Τασούλας Γεωργίου Παναγή ν. Marketrends Insurance Ltd, Αρ.Αγ.: 1616/04, 28 Ιανουαρίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγ.: 1616/04 Μεταξύ:- Τασούλας Γεωργίου Παναγή, εκ Δρομολαξιάς Ενάγουσας -και- Marketrends Insurance Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγομένων 28 Ιανουαρίου 2005 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα -αιτήτρια: κ.Μ. Δειλινός Για τους εναγομένους, καθ΄ων η αίτηση: κ.Λ. Διομήδους Α Π Ο Φ Α Σ Η Ακολουθησάσης της επίδοσης του κλητήριου εντάλματος με την έκθεση απαίτησης αποτυπωμένη στο πίσω μέρος του, η εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης, άνευ οποιασδήποτε επιφυλάξεως. Μετά από αυτό η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση απόφασης εναντίον της εναγομένης συνοπτικώς δυνάμει της Δ.18 Κ1(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών,. Η εναγομένη πρόβαλε ένσταση και ζητά την απόρριψη της αίτησης για τους λόγους που αναφέρονται στη σχετική ειδοποίηση. Η διαδικασία της συνοπτικής απόφασης χαρακτηρίζεται από την απουσία της ανάγκης για διεξαγωγή πλήρους δίκης προς διαπίστωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Μάλιστα από την πλευρά του ενάγοντα δεν απαιτείται καν η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη των ισχυρισμών στην έκθεση απαιτήσεως του. Ενώ από την πλευρά του εναγομένου η προσφερόμενη μαρτυρία συνήθως περιορίζεται στο ελάχιστο που είναι αναγκαίο για να καταδειχθεί η ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην αγωγή. Επομένως, έχει χαρακτηριστεί και είναι, υπό την πιο πάνω άποψη, εξαιρετική. Η ενάγουσα ήγειρε την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης εταιρείας υπό την ιδιότητα της ως ασφαλιστή ο οποίος έχει υποχρέωση με βάση τον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμο 96(Ι)/2000 να ικανοποιήσει δικαστική απόφαση η οποία εκδόθηκε υπέρ της ενάγουσας και εναντίον ασφαλισμένου από αυτόν προσώπου δυνάμει των προνοιών του προαναφερθέντος Νόμου. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως, στις 9.1.2004 η ενάγουσα εξασφάλισε απόφαση, η οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου, στην αγωγή 424/2002 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας την οποία είχε κινήσει εναντίον κάποιας Βασούλας Παναγή Προδρόμου. Αφορούσε τροχαίο δυστύχημα το οποίο συνέβηκε στις 11.11.2001 και στο οποίο η ενάγουσα υπέστη σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές. Κατά τον πιο πάνω ουσιώδη χρόνο η εναγόμενη στην αγωγή 424/2002 φέρεται να εκαλείπτετο από ασφαλιστήριο έγγραφο το οποίο είχε εκδοθεί από την εναγόμενη εταιρεία. Η τελευταία πληροφορήθηκε δεόντως για την έγερση της πιο πάνω αγωγής σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 15
(1)(α) του Νόμου 96(Ι)/
- Ακολούθως, μετά την παρέλευση της περιόδου αναστολής, που είχε δοθεί σε σχέση με την πιο πάνω απόφαση, η εναγόμενη εταιρεία κλήθηκε να προβεί σε ικανοποίηση της πλην όμως αυτή παρέλειψε να συμμορφωθεί. Η παράλειψη της αυτή αποτελεί καλήν αιτία γι΄ αυτό και την επικαλείται η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή. Η ενάγουσα ως το πρόσωπο το οποίο γνωρίζει τα πιο πάνω γεγονότα προβαίνει στην ένορκη δήλωση της η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση, σε επαλήθευση της πιο πάνω αιτίας αγωγής και της απαίτησης. Πρόσθετα, δηλώνει ότι αληθώς πιστεύει πως η εναγόμενη εταιρεία στερείται υπεράσπισης. Τα ανωτέρω αποτελούν μέρος των προϋποθέσεων τις οποίες θέτει η Δ.18 Κ1(α) και πρέπει να ικανοποιηθούν ώστε να είναι δυνατή η έκδοση συνοπτικής απόφασης. Συνάδουν δε πλήρως με αυτές. Ο ίδιος κανονισμός προνοεί επίσης ότι αίτηση για συνοπτική απόφαση θα πρέπει να υποβάλλεται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η αγωγή καταχωρείται σε κλητήριο ένταλμα το οποίο είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 Κ
- Η φύση στην προκειμένη περίπτωση της αιτίας αγωγής και της απαίτησης της ενάγουσας επιτρέπουν την οπισθογράφηση της επί του κλητηρίου εντάλματος δυνάμει της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας εφόσον αφορά σε χρέος και μάλιστα χρέος το οποίο προέκυψε από δικαστική απόφαση. Όμως, προφανώς εκ παραδρομής η έκθεση απαιτήσεως οπισθογραφήθηκε σε κλητήριο ένταλμα το οποίο προβλέπεται από τη Δ.2 Κ1 και το οποίο χρησιμοποιείται στην περίπτωση έναρξης της αγωγής με γενική οπισθογράφηση. Σαφώς, πρόκειται για μια απλή παρατυπία από την οποία δεν προηγήθηκε οποιαδήποτε αδικία στην εναγομένη εταιρεία ενώ με την καταχώρηση του συγκεκριμένου κλητηρίου η διαδικασία ακολούθησε την πορεία της με την καταχώρηση από την τελευταία σημειώματος εμφανίσεως άνευ οποιασδήποτε επιφυλάξεως. (βλ. Protopapas v. Vassiliou (1959-60) 24 CLR 132). Προφανώς δεν είχε γίνει ευθύς εξαρχής αντιληπτός ο τύπος του κλητηρίου που είχε χρησιμοποιηθεί ενώ από την έκθεση απαιτήσεως η οποία ήταν οπισθογραφημένη σ΄ αυτό αναγνωρίστηκε η φύση της αιτίας αγωγής και της αξίωσης της ενάγουσας εναντίον της εναγομένης εταιρείας. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός που θέλει να εξυπηρετήσει η απαίτηση στην Δ.18 Κ1(α) σύμφωνα με την οποία το κλητήριο θα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο. Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε και επομένως πληρώθηκε η σχετική προϋπόθεση. Όταν αρχικά καταχωρήθηκε η αγωγή στρεφόταν εναντίον της εναγομένης εταιρείας υπό άλλη ονομασία. Όταν αργότερα ο δικηγόρος της ενάγουσας πληροφορήθηκε ότι η ενάγουσα είχε μετονομαστεί και έλαβε την παρούσα ονομασία προέβη σε αίτηση για αλλαγή του τίτλου της αγωγής το οποίο επιτεύχθηκε με σχετικό διάταγμα του δικαστηρίου. Ως εκ τούτου καταχωρήθηκε νέο κλητήριο ένταλμα στο οποίο η εναγομένη εταιρεία αναφέρεται με τη νέα της ονομασία. Δεν καταχωρήθηκε όμως και νέα αίτηση για συνοπτική απόφαση στην οποία να φαίνεται η πιο πάνω αλλαγή. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη η εναγομένη εταιρεία εγκατέλειψε την ένσταση της ότι η αγωγή είχε καταχωρηθεί εναντίον ανύπαρκτου προσώπου. Άλλωστε ήταν αβάσιμη, εν πάση περιπτώσει, αφού σύμφωνα με το άρθρο 19
(4)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 η αλλαγή του ονόματος μιας εταιρείας δεν καθιστά αναποτελεσματική δικαστική διαδικασία η οποία εκκρεμεί εναντίον της και μπορεί να προχωρήσει υπό τη νέα ονομασία της εταιρείας. Όμως, ο συνήγορος της εναγομένης εταιρείας εισηγήθηκε κατά την αγόρευση του ότι μετά την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής θα έπρεπε και η εκκρεμούσα αίτηση για συνοπτική απόφαση να καταχωρηθεί εκ νέου φέροντας το νέο τίτλο. Και εφόσον δεν έγινε αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Η πιο πάνω εισήγηση του συνηγόρου δεν ευσταθεί. Η απάντηση σ΄ αυτή βρίσκεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Έλληνας ν. Χριστοδούλου
(1993)1 ΑΑΔ 485, στη σελ.488. "Ποίος είναι ο τίτλος της αγωγής; η απάντηση είναι, εκείνος τον οποίο φέρει η αγωγή περιλαμβανομένης και κάθε τροποποίησης του. Η Δ.9 διέπει την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής περιλαμβανομένης και της αντικατάστασης εναγομένου (ο οποίος αποβιώνει) με το διαχειριστή της περιουσίας του. Μετά την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής η αντιδικία συνεχίζεται μεταξύ του ενάγοντος και εναγομένου ωσάν ο νέος εναγόμενος να ήταν εξαρχής ο εναγόμενος (Δ.9 Θ11). Επιβάλλεται όμως η επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος στον νέο εναγόμενο. Οποτεδήποτε τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής με την προσθήκη, αντικατάσταση ή υποκατάσταση διαδίκων όλα τα "έγγραφα" (documents) τα οποία υποβάλλονται μεταγενέστερα πρέπει να τιτλοφορούνται με τον αρχικό καθώς και τον τροποποιημένο τίτλο της αγωγής (Δ.63 Θ2). Με την τροποποίηση του τίτλου μεταβάλλεται το πλαίσιο της αγωγής και επαναπροσδιορίζονται οι αντίδικοι. Ο όρος "έγγραφα" περιλαμβάνει κάθε ένδικο μέσο καθώς και κάθε έγγραφο το οποίο καταχωρείται στο πλαίσιο της διαδικασίας όπως ένορκες δηλώσεις και ειδοποιήσεις." Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε αργότερα στη Ferro Fashions Limited v. Fashion Box S.R.L
(1999)1 ΑΑΔ 1805. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκαν συναφώς, στη σελ. 1809, και τα εξής: "Με την τροποποίηση του τίτλου τροποποιείται το κλητήριο ένταλμα και όλα τα μεταγενέστερα διαβήματα που έχουν ήδη καταχωρηθεί. Ασφαλώς και δεν απαιτείται αίτηση για τροποποίηση όλων των διαβημάτων και εγγράφων που βρίσκονται καταχωρημένα, γιατί έτσι θα καταλήγαμε σε παράλογα αποτελέσματα. Εκείνο που απαιτείται από τη νομολογία είναι η καταχώρηση του τροποποιηθέντος δικογράφου, ούτως ώστε ο φάκελος της δικογραφίας να τηρείται ορθά." Τελικώς, οι πιο πάνω δυο ενστάσεις ήσαν και οι μοναδικές που προωθήθηκαν από το συνήγορο της εναγομένης εταιρείας κατά την αγόρευση του. Βέβαια εξετάζοντας την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση δεν διαπιστώνεται να αποκαλύπτεται σ΄ αυτή οποιαδήποτε υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής. Επιπλέον δεν αποκαλύπτονται σ΄ αυτή οποιαδήποτε γεγονότα με βάση τα οποία θα δικαιολογείτο να επιτραπεί στην εναγομένη εταιρεία να καταχωρήσει υπεράσπιση. Επισημαίνεται ότι ούτε και η αναφορά περί αφαίρεσης από την εναγόμενη εταιρεία της άδειας της να διεξαγάγει ασφαλιστικές εργασίες προωθήθηκε στην παρούσα διαδικασία και εν πάση περιπτώσει, το γεγονός αυτό δεν παραμερίζει την υποχρέωση της να ικανοποιήσει απόφαση εναντίον ασφαλισμένου από αυτή προσώπου με βάση την προαναφερθείσα νομοθεσία. (βλ. τα άρθρο 45
(2), 52
(1)και 65
(1)του περί Ασκήσεως Ασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμου 35(Ι)/2002 είναι σχετικά). Εν όψει όλων των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης εταιρείας ως η απαίτηση πλέον έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής. (Υπ.) ........ Γ. Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο