ALPHA BANK LIMITED ν. Χριστάκης Ιωάννου Κολέ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4370/02, 19.5.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4370/02 Μεταξύ: ALPHA BANK LIMITED Εναγόντων -και-
- Χριστάκης Ιωάννου Κολέ
- KOLE STOCKBROKERS LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 15.11.
- Ημερομηνία: 19.5.
- Εμφανίσεις: Για αιτητές: Η κα Ελ. Ανδρέου. (για ν΄ ακούσει απόφαση ο η κα Τ. Νικολάου). Για καθ΄ ων η αίτηση: Ο κ. Τσαρδελλής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, που απαιτούν συνολικά £58,.401,70, πέτυχαν μονομερώς την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται η πώληση κ.τ.λ. έξι τεμαχίων ακίνητης ιδιοκτησίας του καθ΄ ου η αίτηση, εκ των οποίων τα πέντε είναι βεβαρυμένα με υποθήκη προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Λτδ προς εξασφάλιση συνολικού ποσού £285.000,-. Όταν το διάταγμα επιδόθηκε ο καθ΄ ου η αίτηση κατεχώρισε ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: Α. Το προσωρινό διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί με την αίτηση άνευ κλήσεως διότι δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος. Β. Η ένορκος δήλωση της Εύης Αποστόλου Κυπριανού που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών δεν δικαιολογεί την έκδοση του προσωρινού διατάγματος σ΄ ότι αφορά τον κίνδυνο να υποστούν οι ενάγοντες ανεπανόρθωτη ζημιά ή και να είναι αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης στο μέλλον σε περίπτωση που δεν εκδίδετο το προσωρινό διάταγμα. Γ. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της Εύης Αποστόλου Κυπριανού γενικά δεν περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία και προϋποθέσεις για την έκδοση αλλά και την διατήρηση σε ισχύ του αιτουμένου ή και του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Δ. Απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή και παραπλάνησαν το Δικαστήριο με σκοπό την εξασφάλιση του προσωρινού Διατάγματος. Ο τρίτος, ως άνω, γενικά αναφερόμενος λόγος, εμπεριέχει τους δύο πρώτους. Ο τέταρτος λόγος είναι αβάσιμος εφόσον συσχετίστηκε με τη θέση ότι η κατ΄ ισχυρισμό απόκρυψη αφορούσε το γεγονός ότι η εναγομένη 2 εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια μετοχών προς εξασφάλιση του λαβείν των εναγόντων. Η αίτηση αφορά τον εναγόμενο 1 και θα ήταν βάσιμος τέτοιος λόγος ένστασης αν απεκρύπτετο προς παραπλάνηση του Δικαστηρίου η δική του οικονομική κατάσταση. Ο τερματισμός των επίδικων λογαριασμών έγινε τον Οκτώβριο 2002 και η αγωγή καταχωρίστηκε το Νοέμβριο
- Η αίτηση για ενδιάμεσο διάταγμα καταχωρίστηκε δύο χρόνια μετά. Η θέση του καθ΄ ου η αίτηση είναι πως η καθυστέρηση αυτή δεν εξηγείται και εξουδετερώνει το στοιχείο του κατεπείγοντος που αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς [Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Ζein κ.α. ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ, Πολ. Έφ. 10494, ημερ. 27.4.2000]. Η θέση των εναγόντων επί του σημείου αυτού ήταν ότι η αγωγή επιδόθηκε με υποκατάστατη επίδοση στις 21.10.2004 λόγω αδυναμίας να εντοπιστεί ο καθ΄ ου, οπότε η αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς καθυστέρηση στις 15.11.04. Το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Διαπλέκονται, έτσι, οι δύο πρώτοι λόγοι της ένστασης. Εν προκειμένω, ως προς τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας από τον καθ΄ ου η αίτηση (εναγόμενο 1) αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι «υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ο εναγόμενος 1 να πωλήσει, υποθηκεύσει και μεταβιβάσει εις τρίτον και διαθέσει και αποξενώσει τα ρηθέντα ακίνητα του ........ και ως εκ τούτου θα είναι αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης στο μέλλον». Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο μη βεβαρυμένο ακίνητο και προβάλλεται η θέση ότι «το αιτούμενο διάταγμα είναι επείγον και επιτακτικό έχοντας υπόψη το σοβαρό ενδεχόμενο ο εναγόμενος 1 να πωλήσει και αποξενώσει το ακίνητο του.....» Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) είχε προβληθεί από τον ενάγοντα ο ακόλουθος ισχυρισμός: «Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και ως έχω πληροφορηθεί από κύκλους φιλικά προσκείμενους προς τους Εναγομένους καθυστερούν να με πληρώσουν καθώς προσπαθούν να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία για να με αποκλείσουν από το να ικανοποιήσω οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού. Εάν επιτραπεί τούτο τότε οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί γιατί οι Εναγόμενοι δεν έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων.» Κρίθηκε ότι επρόκειτο για ισχυρισμό, αφ΄εαυτού, αόριστο και δεν απεκάλυπτε την πηγή των πληροφοριών του ενάγοντα. Γι΄ αυτό θα έπρεπε να είχε αγνοηθεί, καταρριπτομένου, έτσι, του βάθρου του διατάγματος «που συνίστατο στην ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως». Ως προς το ζήτημα της παρέλευσης δύο χρόνων από τον τερματισμό και την αγωγή θεωρώ ότι επρόκειτο για καθυστέρηση. Οι ενάγοντες θα μπορούσαν αν υπήρχε άμεσος κίνδυνος και, συνεπακόλουθα, το στοιχείο του κατεπείγοντος να ζητήσουν εξαρχής θεραπεία χωρίς να εμποδίζονται προς τούτο από τη δυσχέρεια επίδοσης. Ο λόγος που πρόβαλαν δεν αποτελεί επαρκή εξήγηση. Ούτε ο ισχυρισμός περί κινδύνου αποξένωσης, ασθενέστερος ακόμα από τον αντίστοιχο ισχυρισμό στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) στοιχειοθετεί συγκεκριμένο κίνδυνο ώστε να δικαιολογείτο η κατεπείγουσα θεραπεία. Ο καθ΄ ου η αίτηση με την ένσταση του δεν προσθέτει, σε σχέση με τα παραπάνω ζητήματα, νέα στοιχεία παρά εισηγείται πως δεν υπήρχαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Οπότε θα μπορούσε να τεθεί το ερώτημα κατά πόσο τώρα το Δικαστήριο έχει εξουσία να εξετάσει τις προϋποθέσεις επί των οποίων δόθηκε και μάλιστα από άλλο δικαστή, μονομερώς το διάταγμα. Το ζήτημα όμως συσχετίζεται με αυτή τούτη τη δικαιοδοτική υπόσταση του διατάγματος. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται έλλειψη δικαιοδοτικού όρου το διάταγμα είναι ανυπόστατο και στερούμαι εξουσίας προς παράταση του χωρίς τούτο να σημαίνει ότι υπεισέρχομαι, δίκην Εφετείου, στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας άλλου δικαστή. Εν πάση περιπτώσει το τι τώρα εξετάζεται είναι το κατά πόσο, υπό το φως των θέσεων και των δύο πλέον πλευρών, αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις ώστε να παραταθεί η ισχύς του διατάγματος μέχρι του πέρατος της αγωγής. Η απάντηση είναι αρνητική εφόσον, ως άνω, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 είναι εντελώς αόριστοι και ανεπαρκείς, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη η θέση που προβάλλει τώρα ο καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν έχει πρόθεση να αποξενώσει τα ακίνητα όπως δεν το έπραξε στα χρόνια που παρήλθαν από τον τερματισμό μέχρι την έκδοση του διατάγματος. Βέβαια, δεν έχουν αμφισβητηθεί οι άλλες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως όμως έχει λεχθεί στη MARKETRENDS (CAPITAL MARKET) LTD ν. Γεωργίου, Πολ. Έφ. 11261, ημερ. 13.11.2002 η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να λειτουργεί «ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μή πληρωμή χρέους.» Το διάταγμα παύει να ισχύει. Έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση-εναγομένου 1 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.)....................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο