Αδελφοί Μούσκου Λτδ ν. Χρίστου Μιχαήλ, Αρ. Αγωγής: 3126/96, 18 Απριλίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3126/96 Μεταξύ: Αδελφοί Μούσκου Λτδ Ενάγοντες και Χρίστου Μιχαήλ Εναγόμενου Ημερομηνία: 18 Απριλίου 2005 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: Δρ. Α. Ποιητής Για τον εναγόμενο-καθ΄ου η αίτηση: κ. Γ. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ-TEMPORE) Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες διεκδικούν εναντίον του εναγόμενου ποσό ΛΚ6.778 συνεπεία παράβασης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων η οποία έγινε περί τα μέσα του Ιανουαρίου 1995 προτού συμπληρωθούν πλήρως οι εργασίες που είχαν αναλάβει οι ενάγοντες, οι οποίες ήταν η ανέγερση μιας κατοικίας στα Κάτω Λεύκαρα σε ακίνητο ιδιοκτησίας του εναγόμενου, δια της οποίας συμφώνησαν να διακόψουν τις εργασίες τους και να αποχωρίσουν από το εργοτάξιο με την προϋπόθεση ότι οι ενάγοντες θα πληρώνονταν τα νόμιμα δικαιώματα τους που ανέρχονται στο ποσό ΛΚ6.778 ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν υπεράσπιση με την οποία ανταπαιτούν το ποσό ΛΚ5.218,
- Μετά τη καταχώρηση της αγωγής και αμέσως μετά τη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης ο εναγόμενος προέβη σε αίτηση για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας ζητώντας διαταγή του Δικαστηρίου όπως η υπόθεση παραπεμφθεί σε διαιτησία σύμφωνα με τις πρόνοιες του συμβολαίου που είχε υπογραφεί μεταξύ των μερών στις 27.08.94, αντίγραφο βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Κατέστη φανερό ότι η αντίδραση του εναγόμενου ήταν η ορθή υπό τις περιστάσεις αφού όντως το συμβόλαιο προνοούσε για παραπομπή σε διαιτησία, γεγονός το οποίο προς πίστη των εναγόντων έγινε σχεδόν αμέσως αποδεκτό, που είχε ως αποτέλεσμα η υπόθεση να παραπεμφθεί σε διαιτησία, το αποτέλεσμα της οποίας έχει ουσιαστικά λύσει τελεσίδικα το θέμα της αξίωσης του ενάγοντα, εκτός του θέματος των εξόδων για τα οποία θα επανέλθω σε κατοπινό στάδιο, έτσι όντως καταδεικνύεται ότι η υπόθεση θα έπρεπε εξ υπαρχής να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Εν πάση περιπτώσει έγινε τελικά η παραπομπή σε διαιτησία μετά από συμφωνία γραπτή μεταξύ των δύο πλευρών ημερ. 17.04.2002, αντίγραφο της οποίας είναι κατατεθειμένο στο φάκελο του Δικαστηρίου, δια της οποίας έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των μερών τα ακόλουθα. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 "Όλα τα τεχνικά ζητήματα και/ή άπαντα τα ζητήματα που συνδέονται προς αυτά τα τεχνικά ζητήματα και/ή όλα τα θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ειδικού, διά της παρούσης παραπέμπονται σε διαιτησία ενώπιον του κ. Πέτρου Ζωγράφου, πολιτικού μηχανικού από την Λευκωσία ο οποίος στο εξής θα καλείται «ο διαιτητής», του οποίου η απόφαση θα είναι τελική και δεσμευτική δι΄ αμφότερα τα μέρη". Επίσης συμφωνείται ότι η αγωγή θα εκκρεμεί μέχρι της απόφασης του διαιτητή, παράγραφος 5 της συμφωνίας, ότι η απόφαση θα ληφθεί εντός 90 ημερών από της παραπομπής σε διαιτησία, παράγραφος 7, και ότι η αμοιβή του διαιτητή θα καταβληθεί από το μέρος εναντίον του οποίου θα εκδοθεί η απόφαση, παράγραφος
- Και οι δύο πλευρές αποδέχονται τα όσα αναφέρονται στη παράγραφο 4 της συμφωνίας αυτής έτσι δηλαδή δεν υπάρχει αμφισβήτηση αναφορικά με την απόφαση του διαιτητή ως προς το επιδικαζόμενο ποσό η οποία θεωρείται και από τους δύο τελική και δεσμευτική. Όμως, κατά παράβαση της συμφωνίας, πρώτα απ΄ όλα η απόφαση του διαιτητή έχει καθυστερήσει υπέρμετρα. Αναφέρω ότι σύμφωνα με την συμφωνία η απόφαση του διαιτητή έπρεπε να δοθεί εντός 90 ημερών από της 17.04.02 ενώ τελικά έχει εκδοθεί στις 18.03.
- Το ποιος συνέβαλε σε αυτή την καθυστέρηση δεν είναι σε αυτό το στάδιο σημαντικό να αναφερθεί. Περαιτέρω, υπάρχει μεταξύ των μερών αμφισβήτηση πρώτα απ΄ όλα αναφορικά με την πληρωμή των εξόδων του διαιτητή. Αναφέρω ότι σύμφωνα με την παράγραφο 8 της συμφωνίας προς διαιτησία η αμοιβή του διαιτητή θα καταβληθεί από το μέρος του οποίου εναντίον θα εκδοθεί η απόφαση. Θα συμφωνήσω με τον κ. Ιωάννου ότι όπως είναι γραμμένο το λεκτικό της απόφασης του κ. Πέτρου Ζωγράφου, σχετική είναι η σελίδα 9, διατάσσεται ο εργοδότης Χρίστος Μιχαήλ, δηλαδή ο εναγόμενος, να πληρώσει στον ενάγοντα, εργολάβο Αδελφοί Μούσκου Λτδ, το ποσό των ΛΚ447,90 συν νόμιμο τόκο. Εκ πρώτοις και σύμφωνα με την παράγραφο 8 της συμφωνίας προς διαιτησία η αμοιβή του διαιτητή βαρύνει τον εναγόμενο Χρίστο Μιχαήλ. Αναφέρω "εκ πρώτοις" διότι πρέπει να αναφερθεί ότι ο κ. Ζωγράφος ο διαιτητής της υπόθεσης ο οποίος ήταν παρών στο Δικαστήριο σήμερα και απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου αλλά και διευκρινιστική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τον εναγόμενο έχει αποδεχτεί ότι έχει πετύχει σε κάποιο βαθμό η απαίτηση του ενάγοντα, έχει επίσης πετύχει η ανταπαίτηση του εναγόμενου και ότι ο ίδιος έχει προβεί σε κάποιο συμψηφισμό με αποτέλεσμα να εκδώσει απόφαση υπέρ του ενάγοντα για το ποσό που έχει αναφερθεί. Η απόφαση του κ. Ζωγράφου, ας μου επιτραπεί να αναφέρω, δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη ούτε για το πώς έχει καταλήξει στο τελικό ποσό, ούτε και αναφέρει συγκεκριμένα ποιο μέρος της απαίτησης του ενάγοντα έχει πετύχει ούτε και ποιο μέρος της ανταπαίτησης του εναγόμενου έχει πετύχει πέραν δε τούτου σε ερώτηση του Δικαστηρίου γιατί ενώ υπάρχει ρητός όρος στην παράγραφο 8 της συμφωνίας για παραπομπή σε διαιτησία ότι τα έξοδα του διαιτητή θα πληρωθούν από το μέρος εναντίον του οποίου θα εκδοθεί η απόφαση, στην απόφαση του σχετική είναι η σελίδα 10, αναφέρει ότι η αμοιβή του διαιτητή θα πληρωθεί ως η απόφαση του Δικαστηρίου, η απάντηση του ήταν ότι έχουν τεθεί ενώπιον του κάποια έγγραφα του Δικαστηρίου για τα οποία δεν γνωρίζει ούτε μπόρεσε να δώσει επαρκή εξήγηση ότι αυτά ήθελε το Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι δεν είναι σωστό να εξετάσω την απόφαση του κ. Ζωγράφου είδος προς είδος αφού τα πλείστα θέματα εμπίπτουν στην δική του αρμοδιότητα για την οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκφέρει άποψη. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των ΛΚ447,
- Θεωρώ ότι τα έξοδα της διαιτησίας θα πρέπει να υποστεί ο εναγόμενος, σημειώνοντας βέβαια, ότι, το ποσό των εξόδων το οποίο αναφέρεται στην απόφαση είναι υπερβολικό. Όσον αφορά το θέμα των δικηγορικών εξόδων πρέπει να αναφέρω ότι η πάγια νομολογία όπως έχει αναφερθεί και από τον κ. Ιωάννου, αλλά και τον Δρ. Ποιητή είναι ότι η επιδίκαση εξόδων είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία πάντοτε πρέπει να ασκείται δικαστικά. Υιοθετώ πλήρως όσα έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος, για τον εναγόμενο, αναφορικά με το ποιος προσέφυγε στο Δικαστήριο ενώ πιθανώς δεν θα έπρεπε να πράξει τούτο, αλλά και από την ενδελεχή παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης από τον κ. Ιωάννου προκύπτει ότι ουσιαστικά η μόνη διαταγή για έξοδα που υπήρχε και είναι εναντίον του εναγόμενου είναι αναφορικά με την αίτηση τροποποίησης. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι ο εναγόμενος είχε προτείνει δύο φορές στους ενάγοντες τον συμβιβασμό της υπόθεσης με την καταβολή κάποιων ποσών, συγκεκριμένα ΛΚ300,00 στις 03.03.1995 και ΛΚ1.300 στις 23.03.1995 ποσό το οποίο, στην πρώτη περίπτωση, ήταν πολύ κοντά στο ποσό που τελικά επιδικάστηκε και στην δεύτερη περίπτωση ήταν σχεδόν τριπλάσιο, που όμως είχαν απορριφθεί. Θεωρώ ότι το δίκαιο υπό τις περιστάσεις είναι όπως η διαταγή για τα δικηγορικά έξοδα να είναι ότι η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Εκδίδεται λοιπόν απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για ποσό ΛΚ447,90 με νόμιμο τόκο από την ημέρα έκδοσης της απόφασης του διαιτητή η οποία είναι η 18.03.
- Η κάθε πλευρά θα επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. Όσον αφορά τα έξοδα διαιτησίας θα πληρωθεί από τον εναγόμενο ποσό που θα αποτελεί τη δίκαιη και εύλογη αμοιβή που δικαιούται ο κ. Πέτρος Ζωγράφος. (Υπ.) ........................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο