Ανδρέα Χρυσοστόμου Φιλή ν. Πέτρου Αρέστη, Αρ. Αγωγής: 581/04, 30 Μαρτίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πασχαλίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 581/04 Μεταξύ: Ανδρέα Χρυσοστόμου Φιλή Ενάγοντα - και - Πέτρου Αρέστη Εναγομένου Ημερομηνία: 30 Μαρτίου
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Θ. Θωμά. Για Εναγόμενους: κα Γ. Ζαχαρίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην παρούσα υπόθεση, τα γεγονότα είναι απλά και στην συντριπτική τους πλειοψηφία, όπως προκύπτει από τα αντίστοιχα δικόγραφα και την ενώπιον μου μαρτυρία, είτε παραδεκτά ή δεν αμφισβητούνται. Τα συνοψίζω. Στις 18.1.04 ο ενάγοντας, αγόρασε, σε δημόσιο πλειστηριασμό που έγινε στα πλαίσια σχετικού διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, που εκδόθηκε στις αγωγές 2375/96 και 982/96, την διώροφη κατοικία που είναι κτισμένη στο τεμάχιο 432 Φ/Σχ.40/64 W 2, με αρ. εγγραφής 8/548, οδός Χλόης αρ.6, ενορία Αγίου Νικολάου, στη Λάρνακα (το ακίνητο), για την οποία εξασφάλισε και σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας ημερ. 13.2.
- Προηγούμενος ιδιοκτήτης του ακινήτου ήταν ο εναγόμενος, ο οποίος είχε και την κατοχή του ακινήτου, γεγονότα τα οποία περιήλθαν σε γνώση του ενάγοντα κατά το χρόνο αγοράς του ακινήτου. Ο εναγόμενος ήταν παρών κατά τη δημοπρασία και έλαβε προσωπική γνώση για το γεγονός της αγοράς του ακινήτου από τον ενάγοντα. Συνιστά κοινό και για τις δύο πλευρές έδαφος ότι, στις 18.1.04, ο ενάγοντας επέτρεψε στον εναγόμενο, χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα, να συνεχίσει να διαμένει στο ακίνητο. Συνιστά επίσης κοινό, και για τις δύο πλευρές, έδαφος ότι το ακίνητο εξακολουθεί να βρίσκεται στην κατοχή του εναγόμενου. Κοινό και για τις δύο πλευρές έδαφος συνιστά και το γεγονός ότι μετά την έγερση της αγωγής και συγκεκριμένα στις 26.5.04, οι δικηγόροι του ενάγοντα απέστειλαν στον εναγόμενο επιστολή, στην οποία απάντησαν με δική τους επιστολή ημερομηνίας 16.6.04, οι δικηγόροι του εναγόμενου. Με την εν λόγω επιστολή τους οι δικηγόροι του ενάγοντα πληροφορούν τον εναγόμενο ότι η άδεια παραμονής του ιδίου και της οικογένειας του στο ακίνητο έχει εκπνεύσει, «καταγγέλλουν» την εν λόγω άδεια και δίνουν στον εναγόμενο προθεσμία 21 ημερών να εγκαταλείψει το ακίνητο και να παραδώσει την κατοχή του στον ενάγοντα. Με τη δική τους επιστολή, οι δικηγόροι του εναγόμενου απορρίπτουν βασικά το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων του ενάγοντα και πληροφορούν τους τελευταίους ότι πρόθεση του πελάτη τους είναι να παραμείνει στο ακίνητο μέχρι την αποπεράτωση της οικίας την οποία αγόρασε. Στις οποιεσδήποτε νομικές συνέπειες, οι εν λόγω επιστολές ενδεχομένως να έχουν για την υπόθεση οποιουδήποτε από τους διαδίκους, θα αναφερθώ, σε περίπτωση βέβαια που θα το απαιτήσουν οι ανάγκες της παρούσας απόφασης, σε κατοπινό στάδιο. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 24.2.
- Πέραν της διαφοράς των διαδίκων που άπτεται του ζητήματος των αποζημιώσεων που ο ενάγοντας αξιώνει, η βασική διαφορά των διαδίκων εστιάζεται, ουσιαστικά, στο κατά πόσο ο εναγόμενος συνεχίζει να κατέχει το ακίνητο με τη συγκατάθεση του ενάγοντα ή κάτω από περιστάσεις που καθιστούν την κατοχή, παράνομη επέμβαση. Σύμφωνα με την εκδοχή του εναγόμενου, όπως αυτή προκύπτει από το δικόγραφο του και την ένορκη μαρτυρία του, αυτός κατέχει το ακίνητο με την άδεια του ενάγοντα, άδεια η οποία ουδέποτε έχει ανακληθεί. Συγκεκριμένα ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι στις 18.1.04 ο ενάγοντας του έδωσε την άδεια να συνεχίσει να διαμένει στο ακίνητο μαζί με την οικογένεια του, μέχρι να εξεύρει άλλο σπίτι, πράγμα το οποίο, παρά τις προσπάθειες του δεν κατέστη ακόμα δυνατό. ΄Εκτοτε ο ενάγοντας ουδέποτε του ζήτησε να εγκαταλείψει το ακίνητο. Σύμφωνα με την εκδοχή του ενάγοντα, ναι μεν στις 18.1.04 έδωσε τη συγκατάθεση του για να συνεχίσει ο εναγόμενος να διαμένει στο ακίνητο, όμως, η συγκατάθεση του ήταν για «μια - δυο βδομάδες» μόνο, και αυτό για να δοθεί στον εναγόμενο χρόνος να βρει άλλο σπίτι. Παρά το γεγονός ότι ο ενάγοντας, μετά το πέρας της περιόδου των δύο εβδομάδων, πληροφόρησε τον εναγόμενο ότι επιθυμεί να έχει την κατοχή του ακινήτου και του ζήτησε επανειλημμένα να το εγκαταλείψει, ο τελευταίος αρνείται να το πράξει. Σ΄ αυτό το στάδιο θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω, έστω και αν το θέμα δεν έχει απασχολήσει τους δύο συνηγόρους, πως παρόλο ότι δεν αναφέρεται ρητά στην έκθεση απαίτησης ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο ο ενάγοντας ανακάλεσε, όπως ισχυρίστηκε την άδεια, εντούτοις τα γεγονότα που αναφέρονται εκεί είναι επαρκή για να καλύψουν την περίπτωση δικογραφικά. Επισημαίνω επί του προκειμένου, ότι στην έκθεση απαίτησης γίνεται ρητή αναφορά σε «επανειλημμένες οχλήσεις και προτροπές» του ενάγοντα προς τον εναγόμενο να εγκαταλείψει το ακίνητο, όπως και ότι ο εναγόμενος δεν έχει ζητήσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Τόσο ο ενάγοντας όσο και ο εναγόμενος κατάθεσαν ενόρκως. Πρόσθετα, για τον ενάγοντα κατέθεσε επίσης ο Δημητράκης Γεωργίου, κτηματομεσίτης από τη Λάρνακα. Στο παρόν στάδιο θα ασχοληθώ με τη μαρτυρία των δύο διαδίκων, αφήνοντας την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.2, ο οποίος σημειώνω κλήθηκε να καταθέσει αποκλειστικά σαν εμπειρογνώμονας, σε κατοπινό στάδιο. Εξέτασα τη μαρτυρία τόσο του ενάγοντα όσο και του εναγόμενου με μεγάλη προσοχή και τους παρακολούθησα ενώ κατέθεταν. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία στο μυαλό μου ότι ο ενάγοντας κατέθεσε την αλήθεια. Ανεξάρτητα από την καλή εντύπωση που αυτός μου έκαμε σαν μάρτυρας, η εκδοχή του και γενικά η μαρτυρία του και θετική και πειστική ήταν. Σε αντίθεση με τον ενάγοντα, ο εναγόμενος μου έκαμε άσχημη εντύπωση. Ο τελευταίος, έφθασε μέχρι του σημείου να ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας, ο οποίος ένα μήνα περίπου μετά την αγορά του ακινήτου καταχώρησε εναντίον του την παρούσα αγωγή επιδιώκοντας την έξωση του από το ακίνητο και την ανάκτηση κατοχής του ακινήτου, έκτοτε, δεν έχει, στην ουσία, επιδείξει οποιοδήποτε ενδιαφέρον είτε για τις συνέπειες της συνέχισης της παραμονής του στο ακίνητο είτε για την κατάσταση του ακινήτου, αφήνοντας ουσιαστικά το όλο θέμα αποκλειστικά στην επιλογή του και γιατί όχι στην τύχη. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο εναγόμενος δεν κατέθεσε την αλήθεια. Σαν αποτέλεσμα δέχομαι τη μαρτυρία του ενάγοντα και απορρίπτω αυτή του εναγόμενου. ΄Όπως έχω ήδη επισημάνει, το συντριπτικό μέρος των γεγονότων στην υπό κρίση υπόθεση, είτε είναι παραδεκτά είτε δεν αμφισβητούνται. Τα εν λόγω γεγονότα έχω ήδη συνοψίσει στα αρχικά στάδια της απόφασης μου. (Βλέπε παρ. 2 πιο πάνω). Αναφορικά με τα εν λόγω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Πρόσθετα, και σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας των διαδίκων κάμνω και τα πιο κάτω ευρήματα. Η άδεια την οποία ο ενάγοντας έδωσε στον εναγόμενο στις 18.1.04, ήταν απλή άδεια χρήσης του ακινήτου (a bare or gratuitious license), για καθορισμένη περίοδο και συγκεκριμένα για περίοδο ουχί μεγαλύτερη των δύο εβδομάδων, δόθηκε δε με σκοπό να παρασχεθεί στον εναγόμενο χρόνος εξεύρεσης νέας κατοικίας. Με την εν λόγω άδεια κανένα δικαίωμα επί της γης (estate in land) δεν παραχωρείτο στον εναγόμενο ή δημιουργείτο προς όφελος του. Δοθέντος ότι η άδεια που χορηγήθηκε στον εναγόμενο ήταν απλή άδεια χρήσης του ακινήτου, χωρίς τη δημιουργία οποιουδήποτε δικαιώματος επί της γης, και επειδή αυτό, ουσιαστικά, δεν έχει αποτελέσει θέμα διαφωνίας ούτε και αντικείμενο αντιπαράθεσης, θεωρώ περιττό να ασχοληθώ με τις διαφορές στην Αγγλική και Κυπριακή νομοθεσία αναφορικά με το θέμα δημιουργίας δικαιώματος επί της γης (estate in land), γιατί κατά τη γνώμη μου και στην Αγγλία η άδεια, με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα, δεν θα δημιουργούσε τίποτε άλλο από απλή άδεια χρήσης του ακινήτου (bare or gratuitous license). Μετά το πέρας της περιόδου των δύο εβδομάδων, και αφού στο μεταξύ το ακίνητο είχε μεταβιβαστεί στο όνομα του ενάγοντα, ο ενάγοντας, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον εναγόμενο, ο οποίος συνέχιζε να διαμένει στο ακίνητο με την οικογένεια του, αφού επεσήμανε στον τελευταίο ότι η περίοδος των δύο εβδομάδων έχει εκπνεύσει, του ζήτησε να εγκαταλείψει το ακίνητο, πράγμα, όμως, που ο εναγόμενος δεν έπραξε. Ακολούθησαν και άλλες τηλεφωνικές επικοινωνίες του ενάγοντα με τον εναγόμενο, παρόμοιου με την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία, ουσιαστικά, περιεχομένου χωρίς, όμως, θετική, εκ μέρους του εναγομένου ανταπόκριση, με αποτέλεσμα ο ενάγοντας να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή. Στρέφομαι, τώρα, να εξετάσω, κατά πόσο, στον ενάγοντα παρήχετο δικαίωμα ανάκλησης της άδειας χρήσης του ακινήτου από τον εναγόμενο, την οποία, υπενθυμίζω, έδωσε στον τελευταίο ο ενάγοντας στις 18.1.04, και σε περίπτωση που η απάντηση στο εν λόγω ερώτημα είναι καταφατική, κατά πόσο η εν λόγω άδεια έχει ανακληθεί δεόντως. Θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω ότι, επί του τελευταίου, οι απόψεις των δύο πλευρών διίστανται. Συγκεκριμένα, η κα Ζαχαρίου υπεστήριξε ότι, έστω και αν οι θέσεις του ενάγοντα γίνουν δεκτές, η επίμαχη άδεια, ουδέποτε ανεκλήθη δεόντως. Η επίμαχη άδεια μπορούσε να ανακληθεί, σύμφωνα με την κα Ζαχαρίου, μόνο με γραπτή ειδοποίηση και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τέτοια ειδοποίηση δεν έχει δοθεί. Τις αντίθετες απόψεις υπεστήριξε ο κ.Θωμά. Στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts 14h ;έκδ., παρ. 1345, σελ. 780, διαβάζουμε και τα εξής σχετικά: (H μετάφραση είναι του Δικαστηρίου): «Ο αδειούχος ο οποίος παραμένει επί του ακινήτου μετά που εκπνέει η άδεια του ή η άδεια του έχει δεόντως ανακληθεί, επεμβαίνει παράνομα (he is a trespasser). Δικαιούται, όμως, λογικού χρόνου εντός του οποίου να εγκαταλείψει το ακίνητο και να μετακινήσει τα πράγματα του και μέχρι την εκπνοή του εν λόγω χρόνου δεν μπορεί να εμποδιστεί από του να εισέρχεται στο ακίνητο με σκοπό να μετακινήσει τα πράγματα του. Στην ειδοποίηση ανάκλησης της άδειας, ο παρέχων την άδεια, δεν υποχρεούται, εκτός αν διαφορετικά δεσμεύεται συμβατικά, να καθορίσει το χρόνο εντός του οποίου ο αδειούχος οφείλει να εγκαταλείψει το ακίνητο και να μετακινήσει τα πράγματα του». Στην παρ. 1347, σελ. 781 του ιδίου συγγράμματος, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε επίσης και τα πιο κάτω (Η μετάφραση είναι του Δικαστηρίου): «Η άδεια που παρέχεται δωρεάν (gratuitous license) μπορεί να ανακληθεί με ειδοποίηση που δίδεται σε οποιοδήποτε χρόνο, έτσι ώστε στην περίπτωση που ο αδειούχος παραμείνει επί του ακινήτου μετά την ανάκληση της, αυτός να επεμβαίνει παράνομα (he is a trespasser).» Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Aγγελίδης και Φιλίππου Λτδ. ν. Σπύρου Κολοκασίδη Εστέϊτς Λτδ. [1991] 1 A.A.Δ. σελ. 327, όπως και στο σύγγραμμα Winfield on Tort 8η έκδ. σελ. 342 -
- Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγοντας, σε τηλεφωνική επικοινωνία, την οποία είχε, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, με τον εναγόμενο μετά την εκπνοή της περιόδου των δύο εβδομάδων, αφού επεσήμανε στον τελευταίο ότι η περίοδος των δύο εβδομάδων έχει λήξει, του ζήτησε όπως εγκαταλείψει το ακίνητο, ο εναγόμενος, όμως, σύμφωνα πάντα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, αρνήθηκε να το πράξει και συνέχισε να διαμένει στο ακίνητο και μετά την εκπνοή της εν λόγω περιόδου. Υπό τις περιστάσεις, βρίσκω ότι ο ενάγοντας είχε το δικαίωμα ανάκλησης της παραχωρηθείσας άδειας και τα όσα ανέφερε στον εναγόμενο στα πλαίσια της εν λόγω τηλεφωνικής τους συνομιλίας, αποτελούσαν τέτοια ανάκληση. Βρίσκω επίσης, ότι η συνέχιση της κατοχής του ακινήτου από τον εναγόμενο μετά την ανάκληση της άδειας, συνιστά παράνομη επέμβαση. Δεν μου έχει διαφύγει, βέβαια, ότι η κα Ζαχαρίου είχε, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω, υποστηρίξει ότι η επίμαχη άδεια δεν μπορούσε να ανακληθεί παρά μόνο με γραπτή ειδοποίηση. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Τόσο στα συγγράμματα Clerk & Lindsell on Torts (πιο πάνω), και Winfield on Tort 8η έκδ., σελ. 342, κάτω από την επικεφαλίδα "Revocation", όσο και στη σχετική νομολογία, περιλαμβανομένης και αυτής στην οποία τα εν λόγω συγγράμματα παραπέμπουν, ενώ γίνεται εκτενής αναφορά στον όρο "Notice" σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα, δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ της συγκεκριμένης θέσης της κας Ζαχαρίου. Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος, πουθενά δεν έχω εντοπίσει κάτι τέτοιο. Ακόμα και αν η επίμαχη άδεια δεν είχε ανακληθεί δεόντως ή καθόλου και πάλι το εύρημα μου, σύμφωνα με το οποίο, η συνέχιση της κατοχής του ακινήτου από τον εναγόμενο και μετά την εκπνοή της περιόδου των δύο εβδομάδων συνιστά παράνομη επέμβαση, δεν θα διαφοροποιείτο. Εφόσον όταν λήξει ο χρόνος διάρκειας άδειας εισόδου ή παραμονής σε ακίνητη περιουσία, η νόμιμη παρουσία του αδειούχου στην περιουσία μετατρέπεται, σύμφωνα με την κρατούσα γνώμη, σε παράνομη επέμβαση (βλ. παρ. 1345 του συγγράμματος Clerk & Lindsell, πιο πάνω και Αστικά Αδικήματα, Τόμος 1, σελ.130 υπό Π.Αρτέμη και Γ.Ερωτοκρίτου), στην προκειμένη περίπτωση, δοθέντος ότι η άδεια χρήσης ήταν για καθορισμένο χρόνο, δεν ήταν αναγκαίο, για να μετατραπεί η νόμιμη παρουσία του εναγόμενου στο ακίνητο σε παράνομη επέμβαση, να είχε προηγηθεί ειδοποίηση ανάκλησης της άδειας, μετά την εκπνοή των δύο εβδομάδων. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου και ιδιαίτερα του ευρήματος μου, σύμφωνα με το οποίο η άδεια μπορούσε να ανακληθεί και όντως ανακλήθηκε προφορικά, η οποιαδήποτε συζήτηση ως προς το κατά πόσο η επιστολή του ενάγοντα, Τεκμ.1, η οποία υπενθυμίζω στάληκε στον εναγόμενο μετά την έγερση της αγωγής, μπορούσε να έχει αναδρομική ισχύ και συνεπώς να υποκαταστήσει τη γραπτή ειδοποίηση που, σύμφωνα με την κα Ζαχαρίου, απαιτείτο για ανάκληση της άδειας, όπως και ως προς τις πιθανές συνέπειες που η εν λόγω επιστολή ενδεχομένως να είχε για την υπόθεση του ενάγοντα, καθίσταται καθαρά ακαδημαϊκή. Είναι αλήθεια ότι ο εναγόμενος, μετά την εκπνοή των δύο εβδομάδων και την ανάκληση της επίμαχης άδειας, δικαιούταν λογικού χρόνου εντός του οποίου να εγκαταλείψει το ακίνητο και να μεταφέρει τα πράγματα του. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο εναγόμενος όχι μόνο αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ακίνητο αλλά συνεχίζει εδώ και 15 περίπου μήνες να διαμένει σε αυτό μαζί με την οικογένεια του. Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι, υπό τις περιστάσεις, ο εναγόμενος είχε στη διάθεση του και επί τούτου κάμνω ανάλογο εύρημα, λογικό χρόνο για να εγκαταλείψει το ακίνητο και να μεταφέρει τα πράγματα του, πράγμα όμως που δεν έπραξε. Στρέφομαι τώρα στο θέμα των αποζημιώσεων. Είναι αναγνωρισμένο ότι η παράνομη επέμβαση συνιστά αδικοπραγία αγώγιμη, per se, δηλαδή δεν απαιτείται όπως αποδειχθεί οποιαδήποτε ζημιά. Επίσης αποτελεί καθιερωμένη αρχή ότι ελλείψει αποδείξεως ειδικής ζημιάς (το βάρος αποδείξεως της οποίας είναι, βέβαια, στον ενάγοντα), ο ενάγοντας δεν δικαιούται παρά μόνο σε ονομαστικές αποζημιώσεις (nominal damages), (Armstrong v. Sheppard & Short Ltd. [1959] 2 All E.R. 651 (C.A.), Kakoullou v. Kakoulli [1985] 1 C.L.R. 355, Παπακόκκινου ν. Θεοδοσίου [1991] 1 Α.Α.Δ. σελ. 379). Σε περίπτωση, όμως, που αποδεικνύεται συγκεκριμένη ζημιά στον ενάγοντα σαν αποτέλεσμα της επέμβασης, το Δικαστήριο επιδικάζει ουσιαστικές αποζημιώσεις (δεν ασχολούμαι στο πλαίσιο αυτό με τις τιμωρητικές αποζημιώσεις - exemplary damages). Ο συνηθισμένος τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων για παράνομη επέμβαση είναι με βάση την ενοικιαστική αξία της γης επί της οποίας έγινε η επέμβαση, (βλ. Παπακόκκινου ν. Κάνθερ [1982] 1 C.L.R. σελ. 65, Αdrian Holdings Ltd. v. Κυπριακή Δημοκρατία [1998] 1 A.A.Δ. 1836). Μπορούν επίσης να δοθούν αποζημιώσεις, λαμβάνοντας υπόψη κατά πόσο έχει επέλθει, λόγω της επέμβασης ή κατοχής του ακινήτου, μόνιμη ή προσωρινή βλάβη σε αυτό. Αν η ιδιοκτησία της γης παραμένει στον ιδιοκτήτη τότε αυτός αποζημιώνεται για τη βλάβη που απορρέει από τη μείωση, όπως για την απώλεια κερδών ή για την απώλεια της χρήσης (βλ. Ogus "The Law of Damages" σελ. 162 - 167). Στην παρούσα υπόθεση ο ενάγοντας αξιώνει «τα απολεσθέντα ενοίκια που έπρεπε να καταβάλει ο εναγόμενος στον ενάγοντα από τις 18.1.04 μέχρι σήμερα», (παρ. 6 της ΄Εκθεσης Απαίτησης), όπως και «αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, κατοχή», χωρίς, όμως, να παρέχονται λεπτομέρειες ή με οποιοδήποτε τρόπο να εξειδικεύονται οι συγκεκριμένες αξιώσεις. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, ούτε καν το ύψος του ποσού που αξιώνεται είτε με τη μορφή απολεσθέντων ενοικίων, είτε με άλλη μορφή, δεν καθορίζεται. ΄Εχει κατ΄ επανάληψη λεχθεί ότι οι ειδικές αποζημιώσεις, όχι μόνο πρέπει να καταγράφονται με λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις, αλλά θα πρέπει και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Ηρακλέους ν. Πήτρου [1994] 1 Α.Α.Δ. σελ. 239, Μάϊτα ν. Γεωργίου [1998] 1(A) A.A.Δ. σελ.1, Χρίστος Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας 2003 1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 467). Στην προκειμένη περίπτωση, δοθέντος ότι η αξίωση για απολεσθέντα ενοίκια, αφορά σε ειδικές αποζημιώσεις οι οποίες δεν καταγράφονται με λεπτομέρεια στην ΄Εκθεση Απαίτησης, η συγκεκριμένη αξίωση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. ΄Ενας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι, στην παρούσα περίπτωση, εφόσον δόθηκε σχετική με τη συγκεκριμένη αξίωση, μαρτυρία, χωρίς ένσταση, αυτή θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο αφού καλυπτόταν από την ΄Εκθεση Απαίτησης και αφού ο εναγόμενος δεν ζήτησε καλύτερες και περισσότερες λεπτομέρειες (βλ. Κουρσουμά ν. Κοσμά [1991] 1 A.A.Δ. σελ. 973, Bullen & Leake 12η έκδ. σελ.114 και Annual Practice 1958 σελ. 460). Για τους πιο κάτω λόγους, έστω και αν δεν ήταν μοιραία για την έκβαση της συγκεκριμένης αξίωσης η μη συμπερίληψη λεπτομερειών για τις ειδικές ζημιές, η εν λόγω αξίωση δεν θα μπορούσε να πετύχει. Για να αποδείξει τη συγκεκριμένη αξίωση του ο ενάγοντας κάλεσε σαν μάρτυρα τον κτηματομεσίτη Δημητράκη Γεωργίου, ο οποίος και κατέθεσε σαν εμπειρογνώμονας. Σύμφωνα με την κρατούσα γνώμη, ο εμπειρογνώμονας οφείλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία ή κριτήρια πάνω στα οποία βασίσθηκε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του, στη συγκεκριμένη περίπτωση όλα τα στοιχεία και κριτήρια αναφορικά με την ενοικιαστική αξία του ακινήτου, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση για την ορθότητα της εκτίμησης του (βλ. Ν.Νικολάου ν. Κλεάνθη Σταύρου [1992] 1 Α.Α.Δ. σελ. 746, Syncon Ltd. ν. Ανδρέα Χρίστου Σπύρου Π.Ε. 11038, 13.9.02). ΄Εχω εξετάσει προσεκτικά τη μαρτυρία του πιο πάνω εμπειρογνώμονα - μάρτυρα. Παρατηρώ τα εξής. Ο μάρτυρας, πέραν από μια αόριστη και γεμάτη γενικότητες αναφορά στην αγοραστική και ενοικιαστική αξία των ακινήτων γενικά στην πόλη της Λάρνακας, κανένα στοιχείο δεν παρέθεσε για να αιτιολογήσει την κατάληξη του. Κανένα συγκριτικό δεν χρησιμοποίησε ή τουλάχιστον δεν ανέφερε ότι χρησιμοποίησε για να καταλήξει στην απόφαση του ως προς την ενοικιαστική και αγοραστική αξία του ακινήτου. Με άλλα λόγια η εκτίμηση του, ως προς την ενοικιαστική και αγοραστική αξία του ακινήτου, έχει ουσιαστικά παραμείνει ατεκμηρίωτη. Συνακόλουθα στη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Σαν αποτέλεσμα και δοθέντος ότι η παράνομη επέμβαση παρέχει αγώγιμο δικαίωμα από μόνη της (is actionable per se), δηλαδή χωρίς να είναι ανάγκη να αποδειχθούν οποιεσδήποτε ζημιές, ο ενάγοντας δικαιούται μόνο σε ονομαστικές αποζημιώσεις, τις οποίες και καθορίζω στο ποσό των Λ.Κ.10.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους βρίσκω ότι ο ενάγοντας, με εξαίρεση τις αξιώσεις του για αποζημιώσεις, τις οποίες για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω απέτυχε να αποδείξει, έχει, στο βαθμό και την έκταση που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις, αποδείξει την υπόθεση του. Σαν αποτέλεσμα, εκδίδονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου, τα αιτούμενα διατάγματα ως οι παρ. Β, Γ και Δ του Παρακλητικού της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Περαιτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για ποσό Λ.Κ.10.00 σαν ονομαστικές αποζημιώσεις. Αναφορικά με τα έξοδα παρατηρώ τα εξής. Σύμφωνα με την κρατούσα γνώμη σε περιπτώσεις που επιδικάζονται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να στερήσει τον ενάγοντα των εξόδων του ή ακόμη να τον καταδικάσει στην πληρωμή των εξόδων της άλλης πλευράς. (Βλ. Ευθυβούλου και άλλος ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κισσόνεργας [1998] 1(Β) Α.Α.Δ. σελ.
- Στην προκειμένη περίπτωση ναι μεν στον ενάγοντα έχουν επιδικαστεί ονομαστικές αποζημιώσεις, όμως, ο τελευταίος έχει στην ουσία πετύχει στο μέγιστο και κύριο μέρος της απαίτησης του που είναι η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να τερματίζεται η παράνομη επέμβαση και να καθίσταται δυνατή η επανάκτηση της κατοχής του ακινήτου. Υπό τις περιστάσεις, κρίνω ότι η επί του προκειμένου διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του ενάγοντα. Σαν αποτέλεσμα, τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. Α.Πασχαλίδης Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο