ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΧΡΥΣΩ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2154/97, 21 Ιανουαρίου 2005

ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΧΡΥΣΩ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2154/97, 21 Ιανουαρίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2154/97 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, από την Ξυλοτύμπου. Ενάγοντος και ΧΡΥΣΩ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, από την Λάρνακα. Εναγομένης Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου 2005 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κ. Ανδρέου. Για την Εναγομένη: κ. Μ. Μοντάνιος. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον της εναγομένης το ποσό των ΛΚ1.535,00 με νόμιμο τόκο και έξοδα για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα και/ή έναντι λογαριασμού. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας ο οποίος είναι έμπορος φθαρτών και φρούτων κατά τα έτη 1994 και 1995 πώλησε και παράδωσε στην εναγόμενη η οποία διατηρεί υπεραγορά στον δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας διάφορα φθαρτά και φρούτα έναντι συμφωνημένου και/ή λογικού ποσού για εκάστη πώληση. Η τελευταία ημερομηνία πώλησης και παράδοσης εμπορευμάτων ήταν η 30.9.1995 κατά την οποία ημερομηνία παρέμενε οφειλόμενο ποσό ΛΚ4.000,00 από την εναγόμενη προς τον ενάγοντα. Η εναγόμενη κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες διάφορα ποσά συμποσούμενα στο συνολικό ποσό των ΛΚ2.465,

1. Παραμένει δε υπόλοιπο εκ ΛΚ1.535,00 το οποίο συνεχίζει να οφείλει μέχρι σήμερα και το οποίο παρά τις οχλήσεις του προς την εναγομένη, αυτή μέχρι σήμερα αρνείται να το πληρώσει. Με την υπεράσπιση της η εναγομένη προβάλλει ουσιαστικά τρεις υπερασπίσεις, αρνείται και απορρίπτει την απαίτηση του ενάγοντα ως εξοφληθείσα, ισχυρίζεται ότι δεν είναι η ίδια υπεύθυνη έναντι του ενάγοντα για οποιοδήποτε ποσό αφού η υπεραγορά στην οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης δεν ανήκει στην εναγόμενη αλλά είναι εμπορική επωνυμία μιας ιδιωτικής μετοχικής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, ο ενάγοντας καθόλου τον ουσιώδη χρόνο εμπορευόταν με την επωνυμία "Ανδρέας και Γρηγόρης Χαραλάμπους, Φθαρτέμποροι και Φθαρτοπαραγωγοί" και συνεπώς όλες οι ισχυριζόμενες πωλήσεις έγιναν από "Ανδρέας και Γρηγόρης Χαραλάμπους, Φθαρτέμποροι και Φθαρτοπαραγωγοί" στην "Creation" και ότι όλα τα τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα "Creation". Είναι η υπεράσπιση της ότι στις 10.9.1995 οι "Ανδρέας και Γρηγόρης Χαραλάμπους, Φθαρτέμποροι και Φθαρτοπαραγωγοί" παρέδωσαν στην "Creation" ένα τιμολόγιο με αρ. 2500 για υπόλοιπο λογαριασμού ύψους ΛΚ2.313,98 χωρίς να αναφέρονται λεπτομέρειες για ποσό ύψους ΛΚ507,80 και ανεξάρτητα με τις πιο πάνω ενστάσεις της είναι η θέση της εναγόμενης ότι εξόφλησε την απαίτηση του ενάγοντα με διάφορες πληρωμές συνολικού ύψους ΛΚ1.635,
2. Αναφέρει επίσης ότι ο ενάγοντας είχε καταχωρήσει εναντίον της στις 27.09.1999 την αγωγή με αρ. 4722/99 για το ποσό των ΛΚ2.313,98 ως υπόλοιπο λογαριασμού για το έτος 1995 η οποία όμως απεσύρθη χωρίς έξοδα κατόπιν παραστάσεων της εναγομένης προς τον δικηγόρο του ενάγοντα. Είναι η θέση της ότι θα πρέπει η αγωγή να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Πρέπει να αναφερθεί σε συντομία το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης η οποία έχει καταχωρηθεί το
3. Όπως φαίνεται από το φάκελο το κλητήριο επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 10.06.1997 και με μονομερή αίτηση ημερ. 23.06.1997 ο ενάγοντας ζήτησε απόφαση λόγω παράληψης της εναγομένης να καταχωρήσει εμφάνιση. Στις 24.06.1997 η εναγόμενη κατεχώρησε εμφάνιση και ο ενάγοντας απέσυρε την αίτηση του στις 22.09.
4. Στις 13.10.1998 ο ενάγοντας επανήλθε με νέα μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε και πάλι απόφαση λόγω παράληψης καταχωρήσης εμφάνισης, και κατάφερε να εξασφαλίσει απόφαση στη βάση ένορκης δήλωσης του. Η εναγομένη πληροφορήθηκε την έκδοση απόφαση εναντίον της το 2001 όταν της επιδόθηκε αίτηση του ενάγοντα για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις και κατεχώρησε στις 19.03.2002 αίτηση για παραμερισμό της απόφασης λόγω του ότι αυτή είχε εκδοθεί αντικανονικά. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης αυτής απέρριψε την αίτηση και η εναγόμενη καταχώρησε την Πολιτική Έφεση αρ. 11469 εναντίον της απόφασης αυτής η οποία και μετά από ακρόαση κατέληξε σε επιτυχία με απόφαση του Εφετείου ημερ. 19.03.
5. Ακολούθως δόθηκε χρόνος στην εναγομένη να καταχωρήσει υπεράσπιση και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ο ενάγοντας και η εναγομένη και κατατέθηκαν επίσης συνολικά 20 τεκμήρια. Ο ενάγοντας με τη προφορική του μαρτυρία επιβεβαίωσε τα όσα αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης του, έχει αναφέρει ότι είναι φθαρτέμπορος και ότι ο αδελφός του με το όνομα Γρηγόρης εργάζεται μαζί του βοηθώντας τον στη διεξαγωγή των εργασιών του. Ο αδελφός του ενεργούσε και ενεργεί πάντοτε δυνάμει οδηγιών του ενάγοντα ιδιαίτερα σε σχέση με την είσπραξη χρημάτων από διάφορους πελάτες. Την εναγομένη την γνωρίζει από τη συνεργασία που είχαν, συγκεκριμένα διατηρεί κατάστημα με το όνομα "Creation" στην τουριστική περιοχή Λάρνακας και της παρέδιδε φθαρτά και φρούτα για τις ανάγκες του καταστήματος της. Ήταν η θέση του ότι η συνεργασία του με την εναγόμενη ήταν σε προσωπικό επίπεδο, δηλαδή πωλούσε στην ίδια τα διάφορα εμπορεύματα και ουδέποτε του είχε αναφέρει ότι το όνομα "Creation" είναι εμπορική επωνυμία ή ανήκει σε οποιαδήποτε εταιρεία. Η συνεργασία τους γινόταν πάντοτε με την έκδοση τιμολογίων τα οποία εκδίδοντο στο όνομα "Creation" αφού αυτό ήταν το όνομα που αναγραφόταν στο κατάστημα της εναγομένης, τα οποία η εναγόμενη αποδεχόταν και κάποιες φορές του έδιδε κάποιο ποσό χρημάτων έναντι της αξίας του τιμολογίου άλλες φορές δεν του έδινε χρήματα με τη παράδοση των φθαρτών και φρούτων και πλήρωνε διάφορα ποσά έναντι του λογαριασμού που διατηρείτο στο όνομα της, πάντοτε όμως παρέμενε υπόλοιπο οφειλόμενο από την εναγομένη. Η τελευταία ημέρα που παράδωσε φρούτα στην εναγομένη ήταν η 30.9.
6. Στις 10.9.1995 επειδή υπήρχε ένα μεγάλο ποσό που είχε συγκεντρωθεί στο λογαριασμό της εναγομένης εξέδωσε το τιμολόγιο υπ' αρ. 2500 το οποίο έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 1 για συνολικό ποσό ΛΚ2.313,98 υπόλοιπο με το οποίο συμφώνησε η εναγομένη η οποία και παρέλαβε το πρωτότυπο του τιμολογίου μετά που το υπέγραψε. Μέχρι το τέλος της συνεργασίας τους που επήλθε στις 30.9.1995, πώλησε και παρέδωσε σε αυτήν και άλλα εμπορεύματα, όμως σύμφωνα με οδηγίες της εναγομένης έκδωσε διαφορετικά τιμολόγια από ξεχωριστά μπλοκ τιμολογίων λόγω του ότι υπήρχαν δύο καταστήματα της εναγομένης τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και
7. Στο Τεκμήριο 2 περιέχεται αριθμός τιμολογίων και συγκεκριμένα τα τιμολόγια με αρ. 2001 μέχρι 2008 τα οποία αφορούσαν το κατάστημα "Creation No. 2" στο οποίο ήταν υπεύθυνη η εναγόμενη, στο δε Τεκμήριο 3 τα τιμολόγια με αρ. 2251 μέχρι 2254 που αφορούσαν το κατάστημα "Creation No.1" στο οποίο εργαζόταν ο σύζυγος της εναγομένης, πάντοτε όμως οι συναλλαγές γίνονταν με την εναγόμενη. Προσθέτοντας τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 όπως και την αξία 68 κενών κιβωτίων φθαρτών τα οποία τιμούνται στις ΛΚ3,00 έκαστο τα οποία ο ίδιος είχε παραδώσει στην εναγόμενη μαζί με τα φρούτα και φθαρτά και τα οποία η εναγόμενη κατακρατεί και ούτε έχει πληρώσει την αξία τους υπάρχει ένα υπόλοιπο ύψους ΛΚ4.000,00 το οποίο αντιπροσώπευε την οφειλή της εναγομένης μέχρι τις 30.9.1995 ημερομηνία κατά την οποία έληξε η συνεργασία τους και σταμάτησε να παραδίδει στην εναγομένη οποιαδήποτε εμπορεύματα. Μετά τις 30.9.1995 η εναγόμενη πλήρωσε έναντι της οφειλής της διάφορα ποσά για τα οποία πάντοτε ο ίδιος έδιδε αποδείξεις. Κατατέθηκαν σχετικά τα Τεκμήρια 4-8 τα οποία είναι διάφορες αποδείξεις που έχουν εκδοθεί από τον ενάγοντα στο όνομα "Creation" για το συνολικό ποσό των ΛΚ2.465,00 και έτσι έχει παραμείνει υπόλοιπο ΛΚ1.535,00 το οποίο είναι το ποσό που αξιώνει με την παρούσα αγωγή και για το οποίο η εναγομένη δεν έχει πληρώσει κανένα ποσό. Κατά την αντεξέτασή του επέμενε ότι είναι ο ίδιος που διεύθυνε την επιχείρηση του και ότι ο αδελφός του Γρηγόρης μόνο τον βοηθούσε και πάντοτε μετά από οδηγίες του. Σε ερώτηση κατά πόσο ο αδελφός του εισέπραττε λεφτά από την εναγομένη εκ μέρους του, η απάντηση του ήταν ότι αυτό έγινε πολύ λίγες φορές και πάντοτε μετά που του έδιδε ο ίδιος οδηγίες. Επέμενε ότι η συνεργασία του γινόταν προσωπικά με την εναγόμενη η οποία ουδέποτε του ανέφερε ότι το όνομα "Creation" ήταν εμπορική επωνυμία που άνηκε σε οποιαδήποτε εταιρεία. Είπε ότι πριν δώσει οδηγίες για καταχώρηση της παρούσας αγωγής ο ίδιος δεν έστειλε επιστολή στην εναγόμενη με την οποία να διεκδικεί το ποσό που αξιεί και δεν γνωρίζει αν ο δικηγόρος του είχε στείλει τέτοια επιστολή. Σε υποβολή ερωτήσεων του συνηγόρου της εναγομένης ότι η εναγόμενη εξόφλησε την οφειλή της πλήρως παραδίδοντας σε αυτόν και στον αδελφό του, συνήθως η ίδια αλλά κάποιες φορές και ο σύζυγος της, χρηματικά ποσά σε τακτά χρονικά διαστήματα, ήταν η απάντηση του ότι τα διάφορα χρηματικά ποσά που του έδιδε η εναγόμενη ήταν έναντι των μεταχρονολογημένων επιταγών που είχε παραδώσει η εναγόμενη στον ίδιο για το συμφωνηθέν συνολικό ποσό των ΛΚ4.000,00 που ήταν η οφειλή της για τις οποίες ο ίδιος είχε εκδώσει και παραδώσει στην εναγομένη τα Τεκμήρια 4-8 και ότι το υπόλοιπο το οποίο αξιεί με την παρούσα αγωγή εξακολουθεί να υφίσταται. Ήταν η θέση του ότι οι διάφορες επιταγές που αναφέρονται στα Τεκμήρια 4-8 ήταν μεταχρονολογημένες και/ή επιστράφησαν ως απλήρωτες και η εναγομένη του τις ξοφλούσε παραδίδοντας ποσά σε μετρητά και όταν το ποσό των μετρητών ισοδυναμούσε με το ποσό της κάθε απλήρωτης ή μεταχρονολογημένης επιταγής, της επέστρεφε τη σχετική επιταγή. Του υπεβλήθηκε ότι είχε καταχωρήσει εναντίον της ενάγουσας την αγωγή 4722/99 αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9, η οποία αφορούσε αξίωση του εναντίον της εναγομένης για ποσό ΛΚ2.313,98 αναφορικά με υπόλοιπο λογαριασμό κατά το έτους του 1995 την οποία όμως τελικά απέσυρε, και η απάντησή του ήταν η αγωγή απεσύρθηκε με επιφύλαξη λόγω κάποιου λάθους που είχε γίνει από τον δικηγόρο του. Του υποδείχθηκαν επίσης δύο ημερολόγια του έτους 1995 τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 14 και 15 και τα οποία αφορούν σημειώσεις της εναγομένης για τα έξοδα του ταμείου των καταστημάτων Creation 1 και Creation 2 που έκανε η εναγόμενη και του υπεβλήθηκε ότι σε διάφορες ημερομηνίες και συγκεκριμένα από τις 25.10.1995 μέχρι και τις 19.11.1995 η εναγομένη πλήρωνε σχεδόν καθημερινά σημαντικά ποσά στον ενάγοντα και/ή στον αδελφό του, τα οποία εάν προστεθούν με τα Τεκμήρια 4-8 που είναι αποδείξεις για επιταγές που είχε εκδώσει η εναγομένη υπερκαλύπτουν το αξιούμενο ποσό. Η απάντηση του μάρτυρα ήταν ότι από τα Τεκμήρια 14 και 15 αναγνωρίζει ότι έχει λάβει κάποια ποσά από την εναγόμενη μόνο στις ημερομηνίες όπου υπάρχει η υπογραφή είτε του ίδιου είτε του αδελφού του, και ότι τα μετρητά είχαν δοθεί για να καλύψουν μεταχρονολογημένες ή απλήρωτες επιταγές. Ήταν η υποβολή του δικηγόρου της εναγομένης ότι η εναγομένη έχει εξοφλήσει πλήρως την οφειλή της, θέση την οποία ο ενάγοντας αρνήθηκε κατηγορηματικά. Κατά τη μαρτυρία του κατατέθηκαν επίσης ως Τεκμήρια 10, 11, 12 και 13 φωτοαντίγραφα επιταγών τις οποίες έχει εκδώσει η εναγόμενη στον ενάγοντα και υπεβλήθηκε στον ενάγοντα ότι με αυτές τις επιταγές και τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στα Τεκμήρια 14 και 15, η εναγόμενη έχει εξοφλήσει πλήρως την οφειλή της, θέση την οποία και πάλιν ο εναγόμενος δεν δέχθηκε επιμένοντας ότι οι εν λόγω επιταγές ήταν αυτές για τις οποίες είχαν επιδοθεί οι αποδείξεις Τεκμήρια 4-8, κάποιες από τις οποίες ήταν μεταχρονολογημένες και κάποιες του είχαν επιστραφεί ως απλήρωτες και ότι τα χρηματικά ποσά που έδιδε η εναγομένη ήταν για εξόφληση των εν λόγω επιταγών. Η εναγόμενη ανέφερε ότι ουδέποτε αγόρασε και/ή παρέλαβε οποιαδήποτε εμπορεύματα από τον ενάγοντα υπό την προσωπική της ιδιότητα. Ήταν η θέση της ότι όλες οι δοσοληψίες που έγιναν σε σχέση με την αξίωση του ενάγοντα αφορούσαν την εμπορική επωνυμία "Creation" η οποία ανήκει σε οικογενειακή εταιρεία και ότι όλες οι πωλήσεις εγίνοντο από τους "Ανδρέα και Γρηγόρη Χαραλάμπους, Φθαρτέμποροι και Φθαρτοπαραγωγοί" οι οποίοι είναι αδέλφια. Όλα τα τιμολόγια Τεκμήρια 1, 2, 3 όπως και οι αποδείξεις Τεκμήρια 4-7 είναι στο όνομα "Creation". Η ίδια ουδέποτε έλαβε επιστολή από τον ενάγοντα ή τον δικηγόρο του με την οποία να της αξιούσαν το ποσό το οποίο ζητούν σήμερα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 9 ήταν η θέση της ότι μετά που της επιδόθηκε η αγωγή προσκόμισε στον δικηγόρο του ενάγοντα, Κύπρο Ανδρέου, διάφορες αποδείξεις και έγγραφα που δικαιολογούσαν τη θέση της ότι η αξίωση είχε εξοφληθεί και ο κ. Κ. Ανδρέου απέσυρε την αγωγή και επωμίσθηκε ο ίδιος τα έξοδα. Ήταν η θέση της ότι τα Τεκμήρια 10-13 αφορούν πληρωμές που έγιναν από την "Creation" στον ενάγοντα και με αυτές εξοφλείται πλήρως η απαίτηση που είχε ο ενάγοντας εναντίον της "Creation" και δεν οφείλει κανένα ποσό σήμερα στον ενάγοντα. Ακολούθως διεξήλθε του Τεκμηρίου 14 και ανέφερε ότι από τις 11.10.1995 μέχρι και τις 28.11.1995 παρέδιδαν σχεδόν καθημερινά, τις περισσότερες φορές η ίδια και ελάχιστες φορές ο σύζυγος της, άλλοτε στον ενάγοντα και άλλοτε στον αδελφό του διάφορα χρηματικά ποσά τα οποία καταγράφει στο Τεκμήριο
8. Αρχικά, και συγκεκριμένα από τις 11.10.1995 μέχρι 27.10.1995 παρέδιδε τα ποσά στον ενάγοντα ή στον αδελφό του χωρίς να τους ζητά να υπογράφουν για το γεγονός ότι είσπραξαν χρήματα αλλά επειδή αργότερα υπήρχε διαφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του αδελφού του και επειδή δεν της έδιδαν αποδείξεις άρχισε να ζητά υπογραφές και έτσι από τις 28.10.1995 μέχρι και τις 28.11.1995 στο Τεκμήριο 14 υπάρχουν οι υπογραφές είτε του ενάγοντα είτε του αδελφού του. Επανέλαβε τη θέση της ότι η αξίωση του ενάγοντα η οποία αφορά την εμπορική επωνυμία "Creation" και όχι την ίδια προσωπικά, έχει εξοφληθεί με το παραπάνω. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι ασχολείται με την επιχείρησή της από το 1988 και είναι υπάλληλος έναντι μηνιαίου μισθού ΛΚ300,00 της εταιρείας "E&C Leather Handicraft Center Ltd" στην οποία ανήκει η εμπορική επωνυμία "Creation". Έξω από το κατάστημα αναγράφεται σε μια πινακίδα η λέξη "Creation" και σε άλλη πινακίδα οι λέξεις "Discount Shop" που είναι "κράχτης" για να προσελκύει πελάτες. Στο κατάστημα εργαζόταν η ίδια, ο σύζυγος της και η υπάλληλος Κίκα Ταπεινού. Ήταν η θέση της ότι ανέφερε στους Ανδρέα και Γρηγόρη Χαραλάμπους πολλές φορές ότι η επιχείρηση της ήταν εμπορική επωνυμία και ότι είναι οι ίδιοι που της πρότειναν να συνεργαστούν. Σε υποβολή ότι ουδέποτε ανέφερε στον ενάγοντα ότι το όνομα "Creation" ήταν εμπορική επωνυμία, ήταν η θέση της ότι ουδέποτε απέφυγε να αναφέρει σε ποιον ανήκει η εμπορική επωνυμία και στην υποβολή ότι ήταν η ίδια πάντοτε που συναλλασσόταν με τον ενάγοντα και όχι η υπάλληλος ή ο σύζυγός της, αρνήθηκε την υποβολή και είπε ότι και οι τρεις συνεργάζονταν με τον ενάγοντα. Σε ερώτηση γιατί όλες οι επιταγές, αντίγραφα των οποίων έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια 10-13, ήταν προσωπικές της και όχι της εταιρείας στην οποία ανήκει η εμπορική επωνυμία "Creation" ήταν η θέση της ότι έτσι γίνοντο οι συναλλαγές και ότι έτυχε φορές και η υπάλληλος της Κίκα Ταπεινού να πλήρωνε οφειλές της εταιρείας είτε με μετρητά είτε με προσωπικές επιταγές και αργότερα έπαιρνε πίσω τα χρήματά της από την εταιρεία. Της υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 4-8 τα οποία αναγνώρισε, ανέφερε ότι κατέχει η ίδια τα πρωτότυπα των εν λόγω αποδείξεων τα οποία και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 16-20 και σε υποβολή ότι δέχθηκε ότι χρωστούσε στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των ΛΚ4.000,00, ήταν η θέση της ότι δέχθηκε τα ποσά τα οποία πλήρωνε και όχι τα υπόλοιπα του λογαριασμού. Αργότερα ανέφερε ότι δεν γνωρίζει για το ακριβές υπόλοιπο του λογαριασμού, η ίδια ήθελε να κατακυρώσει με αποδείξεις τα λεφτά που παρέδιδε στον ενάγοντα, ο οποίος μια ημέρα της παρέδωσε πολλές αποδείξεις τις οποίες η ίδια περέδωσε στο λογιστή της ο οποίος και ανακάλυψε ότι είχε γίνει εξόφληση όλων των αξιώσεων του ενάγοντα. Ερωτώμενη συγκεκριμένα για το Τεκμήριο 16 το οποίο φέρει ημερ. 14.7.1996 ήταν η θέση της ότι την απόδειξη της την έδωσε ο ενάγοντας μέσα στο 1995 και ερωτώμενη τι αντιπροσωπεύει η ημερομηνία 16.7.1996 είπε ότι υποθέτει ότι ήταν η ημερομηνία της επιταγής που είχε παραδώσει στον ενάγοντα. Είπε επίσης ότι όταν παρέδωσε στον λογιστή της τα αντίγραφα των επιταγών που είχε πληρώσει στον ενάγοντα Τεκμήρια 9-13 όπως και τα ημερολόγια Τεκμήρια 14 και 15, ο λογιστής της, της είχε αναφέρει ότι έχει κατά πολύ ξεπεράσει το οφειλόμενο ποσό και έτσι δεν πλήρωσε στον ενάγοντα κανένα άλλο ποσό. Ήταν η θέση της ότι συνεργαζόταν με πολλούς προμηθευτές, ότι συνεργαζόταν με όλους με τον ίδιο τρόπο και ότι κάθε μέρα έγραφε η ίδια στο Τεκμήριο 14 τα έξοδα του ταμείου της ημέρας. Επειδή με τον ενάγοντα είχε διακόψει τη συνεργασία τους, ζήτησε από τον ίδιο και τον αδελφό του να υπογράφουν για τα λεφτά που παραλάμβαναν έναντι της οφειλής της, γεγονός το οποίο δεν τους άρεσε και είπε ότι όταν υπέγραφαν, υπέγραφαν νευριασμένοι και μάλιστα ο Γρηγόρης προσπαθούσε να αλλάξει την υπογραφή του. Στην υποβολή της συνηγόρου του ενάγοντα ότι ο ενάγοντας έχει αναφέρει ότι αναγνωρίζει ελάχιστες υπογραφές από το Τεκμήριο 14 ως δικές του ή του αδελφού του, επέμενε ότι ήταν δικές τους υπογραφές. Ερωτώμενη γιατί αφού ο ενάγοντας δεν της έδιδε αποδείξεις της έδωσε τα Τεκμήρια 16-20, ήταν η θέση της ότι κατάφερε να πάρει αυτές τις αποδείξεις μετά από πολύ πίεση που άσκησε στον ενάγοντα. Παραδέχθηκε το συγκεντρωτικό ποσό των ΛΚ2.313,98 που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 και ερωτώμενη κατά πόσο είχε δώσει μεταχρονολογημένες επιταγές το 1996 για να εξοφλήσει αυτή την οφειλή, ήταν η θέση της ότι εξέδωσε τέσσερις μεταχρονολογημένες επιταγές τα Τεκμήρια 10-13, τις τρεις τις είχε εξοφλήσει αλλά την τέταρτη, Τεκμήριο 10, αρνήθηκε να την εξοφλήσει πριν ο ενάγοντας της παραδώσει το συγκεντρωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού της, αλλά τελικά αναγκάστηκε να την εξοφλήσει χωρίς να πάρει το υπόλοιπο επειδή ο ενάγοντας είχε δώσει οδηγίες στον δικηγόρο του και της κίνησαν ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον της και έτσι αναγκάστηκε να εξοφλήσει την επιταγή. Σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 9 αποσύρθηκε λόγω λάθους του κ. Ανδρέου και όχι διότι η ίδια απέδειξε ότι είχε εξοφλήσει την απαίτηση του ενάγοντα, δέχθηκε τελικά ότι όντως έτσι είχαν τα πράγματα. Επέμενε όμως ότι για το Τεκμήριο 10 ήταν ήδη εξοφλημένη η οφειλή της προς τον ενάγοντα και ότι ο μόνος λόγος που πλήρωσε εκείνη την επιταγή ήταν επειδή ήταν ποινική υπόθεση και φοβήθηκε αφού δεν είχε συμβουλή από δικηγόρο και επειδή εκείνη τη χρονική περίοδο είχε κάποια οικογενειακά προβλήματα που την απασχολούσαν και δεν μπορούσε να δώσει προσοχή στην υπόθεση της επιταγής. Στην τελική υποβολή της συνηγόρου για τον ενάγοντα ότι πέραν των ποσών που ο ενάγοντας ανέφερε και αναγνώρισε ότι παρέλαβε είτε ο ίδιος προσωπικά είτε ο αδελφός του από τα Τεκμήρια 14 και 15, δεν έχει αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας έχει λάβει οποιοδήποτε ποσό από την ίδια, ήταν η θέση της ότι όλα τα ποσά που αναγράφονται στο Τεκμήριο 14 έχουν δοθεί στον ενάγοντα. Αγορεύοντας ο κ. Μοντάνιος ισχυρίστηκε ότι ο ενάγοντας δεν έχει αποδείξει την υπόθεσή του. Δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια για την ισχυριζόμενη οφειλή ούτε και παρουσίασε οποιοδήποτε βιβλίο χρεώσεων ή πιστώσεων ούτε γραπτή ειδοποίηση προς την εναγόμενη για την υπό εξέταση οφειλή, αν και στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης αναφέρει ότι είχε επανειλημμένα οχλήσει την εναγόμενη για την αξίωση του. Ήταν επίσης η θέση του ότι δεν δόθηκε καμία εξήγηση γιατί στο Τεκμήριο 9 η αξίωση του ενάγοντα εναντίον της εναγομένης ήταν για διαφορετικό ποσό από την παρούσα αγωγή. Η εναγόμενη μέσα από σειρά εγγράφων και τη μαρτυρία της απέδειξε ότι έχει εξοφλήσει την οφειλή της προς τον ενάγοντα πλήρως παρόλο που υπάρχει σωρεία νομικών θεμάτων προς εξέταση αναφορικά με το ποιος είναι ο ενάγοντας και ποια η εναγόμενη. Όλα τα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν σχετικά είναι τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 και είναι στο όνομα "Ανδρέας και Γρηγόρης Χαραλάμπους, Φθαρτέμποροι και Φθαρτοπαραγωγοί" και συνεπώς αυτοί θα έπρεπε να ήταν οι ενάγοντες και όχι ο ενάγοντας προσωπικά, αφού μάλιστα ο ενάγοντας παραδέχθηκε ότι είχε συνεργασία με τον αδελφό του Γρηγόρη. Επίσης όλα τα τιμολόγια Τεκμήρια 1, 2 και 3 όπως και όλες οι αποδείξεις Τεκμήρια 4-8 και 16-20 είναι στο όνομα "Creation" και έχει δοθεί σαφής μαρτυρία από την εναγομένη ότι η "Creation" είναι εμπορική επωνυμία που ανήκει σε εγγεγραμμένη εταιρεία και ότι η ίδια ουδέποτε συνεργάστηκε με τον ενάγοντα σε προσωπικό επίπεδο. Ήταν συνεπώς η θέση του ότι πέραν του ότι και ο ενάγοντας και η εναγομένη έχουν λανθασμένα αναφερθεί ως διάδικοι στην παρούσα υπόθεση, η "Creation" έχει εξοφλήσει πλήρως την οφειλή της προς τον ενάγοντα και αυτό αποδεικνύεται και από τα Τεκμήρια 4-8 (16-20) και από τις καταχωρήσεις στις οποίες έχει προβεί η εναγόμενη στο Τεκμήριο
9. Κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή με έξοδα εις βάρος του ενάγοντα. Ήταν η θέση της κας Μικελλίδου ότι η μαρτυρία του ενάγοντα ήταν σαφέστατη, πλήρως πιστευτή και συγκεκριμένη επί όλων των θεμάτων. Η διεκδίκηση του ενάγοντα είναι για ΛΚ1.535,00 για εμπορεύματα τα οποία ο ίδιος πώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη προσωπικά. Η εναγόμενη ουδέποτε του ανέφερε ότι το όνομα "Creation" ήταν εμπορική επωνυμία ή ότι άνηκε σε οποιαδήποτε εταιρεία και ούτε έχει προσκομιστεί από την υπεράσπιση οποιοδήποτε έγγραφο που να βεβαιώνει κάτι τέτοιο. Ο λόγος που στα τιμολόγια αναγραφόταν το όνομα "Creation" ήταν γιατί υπήρχε πινακίδα έξω από το κατάστημα με αυτό το όνομα. Ήταν επίσης η θέση της ότι είναι ο ενάγοντας προσωπικά που συνεργαζόταν με την εναγόμενη και όχι ο αδελφός του Γρηγόρης ο οποίος βοηθούσε στη δουλειά και μόνο πάντοτε με τις ρητές οδηγίες του ενάγοντα. Η εναγόμενη αποδέχθηκε ότι η οφειλή της στον ενάγοντα όταν σταμάτησε η συνεργασία τους ήταν για ΛΚ4.000,00 και αυτό αποδεικνύεται από το άθροισμα των τιμολογίων Τεκμήρια 1, 2, 3 και τις αποδείξεις Τεκμήρια 4-8 (16-20). Ο ενάγοντας αρνήθηκε ότι οι καταχωρήσεις της εναγόμενης στο Τεκμήριο 14 όπου δεν αναγνώρισε τη δική του υπογραφή ή την υπογραφή του αδελφού του αφορούν ποσά που έχουν δοθεί είτε στον ίδιο είτε στον αδελφό του και ανέφερε ότι η αγωγή 4722/99 αποσύρθηκε με επιφύλαξη λόγω λάθους του δικηγόρου του ενάγοντα, θέση την οποία τελικά δέχθηκε και η εναγόμενη. Αντίθετα, με τον ενάγοντα ήταν η εισήγηση της κας Μικελλίδιου ότι η εναγόμενη έχει πέσει σε σημαντικές αντιφάσεις όταν έδινε μαρτυρία, αρκετές από τις θέσεις της δεν έχουν ενισχυθεί με άλλη μαρτυρία και είναι δύσκολο να γίνουν πιστευτές όπως για παράδειγμα το ότι ο λόγος που πλήρωνε με προσωπικές επιταγές τον ενάγοντα ήταν επειδή έτσι γίνετο η συνεργασία τους και ανέφερε ότι και η υπάλληλος Κίκα Ταπεινού πλήρωνε με επιταγές. Ήταν επίσης η θέση της ότι πέραν της γενικής και αόριστης θέσης της εναγόμενης ότι έχει εξοφληθεί η απαίτηση του ενάγοντα και αυτό της το έχει επιβεβαιώσει και ο λογιστής της εταιρείας, η εναγόμενη δεν έχει αποδείξει την ισχυριζόμενη εξόφληση. Δεν ανέφερε ούτε καν το άθροισμα των πληρωμών σε μετρητά που έγιναν στον ενάγοντα και/ή στον αδελφό του όπως αυτά αναγράφονται στο Τεκμήριο 14, ούτε και πότε εξοφλήθηκαν τα ποσά των απλήρωτων ή μεταχρονολογημένων επιταγών. Επίσης αν και η θέση της ήταν ότι η αξίωση του ενάγοντα και η τυχόν οφειλή της εναγομένης είχε εξοφληθεί πλήρως εντούτοις παραδέχθηκε ότι εξόφλησε και επιταγή για ΛΚ400,00 (Τεκμήριο 10) πληρώνοντας και δικηγορικά έξοδα αν και γνώριζε από τον λογιστή της ότι δεν όφειλε κανένα ποσό λόγω του ότι ήταν ποινική υπόθεση ενώ θα μπορούσε να υπερασπίσει την υπόθεση αυτή με δικηγόρο εάν όντως πίστευε ότι δεν υπήρχε οφειλή. ΄Ηταν η τελική εισήγηση της κας Μικελλίδου ότι ο ενάγοντας ήταν σαφής στη μαρτυρία του και μάλιστα προσκόμισε σχετικά τιμολόγια και αποδείξεις που να αποδεικνύουν ότι η οφειλή της εναγομένης προς τον ίδιο προσωπικά ήταν για ΛΚ4.000,00 όταν σταμάτησε η συνεργασία τους τον Σεπτέμβρη του 1995, η εναγόμενη αποδέχθηκε το συνολικό ποσό της οφειλής αυτής, σύμφωνα με την υπεράσπισή της έχει πληρώσει έναντι του ποσού αυτού το συνολικό ποσό των ΛΚ1.635,79 και συνεπώς παραμένει οφειλή ύψους ΛΚ1.535,00 ποσό το οποίο αξιείται με την παρούσα αγωγή. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για το πιο πάνω ποσό πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες εν' όσον έδιναν μαρτυρία και η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία. Ο ενάγοντας ήταν ειλικρινής ήταν σταθερός στη θέση του καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του χωρίς να πέσει σε καμία αντίφαση παρά την εκτεταμένη αντεξέταση του. Η μαρτυρία του ήταν σαφής στρωτή και ειλικρινής. Μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση και αποδέχομαι τα όσα έχει αναφέρει ως ανταποκρινόμενα στην αλήθεια. Η εναγόμενη έχει υποπέσει σε αντιφάσεις στη μαρτυρία της και επίσης έχει προβάλει πολλούς ισχυρισμούς περισσότεροι των οποίων παρέμειναν μετέωροι. Παρόλο που η αρχική της θέση ήταν ότι ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα το υπόλοιπο του λογαριασμού της και αυτή ήταν η θέση της και κατά την κυρίως εξέταση της αλλά ήταν και αυτή η θέση του συνηγόρου της κατά την αντεξέταση του ενάγοντα, εντούτοις δέχτηκε τελικά ότι είχε συμφωνήσει το υπόλοιπο του λογαριασμού της όπως αυτό αναφέρεται στο τεκμήριο 1 παρά το ότι στην υπεράσπιση της αμφισβητεί το ολικό του εν λόγω τεκμηρίου. Ακολούθως δέχτηκε ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού της όταν έληξε η συνεργασία της με τον ενάγοντα ήταν οφειλή της προς τον ενάγοντα ύψους ΛΚ4.000,
10. Μου έδωσε την εντύπωση προσώπου που προσπαθεί να αποφύγει τις υποχρεώσεις του και όπως θα φανεί πιο κάτω με λεπτομέρεια η μαρτυρία της δεν μπορεί να είναι πειστική. Η πρώτη υπεράσπιση της εναγομένης ήταν ότι ο ενάγοντας δεν είναι το ορθό πρόσωπο για να εγείρει την παρούσα αγωγή καθότι αυτός εργαζόταν ως "Αντρέας και Γρηγόρης Χαραλάμπους φθαρτέμποροι και φθαρτοπαραγωγοί", όλα τα τιμολόγια που έχουν κατατεθεί σχετικά είναι τα τεκμήρια 1-3 αναγράφουν το πιο πάνω όνομα. Επί αυτού του ισχυρισμού παρατηρώ τα ακόλουθα. Δεν υπήρξε εισήγηση από πλευράς εναγομένης ότι το όνομα όπως αυτό αναγράφεται στα τεκμήρια 1-3 αποτελεί εμπορική επωνυμία ή είναι εγγεγραμμένο ως τέτοιο καθ' οιονδήποτε τρόπο, ούτε και έγινε τέτοια υποβολή στον ενάγοντα κατά την αντεξέταση του. Επί αυτού του σημείου ο ενάγοντας ήταν σαφής ότι ο αδερφός του Γρηγόρης τον βοηθά στην δουλειά του ο ίδιος είναι εκείνος που παίρνει αποφάσεις και εισπράττει χρήματα και ο αδερφός του ουδέποτε μπορούσε να εισπράξει χρήματα χωρίς τις δικές του οδηγίες. Επίσης στις αποδείξεις που έχουν κατατεθεί σχετικά είναι τα τεκμήρια 4-8 (16-20) το πρόσωπο που φέρεται ότι τις έχει εκδώσει είναι ο Αντρέας Χαραλάμπους, δηλαδή ο ενάγοντας προσωπικά. Επίσης στο τεκμήριο 9 και πάλι ο ενάγοντας είναι ο Αντρέας Χαραλάμπους προσωπικά ενώ στο τεκμήριο 10 που είναι η επιταγή η οποία είχε επιστραφεί ως απλήρωτη για την οποία είχε καταχωρηθεί εναντίον της εναγομένης η ποινική υπόθεση 8483/97 και πάλι ο ενάγοντας είναι ο Αντρέας Χαραλάμπους προσωπικά. Περαιτέρω στις διάφορες επιταγές που δόθηκαν από την εναγομένη στον ενάγοντα σχετικά είναι τα τεκμήρια 11-13 και πάλι το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έχουν εκδοθεί οι επιταγές είναι ο Αντρέας Χαραλάμπους. Επίσης στο τεκμήριο 14 που είναι το ημερολόγιο που η εναγομένη διατηρούσε και στο οποίο έγραφε καθημερινά τα έξοδα του ταμείου της στις ημερομηνίες που παρέπεμψε το Δικαστήριο ότι παρέδιδε στον ενάγοντα και/ή τον αδερφό του μετρητά πάντοτε η σημείωση της εναγομένης ήταν "Αντρέας φρούτα" υποδηλώνοντας σαφώς τον ενάγοντα. Ενόψει των ανωτέρω είναι σαφές ότι η μαρτυρία του ενάγοντα ότι είναι ο ίδιος προσωπικά που συναλλασσόταν με την εναγομένη (επί του ζητήματος και/ή της δεύτερης υπεράσπισης που έχει προβάλει η εναγομένη αναφορικά με το κατά πόσο η ίδια είναι η ορθή εναγομένη στην παρούσα αγωγή θα επανέλθω αργότερα) έχει αποδειχθεί και τη δέχομαι ως ορθή. Συνεπώς η πρώτη θέση της εναγομένης ότι ο ενάγοντας δεν είναι το σωστό πρόσωπο για να εγείρει την παρούσα αγωγή απορρίπτεται. Η δεύτερη υπεράσπιση της εναγόμενης είναι ότι λανθασμένα η παρούσα αγωγή έχει καταχωρηθεί εναντίον της προσωπικά γιατί, πάντοτε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, κατά την συνεργασία της με τον ενάγοντα δεν συναλλασσόταν υπό την προσωπική της ιδιότητα αλλά εκ μέρους της Creation που είναι εμπορική επωνυμία που ανήκει σε ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Η μαρτυρία του ενάγοντα ήταν σαφής ότι ο ίδιος συναλλασσόταν προσωπικά με τη Χρύσω Ευθυμίου, όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά έχει αναφέρει "ήταν εκείνη ο μάστρος και είναι από το κατάστημα στο οποίο ήταν υπεύθυνη εκείνη που παραλαμβάναμε χρήματα σε μετρητά γιατί εκείνη έκανε λογαριασμό". Αυτή η θέση του ενάγοντα ενισχύεται από το γεγονός ότι όλες οι επιταγές που του είχαν δοθεί από την εναγόμενη σχετικά είναι τα τεκμήρια 10-13 έχουν εκδοθεί από τον προσωπικό λογαριασμό της εναγόμενης. Επίσης ενώ έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια 14 και 15 τα ημερολόγια που αφορούν τα έξοδα των ταμείων και των δύο καταστημάτων, αυτό στο οποίο ήταν υπεύθυνη η εναγόμενη και αυτό στο οποίο ήταν υπεύθυνος ο σύζυγος της εναγόμενης μόνο στο ημερολόγιο που διατηρούσε η εναγόμενη το οποίο είναι το τεκμήριο 14 αναγράφονται τα ποσά που πληρώνονταν στον ενάγοντα από την ίδια και μάλιστα όπου τις πληρωμές τις έκανε ο σύζυγος της, που ήταν μόνο σε δύο ή τρεις περιπτώσεις, σημείωνε ότι οι πληρωμές είχαν γίνει από το σύζυγο της. Το γεγονός ότι τα τιμολόγια και οι αποδείξεις έχουν εκδοθεί από τον ενάγοντα στο όνομα "Greation" ο ενάγοντας το έχει δικαιολογήσει αναφέροντας ότι αυτό το όνομα αναγραφόταν σε πινακίδα έξω από το κατάστημα αλλά ότι ο ίδιος είδε την εναγόμενη προσωπικά που ήξερε και συναλλασσόταν μαζί της. Η εναγομένη έχει αναφέρει στην μαρτυρία της ότι έξω από το κατάστημα υπήρχαν δύο πινακίδες η μία εκ των οποίων ανέγραφε το όνομα "Creation" ενώ στην άλλη αναγράφονται οι λέξεις discount shop, που είναι "κράχτης" για τον πελάτη. Έχει επίσης αναφέρει ότι το όνομα Creation είναι εμπορική επωνυμία που ανήκει σε ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης στην οποία μέτοχοι είναι εκείνη και ο σύζυγος της. Δεν έχει όμως προσκομιστεί στο Δικαστήριο ούτε πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών για εγγραφή της εμπορική επωνυμίας Creation ούτε της εταιρείας στην οποία κατά την μαρτυρία της εναγομένης ανήκει η εμπορική επωνυμία. Αναφέρω ότι η εμπορική επωνυμία ή ο συνεταιρισμός δεν αποτελούν νομικές οντότητες. Αναφέρω σχετικά το πιο κάτω απόσπασμα από το βιβλίο Halsbury's Laws of England. "Meaning of "partnership" and "firm". Partnership is the relation which subsists between persons carrying on a business in common with a view of profit. The word "firm" denotes the persons who constitute the partners Under English law, a partnership or firm is not a "person" or legal entity although the firm may sue in the firm name." Επίσης στην παράγραφο 79 του ίδιου συγγράμματος αναφέρεται ότι ένα πρόσωπο έχει το δικαίωμα να ενάγει συνέταιρους στο όνομα του συνεταιρισμού. Ένας συνέταιρος ο οποίος έχει ο ίδιος παραγγείλει αγαθά ή εμπορεύματα μπορεί να εναχθεί προσωπικά και μόνος του και δεν μπορεί να ισχυριστεί την ευθύνη και των άλλων συνεταίρων του για υπεράσπιση. Επίσης το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση In re Antoniou 1998 1 CLR σελίδα 1 έχει αναφέρει τα εξής. " Business name" means the name or style under which any business is carried on. "ERA Fashions" is simply a trading name or a business description; it is a business name under which the individual Nicos Antoniou was carrying on business. "ERA Fashions" is not a company registered under the Companies Act. It has no separate entity in law. We find no merit in the argument of counsel that "Nicos Antoniou trading as ERA Fashions" is a different person from Nicos Antoniou, the physical person against whom execution of the Judgment is sought in this country. Στην απόφαση AVRAAM AVRAAMIDES V. SAVVAS CHRISTODOULOU 1988 1 CLR 562 αποφασίστηκε ότι "There is no differentiation between the business name of an individual and his physical person; a business name does not constitute a separate legal entity; a judgment issued against a person trading under a business name may be enforeed against that individual." Ενόψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι και η δεύτερη υπεράσπιση της εναγομένης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία δηλαδή η εναγομένη είναι το πρόσωπο το οποίο ο ενάγοντας προσωπικά συναλλασσόταν. Πέραν της προφορικής μαρτυρίας του ενάγοντα αυτή η θέση ενισχύεται και από τα τεκμήρια 10-13 και συνεπώς ορθά η εναγόμενη προσωπικά είναι η εναγόμενη στην παρούσα αγωγή. Έρχομαι τώρα να εξετάσω την ουσιαστική υπεράσπιση της εναγομένης η οποία είναι ότι δεν οφείλει κανένα ποσό στον ενάγοντα καθότι έχει εξοφλήσει πλήρως και μάλιστα με το παραπάνω την οφειλή της. Η σαφής μαρτυρία του ενάγοντα είναι ότι συνεργαζόταν με την εναγομένη μέχρι τις 30.09.95 όπου παρέδιδε σ' αυτήν φρούτα και φθαρτά και ότι στις 10.09.95 συμφώνησαν ότι το μέχρι τότε υπόλοιπο /οφειλή της εναγομένης προς τον ίδιο ήταν ΛΚ2.313,98, σχετικό είναι το τεκμήριο
11. Όπως έχει αναφερθεί και προηγουμένως η εναγομένη δέχθηκε στη μαρτυρία της ότι κατά τις 10.09.95 όφειλε στον ενάγοντα το πιο πάνω ποσό και τούτο παρά το ότι στην υπεράσπιση της αναφέρει ότι αμφισβητεί μέρος του ποσού αυτού. Ο ενάγοντας επίσης ανέφερε ότι στα τεκμήρια 2 και 3 υπάρχουν αριθμοί τιμολογίων συγκεκριμένα στο τεκμήριο 2 τα τιμολόγια με αριθμό 2001-2008 και στο τεκμήριο 3 τα τιμολόγια με αριθμό 2251-2254 τα οποία είναι απλήρωτα. Τα τιμολόγια αυτά αν προστεθούν με το τεκμήριο 1 συμποσούνται στο ποσό των ΛΚ3.813,38 επίσης η εναγόμενη του όφειλε 68 κενά κιβώτια προς ΛΚ3,00 το ένα δηλαδή ακόμα ΛΚ204,00 και συνεπώς ολόκληρο το ποσό που του όφειλε κατά τις 30.09.95 ήταν περίπου ΛΚ4.000,
12. Έναντι του ποσού αυτού, δηλαδή του ποσού των ΛΚ4.000,00, η εναγόμενη εξέδωσε στον ενάγοντα τέσσερεις μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια 10-
13. Τις εν λόγω επιταγές ο ενάγοντας τις παρέλαβε και η εναγομένη του τις εξοφλούσε καταβάλλοντας του μετρητά σε διάφορες ημερομηνίες για τις οποίες ο ίδιος πάντοτε εξέδιδε αποδείξεις σχετικά είναι τα τεκμήρια 4-8 (16-20). Κάποια από τα ποσά τα οποία η εναγόμενη του παρέδιδε σε μετρητά έναντι των μεταχρονολογημένων και/ή απλήρωτων επιταγών πιθανόν να αναγράφονται στο τεκμήριο 14 (το ημερολόγιο εξόδων του καταστήματος που ήταν υπεύθυνη η εναγομένη) από τα οποία αναγνώρισε μόνο συγκεκριμένες καταχωρήσεις δίπλα από τις οποίες αναγνώρισε την υπογραφή του ή την υπογραφή του αδερφού του. Η θέση του ήταν ότι έναντι του υπολοίπου των ΛΚ4.000,00 η εναγομένη πλήρωσε το ποσό των ΛΚ2.465,00 ενώ ένα ποσό ύψους ΛΚ1.535,00 παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτο και είναι αυτό που αξιεί με την παρούσα αγωγή. Η θέση της εναγομένης ήταν ότι έχει εξοφλήσει όλα τα ποσά που οφείλει στον ενάγοντα προς τούτο επικαλέστηκε πέραν των αποδείξεων τεκμήρια 4-8 (16-20) τις χειρόγραφες σημειώσεις τις στο τεκμήριο 14 για τις οποίες όμως ούτε έχει αναφέρει στο Δικαστήριο συνολικά ποιου ύψους είναι ήταν μάλιστα η θέση της ότι η ίδια δεν γνωρίζει πόσα χρήματα έχει πληρώσει στον ενάγοντα αλλά ο λογιστής της την είχε διαβεβαιώσει ότι έχει υπερκαλύψει την οφειλή της, ενώ την ίδια στιγμή παραδέχτηκε ότι πλήρωσε στον ενάγοντα απλήρωτη επιταγή, σχετικό είναι το τεκμήριο 10, ενώ γνώριζε ότι δεν υφίσταται οφειλή δική της επειδή φοβήθηκε τις επιπτώσεις που μπορεί να είχε από την διαδικασία που είχε επιλέξει ο ενάγοντας που ήταν ιδιωτική ποινική. Ήταν επίσης η θέση της ότι ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα το ποσό των ΛΚ4.000,00 που αναγράφεται στα τεκμήρια 4-8 (16-20) και ότι παρόλο που παρέλαβε τις εν λόγω αποδείξεις χωρίς ουδέποτε να προβάλλει οποιαδήποτε διαμαρτυρία και ότι παραλάμβανε τις αποδείξεις αυτές και δέχεται μόνο τα ποσά τα οποία αναφέρονται ότι παρέδιδε στον ενάγοντα. Η θέση της εναγομένης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο ενάγοντας έχει με την προφορική του μαρτυρία και με τα τεκμήρια που έχει καταθέσει δικαιολογήσει πλήρως το ποσό το οποίο διεκδικεί με την αγωγή αυτή καθώς και τον τρόπο τον οποίο έχει γίνει η αποπληρωμή του ποσού των ΛΚ2.465,00 από την εναγομένη. Αντίθετα η θέση της εναγομένης ότι έχει εξοφλήσει παραμένει μετέωρη αφού δεν ήταν σε θέση να φέρει στο Δικαστήριο το συνολικό ποσό που έχει πληρώσει στον ενάγοντα. Η θέση ότι της είχε αναφέρει ο λογιστής της ότι έχει εξοφλήσει δεν είναι αρκετή για να καταρρίψει την αξίωση του ενάγοντα. Περαιτέρω όπως έχω αναφέρει ήδη στο τεκμήριο 14 υπάρχουν καταχωρήσεις της εναγομένης για πληρωμές που κατά τον δικό της ισχυρισμό έγιναν από την ίδια στον ενάγοντα και/ή τον αδερφό του. Ο ενάγοντας όμως έχει αναφέρει ότι μόνο συγκεκριμένες καταχωρήσεις αποδέχεται και έχει εξηγήσει ότι τα χρήματα αυτά δόθηκαν έναντι των μεταχρονολογημένων και/ή απλήρωτων επιταγών που του είχε παραδώσει η εναγόμενη. Η θέση του είναι σαφής και δικαιολογημένη. Οι ισχυρισμοί της εναγόμενης παραμένουν μετέωροι και δεν υποστηρίζονται από τα ενώπιον μου τεκμήρια. Ενόψει των ανωτέρω ο ενάγοντας έχει αποδείξει την αξίωση του εναντίον της εναγομένης για το ποσό των ΛΚ1.535,
14. Παραμένει προς εξέταση η θέση της εναγομένης ότι δεν της έχει ζητηθεί ουδέποτε από τον ενάγοντα ούτε από το δικηγόρο να πληρώσει το αξιούμενο ποσό πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, θέση την οποία ο ενάγοντας έχει δεχθεί όσον αφορά τον ίδιο ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο δικηγόρος του της έχει αποστείλει οποιαδήποτε επιστολή αλλά από τα ενώπιον μου τεκμήρια δεν φαίνεται να έχει γίνει κάτι τέτοιο. Παρόλο που το πιο πάνω επιχείρημα που έχει προβληθεί από το συνήγορο της αιτήτριας ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου όπως φαίνεται πιο πάνω είναι μόνο ακαδημαϊκής σημασίας είναι αρκετό να αναφέρω ότι η παρούσα υπόθεση που αφορά υπόλοιπο λογαριασμού έναντι τιμολογίου δεν είναι από τις περιπτώσεις που χρειάζεται η αξίωση της απαίτησης από τον ενάγοντα προς τον προτιθέμενο εναγόμενο για να δημιουργηθεί αγώγιμο δικαίωμα. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των ΛΚ1.535,00 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................................................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο