ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Β.Α, Αρ. Υπόθεσης: 460/2022, 18/6/2025

(1)(ιιι) και 5 του Περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, Νόμος Ν. 188

(1)/2007 (κατηγορία αρ.2) και της Εξασφάλισης Αγαθών με Ψευδείς Παραστάσεις κατά παράβαση των Άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ. 4). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, αυτό που αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι μεταξύ των ετών 2017 και 2020, ενώ ήταν υπάλληλος της εταιρείας Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο Λεμεσού Λίμιτεδ έκλεψε το συνολικό ποσό των €234.550,00 το οποίο ήταν περιουσία της πιο πάνω εταιρείας (1η κατηγορία) και ότι κατά τον πιο πάνω χρόνο απέκτησε και κατείχε το πιο πάνω ποσό, ενώ γνώριζε ότι αυτό αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη του αδικήματος της κλοπής υπό υπαλλήλου (2η κατηγορία). Του αποδίδεται, επίσης, ότι μεταξύ των μηνών Μαΐου 2018 και Φεβρουαρίου του 2020 απέκτησε το συνολικό ποσό των €13.700 περιουσία της εταιρείας Αvaton Communications Ltd με ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, δηλαδή, πείθοντας ψευδώς την ιδιοκτήτρια της πιο πάνω εταιρείας ότι το πιο πάνω ποσό θα χρησιμοποιείτο για εκδηλώσεις που θα διοργανώνονταν από κοινού με την εταιρεία Αvaton Communications Ltd και το Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο, ενώ γνώριζε ότι κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (4η κατηγορία). O κατηγορούμενος, σημειώνεται, πως αρχικά αντιμετώπιζε και την κατηγορία αρ. 3 η οποία αφορούσε το ποινικό αδίκημα της Απάτης για την οποία κατά την εξέλιξη εκδίκασης της υπόθεσης, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, δια της εκπροσώπου του, ανακοίνωσε αναστολή της ποινικής δίωξης του, με αποτέλεσμα τη διακοπή της κατηγορίας και την απαλλαγή του κατηγορουμένου από αυτή. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε είκοσι

(20)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον κ. Χρίστο Ευσταθιάδη (Μ.Κ.1), την κα. Ελεάνα Κωνσταντινίδου (Μ.Κ.2), την κα. Κυριακή Κούμα (Μ.Κ.3), την κα Ελένη Κασσέ (Μ.Κ.4), τον κ. Γιώργο Σκουφάρη (Μ.Κ.5), τον κ. Ανδρέα Τριανταφύλλου (Μ.Κ.6), τον κ. Χριστόδουλο Χαραλάμπους (Μ.Κ.7), την Αστ. 3567 Χρ. Νικολάου (Μ.Κ.8), την κα Ξένια Νικολάου (Μ.Κ.9), τον κ. Γιώργο Κωνσταντίνου (Μ.Κ.10), την κα Ραφαέλα Μιχαηλίδου (Μ.Κ.11), τον κ. Νίκο Νικολαϊδη (Μ.Κ.12), την κα Μαίρη Χαρίτωνος (Μ.Κ.13), τον κ. Δημήτρη Σαζεΐδη (Μ.Κ.14), τον κ. Κυριάκο Πρωτοπαπά (Μ.Κ.15), την κα Άννα Μαρία Αθανασίου (Μ.Κ.16), τον κ. Μάριο Μιχαηλίδη (Μ.Κ.17), τον Αστ. 3503 Α. Γιαννακού (Μ.Κ.18), την κα Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ.19) και τον κ. Νίκο Κυριακίδη (Μ.Κ.20). Ο κατηγορούμενος, μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε τέσσερις

(4)μάρτυρες Υπεράσπισης και συγκεκριμένα τον κ. Γιώργο Αργυρίδη (Μ.Υ.1), τον κ. Γιώργο Συμιανό (Μ.Υ.2), την κα Μαρία Μέση (Μ.Υ.3) και την κα Στέλλα Αργυρίδη (Μ.Υ.4). Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής στην παρούσα υπόθεση, όπως προκύπτει, είναι ότι ο κατηγορούμενος, κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ενώ ήταν διευθυντής του Παττιχείου Θεάτρου, κατακρατούσε τις εισπράξεις του Θεάτρου, μεγάλο μέρος αυτών δεν κατατίθονταν στην Τράπεζα και δεν τηρούνταν ορθά τα λογιστικά βιβλία, με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να γίνει ο σχετικός έλεγχος και η εταιρεία που διαχειριζόταν το Θέατρο να μην είχε ελεγμένους λογαριασμούς και οικονομικές καταστάσεις με κίνδυνο τη διαγραφή της από τον Έφορο Εταιρειών. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, ήταν το πρόσωπο που είχε τον πλήρη έλεγχο του Θεάτρου, συμπεριλαμβανομένου και της διαχείρισης των οικονομικών του, κατέληγαν σε αυτόν όλες οι εισπράξεις του Θεάτρου και οι οποιεσδήποτε πληρωμές, γίνονταν από τον ίδιο ή κατόπιν εντολής του. Ο κατηγορούμενος, βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση και ήταν εθισμένος στον τζόγο, με αποτέλεσμα να παίρνει συχνά χρήματα από τα ταμεία του Θεάτρου και από τις ταμίες καθώς επίσης να δανείζεται χρήματα από διάφορα πρόσωπα. Κατόπιν λογιστικής έρευνας που ακολούθησε, μετά που ο Δήμαρχος, ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας που διαχειριζόταν το Θέατρο ενημερώθηκε από τον Ανδρέα Τριανταφύλλου (Μ.Κ.6) για τις υποψίες του ιδίου και άλλων υπαλλήλων του Θεάτρου ότι πιθανόν ο κατηγορούμενος να υπεξαιρεί χρήματα του Θεάτρου και μετά από παραδοχή του κατηγορούμενου ότι είχε πάρει ένα ποσό της τάξης των €10,700 περίπου, διαπιστώθηκε έλλειμμα της τάξης των €234,550, ποσό το οποίο κυρίως αφορούσε τον Φόρο Θεάματος. Αποτέλεσε θέση της κατηγορούσας αρχής ότι το πιο πάνω ποσό του ελλείμματος το οικειοποιήθηκε και το έκλεψε ο κατηγορούμενος. Θέση της, επίσης, ήταν ότι παρουσίασε, ψευδώς στην εταιρεία Avaton Communications Ltd, ότι θα συνδιοργάνωναν με το Παττίχειο Θέατρο εκδηλώσεις, χωρίς κάτι τέτοιο να γίνει, με αποτέλεσμα να κατατεθεί στον προσωπικό του λογαριασμό το ποσό των €13,700 και να το οικειοποιηθεί. Ο κατηγορούμενος αρνείται ότι οικειοποιήθηκε τα πιο πάνω ποσά, πρόβαλε τη θέση ότι δεν είχε λογιστικές και οικονομικές γνώσεις και εν πολλοίς ότι δεν είχε τη διαχείριση ή την πλήρη διαχείριση των εισπράξεων του Θεάτρου. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι δεν είναι δυνατό να οικειοποιήθηκε το πιο πάνω ποσό το οποίο αφορούσε, κυρίως, το Φόρο Θεάματος, αφού αυτός πληρωνόταν στον Δήμο Λεμεσού με επιταγές και αν κάτι τέτοιο συνέβαινε σημαίνει ότι θα υπήρχαν άλλες οφειλές του Θεάτρου, που δεν υπήρχαν, αφού το Θέατρο είχε καθορισμένο προϋπολογισμό. Προβάλλει, περαιτέρω, τη θέση ότι υπήρχε λογιστική ακαταστασία στο Θέατρο και δεν υπήρχαν δικλείδες ασφαλείας στην παράδοση και παραλαβή των χρημάτων των ταμείων. Επιπρόσθετα, αρνείται ότι ήταν εθισμένος στον τζόγο και προβάλει τη θέση ότι είχε οικονομικές δυσκολίες ένεκα οικογενειακών προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο γιός της συζύγου του. Θα προχωρήσουμε με την σύνοψη της μαρτυρίας που προσφέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο από την κατηγορούσα αρχή όσο και από την υπεράσπιση, για να διαφανούν και οι λεπτομερείς θέσεις και εκδοχές των μερών και στην συνέχεια θα ακολουθήσει η αξιολόγηση της. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής: Ο Μ.Κ.1 είναι ο Δημοτικός Γραμματέας του Δήμου Λεμεσού από τις 02/10/2019 και διορισμένος στη θέση του Γραμματέα της Εταιρείας. Στην κατάθεση του, Έγγραφο Α και τη δια ζώσης μαρτυρία του αναφέρθηκε στη δημιουργία της εταιρείας «Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο Λτδ» και τους σκοπούς της που γενικά ήταν η λειτουργία του Θεάτρου το οποίο είναι ιδιοκτησίας του Δήμου Λεμεσού. Ακολούθως, αναφέρθηκε στη συμφωνία ημερομηνίας 23/11/2020 η οποία υπογράφηκε από τον Δήμαρχο Λεμεσού (Μ.Κ.12) και την MMCA Audit Ltd, για την παροχή από την τελευταία ελεγκτικών υπηρεσιών στο Θέατρο. Ανέφερε, επίσης, ότι στις 26/04/2021 ο Δήμαρχος τον ενημέρωσε, ότι περί τις 20/04/2021 πληροφορήθηκε από εργαζόμενο στο Θέατρο ότι υπάρχει κάποιο οικονομικό θέμα, ότι στη συνέχεια ζήτησε να τον δει ο κατηγορούμενος, ο οποίος στη συνάντηση που έγινε στις 26/04/2021 του ανάφερε ότι κατακράτησε το συνολικό ποσό περίπου των €10,700 από χρήματα που εισέπραξε από παραστάσεις του Θεάτρου που έγιναν το 2018 και 2019 και ότι επέστρεψε ήδη το ποσό των €3.000, ενώ το υπόλοιπο είχε πρόθεση να το επιστρέψει σύντομα. Από την καταμέτρηση του ταμείου η οποία έγινε στις 28/04/2021 στην παρουσία του ιδίου και της Μ.Κ.19 προέκυψε ότι το υπόλοιπο του ταμείου ανερχόταν στο ποσό των €645 (βλ. τεκμήρια 4 και 4Α). Εν όψει των πιο πάνω, ο Δήμαρχος (Μ.Κ.12) του ζήτησε να βρει εσπευσμένα ένα εξωτερικό λογιστή/ελεγκτή με σκοπό να του ανατεθεί ο έλεγχος του ταμείου του Θεάτρου από την 01/01/2018, αφού οι οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2016 και 2017 αναμένονταν άμεσα από την εταιρεία MMCA Audit Ltd. Διορίστηκε η εταιρεία Dimitris Sazeidis & Co Ltd, η οποία στις 10/05/2021 παρέδωσε στον Δήμαρχο την Έκθεση που ετοίμασε για το ταμείο του Θεάτρου. Η εν λόγω Έκθεση παρουσιάστηκε στο Δ.Σ της Εταιρείας στις 11/05/2021 και σε αυτή επισυνάφθηκαν, ως Παράρτημα Α, τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Εταιρείας που έλαβαν χώρα στις 11/05/2021 και 17/05/2021 (βλ. τεκμήριο 5, παράρτημα Α και τεκμήριο 7 παράρτημα Α, αντίστοιχα). Στο Τεκμήριο 7 επισυνάφθηκαν, επίσης, ως Παραρτήματα Β, Γ και Δ, αντίστοιχα, η δήλωση παραίτησης του κατηγορούμενου, η δήλωση της Μ.Κ.19 για τα ποσά που ο κατηγορούμενος κράτησε από τις εισπράξεις τριών παραστάσεων και η επιστολή της MMCA Audit Ltd, η οποία περιλάμβανε διάφορες εισηγήσεις για βελτίωση της λειτουργίας των λογιστικών του Θεάτρου. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις οικονομικές καταστάσεις της MMCA Audit Ltd για το 2017 (τεκμήριο 6) οι οποίες εγκρίθηκαν από το Δ.Σ της Εταιρείας και την ετοιμασία του γραμματίου συνήθους τύπου για το ποσό των €3,770 προς εξόφληση του ποσού που ο κατηγορούμενος πήρε από τις προαναφερόμενες παραστάσεις του θεάτρου και την ετοιμασία του γραμματίου συνήθους τύπου για το ποσό των €635,94, που αντιπροσώπευε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό που έλαβε το 2020 έναντι των μισθών του (βλ. Τεκμήριο 8). Σε τηλεδιάσκεψη στην οποία μετείχε και ο ίδιος, ο Μ.Κ.20 τους ενημέρωσε ότι φαινόταν να υπήρχε θέμα με το χειρισμό του φόρου θεάματος και τους εισηγήθηκε να ρωτήσουν σχετικά με αυτό το θέμα την MMCA Audit Ltd. Κατόπιν επικοινωνίας του Μ.Κ.12 με τον Μ.Κ.17 της MMCA Audit Ltd, η τελευταία με επιστολή της ημερομηνίας 12/10/2021 ενημέρωσε ότι επιθυμούσε να αναθεωρήσει τις ελεγμένες καταστάσεις της για το 2017, τις οποίες επισύναψε στην εν λόγω επιστολή. Ταυτόχρονα τους ενημέρωσε, ότι μόλις της επιστρέφονταν οι αρχικές ελεγμένες καταστάσεις θα υπέγραφε τις νέες (βλ. τεκμήριο 9). Οι νέες ελεγμένες καταστάσεις της MMCA Audit Ltd δεν εγκρίθηκαν από το Δ.Σ της Εταιρείας, ενόψει της συνολικής έρευνας που αποφασίστηκε να διεξαχθεί. Στις 21/10/2021 αποφασίστηκε η ανάθεση έρευνας στην Deloitte Ltd και η διαφοροποίηση των καθηκόντων της Μ.Κ.19 η οποία αποφασίστηκε από τις 15/10/2021 (βλ. τεκμήριο 11). Αποφασίστηκε, επίσης, η παροχή λογιστικών υπηρεσιών από την εταιρεία Παπαδόπουλος και Σπαναχίδης Λτδ για σκοπούς τακτικής λειτουργίας του Θεάτρου. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε, περαιτέρω, στις συνθήκες υπό τις οποίες αποφασίστηκε να δοθεί στον κατηγορούμενο το ποσό των €4.000 έναντι των μισθών του καταθέτοντας προς τούτο τα πρακτικά της συνεδρίας του Δ.Σ της Εταιρείας ημερομηνίας 21/03/2020 (βλ. τεκμήριο 10). Κατά την αντεξέταση του, ερωτήθηκε σχετικά με τα καθήκοντα του κατηγορούμενου με βάση το συμβόλαιο του και του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν περιλαμβανόταν στα καθήκοντα του ο «εσωτερικός οικονομικός έλεγχος». Στην υποβληθείσα θέση, ότι ο λόγος που η Deloitte Ltd δεν ασχολήθηκε με το Θέατρο και τον έλεγχο των λογιστικών βιβλίων, όπως της είχαν ανατεθεί από την αρχή της λειτουργίας της Εταιρείας, ήταν γιατί δεν θα πληρωνόταν και ότι η δικαιολογία που έδινε η Deloitte Ltd στον κατηγορούμενο όταν τους καλούσε να κάνουν τον έλεγχο, ήταν ότι είναι πολύ απασχολημένοι, απάντησε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. Σε σχετική ερώτηση, αν ο λόγος που προχώρησαν με την ανάθεση της εργασίας στην MMCA Audit Ltd ήταν, γιατί η Deloitte Ltd δεν έκανε την εν λόγω εργασία, απάντησε πως η Deloitte Ltd είχε δηλώσει πως υπήρχε δυστοκία για την ετοιμασία των ελεγμένων καταστάσεων της Εταιρείας λόγω της μορφής που υπήρχαν καταγραμμένα τα στοιχεία. Κατά την επανεξέτασή του, κατέθεσε δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από αντίγραφα των ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ του Θεάτρου και της Deloitte Ltd που αφορούσαν την ενημέρωση της Deloitte Ltd για τον διορισμό νέων ελεγκτών και την επιστολή που αποστάλθηκε το 2017 από την προηγούμενη Δημοτική Γραμματέα προς την Deloitte Ltd με την οποία τους ζητείτο να αναλάβουν ως ελεγκτές του Θεάτρου (βλ. τεκμήριο 12). Η Μ.Κ.2, Ελεάνα Κωνσταντινίδου, στην κατάθεση της, Έγγραφο Β, αναφέρει ότι από το 2018 είναι εξωτερικός συνεργάτης με αγορά υπηρεσιών από το Θέατρο και ότι ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι η συντήρηση της ιστοσελίδας, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο συντονισμός παραγωγών και η ετοιμασία προγράμματος για τους ταξιθέτες και ταμίες. Πριν το 2018 και για περίοδο δύο χρόνων εργαζόταν και πάλι στο Θέατρο, αλλά πληρωνόταν από τον Δήμο Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος, όπως περαιτέρω αναφέρει, είχε τον έλεγχο σε όλα, δηλαδή, σ' αυτόν κατέληγαν οι εισπράξεις, αυτός έκανε τις πληρωμές και σε αυτόν έδωσε τις πιο πολλές φορές τις εισπράξεις. Κάποιες φορές έδωσε και στην Ε. Θεοδώρου (Μ.Κ.19) τις εισπράξεις, χωρίς να γνωρίζει τί της έκανε. Αναφερόμενη στη διαδικασία που τηρείτο για τα ταμεία, είπε ότι ο ταμίας είσπραττε τα χρήματα από την έκδοση των εισιτηρίων, είτε αυτά ήταν μετρητά είτε πληρώνονταν με κάρτα και στο τέλος της μέρας βλέποντας το report του προγράμματος επαλήθευε τα χρήματα που είχε με αυτά που εισπράχθηκαν. Τα χρήματα τοποθετούνταν σε φάκελο ο οποίος σφραγιζόταν και παραδινόταν στον υπεύθυνο. Κάποιες φορές, ενώ λειτουργούσε το ταμείο ο κατηγορούμενος τους ζητούσε κάποιο ποσό το οποίο του έδιναν, χωρίς να γνωρίζουν τί γινόταν μετά το ποσό αυτό. Δεν υπέπεσε στην αντίληψη της οτιδήποτε για κατάχρηση χρημάτων από το ταμείο του Θεάτρου. Ανέφερε, επίσης, ότι περί το 2019 η Έ. Θεοδώρου (M.K.19) της εξέφρασε κάποιες ανησυχίες και αμφιβολίες ως προς το ότι ο κατηγορούμενος έπαιρνε από το ταμείο χρήματα και της ζήτησε να προσπαθούσαν να δίνουν σε αυτήν τις εισπράξεις για να γίνονταν κατάθεση στην Τράπεζα. Το γεγονός αυτό το συζήτησε με τον Α. Τριανταφύλλου (Μ.Κ.6). Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο ποσό των «€2.000 - €2.500» που έβαλε στο συρτάρι της Μ.Κ.19, το οποίο κλείδωσε, και που ο κατηγορούμενος της ανέφερε σε μεταγενέστερο χρόνο ότι αυτός το πήρε. Φαίνεται, όπως περαιτέρω ανέφερε, ότι υπήρχε κακοδιαχείριση ή και κατάχρηση του ταμείου του Θεάτρου. Στη δεύτερη της κατάθεση, Έγγραφο Γ, αναφέρει ότι το 2017 δάνεισε στον κατηγορούμενο €3.000, γιατί όπως της είπε τον πίεζαν άτομα του κύκλου του γιου της γυναίκας του και ότι ακόμη της οφείλει περί τα €

1. Σε περαιτέρω ερωτήσεις ανέφερε, ότι το συνολικό ποσό που μπορεί να είχε το ταμείο από τις εισπράξεις ενός σαββατοκύριακου ήταν €8.000 - €9.
2. Αυτή έπαιρνε τις εισπράξεις στον κατηγορούμενο, πριν η Μ.Κ.19 ξεκινήσει να εργάζεται στο Θέατρο. Τα ποσά που ο κατηγορούμενος της ζητούσε ήταν €10, €20, €50, €100 χωρίς να της ανέφερε το λόγο που της τα ζητούσε και χωρίς να γνωρίζει αν τα επέστρεψε. Τα ποσά που του έδινε τα σημείωνε σε «κάτι χαρτιά» που είχαν «κάτω» στο ταμείο. Για το προαναφερόμενο ποσό των «€2.000 - €2.500» είχε ενημερώσει μόνο την Έλενα (προφανώς εννοούσε την Μ.Κ.19) όταν την ρώτησε εάν ήταν αυτή που τα πήρε. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι εκτός από τον κατηγορούμενο έδινε και στην Έλενα χρήματα, η οποία είχε και κάποια λογιστικά καθήκοντα. Ο κατηγορούμενος πήρε μία φορά στην παρουσία της από το ταμείο κάποιο ποσό, χωρίς να γνωρίζει το ύψος του και τον λόγο που το πήρε. Ερωτηθείσα, τι εννοεί με την αναφορά της στην κατάθεση της ότι γινόταν κακοδιαχείριση, απάντησε πως θεωρούσε ότι δεν γίνονταν σωστοί έλεγχοι στα ταμεία, δηλαδή, όσον αφορά την καταμέτρηση ταμείων, το report με τα εισιτήρια, ποιος έπαιρνε τί και ότι υπήρχαν πάρα πολλά εισιτήρια απλήρωτα. Είπε, επίσης, ότι μόνο από τον κατηγορούμενο έπαιρναν οδηγίες και ότι δεν γνωρίζει τί διαταγές μπορεί να έδωσε ο τελευταίος στην Έλενα για τα ταμεία. Ερωτηθείσα σχετικά με την αναφορά στην κατάθεση της για κατάχρηση απάντησε πως, χωρίς να έχει οποιαδήποτε απόδειξη, θεωρεί, ότι είχε γίνει πράγματι κατάχρηση από τον κατηγορούμενο, αλλά δεν γνωρίζει το ύψος του ποσού. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε η Κ. Κούμα η οποία στην κατάθεση της, Έγγραφο Δ, αναφέρει ότι από τον Νοέμβριο του 2016 έως και τον Φεβρουάριο του 2018 εργαζόταν στο Θέατρο, μόνο τα Σάββατα και κάποιες φορές πήγαινε επιπλέον μία - δύο φορές. Ανάμεσα στα καθήκοντα της ήταν και η πώληση εισιτηρίων. Κατόπιν οδηγιών του κατηγορούμενου, κάθε φορά που έκλεινε το ταμείο του τηλεφωνούσε και αυτός πήγαινε και του παρέδιδε τις εισπράξεις. Κάποιες φορές, χωρίς να του τηλεφωνήσει, πήγαινε ο ίδιος και έπαιρνε τα χρήματα. Το σύνολο των εισπράξεων του ταμείου, όπως είπε, το σημείωνε σ' ένα έντυπο και ακολούθως ο κατηγορούμενος έπαιρνε τα χρήματα. Δεν γνωρίζει πόσα χρήματα του έδωσε στο διάστημα του ενάμιση χρόνου που εργάστηκε στο Θέατρο, γιατί τα ποσά ήταν διαφορετικά αλλά και γιατί πέρασαν πολλά χρόνια. Κατά την αντεξέτασή της ερωτηθείσα αν υπέπεσε στην αντίληψη της ότι ο κατηγορούμενος έπαιρνε χρήματα από το ταμείο, απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι επειδή τα Σάββατα ήταν ο μοναδικός προϊστάμενος που δούλευε του παρέδιδε το ταμείο. Η Μ.Κ.4, Ε. Κασέ στην κατάθεση της, Έγγραφο Ε, αναφέρει ότι από τον Ιούλιο του 2017 εργάζεται στο Θέατρο, ως ταξιθέτρια. Κάποιες φορές μετά από οδηγίες της Μ.Κ.2, που στην ουσία ήταν η υπεύθυνή της, καθόταν στο ταμείο για την πώληση εισιτηρίων. Τις εισπράξεις τις έδινε είτε στον κατηγορούμενο είτε στην Μ.Κ.19 και στην περίπτωση που δεν ήταν κάποιος από αυτούς στο Θέατρο τις άφηνε στο ταμείο χωρίς, όμως, να γνωρίζει ποιος τις έπαιρνε. Αναφέρει, επίσης, ότι είτε παρέδιδαν είτε άφηναν τις εισπράξεις στο ταμείο ετοίμαζαν πάντοτε μια κατάσταση στην οποία φαινόταν το ποσό που παρέλαβαν κατά την ανάληψη των καθηκόντων τους, το ποσό που εισέπραξαν και τον αριθμό των εισιτηρίων, ώστε να συμφωνούσε το ταμείο. Ο κατηγορούμενος σε δέκα περίπου περιπτώσεις πήγε στο ταμείο και της ζήτησε να του δώσει ένα ποσό σε μετρητά, λέγοντας της συνήθως ότι δεν είχε μετρητά και ότι θα έπρεπε να πληρώσει κάτι. Τις περισσότερες φορές της ζητούσε €10, €20 και μία φορά €
3. Τα ποσά που του έδινε τα σημείωνε στην κατάσταση που ετοίμαζε όταν έκλεινε το ταμείο. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι όταν υπήρχαν χρήματα στο ταμείο τα κλείδωνε και έπαιρνε το κλειδί, χωρίς να γνωρίζει ποιος έπαιρνε τα χρήματα στη συνέχεια. Δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος επέστρεψε τα ποσά που έπαιρνε από το ταμείο. Ο Μ.Κ.5, Γ. Σκουφάρης, στην κατάθεση του, Έγγραφο ΣΤ, αναφέρει ότι από το 2017 εργάζεται ως ηχολήπτης στο Θέατρο με τεχνικό προϊστάμενο του τον Ανδρέα Τριανταφύλλου (Μ.Κ.6). Ενώ, όπως είπε, την περίοδο 2018 - 2019 γίνονταν πολλές παραστάσεις στο Θέατρο και ενώ γνώριζαν ότι για κάθε παράσταση το ενοίκιο ήταν πέραν των €1.000, εντούτοις όταν ζητούσαν από τον κατηγορούμενο την μονιμοποίησή τους αυτός τους έλεγε ότι δεν υπήρχαν χρήματα. Ένεκα τούτου, άρχισαν να υποψιάζονται ότι ο κατηγορούμενος πιθανόν να έπαιρνε από το ταμείο χρήματα. Είπε, επίσης, ότι μετά το καλοκαίρι του 2020 η Μ.Κ.2 κλαίγοντας του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος της είχε πει ότι πήρε από το συρτάρι του Θεάτρου, το οποίο είχε κλειδωμένο, το ποσό των €2.000 - €3.
4. Είχε ακούσει πως, η Μ.Κ.19 πήρε από τότε το κλειδί από τον κατηγορούμενο για να μην είχε πρόσβαση στα συρτάρια. Είπε, επίσης, ότι δάνεισε στον κατηγορούμενο €300 τα οποία του επέστρεψε σε μία - δύο μέρες και ότι αρνήθηκε να τον δανείσει για δεύτερη φορά, γιατί είχε ακούσει ότι ζητούσε από παντού δανεικά. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι ο μόνος που είχε πρόσβαση στα χρήματα ήταν ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.6, Α. Τριανταφύλλου, στην κατάθεση του, Έγγραφο Ζ, αναφέρει ότι τον Σεπτέμβρη του 2016 προσλήφθηκε στην θέση του τεχνικού Προϊσταμένου. Στις 27/03/2021 οι Χ. Χαραλάμπους (Μ.Κ.7) και Γ. Σκουφάρης (Μ.Κ.5), τεχνικοί του θεάτρου, τον πληροφόρησαν ότι η Μ.Κ.2 τους ανέφερε ότι έλειπε το ποσό των €2000 - €2500 το οποίο βρισκόταν σε κουτί στο γραφείο της Έλενας Θεοδώρου, Μ.Κ.
5. Είπε, επίσης, ότι η Μ.Κ.2 του ανέφερε στις 29/03/2021, ότι ο κατηγορούμενος της είχε πει ότι πήρε το πιο πάνω ποσό, γιατί το χρειαζόταν και ότι το επέστρεψε μετά από κάποιους μήνες. Στις 31/03/21 η Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ.19) του ανέφερε, ότι ο κατηγορούμενος έπαιρνε αρκετά χρήματα έναντι του μισθού του και ότι έπαιρνε τις εισπράξεις από τους υπαλλήλους του ταμείου. Ανέφερε, επίσης, ότι ο ίδιος δάνεισε στον κατηγορούμενο δύο φορές τα ποσά των €500 και €300 τα οποία του επέστρεψε. Σε συνάντηση που είχε με τον Δήμαρχο Λεμεσού (Μ.Κ.12) στις 20/04/21 τον ενημέρωσε για τις αιχμές που άφηναν οι πιο πάνω συναδέλφισσές του για τον κατηγορούμενο και συγκεκριμένα για τα χρήματα που έπαιρνε έναντι του μισθού του αλλά και γι' αυτά που χάθηκαν από το ταμείο. Όταν ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε στις 19/04/2021, ότι θα ενημέρωνε για τα πιο πάνω τον Δήμαρχο, του ανέφερε ότι θα πήγαινε και αυτός στον Δήμαρχο για να του εξηγούσε ο ίδιος. Δεν γνωρίζει, όπως είπε, πόσα χρήματα έκλεψε ο κατηγορούμενος και πόσα επέστρεψε. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι δεν είχε καμία πρόσβαση στους λογαριασμούς του Θεάτρου και ότι την οικονομική διαχείριση του την είχε ο κατηγορούμενος. Είπε, επίσης, ότι η Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ.19) δεν του έκανε οποιοδήποτε παράπονο για το έλλειμμα. Ο κατηγορούμενος όπως, επίσης, είπε δεν τον απέτρεψε ή τον διέταξε να μην συναντηθεί με τον Δήμαρχο. Θέση του ήταν, ότι δεν είπε στην κατάθεση του ότι ο κατηγορούμενος «έκλεψε» και ότι η αναφορά του αυτή γράφτηκε εκ παραδρομής και ότι δεν την είχε δει εκείνη την ημέρα. Ο Μ.Κ.7, Χριστόδουλος Χαραλάμπους, στην κατάθεση του Έγγραφο Η, αναφέρει ότι από τον Σεπτέμβριο του 2016 μέχρι και τον Μάιο του 2021 εργαζόταν ως τεχνικός φωτισμού του Θεάτρου και ότι δεν υπέπεσε στην αντίληψη του να έκλεψε οποιοσδήποτε υπάλληλος χρήματα. Αναφέρει, επίσης, ότι περί το 2020 η Μ.Κ.2 κλαίγοντας ανέφερε στον ίδιο και στον Γ. Σκουφάρη (Μ.Κ.5), ότι έλειπαν χρήματα από το κλειδωμένο συρτάρι που είχε στο Θέατρο. Η πιο πάνω τους ανέφερε, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος της είχε πει ότι αυτός πήρε τα χρήματα και ότι του είχε ζητήσει να τα επιστρέψει. Πριν δύο - τρία χρόνια δάνεισε στον κατηγορούμενο €300 τα οποία του επέστρεψε σε δυο - τρεις μέρες. Μετά από λίγους μήνες άκουσε ότι ο κατηγορούμενος ζητούσε δανεικά από πολλή κόσμο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε, ότι η αμοιβή του πληρωνόταν με επιταγές και ότι ο κατηγορούμενος κατέβαλε προσπάθειες για την μονιμοποίηση του. Η Μ.Κ.8 Αστ. 3567, Χριστίνα Νικολάου, η οποία υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού στην κατάθεση της, Έγγραφο Θ, αναφέρει ότι στις 03/01/2022 έλαβε μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης μετά την καταγγελία του Προέδρου του Δ.Σ. του Θεάτρου ότι κατά την περίοδο 2017 - 2020 υπήρξε, σύμφωνα με την Έκθεση έρευνας της Deloitte Ltd, κατάχρηση και υπεξαίρεση του ποσού των €234.
6. Ακολούθως, αναφέρεται στη συνάντηση του Μ.Κ.6 με τον Δήμαρχο Λεμεσού (Μ.Κ.12) και τη μετέπειτα συνάντηση του τελευταίου με τον κατηγορούμενο στις 26/04/2021, όπου ο τελευταίος αποκάλυψε ότι σε δύο περιπτώσεις το 2018 και μία το 2019 παράνομα κράτησε από τις εισπράξεις του Θεάτρου το συνολικό ποσό των €10.
7. Στη συνέχεια η μάρτυρας αναφέρεται στις μετέπειτα ενέργειες του Δ.Σ. του Θεάτρου, δηλαδή, τον διορισμό των ελεγκτικών οίκων για τον έλεγχο των βιβλίων για την περίοδο 2016 - 2017 από τον οποίο έλεγχο, όπως είπε, προέκυψε έλλειμμα στο ταμείο ύψους €5.752,
8. Αναφέρει, επίσης, ότι στις 17/05/2021 το Δ.Σ του Θεάτρου έκανε αποδεκτή την παραίτηση του κατηγορούμενου ο οποίος είχε ήδη αναγνωρίσει το χρέος του. Μετά τον έλεγχο, όπως περαιτέρω αναφέρει, των λογιστικών βιβλίων που διενήργησε η Deloitte για την περίοδο 2018 προέκυψε το επίδικο ταμειακό έλλειμμα. Ακολούθως, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο περιεχόμενο της κατάθεσης που έλαβε από τον Μ.Κ.1 και στο διάταγμα ημερ. 07/01/2022 που εκδόθηκε από το Ε.Δ. Λεμεσού για την αποκάλυψη των τραπεζικών λογαριασμών του κατηγορούμενου, της συζύγου του και της εταιρείας Αναλόγιο Παραγωγές Λτδ. Η μάρτυρας κατέθεσε τα ημερολόγια ενεργείας που ετοίμασε ημερ. 07/01/2022 και 08/01/2022 (Τεκμήρια 13 και 14, αντίστοιχα). Ειδικότερα, στο τεκμήριο 13, αναφέρεται στο τί ο Μάριος Αθανασίου, ιδιοκτήτης του πρακτορείου στοιχημάτων «MEGABET PLUS» ανάφερε προφορικά σε σχέση με την στοιχηματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου, το χρέος που δημιούργησε έναντι του και τον τρόπο αποπληρωμής του που έλαβε χώρα με την μεταβίβαση στον γιο του μιας εξοχικής κατοικίας του πατέρα του κατηγορούμενου. Το εν λόγω πρόσωπο δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση και να παραστεί ως μάρτυρας στο Δικαστήριο ενώ στην συνέχεια, όπως έχει προκύψει, απεβίωσε. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι γνωρίζει για την εξόφληση των ποσών των €3.370 και €635.94, αλλά πέραν των εν λόγω ποσών δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος οφείλει οποιοδήποτε άλλο ποσό στο Θέατρο. Είπε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει γιατί ο αποβιώσας Μ. Αθανασίου δεν ήθελε να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία και ότι δεν μπορεί η Αστυνομία να αναγκάσει κάποιον να δώσει κατάθεση. Όταν ζητήθηκε από τον αποβιώσαντα να καταθέσει γραπτώς τους ισχυρισμούς του, παρόντες ήταν η ίδια και ο Μ.Κ.
9. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε ότι, τα όσα καταγράφονται στο ημερολόγιο ενέργειας, Τεκμήριο 13 ως ισχυρισμοί του αποβιώσαντα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δεν προέρχονται από αυτόν, αλλά αποτελούν επινοήματα δικά της και του Μ.Κ
10. Διαφώνησε, επίσης, με τη θέση που επίσης της ετέθη, σχετικά με το ότι, οι όποιοι ισχυρισμοί του αποβιώσαντα, ενός προσώπου που λόγω των περιστάσεων του («του σιναφιού») δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί αξιόπιστος, δεν διερευνήθηκαν και εκλήφθηκαν ως δεδομένοι. Η Μ.Κ.9, Ξένια Νικολάου, στην κατάθεση της Έγγραφο Ι αναφέρει ότι για την περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τον Οκτώβριο του 2018 εργαζόταν ως ταμίας στο Θέατρο. Το βασικό της καθήκον ήταν η πώληση εισιτηρίων. Υπεύθυνη του ταμείου ήταν η Μ.Κ.2 η οποία μαζί με τον κατηγορούμενο της εξήγησαν τι έπρεπε να κάνει. Τα εισιτήρια, όπως περαιτέρω αναφέρει, εκδίδονταν μέσω συστήματος στον υπολογιστή και γι' αυτό ήξεραν στο τέλος πόσα είχαν εκδώσει. Όπως περαιτέρω αναφέρει, συμπλήρωναν μία κατάσταση στην οποία αναγράφονταν τα εκδοθέντα εισιτήρια, τα χρήματα που είχαν στο ταμείο όταν το αναλάμβαναν και το ποσό των εισπράξεων. Όταν τα πιο πάνω «συμφωνούσαν» παρέδιδαν τα χρήματα στον κατηγορούμενο. Δεν θυμάται αν αυτός τα έλεγχε στην παρουσία της, όμως, κανείς δεν της είπε ποτέ ότι έλειπαν χρήματα. Οι οδηγίες που είχε από τον κατηγορούμενο ήταν ότι, όταν αυτός έλειπε θα έπρεπε να άφηνε τα χρήματα στο ταμείο κάτι το οποίο έπραττε γνωρίζοντας, όπως είπε, ότι κάποια στιγμή θα τα έπαιρνε ο κατηγορούμενος. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι τα ποσά των εισπράξεων τα διαχειριζόταν ο κατηγορούμενος. Κανένας δεν της ζήτησε οποτεδήποτε χρήματα από το ταμείο ούτε και διαπίστωσε να έλειπαν από αυτό χρήματα. Αναφέρει, επίσης, ότι η πόρτα που υπήρχε στο χώρο του ταμείου κλείδωνε και ότι ο κατηγορούμενος είχε κλειδί. Σε περαιτέρω εξέταση της, ερωτηθείσα σχετικά με την αναφορά στην κατάθεση της, ότι η Μ.Κ.2 ήταν η υπεύθυνη των ταμείων, είπε πως αυτό που εννοούσε ήταν ότι η Μ.Κ.2 καθόριζε το ωράριο των υπαλλήλων που εργάζονταν στα ταμεία. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι η «κατάσταση» στην οποία αναφέρθηκε στην γραπτή της κατάθεση δεν ήταν από τον υπολογιστή αλλά ήταν ένα «μπακαλοδεύτερο» που δεν ξέρει που κατέληγε. Είπε, επίσης, όλοι όσοι εργάζονταν στο ταμείο είχαν κλειδί της πόρτας, αλλά δεν θυμάται αν όλες οι υπάλληλοι του ταμείου είχαν αντικλείδι για το συρτάρι όπου τοποθετούνταν τα χρήματα. Ο Μ.Κ.10, Γιώργος Κωνσταντίνου, στην κατάθεση του Έγγραφο Κ, αναφέρει ότι κατά την περίοδο 2010 - 2020 ήταν ο υπεύθυνος πρακτορείου στοιχημάτων Meridien και ότι ένας από τους πελάτες του ήταν ο κατηγορούμενος τον οποίο, όπως περαιτέρω αναφέρει, «δυστυχώς» τον γνώρισε μέσα από τα πρακτορεία στοιχημάτων, αφού είχε και ο ίδιος προηγουμένως δικό του πρακτορείο. Ο κατηγορούμενος, όπως επίσης αναφέρει, είχε «πάθος» με το στοίχημα κάτι που το αναγνώριζε και ο ίδιος, αφού του παραδέχθηκε ότι επισκεπτόταν και ψυχολόγο. Κατά την περίοδο 2017 - 2020 ο κατηγορούμενος έπαιζε καθημερινά στοιχήματα για ποσά των €500 - €1.000 την βδομάδα. Ο κατηγορούμενος, του έδινε κάποια ποσά, αλλά πάντοτε του άφηνε υπόλοιπο οφειλόμενο. Θεωρούσε φίλο του τον κατηγορούμενο και γι' αυτό δεν τον άφηνε να στοιχηματίζει πολλά χρήματα. Τους τελευταίους μήνες παίζει γύρω στα €50 με €100 την ημέρα. Αναφέρει, επίσης, ότι όταν ρώτησε τον κατηγορούμενο για ποιο λόγο σταμάτησε από το Θέατρο, αυτός του είπε πως βρέθηκε έλλειμμα €7.000 το οποίο πήρε ο ίδιος, γιατί το είχε ανάγκη και το οποίο σκόπευε να επιστρέψει. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι ο κατηγορούμενος κέρδιζε και ποσά από τα στοιχήματα και ότι από τα κέρδη του πλήρωνε τα χρήματα που του χρωστούσε. Το ποσό που στοιχημάτιζε δεν ήταν €500- €1.
11. Ερωτηθείς, σχετικά με την αναφορά του στην κατάθεση του ότι ο κατηγορούμενος έχει «πάθος» με τα στοιχήματα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει αν είπε ή όχι αυτή την λέξη. Μπορεί, όπως είπε, να την έγραψε ο αστυνομικός. Αρνήθηκε ότι είπε στην κατάθεση του ότι «αυτό που έχει ο Βάσος είναι αρρώστια και ως έτσι πρέπει να το δείτε και εσείς». Ερωτηθείς, σχετικά με την αναφορά του στην κατάθεση του, ότι ο κατηγορούμενος αναγνωρίζει και ο ίδιος το πάθος του, απάντησε ότι θα πρέπει να ερωτηθεί ο αστυνομικός που λάμβανε την κατάθεσή του. Σε σχετική ερώτηση για την αναφορά του στην κατάθεσή του, ότι ο κατηγορούμενος του είπε ότι επισκεπτόταν ψυχολόγο για το πάθος που είχε με τα στοιχήματα, απάντησε ότι ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι επισκεπτόταν ψυχολόγο όχι όμως ειδικά για τον πιο πάνω λόγο, αλλά για οικογενειακά θέματα. Την κατάθεση του, όπως είπε, δεν μπόρεσε να τη διαβάσει γιατί δεν είχε γυαλιά. Ο αστυνομικός του είπε ότι έγραψε αυτά που του είχε αναφέρει και τότε την υπέγραψε. Δεν θυμάται αν στην κατάθεση του είπε την λέξη «δυστυχώς» όταν αναφερόταν στις συνθήκες γνωριμίας του με τον κατηγορούμενο. Κατά την επανεξέτασή του ανέφερε, ότι δεν είχε πει στον αστυνομικό ότι έδινε στον κατηγορούμενο πίστωση €500 - €1.000, τη βδομάδα, όπως έγραψε ο αστυνομικός στην κατάθεση του. Η Μ.Κ.11, Ραφαέλλα Μιχαηλίδου στην κατάθεση της Έγγραφο Λ, αναφέρει ότι από τον Σεπτέμβριο του 2018 έως τον Ιούλιο του 2020 εργαζόταν στο Θέατρο και ότι ανάμεσα στα καθήκοντά της ήταν η πώληση εισιτηρίων και η επιστροφή χρημάτων όταν ακυρωνόταν μια παράσταση. Όλα τα χρήματα από τα εισιτήρια παρέμεναν στο ταμείο το οποίο κλείδωνε. Κάποιες φορές τα είσπραττε η Έλενα από το λογιστήριο, η οποία τα έλεγχε στην παρουσία της. Ο κατηγορούμενος είσπραττε και αυτός χρήματα από το ταμείο είτε στην παρουσία της είτε ζητώντας της κάποιο ποσό, λέγοντας της ότι θα το επέστρεφε. Δεν τον ρωτούσε, όπως περαιτέρω αναφέρει, το λόγο που της ζητούσε χρήματα και πίστευε ότι θα τα επέστρεφε στο ταμείο. Δεν θυμάται να του παρέδωσε χρήματα του ταμείου, αντίθετα αυτός της ζητούσε να του δίνει χρήματα χωρίς ποτέ να τα έλεγχε στην παρουσία της. Ο χώρος όπου κάθονταν στο ταμείο είχε πόρτα που κλείδωνε και όσοι δούλευαν στο χώρο εκείνο είχαν κλειδί, όπως κλειδί είχαν ο κατηγορούμενος, η Έλενα, η Ελεάνα και ο Α. Τριανταφύλλου. Όταν κάποιες φορές ο κατηγορούμενος της ζητούσε τηλεφωνικά να βάλει κάποιο ποσό σε φάκελο τον οποίο έπαιρνε στη συνέχεια, αυτή το σημείωνε στις καταστάσεις που έδινε στην Έλενα και την ενημέρωνε. Σε σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι τα ποσά που έδινε στον κατηγορούμενο ήταν περίπου €200, €
12. Επίσης, κάποιες φορές ο κατηγορούμενος έπαιρνε από μόνος του χρήματα χωρίς να γνώριζε το ποσό παρά μόνο το έλλειμμα που υπήρχε όταν έκλεινε το ταμείο της. Απ' ότι γνωρίζει, μέσω της Έλενας, ελάχιστες φορές ο κατηγορούμενος επέστρεψε τα ποσά που έπαιρνε. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι όταν έδινε στον κατηγορούμενο χρήματα έκανε σχετική σημείωση στις χειρόγραφες καταστάσεις τις οποίες υπέγραφε και έδινε στην Έλενα, η οποία, επίσης, υπέγραφε. Ο κατηγορούμενος όμως δεν τις υπέγραφε. Οι πιο πάνω καταστάσεις, τις οποίες οι ταμίες υπέγραφαν, τις είχαν στο ταμείο εκτός εάν η Έλενα κάποιες φορές τις έπαιρνε. Ο κατηγορούμενος δεν έπαιρνε μόνο ποσά των €200 - €300 αλλά και ποσά των €10, €20 και ελάχιστες φορές, απ' ότι της είπε η Έλενα, επέστρεφε ένα μικρό ποσό. Διαφώνησε με τη θέση, ότι ο κατηγορούμενος δεν πήρε πολλές φορές το ποσό των €300, λέγοντας ότι αυτό συνέβη αρκετές φορές. Όταν, όπως είπε, έδινε την κατάθεσή της, δεν της έδειξαν τα χαρτιά που αφορούσαν την παραλαβή και παράδοση των χρημάτων που η ίδια υπέγραφε. Αυτές τις καταστάσεις τις έβαζαν σε διαφάνεια και τις άφηναν πάνω στο ταμείο. Η Έλενα, σύμφωνα με τη μάρτυρα, ήταν η λογίστρια του Θεάτρου, αλλά δεν ξέρει ποια ήταν η δουλειά της και τί έκανε μετά την παράδοση. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει αν μέχρι την αποχώρηση της από το Θέατρο ο κατηγορούμενος όφειλε οποιοδήποτε ποσό από αυτά που κατά τους ισχυρισμούς της έπαιρνε. Θέση της ήταν, ότι εκτός από τα ποσά που έδινε στον κατηγορούμενο, έδινε και στον γιο του ποσά των €20, €30 μετά που την ενημέρωνε σχετικά ο κατηγορούμενος. Τα εν λόγω ποσά, επίσης, τα σημείωνε και ενημέρωνε σχετικά την Έλενα. Κάποιες, ελάχιστες, φορές ο κατηγορούμενος της επέστρεφε στο ταμείο τα μικροποσά που του έδινε. Στην υποβληθείσα θέση, ότι ο κατηγορούμενος δεν οφείλει κανένα ποσό στο Θέατρο από αυτά, που κατά τους ισχυρισμούς της του έδωσε, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Στον ηλεκτρονικό της υπολογιστή φαινόταν η αγοραπωλησία των εισιτηρίων και το ποσό που εισπράχθηκε. Από τον υπολογιστή δεν γινόταν καμία εκτύπωση για τις καταστάσεις των εισιτηρίων. Δεν γνωρίζει τη διαδικασία πώλησης των εισιτηρίων μέσω της Sold-Out ούτε γνωρίζει τη δουλειά που έκαναν η Έλενα (Μ.Κ.19) και η Ελεάνα (Μ.Κ.2). Ο Μ.Κ.12, Νίκος Νικολαΐδης, στην κατάθεση, Έγγραφο Μ, αναφέρει ότι ήταν ο Δήμαρχος Λεμεσού από την 01/01/
13. Η Deloitte Ltd ουδέποτε έλεγξε τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας και ουδέποτε ετοίμασε τις ετήσιες οικονομικές της καταστάσεις, ως ήταν η συνεννόηση της με το Δ.Σ. του Παττιχείου, για το λόγο ότι ποτέ δεν της είχαν παραδοθεί για έλεγχο τα λογιστικά βιβλία. Συνεχίζοντας αναφέρει, ότι άφησαν τον κατηγορούμενο να χειριστεί το ζήτημα αυτό, γιατί ήταν ο Διευθυντής του Θεάτρου ο οποίος είχε την ευθύνη αλλά και γιατί θεωρείτο από το Δ.Σ. της εταιρείας έμπιστο πρόσωπο. Ακολούθως, αναφέρεται στην ενημέρωση που είχε το Δ.Σ. της Εταιρείας από τον κατηγορούμενο το 2020 για τη διαγραφή της Εταιρείας σε περίπτωση που δεν παρουσίαζαν άμεσα τις ετήσιες εκθέσεις με τις οικονομικές της καταστάσεις. Ένεκα του ότι η Deloitte Ltd δεν προλάμβανε να κάνει τον έλεγχο, η Εταιρεία ανέθεσε τον έλεγχο των λογιστικών βιβλίων για τα έτη 2016-2019 στην MMCA Audit Ltd, την οποία τους πρότεινε ο κατηγορούμενος. Σε συνάντηση, όπως περαιτέρω αναφέρει που είχε στις 20/04/2021 με τον Μ.Κ.6 αυτός του μετέφερε «κάποιες αόριστες ανησυχίες» για την διαχείριση των χρημάτων του Θεάτρου. Ακολούθησε η συνάντηση του με τον κατηγορούμενο στις 26/04/2021 όπου ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι, ένεκα οικογενειακών και οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, κράτησε το συνολικό ποσό των €10.700, περίπου, από τις εισπράξεις τριών παραστάσεων, δύο το 2018 και μια το 2019, ότι απολογήθηκε για τις πράξεις του αυτές και ότι είχε επιστρέψει ήδη το ποσό των €3.
14. Συνεχίζοντας, αναφέρθηκε στο διορισμό των Demetris Sazeidis & Co Ltd λογιστών-ελεγκτών για την άμεση διεξαγωγή ελέγχου του ταμείου από την 01/01/
15. Σύμφωνα με την Έκθεση τους, που παρέδωσαν στις 10/05/2021, το ταμείο μέχρι τις 28/04/2021 παρουσίαζε έλλειμμα ύψους €5.752,
16. Την επόμενη μέρα ενημέρωσε το Δ.Σ. του Θεάτρου και λήφθηκαν οι αποφάσεις που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο
17. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2016-2017 που η MMCA Audit Ltd παρέδωσε στις 14/05/2021, σύμφωνα με τις οποίες δεν υπήρχε έλλειμα. Το Δ.Σ. του Θεάτρου τις ενέκρινε και αποδέχτηκε την παραίτηση του κατηγορούμενου που υπέβαλε στις 17/05/2021, αφού προηγουμένως τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να συνεχιστεί η επαγγελματική του σχέση με το Θέατρο. Επίσης, αποφασίστηκε η ανάθεση του ελέγχου των λογιστικών βιβλίων για την περίοδο 2018-2020 στην Deloitte Ltd η οποία τους ζήτησε να αναθέσουν σε εξωτερικό λογιστή την υποστήριξη της λογίστριας του Θεάτρου με σκοπό τη βελτίωση των βιβλίων, ώστε να προετοιμαστούν για έλεγχο. Κατόπιν τούτου, ανάθεσαν στην εταιρεία Παπαδόπουλος και Σπανακίδης Λτδ την παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών προς την λογίστρια. Αναφέρει, επίσης, ότι μετά την ενημέρωση που είχε από τον Ν. Κυριακίδη της Deloitte Ltd στις 11/08/2021, ότι θα έπρεπε να ζητηθούν εξηγήσεις από την MMCA Audit Ltd για την εγγραφή του ποσού των €36.438 ως έξοδο με την περιγραφή φόρος θεάματος και τις εξηγήσεις που ζήτησε από τον Μάριο Μιχαηλίδη (Μ.Κ.17) για το θέμα αυτό, ο τελευταίος στις 12/08/2021 τον ενημέρωσε πως είναι από δικό του λάθος που το πιο πάνω ποσό εμφανιζόταν ως έξοδο. Στις 12/10/2021 η πιο πάνω εταιρεία υπέβαλε νέους εξελεγμένους λογαριασμούς για το 2017 στους οποίους το πιο πάνω ποσό που εγγράφηκε ως έξοδο, παρουσιαζόταν πλέον ως έλλειμμα στο ταμείο και όχι ως φόρος θεάματος. Για την πιο πάνω εξέλιξη, ενημέρωσε και την Deloitte Ltd η οποία στις 14/10/2021 του ανέφερε ότι το ίδιο πρόβλημα εντοπιζόταν και για το έτος
18. Ένεκα των πιο πάνω ενημέρωσαν, όπως περαιτέρω αναφέρει, την αστυνομία για το έλλειμμα που υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή και την πρόθεση τους να διορίσουν τη Deloitte Ltd ως ερευνών λειτουργό για τυχόν έλλειμμα για τα έτη 2017-
19. Στις 18/10/2021 το Δ.Σ. της εταιρείας απάλλαξε την Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ19) από τα καθήκοντα της που σχετίζονταν με το λογιστήριο και το ταμείο του Θεάτρου και στις 09/11/2021 ανατέθηκε στην Deloitte Ltd η διενέργεια έρευνας. Στις 29/12/2021 η Deloitte Ltd τους υπέβαλε το αποτέλεσμα της έρευνας της από το οποίο προκύπτει έλλειμμα από το ταμείο, με ενδεχόμενο την υπεξαίρεση ποσού πέραν των €200.
20. Σε περαιτέρω ερωτήσεις ανέφερε, ότι ο φόρος θεάματος που εισπραττόταν από το Θέατρο καταβαλλόταν στο Δήμο Λεμεσού με επιταγές τις οποίες κατά καιρούς υπέγραφε ο ίδιος, ως ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο Δήμος Λεμεσού έδινε ετήσια χορηγία στο Θέατρο που κυμαινόταν από €100.000 έως €150.000 ανάλογα με τις ανάγκες του και τους προϋπολογισμούς που έπαιρνε ο κατηγορούμενος στο Δ.Σ της Εταιρείας, για την κάλυψη των λειτουργικών του εξόδων και άλλα έξοδα. Ακολούθως, αναφέρθηκε στο ποσό των €4.000 που ο κατηγορούμενος ζήτησε ως δάνειο από το Δ.Σ της Εταιρείας. Σχετικά με το εν λόγω ζήτημα είπε πως, επειδή στη συζήτηση τέθηκε η άποψη να του δινόταν το πιο πάνω ποσό ως φιλοδώρημα για τις υπηρεσίες του, το θέμα παρέμεινε σε εκκρεμότητα μέχρι να διευκρινιζόταν αν αυτό θα θεωρείτο ως δάνειο ή φιλοδώρημα. Όταν έδωσε την παραίτησή του διευθέτησε την πληρωμή και αυτού του ποσού. Ο μισθός του κατηγορούμενου ανερχόταν όπως φαίνεται και από την μισθοδοσία του για τον Οκτώβριο του 2020 (Τεκμήριο 15) στο ποσό των €2.400, περίπου, καθαρά. Μέσα στα πλαίσια της λειτουργίας του Θεάτρου, αυτό μπορούσε να κάνει συμπαραγωγές με διάφορους φορείς για τις οποίες το Δ.Σ. του Θεάτρου, συνήθως έδινε την έγκρισή του. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να λάμβανε αμοιβή από τους συμπαραγωγούς ούτε και να χρησιμοποιούσε τον προσωπικό του λογαριασμό για δουλειές του Θεάτρου, αφού αυτό είχε τον δικό του λογαριασμό. Κατά την αντεξέτασή του αναφέρθηκε στους όρους εντολής προς την Deloitte Ltd για την ετοιμασία των λογαριασμών για τα έτη 2018-2020 αλλά και τους όρους εντολής που της δόθηκαν όταν την διόρισαν ως ερευνών λειτουργό. Διαφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε, ότι δεν θα έπρεπε να διορίσει την Deloitte Ltd από την στιγμή που αυτή αδυνατούσε και δεν ήθελε να ετοιμάσει την εργασία που της ανατέθηκε, δηλαδή, τους λογαριασμούς. Ερωτηθείς σχετικά με τα καθήκοντα της Μ.Κ.19 είπε πως ήταν και η ετοιμασία των στοιχείων που θα δίνονταν στους λογιστές της εταιρείας για την ετοιμασία των εξελεγμένων λογαριασμών. Ουδέποτε ο κατηγορούμενος ανέφερε στο Δ.Σ. της Εταιρείας, ότι η προαναφερόμενη δεν ασκούσε σωστά τα καθήκοντα της. Στην ερώτηση κατά πόσο η Μ.Κ.19 θα έπρεπε να τηρούσε τα στοιχεία που θα έπρεπε να έδινε στην Deloitte Ltd, απάντησε ότι πιθανόν τα στοιχεία να μην της δίνονταν από τον κατηγορούμενο του οποίου η εμπλοκή δεν ήταν μόνο διοικητική αφού είχε άμεση εμπλοκή στη διαχείριση των χρημάτων. Εμπλοκή στη διαχείριση των χρημάτων είχε και η Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ.19). Θέση του ήταν, ότι η μη συγκέντρωση των απαραίτητων στοιχείων δεν μπορεί χωρίς άλλο να καταλογιστεί στην προαναφερόμενη, για το λόγο ότι στη διαχείριση των χρημάτων εμπλεκόταν και ο κατηγορούμενος. Η πρώτη φορά που περιήλθε στην αντίληψη του ότι ο κατηγορούμενος εμπλεκόταν σε παρακράτηση ή μη απόδοση χρημάτων στο ταμείο ήταν όταν του το ανέφερε ο ίδιος στη συνάντηση τους στις 26/04/
21. Αυτό το οποίο αντιλήφθηκε από την έκθεση της Deloitte Ltd ήταν ότι το έλλειμμα δεν ήταν ο φόρος θεάματος, ο οποίος δινόταν στο Δημαρχείο, αλλά προήλθε μέσα και από τη διαδικασία διαχείρισης των ποσών που αφορούσαν τον εν λόγω φόρο, τα οποία ποσά, όπως φαίνεται, ουδέποτε κατατέθηκαν. Αναφορικά με την ανάθεση της ετοιμασίας των λογαριασμών της MMCA Audit Ltd, είπε πως η εν λόγω ανάθεση έγινε μετά που η Deloitte Ltd τους είπε ότι ακόμη και αν της δίνονταν τα στοιχεία δεν θα μπορούσε να ετοιμάσει τους λογαριασμούς στο σύντομο χρονικό διάστημα που απέμενε. Ο ρόλος της Deloitte Ltd, όπως είπε, ήταν να εντοπίσει το έλλειμμα που πρόκυπτε από κάποιες διαδικασίες και όχι να πει κατά πόσο ο κατηγορούμενος ευθυνόταν για το έλλειμμα. Η Μ.Κ.13 Μαίρη Χαρίτωνος στη γραπτή της κατάθεση, Έγγραφο Ν, αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια της εταιρείας Avaton Communications Ltd η οποία ασχολείται με την επικοινωνία, δημόσιες σχέσεις και διαφήμιση. Μεταξύ των συνεργατών της ήταν από το 2016 και το Θέατρο και στα πλαίσια συνεργασίας τους είχαν συχνές συναντήσεις με τον κατηγορούμενο. Στα πλαίσια συζήτησης που είχε με τον κατηγορούμενο για το ενδεχόμενο συμπαραγωγής εκδηλώσεων της εταιρείας της με το Θέατρο, ο κατηγορούμενος της πρότεινε τη δημιουργία ενός ταμείου στο οποίο θα συνείσφεραν κάποια χρήματα με σκοπό την ετοιμασία και παρουσίαση από κοινού με το Θέατρο, και όχι με τον κατηγορούμενο, κάποιων εκδηλώσεων. Στα πλαίσια της προαναφερόμενης ενδεχόμενης συνεργασίας ο κατηγορούμενος της ζήτησε σε δύο περιπτώσεις το 2018 και άλλες δύο περιπτώσεις το 2020 το συνολικό ποσό των €13,700, ποσό το οποίο ο κατηγορούμενος της ζήτησε να καταθέσει στον προσωπικό του λογαριασμό, γιατί όπως της είπε αυτή τη διαδικασία ακολουθούσε. Όταν τελικά δεν ευοδώθηκε η πιο πάνω συνεργασία και ζήτησε από τον κατηγορούμενο την επιστροφή των χρημάτων της, αυτός όχι μόνο δεν της τα επέστρεψε προβάλλοντας ως δικαιολογία κάποια προσωπικά του προβλήματα, αλλά τον Μάιο του 2020 της ζήτησε να τον δανείσει €3,
22. Όταν άκουσε από το περιβάλλον του Θεάτρου, ότι ο κατηγορούμενος ζητούσε από παντού δανεικά για να παίζει τζόγο αποτάθηκε σε δικηγόρο στον οποίο ο κατηγορούμενος έδωσε 6 επιταγές για το συνολικό ποσό των €10,000, οι οποίες όμως δεν εξαργυρώθηκαν. Είπε, επίσης, ότι η συνεργασία που θα είχε ήταν με το Θέατρο και όχι με τον κατηγορούμενο. Στην δια ζώσης μαρτυρία της κατέθεσε ως Τεκμήρια 16 και 17 τιμολόγια που όπως είπε επιβεβαιώνουν, ουσιαστικά, τα ποσά που αναφέρονται σε αυτά, και ως Τεκμήρια 18 και 19 τα αντίγραφα των προαναφερόμενων 6 επιταγών. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 20 το τιμολόγιο ημερομηνίας 26/02/2020 για το ποσό των €5.000 που εκδόθηκε από τον κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι δεν έχει πλέον καμία χρηματική απαίτηση από τον κατηγορούμενο, ένεκα του διακανονισμού που έγινε μέσω του δικηγόρου της, ο οποίος την πληροφόρησε ότι καλύφθηκε όλο το ποσό. Η συνεργασία που έκανε για την εταιρεία της ήταν προφορική και ήταν με τον κατηγορούμενο. Καμία συμφωνία δεν υπέγραψε ότι η συμπαραγωγή θα γινόταν με το Θέατρο και η αναφορά στην κατάθεση της ότι η συμπαραγωγή θα γινόταν με το Θέατρο, έγινε γιατί με αυτό τον τρόπο λειτουργούσαν τα προηγούμενα χρόνια. Δεν θεωρεί ότι ο κατηγορούμενος την παραπλάνησε ή την εκμεταλλεύτηκε, για το λόγο ότι δεν είχαν προκύψει κατά τη συνεργασία τους κάποιες ενδείξεις ή στοιχεία ότι ο κατηγορούμενος ήθελε να εκμεταλλευτεί την ίδια ή την εταιρεία της. Όπως, επίσης, είπε, εκείνο το διάστημα δεν γίνονταν παραστάσεις λόγω του κορονοϊού ή και κάποιων άλλων δυσκολιών τις οποίες δεν γνωρίζει. Ο Μ.Κ.14 Δ. Σαζεΐδης στη δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε, ότι είναι λογιστής - ελεγκτής. Αναγνώρισε και υιοθέτησε την Έκθεση που ετοίμασε και που αφορούσε τον έλεγχο που διενήργησε μόνο σε σχέση με την κίνηση του ταμείου για την περίοδο από 01/01/2018 έως την 28/04/21 (βλ. Παράρτημα Α του τεκμήριου 5). Ο έλεγχος, όπως περαιτέρω, αναφέρει στην Έκθεσή του, διενεργήθηκε επί των καταγεγραμμένων κινήσεων στα βιβλία και δεν επεκτάθηκε προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση. Έπειτα από τη φυσική καταμέτρηση του ταμείου που έγινε στις 28/04/2021 προέκυψε το ποσό των €645 ενώ με βάσει τα λογιστικά βιβλία, που όπως εξήγησε, αφορούσαν μόνο τις καταγεγραμμένες κινήσεις στο ταμείο επί των οποίων και εργάστηκε, το υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν €6.397,
23. Στη βάση των πιο πάνω κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το έλλειμα που παρουσίαζε το ταμείο στις 28/04/2021 ήταν €5.752,
24. Συνεχίζοντας αναφέρει στην Έκθεσή του, ότι με βάση τα λογιστικά βιβλία το υπόλοιπο του ταμείου κατά την 01/01/2018 ήταν €27.309, ποσό εμφανέστατα λανθασμένο, αφού όπως εξήγησε, από τον έλεγχο που έκανε προέκυψε ότι οι επόμενες καταθέσεις μετρητών που έγιναν τον Γενάρη του 2018 στον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου δεν δικαιολογούσαν το πιο πάνω ποσό. Αναφέρει, επίσης, ότι αν δεν ολοκληρωνόταν ο έλεγχος για το έτος 2017 και γίνονταν οι απαραίτητες λογιστικές διορθώσεις, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πως αυτό θα επηρέαζε το πιο πάνω συμπέρασμά του. Είπε, επίσης, ότι υπήρχε μεγάλη κίνηση στο ταμείο, αφού μόνο για το 2018 οι πληρωμές σε μετρητά ανέρχονταν στις €44,000 πέραν, δηλαδή, του ποσού που κατατέθηκαν στο λογαριασμό του Θεάτρου. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι αυτό το οποίο τους ζητήθηκε ήταν να ελέγξουν μόνο την κίνηση του ταμείου και όχι τα πλήρη λογιστικά βιβλία. Δεν μπορεί να επιβεβαιώσει αν υπήρχαν αποδείξεις για όλες τις εισπράξεις και τιμολόγια. Απ' ότι αντιλήφθηκε, η υπεύθυνη για την έκδοση των τιμολογίων, των αποδείξεων εισπράξεων και των εκκαθαριστικών για κάθε παράσταση ήταν η Έλενα Θεοδώρου, Μ.Κ.19, η οποία επίσης ετοίμαζε τις πληρωμές και προέβαινε στις καταχωρήσεις στο λογιστικό σύστημα. Ο Μ.Κ.15, Κ. Πρωτοπαπάς στην κατάθεση του, Έγγραφο Ξ και τη δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε, ότι είναι ο πρόεδρος του Λαογραφικού Ομίλου Λεμεσού, ο οποίος διοργανώνει εκδηλώσεις σε διάφορα θέατρα. Ανάμεσα σε αυτές ήταν και μία εκδήλωση που έγινε στο Θέατρο στις 12/01/
25. Για τη διευθέτηση της ημερομηνίας που θα γινόταν η εκδήλωση συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο με τον οποίο συμφώνησαν το ποσό του ενοικίου της αίθουσας και ότι επιπλέον θα πρόκυπτε. Τις αμέσως επόμενες μέρες από την εκδήλωση επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο και συναντήθηκε μαζί του στο Θέατρο για να ξεκαθαρίσουν τα οικονομικά τους. Ο κατηγορούμενος του εξήγησε το τελικό εκκαθαριστικό στο οποίο, όπως είπε, φαινόταν το συνολικό ποσό από τις εισπράξεις των εισιτηρίων, οι αποκοπές για το φόρο θεάματος, την άδεια χρήσης και άλλα έξοδα, τα οποία ο μάρτυρας ανέφερε αναλυτικά και το ποσό που δόθηκε στον Όμιλο. Για κάποιες από τις εκδηλώσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα που έκαναν σε συνεργασία με άλλους ομίλους δεν υπήρχε χρέωση για φόρο θεάματος. Για μια τέτοια εκδήλωση, το Θέατρο έκδωσε το τιμολόγιο ημερομηνίας 16/03/2018 (τεκμήριο 21). Σε περαιτέρω ερωτήσεις, ανέφερε πως μόνο με τον κατηγορούμενο συζητούσε για τη διευθέτηση της ενοικίασης του χώρου του Θεάτρου και των ποσών που θα πληρώνονταν στο Θέατρο. Κατά την αντεξέτασή του αναγνώρισε την υπογραφή του στο προαναφερόμενο εκκαθαριστικό ημερομηνίας 12/01/2018 (Τεκμήριο Α προς αναγνώριση το οποίο μετατράπηκε σε κανονικό και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 22), λέγοντας πως δεν γνωρίζει ποιος το υπέγραψε για λογαριασμό του Θέατρου. Στο Τεκμήριο 21, όπως ανέφερε, δεν υπάρχει η υπογραφή του κατηγορούμενου. Η Μ.Κ.16 Άννα Μαρία Αθανασίου στην κατάθεση της, Έγγραφο Ο, αναφέρει ότι ο αποβιώσας σύζυγος της, Μάριος Αθανασίου, ασχολείτο από το 2005 με πρακτορεία στοιχημάτων και ότι η ίδια δούλευε πάντοτε μαζί του. Από το 2005 ο κατηγορούμενος ήταν πελάτης του πρακτορείου και πάντοτε στοιχημάτιζε μεγάλα ποσά, περί τις €2.000 την βδομάδα. Ο κατηγορούμενος δεν πλήρωνε πάντοτε όλα τα ποσά και το ποσό που όφειλε ήταν αρκετά ψηλό, γεγονός για το οποίο αρκετές φορές τσακώθηκε με τον σύζυγό της. Σε συζητήσεις που ο κατηγορούμενος είχε με τον σύζυγο της, στην παρουσία της, θυμάται τις υποσχέσεις του κατηγορούμενου ότι θα εξασφάλιζε χρήματα και θα διευθετούσε το χρέος του. Πριν τρία χρόνια το ποσό που όφειλε ο κατηγορούμενος ήταν σχεδόν €100.
26. Εξ' όσων της είπε ο σύζυγός της, το οφειλόμενο ποσό θα μειωνόταν στις €80.000 και με το ποσό των €30.000 που θα έδινε στον κατηγορούμενο πλέον το ποσό των €10.000 που θα κατέβαλλε για τα μεταβιβαστικά, θα λάμβανε ως αντάλλαγμα ένα σπίτι που ανήκε στον πατέρα του κατηγορούμενου. Το εν λόγω σπίτι εγγράφηκε επ' ονόματι του γιού τους. Από τότε δεν συνάντησε ξανά τον κατηγορούμενο. Μέχρι τότε που πήγαινε κοντά της είχε το ελάττωμα να «παίζει πολλή στοίχημα» το οποίο δεν μπορεί να ελέγξει. Σε περαιτέρω εξέταση της, ανέφερε, ότι δεν εργαζόταν με τον σύζυγο της στο πρακτορείο αλλά τα απογεύματα ήταν μαζί του στο σπίτι. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, πως το ότι ο κατηγορούμενος έπαιζε στοιχήματα το γνώριζε από τις τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε ο κατηγορούμενος με τον σύζυγό της όταν ο τελευταίος βρισκόταν στο σπίτι. Μετά το τέλος των τηλεφωνικών τους επικοινωνιών ο σύζυγός της έλεγε τηλεφωνικά στους υπαλλήλους του πρακτορείου «να κτυπήσουν» τα κουπόνια. Δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο στο πρακτορείο και δεν γνωρίζει αν το 2005-2006 ο κατηγορούμενος βοήθησε τον σύζυγο της να ανοίξει το πρακτορείο «Κορόνα» με τα χρήματα ενός Ρώσσου. Σε σχετικές ερωτήσεις, ανέφερε πως το ποσό που ο κατηγορούμενος χρωστούσε στο τέλος κάθε βδομάδας μπορεί να ήταν €500, €1.000 ή και €2.000 και σε αυτό το ποσό συνυπολογίζονταν και τα ποσά που κέρδιζε. Απ' ότι της είπε ο σύζυγός της, αυτός τηρούσε ένα βιβλίο στο οποίο σημείωνε τα ποσά που ο κατηγορούμενος κέρδιζε και έχανε, το οποίο βιβλίο πέταξε ο σύζυγος της όταν πήραν το σπίτι. Δεν γνωρίζει αν το εν λόγω βιβλίο αφορούσε και άλλους πελάτες. Ο σύζυγός της ήταν αυτός που την πληροφόρησε ότι το πρόσωπο με το οποίο τσακώθηκε στο τηλέφωνο ήταν ο κατηγορούμενος. Διαφώνησε με την θέση, ότι ποτέ δεν της ανέφερε ο σύζυγος της ότι είναι με τον κατηγορούμενο που τσακώνονταν στο τηλέφωνο. Ο σύζυγος της είναι, επίσης, αυτός που την ενημέρωνε για τα ποσά που ο κατηγορούμενος χρωστούσε. Δεν γνωρίζει ότι το ποσό που δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο και που τελικά ο σύζυγός της πλήρωσε στον πατέρα του κατηγορούμενου ήταν €60.
27. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε, ότι ο λόγος που συνεργάστηκε με την Αστυνομία και έδωσε την κατάθεση της ήταν, γιατί ήθελε να έχει καλές σχέσεις ενόψει του ότι διαχειρίζεται το γραφείο στοιχημάτων. Ο Μ.Κ.17, Μάριος Μιχαηλίδης, στην κατάθεση του, Έγγραφο Π, αναφέρει ότι διατηρεί το λογιστικό - ελεγκτικό γραφείο MMCA Audit Ltd. Τον Νοέμβριο του 2020 ο κατηγορούμενος του ζήτησε να ελέγξει τα βιβλία του Θεάτρου για τα έτη 2016-2019, λέγοντας του ότι θα έπρεπε να υποβάλλονταν άμεσα στον Έφορο Εταιρειών οι οικονομικές καταστάσεις και ότι η Τράπεζα Κύπρου θα τους έκλεινε τον λογαριασμό. Ένεκα της γνωριμίας τους ως συμμαθητές και του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος είναι παντρεμένος με την αδελφότεκνή του, πήρε το θάρρος να τον πιέσει για να αποδεχθεί. Σε επικοινωνία που είχε με τον Δήμαρχο συμφώνησαν, έναντι αμοιβής ύψους €5.000, να αρχίσει τον έλεγχο στα λογιστικά βιβλία για τα πιο πάνω έτη και να ετοιμάσει οικονομικές καταστάσεις. Παρέλαβε τα λογιστικά βιβλία, «όποια και να ήταν αυτά», αφού υπήρχαν τεράστιες ελλείψεις και αδυναμίες και προσπάθησε να αρχίσει τον έλεγχο, ενημερώνοντας το Δ.Σ της Εταιρείας για τα πιο πάνω. Τον Μάϊο του 2021 ολοκλήρωσε τον έλεγχο των βιβλίων για την περίοδο 2016-2017 και δεν βρήκε οποιοδήποτε έλλειμα. Μεταξύ των εξόδων που εντόπισε ήταν και ο φόρος θεάματος ο οποίος παρουσιαζόταν στα βιβλία ως έξοδο και ως τέτοιο το εξέλαβε και ο ίδιος. Όταν το καλοκαίρι του 2021 ο Δήμαρχος του ζήτησε να ελέγξει πως κατέληξε στο ποσό που αφορούσε το φόρο θεάματος, αντιλήφθηκε, μετά από τον έλεγχο που έκανε, ότι δεν επρόκειτο για έξοδο του Θεάτρου αλλά για φόρο θεάματος τρίτων και ως εκ τούτου το ποσό αυτό έλειπε από το ταμείο. Παρασύρθηκε, όπως είπε, λόγω της απειρίας του στο θέμα του φόρου θεάματος. Ενημέρωσε άμεσα τον Δήμαρχο για το λάθος του και αναθεώρησε τους λογαριασμούς παρουσιάζοντας τελικά το ποσό για το φόρο θεάματος ως έλλειμμα στο ταμείο. Πέραν του πιο πάνω λάθους του, οι λογαριασμοί που ετοίμασε δεν παρουσίαζαν άλλα λάθη. Σε περαιτέρω εξέτασή του, αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 ως τις οικονομικές καταστάσεις για το 2017, στις οποίες ο φόρος θεάματος καταχωρήθηκε ως έξοδο. Αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 9 ως τις οικονομικές καταστάσεις στις οποίες διορθώθηκε το λάθος, ώστε το ποσό του φόρου θεάματος ύψους €36.438 να παρουσιάζεται ως έλλειμα του ταμείου. Από τη στιγμή, όπως είπε, που το Θέατρο είσπραττε το φόρο θεάματος για να το δώσει στο Δημαρχείο, λανθασμένα το Θέατρο το καταχωρούσε ως έξοδο. Ο μάρτυρας αναγνώρισε, επίσης, την επιστολή ημερ. 13/05/2021 (Παράρτημα Δ του Τεκμηρίου 7) την οποία, όπως είπε, απέστειλε πριν την ολοκλήρωση του ελέγχου και ακολούθως αναφέρθηκε στις «Παρατηρήσεις» που αναγράφονται σε αυτή. Ειδικότερα, σε ότι αφορά την παρατήρησή του για τις εισπράξεις, ανέφερε πως ενώ στο ταμείο θα έπρεπε να καταχωρούνταν μόνο τα ποσά που εισπράχθηκαν, εντούτοις υπήρχαν περιπτώσεις που καταχωρούνταν ως εισπράξεις και ανείσπρακτα ποσά. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε πως εάν δεν γινόταν το λάθος για το φόρο θεάματος, το ποσό αυτό θα έπρεπε να υπήρχε στο ταμείο. Για τον εν λόγω φόρο θα έπρεπε, όπως είπε, να υπήρχε ένας λογαριασμός χρέωσης στον οποίο θα καταχωρούνταν τα χρήματα των τρίτων και όταν αυτοί πληρώνονταν θα έπρεπε να αφαιρούνταν, ώστε στο τέλος το Θέατρο να μην είχε χρήματα τρίτων. Θέση του ήταν, ότι από τη στιγμή που το ποσό του φόρου θεάματος εισπράχθηκε και πληρώθηκε στο Δημαρχείο και αυτό το ποσό δεν βρέθηκε στο ταμείο του Θεάτρου, αυτό σημαίνει πως υπήρχε έλλειμα στο ταμείο. Αν ο πιο πάνω φόρος, όπως περαιτέρω είπε, καταχωρείτο ως είσπραξη στο ταμείο τότε δεν θα υπήρχε έλλειμα. Όπως εξήγησε, η πληρωμή του φόρου έγινε χωρίς να υπάρχει καταχωρημένη η είσπραξή του. Κατά τον έλεγχο που διενήργησε εντόπισε τα εκκαθαριστικά και οι καταχωρήσεις σε αυτά ήταν ορθές. Εξ' όσων νομίζει αυτά ετοιμάζονταν από την Έλενα Θεοδώρου η οποία, όπως του ανέφερε, δεν είχε την κατάλληλη κατάρτιση για να χειριστεί αυτά τα θέματα. Ένα λάθος που εντόπισε ήταν ότι, όταν δινόταν μια προκαταβολή αυτή καταχωρείτο ως πώληση, ενώ αυτό θα έπρεπε να γινόταν μόνο όταν πληρωνόταν όλο το ποσό και εκδιδόταν τιμολόγιο. Επίσης, εκδίδονταν αποδείξεις για πληρωμές που γίνονταν έναντι, ενώ οι αποδείξεις θα έπρεπε να εκδίδονταν όταν εξοφλούνταν τα τιμολόγια. Οι εισπράξεις, επίσης, δεν ήταν ισοσκελισμένες με τις αποδείξεις εισπράξεων, για το λόγο ότι μπορεί να υπήρχαν τιμολόγια που δεν εισπράχθηκαν. Δεν απέκλεισε και την πιθανότητα να υπήρχαν χρεώστες που δεν μπορούσαν να εντοπιστούν και συνακόλουθα να όφειλαν χρηματικά ποσά. Ερωτηθείς, αν η «λογιστική ακαταστασία» που εντόπισε θα μπορούσε να οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι σε αυτή οφειλόταν το έλλειμα των χρημάτων, απάντησε καταφατικά. Ένεκα της «ακαταστασίας» αυτής, όπως είπε, δεν μπορεί να γνωρίζει που χρησιμοποιήθηκε το ποσό του ελλείματος του ταμείου. Ούτε γνωρίζει, αν το ποσό του ελλείματος δεν χρησιμοποιήθηκε για κάποιες πληρωμές. Συμφώνησε με τη θέση, ότι το ποσό του ελλείματος δεν μπορούσε να προσδιορίσει σε τι οφειλόταν. Στην ερώτηση κατά πόσο η απουσία καταλόγου χρεωστών και των ποσών που χρωστούσαν πιθανόν να αντιστοιχεί στο ποσό του ελλείματος, απάντησε ότι πιθανόν να αφορά κάποιο μέρος αυτού. Τα παραστατικά των εξόδων, για τα οποία υπήρχε μεγάλη ακαταστασία, αποτελούσαν και αυτά άλλη μία πηγή, μη ανιχνεύσιμη, για ποσά που πιθανόν να πληρώθηκαν χωρίς παραστατικά. Στην ερώτηση, κατά πόσο το έλλειμα του ταμείου θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ένεκα των πιο πάνω παραγόντων, απάντησε ότι σύμφωνα με τους όρους εντολής του η εργασία του δεν επεκτάθηκε σε έρευνα για το που πήγαν τα χρήματα που λείπουν από το ταμείο. Σαν εμπειρογνώμονας, όπως περαιτέρω είπε, δεν διενήργησε την κατάλληλη εργασία για να καταλήξει που πήγαν τα χρήματα. Θα μπορούσε να πιθανολογήσει, ότι υπήρχαν οφειλόμενα από χρεώστες, ότι πληρώθηκαν έξοδα για τα οποία χάθηκαν τα τιμολόγια ή ότι κάποιος τα οικειοποιήθηκε. Στην ερώτηση, πως είναι δυνατόν να λείπει μόνο το ποσό του φόρου θεάματος, απάντησε ότι από τη στιγμή που εντόπισαν στα βιβλία το ποσό για τον εν λόγω φόρο ενώ δεν θα έπρεπε να βρισκόταν εκεί, υπέθεσαν ότι αυτό είναι το έλλειμα του ταμείου. Συνεχίζοντας ανέφερε, πως δεν είναι βέβαιος ότι το έλλειμα που εντόπισαν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα το ποσό του φόρου θεάματος. Όπως εξήγησε, δεν πρόκειται για περίπτωση που το έλλειμα του ταμείου πρόκυψε από μία καταμέτρηση και εντοπίστηκε ο φόρος θεάματος. Κατά την επανεξέτασή του, ανέφερε πως για να υπάρχει έλλειμα σημαίνει πως είτε κάποιος πήρε τα χρήματα είτε «κάτι» δεν καταγράφηκε στα βιβλία για να το εντοπίσουν. Ως Μ.Κ.18 κατέθεσε ο ανακριτής της υπόθεσης, Αστ. 3503 Α. Γιαννακού, ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στο γραφείο διερεύνησης οικονομικού εγκλήματος του ΤΑΕ. Είναι, όπως είπε, κάτοχος όλων των διπλωμάτων της λογιστικής, έχει εγγραφεί στο Association of Chartered Certified Accountants και είναι κάτοχος πτυχίου και μεταπτυχιακού στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεσή του, Έγγραφο Ρ, στην οποία αναφέρεται στην καταγγελία που ο Μ.Κ.12 υπέβαλε στο ΤΑΕ για την κατάχρηση του επίδικου ποσού και στην παραλαβή στις 03/01/2022 της Έκθεσης με τα συνοδευτικά της έντυπα, που ο Νίκος Κυριακίδης της Deloitte Ltd ετοίμασε για τα έτη 2017-
28. Αναφέρθηκε, επίσης, στην έκδοση των ενταλμάτων σύλληψης και έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου τα οποία, με τον όρκο που συνόδευε το αίτημα για την έκδοση τους, κατέθεσε ως Τεκμήρια 23, 24 και 25, αντίστοιχα. Όταν, όπως είπε, ο κατηγορούμενος συνελήφθη και του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο απάντησε, «δεν θέλω να πω κάτι, θέλω τον δικηγόρο μου». Ανέφερε, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος κατά την ανάκρισή του στις 03/01/2022, τού ανέφερε ότι στο παρελθόν πήρε κάποιο ποσό από τα ταμεία του Θεάτρου, το οποίο επέστρεψε και ότι για την πράξη του αυτή ενημερώθηκε ο Μ.Κ.
29. Στη συνέχεια είπε, πως αν και ο αποβιώσας, Μ. Αθανασίου αρνήθηκε να καταθέσει στην Αστυνομία γραπτώς τους ισχυρισμούς του, γιατί όπως του είπε γενικά, δεν ήταν κάτι που έπραττε, επειδή δεν ήθελε να πηγαίνει στο Δικαστήριο, εντούτοις προφορικά, του είπε ότι ο κατηγορούμενος, κατά την χρονική περίοδο των τελευταίων, από τότε, τεσσάρων ετών, ήταν θαμώνας του πρακτορείου στοιχημάτων του, όπου και στοιχημάτιζε σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, εβδομαδιαίως, περί τις €2.000 - €2.500, ότι τον δάνεισε αρκετές φορές με αποτέλεσμα την δημιουργία, σε κάποια φάση, χρέους προς αυτόν, €98.
30. Προς εξόφληση του εν λόγω χρέους συμφώνησαν, όπως περαιτέρω του λέχθηκε από τον αποβιώσαντα, η μεταβίβαση προς αυτόν της ιδιοκτησίας της πατρικής οικίας του κατηγορουμένου στη Βάσα Κοιλανίου και αναφέρθηκε στους όρους της εν λόγω συμφωνίας. Επιπρόσθετα, ο Μ.Κ.18 πρόβαλε, ότι ο αποβιώσας του είπε για τον κατηγορούμενο, ότι ήταν εθισμένος στη στοιχηματική δραστηριότητα, αναφέροντας του πως, ακόμη και κατά την περίοδο που, λόγω των μέτρων περιορισμού ένεκα της πανδημίας του κορονοϊού 2019 (covid-19), δεν πραγματοποιούνταν ποδοσφαιρικοί αγώνες, ο κατηγορούμενος στοιχημάτιζε σε εικονικούς («virtual»). Επίσης, του δήλωσε πως, λόγω της στοιχηματικής του ανάγκης, ο κατηγορούμενος δανειζόταν χρήματα από τοκογλύφους, στους οποίους χρωστούσε αρκετά. Ο μάρτυρας, περαιτέρω, αναγνώρισε το Τεκμήριο 13, ως το ημερολόγιο ενέργειας που ετοίμασε η Μ.Κ.8 σχετικά με τα τεκταινόμενα και λεγόμενα της πιο πάνω συνάντησης με τον αποβιώσαντα και η οποία μετά από την συνάντηση τους, στην οποία ήταν και αυτή παρούσα, ετοίμασε το εν λόγω ημερολόγιο, εν γνώση του για το ο,τιδήποτε αναγράφεται σχετικά, και με την έγκριση του. Επιπλέον, ισχυρίστηκε πως, κατά την συνέντευξη με τον αποβιώσαντα, αμφότεροι με την Μ.Κ.8, ελάμβαναν σημειώσεις των ισχυρισμών του στην παρουσία του και ότι, τον είχαν ενημερώσει πως, από την στιγμή που δεν θα προέβαινε σε γραπτή κατάθεση, αυτούς θα τους κατέγραφαν σε ημερολόγιο ενέργειας. Ο αποβιώσας, δεν τους εναντιώθηκε σε αυτό. Τουναντίον, τους είπε πως δεν τον προβλημάτιζε. Είπε, επίσης, ότι η σύζυγος του αποβιώσαντα, Μ.Κ.16, του επιβεβαίωσε ουσιαστικά τους ανωτέρω ισχυρισμούς του συζύγου της. Συνεχίζοντας ανέφερε, ότι όταν στις 08/01/2022 ανέκρινε εκ νέου τον κατηγορούμενο, αυτός αρνήθηκε ότι στοιχημάτιζε σε ποδοσφαιρικούς αγώνες και ότι δανείστηκε από οποιοδήποτε πρόσωπο για να στοιχηματίζει. Σχετικά με το περιεχόμενο της κατάθεσης του Γ. Κωνσταντίνου, Μ.Κ.10, Έγγραφο Κ, ανέφερε ότι μετά που κατέγραψε τα όσα του ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας, του διάβασε την κατάθεση του την οποία και υπέγραψε. Σε περαιτέρω ερωτήσεις ανέφερε, πως πέραν από τη διερεύνηση της υπόθεσης που ανέλαβε με την Μ.Κ.8, ανέλαβε και την οικονομική έρευνα της υπόθεσης και ότι ανέλυσε τα αποτελέσματα που εντόπισε στους λογαριασμούς του κατηγορούμενου, της συζύγου του και της εταιρείας του, λογαριασμούς τους οποίους εξασφάλισε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου. Με βάση τους εν λόγω λογαριασμούς ετοίμασε μια κατάσταση με τις μηνιαίες καταθέσεις μετρητών στους τραπεζικούς λογαριασμούς του κατηγορούμενου, της συζύγου και της εταιρείας του, για την περίοδο από το 2017-2020 (Τεκμήριο 32). Συνεχίζοντας ανέφερε, πως από τη μελέτη των λογαριασμών που διατηρούσαν οι προαναφερόμενοι στην Ελληνική Τράπεζα (Τεκμήριο 34), παρατήρησε, μεταξύ άλλων, ότι σ' ένα από τους λογαριασμούς του κατηγορούμενου που αφορούσε μία P-card, υπήρχε μία πληρωμή των €20 σε μία εταιρεία στοιχημάτων. Παρατήρησε, επίσης, ότι λίγες μέρες μετά την ανάθεση του κλεισίματος των λογαριασμών του Θεάτρου στην εταιρεία MMCA Audit Ltd, αυτή έκανε στις 03/12/2020 έμβασμα €1.000 στο λογαριασμό της συζύγου του κατηγορούμενου (Μ.Υ.4). Σε ότι αφορά τους λογαριασμούς που ο κατηγορούμενος διατηρούσε στην ΚΕΔΙΠΕΣ και στην Alpha Bank (Τεκμήρια 35 και 36, αντίστοιχα) αυτοί, όπως είπε, παρουσίαζαν χρεωστικά υπόλοιπα. Από τη μελέτη του λογαριασμού του κατηγορούμενου στη CDB Bank, στην οποία όπως είπε, ο κατηγορούμενος διατηρούσε τον «κύριο» λογαριασμό του (Τεκμήριο 33), εντόπισε ότι οι καταθέσεις σε αυτόν, συνήθως, γίνονταν για να καλυφθεί το αρνητικό υπόλοιπο. Ακολούθως, ανέφερε τις παρατηρήσεις του σχετικά με κάποια εμβάσματα που έγιναν στο λογαριασμό του κατηγορούμενου και στις ενέργειες που προέβη σχετικά με αυτά, για τις οποίες ετοίμασε τα ημερολόγια ενεργείας, τεκμήρια 37, 38 και
31. Ανέφερε, επίσης, ότι στο Τεκμήριο 33 εντόπισε πέντε εμβάσματα για το συνολικό ποσό των €13.700 που η εταιρεία Avaton Communications Ltd κατέθεσε στο λογαριασμό του και τα οποία, εξ' όσων του ανέφερε η Μ.Κ.13, αφορούσαν παραστάσεις που θα έκανε η εταιρεία της με το Θέατρο. Είπε, επίσης, ότι αυτό που προκύπτει από τη διερεύνηση που έκανε στα έγγραφα και εκκαθαριστικά είναι ότι, ο κατηγορούμενος είχε τον απόλυτο έλεγχο στο να κλείνει τις παραστάσεις, να καθορίζει τα ενοίκια, να λαμβάνει ή όχι προκαταβολές και να δίνει το λογαριασμό που θα κατατίθονταν οι προκαταβολές. Δεν εντόπισε οποιοδήποτε έγγραφο και κανένας δεν του ανέφερε, ότι υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που μπορούσε να υπογράφει και να δεσμεύει το Θέατρο. Ερωτηθείς για τον τρόπο δράσης του κατηγορούμενου σε ότι αφορά τη φερόμενη κλοπή του επίδικου ποσού, ανέφερε πως ενώ το κάθε ποσό που εισέπραττε το Θέατρο για το φόρο θεάματος θα έπρεπε να γινόταν κατάθεση στο λογαριασμό του Θεάτρου και ακολούθως να καταβαλλόταν στον Δήμο Λεμεσού, αντ' αυτού εκδίδονταν επιταγές από το λογαριασμό του Θεάτρου για εξόφληση του φόρου, χωρίς να γίνονταν οι καταθέσεις των ποσών που εισπράχθηκαν για τον φόρο, με αποτέλεσμα τα μετρητά να παρέμεναν την κατοχή του κατηγορούμενου. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε και η Έλενα Θεοδώρου (Μ.Κ.19) εμπλοκή, ανέφερε πως και αυτή είχε πρόσβαση σε χρήματα, όμως αυτό το οποίο αντιλήφθηκε από τη διερεύνηση είναι ότι τον έλεγχο στα μετρητά τον είχε ο κατηγορούμενος και ότι, ουσιαστικά, η προαναφερόμενη λάμβανε εντολές από τον κατηγορούμενο και ήταν υπό την καθοδήγηση του. Ο μάρτυρας, περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήρια τα ακόλουθα: 1) Τις ανακριτικές καταθέσεις του κατηγορούμενου ημερ. 03/01/2022 και 08/01/2022 (Τεκμήρια 26 και 29, αντίστοιχα). 2) Δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από πιστοποιητικά έρευνας της ακίνητης ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου, της συζύγου του και της εταιρείας του από τα οποία, όπως είπε ο μάρτυρας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης ενός διώροφου κτιρίου που βαρύνεται με υποθήκη και memo, ότι η σύζυγος του είναι ιδιοκτήτρια ενός γραφείου το οποίο βαρύνεται με memo και ότι η εταιρεία του δεν είναι ιδιοκτήτρια οποιουδήποτε ακινήτου (Τεκμήριο 27). 3) Τη Δήλωση μεταβίβασης ακινήτου με τα συνημμένα σε αυτή έγγραφα και αποδείξεις (Τεκμήριο 28). Όπως είπε ο μάρτυρας, από τα εν λόγω έγγραφα προκύπτει ότι δυνάμει συμφωνίας πώλησης ημερ.13/07/2021, ο πατέρας του κατηγορούμενου (Μ.Υ1) πώλησε στον υιό του αποβιώσαντα Μ. Αθανασίου ένα ακίνητο για το ποσό των €60.
32. Είπε, επίσης, πως ενώ από το πιο πάνω Τεκμήριο προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο κατηγορούμενος και ο αποβιώσας υπέγραψαν στη συμφωνία πώλησης, εντούτοις ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του ημερ. 08/01/2022 (Τεκμήριο 29), είπε ότι η τελευταία φορά που συνάντησε τον αποβιώσαντα ήταν 2 χρόνια πριν την πιο πάνω κατάθεση του. Επικαλούμενος την εμπειρία του ως Αστυνομικός, εξέφρασε την γνώμη πως, πολύ συχνά, οι συμβαλλόμενοι, για σκοπούς αποφυγής υψηλότερης φορολογίας και τελών, στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, δηλώνουν τιμή πώλησης χαμηλότερη της πραγματικής. 4) Την Ένορκη Δήλωση ημερ. 07/01/2022 που συνόδευε την αίτηση με αρ. 2/22 για την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης τραπεζικών λογαριασμών (Τεκμήριο 30) και 5) Δέσμη εγγράφων από τον Έφορο Εταιρειών με σχετική επιστολή (Τεκμήριο 31), από την οποία, όπως είπε, προκύπτει ότι εκτός από την εταιρεία Αναλόγιο, ουδεμία άλλη εταιρεία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του κατηγορούμενου και της συζύγου του. Κατά την αντεξέτασή του διαφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε, ότι τα εμβάσματα στο λογαριασμό του κατηγορούμενου ημερ. 13/09/2017 και 24/04/2019 δεν αφορούσαν προκαταβολές για τη χρήση του Θεάτρου, αλλά προκαταβολές για εργασίες που θα γίνονταν για κατασκευή και τοποθέτηση σκηνικών, επαναλαμβάνοντας ότι αυτό που του είχε αναφέρει ο Vitaliy Nedilco ήταν ότι επρόκειτο για προκαταβολές για παραστάσεις που θα έκανε και ότι όπως παρατήρησε στα σχετικά εκκαθαριστικά ουδεμία αναφορά υπήρχε για προκαταβολές είτε για τη χρήση του Θεάτρου είτε για εργασίες. Αναφορικά με το έμβασμα των €1.000 που έγινε στις 13/07/2020 και τη θέση που του τέθηκε ότι, δηλαδή, το ποσό αυτό αντιπροσώπευε την αμοιβή του κατηγορούμενου για τη μετάφραση που έκανε, ο μάρτυρας απάντησε πως δεν μπορεί να γνωρίζει κάτι τέτοιο από τη στιγμή που δεν μπόρεσε να μιλήσει με το πρόσωπο που αναφέρει στο ημερολόγιο ενεργείας του, Τεκμήριο
33. Ερωτηθείς για ποιο λόγο ο αποβιώσας Μ. Αθανασίου δεν έδωσε κατάθεση, είπε πως ο τελευταίος του ανέφερε ότι δεν έδινε καταθέσεις και ότι δεν ήθελε να «πηγαίνει» στα Δικαστήρια. Διαφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε ότι, δεν ενημέρωσε τον αποβιώσαντα πως αυτά που θα έλεγε θα γράφονταν και ότι εφόσον δεν ήθελε να ερχόταν στο Δικαστήριο θα μετέφεραν οι ίδιοι το τι τους ανέφερε, λέγοντας ότι ενημέρωσε το πιο πάνω πρόσωπο. Διαφώνησε, επίσης, με τη θέση ότι ο αποβιώσας δεν του είπε αυτά που καταγράφει στην κατάθεσή του και τα όσα προφορικά ανέφερε στο Δικαστήριο. Ερωτηθείς, κατά πόσο αντιλήφθηκε ότι τα όσα του ανέφερε ο αποβιώσας για το τίμημα πώλησης του ακινήτου δεν υποστηρίζονταν από το αγοραπωλητήριο έγγραφο που εξασφάλισε από το Κτηματολόγιο, επανέλαβε τη θέση που ανέφερε ότι από την εμπειρία του σε υποθέσεις που εμπλέκονται ακίνητα, σε ελάχιστες έως μηδαμινές περιπτώσεις δηλώνεται το πραγματικό τίμημα και ότι το Κτηματολόγιο υιοθετεί τη συμφωνηθείσα τιμή πώλησης. Σε σχετική ερώτηση, απάντησε πως δεν γνώριζε ότι πριν πωληθεί το ακίνητο στο υιό του αποβιώσαντα αυτό προσφερόταν για πώληση μέσω διαφήμισης σε ιστοσελίδα. Ως Μ.Κ.19 κατέθεσε η Έλενα Θεοδώρου η οποία στην κατάθεση της, Έγγραφο Σ, αναφέρει ότι από το 2016 εργάζεται στο Θέατρο και ότι ανάμεσα στα καθήκοντα της ήταν η εκτέλεση γραμματειακών και λογιστικών καθηκόντων στον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε ειδικό λογιστικό πρόγραμμα, το οποίο τοποθετήθηκε τον Μάρτιο του
34. Το πρόγραμμα έκδοσης τιμολογίων πωλήσεων τοποθετήθηκε τον Μάιο του 2017 και επειδή μέχρι τότε δεν εκδίδονταν τιμολόγια για το ενοίκιο του Θεάτρου ο κατηγορούμενος ετοίμαζε μία εκκαθάριση μεταξύ του πελάτη και του Θεάτρου, την οποία συνέχισε και μετά την τοποθέτηση του λογιστικού προγράμματος. Αναφέρει, επίσης, ότι μετά την αποκοπή από τις εισπράξεις των ποσών για το φόρο θεάματος, το ενοίκιο και άλλα έξοδα, τα οποία ποσά κατέληγαν στον κατηγορούμενο για να τα διαχειριστεί είτε για πληρωμές με μετρητά είτε για καταθέσεις, τα υπόλοιπα ποσά από τις εισπράξεις δίνονταν στους παραγωγούς. Για το φόρο θεάματος δεν έκανε οποιαδήποτε λογιστική εγγραφή, αφού δεν το θεωρούσε ως έσοδο του Θεάτρου. Μετά τον διορισμό των λογιστών αντιλήφθηκε πως από δικό της λάθος όταν γίνονταν οι πληρωμές στον Δήμο με επιταγή για το φόρο θεάματος, τον θεωρούσε ως έξοδο του Θεάτρου. Συνεχίζοντας ανέφερε, πως όταν είχαν εκδηλώσεις από παραγωγούς αρχικά είχαν τις ηλεκτρονικές πληρωμές που γίνονταν στο Θέατρο μέσω της Sold-Out Ticket στην οποία μεταφέρονταν απευθείας τα χρήματα. Tα μετρητά από την πώληση εισιτηρίων που γίνονταν από τα ταμεία του Θέατρου για τις ίδιες εκδηλώσεις, κατέληγαν στον κατηγορούμενο. Τα χρήματα για τις καταθέσεις στην Τράπεζα συνήθως της τα έδινε ο κατηγορούμενος και κάποιες φορές, κατόπιν συνεννόησης της με τον κατηγορούμενο, εισέπραξε και η ίδια τα χρήματα του ταμείου, επειδή θα έπρεπε να κάνει κατάθεση για την κάλυψη επιταγών που εκδώσαν. Για τις επιταγές που έκδιδε είχε πάντοτε την έγκριση του κατηγορούμενου και την υπογραφή του στα τιμολόγια και ακολούθως τις έπαιρνε στο Δήμο για υπογραφή. Η ίδια δεν είχε καμία πρόσβαση στα χρήματα που έπαιρνε και κρατούσε ο κατηγορούμενος ούτε και του άσκησε οποτεδήποτε έλεγχο γι' αυτά. Με τις οδηγίες πάντοτε του κατηγορούμενου προέβαινε σε καταθέσεις χρημάτων στην τράπεζα, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις κατάθεση στην τράπεζα έκανε ο κατηγορούμενος και η Μ.Κ.
35. Περί τον Οκτώβρη του 2019 ο κατηγορούμενος της είπε ότι οικειοποιήθηκε σε τρεις περιπτώσεις το συνολικό ποσό των €10,540, επειδή όπως της είπε είχε μεγάλη ανάγκη. Του ζήτησε, να τα επιστρέψει και τον συμβούλεψε να μην ασχολείται με το ταμείο και να αφήσει την ίδια ή και την Μ.Κ.2 να εισπράττουν. Όπως, επίσης, αναφέρει είχε ενημερώσει σχετικά την Μ.Κ.2 και της εξέφρασε τους φόβους της για κακοδιαχείριση του ταμείου από τον κατηγορούμενο στη βάση των όσων ο ίδιος της παραδέχθηκε. Μέρος του πιο πάνω ποσού και συγκεκριμένα το ποσό των €3.000, ο κατηγορούμενος το επέστρεψε πριν συναντήσει τον Δήμαρχο, ενώ το υπόλοιπο το ξόφλησε σε μεταγενέστερο χρόνο με δόσεις. Ανέφερε, επίσης, ότι περί τον Μάρτη του 2020 ο κατηγορούμενος ζήτησε δάνειο από τον Δήμο Λεμεσού και εν αγνοία της ο ίδιος έκδωσε επιταγή για το ποσό των €4.000 την οποία πήρε για υπογραφή στον Δήμο. Όταν αυτή είδε το «αντίτυπο», και τον ρώτησε αυτός της είπε ότι ήταν φιλοδώρημα για το 2019, του έδωσε ένα χαρτί που υπέγραψε και δεν του έκανε αποκοπές από το μισθό του. Το τρέχον έτος έμαθε ότι τελικά το πιο πάνω ποσό δεν ήταν φιλοδώρημα, αλλά του δόθηκε έναντι των μισθών του. Στη συνέχεια, η μάρτυρας αναφέρθηκε στο ποσό των περίπου €2.500 που ο κατηγορούμενος πήρε από το γραφείο της, σε σημείο που ήταν κλειδωμένο. Δεν γνωρίζει αν οποιοδήποτε πρόσωπο οικειοποιήθηκε χρήματα από τα ταμεία του Θεάτρου, πέραν από τα πιο πάνω ποσά που πήρε ο κατηγορούμενος, τα οποία επέστρεψε, ένεκα όμως των πράξεων του αυτών εξέφρασε τις αμφιβολίες της στους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.
36. Όπως, επίσης, αναφέρει είχε δανείσει δύο φορές τον κατηγορούμενο με το συνολικό ποσό των €500 το οποίο της επέστρεψε. Δεν γνωρίζει το λόγο που ο κατηγορούμενος δανειζόταν χρήματα, αλλά απ' ότι ο ίδιος έλεγε, είχε πρόβλημα με τον γιο της γυναίκας του για θέματα ναρκωτικών. Σε περαιτέρω εξέτασή της, αναγνώρισε το συμβόλαιο εργοδότησης της (μέρος του Τεκμηρίου 2) και σε ότι αφορά ειδικότερα τα λογιστικά της καθήκοντα ανέφερε, πως αυτά αφορούσαν τις καταχωρήσεις στο λογιστικό πρόγραμμα, την ετοιμασία του μισθολογίου και τις πληρωμές που έκανε. Δεν ήταν υπεύθυνη λογιστηρίου και ούτε θα μπορούσε να είχε αυτή τη θέση, αφού για τη θέση αυτή χρειαζόταν ένα άτομο με ανώτερες σπουδές που θα μπορούσε προετοιμάζει και κάποιες καταστάσεις για τους ελεγκτές αργότερα. Όταν μετά από μία παράσταση ο κατηγορούμενος της έδινε το εκκαθαριστικό, αυτή προχωρούσε με την έκδοση του τιμολογίου που αφορούσε το ποσό του ενοικίου και το καταχωρούσε ως έσοδο. Τις περισσότερες φορές οι καταθέσεις στην Τράπεζα δεν γίνονταν για το ενοίκιο μίας παράστασης, αλλά αφορούσαν συνολικά ποσά που περιλάμβαναν εισπράξεις εισιτηρίων από διάφορες παραστάσεις. Ο τρόπος αυτός των καταθέσεων γινόταν μετά από οδηγίες του κατηγορούμενου. Ποτέ ο κατηγορούμενος δεν της έκανε κάποιο παράπονο, φαινόταν ότι ήταν ευχαριστημένος και αναγνώριζε ότι είχε πολύ φόρτο εργασίας. Ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που διευθετούσε τις παραστάσεις και το κόστος τους. Αυτός, επίσης, αποφάσιζε αν θα ζητούνταν προκαταβολές. Για όλα αυτά ο κατηγορούμενος την ενημέρωνε, γιατί θα έπρεπε να έκανε κάποιες ενέργειες, ώστε να μπορούσε να ανέβει η παράσταση για προπώληση. Το τιμολόγιο ενοικίασης εκδιδόταν μετά που τελείωνε η παράσταση και την ευθύνη για την καταβολή των χρημάτων στους παραγωγούς, την είχε ο κατηγορούμενος. Όταν οι ταμίες στο τέλος της ημέρας έδιναν τα χρήματα στον κατηγορούμενο, αυτός μπορεί να έκανε κάποιες πληρωμές με μετρητά ή σε παραγωγούς και το υπόλοιπο ποσό το κλείδωνε σ' ένα συρτάρι στο γραφείο του, στο οποίο κανένας δεν είχε πρόσβαση. Αν δεν ήταν κάποιο υπεύθυνο πρόσωπο εκεί για να παραδώσουν οι ταμίες τα χρήματα τα κλείδωναν, απ' ότι θυμάται, στο συρτάρι και το πρωί της επόμενης μέρας τα έπαιρνε ο κατηγορούμενος, που συνήθως πήγαινε πρώτος στο Θέατρο. Για τις καταθέσεις που ο κατηγορούμενος έκανε στην Τράπεζα αλλά και για πληρωμές που, επίσης, έκανε σε μετρητά της έδινε πάντοτε τις αποδείξεις. Ποτέ δεν υπογράφηκε αποδεικτικό παραλαβής-παράδοσης των χρημάτων που δίνονταν στον κατηγορούμενο. Είπε, επίσης, ότι οι ταμίες την ενημέρωσαν, ότι αρκετές φορές ο κατηγορούμενος τους ζητούσε διάφορα ποσά από τα ταμεία, τα οποία του έδιναν και τα οποία εξ' όσων την ενημέρωσαν δεν επέστρεψε. Αναφερόμενη στον τρόπο πληρωμής του φόρου θεάματος είπε, πως αυτός καταβαλλόταν με επιταγή από το λογαριασμό του Θεάτρου προς τον Δήμο Λεμεσού με οδηγίες πάντοτε του κατηγορούμενου. Δημιούργησε, όπως είπε, ένα λογαριασμό εξόδων, στον οποίο καταχωρούσε τις πληρωμές του φόρου στον Δήμο Λεμεσού. Η ίδια δεν έλεγχε το σύστημα πωλήσεων των εισιτηρίων, απλά έβλεπε τα reports. Πάντοτε μετά το τέλος της παράστασης η Sold Out έστελνε στην ίδια και τον κατηγορούμενο τις καταστάσεις των πωλήσεων εισιτηρίων. Η ίδια δεν διαχειριζόταν το ταμείο και γι' αυτό δεν γνώριζε ποιο ποσό βρισκόταν στο ταμείο του Θεάτρου. Τον απόλυτο έλεγχο του ταμείου τον είχε ο κατηγορούμενος και ακολουθούσε τις οδηγίες του. Ανέφερε, επίσης, πως όταν στις 28/04/2021 έγινε η καταμέτρηση των χρημάτων του ταμείου στην παρουσία του Μ.Κ.1, υπέγραψαν και οι δύο τους το έγγραφο, Τεκμήριο 4Α. Είπε, ακόμη, πως όταν θα έδινε την παραίτηση του ο κατηγορούμενος, τον είχε ρωτήσει πως οδηγήθηκε σε αυτό το σημείο και αυτός της είπε τη λέξη «τζόγος», κάτι το οποίο την ξάφνιασε, αφού δεν είχε ακουστεί οτιδήποτε γι' αυτό πριν. Κατά την αντεξέτασή της, συμφώνησε με τη θέση ότι για τα χρήματα του φόρου θεάματος δεν γινόταν καμία κατάθεση σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό ως ξεχωριστό ποσό. Σε ερώτηση, αν οι λογιστές της ζήτησαν να βρει τις παραστάσεις που γινόντουσαν κάθε χρόνο για να ελέγξουν τα εισιτήρια που πωλήθηκαν, ώστε να υπολογιζόταν ο φόρος θεάματος, απάντησε πως η Deloitte Ltd πήρε και μελετούσε όλα τα files είτε λογιστικά είτε κάποια που περιλάμβαναν λεπτομέρειες παραστάσεων. Μέσα στα files που πήραν, υπήρχαν στοιχεία που αφορούσαν πληρωμές που έγιναν με μετρητά και επιταγές, τα έσοδα και την Τράπεζα. Στην υποβληθείσα θέση, ότι στο πόρισμα τους αναφέρουν πως δεν παρέλαβαν και ούτε βρήκαν καμία απόδειξη για εξόφληση τιμολογίων σε μετρητά, απάντησε πως δεν το γνωρίζει αυτό. Τα τιμολόγια των πιστωτών του Θεάτρου τα είχε η ίδια και αυτά πληρώνονταν είτε με μετρητά ή με επιταγές τις οποίες η ίδια ετοίμαζε και τις έδινε μαζί με τα τιμολόγια, στον κατηγορούμενο για να δει ποια τιμολόγια θα πληρώνονταν και να τα υπογράψει. Ακολούθως οι επιταγές υπογράφονταν από τον Δήμαρχο και τον Δημοτικό Γραμματέα. Οι πληρωμές των μετρητών και τα έσοδα, καταγράφονταν λογιστικά, όχι όμως και η ροή του ταμείου. Για όσες πληρωμές έκανε ο κατηγορούμενος της έδινε αποδείξεις. Τα εκκαθαριστικά δεν καταχωρούνταν ηλεκτρονικά στο λογιστικό πρόγραμμα, αλλά φυλάγονταν σε files τα οποία πήραν οι λογιστές. Μετά το τέλος του 2019 άρχισε και η ίδια να ασχολείται με τα εκκαθαριστικά. Όπως είπε, τα χρησιμοποιούσε, για να έβλεπε το ποσό του ενοικίου και να ετοίμαζε το τιμολόγιο. Δεν έκανε κάτι άλλο στο εκκαθαριστικό. Ο κατηγορούμενος ποτέ δεν της είπε ότι κάποιος παραγωγός του είχε καταθέσει λεφτά για κάποια δουλειά ή κάποια ενοικίαση ή οτιδήποτε. Ερωτηθείσα, για ποιο λόγο δεν έδωσε συμπληρωματική κατάθεση για να αναφέρει, ότι ο κατηγορούμενος της είπε ότι ασχολείτο με τον τζόγο, απάντησε ότι δεν σκέφτηκε ότι χρειαζόταν να το πράξει και ότι δεν ρωτήθηκε από την Αστυνομία. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε, ότι ο τελευταίος της ισχυρισμός έγινε καθ' υπόδειξη της Αστυνομίας και/ή της Κατηγορούσας Αρχής επαναλαμβάνοντας τη πιο πάνω θέση της. Με την είσοδο της Ticket hour στις δραστηριότητες του Θεάτρου τον Γεννάρη του 2020 ο φόρος θεάματος πληρωνόταν απ' ευθείας στον Δήμο Λεμεσού από την Tickethour. Ο κατηγορούμενος, δεν γνώριζε λογιστική ούτε γνώριζε τι έκανε η ίδια στο λογιστικό πρόγραμμα. Δεν μπορούσε, όπως περαιτέρω είπε, να την ελέγξει. Είπε ακόμη, ότι η ίδια χρειαζόταν καθοδήγηση και περίμενε από την Deloitte Ltd ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία ελεγκτών, να πήγαιναν πιο νωρίς αλλά μέχρι και το 2020 δεν πήγαν. Έστειλε μηνύματα στην Deloitte Ltd και πολλές φορές είπε στον κατηγορούμενο να τους τηλεφωνήσει. Ερωτηθείσα, αν η Deloitte Ltd τους έλεγε ότι δεν μπορούσαν να εργαστούν, γιατί δεν υπήρχε το λογιστικό υπόβαθρο, απάντησε πως αυτό έλεγαν αλλά το είπαν αργά περί τις αρχές του
37. Ερωτηθείσα, εάν η έλλειψη παρακολούθησης της και καθοδήγηση της από την Deloitte Ltd, δημιούργησε τη «λογιστική ακαταστασία», απάντησε ότι εάν υπήρχαν έλεγχοι από τον πρώτο χρόνο, θα εντοπίζονταν τα όποια λάθη της και εάν υπήρχε οποιοδήποτε έλλειμα, διότι αυτό υπήρχε από τα πρώτα χρόνια. Είπε, επίσης, πως αν όλα τα χρήματα κατέληγαν εκεί που έπρεπε δεν θα υπήρχε έλλειμα ούτε και ακαταστασία. Ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που χειριζόταν τη ροή του ταμείου και δεν γινόταν η καταγραφή του. Ως Μ.Κ.20 κατέθεσε ο Νίκος Κυριακίδης, ο οποίος όπως είπε είναι λογιστής, ελεγκτής και σύμβουλος σε χρηματοοικονομικά θέματα. Από τον Δεκέμβριο του 2002 μέχρι και τον Μάϊο του 2023 ήταν συνέταιρος στη Deloitte Ltd και ήταν ο επικεφαλής του Γραφείου Λεμεσού και του Τμήματος Παροχής Χρηματοοικονομικών Συμβουλευτικών Υπηρεσιών. Από τον Μάιο του 2023 έχει τη δική του εταιρεία παροχής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών. Στην κατάθεση του ημερομηνίας 03/01/2022, την οποία υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο Τ, αναφέρει ότι στις 09/11/2021 το Δ.Σ του Θεάτρου διόρισε την Deloitte Ltd για να διενεργήσει έλεγχο και να διερευνήσει υποψίες που αφορούσαν ενδεχόμενη υπεξαίρεση περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας ή και μετρητών που ενδεχομένως να διαπράχθηκε στην Εταιρεία και να οδήγησε σε ταμειακό έλλειμα. Η έρευνα θα διεξαγόταν για τα έτη 2017 έως και
38. Ο έλεγχος που διενεργήθηκε βασίστηκε στις διαδικασίες χειρισμού των μετρητών που εισπράττονταν από τις παραστάσεις και τις εισπράξεις, παρακράτησης και του τρόπου απόδοσης του φόρου θεάματος στις Δημοτικές Αρχές. Αναφέρει, επίσης, ότι όλες οι λεπτομέρειες και τα ευρήματα της έρευνας παρουσιάζονται στην Έκθεση ημερομηνίας 29/12/2021, την οποία υπέγραψε και παρέδωσε στην Αστυνομία. Σε περαιτέρω εξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε πως ήταν ο επικεφαλής της ομάδας που ετοίμασε την πιο πάνω Έκθεση, την οποία υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 41 με τα συνημμένα σε αυτή Παραρτήματα. Σ' αυτήν, όπως ανέφερε, περιλαμβάνονται όλες οι λεπτομέρειες και τα ευρήματα της έρευνας. Στην εν λόγω Έκθεση, αρχικά γίνεται αναφορά στην προαναφερόμενη συμφωνία μεταξύ της Deloitte Ltd και της Εταιρείας για την παροχή υπηρεσιών Δικανικής Λογιστικής (Forensic Services) και τους όρους εντολής που έλαβε η Deloitte Ltd και περιλαμβάνονται στο Παράρτημα 6.1 της Έκθεσης. Το Δ.Σ της Εταιρείας, όπως αναφέρει, τους ενημέρωσε ότι περιήλθαν στην αντίληψη τους στοιχεία που δημιουργούσαν σοβαρές υποψίες για τη διάπραξη κατάχρησης και υπεξαίρεσης των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας που εστιάζονταν στα ταμειακά διαθέσιμα του Θεάτρου, από μέλη του προσωπικού του Θεάτρου. Συγκεκριμένα, οι υποψίες αφορούσαν την υπεξαίρεση μετρητών από τα ταμεία του Θεάτρου και εστιάζονταν κυρίως στο χειρισμό του φόρου θεάματος, ο οποίος επιβαλλόταν και εισπραττόταν από το Θέατρο, για όλες τις πληρωμές που γίνονταν για την είσοδο στο Θέατρο για τις παραστάσεις, που είτε διοργανώνονταν από το Θέατρο, είτε από τρίτους παραγωγούς είτε από συμπαραγωγές. Ο φόρος θεάματος, εισπραττόταν και παρακρατείτο σε μετρητά και στη συνέχεια καταβαλλόταν στο Δήμο Λεμεσού. Συνεχίζοντας αναφέρει, ότι βάση των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων για το 2017, που αποσύρθηκαν, και με βάση τα λογιστικά αρχεία της Εταιρείας για τις επόμενες περιόδους, το ποσό του φόρου θεάματος που εμφανιζόταν, ως έξοδο, ήταν δυσανάλογα ψηλό σε σύγκριση με τα έσοδα παραστάσεων από παραγωγές του Θεάτρου, που έπρεπε να αναγνωρίζονταν ως έσοδα στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας. Το γεγονός αυτό δημιούργησε βάσιμες υποψίες στα μέλη του Δ.Σ της Εταιρείας και στην Deloitte Ltd. Ο φόρος θεάματος, όπως περαιτέρω διευκρινίζει, που αφορούσε στα έσοδα από παραστάσεις τρίτων παραγωγών που ήταν και τα περισσότερα, κατακρατείτο από το Θέατρο και στη συνέχεια αποδιδόταν στον Δήμο Λεμεσού. Συνεπώς, η πληρωμή προς τον Δήμο δεν θα έπρεπε να καταχωρείτο ως έξοδο του Θεάτρου, αλλά ως πληρωμή υποχρέωσης προς το Δήμο Λεμεσού, η οποία δημιουργείτο με την παρακράτησή του από τις εισπράξεις των τρίτων παραγωγών (βλ. παράγραφος 1.5 του Τεκμηρίου 41). Ακολούθως, αναφέρει τις πηγές πληροφόρησης που είχε στη διάθεση του και χρησιμοποίησε για την έρευνα, που ήταν τα λογιστικά αρχεία για τα έτη 2017-2020 (περιλαμβανομένων ισοζυγίων, γενικού καθολικού και καταστάσεις λογιστικών εγγραφών), τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις για το 2017, πριν την απόσυρσή τους, τις καταστάσεις τραπεζικών λογαριασμών για τα πιο πάνω έτη, τα εκκαθαριστικά παραστάσεων του Θεάτρου καθώς και με παραγωγούς και συναφή έγγραφα σχετικά με τις άδειες χρήσης του Θεάτρου, παραγωγές ή συμπαραγωγές όπως συμφωνίες με παραγωγούς, αποδείξεις είσπραξης και αλληλογραφία όπου αυτά ήταν διαθέσιμα, τιμολόγια εξόδων και αποδείξεις πληρωμών, συνεντεύξεις με προσωπικό του Θεάτρου, έντυπα πληρωμής του φόρου θεάματος στο Δήμο Λεμεσού και καταστάσεις πώλησης εισιτηρίων οι οποίες αποστέλλονταν στο Θέατρο από τη Sold Out (βλ. 1.6 του Τεκμηρίου 41) Στο ταμείο του Θεάτρου, όπως αναφέρει στη συνέχεια, ήταν εφικτή η πώληση εισιτηρίων είτε με μετρητά είτε με το σύστημα πληρωμής με κάρτα, το οποίο σύστημα ανήκε στη Sold Οut που αναλάμβανε τη διάθεση των εισιτηρίων. Ως εκ τούτου το Θέατρο είχε μόνο την ευθύνη της πώλησης εισιτηρίων με μετρητά στο ταμείο του. Ο φόρος θεάματος υπολογιζόταν στο 5% της αξίας των εισιτηρίων που διατέθηκαν για κάθε παράσταση και περί τον Ιούνιο του 2020 μειώθηκε στο 2.5%. Με το εκκαθαριστικό, που ετοιμαζόταν μετά την ολοκλήρωση μίας παραγωγής, διευθετούνταν οι επί μέρους οφειλές μεταξύ του παραγωγού και του Θεάτρου. Το εν λόγω εκκαθαριστικό αποτελούσε την ανάλυση των συνολικών εισπράξεων από την πώληση των εισιτηρίων σε μετρητά από το Θέατρο και κατόπιν παρακράτησης του ποσού που αναλογούσε για την άδεια χρήσης του Θεάτρου, του φόρου θεάματος και των λοιπών εξόδων, το υπόλοιπο ποσό καταβαλλόταν στον παραγωγό. Στις περιπτώσεις που τα εισπρακτέα ποσά από την πώληση των εισιτηρίων με μετρητά στο ταμείο δεν ήταν αρκετά για να καλυφθούν οι πιο πάνω παρακρατήσεις, ο παραγωγός κατέβαλλε τη διαφορά στο Θέατρο. (βλ. παραγράφους 2.3 και 2.5 του Τεκμηρίου 41). Για σκοπούς υπολογισμού του φόρου θεάματος καθώς και των εισπράξεων και πληρωμών του, ο μάρτυρας επισύναψε στη Έκθεση του, ως Παραρτήματα 1 έως 4, αναλύσεις που αφορούν στα έτη 2017 έως και το 2020 αντίστοιχα, με βάση τα αρχεία που παραλήφθηκαν. Κατόπιν εξέτασης των λογιστικών αρχείων, διαπιστώθηκε όπως περαιτέρω αναφέρει, ότι για την παρακράτηση ή την είσπραξη του φόρου θεάματος, που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ήταν σε μετρητά, δεν γινόταν καμία καταχώριση/εγγραφή στα λογιστικά βιβλία. Ως εκ τούτου, για τα χρήματα που αντιστοιχούσαν στο φόρο θεάματος, που είτε είχαν εισπραχθεί είτε παρακρατηθεί, δεν γινόταν η αντίστοιχη χρέωση του ταμείου («μετρητά στο ταμείο - Κεντρικό Ταμείο») ή του λογαριασμού μετρητών στην τράπεζα («καταθέσεις στην τράπεζα») και συνεπώς ούτε εγγραφή που να αναγνωρίζει το φόρο θεάματος ως έξοδο μόνο στις περιπτώσεις που αφορούσε σε παραγωγές του Θεάτρου και ως οφειλή προς το Δημαρχείο σε όλες τις περιπτώσεις. Παράλληλα, βάσει ελέγχου των καταστάσεων του τραπεζικού λογαριασμού δεν εντοπίστηκαν οι αντίστοιχες καταθέσεις χρημάτων που αντιστοιχούσαν στον φόρο θεάματος, εκτός από το συνολικό ποσό των €876, που αφορούσε τρείς παραστάσεις που έλαβαν χώρα το 2019, όπου ο παραγωγός, επειδή, τα μετρητά από την πώληση δεν ήταν αρκετά για να καλυφθεί ο φόρος θεάματος, κατέθεσε το πιο πάνω ποσό στον τραπεζικό λογαριασμού του Θεάτρου (βλ. παραγράφους 2.7 και 2.10 του Τεκμηρίου 41). Όπως περαιτέρω αναφέρει στην Έκθεση, βάση ανάλυσης τα ποσά που εισπράχτηκαν ή παρακρατήθηκαν για το φόρο θεάματος ανέρχονται για το έτος 2017 σε €49,030 από 130 παραστάσεις (Παράρτημα 1), για το 2018 σε €67,725 από 134 παραστάσεις (Παράρτημα 2), για το 2019 σε €60,030 από 118 παραστάσεις (Παράρτημα 3) και για το 2020 σε €26,927 από 32 παραστάσεις (Παράρτημα 4). Για τα εν λόγω ποσά δεν καταχωρήθηκε καμία λογιστική εγγραφή στα βιβλία της Εταιρείας κατά την είσπραξή τους. Οι μόνες λογιστικές εγγραφές που καταχωρήθηκαν ήταν αυτές που αφορούσαν τις πληρωμές των αντίστοιχων πιο πάνω ποσών στις Δημοτικές Αρχές, οι οποίες ωστόσο, λανθασμένα χρεώνονταν ως έξοδο, αφού μόνο τα ποσά των €1,915 για το 2017, €2.115 για το 2018, €669 για το 2019, και €190 για το 2020 αφορούσαν παραγωγές του Θεάτρου και συνεπώς έπρεπε να αναγνωριστούν ως έξοδο. Σε ότι αφορά το φόρο θεάματος για το 2020, αναφέρει ότι μεγάλος μέρος του έμεινε απλήρωτο κατά το έτος 2020 και μέρος αυτού διευθετήθηκε το 2021 κυρίως με τραπεζικές επιταγές (βλ. παράγραφοι 2.6 - 2.11 της Έκθεσης). Συνεχίζοντας αναφέρει, ότι από λογιστικής πλευράς ο πιο πάνω χειρισμός ήταν λανθασμένος, γιατί κατά την είσπραξη του φόρου θεάματος αυτός δεν αναγνωριζόταν στα λογιστικά βιβλία του Θεάτρου, δημιουργώντας έτσι ένα κενό στο ταμείο. Επίσης, ο φόρος εγγραφόταν ως έξοδο του Θεάτρου όταν πληρωνόταν από το τραπεζικό του λογαριασμό, με αποτέλεσμα οι εγγραφές να ακολουθούσαν το σύστημα της ταμειακής λογιστικής («cash accounting») αντί του ορθού λογιστικού χειρισμού με βάση την αρχή των δεδουλευμένων εσόδων/εξόδων («accrual basis of accounting») (βλ. παράγραφο 2.12 της Έκθεσης). Συνεχίζοντας αναφέρει, πως παρά την προαναφερόμενη λανθασμένη λογιστική μεταχείριση για το φόρο θεάματος, αυτό που ανέμενε ήταν ότι τα χρήματα που είτε εισπράττονταν από παραγωγές του Θεάτρου είτε παρακρατούνταν κατά τη συμφωνία των εκκαθαριστικών με τρίτους παραγωγούς από τα μετρητά που εισπράττονταν, το ποσό που αντιστοιχούσε στο φόρο θεάματος θα γινόταν κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου και στη συνέχεια θα χρησιμοποιείτο για την πληρωμή του με επιταγή ή με τραπεζικό έμβασμα στις Δημοτικές Αρχές. Αντ' αυτού διαπίστωσε, ότι ο φόρος θεάματος πληρωνόταν με επιταγή από τον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου χωρίς να είχε προηγηθεί η κατάθεση των χρημάτων αυτών στο τραπεζικό λογαριασμό. Το γεγονός αυτό, όπως περαιτέρω αναφέρει, δημιούργησε σοβαρά ερωτήματα για το χειρισμό που ετύγχαναν τα μετρητά που αντιστοιχούσαν στην παράλληλη είσπραξη. Κατά τα έτη 2017 και 2018 μόνο το ποσό των €2,616 πληρώθηκε με μετρητά στις Δημοτικές Αρχές για το φόρο θεάματος και μόνο κατά τους πρώτους μήνες του χρόνου. Επιπρόσθετα και σε αυτή την περίπτωση δεν υπήρξε οποιαδήποτε χρέωση του λογαριασμού «μετρητά στο ταμείο - Κεντρικό Ταμείο» κατά την είσπραξη των εν λόγω ποσών. Ουσιαστικά το λογιστικό αποτέλεσμα της πιο πάνω καταχώρισης παρουσιάζει μόνο την πληρωμή του φόρου, από άλλα διαθέσιμα ταμειακά ή τραπεζικά αποθέματα και όχι από τα εισπρακτέα ποσά για το φόρο θεάματος (βλ. παράγραφο 2.13 της Έκθεσης). Ακολούθως, ο μάρτυρας αναφέρει στην Έκθεση του, πως στην προσπάθεια εξακρίβωσης του ύψους του ενδεχόμενου ταμειακού ελλείμματος από τα ταμεία του Θεάτρου, εκτός από την λεπτομερή ανάλυση των εισπράξεων για το φόρο θεάματος και την προσπάθεια εντοπισμού των εν λόγω εγγραφών ή καταθέσεων, διεκπεραιώθηκε επιπρόσθετα μια συνολική αναλυτική εξέταση υπολογισμού/εντοπισμού του ποσού το οποίο ενδεχομένως, βάσει υποψιών, να έτυχε υπεξαίρεσης. Σκοπός της ανάλυσης, όπως περαιτέρω αναφέρει, ήταν να εξακριβωθεί κατά πόσο τα χρήματα που εισπράχτηκαν για το φόρο θεάματος, παρά το γεγονός ότι λογιστικά δεν φαίνεται να καταχωρήθηκαν ξεχωριστά, είχαν πράγματι εισέλθει στα ταμεία του Θεάτρου και χρησιμοποιήθηκαν για κάλυψη των εξόδων. Επιπρόσθετα, η ανάλυση αυτή αποσκοπούσε στο να εξετάσει κατά πόσο τα ποσά που αντιστοιχούσαν στο φόρο θεάματος, γίνονταν κατάθεση συνολικά και μικτά μαζί με άλλα έσοδα/εισροές. Με τη μεθοδολογία αυτή, εξετάστηκε αν οι συνολικές εισπράξεις του Θεάτρου, αφού αφαιρεθούν οι πληρωμές των τιμολογίων τοις μετρητοίς που διενεργούνταν πριν από την κατάθεση των μετρητών που εισπράττονταν, κατέληγαν σε κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου καθώς και μετά την αφαίρεση των ποσών των καταθέσεων σε μετρητά, το ποσό που απέμενε αντιστοιχούσε στο διαθέσιμο υπόλοιπο του ταμείου του Θεάτρου στο τέλος του έτους. Αναφέρει, επίσης, ότι στο μοντέλο που σχεδιάστηκε εισάχθηκαν πληροφορίες από τα λογιστικά αρχεία αλλά και από τις εξωτερικές πηγές όπως καταστάσεις των τραπεζικών λογαριασμών καθώς επίσης και από αναλύσεις που ετοιμάστηκαν για τους σκοπούς της έρευνας βάσει εγγράφων και αρχείων που τους παραχωρήθηκαν και αναφέρονται στην παράγραφο 2.6 της Έκθεσης (βλ. παράγραφο 2.15 και 2.16 της Έκθεσης). Με βάση την ανάλυση η οποία έγινε για τον πιο πάνω σκοπό για τα έτη 2017, 2018 και 2019, όπως αυτή παρουσιάζεται στα συνημμένα στην Έκθεση Παραρτήματα 5, 6 και 7 αντίστοιχα, διαφάνηκε ότι το ποσό που υπολείπεται για τα έτη αυτά υπολογίζεται να ανέρχεται στο ποσό των €49.986 για το 2017, €67,725 για το 2018 και €57,715 για το
39. Τα ποσά αυτά, όπως περαιτέρω αναφέρει, αντιστοιχούν, κατά προσέγγιση στα ποσά που υπολογίσθηκαν με βάση τα στοιχεία και αναλύσεις που είχαν στη διάθεση τους, στο φόρο θεάματος για τα έτη αυτά. Βάσει των πιο πάνω αναλύσεων ενισχύθηκαν οι υποψίες, ότι τα εισπρακτέα ποσά για το φόρο θεάματος δεν εισήλθαν στα ταμεία του Θεάτρου και στους αντίστοιχους λογαριασμούς στα λογιστικά βιβλία. Παράλληλα, εντοπίστηκαν οι πληρωμές των ισάξιων ποσών που αντιστοιχούσαν στα ποσά για το φόρο θεάματος κυρίως με επιταγή από τον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου, χωρίς να εντοπίζονται οι αντίστοιχες καταθέσεις (βλ. παράγραφο 2.17 έως 2.19 της Έκθεσης). Ακολούθως, αναφέρεται στη χρήση μετρητών, σε μεγάλο βαθμό, για την εξόφληση τιμολογίων, λέγοντας ότι από τις καθαρά συνολικές εισπράξεις σε μετρητά, που για το 2017 ήταν περί τις €228.000, για το 2018 ήταν €285.000 και για το 2019 ήταν €215.000, τα ποσά των μετρητών που κατατέθηκαν στην Τράπεζα ισούνται με τα ποσά των €85.500 (37.5% του συνόλου) για το 2017, €152.000 (53%) για το 2018 και €125.000 (58% του συνόλου) για το
40. Η χρήση των μετρητών για την εξόφληση των τιμολογίων για έξοδα του Θεάτρου αποτελούσε, όπως αναφέρει, κοινή πρακτική, αφού για το 2017 το ποσό ανήλθε στις €90.000 και για το 2018 στις €45.
41. Ως εκ τούτου, όπως περαιτέρω αναφέρει, διαφαίνεται ότι η Διεύθυνση του Θεάτρου δεν λειτουργούσε μικρό ταμείο «petty cash», αλλά σημαντικό μέρος από τα έσοδα του, που αποτελούνταν κυρίως από μετρητά, χρησιμοποιούνταν για εξόφληση τιμολογίων που αφορούσαν σε λειτουργικά έξοδα. (βλ. παράγραφο 2.20 της Έκθεσης). Συνεχίζοντας τη διερεύνηση των στοιχείων που είχαν στη διάθεση τους για τον εντοπισμό και άλλων παρατυπιών που δύναται να αποτελέσουν στοιχεία που ενισχύουν τις υποψίες για ενδεχόμενες ατασθαλίες, κατάχρηση και υπεξαίρεση χρημάτων από το ταμείο του Θεάτρου, αναφέρει πως εντοπίστηκε στα βιβλία του Θεάτρου, λογαριασμός εξόδου του οποίου η λογιστική βάση είναι λανθασμένη και η ύπαρξη του δεν δικαιολογείται. Συγκεκριμένα, για την περίοδο 2017, 2018 και 2019 το ισοζύγιο συμπεριλαμβάνει λογαριασμό εξόδου με την ονομασία «εκκαθαριστικό είσπραξης από εισιτήρια». Στον εν λόγω λογαριασμό αναγνωρίστηκαν, ως έξοδο, ποσά που καταβλήθηκαν σε παραγωγούς με βάση τα εκκαθαριστικά σημειώματα με συνολικά ποσά που ανέρχονταν στις €8.709 για το 2017, €1.840 για το 2018 και €7.663 για το 2019 (σύνολο €18.212). Διεξάγοντας έρευνα για τη φύση του λογαριασμού αυτού διαπιστώθηκε, ότι σε 9 παραστάσεις (έξι κατά το 2017, μία κατά το 2018 και δύο κατά το 2019) οι πληρωμές που έγιναν με βάση τα εκκαθαριστικά ξοφλήθηκαν με επιταγές από το τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου και παράλληλα τα μετρητά που εισπράχθηκαν από την πώληση των εισιτηρίων δεν φαίνεται να κατατέθηκαν στο λογαριασμό του, ώστε να δικαιολογείτο η τραπεζική πληρωμή τους, ούτε υπήρξε η αντίστοιχη χρέωση στο λογαριασμό «μετρητά στο ταμείο-Κεντρικό Ταμείο». Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πληρωμές στους παραγωγούς γινόταν με μετρητά, αφού οι εισπράξεις εκ μέρους αυτών από την πώληση των εισιτηρίων γινόταν στα ταμεία του Θεάτρου με μετρητά και δεν ακολουθεί η κατάθεση των αντίστοιχων ποσών στην Τράπεζα, για να δικαιολογείται η πληρωμή τους από τον τραπεζικό λογαριασμό. Παρόμοιο περιστατικό φαίνεται να συνέβη όταν ακυρώθηκε μία παράσταση που θα γινόταν στις 21/04/2017 της οποίας τα εισιτήρια είχαν προπωληθεί και τα χρήματα δεν καταχωρήθηκαν στο λογαριασμό «μετρητά στο ταμείο-Κεντρικό Ταμείο» ούτε κατατέθηκαν στη Τράπεζα. Για την αποπληρωμή των ακυρωθέντων εισιτηρίων η Μ.Κ.19 ζήτησε την άμεση έκδοση επιταγής από τον Δήμο για το ποσό των €3.000, γεγονός που επιβεβαιώνει το χαμηλό ταμειακό υπόλοιπο κατά την πιο πάνω ημερομηνία, στην απουσία καταμέτρησης του ταμείου η οποία οδήγησε στην ανάγκη έκδοσης της προαναφερόμενης επιταγής. Οι λογαριασμοί, όπου παρατηρούνται τα πιο πάνω και αφορούν το συνολικό ποσό των €21.212,00 παρουσιάζονται στο Παράρτημα 8 της Έκθεσης (βλ. παράγραφο 2.21, 2.22 και 2.23 της Έκθεσης). Ο μάρτυρας στη συνέχεια αναφέρεται στον εντοπισμό μίας πληρωμής που δεν σύναδε με τις διαδικασίες λειτουργίας του Θεάτρου. Συγκεκριμένα, σε εκκαθαριστικό παραγωγής του Θεάτρου με τον Δήμο Λεμεσού ημερ. 21-22/07/2018, το οποίο επισύναψε ως Παράρτημα 9 στην Έκθεση του, εντοπίστηκε πληρωμή από τις εισπράξεις εισιτηρίων με την Sold Out για το ποσό των €5.
42. Στο εκκαθαριστικό παραγωγής, συμπεριλαμβανόταν στις αποκοπές το πιο πάνω ποσό που ήταν δυσανάλογο με τις συνήθεις αποκοπές. Από εξέταση που έγινε διαπιστώθηκε, ότι αυτό το ποσό είχε αφαιρεθεί από τα έσοδα της παράστασης και δεν παρουσιάστηκε ως δάνειο στα λογιστικά βιβλία του Θεάτρου. Μετά που ο εξωτερικός λογιστής εντόπισε ότι οι εισπράξεις του Θεάτρου, με βάση το εκκαθαριστικό δεν συμφωνούσαν με τα ποσά που καταχωρήθηκαν στα βιβλία, η Μ.Κ.19 του είπε ότι ο κατηγορούμενος το πήρε υπό μορφή δανείου και μετά τον εντοπισμό του και συγκεκριμένα στις 27/07/2021 η Μ.Κ.19 καταχώρησε την εγγραφή στα λογιστικά βιβλία, αναγνωρίζοντας το ποσό της διαφοράς ως δάνειο στον κατηγορούμενο με ημερομηνία συναλλαγής την 22/07/
43. Η απόδειξη είσπραξης εντοπίστηκε στα βιβλία αλλά ήταν ανυπόγραφη. Η εν λόγω συναλλαγή δεν φαίνεται, όπως περαιτέρω αναφέρει ο μάρτυρας, να έτυχε της έγκρισης του Δ.Σ. της Εταιρείας και συνεπώς δημιουργεί υποψίες για υπεξαίρεση. (βλ. παράγραφο 2.24 της Έκθεσης). Ακολούθως αναφέρεται στην αξιολόγηση των ευρημάτων σχετικά με τις εσωτερικές διαδικασίες ελέγχου, όπως αυτά του αναφέρθηκαν κατά τη συνέντευξη του με την Μ.Κ.
44. Συνοπτικά αναφέρει, πως η τιμολογιακή πολιτική σχετικά με την άδεια χρήση της αίθουσας ήταν στην διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή, ο οποίος συζητούσε και συμφωνούσε τους όρους με τους παραγωγούς, αναλάμβανε την έκδοση των τιμολογίων και τη συμφωνία χρεώσεων του Θεάτρου προς τους παραγωγούς και μετέπειτα ενημέρωνε την Μ.Κ.
45. Σε ότι αφορά τις συμπαραγωγές, ο Διευθυντής δεν χρησιμοποιούσε σταθερές χρεώσεις αλλά αυτές καθορίζονταν ανάλογα με τις συμφωνίες που διαπραγματευόταν. Σε αρκετές περιπτώσεις διαπιστώθηκαν παραλείψεις σύναψης συμφωνίας μεταξύ Θεάτρου και παραγωγών /ή και απόδειξης ή δικαιολογητικού μεταξύ των δύο μερών για τα συμφωνηθέντα και σε αρκετές περιπτώσεις τα εκκαθαριστικά ήταν ανυπόγραφα. Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπήρχαν αποδείξεις παραλαβής χρημάτων από παράγωγους. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι δεν ήταν έγκαιρη η ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων, με αποτέλεσμα η οικονομική εικόνα της Εταιρείας να μην ήταν αντιπροσωπευτική κατά τη διάρκεια των λογιστικών περιόδων, αλλά πολύ αργότερα όταν θα συμπληρωνόταν η ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι υπήρχαν ελλιπείς διαδικασίες και απουσία εγχειριδίου διαδικασιών. Συγκεκριμένα, ενώ μεγάλο μέρος των συναλλαγών διεξαγόταν με μετρητά και αυτό που θα αναμενόταν ήταν να υπήρχαν καταγραμμένες διαδικασίες για τη διαχείριση των μετρητών, εντούτοις τα χρήματα από το ταμείο έκδοσης εισιτηρίων παραδίνονταν στον Διευθυντή ή στην Μ.Κ.19 και μεταφέρονταν σε συρτάρι του γραφείου του όπου φυλάσσονταν, ενώ για την παράδοση των μετρητών μεταξύ των διαφόρων προσώπων δε εκδιδόταν καμία εσωτερική απόδειξη ή σημείωμα παράδοσης-παραλαβής. Επίσης, κατά τα επίδικα έτη δεν εφαρμοζόταν η πρακτική ετοιμασίας καταστάσεων συμφιλίωσης τραπεζικών λογαριασμών, αλλά αυτές ετοιμάζονταν μεταγενέστερα και συγκεκριμένα πριν τον λογιστικό έλεγχο με αποτέλεσμα το ταμειακό υπόλοιπο του Θεάτρου στην Τράπεζα και το ταμειακό υπόλοιπο βάση των λογιστικών αρχείων να μην συμφιλιώνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα ή κατά το τέλος του κάθε λογιστικού έτους και έτσι τα εν λόγω υπόλοιπα παρέμεναν ασυμφιλίωτα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Επίσης, ουδέποτε έγινε κατά την επίδικη περίοδο, φυσική καταμέτρηση των μετρητών, η οποία όπως αναφέρει ο μάρτυρας, αποτελεί αυτούσια και ελλιπή πρακτική (βλ. παραγράφους 2.26.1 έως 2.26.9). Συνεχίζοντας αναφέρει πως, βάση της αξιολόγησης που διενεργήθηκε στις εσωτερικές διαδικασίες, καταδεικνύεται, ότι αυτές ήταν ελλιπείς και σε αρκετές περιπτώσεις ανύπαρκτες, και ότι η απουσία τους συντελούσε στη δημιουργία περιβάλλοντος που ήταν επιρρεπές σε ενδεχόμενες παρατυπίες ή και ατασθαλίες. Στις πλείστες των περιπτώσεων, όπως αναφέρει, η έγκριση λειτουργικών αποφάσεων αφηνόταν στην αποκλειστική και διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή. Η πρακτική αυτή σε συνδυασμό με τον ανεπαρκή διαχωρισμό των καθηκόντων του προσωπικού και συγκεκριμένα η συγκέντρωση πολλών ευθυνών στον Διευθυντή, ενεργεί ενάντια στην πρόληψη και έγκαιρο εντοπισμό τυχόν ατασθαλιών και δρα αρνητικά στην αποτελεσματική εσωτερική εταιρική διακυβέρνηση. (βλ. παράγραφο 2.26.10). Ακολούθως αναφέρεται στα σχόλια και δηλώσεις του προσωπικού του Θεάτρου και συγκεκριμένα της Μ.Κ.19, του κατηγορούμενου, της Μ.Κ.2 και του Μ.Κ.6 (βλ. παράγραφο 3 της Έκθεσης) Στη συνέχεια αναφέρει, ότι τα λογιστικά βιβλία κατά το έτος 2020 ήταν, σε μεγάλο βαθμό ελλιπή καθώς δεν ήταν ενημερωμένα από την λογίστρια, ενώ στα λογιστικά βιβλία για το έτος 2019 υπολείπονταν εγγραφές. Ένεκα τούτου εισηγήθηκε όπως ολοκληρωθεί η ενημέρωση των λογιστικών βιβλίων μέχρι την 28 Απριλίου του 2021, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η φυσική καταμέτρηση του ταμείου και να γίνει συμφιλίωση του υπολοίπου του ταμείου με τα ποσά βάσει της καταμέτρησης (βλ. παράγραφο 4.8 της Έκθεσης, τεκμήριο 41). Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του, όπως αυτά καταγράφονται στην Έκθεση, για τα έτη που έληξαν στις 31 Δεκεμβρίου 2017, 2018, 2019 και με ελλιπή στοιχεία και το 2020, προκύπτει ότι ενδεχομένως να υπήρξαν οικονομικές ατασθαλίες στην διαχείριση των μετρητών του ταμείου του Θεάτρου και υπεξαίρεση περιουσιακών στοιχείων κυρίως σε μετρητά. Συγκεκριμένα, οι εισπράξεις ή παρακρατήσεις που αφορούσαν το φόρο θεάματος δεν εμφανίζονται να καταχωρήθηκαν στα λογιστικά βιβλία και βάσει της έρευνας που διεξάχθηκε φαίνεται να προκύπτει ότι τα ποσά αυτά κατά πάσα πιθανότητα δεν εισήλθαν στα ταμεία του Θεάτρου και δεν κατατέθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου. Από αναλύσεις που διενεργήθηκαν φαίνεται, ότι τα ποσά που αφορούν το φόρο θεάματος, τα οποία εισπράχθηκαν ή παρακρατήθηκαν και δεν κατέληξαν στον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €202.838,
46. Δηλαδή, €49,031 για το έτος 2017, €67,725 για το έτος 2018, €59,155 για το έτος 2019 (€60.030-€876) και €26,927 για το έτος
47. Έχουν εντοπιστεί οι πληρωμές των ισάξιων ποσών για το φόρο θεάματος προς τις Δημοτικές αρχές από τον τραπεζικό λογαριασμό του Θεάτρου, χωρίς να εντοπιστούν οι αντίστοιχες καταθέσεις ή χρεώσεις στο λογαριασμό του κεντρικού ταμείου (βλ. παράγραφο 5.1 της Έκθεσης, τεκμήριο 41). Επιπρόσθετα, κατά τα έτη 2017 με 2019, αναγνωρίστηκαν ως έξοδα στα βιβλία της Εταιρείας, με επικεφαλίδα του σχετικού λογαριασμού εξόδου στο γενικό καθολικό «εκκαθαριστικό είσπραξης από εισιτήρια», ποσά που καταβλήθηκαν σε παραγωγούς βάση εκκαθαριστικών. Τα ποσά αυτά ανέρχονται στις €11,709 το 2017, €1,840 το 2018 και €7,663 το 2019, δηλαδή, το συνολικό ποσό ανέρχεται στις €21.212,
48. Βάση των ευρημάτων της έρευνας διαπιστώθηκε ότι σε εννέα παραγωγές/παραστάσεις οι πληρωμές που αναλογούσαν σε παραγωγούς, βάση των εκκαθαριστικών, ξοφλήθηκαν με επιταγές από τον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας και παράλληλα τα μετρητά που εισπράχτηκαν από τις πωλήσεις των εισιτηρίων δεν φαίνεται να κατατέθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό, ούτως ώστε να δικαιολογείται η τραπεζική πληρωμή τους, ούτε υπήρξε η αντίστοιχη χρέωση στο λογαριασμό «μετρητά στο ταμείο - Κεντρικό ταμείο» (βλ. παράγραφο 5.2 της Έκθεσης, τεκμήριο 41). Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι κατά το έτος 2018 και 2019 ο κατηγορούμενος είσπραξε το ποσό των €10,500, το οποίο ως ισχυρίστηκε το δανείστηκε, και για το οποίο δεν φαίνεται να υπήρχε έγκριση από το Δ.Σ της Εταιρείας. Το εν λόγω ποσό επιστράφηκε τον Ιούλιο του 2021 (βλ. παράγραφο 5.3 της Έκθεσης, τεκμήριο 41). Από την αξιολόγηση που διενεργήθηκε στις εσωτερικές διαδικασίες της Εταιρείας καταδεικνύεται ότι αυτές ήταν ελλιπείς και σε αρκετές περιπτώσεις ανύπαρκτες. Η απουσία τυπικών ή άτυπων διαδικασιών ελέγχου και εγκρίσεων, υποδεικνύει αδυναμία εσωτερικού ελέγχου και συντελεί στη δημιουργία περιβάλλοντος που είναι επιρρεπές σε ενδεχόμενες παρατυπίες και/ή ατασθαλίες και /ή υπεξαιρέσεις (βλ. παράγραφο 5.4 της Έκθεσης, τεκμήριο 41). Ο μάρτυρας περαιτέρω, υιοθέτησε την Έκθεση Έρευνας ημερομηνίας 23/02/23 (τεκμήριο 42), λέγοντας ότι ο λόγος που αυτή ετοιμάστηκε ήταν για να συμφιλιώσει τα ευρήματα της πρώτης Έκθεσης (τεκμήριο 41) με το υπόλοιπο του ταμείου που καταμετρήθηκε τον Απρίλιο του
49. Σύμφωνα με την εν λόγω Έκθεση το αρχικό υπόλοιπο του ταμείου κατά την 01/01/2021, με βάση τα λογιστικά βιβλία, ήταν €4.280 (βλ. παράγραφο 2.4 και παράρτημα 2 της Έκθεσης, τεκμήριου 42). Είπε, επίσης ,ότι το έλλειμα το οποίο εντοπίστηκε για την υπό διερεύνηση περίοδο, δηλαδή, από την 01/01/2021 έως και την 28/04/2021 ανέρχεται στο ποσό των €2.234, το οποίο είναι επιπρόσθετο του επίδικου ποσού του ελλείματος των €234.550, που εντοπίστηκε με την προηγούμενη Έκθεση και αφορούσε την επίδικη περίοδο. Είπε, επίσης, ότι το συνολικό ποσό των €236.784 αποτελεί, μέχρι τις 28/04/2021, το πραγματικό και όχι το λογιστικό έλλειμα του Θεάτρου. Σε περαιτέρω εξέταση του, εξήγησε για ποιο λόγο ήταν λανθασμένη η καταγραφή του ποσού των €36.438, ως έξοδο, στις οικονομικές καταστάσεις του 2017 (τεκμήριο 6) και για ποιο λόγο δεν θα μπορούσαν να αναλάβουν ως ελεγκτές του Θεάτρου. Όπως είπε, από τη στιγμή που το πιο πάνω ποσό καταχωρήθηκε ως έλλειμα στις νέες καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήριο 9), θα έπρεπε να γίνει έρευνα. Είπε, επίσης, ότι η αναφορά του στην Έκθεση σε ενίσχυση των υποψιών, είναι θέμα ορολογίας, αλλά και φρασεολογίας που χρησιμοποιούν μέχρι να καταλήξουν στα συμπεράσματα. Ενόψει, όπως περαιτέρω είπε, ότι υπήρχαν ελλείψεις τόσο στα βιβλία όσο και στις διαδικασίες που ακολουθούνταν, για να κατέληγε στα συμπεράσματα έκανε ουσιαστικά αναπαράσταση του ταμείου για να δει αν υπάρχει ή όχι έλλειμα, παίρνοντας όλα τα εκκαθαριστικά των παραστάσεων και δημιουργώντας ξανά τι θα έπρεπε να πάει στο ταμείο και τι να κατατεθεί. Χρησιμοποίησαν και τις καταστάσεις της Τράπεζας για να επιβεβαιώσουν τα ποσά που κατατέθηκαν. Θέση του ήταν ότι μπορεί με βεβαιότητα κάποιος να βασιστεί στα συμπεράσματα της Έκθεσης. Είπε, επίσης, ότι το γεγονός ότι έμεναν μετρητά σε συρτάρι για μεγάλο χρονικό διάσημα, δίνει την ευχέρεια στο χειρισμό τους από το πρόσωπο που τα χειρίζεται. Όπως διευκρίνισε, η εργασία έγινε με βάση τα στοιχεία που τους δόθηκαν και γι' αυτό αναφέρεται στην Έκθεση ότι δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο το πόρισμα να ήταν διαφορετικό αν έγιναν περισσότερες εργασίες - παραστάσεις. Από τις συνεντεύξεις που έγιναν δεν τους γνωστοποιήθηκε ότι θα έπρεπε να αποταθούν και αλλού αλλά ούτε και προέκυψε κάτι τέτοιο. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι η διακίνηση και διαχείριση των μετρητών αποτελούσε μέρος της έρευνας του, επισημαίνοντας ότι το αντικείμενο της Έκθεσης ήταν να διαπιστωθεί αν υπήρχε έλλειμα. Τα υποκείμενα της έρευνας ήταν ο Διευθυντής και η λογίστρια, όχι όμως και οι ταμίες. Τα χρήματα που παρέδιδαν οι ταμίες δεν κατέληγαν στη Τράπεζα, αλλά στο ταμείο του Θεάτρου. Αν δεν παραδίνονταν τα χρήματα από την ταμία, αυτό δεν αποτελούσε αντικείμενο της έρευνας, αφού το έλλειμα που εντόπισε αφορούσε το φόρο θεάματος. Τον απασχόλησε η μη ύπαρξη αποδεικτικών παράδοσης-παραλαβής, αλλά εν μέρει αυτό καλυπτόταν από το γεγονός ότι γίνονταν τα εκκαθαριστικά και ο Διευθυντής έλεγχε τι εισπράχθηκε, τι έπρεπε να αποδοθεί και τι έμενε στο ταμείο. Υπήρχαν εκκαθαριστικά που δεν υπογράφηκαν, αλλά δεν γνωρίζει τον αριθμό τους. Τα εκκαθαριστικά, όπως επίσης, είπε περάστηκαν ένα-ένα στις καταστάσεις. Αν όπως είπε, το ποσό του ελλείματος εντοπιζόταν εκ των υστέρων από τις εισπράξεις, και όχι από την χορηγία του Δήμου, τότε αυτό θα αποτελούσε πλεόνασμα, όχι όμως πλεόνασμα του ταμείου. Σε σειρά ερωτήσεων που του τέθηκαν ως προς τον λόγο που η Deloitte Ltd δεν έκανε τον έλεγχο των βιβλίων, ανέφερε πως αυτά θα έπρεπε να συμπληρωθούν και ότι θα έπρεπε να πάρουν ένα ολοκληρωμένο Trial Balance πάνω στο οποίο μπορούσαν να κάνουν ισοζύγιο, ώστε να μπορούσαν να κάνουν τον έλεγχο. Ο διορισμός τους, όπως είπε, δεν ήταν η ετοιμασία των βιβλίων, αφού η εν λόγω εργασία ήταν έργο των λογιστών. Μαρτυρία Υπεράσπισης Ο κατηγορούμενος στη δια ζώσης μαρτυρία του, αναφέρθηκε στην πώληση των εισιτηρίων από το ταμείο του Θεάτρου, στην πολιτική τιμολόγησης και το κόστος για την άδεια χρήσης της αίθουσας του Θεάτρου. Είπε, επίσης, ότι ο Δήμος Λεμεσού έδινε κάθε χρόνο στο Θέατρο χορηγία, για την οποία η Μ.Κ.19 σε συνεννόηση μαζί του ετοίμαζαν ετήσιο προϋπολογισμό τον οποίον έδιναν στο Δ.Σ. της Εταιρείας. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην διαδικασία πώλησης των εισιτηρίων από την Sold Out και τη μεταξύ τους διευθέτηση μετά από κάθε παράσταση. Είπε, επίσης, ότι ήταν σε γνώση τους ο αριθμός των εισιτηρίων που πωλούνταν καθημερινά και οι εισπράξεις από την πώλησή τους. Στο τέλος κάθε ημέρας, όπως περαιτέρω ανέφερε, οι ταμίες έβαζαν σε φάκελο τα χρήματα από τις εισπράξεις και τα έδιναν στον ίδιο ή στην Μ.Κ.
50. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη μη διενέργεια ελέγχου των βιβλίων του Θεάτρου από την Deloitte Ltd και τους λόγους που, κατά τους ισχυρισμούς του, δεν γινόταν ο έλεγχος. Ανέφερε, επίσης, ότι το 2017 ζήτησε από το Δ.Σ. της Εταιρείας βοήθεια για την εκπαίδευση της Μ.Κ.19 λέγοντας τους να αποσπάσουν κάποιο υπάλληλο από τον Δήμο Λεμεσού, κάτι το οποίο δεν έγινε αποδεκτό. Ακολούθως, αναφέρθηκε στις συνθήκες υπό τις οποίες ανέλαβε ο Μ.Κ.17 τον έλεγχο των βιβλίων του Θεάτρου, στη διακίνηση των χρημάτων από τις εισπράξεις που έκανε το Θέατρο και τους λόγους που αυτός και η Μ.Κ.19 κρατούσαν τις εισπράξεις αντί να τις κατέθεταν στην Τράπεζα μετά από κάθε εκδήλωση. Είχε δώσει, όπως είπε, εντολή στην Μ.Κ.19 για να έκανε πληρωμές με μετρητά, σε κάποιους προμηθευτές. Ο ίδιος, επίσης, πλήρωνε με μετρητά προμηθευτές και τους παραγωγούς. Αναφέρθηκε, επίσης, στην τακτική που ακολουθούσαν για την πληρωμή του φόρου θεάματος στον Δήμο Λεμεσού, λέγοντας πως δεν είχε γνώση πάντα για την επιταγή που εκδιδόταν για την πληρωμή του, επειδή δεν αφορούσε έξοδο του Θεάτρου και ως εκ τούτου δεν ήταν απαραίτητη η έγκρισή του. Ο ίδιος δεν έκανε ποτέ υποδείξεις για την διαχείριση των χρημάτων του Θεάτρου. Για το επίδικο έλλειμμα, δήλωσε πως αυτό που αμφισβητεί δεν είναι το εύρημα του Μ.Κ.20 για την ύπαρξη του ελλείματος, αλλά το «σενάριο» που ο μάρτυρας «έκτισε» για να το δικαιολογήσει. Αναφέρθηκε, επίσης, στο περιεχόμενο της συζήτησης που είχε με τον Μ.Κ.20 όταν συναντήθηκε μαζί του για να του αναφέρει το αποτέλεσμα της έρευνας του. Σε ότι αφορά το εκκαθαριστικό, ο κατηγορούμενος ανέφερε πως δεν επρόκειτο για επίσημο έγγραφο του Θεάτρου αλλά για έγγραφο εσωτερικής χρήσης, το οποίο με οδηγίες του ετοίμασε η Μ.Κ.2, ώστε να κατανοούσαν και οι δύο πλευρές- Θέατρο και παραγωγός- τα οικονομικά αποτελέσματα της παράστασης. Το εκκαθαριστικό συμπληρωνόταν από την Μ.Κ.19 στον υπολογιστή της και αφού το τύπωνε το έδειχνε στον πελάτη τους. Η Μ.Κ.19 μπορεί να του έπαιρνε το εκκαθαριστικό για να το δει, μπορεί όμως και να μην του το έπαιρνε, επειδή πολλές φορές έλειπε. Οι πελάτες έκαναν την τελική εκκαθάριση με την Μ.Κ.19 η οποία έπαιρνε και προκαταβολές από αυτούς. Όπως, επίσης, είπε, συμπλήρωνε και ο ίδιος τα εκκαθαριστικά, κυρίως όταν οι πελάτες τους ήταν ρωσσόφωνοι. Σε ότι αφορά τον αποβιώσαντα Μ. Αθανασίου, αναφέρθηκε στην γνωριμία τους και την επαγγελματική συνεργασία που είχαν στο παρελθόν. Αρνήθηκε, ότι έπαιζε στοιχήματα στο πρακτορείο του και ισχυρίστηκε πως τα όσα ανέφερε ο αποβιώσας ήταν γιατί δεν τον είχε βοηθήσει στο παρελθόν όταν του το ζήτησε. Σχετικά με τις καταθέσεις που η Μ.Κ.13 έκανε στον τραπεζικό του λογαριασμό του, ισχυρίστηκε ότι αυτές αφορούσαν παραστάσεις που θα έκαναν μαζί, οι οποίες, όμως , δεν έγιναν για τους λόγους που εξήγησε. Κατά την αντεξέτασή του, ισχυρίστηκε ότι οι καταθέσεις στην τράπεζα γίνονταν με «πρόβλεψη» της Μ.Κ.19 που γνώριζε τις ανάγκες. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι η πληρωμή προκαταβολής ήταν στην διακριτική του ευχέρεια. Διαφώνησε με τις θέσεις που του υποβλήθηκαν, ότι είναι με οδηγίες του που οι καταθέσεις γίνονταν «χύμα» και ότι η Μ.Κ.19 δεν έκανε οτιδήποτε από μόνη της. Διαφώνησε, επίσης, με την θέση που του υποβλήθηκε ότι τον φόρο θεάματος τον αναλάμβανε ο ίδιος και όχι η Μ.Κ.19, λέγοντας ότι δεν ήταν δική του αρμοδιότητα και ότι δεν χρειαζόταν την έγκριση του για την πληρωμή του, όπως χρειαζόταν η έγκριση του για άλλες πληρωμές. Ποτέ, όπως ισχυρίστηκε, δεν έδωσε στην Μ.Κ.19 οδηγίες για την πληρωμή του. Διαφώνησε, επίσης, με την θέση που του υποβλήθηκε ότι είχε πει στην Μ.Κ.19 ότι το ποσό των €4.000 ήταν φιλοδώρημα ενώ στην πραγματικότητα το έλαβε έναντι των μισθών του. Διαφώνησε, επίσης, με τις θέσεις που του υποβλήθηκαν, ότι ο φόρος θεάματος δεν εισήλθε στα ταμεία του θεάτρου και ότι αυτός είχε τον έλεγχο για τον φόρο θεάματος, τις χρεώσεις και την τιμολόγηση. Σε ότι αφορά το επίδικο ποσό των €10,500, δέχθηκε ότι το πήρε από το Θέατρο χωρίς έγκριση και ήταν η θέση του ότι ενημέρωσε την Μ.Κ.19, ενώ για το ποσό των €2.500 που πήρε σε μετρητά, ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε σχετικά τις Μ.Κ.2 και Μ.Κ.19 όταν επέστρεψαν στην δουλειά τους. Ήταν περαιτέρω η θέση του, ότι το ποσό που δανείστηκε από την Μ.Κ.2 ήταν €1.200 και όχι €3.000, ως ήταν η θέση της τελευταίας και ότι από τους ταμίες δεν ζήτησε δανεικά. Ήταν, επίσης θέση του, ότι «κάποιος» υπέβαλε στην Μ.Κ.19 να αναφερθεί στον τζόγο. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι ο Μ.Κ.18 ήταν εχθρικά προκατειλημμένος εναντίον του, για τον λόγο ότι δεν ανέφερε στη διαδικασία προσωποκράτησης του, ότι ξόφλησε το ποσό των €10.500 που πήρε. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 26 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κατά την αντεξέταση του, αναφέρει ότι δεν διαχειριζόταν το ταμείο του Θεάτρου. Από τις εισπράξεις έπαιρνε και ο ίδιος χρήματα, για το λόγο ότι δεν υπήρχε οργανωμένο λογιστήριο και αποκλειστικά υπεύθυνο άτομο για τις εισπράξεις. Εκτός από τον ίδιο, χρήματα είσπραττε και η Μ.Κ.19, που είχε την ευθύνη για τις καταθέσεις στην τράπεζα, αλλά και η Μ.Κ.2 η οποία τα παρέδιδε στον ίδιο ή στην Μ.Κ.19 ή απευθείας στις εταιρείες πώλησης εισιτηρίων. Μετά από οδηγίες του γινόταν ο καταμερισμός της εργασίας και είναι αυτός που έδινε στην Μ.Κ.2 οδηγίες για να απέστελλε στις εταιρείες χρήματα, χωρίς, ωστόσο, να την έλεγχε. Δεν έκαναν, όπως περαιτέρω αναφέρει, κατάθεση μετά από κάθε παράσταση αλλά οι καταθέσεις γίνονταν όταν τα χρήματα συσσωρεύονταν και όταν θα έπρεπε να εκδιδόταν κάποια επιταγή που θα έπρεπε να καλυφθεί. Από τα χρήματα που του παραδίδονταν μετά από κάθε παράσταση απέδιδε τα οφειλόμενα στους διοργανωτές, αφού παρακρατούσε τα ποσά για την άδεια χρήσης και τον φόρο θεάματος. Τα χρήματα που παρακρατούσε τα έδινε στην Μ.Κ.
51. Στο παρελθόν πήρε από το ταμείο του Θεάτρου κάποια ποσά γιατί τα χρειάστηκε, τα οποία επέστρεψε ενημερώνοντας τον Δήμαρχο Λεμεσού. Ποτέ δεν πήρε άλλα χρήματα και δεν έχει καμία σχέση με το έλλειμμα. Ούτε γνωρίζει αν κάποιος καταχράστηκε χρήματα από τα ταμεία του Θεάτρου, αλλά ούτε θεωρεί ότι κάποιος έκλεψε χρήματα από το Θέατρο. Στη συμπληρωματική του κατάθεση, ημερ. 08/01/2022 (Τεκμήριο 29) σε ερωτήσεις που του τέθηκαν αρνήθηκε, ότι έπαιζε στοιχήματα στα πρακτορεία του Μ.Κ.10 και του Μ. Αθανασίου όπως, επίσης, αρνήθηκε ότι δανείστηκε χρήματα από τα εν λόγω πρόσωπα ή και από άλλα πρόσωπα για να παίζει στοιχήματα. Αρνήθηκε, επίσης, ότι ο λόγος που ο πατέρας του πώλησε το ακίνητο του στον Μ. Αθανασίου, ήταν για να εξοφλήσει τα χρήματα που του χρωστούσε. Είπε, επίσης, ότι μπορεί να ζητούσε δανεικά από φίλους του για τις ανάγκες του, τα οποία τους επέστρεφε. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Γ. Αργυρίδης, πατέρας του κατηγορούμενου, ο οποίος αναφέρθηκε στην πώληση του ακινήτου του στον αποβιώσαντα Μ. Αθανασίου για το ποσό των €60.
52. Θέση του ήταν ότι για την πώληση του ακινήτου είχε κάνει δημοσίευση στο facebook και ότι ο αποβιώσας, τον οποίο δεν γνώριζε, ενδιαφέρθηκε για την αγορά του. Ένας από τους λόγους, όπως είπε, που ήθελε να πωλήσει το ακίνητο του ήταν γιατί ο κατηγορούμενος είχε σοβαρό πρόβλημα με το παιδί της γυναίκας του. Ο αποβιώσας δεν του είπε ότι ο κατηγορούμενος του χρωστούσε χρήματα ούτε γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος έπαιζε στοιχήματα και χρωστούσε στον αποβιώσαντα χρήματα. Διαφώνησε με τις θέσεις που του υποβλήθηκαν, ότι για την πώληση του ακινήτου του δεν έγινε η προαναφερόμενη δημοσίευση και ότι η εν λόγω πώληση έγινε κατόπιν πίεσης και παρότρυνσης του κατηγορούμενου, επειδή γνώριζε ότι χρωστούσε στον αποβιώσαντα ένα μεγάλο ποσό. Ο Μ.Υ.2, Γ. Συμιανός, ανέφερε ότι συνεργάστηκε με τη στοιχηματική εταιρεία Korona στο πρακτορείο του αποβιώσαντα. Όταν η εν λόγω εταιρεία πωλήθηκε ο αποβιώσας συνεργάστηκε με άλλη στοιχηματική εταιρεία και ο ίδιος συνέχισε να εργάζεται στο πρακτορείο του. Η περίοδος που συνολικά εργάστηκε στο πρακτορείο του αποβιώσαντα ήταν περίπου από το 2005-2006 μέχρι τις αρχές του
53. Στη συνέχεια εργάστηκε σε κάποια άλλη στοιχηματική εταιρεία μέχρι το 2019-2020 που απολύθηκε και έκτοτε εργάζεται σε εστιατόριο. Είπε, επίσης, πως όταν άρχισε να εργάζεται στο πρακτορείο του αποβιώσαντα γνώρισε περί το 2006 τον κατηγορούμενο ο οποίος εργαζόταν ως supervisor στην εταιρεία korona και ότι με την ιδιότητα του αυτή για περίοδο περίπου δύο χρόνων επισκεπτόταν το πρακτορείο του αποβιώσαντα για επίβλεψη. Ποτέ δεν είδε τον κατηγορούμενο να παίζει στοιχήματα την περίοδο που εργαζόταν στα πρακτορεία του αποβιώσαντα αλλά ούτε και μετέπειτα σε άλλα πρακτορεία. Από την εμπειρία του, όπως είπε, δεν υπάρχει καμία περίπτωση ένας πελάτης να παίξει σε πρακτορείο στοιχημάτων με πίστωση €100.000, διότι ο πράκτορας θα πρέπει, αφού αφαιρέσει την προμήθεια του που μπορεί να φτάσει και σε ποσοστό 10%, να δώσει άμεσα στη στοιχηματική εταιρεία το ελάχιστο ποσό των €90.
54. Για όσο καιρό εργαζόταν στον αποβιώσαντα το μέγιστο ποσό που έδινε πίστωση ήταν μέχρι €500, που ήταν το όριο της εγγυητικής του. Διαφώνησε με τις θέσεις που του υποβλήθηκαν, ότι η σύζυγος του αποβιώσαντα, Μ. Αθανασίου δούλευε με τον σύζυγο της και ότι ο σκοπός που προσήλθε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο είναι για να βοηθήσει την υπόθεση που χειρίζεται ο κος Ερωτοκρίτου, τον οποίο γνωρίζει προσωπικά. Η Μ.Υ.3, κα Μ. Μέση, στην κατάθεση της, Έγγραφο Υ, αναφέρθηκε στις δύο παραστάσεις που διοργάνωσε η σχολή της στο Θέατρο, τον Ιούλιο του 2017 και
55. Σχετικά με την τελευταία παράσταση που έγινε στις 11 και 12/07/2019, είπε πως έδωσε ως προκαταβολή το ποσό των €300 για το οποίο της δόθηκε η απόδειξη ημερ. 22/01/2019 (τεκμήριο 45). Είπε, επίσης, ότι μετά το πέρας της παράστασης, η Έλενα ετοίμασε το έντυπο τελικής εκκαθάρισης (τεκμήριο 46) και ότι της δόθηκε, σε μετρητά, το ποσό €4.572,
56. Δεν γνωρίζει γιατί δεν υπογράφηκε το εν λόγω έγγραφο, όμως τα ποσά που αναγράφονταν σε αυτό ήταν ορθά. Η μάρτυρας, επίσης, κατέθεσε, ως τεκμήριο 47, την απόδειξη είσπραξης ημερ. 24/07/2019 την οποία της έδωσε η Μ.Κ.19 και η οποία αφορούσε την επιταγή της Sold Out για το ποσό €3.702,
57. Σε περαιτέρω ερωτήσεις που της τέθηκαν, απάντησε πως για καμία από τις πιο πάνω παραστάσεις της δεν επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο. Είπε, επίσης, ότι είχε ρωτηθεί 3-4 φορές από τον αστυνομικό που της λάμβανε την κατάθεση κατά πόσο ο κατηγορούμενος της ζήτησε χρήματα λέγοντας της ότι θα το «κανόνιζαν» όταν θα γινόταν η τελική εκκαθάριση. Ερωτηθείσα, κατά την αντεξέτασή της, σχετικά με την ετοιμασία των τεκμηρίων 44, 45 και 46, απάντησε πως δεν γνωρίζει ποιος τα ετοίμασε ούτε γνωρίζει τις εσωτερικές διαδικασίες του Θεάτρου. Σε ότι αφορά το τεκμήριο 46 (εκκαθαριστικό), είπε πως αυτό ετοιμάστηκε στην παρουσία της, αλλά δεν γνωρίζει πότε έγιναν οι υπολογισμοί. Είπε, ακόμη, ότι την ημερομηνία για την τελευταία της παράσταση την έκλεισε με τον κ. Τριανταφύλλου (Μ.Κ.6), ο οποίος κρατούσε ένα βιβλίο με ημερομηνίες και αυτή επέλεξε την ημερομηνία. Η Μ.Υ.4, Σ. Αργυρίδη - σύζυγος του κατηγορούμενου- στην κατάθεση της την οποία υιοθέτησε (Έγγραφο Φ), αναφέρει ότι απ' ότι της είπε ο κατηγορούμενος και το διασταύρωσε με τις Μ.Κ.2 και Μ.Κ.19, εν γνώσει της τελευταίας δανείστηκε από το ταμείο του Θεάτρου περί τις €10.000 τις οποίες επέστρεψε. Δεν γνωρίζει αν ο σύζυγος της ασχολείται με στοιχήματα. Ούτε γνωρίζει αν ο σύζυγος της ασχολείτο με οποιαδήποτε δραστηριότητα παράνομη ή μη για την οποία χρειαζόταν χρήματα. Απ' ότι ξέρει δεν πήγαινε σε καζίνο και δεν αντιλήφθ