← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Γεώργιος Αμανατίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2878/25, 19/11/2025

Δημοκρατία ν. Γεώργιος Αμανατίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2878/25, 19/11/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου-Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Χρ. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2878/25 Δημοκρατία ν.

  1. Γεώργιος Αμανατίδης
  2. Andrei Emegaru Κατηγορούμενοι - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου, 2025 Για τη Δημοκρατία: κ. Π. Βαρνάβας Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Δ. Τσολακίδης (κ. Αγ. Κορέλλης για να ακούσει απόφαση) Κατηγορούμενος 1 παρών Π Ο Ι Ν Η (Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1) Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 49 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α' και Β'. Ειδικότερα, αυτός παραδέχθηκε ότι κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (4η κατηγορία), ότι κατείχε παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη βάρους 457,08 γρ. χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (7η κατηγορία) και ότι κατείχε την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα (8η κατηγορία). Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 26.2.
  3. Οι υπόλοιπες κατηγορίες που τον αφορούν έχουν διακοπεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Τα γεγονότα ως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «
  4. Στις 25/02/2025 λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία, ότι ο 1ος κατηγορούμενος ασχολείται με εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, δηλαδή κοκαΐνης. Σύμφωνα με την πληροφορία ο 1ος κατηγορούμενος στις 26/02/2025 θα μετέβαινε με όχημά του με αριθμούς εγγραφής [ ] στη Λεμεσό για να παραλάβει μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης.
  5. Κατόπιν της προαναφερθείσας πληροφορίας στις 26/02/2025 και περί ώρα 10:40 μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου εντόπισαν το όχημα του 1ου κατηγορουμένου μάρκας Volkswagen Golf, χρώματος μαύρου με αριθμούς εγγραφής [ ] σε χωμάτινο χώρο στάθμευσης δίπλα από υπό ανακαίνιση σύμπλεγμα διαμερισμάτων όπου τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση.
  6. Την ίδια μέρα και ώρα 14:20 ο 1ος κατηγορούμενος θεάθηκε από τα μέλη της ΥΚΑΝ να εξέρχεται από τα διαμερίσματα και να επιβιβάζεται στο όχημά του, αναχωρώντας από το μέρος. Στη συνέχεια και περί τις 14:45, εισήλθε με το όχημά του εντός του αυτοκινητόδρομου με κατεύθυνση προς τη Λάρνακα/Λεμεσό.
  7. Κατόπιν διακριτικής παρακολούθησης από τα μέλη της ΥΚΑΝ ο 1ος κατηγορούμενος περί τις 16:00 θεάθηκε να σταθμεύει το όχημά του μπροστά από πολυκατοικία στη Λεμεσό και να εισέρχεται εντός μίας από τις αποθήκες αυτής χωρίς να έχει οτιδήποτε στην κατοχή του. Ακολούθως, ο 1ος κατηγορούμενος εξήλθε από την αποθήκη μετά από περίπου ένα λεπτό, κρατώντας ένα τσαντάκι μαύρου χρώματος και επιβιβάστηκε στο όχημά του, αναχωρώντας από το μέρος.
  8. Στη συνέχεια και περί τις 16:10 ο 1ος κατηγορούμενος θεάθηκε από μέλη της ΥΚΑΝ, τα οποία τον παρακολουθούσαν, να κατευθύνεται προς τον κυκλικό κόμβο Αγίου Αθανασίου προς την είσοδο του αυτοκινητόδρομου με κατεύθυνση προς τη Λευκωσία.
  9. Κατά την είσοδο του 1ου κατηγορούμενου στον αυτοκινητόδρομο με κατεύθυνση προς Λάρνακα/Λευκωσία και περί τις 16:25 παρά την έξοδο Ζυγίου ο 1ος κατηγορούμενος ανακόπηκε από τα μέλη της ΥΚΑΝ.
  10. Αμέσως μετά την ανακοπή του αυτός ενημερώθηκε ως προς τον λόγο της ανακοπής και την πρόθεση για διενέργεια έρευνας τόσο στο όχημα όσο και στον ίδιο τον κατηγορούμενο, αφότου του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, τότε ο κατηγορούμενος απάντησε: «Δεν έχω κάτι».
  11. Κατόπιν έρευνας εντός του οχήματος του 1ου κατηγορούμενου που διεξήχθη στην παρουσία του, εντοπίστηκε στη θέση του συνοδηγού ένα τσαντάκι χρώματος μαύρου εντός του οποίου ανευρέθηκαν 2 νάιλον διαφανή σακούλια, το ένα δεμένο κόμπο και το άλλο τυλιγμένο με χαρτότελλα, τα οποία περιείχαν άσπρη σκόνη. Αφότου του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Είναι άσπρο, κοκαΐνη».
  12. Ακολούθως και η ώρα 16:30 ο 1ος κατηγορούμενος συνελήφθη από τον Αστ. 3700 για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α'. Αφού ο Αστ. 3700 του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εντάξει». Στη συνέχεια ο Αστ. 3700 ενημέρωσε προφορικά τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματά του ως συλληφθέντα.
  13. Στη συνέχεια εντοπίστηκε στο όχημα του 1ου κατηγορουμένου μπροστά στη θέση του οδηγού ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο, το οποίο ο Αστ. 3700 υπέδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι εντός του τσιγάρου υπήρχε κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται. Αφότου του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε: «Εν ψιλή».
  14. Την ίδια μέρα και ώρα 18:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Αστ. 3700 επέδωσε γραπτώς τα δικαιώματά του ως συλληφθέντα, τα οποία ο 1ος κατηγορούμενος υπέγραψε στις 19:00 στην παρουσία του Αστ.
  16. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 19:45-20:25 διεξήχθη έρευνα στην προαναφερόμενη αποθήκη από την οποία ο 1ος κατηγορούμενος θεάθηκε να παραλαμβάνει το τσαντάκι. Στη συγκεκριμένη αποθήκη εντοπίστηκε πίσω από ένα ξύλινο έπιπλο ένα χάρτινο ποτήρι του καφέ εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα κοκαΐνης.
  17. Ακολούθως την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 19:50-19:55 ο Α/Αστ. 1810 ανέκρινε προφορικά τον 1ο κατηγορούμενο αφότου του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος ανάφερε προφορικά ότι νωρίτερα στις 26/02/2025 έκανε χρήση κάνναβης, ενώ δεν ήθελε να απαντήσει οτιδήποτε άλλο.
  18. Στις 26/02/2025 και ώρα 22:05 ο Αστ. 4155 παρέλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον 1ο κατηγορούμενο. Επιπροσθέτως την ίδια μέρα και ώρα 22:25 παρέλαβε επίσης παλαμικά και δακτυλικά αποτυπώματα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου.
  19. Στις 27/02/2025 και ώρα 01:55 στα γραφεία της ΥΚΑΝ, ο 1ος κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού επεξηγήθηκε στον κατηγορούμενο ο λόγος σύλληψής του και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Δεν έχω να πω τίποτε τώρα».
  20. Ακολούθως και ώρα 02:00 επιδόθηκαν στον 1ο κατηγορούμενο τα δικαιώματά του ως συλληφθείς, τα οποία υπέγραψε αφού πρώτα του επεξηγήθηκαν.
  21. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 02:05-03:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Α/Αστ. 1810 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο, στην οποία ο κατηγορούμενος στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απάντησε με τη φράση «Θα απαντήσω άλλη μέρα» και αρνήθηκε να την υπογράψει.
  22. Στις 2/03/2025 ο Α/Αστ. 1880 επισκέφθηκε τον 1ο κατηγορούμενο στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λεμεσού, όπου τον ενημέρωσε για την πρόθεσή του να του λάβει ανακριτική κατάθεση και αφού του εξήγησε τα δικαιώματά του ως συλληφθείς, του τα επέδωσε σε έντυπη μορφή. Ο 1ος κατηγορούμενος αρνήθηκε να τα υπογράψει και αρνήθηκε να προβεί σε ανακριτική κατάθεση ή να απαντήσει οποιαδήποτε ερώτηση.
  23. Κατόπιν εξετάσεων του κρατικού χημείου προέκυψε πως η συνολική ποσότητα κοκαΐνης που εντοπίστηκε στο τσαντάκι που είχε στην κατοχή του ο 1ος κατηγορούμενος και στο ποτήρι που εντοπίστηκε στην αποθήκη από όπου παρέλαβε ο 1ος κατηγορούμενος το τσαντάκι ανέρχεται σε 457,08 γραμμάρια κοκαΐνης.
  24. Από το σύνολο της διερεύνησης προέκυψε πως ο 1ος κατηγορούμενος την 26/02/2025 κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ενώ μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 26/02/2025, ο 1ος κατηγορούμενος κατείχε κοκαΐνη βάρους 457,08 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα.
  25. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του ορθά αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων, ιδίως της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια αφού ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από τον ευπαίδευτο συνήγορο, μεταξύ άλλων, στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1, το λευκό του ποινικό μητρώο και το ρόλο του στη διάπραξη των αδικημάτων. Ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, κρίνουμε σκόπιμο να μεταφέρουμε αυτούσια τα όσα ο κ. Τσολακίδης ανέφερε στην αγόρευσή του: «Ο κατηγορούμενος ήταν εθισμένος στην κοκαΐνη με αποτέλεσμα να προβαίνει σε καθημερινή χρήση και να και να δημιουργήσει μεγάλη χρηματική οφειλή στον προμηθευτή του. Ο προμηθευτής του, στον οποίο ο κατηγορούμενος όφειλε μεγάλο χρηματικό ποσό, του ασκούσε σοβαρές και καθημερινές πιέσεις για να του εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό, σε μια περίοδο που το μαγαζί του κατηγορούμενου ήταν κλειστό, εφόσον αυτό βρίσκεται στην ελεύθερη Αμμόχωστο και τους χειμερινές μήνες είναι εκτός λειτουργίας. Ακολούθως ο προμηθευτής του κατηγορούμενου, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να τον ξοφλήσει, του ζήτησε όπως έναντι εξόφλησης μέρους της χρηματικής οφειλής που είχε ο κατηγορούμενος, και συγκεκριμένα του ποσού των €500 αναλάβει τη μεταφορά των επίδικων ναρκωτικών ουσιών στη Λεμεσό [με σκοπό την προμήθεια]. Ο κατηγορούμενος νιώθοντας πίεση ένεκα της ύπαρξης της οφειλής, αποδέχθηκε να εμπλακεί στην παρούσα υπόθεση και σήμερα βρίσκεται ενώπιον σας απολύτως μετανιωμένος για την πράξη του. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η απουσία προσχεδιασμού και/ή στοιχείων επαγγελματισμού στη διάπραξη του αδικήματος, όπως η λήψη μέτρων προφύλαξης (προστατευτικών γαντιών, κλοπιμαίο ή όχημα ενοικίασης κτλ προς μη εντοπισμό στοιχείων και/ή προς αποφυγή της σύλληψης). Σε καμία περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τα διαπραχθέντα αδικήματα και μπορεί να χαρακτηριστεί επομένως ως ένας "περιστασιακός προμηθευτής" ή "διανομέας", και όχι ως ένας οργανωμένος έμπορος.[.] Ο κατηγορούμενος, βέβαια, αντιλαμβάνεται ότι με τη συμπεριφορά του εξυπηρέτησε τον ιδιοκτήτη των ναρκωτικών στην εκπλήρωση των παράνομων του σκοπών. Ο ιδιοκτήτης των ναρκωτικών ήταν άτομο προς το οποίο ο κατηγορούμενος όφειλε χρήματα και επομένως ασκούσε επιρροή και πίεση στον κατηγορούμενο.» Αρχικά λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1 ευθύς αμέσως μετά που υπήρξε τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, όσο και η παραδοχή του στην αστυνομία και η συνεργασία του κατά την ανακοπή του οχήματός του, δεικνύει την έμπρακτη μεταμέλειά του και για αυτό θα επιβραβευθεί με έκπτωση στην ποινή. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή, η οποία επαναλήφθηκε πολύ πρόσφατα στην Κεσίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 4/2025, ημερ. 8.10.2025, ότι «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή, με συνέπεια την εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου». Στη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 127/19, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88, λέχθηκε ότι «η παραδοχή ενός κατηγορούμενου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως στοιχείο μεταμέλειας.». Αναφέρουμε από τώρα πως χωρίς την παραδοχή του κατηγορούμενου 1 τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Από την άλλη, ως ελέχθη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθη επ' αυτοφώρω να κατέχει μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' (Inloo ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 441). Ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε πλήρως με την Αστυνομία και έδωσε λεπτομέρειες για τη δική του εμπλοκή στη διάπραξη των αδικημάτων και δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας. Αυτά προσμετρούν προς όφελός του. Όπως αναφέρθηκε στην Conrad Mbakoub Mbakoup ν. Δημοκρατίας
(2015)2 Α.Α.Δ. 119: «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων». Παρά το ότι ο κατηγορούμενος 1 ενήργησε για δικό του όφελος με σκοπό την εξόφληση χρηματικής οφειλής του σε άλλο πρόσωπο, στον προμηθευτή του, μη αποκομίζοντας οποιοδήποτε άλλο κέρδος, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι με αυτή του την ενέργεια θα διοχετευόταν στην αγορά μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' και ότι είναι μετά από την έγκαιρη παρέμβαση της Αστυνομίας που έχει αποφευχθεί η εν λόγω διοχέτευσή τους (Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Συνεπώς, δεν συνιστά μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε με αυτό τον τρόπο να ξοφλήσει, όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορός του, μέρος της χρηματικής οφειλής του στον προμηθευτή του. Όπως λέχθηκε στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/19, ημερ. 29.9.20, το γεγονός ότι ο εφεσείων διέπραξε το αδίκημα ενεργώντας υπό το καθεστώς φόβου για τη ζωή του και τη ζωή του παιδιού του, λόγω απειλών που δεχόταν από τρίτα πρόσωπα προκειμένου να μεταφέρει τις ναρκωτικές ουσίες, δεν αποτελούσε μετριαστικό παράγοντα. Ο κατηγορούμενος 1, με τον τρόπο αυτό, ενέπλεξε τον εαυτό του στην υπόθεση και συνέδραμε με τη δική του συμμετοχή στην προσπάθεια διοχέτευσης ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Θα πρέπει να τονίσουμε, για άλλη μια φορά, πως δεν είναι τυχαίο που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για την εισαγωγή ή μεταφορά ναρκωτικών συγκεκριμένα άτομα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην Ghοli v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Ούτε αγνοούμε ότι «η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος» (Salaryand ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η απόφαση στην Rafael Alexis Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/2016 και 145/2016, ημερομηνίας 21.2.2017, όπου λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι οι μεταφορείς των ναρκωτικών αποτελούν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης και διασποράς τους στη χώρα μας. Στην Αναστασιάδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, ημερομηνίας 31.05.2019, ECLI:CY:AD:2019:B205, λέχθηκε πως «ούτε μπορεί να παραγνωριστεί ο ρόλος του εφεσείοντα ως μεταφορέα στην ουσία των ναρκωτικών ουσιών, από την άποψη ότι δέχθηκε να διακινήσει τον Σ. ο οποίος εν γνώσει του μετέφερε ναρκωτικά που είχε στην κατοχή του». Τέλος, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε και στη Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400 όπου στη σελίδα 406 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Άσχετα με τη διάρκεια της κατοχής των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα κυρίαρχο στοιχείο της εγκληματικής του συμπεριφοράς ήταν η διευκόλυνση του κατηγορούμενου 1 στο να αποφύγει της συνέπειες της εγκληματικής δράσης του. Αυτό αποτελεί ένα άκρως επιβαρυντικό παράγοντα.» Ακόμη πιο πρόσφατα, η ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας στους συνεργούς των εμπόρων ναρκωτικών, στους οποίους συγκαταλέγονται οι διακινητές, επαναλήφθηκε στη Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 15/2024, ημερ. 20.5.2025: «Ο Εφεσείων δεν ήταν άβουλο όργανο στα χέρια των εντολέων του αλλά αποδέχτηκε εκουσίως να ενεργήσει ως διακινητής των ναρκωτικών έναντι χρηματικού ανταλλάγματος (βλ. R v. Boakye a.o. [2012] EWCA Crim 833, Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 144/2016 κ.ά., ημερ. 21.2.2017). Στην Xhaferi v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 207/2021, ημερ. 16.11.2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη στις ακόλουθες επισημάνσεις σε σχέση με την ποινολογική μεταχείριση των διακινητών ναρκωτικών: "Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του".» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις οικογενειακές - προσωπικές του περιστάσεις. Σημειώνεται εδώ ότι έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με την κοινωνικοοικονομική του κατάσταση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Θα το παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 49 ετών περίπου. Κατάγεται από την Καστοριά. Φοίτησε μέχρι τη Β' Γυμνασίου, οπόταν και εγκατέλειψε το σχολείο για να εργαστεί. Ήρθε στην Κύπρο το 1998. Έκτοτε εργάστηκε σε ξενοδοχεία και μπυραρίες ως υπεύθυνος. Από το 2016 διατηρεί δικό του μαγαζί δερματοστιξίας. Τα τελευταία 15 χρόνια είναι χρήστης ουσιών. Μετά τη σύλληψή του, αντιλαμβανόμενος, ως έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορός του, την αιτία που τον οδήγησε στη διάπραξη των αδικημάτων, υπέβαλε αίτημα για να ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης που λειτουργεί εντός των φυλακών, το οποίο έχει ολοκληρώσει με επιτυχία. Προς τούτο, προσκομίστηκε βεβαίωση από τη Διεύθυνση Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, ημερ. 3.9.2025, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο κατηγορούμενος 1 «ολοκλήρωσε με επιτυχία το Πρόγραμμα "ΔΑΝΑΗ" στις 26 Αυγούστου του 2025» και ότι «παρουσιάζεται συνεργάσιμος με κίνητρο τη διαχείριση της εξαρτητικής συμπεριφοράς και της προσαρμοστικότητάς του σε ένα έγκλειστο περιβάλλον», το περιεχόμενο της οποίας λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου 1 (Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 15/2024, ημερ. 20.5.2025). Η επιτυχής προσπάθεια του κατηγορούμενου 1 για απεξάρτηση έχει καταλυτική σημασία για την επιμέτρηση της ποινής (Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 138/20, ημερ. 27.4.21), ECLI:CY:AD:2021:B176. Η νομολογία αναδεικνύει ότι η προσπάθεια απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες, ιδίως όταν είναι επιτυχής, αποτελεί «ένα ιδιαίτερο μετριαστικό παράγοντα που βοηθά στην ομαλή επανένταξη του αδικοπραγούντος στην κοινωνία, αλλά και την απελευθέρωση του ιδίου του ατόμου από την ενασχόληση του με ουσίες θανάτου» (Ναζίπ v. Αστυνομίας
(2014)2Β Α.Α.Δ. 808). Ως υπόδικος, επιδεικνύει καλή διαγωγή, συμμετέχει στο σχολείο των φυλακών και, σύμφωνα με την προσκομισθείσα βεβαίωση του Τμήματος Φυλακών, ημερ. 31.10.2025, «κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Τμήμα Φυλακών, ήτοι από τις 11/03/2025, δεν υπέπεσε σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα», στοιχεία τα οποία, επίσης, λαμβάνουμε υπόψη μας προς όφελός του (Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας
(2015)2 Α.Α.Δ. 277). Στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής θα λάβουμε υπόψη μας τα πιο πάνω και ό,τι αφορά στις προσωπικές και άλλες συνθήκες του κατηγορούμενου 1, αφού όπως επανειλημμένα έχει τονιστεί, δεν πρέπει να δίδεται η εντύπωση κατά την επιβολή ποινής ότι οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων δεν λαμβάνονται υπόψη, παρά το ότι μνημονεύονται. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στη Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο συνήγορος τόνισε ενώπιον του Εφετείου τη θέση του ότι το Κακουργιοδικείο παρά την αναφορά στις προσωπικές και άλλες συνθήκες του εφεσείοντος στην ουσία τις εξουδετέρωσε εφόσον ανέφερε ότι η σημασία των προσωπικών συνθηκών ήταν μειωμένη. Κρίνεται ότι η επιβληθείσα ποινή της 12ετούς φυλάκισης ήταν απόλυτα ισορροπημένη μετά από σφαιρική αντίληψη και εικόνα και των αδικημάτων και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντος, έχοντας υπόψη πάντοτε και το μέγεθος των ναρκωτικών που βρέθηκαν, ήτοι, 11 κιλά και 538,61 γρ. ποινή δωδεκαετούς φυλάκισης επιβλήθηκε από το Εφετείο για λιγότερη ποσότητα ξηρής φυτικής κάνναβης στην Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478, μειώνοντας ποινή δεκατεσσάρων χρόνων μετά από παραδοχή με μια προηγούμενη καταδίκη. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε και στη Μαυρικίου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359, για λιγότερη ποσότητα της ίδιας ναρκωτικής ουσίας σε έγγαμο άτομο, πατέρα ανήλικου και με λευκό ποινικό μητρώο. Το Κακουργιοδικείο δεν παρέλειψε και ορθά, να αναφερθεί και στα λεχθέντα στην Victor Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, (μείωση ποινής στα 11 και 13 χρόνια για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 23,805 κιλών κάνναβης) όπου αναφέρθηκε ότι δεν θα πρέπει να δίνεται η εντύπωση κατά την επιβολή της ποινής ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το ότι μνημονεύονται. Αποτελεί βέβαια πάντοτε ζήτημα βαθμού το πώς το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετωπίζει και εξισορροπεί τους διάφορους παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αναμφίβολα κάθε κατηγορούμενος δικαιούται σε εξατομίκευση της ποινής του, η οποία μπορεί να είναι μικρής ή μεγάλης έκτασης ανάλογα με το είδος του αδικήματος και τα γεγονότα που το περιβάλλουν. Όπως λέχθηκε ήδη το Κακουργιοδικείο έχοντας σφαιρική άποψη για την όλη υπόθεση, επέβαλε το ορθό μέτρο ποινής υπό τις περιστάσεις.» Χωρίς να παραγνωρίζουμε και χωρίς να υποβαθμίζουμε με τον τρόπο αυτό τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος 1, έχοντας πάντα κατά νου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, λαμβάνουμε υπόψη ότι στην προκειμένη δεν συντρέχουν οι επιβαρυντικοί παράγοντες του άρθρου 30
(4)(α), Ν.29/77. Τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α' με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, αφού η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας (Salaryand (ανωτέρω)). Θα πρέπει εδώ να επαναλάβουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359». Τέλος, στη Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών (βλ. επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής με σκοπό την προμήθεια σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στη Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείων ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στη Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στη Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στη Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.
  1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
  2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στη Sikaf v. Δημοκρατίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στη Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων μετά από ακροαματική διαδικασία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 199,1013 γραμμαρίων ηρωΐνης. Στη Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 χρόνων μετά από παραδοχή για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 227,82 γραμμαρίων ηρωΐνης. Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε στο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορούμενου. Στην Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στη Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν στα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε, η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στη Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας». Στη Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77) όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης εννέα ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης, σε πατέρα δυο παιδιών με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος δεν αποκόμισε κανένα οικονομικό όφελος, τονίζοντας ότι η κοκαΐνη αποτελεί σκληρό ναρκωτικό. Στη Μemic v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στη Mbakoub (πιο πάνω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 351,4198 γρ. κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Αστυνομία, παρόλο που κατείχε σημαντικές πληροφορίες. Στην Andrei Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.05.2015, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 11 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Η ποινή βεβαίως κρίθηκε αρκετά αυστηρή, όχι όμως σε βαθμό «που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική». Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, ημερομηνίας 31.05.2019, ECLI:CY:AD:2019:B205, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έτσι επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του εφεσείοντα στη διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος είχε περιορισμένο ρόλο. Στην εν λόγω υπόθεση επαναλαμβάνεται για άλλη μια φορά ότι «οι προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση για τον απλό λόγο ότι σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί όλων των γεγονότων». Στη Leandro Soares De Almeida v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 22/15, απόφαση ημερομηνίας 07.07.2017, ECLI:CY:AD:2017:B248, επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α', (κοκαΐνη βάρους 2.831,9 γρ.). Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 23 ετών, πατέρας ενός ανήλικου παιδιού ενώ η σύζυγος του ήταν ηλικίας μόλις 16 ετών. Το Εφετείο, σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο, βρήκε ότι λήφθηκαν δεόντως υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και αρνήθηκε να παρέμβει στην επιβληθείσα ποινή. Στη Viorel Cosmin Maciuca ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 72/15, ημερομηνίας 22.01.2018, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, ο οποίος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 13½ ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών Τάξεως Α', (κοκαΐνη βάρους 3 κιλών και 750 γραμμαρίων περίπου). Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, ανέφερε τα ακόλουθα: «Σχετικά με την ποινή, έχοντας κατά νουν τη φύση του σκληρού ναρκωτικού που εισήξε ο εφεσείων στην Κύπρο, τη μεγάλη της ποσότητα και το γεγονός ότι δεν παραδέχθηκε ενοχή, σε συνδυασμό με την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών για τέτοιου είδους αδικήματα, με σκοπό την προστασία της κοινωνίας, δεν μπορούμε παρά να επιβεβαιώσουμε την πρωτόδικη ποινή των 13 ½ ετών φυλάκισης, ως μη έκδηλα υπερβολική.» Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Πρόσφατα, στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Σωκράτους, Ποινική Έφεση 67/21, ημερ. 17.3.2023, ECLI:CY:AD:2023:B92, επιβλήθηκε πρωτόδικα στον κατηγορούμενο, 21 ετών κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, ποινή φυλάκισης 6 ετών μετά από δική του παραδοχή σε κατηγορία κατοχής 476,34 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεση για ανεπάρκεια της ποινής, αύξησε την ποινή σε 10 έτη τονίζοντας ότι: «Η συνεργασία ενός κατηγορούμενου με τις διωκτικές αρχές και στη συνέχεια η παραδοχή του στο Δικαστήριο, αναμφίβολα αποτελεί σοβαρό μετριαστικό παράγοντα. Στην παρούσα όμως περίπτωση, ο παράγοντας «συνεργασία» του Εφεσίβλητου, ήταν πολύ περιορισμένης αξίας. Αφενός γιατί συνελήφθη επ' αυτοφώρω για κατοχή ναρκωτικών και ο εντοπισμός της μεγάλης ποσότητας που απέκρυπτε στο διαμέρισμα του ήταν αναπόφευκτη, ακόμα και χωρίς τη δική του υπόδειξη και αφετέρου, η μη αποκάλυψη του ιθύνοντα νου, μείωσε στο ελάχιστο την αξία της συνεργασίας, στοιχεία στα οποία το Κακουργιοδικείο φαίνεται να μην είχε προσδώσει την δέουσα σημασία. Η δε έγκαιρη και αποτελεσματική παρέμβαση των μελών της αστυνομίας, ήταν αυτή που τερμάτισε την εγκληματική συμπεριφορά του Εφεσίβλητου και απέτρεψε την εκ μέρους του διακίνηση και διάθεση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών στην κυπριακή κοινωνία». Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, αποδίδουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην παραδοχή του κατηγορούμενου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή και επανατονίζουμε ότι εδώ επενεργεί προς όφελος του κατηγορούμενου 1 το ευεργέτημα της δικής του άμεσης παραδοχής. Η παραδοχή του κατηγορούμενου 1 ήταν άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και συνοδεύτηκε από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Την ίδια βαρύτητα αποδίδουμε και στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1, το οποίο αποτελεί ένδειξη για την πρότερη στάση του προς τους νόμους και δικαιούται να προσβλέπει στην επιείκεια του Δικαστηρίου (Abe (ανωτέρω)). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, το λευκό του ποινικό μητρώο, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η μεταμέλειά του, η επιτυχής προσπάθεια για απεξάρτηση από τις ναρκωτικές ουσίες και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, καθώς και όλα τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιόν μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης, όχι όμως το είδος της. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1: Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην 7η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτής ουσιαστικά εμπεριέχονται στην 8η κατηγορία, στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση και δη από τις 26.2.25. (Υπ.) .............. Κ. Κουνίδου-Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Χρ. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.