγορίες 14 και 18 ), είναι εκείνη της δια βίου φυλάκισης. Οι υψηλότατες ποινές που επισύρουν τα εν λόγω αδικήματα, κατά πως ανωτέρω αναφέρθηκε, είναι διαυγώς αποκαλυπτικές της βούλησης του νομοθέτη να κατατάξει τούτα στα σοβαρότερα του ποινικού χάρτη της χώρας μας. Και βεβαίως πέραν των ανωτέρω τη δική του σημασία έχει στον καθορισμό της ποινής και το στοιχείο της έξαρσης στη διάπραξη ενός αδικήματος, εφόσον αναγνωρισμένο είναι ότι όπου παρατηρείται τέτοια επιβάλλεται πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Πισκόπου Aνδρέας Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Και στην προκειμένη περίπτωση θλιβερή όσο και αν είναι η διαπίστωση, είναι δυστυχώς αναγνωρισμένο και καθημερινώς επιβεβαιωμένο ότι τόσο τα αδικήματα που αφορούν ναρκωτικές ουσίες, είτε ως χρήση είτε ως προμήθεια, όσο και τα σεξουαλικής φύσης, ιδιαίτερα αφορώντα κακοποίηση ανηλίκων, τελούν σε έξαρση (βλ. Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 1/23, ημερ. 06/07/2023 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κ.Π., Π.Ε. 74/2025, ημερ. 08/12/2025). Έχοντας αναφέρει όλα τα ανωτέρω στρέφουμε την προσοχή μας στα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο έθεσε στο Δικαστήριο, ως στοιχεία τα οποία οφείλει κατά την εξατομίκευση της ποινής που ήθελε επιβληθεί, να αποτιμήσει και δη να πιστώσει μετριαστικά στον κατηγορούμενο. Σημειώνουμε καθετί το οποίο αναφέρθηκε για τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα ότι γεννήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν και σε νεαρή ηλικία μετοίκησε με την οικογένειά του στη Ρωσία συνεπεία του πολέμου στη χώρα του. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών και έχει άλλες δύο αδελφές, μία μεγαλύτερη και μία νεαρότερη, ετεροθαλή. Είναι απόφοιτος πανεπιστημίου στον κλάδο διεύθυνσης ξενοδοχείων και υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του στη Θεσσαλονίκη για τρεις μήνες. Η μεγαλύτερη αδελφή του, όπως και η μητέρα του, διαμένουν στην Κύπρο. Τόσο η εν λόγω αδελφή όσο και ο ίδιος τα τελευταία χρόνια στήριζαν οικονομικά τη μητέρα τους, η οποία δεν εργάζεται. Παντρεύτηκε στην Κύπρο και απέκτησε δύο θυγατέρες, η μία 15 ετών και η άλλη 11 ετών. Εντούτοις ο γάμος του διαλύθηκε πριν 10 περίπου έτη και δυνάμει διατάγματος διατροφής στην αίτηση 189/2021 υποχρεούται σε καταβολή του ποσού των €305 μηνιαίως. Όπως υποδείχθηκε από τον συνήγορό του, από την ημερομηνία κράτησής του και εντεύθεν το εν λόγω ποσό το καταβάλλει η μεγαλύτερη αδελφή του, εφόσον συνεπεία της κράτησής του απώλεσε και τις δύο εργασίες που μέχρι τότε ασκούσε, δηλαδή οδηγός (κύρια εργασία) και γκαρσόνι (δεύτερη εργασία). Όλα τα ανωτέρω αποτιμήθηκαν προσηκόντως από το Δικαστήριο ως στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του κατηγορούμενου και συν τω χρόνω αποκαλύπτουν τον ευρύτερο χαρακτήρα του. Περιττό εντούτοις να επαναλάβουμε το νομολογιακώς τετριμμένο πως σε σοβαρά αδικήματα, και τα αδικήματα που εδώ ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή είναι βεβαίως σοβαρά, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις είναι «δευτερεύουσας σημασίας» (βλ. Σ.Α.Χ. ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.71/2020, ημερ. 28/01/2021, ECLI:CY:AD:2021:B23). Αν είναι όμως κάτι από τα ανωτέρω στο οποίο προσδώσαμε ιδιαίτερη σοβαρότητα, είναι η απώλεια εργασίας που είχε ο κατηγορούμενος συνεπεία της κράτησής του και η αναμενόμενη και συνεπακόλουθη βεβαίως οικονομική επίπτωση στην οικογένειά του αν ήθελε επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας, στοιχείο το οποίο συναποτιμήθηκε κατά την επιμέτρηση της ποινής κατά πώς η νομολογία ορίζει (βλ. Flip v. Δημοκρατίας, Π.Ε.112/2019, ημερ. 03/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεώργιου Κύρρη, Π.Ε. 70/2022, ημερ. 07/02/2023). Περιπλέον, η γνώμη μας συμπλέει με αυτήν του κυρίου Σπύρου σε ό,τι αφορά και το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου. Το γεγονός ότι είναι ηλικίας 40 ετών και δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, πιστώνεται στον κατηγορούμενο. Ο πρότερος έντιμος βίος του, σε συσχετισμό με την ηλικία του που εκφεύγει νεαρής ηλικίας, αποκαλύπτει ότι πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπος με τον νόμο και είναι αυτό στοιχείο που αναγνωρίζεται και πιστώνεται μετριαστικά (βλ. Ψωμά ν. Της Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Εις επίμετρον, σημειώνουμε και την έτερη θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οικονομικό όφελος από την εμπλοκή του στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων (βλ. Zyad Ghouneym ν. Αστυνομίας

(2016)2 Α.Α.Δ. 576). Και προσθέτουμε ότι εκ των γεγονότων που τέθηκαν στο Δικαστήριο επιβεβαιώνεται η θέση περί μη οικονομικού οφέλους του κατηγορούμενου από την προμήθεια των ναρκωτικών ουσιών, πάντα τάξεως Β΄, στις ανήλικες. Μάλιστα η ανωτέρω θέση του κυρίου Σπύρου συνυφαίνεται και με τα όσα άλλα ανέφερε για την εμπλοκή του στην κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, δηλαδή ότι είναι χρήστης και όχι έμπορος ναρκωτικών ουσιών. Όπως εξηγήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου, η εμπλοκή του με χρήση ναρκωτικών ουσιών έπεται του έτους 2019. Όπως αναφέρθηκε και δεν αμφισβητήθηκε, το 2019 υπέστη επίθεση από τον συγκάτοικό του (σχετικό είναι το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 578/2021 που καταχώρισε σε βάρος του αναφερόμενου προσώπου και αξιώνει αποζημιώσεις), από την οποία του προκλήθηκε βλάβη στο μάτι και κάταγμα στην περιοχή του αριστερού οφθαλμικού κόγχου. Ένεκα της ευαισθησίας της περιοχής υπέφερε από αφόρητους πόνους και όταν στη συνέχεια γνωστός του του ανέφερε πως η χρήση κάνναβης καταπραΰνει τον πόνο, άρχισε να κάνει χρήση, η οποία στη συνέχεια τον οδήγησε στον εθισμό και ακολούθως «μετακύλησε και στην περιστασιακή χρήση κοκαΐνης». Είναι αυτό το πλέγμα γεγονότων που συναποτιμήθηκε ως επεξηγηματικό των περιστάσεων υπό τις οποίες βρέθηκε ο κατηγορούμενος να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Άλλο ένα στοιχείο το οποίο αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου και πράγματι συνιστά παράγοντα υψίστης μετριαστικής σημασίας, είναι η άμεση παραδοχή του, η οποία αναγνωρίζεται από τη νομολογία ως πράξη δεικνύουσα έμπρακτη μεταμέλεια και ένεκα τούτου πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Προστίθεται ακόμη πως εκ της παραδοχής αποφεύγεται η κατασπατάληση πολύτιμου δικαστικού χρόνου, παράγοντας που επίσης αναγνωρίζεται από τη νομολογία (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 28). Περιπλέον, στην υπό κρίση περίπτωση η παραδοχή του κατηγορουμένου ανακτά άλλη μια ιδιαίτερη σημασία και τούτο ένεκα της φύσης μέρους των αδικημάτων που παραδέχθηκε ενοχή, εν προκειμένω των αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης και περιαγωγής σε νάρκωση προς τον σκοπό διάπραξης κακουργήματος, σε βάρος των ανήλικων κοριτσιών, εφόσον συνεπεία τούτης της παραδοχής αποφεύγεται η κλήτευση των παραπονούμενων στο Δικαστήριο και η εκ δευτέρου θυματοποίησή τους δια της αναβίωσης των επίδικων ζητημάτων. Και όπως έχει λεχθεί στη Γ.Α. ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.178/2017, ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457: «Η παραδοχή ακριβώς υποδηλώνει την αντίληψη του δράστη για το κακό που διέπραξε. Σε περιπτώσεις δε όπως η παρούσα έχει ως αποτέλεσμα να μην υποβληθεί ένα παιδί στην τραυματική εμπειρία της δίκης, όσο προσεκτική και αν είναι η αντιμετώπισή του κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής του. Τότε είναι που θα μπορούσε ο εφεσείοντας με ψυχική και συνειδησιακή ταπείνωση έναντι του παιδιού, του οποίου την προσωπικότητα εξευτέλισε και τραυμάτισε ενεργώντας συστηματικά σε μια μακρά περίοδο χρόνου, να επικαλεστεί έμπρακτη μεταμέλεια και μειωμένη ανάγκη για ειδική αποτροπή». Σε τούτο το στάδιο κρίνουμε πρόσφορο να παραπέμψουμε σε αριθμό προηγούμενων υποθέσεων ανάλογης φύσης, νοείται σε σχέση με τα επιμέρους αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή και δη στις ποινές που εκεί επιβλήθηκαν, χωρίς όμως να διαλανθάνει την προσοχή μας ότι ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις, λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης (βλ. Walid Al Moustafa v. Δημοκρατίας, Π.E. 98/2021, ημερ. 03/02/2023). Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου, εδώ τάξεως Β΄, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου δικαίως παράπεμψε στην υπόθεση Λακαταμίτης ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.183/2020, ημερ. 09/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B236. Στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τρεις κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ σε άλλο πρόσωπο (ένα γραμμάριο μεταμφεταμίνη), κατοχή ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄ (τρία γραμμάτια μεταμφεταμίνη) και χρήση ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄ (ένα γραμμάριο μεταμφεταμίνη). Του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 2 ετών στην κατηγορία της προμήθειας, καμία ποινή στην κατηγορία της κατοχής και ποινή φυλακίσεως ενός έτους στην κατηγορία της χρήσης ναρκωτικής ουσίας και διατάχθηκε οι ποινές να συντρέχουν. Σημειώνεται πως η προμήθεια διενεργήθηκε σε ανήλικο κορίτσι ηλικίας 15 ετών, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 36 ετών και βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με άλλα αδικήματα, ήτοι κλεπταποδοχή και κλοπή. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις αιτιάσεις του εφεσείοντα για υπερβολική ποινή και αντ' αυτού ανέφερε πως η επιβληθείσα ποινή ήταν ιδιαίτερα επιεικής. Πέραν της ανωτέρω υπόθεσης σχετική κρίνουμε πως είναι, στην έκταση που αφορά προμήθεια μικρής ποσότητας ναρκωτικής ουσίας και η υπόθεση Γλυκερίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 18. Εκεί ο εφεσείων παραδέχθηκε δύο κατηγορίες. Η μία αφορούσε κατοχή και η άλλη προμήθεια, ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄, δηλαδή 0.703 γραμμάρια ηρωίνης. Πέραν των δύο αυτών κατηγοριών λήφθηκαν υπόψιν άλλες τρεις παρόμοιες υποθέσεις, επίσης αφορώσες το αδίκημα της κατοχής και προμήθειας ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄, δηλαδή ηρωίνης. Όπως ανέφερε το Δικαστήριο το σύνολο της ποσότητας ηρωίνης που ο εφεσείων προμήθευσε (δηλαδή τόσο στην υπόθεση που του επιβλήθηκε ποινή, όσο και στις τρεις άλλες υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψιν), ανερχόταν σε 9.863 γραμμάρια. Επρόκειτο για πατέρα δύο παιδιών που κατέβαλλε ανεπιτυχείς προσπάθειες απεξάρτησης και παραδέχθηκε τις κατηγορίες και συνεργάστηκε με την αστυνομία. Η ποινή φυλάκισης των δύο ετών και 3.5 ετών στις κατηγορίες που αντιμετώπισε, κρίθηκε αρμόζουσα. Στην Inloo v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 441 ο κατηγορούμενος ηλικίας 43 ετών παραδέχθηκε τρεις κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν κατοχή ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α΄ (27.0764 γραμμάρια όπιο), χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπιο) και κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας και φαρμάκου της πρώτης κατηγορίας. Η ποσότητα βρέθηκε κατόπιν ανακοπής του οχήματος του εφεσείοντα, ενώ μέρος τούτης, περί τα 7 γραμμάρια ήταν χωρισμένο σε τέσσερεις συσκευασίες και περιπλέον στην κατοχή του βρέθηκε ποσότητα χρημάτων, δηλαδή Λ.Κ. 225 και δολάρια 900. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών ετών, δύο ετών και τεσσάρων ετών αντίστοιχα, η οποία κρίθηκε εντός των πλαισίων που καθορίζει η νομολογία. Επίσης, στην υπόθεση Jokarbozorgi ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 726 ο εφεσείων συνελήφθη μεταφέροντας και έτοιμος να προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο ναρκωτική ουσία τάξεως Α΄, ήτοι 12.266 γραμμάρια ηρωίνης και κατόπιν αποτυχημένης προσπάθειας να αποφύγει τη σύλληψη, ομολόγησε ότι τα ναρκωτικά προορίζονταν προς πώληση. Στην κατηγορία με σκοπό την προμήθεια της ανωτέρω ποσότητας του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων ετών, για την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι είναι όντως αυστηρή, δεν εκφεύγει όμως το μέτρου που διαγράφει η νομολογία. Τέλος, στην υπόθεση Τρύφωνος ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 197 ο εφεσείων παραδέχθηκε ότι είχε στην κατοχή του 0.1866 γραμμάρια ηρωίνης και 0.4246 γραμμάρια κάνναβης, καθώς ότι έκανε χρήση των πιο πάνω ναρκωτικών ουσιών (άλλες δύο κατηγορίες). Του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 18 μηνών στην κατηγορία της κατοχής της ηρωίνης, έξι μηνών στην κατηγορία της κατοχής κάνναβης και επίσης 12 μηνών στην κατηγορία της παράνομης χρήσης ηρωίνης και έξι μηνών στην κατηγορία χρήσης κάνναβης. Καίτοι οι ποινές φυλακίσεως διαφοροποιήθηκαν καθότι η έκτισή τους θα ακολουθούσε διαδοχικά την ποινή που είχε επιβληθεί σε προηγούμενη υπόθεση όπου η παρούσα θα μπορούσε να ληφθεί υπόψιν, εντούτοις σε ό,τι αφορά το ύψος της ποινής το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι «θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αυστηρή, δεν θα ήμασταν όμως διατεθειμένοι να επέμβουμε.». Καίτοι συνιστά πλεονασμό, επαναλαμβάνουμε πως ουδόλως διέλαθε την προσοχή μας ότι οι ανωτέρω υποθέσεις διαφοροποιούνται σε σχέση με την υπό κρίση, τόσο στο είδος της ναρκωτικής ουσίας όσο και στην ποσότητα, καθώς και στις περιβάλλουσες περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Και είναι τούτο διαφοροποιητικό στοιχείο το οποίο είχαμε κατά νου καθ' όλη τη διεργασία εκτίμησης της ποινικής ευθύνης του εδώ κατηγορουμένου. Η σημασία τους εντούτοις εντοπίζεται, κυρίως, στα όσα εκεί ειπώθηκαν σε σχέση με το αδίκημα της προμήθειας ναρκωτικής ουσίας μικρής ποσότητας. Σε σχέση με τα αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης, υποδεικνύεται ότι στην υπόθεση Α.D. ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.177/2021, ημερ. 16/03/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96 ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή σε 20 κατηγορίες που αφορούσαν σεξουαλική κακοποίηση κατά παράβαση του άρθρου 6

(7)του Ν.92(Ι)/2014 σε σχέση με δύο ανήλικες, καθώς και 12 κατηγορίες κοινής επίθεσης σε βάρος τρίτης ανήλικης. Κατά τον εν λόγω χρόνο ήταν ο συμβίος της μητέρας των ανήλικων κοριτσιών και υπείχε θέση πατέρα και τα αδικήματα διαπράχθηκαν στην οικία που διέμεναν. Η σεξουαλική κακοποίηση σε όλες τις περιπτώσεις συνίστατο σε χάιδεμα στο στήθος και στα οπίσθια. Η ποινή φυλάκισης 5 ετών που του επιβλήθηκε πρωτοδίκως κρίθηκε αρμόζουσα. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της ίδιας απόφασης το Ανώτατο Δικαστήριο παρέπεμψε σε άλλες δύο προηγούμενες υποθέσεις, τις οποίες επικαλέστηκε και ο κύριος Σπύρου, των οποίων τα γεγονότα κρίνονται σχετικά με τις εδώ κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης και ως εκ τούτου το επίμαχο απόσπασμα παρατίθεται αυτούσιο: Στην υπόθεση Αστυνομία ν. Πατούρη (ανωτέρω) ο Εφεσίβλητος αντιμετώπιζε δύο κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού. Τα γεγονότα αφορούσαν δύο διαφορετικά, πλην όμως παρόμοια περιστατικά, τα οποία συνέβησαν σε δύο διαδοχικές ημερομηνίες. Στη μια περίπτωση ο Εφεσίβλητος, ο οποίος ήταν σύντροφος της μητέρας της παραπονούμενης, τράβηξε τη φανέλα που φορούσε η παραπονούμενη, ηλικίας 13½ ετών και την έπιασε από το στήθος, σφίγγοντας την ταυτόχρονα. Το ίδιο περιστατικό συνέβηκε και την επόμενη ημέρα, μόνο που τη δεύτερη φορά ο Εφεσίβλητος «έγλειψε» την παραπονούμενη στο στήθος και τη φίλησε στο στόμα. Πρωτοδίκως του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών, η οποία κατ' έφεση αντικαταστάθηκε με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ν.Ν. (ανωτέρω) ο Εφεσίβλητος αντιμετώπιζε δύο κατηγορίες, η μία για το αδίκημα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού και η άλλη για το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης. Τα γεγονότα της υπόθεσης αφορούσαν ένα περιστατικό όπου ο Εφεσίβλητος, ο οποίος ήταν σύντροφος της μητέρας της παραπονούμενης, έβαλε το χέρι του μέσα από το φόρεμα της ανήλικης, ηλικίας 6½ ετών και κάτω από το εσώρουχο της και «έτριψε τα γεννητικά της όργανα». Η ποινή των 18 μηνών που πρωτοδίκως είχε επιβληθεί ανατράπηκε κατ' έφεση και αντικαταστάθηκε με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Επίσης, στην υπόθεση Ν.Σ. ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.184/2015, ημερ. 13/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72 ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος σε τρεις κατηγορίες, μία για το αδίκημα της άσεμνης επίθεσης (άρθρο 151 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154) και δύο κατηγορίες για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)και 6

(4)(β) του Ν.91(Ι)/2014. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου «Με βάση την απόφαση του Κακουργιοδικείου ο εφεσείων και η ανήλικη στις 8.3.2015 και περί ώρα 19.20 «στέκονταν σε σημείο της πολυκατοικίας και προέβαιναν στις πιο κάτω πράξεις: Φιλιούνταν, γλείφονταν στο λαιμό, αγκαλιάζονταν και ο κατηγορούμενος έπιανε τα οπίσθια και άλλα μέρη του σώματος της ανήλικης». Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης τριών ετών στην κατηγορία της άσεμνης επίθεσης και επτά ετών στην κατηγορία που εδραζόταν στο άρθρο 6

(4)(β). Στην κατηγορία του άρθρου 6

(3)δεν επιβλήθηκε ποινή. Η ποινή των τριών ετών στην κατηγορία της άσεμνης επίθεσης κρίθηκε αρμόζουσα, εντούτοις η ποινή των επτά ετών στην έτερη κατηγορία μειώθηκε στα πέντε έτη. Μνημονεύοντας τη σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων και αναδεικνύοντας και τη διαφορά ηλικίας δράστη και θύματος (ο κατηγορούμενος ήταν 63 ετών και το θύμα 13), το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε και τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Ειρηναίος Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν.έφ. 69/16, 23.3.2017 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Τα Δικαστήρια, στο δύσκολο έργο της επιβολής ποινής, είναι επιβεβλημένο να προστατεύουν το αγαθό που ο νομοθέτης ευλόγως θέλησε να προστατευθεί, δηλαδή, τα παιδιά. Το θύμα στην προκείμενη περίπτωση, ούσα 13 χρόνων, ήταν στην προστατευόμενη εκείνη ηλικία που ακριβώς καθιστά το αδίκημα σοβαρό γι' αυτό και η προνοούμενη υπό του Νόμου ποινή είναι 20 χρόνια φυλάκιση. Επιβαλλόταν, συνεπώς, η ποινή του πρωτόδικου Δικαστηρίου, χωρίς να αγνοεί τις περιστάσεις του εφεσείοντα να αντανακλά ακριβώς την ανάγκη προστασίας των ανηλίκων από επίδοξους παραβάτες. (Βλ. Σύγγραμμα Rook & Ward On Sexual Offences, Law and Practice, 4th ed. p.205 κ.επ. και στο Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016, p.340 κ.επ. όπου καταγράφονται οι ρυθμίσεις που αφορούν παρόμοια αδικήματα με τα επίδικα στην αγγλική νομοθεσία και καταγράφονται οι δείκτες και οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να λειτουργεί κατά την επιβολή τέτοιων ποινών - βλ. ειδικά s.9 του Sexual Offences Act 2003)». Στην προκείμενη περίπτωση επιβαρυντικοί παράγοντες είναι αυτά που λέχθησαν ήδη, ιδιαίτερα το γεγονός της ηλικίας του εφεσείοντα σε σχέση με την ηλικία του θύματος. Ακριβώς η ακραία διαφορά ηλικίας, 63 του θύτη και 13 του θύματος, προσδίδει στο αδίκημα τέτοιαν απαξία ώστε θα πρέπει αυτό να αντανακλάται και στο ύψος της ποινής. Επιβαρυντικά στοιχεία θεωρούνται επίσης ο απόμερος και σκοτεινός τόπος που συντέλεστηκε το αδίκημα, καθώς και οι λοιπές του συνθήκες, όπως ο εξ αντικειμένου αντίκτυπος της πράξης στο συγκεκριμένο θύμα. Εντέλει, στην υπόθεση A.R.R. ν. Αστυνομίας, Π.Ε.20/2022, ημερ. 30/04/2024, κατόπιν μερικής επιτυχίας της έφεσης σχετικά με την καταδίκη, το Εφετείο κλήθηκε να εξετάσει το ύψος της ποινής που πρωτοδίκως επιβλήθηκε στις κατηγορίες 1 και 2, δηλαδή αυτές που αφορούσαν τη μία εκ των δύο ανήλικων παραπονούμενων (Ι.Κ.) και εδράζοντο στο άρθρο 6

(4)(α) η μία και στο αδίκημα της κοινής επίθεσης η άλλη. Πρωτοδίκως επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3.5 ετών και 18 μηνών αντίστοιχα. Η ποινή των 3.5 ετών μειώθηκε στα 3 έτη λόγω σφάλματος αρχής, εν προκειμένω συναποτιμήθηκε ως επιβαρυντικός παράγοντας η κατάχρηση θέσης εμπιστοσύνης, για την οποία το Εφετείο ανέφερε ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος και συνεπώς δεν αποτιμάται εκ δευτέρου. Κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων το θύμα ήταν ηλικίας 14 ετών, η δε σεξουαλική κακοποίηση συνίστατο σε ένα περιστατικό το οποίο, σύμφωνα πάντα με τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου «Ο Εφεσείων εισήλθε αργά το βράδυ περί τις 11μ.μ., στο δωμάτιο της ανήλικης φορώντας μόνο το εσώρουχο του και της ζήτησε να του κάνει μασάζ, το οποίο η ανήλικη έπραξε για λίγο. Ακολούθως ο Εφεσείων της είπε να ξαπλώσει μπρούμυτα και «αφού κάθισε στα οπίσθια της, της έβγαλε τη φανέλα και το στηθόδεσμο και της έγλειψε την πλάτη». Η ανήλικη του είπε ότι δεν ήθελε άλλο και τότε ο Εφεσείων έφυγε από το δωμάτιο, λέγοντάς της να μην αποκαλύψει τι έγινε στη μητέρα της». Αναφορικά με το αδίκημα της περιαγωγής σε κατάσταση νάρκωσης προς τον σκοπό διάπραξης κακουργήματος, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου παρέπεμψε σε δύο υποθέσεις, οι οποίες γεγονός είναι ότι πραγματεύονται το αδίκημα. Η πρώτη εξ αυτών είναι η Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 54/2019, ημερ. 19/05/2022, ECLI:CY:AD:2022:D195, όπου εκεί ο εφεσείων παραδέχθηκε τέσσερεις κατηγορίες, δύο για περιαγωγή σε κατάσταση νάρκωσης και δύο για απαγωγή προσώπου αφορώσες ανά ζεύγος δύο διαφορετικά παιδιά. Του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως οκτώ ετών στο αδίκημα της περιαγωγής σε κατάσταση ναρκώσεως και τεσσάρων ετών στο αδίκημα της απαγωγής και διατάχθηκε όπως οι ποινές είναι διαδοχικές, καθιστώντας το σύνολο σε 16 έτη ποινή φυλακίσεως. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τη διαταγή για διαδοχικές ποινές, εντούτοις υπέδειξε τη σοβαρότητα του αδικήματος της περιαγωγής σε νάρκωση, ιδιαίτερα υπό τις περιστάσεις διάπραξης των εκεί αδικημάτων όπου επρόκειτο για ένα καλοσχεδιασμένο και προμελετημένο εγχείρημα που προκάλεσε πολλαπλής μορφής σοβαρά ψυχολογικά τραύματα στα δύο ανήλικα παιδιά και αύξησε την ποινή φυλάκισης των οκτώ ετών στα 13 έτη, διατάζοντας όμως οι ποινές να είναι συντρέχουσες. Η άλλη υπόθεση στην οποία αναφέρθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης είναι η Στυλιανού ν. Δημοκρατίας

(2015)2 Α.Α.Δ. 680, όπου και εκεί ο εφεσείων, γυναικολόγος στο επάγγελμα, παραδέχθηκε έξι κατηγορίες για βιασμό, οκτώ κατηγορίες για περιαγωγή σε κατάσταση ναρκώσεως με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, 20 κατηγορίες για άσεμνη επίθεση εναντίον γυναίκας και 10 κατηγορίες για σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Στην κατηγορία που εδώ απασχολεί επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων ετών, ενώ διατάχθηκε και η διαδοχικότητα των ποινών που επιβλήθηκαν σε κάποιες εκ των κατηγοριών, ανεβάζοντας το ύψος της συνολικής ποινής σε 26 έτη φυλάκισης. Η σοβαρότητα των γεγονότων της εν λόγω υπόθεσης καταφαίνεται από το απόσπασμα που ακολουθεί. «Στην κρινόμενη περίπτωση, εκτός του θέματος της παραβίασης της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ γιατρού και ασθενούς, η οποία από μόνη της είναι άκρως επιβαρυντικός παράγοντας (βλ. R v. Xavier Alexander Prokop [1995] 16 Cr.App.R. (S) 598), συντρέχουν ακόμη με βάση την υπόθεση Βillam (ανωτέρω) και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες, ιδιαίτερα η επαναληπτική δράση του εφεσείοντα σε μεγάλο αριθμό θυμάτων και για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιβαρυντικός παράγοντας είναι επίσης ο προσεκτικός σχεδιασμός των ενεργειών του, ο οποίος σχεδιασμός άπτεται και έχει πλήρη συνάφεια με σοβαρά ψεύδη και παραπλανήσεις με τις οποίες οδηγούσε τα θύματα του με το δόλιο τρόπο της νάρκωσης σε εγχειρήσεις που δεν χρειάζονταν. Η αχρείαστη νάρκωση από μόνη της είναι σοβαρή επέμβαση επί του σώματος των θυμάτων. Ακόμη, ως το σημείο 6 ανωτέρω της Billam, ο περαιτέρω σεξουαλικός εξευτελισμός συντρέχει ως επιβαρυντικός παράγοντας των θυμάτων, τα οποία είδαν τον εαυτό τους σε αναρίθμητες φωτογραφίες αλλά και αρχειοθετημένες σε μητρώο που αντί να αποδίδει την ιατρική τους κατάσταση περιέγραφε και απεικόνιζε τις σεξουαλικές διαστροφές του εφεσείοντα στο γυμνό τους σώμα». Είναι βεβαίως αντιληπτό πως και οι δύο ανωτέρω υποθέσεις, Νικολάου και Στυλιανού, είναι κατά πολύ σοβαρότερες από τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης και είναι αυτό στοιχείο που δεν διέλαθε την προσοχή μας. Είναι με ιδιαίτερη προσοχή και περίσκεψη που εγκύψαμε στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης. Επαναλαμβάνουμε εν προκειμένω το νομολογιακώς αναγνωρισμένο, ότι η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε περίπτωση είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και βεβαίως τις προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη (βλ. Jokarbozorgi ανωτέρω). Επίσης, εδραιωμένο είναι στο δίκαιο πως η ανώτατη στον νόμο προβλεπόμενη ποινή δεν είναι αποκλειστικός δείκτης αποτίμησης της σοβαρότητας ενός αδικήματος, εφόσον το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που επιφέρει στην κοινωνία, είναι στοιχεία που είτε υποβιβάζουν ένα αδίκημα που επισύρει πολυετή φυλάκιση, είτε καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ 391). Σε συνέχεια των ανωτέρω υποδεικνύουμε και αυτό που αναφέρεται στα Sentencing Guidelines Council: Definitive Guideline του 2012, κάτω από τον τίτλο Totality Guideline όπου αναφέρεται πως: «The principle of totality comprises two elements

1. all courts, when sentencing for more than a single offence, should pass a total sentence which reflects all the offending behaviour before it and is just and proportionate. This is so whether the sentences are structured as concurrent or consecutive. Therefore, concurrent sentences will ordinarily be longer than a single sentence for a single offence.
2. it is usually impossible to arrive at a just and proportionate sentence for multiple offending simply by adding together notional single sentences. It is necessary to address the offending behaviour, together with the factors personal to the offender as a whole». Ευθυγραμμισμένη με τα ανωτέρω είναι και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Jason Niland, Π.Ε.18/2017, ημερ. 14/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:B79, όπου λέχθηκε ότι: «Η διά βίου φυλάκιση σε σχέση με μεγάλο αριθμό κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο Εφεσίβλητος δίνει το στίγμα της σοβαρότητας της εγκληματικής συμπεριφοράς για την οποία κρίθηκε ένοχος και είναι παράγοντας που διαφοροποιούσε την υπό κρίση περίπτωση από το ύψος των ποινών που προδιαγράφονται από τις σχετικές κλίμακες της Oliver (ανωτέρω), σε αναφορά με την ταξινόμηση του κάθε αρχείου πορνογραφικού υλικού και από τις υποθέσεις Κωνσταντίνου Ασσιώτη ν. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφεση 146/2016, ημερ. 18.1.2017 και Γιώργου Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση 71/2017, ημερ. 27.9.
3. Στο σύνολο των πιο πάνω περιπτώσεων, το σχετικό προβλεπόμενο ανώτατο όριο ποινής ήταν φυλάκιση μέχρι 10 έτη». Εντέλει, στην A.D. ανωτέρω, υποδείχθηκε ότι: «Στην προκείμενη περίπτωση, όπως ορθώς επεσήμανε η ευπαίδευτη συνήγορος για τον Εφεσίβλητο, τα γεγονότα της υπόθεσης διέφεραν από εκείνα των πιο πάνω αποφάσεων, τόσο σε σχέση με τον αριθμό κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο δράστης, όσο και σε σχέση με τον αριθμό των θυμάτων». Είναι υπό το φως των ανωτέρω αρχών που προχωρήσαμε στην αποτίμηση της έκνομης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Στην υπό κρίση περίπτωση αρνητικά εκπλήσσει το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, άνδρας ώριμης ηλικίας, ήτοι 40 ετών, πατέρας και ο ίδιος δύο κοριτσιών ηλικιών 15 και 11 ετών, συσχετίστηκε με τέσσερεις ανήλικες, μία εκ των οποίων δεν ήταν καν 13 ετών και σε αυτό το πλαίσιο τις προμήθευσε ναρκωτική ουσία τάξεως Β΄, δηλαδή κάνναβη, σε 13 φορές, όχι πάντα στην ίδια ανήλικη, αλλά και στις τέσσερεις (διαφορετική ανήλικη ανά περίπτωση και όχι σε όλες τις ανήλικες τις ίδιες φορές), ως αναφέρεται στις κατηγορίες (1 μέχρι και 6, 10, 12, 17 και 20 μέχρι και 23). Η αναφορά του ευπαιδεύτου συνηγόρου πως ο κατηγορούμενος δεν αποκόμισε οικονομικό όφελος από τούτη τη συμπεριφορά του, καίτοι του πιστώνεται ουδόλως υποβιβάζει την ήδη επαυξημένη σοβαρότητα της πράξης του. Άλλωστε, άλλο ήταν το όφελος που επιχείρησε να εξασφαλίσει, ως εξηγούμε στη συνέχεια. Σε κάθε περίπτωση, κρινόμενες οι εδώ περιστάσεις προμήθειας, αφορώσες εν προκειμένω 13 περιπτώσεις, έστω χωρίς οικονομικό όφελος, ουδόλως μειώνουν τη σοβαρότητα, αλλά αντιθέτως αποκαλύπτουν το μέγεθος της διάδοσης ναρκωτικής ουσίας και μάλιστα προς τέσσερεις ανήλικες. Και είναι η πάταξη της διάδοσης ο κύριος σκοπός της νομοθεσίας, άλλωστε αυτή τούτη η διάχυση της ναρκωτικής ουσίας είναι που επιφέρει δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του κοινού, και συνεπακόλουθα η απαγόρευση και καταστολή της εισροής εσόδων από την παράνομη δραστηριότητα. Προς τούτο παραπέμπουμε στα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Xhaferi ν. Δημοκρατίας, Π.Ε.207/2021, ημερ. 16/11/2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, όπου υποδείχθηκε ότι: Θα πρέπει δε να επισημάνουμε πως όντως η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ' ό,τι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές. Αυτό τονίστηκε στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466 με παράλληλη, όμως, επισήμανση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Ουσιαστικά αυτό ήταν το νόημα και στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541 όπου λέχθηκε ότι: «Κατ' ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». (ο τονισμός δικός μας) Κατά τα άλλα, αποτελεί διαχρονική θέση της νομολογίας ότι ολέθριες είναι οι συνέπειες που προκύπτουν από τη διάδοση των ναρκωτικών ουσιών, η οποία μάλιστα συναρτάται με πρόσθετη θλιβερή διαπίστωση πως τούτη η διάδοση είναι αυξημένη μεταξύ, κυρίως, των νέων ανθρώπων. Επί του προκειμένου στην υπόθεση Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 2/2022, ημερ. 19/12/2022, αναφέρθηκε ότι: «Το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια είναι από τα πλέον σοβαρά κακουργήματα για το οποίο προβλέπεται η δια βίου φυλάκιση ως ανώτατη ποινή. Στην Ismen Bora v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ.79/2017, ημερ.13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, ECLI:CY:AD:2018:B110, γίνεται αναφορά στα ολέθρια αποτελέσματα που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά που οδηγεί στην εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και την απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων. Η διάδοση των ναρκωτικών, δίκαια χαρακτηρίζεται ως μάστιγα για την κοινωνία». Εδώ η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου πλήττει βάναυσα αυτόν τον πυρήνα της κοινωνίας, ο οποίος σύγκειται από το σύνολο των παιδιών και βεβαίως τα τέσσερα ανήλικα κορίτσια αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της νέας γενιάς του τόπου. Περαιτέρω, αναδεικνύει και την παντελή αδιαφορία του για τις επιπτώσεις που δυνατόν να είχε στην υγεία τούτων η χρήση της ναρκωτικής ουσίας που τόσο απλόχερα τις προμήθευσε. Και υποδεικνύουμε ότι δεν διέλαθε την προσοχή μας το είδος της ναρκωτικής ουσίας (τάξεως Β΄ δηλαδή όχι από τα πλέον σκληρά) και η ποσότητα (άγνωστη), στοιχεία τα οποία συναποτιμήθηκαν κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476). Εντούτοις, η προμήθεια ναρκωτικών ουσιών, ακόμη και τάξεως Β΄, τόσες πολλές φορές σε τέτοιο αριθμό ανηλίκων προσώπων (τέσσερεις) και ιδιαίτερα τέτοιας νεαρής ηλικίας ως ανωτέρω αναφέραμε, εμπίπτει ακριβώς στο γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 30

(4)(α)(vi), που θέλει, μεταξύ άλλων, τη θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανήλικων κατά τη διάπραξη αδικήματος κατά παράβαση του Ν.29(Ι)/77, να συνιστά στοιχείο επιβαρυντικό στην επιμέτρηση της ποινής. Και εδώ η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου γλαφυρώς αποκαλύπτει τη θυματοποίηση των τεσσάρων ανήλικων κοριτσιών, τόσο ένεκα της προμήθειας των ναρκωτικών στις περιπτώσεις που αναφέρονται στις κατηγορίες, όσο και της λοιπής κατάπτυστης συμπεριφοράς του, ως εξηγούμε αμέσως πιο κάτω. Εν προκειμένω, έτι χειρότερη αναδεικνύεται η δράση του κατηγορούμενου με δεδομένο πως σε δύο εκ των περιπτώσεων χορήγησης των ναρκωτικών (κατηγορίες 14 και 18), σκοπός τούτης της προμήθειας ήταν η περιαγωγή των εκεί αναφερόμενων ανήλικων κοριτσιών σε νάρκωση προς τον σκοπό εκμετάλλευσής τους, δηλαδή για να προβεί στις θωπείες που περιγράφονται στις κατηγορίες και γλαφυρώς επεξηγήθηκαν στο Δικαστήριο με το έγγραφο Α. Εν ολίγοις, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση στην οποία περιήλθαν οι δύο εκ των ανήλικων παραπονουμένων (κατηγορίες 14 και 18) από τα ναρκωτικά που τις προμήθευσε, ώστε να προχωρήσει στις περαιτέρω ανίερες πράξεις του, όπως είναι τα εκεί αναφερόμενα αγγίγματα. Και είναι αυτό άλλο ένα στοιχείο, πέραν της θυματοποίησης, το οποίο αποκαλύπτει πρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα, εν προκειμένω αυτόν που διαλαμβάνεται στο άρθρο 30

(4)(α)(iii) του Ν.29(Ι)/77, δηλαδή· «την ανάμειξη του κατηγορουμένου σε άλλες παράνομες δραστηριότητες οι οποίες διευκολύνονται με τη διάπραξη του αδικήματος». Στην προκειμένη περίπτωση η προμήθεια των ναρκωτικών ουσιών (κατηγορίες 14 και 18) αποσκοπούσε στην περιαγωγή των θυμάτων σε νάρκωση, ώστε να διευκολυνθεί η σεξουαλική κακοποίηση τούτων και είναι υπό αυτή τη θεώρηση που διαπιστώνεται παρουσία και αυτού του επιβαρυντικού παράγοντα. Η δε αντίδραση και των τριών ανήλικων κοριτσιών στις τέσσερεις διαφορετικές περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος επέκτεινε την εγκληματική του δράση (κατηγορίες 7, 13, 15 και 16), είναι αποκαλυπτική της έκπληξης και συν τω χρόνω της απέχθειας που αισθάνθηκαν για την πράξη του κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη στην έβδομη κατηγορία ένιωσε ενόχληση και αηδία και αντέδρασε απομακρυνόμενη από κοντά του. Η δε παραπονούμενη στην κατηγορία 13 έσπρωξε το χέρι του και αντί αυτό να θέσει τις ορμές του κατηγορούμενου σε καταστολή, προέβη στην ειδεχθή, κρίνουμε, παρατήρηση·, «Tι εν σας αρέσκει;». Και προσθέτουμε ακόμη πως σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν στο Δικαστήριο, συχνά έλεγε στην εν λόγω παραπονούμενη ότι του αρέσει και της πρότεινε να κάνουν κρυφή σχέση. Και είναι αυτή η παραπονούμενη που κατά τον επίδικο χρόνο ήταν μόλις 12 ετών και 11 μηνών, δηλαδή νεαρότερη και από αυτή τούτη τη θυγατέρα του κατηγορούμενου. Όσο δε για την τρίτη παραπονούμενη (κατηγορίες 16 και 15, οι δύο κατηγορίες αφορούν περιστατικό της ίδιας ημέρας και προηγείται χρονικά το περιστατικό της 16ης κατηγορίας), σημειώνουμε ότι ευρισκόμενη με τον κατηγορούμενο εντός του ανελκυστήρα, ο τελευταίος την αγκάλιασε σφικτά και την άγγιξε στην πλάτη και τα οπίσθια και η ίδια αντέδρασε λέγοντάς του να σταματήσει και απομακρύνθηκε όταν πλέον άνοιξε η θύρα του ανελκυστήρα. Και πάλι αντί αυτή η αντίδραση να στείλει τα κατάλληλα μηνύματα στον κατηγορούμενο, για μια πράξη που ούτως ή άλλως είναι εκ του νόμου απαγορευμένη, εκ της λογικής αδιανόητη και εκ της ηθικής κατάπτυστη και ειδεχθής, εισερχόμενοι εντός του διαμερίσματος προφασίστηκε ότι κρυώνει, κάθισε δίπλα της και την πήρε αγκαλιά, ότε και την άγγιξε στο στήθος και στα πόδια. Σε τούτη την κορύφωση των πράξεων του κατηγορουμένου η ανήλικη ευθύς αντέδρασε, ξύπνησε τη φίλη της που κοιμόταν στο διαμέρισμα, της ζήτησε να φύγουν και ακολούθως αποχώρησαν. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, εκ του νόμου μεμπτή και κατακριτέα, επαυξάνεται σε σοβαρότητα συνεπεία του πολυεπίπεδου της δράσης του, ως ανωτέρω εξηγήθηκε και του ποικιλόμορφου τρόπου που παρενέβη στη ζωή των τεσσάρων ανήλικων κοριτσιών και μάλιστα κατ' επανάληψη (σε ό,τι αφορά τα ναρκωτικά). Είναι αυτή η συμπεριφορά, κρινόμενη στο σύνολο, που προκαλεί αισθήματα αποτροπιασμού και δυσανασχέτησης, χωρίς όμως την ίδια ώρα να παραγνωρίζονται και οι ιδιαίτερες του κατηγορουμένου περιστάσεις. Εντούτοις, υπό το φως όλων των ανωτέρω καταλήγουμε πως αρμόζουσα ποινή είναι εκείνη της φυλάκισης ως ακολούθως: 1. Κατηγορίες 1 μέχρι και 6, 10, 12, 17 και 20 μέχρι και 23: 5 έτη φυλάκιση σε κάθε κατηγορία. 2. Κατηγορία 7: 12 μήνες φυλάκιση. 3. Κατηγορία 13: 18 μήνες φυλάκιση. 4. Κατηγορία 15: 18 μήνες φυλάκιση. 5. Κατηγορία 16: 18 μήνες φυλάκιση. 6. Κατηγορίες 14 και 18: 2 έτη φυλάκιση σε κάθε κατηγορία. 7. Κατηγορίες: 24 και 25: 9 μήνες σε κάθε κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν. Τα ανωτέρω δεν ολοκληρώνουν όμως την ποινολογική αντιμετώπιση του κατηγορούμενου. Ένεκα και του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής, προβληματιστήκαμε για τυχόν έκδοση διατάγματος παραπομπής του κατηγορούμενου στην Αρχή Εποπτείας, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 14

(1)(γ) του Ν.91(Ι)/2014. Για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, καθοδήγηση αντλήσαμε από τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 53

(3)του ιδίου νόμου, τα οποία αντιστοιχούν σε αίτημα ως το υπό κρίση, με μόνη διαφορά ότι εκεί το αίτημα υποβάλλεται σε χρόνο άλλο από εκείνον της έκδοσης της απόφασης. Διευκρινίζουμε, ενδεχομένως εκ του περισσού, πως για σκοπούς αυτής της πτυχής της απόφασης, η εξέταση διενεργήθηκε με σημείο αναφοράς αποκλειστικά τα αδικήματα των κατηγοριών 7, 13, 15 και 16 (βλ. άρθρο 53

(5)του Ν.91(Ι)/2014 για το τι εστί αδικήματα για σκοπούς τους άρθρου) και όχι το σύνολο της έκνομης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Εν προκειμένω επαναλαμβάνουμε ότι ο αριθμός των θυμάτων (τέσσερεις) και οι ηλικίες τούτων (από 12 ετών και 11 μηνών, μέχρι και 16 ετών), αποτιμήθηκε για σκοπούς αυτού του αιτήματος. Κατ' ανάλογο τρόπο και η ηλικία του κατηγορούμενου (40 ετών), καθώς ότι πρόκειται για άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Είμαστε της γνώμης ότι οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων στις κατηγορίες που εδώ ενδιαφέρουν, εν προκειμένω ο αριθμός θυμάτων και η ηλικία τούτων, σε συνδυασμό με το σύντομο του χρόνου που έκτοτε παρήλθε, και ως εκ τούτου δεν μεσολάβησε χρόνος που θα μπορούσε να αποτιμηθεί για την εκτίμηση του χαρακτήρος του κατηγορούμενου, φέρ' ειπείν ότι παρέμεινε μακριά από τέτοια αδικήματα, κρίνουμε ότι δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος παραπομπής στην Αρχή Εποπτείας, για όσον χρόνο ο κατηγορούμενος εκτίει την επιβληθησόμενη ποινή, πλέον δύο έτη από την ημερομηνία οριστικής αποφυλάκισής του. Οι ποινές που ανωτέρω επιβλήθηκαν μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση, συμφώνως του άρθρου 117(Ι) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ήτοι από 02/04/2025. (Υπ.)........................................ Λ. Α. Παντελή, Π.Ε.Δ (Υπ.)........................................ Μ. Θεοκλήτου, Α.Ε.Δ (Υπ.)........................................ Κ. Μ. Πασιαρδής, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο