ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. KHALED MAHMOOD, Αρ. Υπόθεσης: 11013/2025, 18/11/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11013/2025 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα Αρχή ν. KHALED MAHMOOD Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου 2025 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για Κατηγορούμενο: κ. Σπηλιωτόπουλος Ο κατηγορούμενος είναι παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από 20.8.2025, κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του στις κατηγορίες της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής (1η κατηγορία), της διάρρηξης κατοικίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος (2η, 4η, 5η και 7η κατηγορία), της κλοπής από κατοικία (3η κατηγορία) και της κλοπής (6η και 8η κατηγορία), κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 1η κατηγορία, ο κατηγορούμενος την 8.6.2025 στη Λεμεσό, κατά τη διάρκεια της νύχτας, δηλ. μεταξύ των ωρών 19:30 - 20:00, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της μάρτυρος 1 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής η «ΜΚ1»), με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλ. έκλεψε ένα κινητό τηλέφωνο αξίας €200,00, το χρηματικό ποσό των €200,00 σε διάφορα χαρτονομίσματα, το ποσό των €200,00 σε διάφορα κέρματα, 5000 ρουπιές (νόμισμα Νεπάλ) το οποίο αντιστοιχεί σε €49,00 και μία κάρτα της Τράπεζας Κύπρου, όλα συνολικής αξίας €649,00 περιουσία της ΜΚ
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 2η κατηγορία, ο κατηγορούμενος μεταξύ του μηνός Ιουλίου 2025 και της 6.8.2025 στη Λεμεσό, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της μάρτυρος 6 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής η «ΜΚ6»), με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλ. την κλοπή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 3η κατηγορία, ο κατηγορούμενος μεταξύ του μηνός Ιουλίου 2025 και της 6.8.2025, στη Λεμεσό, έκλεψε από την κατοικία της ΜΚ6 ασημένια πιρούνια, κουτάλια και μαχαίρια αξίας €2.000,00, δύο πιστωτικές κάρτες, μία υδρόγειο σφαίρα αξίας €50,00, ένα ρολόι κρεμαστό χρώματος χρυσού αξίας €400,00, ένα κολιέ μαργαριταρένιο με σκούρες και άσπρες πέτρες αξίας περίπου €1.000,00, ασημένιες εικόνες άγνωστης αξίας και ένα σετ χανάπια και μερρέχα αξιας €1.500,00 όλα συνολικής αξίας €4.950,00 περιουσία της ΜΚ
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 4η κατηγορία, ο κατηγορούμενος μεταξύ 23.9.2025 και 24.9.2025 στη Λεμεσό, κατά τη διάρκεια της νύχτας, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του μάρτυρα 9 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής ο «ΜΚ9»), με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλ. την κλοπή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 5η κατηγορία, ο κατηγορούμενος την 10.7.2025 στη Λεμεσό, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του μάρτυρα 15 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής ο «ΜΚ15»), με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλ. την κλοπή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 6η κατηγορία, ο κατηγορούμενος την 10.7.2025 στη Λεμεσό, έκλεψε από την κατοικία του ΜΚ15 διάφορα ασημικά, κουταλάκια, ποτηράκια και τασάκι αξίας €1.000, περιουσία του ΜΚ
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 7η κατηγορία, ο κατηγορούμενος την 11.7.2025 στη Λεμεσό, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της μάρτυρος 19 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής ο «ΜΚ19»), με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλ. την κλοπή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο σε σχέση με την 8η κατηγορία, ο κατηγορούμενος μεταξύ 7.12.2024 και 8.12.2024 στη Λεμεσό, έκλεψε την μοτοσυκλέτα με αρ. εγγραφής ΝΤΚ321 αξίας €9.000,00 περιουσία του μάρτυρα 21 επί του κατηγορητηρίου (στο εξής ο «ΜΚ21»). Εκθέτοντας τα γεγονότα της υπόθεσης, ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε κείμενα γεγονότων, ομαδοποιώντας τις κατηγορίες, ως θα εξηγηθεί κατωτέρω, τα οποία σημειώθηκαν ως Έγγραφα Α, Β, Γ, Ε και Στ και κατατέθηκαν στον φάκελο του Δικαστηρίου. Ως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο Έγγραφο Α, το οποίο αφορά στην 1η κατηγορία, την 6.6.2025 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από την ΜΚ1, ότι την ίδια ημέρα μεταξύ των ωρών 19:30 - 20:00 διαρρήχθηκε η κατοικία της. Από εξετάσεις που έγιναν στη σκηνή διαπιστώθηκε ότι η είσοδος/έξοδος από την οικία έγινε από το δυτικό παράθυρο του υπνοδωματίου της παραπονούμενης, αφού προηγουμένως παραβιάσθηκε στο ξύλινο παντζούρι με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου. Περαιτέρω, λήφθηκαν αποσπάσεις αποτυπωμάτων οι οποίες στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες κατέδειξαν ταύτιση των δακτυλικών αποτυπωμάτων του κατηγορουμένου. Το έγγραφο Β, το οποίο αφορά στις κατηγορίες 2 και 3, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι την 6.8.2025, λήφθηκε πληροφορία στο ΚΕΜ Λεμεσού από τον Χ.Σ. ότι ένας αλλοδαπός άντρας κινείτο πεζός, έχοντας εισέλθει σε παρακείμενες κατοικίες. Ο Χ.Σ. ακολουθούσε το εν λόγω πρόσωπο και παράλληλα επικοινωνούσε με το ΚΕΜ Λεμεσού μέχρι την άφιξη μελών της Αστυνομίας. Αφού ο Χ.Σ. υπέδειξε στα μέλη της Αστυνομίας το αλλοδαπό πρόσωπο, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο, τον οποίο ερεύνησαν σωματικά και στην κατοχή του εντόπισαν δύο πιστωτικές κάρτες της Τράπεζας Κύπρου με κατόχους άλλα πρόσωπα και με τον ίδιο να αναφέρει ότι εντόπισε τις εν λόγω κάρτες στα σκουπίδια. Η μία κάτοχος μίας εκ των αναφερθεισών πιστωτικών καρτών, ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτρια ακατοίκητης κατοικίας την οποία επισκέφτηκε την 6.8.2025 μετά την κλήση της Αστυνομίας και διαπίστωσε ότι είχε διαρρηχθεί. Η Αστυνομία μετέβη στο μέρος, όπου διαπίστωσε ότι η είσοδος στην εν λόγω κατοικία επιτεύχθηκε από παράθυρο υπνοδωματίου το οποίο ήταν ξεκλείδωτο. Σύμφωνα με την παραπονούμενη, κλάπηκε περιουσία αξίας €4.950,
- Ανακρινόμενος, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή. Σύμφωνα με το Έγγραφο Γ, το οποίο αφορά στην κατηγορία 4, την 24.9.2024 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον ΜΚ9 ότι μεταξύ των ημερομηνιών 23.9.2024 - 24.9.2024 και ώρα 20:00 - 08:00 διαρρήχθηκε η οικία του. Μέλος του Κλιμακίου Διαρρήξεων του ΤΑΕ Λεμεσού επισκέφθηκε τη σκηνή και από εξετάσεις που διενεργήθηκαν, διαπιστώθηκε ότι η είσοδος/έξοδος επιτεύχθηκε με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου, αφού παραβιάστηκε συρόμενο αλουμινένιο παράθυρο της οικίας και με αφαίρεση της εξωτερικής προστατευτικής κάθετης μεταλλικής δοκού του παραθύρου. Στη σκηνή εντοπίστηκαν ίχνη αποτυπωμάτων τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες κατέδειξαν ταύτιση με τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με το Έγγραφο Δ, το οποίο αφορά στις κατηγορίες 5 και 6, την 10.7.2025 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον ΜΚ9 ότι διαρρήχθηκε η κατοικία του ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό, καθώς έλαβε ειδοποίηση στο κινητό του τηλέφωνο από το σύστημα συναγερμού που είναι εγκατεστημένο στην οικία του. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν στη σκηνή, διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε κατόπιν παραβίασης αλουμινένιου παραθύρου στη βόρεια πλευρά της οικίας, ενώ σύμφωνα με τον παραπονούμενο, κλάπηκαν αντικείμενα αξίας €1.000,
- Από τη σκηνή λήφθηκαν αποτυπώματα τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες κατέδειξαν ταύτιση με τα αποτυπώματα του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με το Έγγραφο Ε, το οποίο αφορά στην 7η κατηγορία, την 11.7.2025 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από την ΜΚ19 ότι διαρρήχθηκε η πατρική της κατοικία όπου διαμένουν οι γονείς της, καθώς ενημερώθηκε από τους γείτονες ότι ήχησε το σύστημα συναγερμού της εν λόγω οικίας. Ενόψει του ότι οι γονείς της απουσίαζαν, μετέβη στον χώρο, όπου από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε αφού αφαιρέθηκε το γυαλί του παραθύρου. Ένεκα δε του ότι ήχησε ο συναγερμός, ο δράστης αποχώρησε. Η σκηνή δακτυλοσκοπήθηκε και παραλήφθηκαν ίχνη αποτυπωμάτων από το αναφερθέν γυαλί τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες κατέδειξαν ταύτιση με τα αποτυπώματα του κατηγορουμένου. Ανακρινόμενος, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι εισήλθε στην εν λόγω κατοικία πλην όμως δεν έκλεψε οτιδήποτε. Σύμφωνα με το Έγγραφο Στ, το οποίο αφορά στην 8η κατηγορία, την 10.12.2024, καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον ΜΚ21 ότι μεταξύ των ωρών 19:30 - 09:00 των ημερομηνιών 07/08 - 08/12/2025, κλάπηκε η μοτοσυκλέτα του αξίας €9.000,00 ενώ ήταν σταθμευμένη στο πεζοδρόμιο απέναντι από το ξενοδοχείο La Village στη Λεμεσό. Την 9.1.2025 η εν λόγω μοτοσυκλέτα εντοπίστηκε από μέλη της ποδηλατικής Αστυνομίας και μεταφέρθηκε στην Τροχαία Λεμεσού. Από αυτήν παραλήφθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες κατέδειξαν ταύτιση των εν λόγω αποτυπωμάτων με αυτά του κατηγορουμένου. Ως περαιτέρω αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και τελεί υπό κράτηση από 20.8.2025, είναι 20 ετών και δεν έχει αποζημιώσει οποιονδήποτε από τους παραπονούμενους. Αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, ο ευπαίδευτος συνήγορός του υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου, η οποία καταδεικνύει την έμπρακτη του μεταμέλεια, την απολογία του, το λευκό ποινικό του μητρώο και τον χρόνο κατά τον οποίο αυτός τελεί υπό κράτηση μέσα στο πλαίσιο της παρούσας. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία τέθηκε ενώπιόν μου ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει,[1] αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι 20 ετών, κατάγεται από τη Συρία και έχει άλλα 15 αδέρφια από τις δύο γυναίκες με τις οποίες τέλεσε γάμο ο πατέρας του, ο οποίος ασχολείται με γεωργικές εργασίες, ενώ η μητέρα του είναι οικοκυρά. Δεν φοίτησε καθόλου σε σχολείο, αλλά από την ηλικία των επτά ετών απασχολείτο με γεωργικές εργασίες με τον πατέρα του και από το 2021 που ήρθε στην Κύπρο, απασχολείτο στα καλούπια. Δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας, ενώ πριν τη σύλληψή του διέμενε μαζί με ένα ξάδερφο του και άλλα πέντε άτομα σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Έχοντας λάβει υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, προχωρώ να εξετάσω την επιβολή της αρμόζουσας υπό τις περιστάσεις ποινή στον κατηγορούμενο. Η επιβολή ποινής συνιστά ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, καθώς απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος απονομής της δικαιοσύνης με την εξατομίκευση της ποινής, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών περιστατικών εκάστης περίπτωσης, καθώς επίσης και της σοβαρότητας του διαπραχθέντος αδικήματος. Με άλλα λόγια, η ποινή που θα επιβληθεί, πρέπει να αρμόζει στο πρόσωπο του παραβάτη, αλλά και στο αδίκημα που έχει διαπραχθεί.[2] Παράλληλα, η εξατομίκευση της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο, όσο και για το κοινό γενικότερα.[3] Επισημαίνεται ωστόσο, ότι η σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, δεν οδηγεί σε ατονία το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής.[4] Διαφωτιστικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν επί τούτου στην Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Αναφορικά με τη σοβαρότητα των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, αυτή αντανακλάται από τις ποινές που προβλέπει η οικεία νομοθεσία,[5] καθώς, ως έχει νομολογηθεί, το μέγιστο ύψος της ποινής που είναι δυνατό να επιβληθεί, λαμβανομένης υπόψη της εκ του νόμου προβλεπόμενης ποινής, αποτελεί τη βάση από την οποία το Δικαστήριο ξεκινά τη διεργασία του, για σκοπούς επιμέτρησης και καθορισμού της ποινής.[6] Ειδικότερα, για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής και της διάρρηξης κατοικίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, το αρ. 292(α) του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης έως και επτά ετών, για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία το αρ. 266(β) του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης έως και πέντε ετών, ενώ για το αδίκημα της κλοπής το αρ. 262 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης έως και τριών ετών. Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου, ότι η παρούσα έχει παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο, γεγονός το οποίο δεν αποτελεί κατά κανόνα ελαφρυντικό στοιχείο υπέρ ενός κατηγορουμένου προσώπου, πλην όμως έχει τη δική της σημασία, καθότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι διά Νόμου περιορισμένο στην επιβολή κατ' ανώτατο όριο πενταετούς ποινής φυλάκισης.[7] Πέραν της αντικειμενικής σοβαρότητας του αδικήματος, η οποία πηγάζει από την προβλεπόμενη εκ της νομοθεσίας ποινή, η σοβαρότητά του προκύπτει και από τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Σχετικά παραπέμπω στις Ekole v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 108/2021, ECLI:CY:AD:2022:B62 ημερ. 15.2.2022, Bezanidis v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 785, Saadi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 308/2014 ημερ. 24.6.2016 και Dygdalowicz v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 11/2021 ημερ. 4.11.2022. Ως έχει νομολογηθεί, τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.[8] Διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, από την Ekole v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 108/2021, ECLI:CY:AD:2022:B62 ημερ. 15.2.2022: «Δεν είναι λίγες φορές που το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει ότι οι κλοπές και διαρρήξεις, καθώς και ομοειδή αδικήματα, βρίσκονται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Ορθά, επομένως, το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στη συχνότητα διάπραξης αυτού του είδους των αδικημάτων και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Σχετικά είναι και τα όσα επισημάνθηκαν στην υπόθεση Bezanidis v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 785: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιφέρει ρήξη στον κοινωνικό ιστό και στην ευόδωση της επίτευξης του στόχου εδραίωσης μιας φιλήσυχης και ειρηνικής κοινωνίας στην οποία δικαιούται να προσβλέπει ο κάθε πολίτης ώστε να νοιώθει ασφάλεια. Στις πρόσφατες αποφάσεις Mixaylov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 175, αναφέρθηκαν τα εξής: «Στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους, (Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 146). Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Bukowski και άλλος v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 92.» Στην Χασσάν v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 78, ποινή φυλάκισης 15 μηνών που επιβλήθηκε για το αδίκημα κλοπής αντικειμένων αξίας Λ.Κ. 3.005,80 όπου μέρος αυτών είχε ανευρεθεί, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπλέον, στην Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350,00 και Λ.Κ. 20,00. Παρεμβάλλω, ότι οι προηγούμενες αποφάσεις που αφορούν στην επιβολή ποινών, παρέχουν ένδειξη του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, πλην όμως δεν έχουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, καθώς η ποινή που επιβάλλεται σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του εκάστοτε παραβάτη.[9] Έχοντας κατά νου όλα τα ανωτέρω, προχωρώ στην επιβολή της αρμόζουσας κατά την κρίση μου ποινής στον κατηγορούμενο. Προς τούτο, λαμβάνω υπόψη μου τα γεγονότα της υπόθεσης, ως εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση, καθώς επίσης και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να χαρακτηρίζει την ποινή που θα επιβληθεί. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, καθώς επίσης και τους μετριαστικούς παράγοντες που αφορούν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου και τα όσα διαλαμβάνει η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ειδικότερα, λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου, η οποία σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και πρέπει να αμοίβεται,[10] το λευκό ποινικό του μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του, τον χρόνο κατά τον οποίο αυτός τελεί υπό κράτηση, καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, ως καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Δεν παραγνωρίζω βεβαίως, ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, δεν είναι δυνατό να υπερφαλαγγίσουν το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την επιβολή αυστηρών ποινών, αναφορικά με τη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να διέπει την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, καταλήγω όλοι οι ανωτέρω παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ύψος, αλλά όχι το είδος της ποινής, που δε μπορεί να είναι άλλη από τη στέρηση της ελευθερίας. Αυτή, είναι και η μόνη ποινή η οποία θα στείλει κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα σωστά μηνύματα στην κοινωνία. Συνεπακόλουθα, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: - Για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Για το αδίκημα της 2ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 10 μηνών. - Για το αδίκημα της 5ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Για το αδίκημα της 7ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 10 μηνών. - Για το αδίκημα της 8ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 16 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που διέπουν το θέμα, καθότι πρόκειται για αδικήματα τα οποία απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά.[11] Αναφορικά με την 3η και 6η κατηγορία, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της συνολικότητας της ποινής, εφόσον πρόκειται για το σύνολο μιας ενιαίας εγκληματικής συμπεριφοράς. Προχωρώ σε εξέταση του ενδεχομένου αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, καθότι η επιβληθείσα ποινή δεν ξεπερνά τα τρία έτη. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, ως έχει τροποποιηθεί, η ποινή της φυλάκισης μπορεί να ανασταλεί, κατόπιν άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι αυτή δεν ξεπερνά τα τρία
(3)έτη. Πρόκειται για διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία έχει διευρυνθεί και μπορεί να ασκηθεί εάν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου.[12] Επισημαίνεται, ότι η αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν αποτελεί εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του κατηγορουμένου, αλλά διεργασία στην οποία προβαίνει το Δικαστήριο, κατόπιν επιβολής ποινής φυλάκισης, εάν και εφόσον συντρέχουν λόγοι που αιτιολογούν την αναστολή της.[13] Η ενδεχόμενη αναστολή της ποινής φυλάκισης, δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα της ποινής φυλάκισης, καθώς η δυνατότητα αναστολής της ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται από την απόφαση επιβολής ποινής φυλάκισης. Τα δε κριτήρια επί των οποίων θα βασιστεί το Δικαστήριο κατά τη βάσανο της αξιολόγησης αυτής δεν είναι ανελαστικά, αλλά παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να σταθμίσει όλους τους παράγοντες, πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης.[14] Σχετικά παραπέμπω στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ
- Στην προκειμένη περίπτωση, κατόπιν έντονου προβληματισμού και αξιολογώντας όλα τα ανωτέρω, είναι η κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Και τούτο, αφού έλαβα υπόψη μου όλα τα πιο πάνω δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των ελαφρυντικών παραγόντων που αφορούν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου, οι οποίοι δεν μπορούν κατά την κρίση μου να υπερφαλαγγίσουν το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας των αδικήμάτων που έχει κατ' επανάληψη διαπράξει ο κατηγορούμενος, αλλά και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται τέτοιας φύσεως αδικήματα. Ως έχει άλλωστε νομολογηθεί, η αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν ενδείκνυται, όταν τα αδικήματα που αφορά η υπόθεση βρίσκονται σε έξαρση και η τιμωρία του παραβάτη, συνιστά επιπρόσθετα, μέσο αποτροπής άλλων πιθανών παραβατών, καθώς η προστασία του δημοσίου συμφέροντος, είναι υπεράνω οιωνδήποτε προσωπικών περιστάσεων.[15] Ενόψει όλων των ανωτέρω, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο θα έχει άμεση ισχύ από σήμερα. Λαμβανομένων δε υπόψη των προνοιών του αρ. 117 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, διατάζεται όπως η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί, μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση μέχρι σήμερα, δηλ. από 20.8.
- Τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν, σε σχέση δε με τις κατηγορίες 2 και 3, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. (Υπ.) ........ Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τηλεμάχου v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 701. [2] Κυριάκος Σακαρίδης ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 272. [3] Βλ. μεταξύ άλλων, Οδυσσέας Θεοχάρη Καλανίδης κ.α. v. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 298, Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). [4] Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). [5] Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527. [6] Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους
(2004)2 ΑΑΔ 166. [7] Kolev v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 197, Αστυνομία ν. Βακανά Π.Ε. 173/2020 ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B200, αρ. 24 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960). [8] Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104, Γενικός Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129. [9] Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Ειρηναίος Γεωργίου ν. Δημοκρατίας Π.Ε. Αρ, 61/2020 ημερ. 14.7.2022. [10] Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 458, CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288), Φούττης ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ
- [11] Ekole v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 108/2021 ημερ. 15.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B62, Σάκκος ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 196/2020 ημερ. 20.9.2022, ECLI:CY:AD:2022:B355, Μohamed Αlahmad ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 235/2022 ημερ. 30.9.
- [12] Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161. [13] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373. [14] Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R.
- [15] Σ.Π.Ε. Λακατάμιας-Δευτερας Λτδ. ν. Δράκου, Πoινική Έφεση Αρ.129/2015 ημερ. 15.11.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο