Μανώλης Χοστελίδης ν. Lintraco Designs Ltd, Αρ. Αγωγής: 2741/03, 08.06.05 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2741/03 Μεταξύ: Μανώλης Χοστελίδης Ενάγοντας - και - Lintraco Designs Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 08.06.05 Εμφανίσεις: Για τον Eνάγοντα: κ. Κ. Σέργης Για τους Εναγόμενους: κ. Μ. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Μέσα από τα δικόγραφα, τα διάφορα τεκμήρια και τις ένορκες μαρτυρίες που κατατέθηκαν κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας τα πιο κάτω γεγονότα παρέμειναν αδιαμφισβήτητα και είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι στις 19.04.03 ο ενάγοντας επισκέφθηκε τα γραφεία της εναγόμενης εταιρείας που βρίσκονται στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 131, δρόμος Λάρνακας - Δεκέλειας όπου και παράγγειλε ένα γωνιακό καναπέ αξίας £180, δύο στρώματα Alva Flex αξίας £200 και 2 πουφ αξίας £50 (τεκμήριο 1). Τη συνολική αξία των πιο πάνω επίπλων που ήταν £430 ο ενάγοντας εξόφλησε την ίδια στιγμή με πιστωτική κάρτα visa (τεκμήριο 1). Μέρος της συμφωνίας των δύο μερών ήταν ότι τα έπιπλα αυτά θα παραδίδονταν στην οικία του ενάγοντα στην διεύθυνση που ο ίδιος είχε δώσει. Τα έπιπλα αυτά εκτός από τα δύο πουφ οι εναγόμενοι τα παρέδωσαν στον ενάγοντα. Τα δύο πουφ ουδέποτε παραδόθηκαν στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας με την πάροδο κάποιων ημερών επισκέφθηκε τα γραφεία των εναγομένων μεταφέροντας ένα μαξιλάρι του γωνιακού καναπέ που είχε αγοράσει από αυτούς και ζήτησε να του αλλάξουν το ύφασμα. Άφησε το μαξιλάρι στο κατάστημα και περίμενε να τον ειδοποιήσουν για την αλλαγή του υφάσματος. Αφού πέρασαν κάποιες μέρες και η απάντηση των εναγόντων ήταν αρνητική έστειλε μέσω δικηγόρου την επιστολή ημερ. 21.05.03 (τεκμήριο 2) με την οποία τερματίζει την συμφωνία καλεί τους εναγόμενους να παραλάβουν τα αντικείμενα τους και να του επιστρέψουν το ποσό που είχε πληρώσει γι΄ αυτά πλέον έξοδα. Σε αυτή την επιστολή οι εναγόμενοι αντέδρασαν με το τεκμήριο 3, στο οποίο παραδέχονται ότι δεν είχαν παραδώσει τα δύο πουφ και θέτουν τους δικούς τους ισχυρισμούς για το θέμα, αρνούνται ότι τα έπιπλα είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα και ισχυρίζονται ότι η συμφωνία δεν μπορεί να ακυρωθεί. Από την αντεξέταση του ενάγοντα διεφάνει τελικά ότι για τα δύο στρώματα συνολική αξίας £200 τα οποία και έχει στην κατοχή του από την ημέρα που αυτά του παραδόθηκαν δεν έχει παράπονο. Υπήρχαν εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές αναφορικά με το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο μαξιλάρι του γωνιακού καναπέ καθώς και για την αντίδραση της εναγόμενης εταιρείας όταν επιστράφηκε σ΄ αυτούς το μαξιλάρι. Ήταν η θέση του ενάγοντα ότι το μαξιλάρι είχε σε κάποια σημεία του βιομηχανική γόμα κολλημένη και έτσι ζήτησε να του αλλάξουν το ύφασμα. Αρχικά του είπαν ότι θα κοίταζαν να δουν αν είχαν ύφασμα και την άλλη μέρα του τηλεφώνησε ο διευθυντής του είπε ότι δεν θα του παραδώσει τα δύο πουφ και του είπε να πάει να πάρει πίσω το μαξιλάρι του και να μην ξαναπατήσει στο κατάστημα γιατί δεν θα του άλλαζαν το ύφασμα. Αργότερα κατά τον ισχυρισμό του κλήθηκε από την αστυνομία αναφορικά με καταγγελία που έγινε εναντίον του από τον διευθυντή της εναγόμενης εταιρείας ότι ο ίδιος τον είχε απειλήσει πράγμα το οποίο αρνήθηκε. Επίσης ήταν η θέση του ότι ουδέποτε του τηλεφώνησαν για να παραλάβει τα πουφ και ότι η γόμα που υπήρχε κολλημένη στο μαξιλάρι δεν μπορούσε να ανακαλυφθεί την ώρα που του παρέδωσαν τα έπιπλα και ότι το είδε 2 - 3 μέρες μετά όταν έκατσε στον καναπέ και τον περιεργάστηκε. Η θέση των εναγομένων ήταν ότι το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο ύφασμα του καναπέ προκλήθηκε από κάψιμο από τσιγάρο μετά την παράδοση των επίπλων για το οποίο αποκλειστική ευθύνη είχε ο ενάγοντας και σίγουρα δεν υπήρχε πρόβλημα όταν του παραδόθηκε ο καναπές. Αναφορικά με τα δύο πουφ η θέση τους ήταν ότι πήγαν να τα παραδώσουν στον ενάγοντα σε μεταγενέστερη ημερομηνία δεν ήταν μέσα ο ίδιος και του τηλεφώνησαν να τα παραλάβει πράγμα που αυτός ουδέποτε έπραξε. Ήταν ο ισχυρισμός τους ότι ο λόγος που αρνήθηκαν να αλλάξουν το ύφασμα του μαξιλαριού του καναπέ ήταν ότι δεν είχαν ίδιο ύφασμα για να του το αντικαταστήσουν. Ήταν επίσης η θέση τους όπως αυτή διαφάνηκε από την μαρτυρία του διευθυντή τους Γ. Σιακόλα, ΜΥ1, της υπαλλήλου Ελένης Λιασή, ΜΥ2, και του Ιωάννη Θεοδώρου, ΜΥ3, ότι ο ενάγοντας την ημέρα που πήγε να επιστρέψει το μαξιλάρι του καναπέ έκανε φασαρία στο κατάστημα και έφυγε για να επιστρέψει μετά από λίγες μέρες συνοδευόμενος από κάποιο μπράβο ("φουσκωτό" όπως τον έχει περιγράψει η ΜΥ2) ο οποίος έκανε μεγάλη φασαρία στο κατάστημα, αναποδογύρισε καρέκλες και εκστόμισε απειλές γι΄ αυτό και ειδοποιήθηκε η αστυνομία και καταγγέλθηκαν οι απειλές. Η μαρτυρία των τριών μαρτύρων των εναγομένων ήταν συγκρουόμενη, ιδιαίτερα όσον αφορά το περιστατικό όπου ο ενάγοντας κατ΄ ισχυρισμό με την συνοδεία του "φουσκωτού" πήγε στο κατάστημα και απείλησε την ΜΥ
- Οι τρεις μάρτυρες έδωσαν διαφορετικές εκδοχές για το ποιος από τους τρεις τηλεφώνησε στην Αστυνομία για το περιστατικό υποβάλλοντας την σχετική καταγγελία. Οι ΜΥ2 και MY3 είναι φανερό ότι λόγω και της σχέσης που έχουν με την εναγόμενη εταιρεία και τον ΜΥ1 ήθελαν να βοηθήσουν τον εργοδότη τους. Όμως, παρά τις ανακρίβειες και /ή συγκρουόμενες εκδοχές που προέβαλαν ήταν κοινό έδαφος ότι έγιναν οι απειλές από τον ενάγοντα και ότι υπεβλήθη σχετικά καταγγελία στην αστυνομία. Το γεγονός αυτό, δηλαδή ότι έγινε η καταγγελία, το δέχεται και ο ίδιος ο ενάγοντας και συνεπώς αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Η θέση των ΜΥ1, MY2 και MY3 ήταν ότι το πρόβλημα στο μαξιλάρι του καναπέ προκλήθηκε από κάψιμο από τσιγάρο μετά την παράδοση του στον ενάγοντα και ότι όταν ο καναπές παραδόθηκε στον ενάγοντα ήταν σε άριστη κατάσταση. Ήταν επίσης η θέση του ΜΥ1 ο οποίος ήταν παρών κατά την παράδοση των επίδικων αντικειμένων στον ενάγοντα ότι ο ενάγοντας βρήκε τα έπιπλα της αρεσκείας του τα έλεγξε και υπέδειξε στους εναγόμενους που να τα τοποθετήσουν. Πρέπει να πω ότι κανένας από τους μάρτυρες των εναγομένων αλλά ούτε και ο ίδιος ο ενάγοντας μου έχουν κάνει ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Ο ενάγοντας έχει παραστήσει τον εαυτό του ως το θύμα όλης αυτής της ιστορίας ο οποίος έχει εξοφλήσει στο ακέραιο το τίμημα της συμφωνίας, του έχει παραδοθεί ένας καναπές το ένα μαξιλάρι του οποίου είχε κάποιο ελάττωμα και το οποίο βρίσκεται από τον Μάιο του 2003 στα υποστατικά των εναγομένων, έχει πληρώσει δύο στρώματα τα οποία είναι διαφορετικά από αυτά που του παραδόθηκαν ενώ δύο πουφ τα οποία επίσης έχει πληρώσει δεν του έχουν παραδοθεί ποτέ. Η εκδοχή του ότι παρέμεινε αδρανής έναντι αυτής της συμπεριφοράς των εναγομένων οι οποίοι σύμφωνα με την μαρτυρία του τον έδιωξαν από το κατάστημα τους αναφέροντας του ότι ούτε το καναπέ θα του επιδιορθώσουν ούτε και τα πουφ θα του παραδώσουν και τον κατάγγειλαν στην Αστυνομία για απειλές που ουδέποτε εκστόμισε, δεν πείθει. Επίσης η άρνηση του ότι επισκέφθηκε το κατάστημα των εναγομένων συνοδευόμενος από κάποιο μπράβο και ότι προξένησε οποιοδήποτε πρόβλημα ή φασαρία στο κατάστημα των εναγομένων συγκρούεται με το γεγονός ότι όντως έγινε εκ πλευράς εναγομένων τέτοια καταγγελία στην αστυνομία για την οποία και ο ίδιος κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω υπήρξαν συγκρούσεις και αντιφάσεις μεταξύ των τριών μαρτύρων υπεράσπισης. Επίσης υπήρξαν υπερβολές και από τον ΜΥ1 αλλά και την ΜΥ
- Δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής μου ότι οι ΜΥ2 και 3 είναι υπάλληλοι των εναγομένων και του ΜΥ1 και ότι είχαν κάθε συμφέρον να υπερασπιστούν τον εργοδότη τους. Ούτε οι υπερβολές ούτε και οι αντιφάσεις όμως αυτές δεν εντοπίζονται γύρω από τον κύριο άξονα της υπεράσπισης που ήταν ότι το ελάττωμα στο μαξιλάρι του καναπέ οφειλόταν σε κάψιμο που έγινε μετά την παράδοση του και ότι κατά την παράδοση ο καναπές ήταν σε τέλεια κατάσταση και έτυχε του ελέγχου και της αποδοχής του ενάγοντα, ότι ο λόγος που αρνήθηκαν να αλλάξουν το ύφασμα ήταν ότι δεν είχαν άλλο ύφασμα για να τον εξυπηρετήσουν ενώ αναφορικά με την παράδοση των δύο πουφ ήταν η θέση τους ότι τηλεφώνησαν στον ενάγοντα να τα παραλάβει αλλά αυτός δεν πήγε να τα παραλάβει. Έτσι μέσα από αυτές τις παραμέτρους και τη θέση του ενάγοντα ότι το ελάττωμα στον καναπέ ήταν από εργοστασιακή γόμα το οποίο δεν διαφάνηκε κατά την παράδοση αλλά λίγες μέρες μετά και ότι τα δύο πουφ ουδέποτε του παραδόθηκαν θα εξετάσω την αξίωση του ενάγοντα. Ενόψει της παραδοχής του ενόρκως ότι δεν έχει παράπονο για τα δύο στρώματα δεν θα εξετάσω την αξίωση σε σχέση με αυτά. Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η παρούσα υπόθεση βαρύνεται με κάποιο ιστορικό. Συγκεκριμένα είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον της εναγόμενης εταιρείας στις 09.02.04 και ακολούθως καταχωρήθηκε αίτηση που να ακυρώνει και /ή παραμερίζει την απόφαση όπως και εξ-πάρτε αίτηση με την οποία ζητείτο διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης και συγκεκριμένα την εκτέλεση του εντάλματος εκποίησης κινητών μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης. Η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης έγινε αποδεχτή από το Δικαστήριο το οποίο με ενδιάμεση απόφαση 22.11.04 ακύρωσε την απόφαση ημερ. 09.02.04 όπως και τα μέτρα εκτέλεσης που είχαν ληφθεί και έδωσαν οδηγίες για συμπλήρωση των δικογράφων με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η σύμβαση μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου είναι σύμβαση πώλησης αγαθών εντός του Νόμου περί Πώλησης Αγαθών Ν.10
(1)/94 όπως έχει τροποποιηθεί. Τα έπιπλα που είναι το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι "αγαθά" εντός της έννοιας του Άρθρου 2
(1)του Νόμου. Στην παρούσα υπόθεση το τίμημα πώλησης για τη συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων ημερ. 19.04.03 εξοφλήθηκε την ίδια μέρα όπως προκύπτει από το τεκμήριο
- Σύμφωνα με Άρθρο 19 του Νόμου όταν υπάρχει σύμβαση πώλησης συγκεκριμένων αγαθών η κυριότητα των αγαθών μεταβιβάζεται στον αγοραστή σε τέτοιο χρόνο όπως είναι η πρόθεση των μερών για να μεταβιβαστεί. Σύμφωνα με Άρθρο 20 όταν υπάρχει σύμβαση χωρίς όρους για την πώληση συγκεκριμένων αγαθών σε παραδόσιμη κατάσταση η κυριότητα των αγαθών μεταβιβάζεται στον αγοραστή κατά την σύναψη της σύμβασης και είναι αδιάφορο κατά πόσο ο χρόνος πληρωμής του τιμήματος ή ο χρόνος παράδοσης των αγαθών ή αμφότερα αναβάλλονται. Στην παρούσα υπόθεση η πληρωμή του τιμήματος έγινε με την σύναψη της σύμβασης. Ο χρόνος παράδοσης ήταν μεταγενέστερος. Κατ΄ εφαρμογή όμως των προνοιών του Άρθρου 20 η κυριότητα των αγαθών δηλαδή των επίπλων έχει μεταβιβαστεί στον ενάγοντα όταν έγινε η πώληση δηλαδή στις 19.04.
- Σύμφωνα επίσης με το Άρθρο 26 του Νόμου, "εκτός αν έχει διαφορετικά συμφωνηθεί ο κίνδυνος των αγαθών παραμένει στον πωλητή μέχρις ότου μεταβιβαστεί η κυριότητα τους στον αγοραστή αλλά όταν η κυριότητα μεταβιβαστεί στον αγοραστή ο κίνδυνος των αγαθών μετατίθεται στον αγοραστή είτε έγινε παράδοση είτε όχι. Νοείται ότι η διατάξεις του Άρθρου αυτού δεν επηρεάζουν με κανένα τρόπο τα καθήκοντα ή τις ευθύνες είτε του πωλητή είτε του αγοραστή ως θεματοφύλακα των αγαθών του άλλου μέρους". Κατ΄ εφαρμογή του Άρθρου 26 ο κίνδυνος για τα υπό εξέταση αγαθά έχει μεταβιβαστεί στον αγοραστή δηλαδή τον ενάγοντα στις 19.04.03 ενώ οι εναγόμενοι πωλητές ήταν θεματοφύλακες των αγαθών αυτών μέχρι της παράδοσης τους στον ενάγοντα. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ότι και αν ακόμα γίνει δεκτή η θέση του ενάγοντα ότι το μαξιλάρι του καναπέ είχε σημάδια από γόμα και ότι αυτό το ελάττωμα υπήρχε κατά την παράδοση, πότε ήταν εύλογο να επισημάνει ο ενάγοντας το ελάττωμα αυτό και να υποβάλει την απαίτηση του στους εναγόμενους. Σύμφωνα με το άρθρο 16
(2)του Νόμου όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά την διεξαγωγή των εργασιών του υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας. Αγαθά είναι αποδεχτής ποιότητας αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεχτό αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή και κάθε άλλη συναφής περίσταση, σχετικό είναι το άρθρο 16
(3)του Νόμου, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 16
(4)η ανυπαρξία μικροελαττωμάτων και η ανθεκτικότητα όπως αυτή ερμηνεύεται στο εν λόγω εδάφιο αποτελούν παράγοντες συναφείς με την ποιότητα των αγαθών. Το άρθρο 16
(5)αναφέρει ότι ο σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει ο πωλητής είναι αποδεχτής ποιότητας δεν εκτείνεται σε οποιοδήποτε θέμα που καθιστά την ποιότητα των αγαθών απαράδεχτη όταν ο αγοραστής εξετάζει τα αγαθά πριν από την σύναψη της σύμβασης το οποίο όφειλε να αποκαλύψει η εξέταση αυτή. Παρόμοιος όρος υπάρχει και στο άρθρο 17
(2)(β) αναφορικά με σύμβαση πώλησης βάσει δείγματος. Στην παρούσα περίπτωση ήταν η θέση του ενάγοντα ότι τα έπιπλα εκτός από τα δύο πουφ παραδόθηκαν στην οικία του στη Λάρνακα. Ο ίδιος ήταν παρών κατά την παραλαβή και μάλιστα έδωσε οδηγίες στους εναγόμενους που να παραδοθούν. Η παράδοση αυτή έγινε αρχές Μαίου του
- Η επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα, τεκμήριο 2, φέρει ημερομηνία 21.05.
- Στο εν λόγω τεκμήριο αναφέρεται ότι τα έπιπλα που του είχαν παραδοθεί δεν ανταποκρίνονται στις συμφωνηθείσες προδιαγραφές και /ή είναι άλλων προδιαγραφών. Αντίθετα η θέση των εναγόμενων ήταν ότι τα έπιπλα αγοράστηκαν στις 19.04.03 και παραδόθηκαν την επόμενη μέρα δηλαδή στις 20.04.
- Στις 18.05.03 ο ενάγοντας πήρε στο κατάστημα των εναγομένων ένα κάθισμα του καναπέ και ζήτησε να του αλλάξουν το ύφασμα γιατί το είχε κάψει με τσιγάρο και η θέση τους ήταν ότι δεν είχαν το ίδιο ύφασμα γι΄ αυτό και δεν μπορούσαν να το επιδιορθώσουν. Η επιστολή, τεκμήριο 2, σύμφωνα με τους εναγόμενους στάληκε ένα μήνα μετά την αγορά των επίπλων και ως εκ τούτου η θέση του ενάγοντα περί μη καταλληλότητας των αγαθών και περί τερματισμού της σύμβασης είχε απορριφθεί δια του τεκμηρίου 3 το οποίο ήταν ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι δεν παρελήφθη ποτέ αλλά στάληκε μέσω φαξ στο σωστό αριθμό φαξ του συνηγόρου του ενάγοντα και έχει κατατεθεί και η απόδειξη του φαξ ότι αυτό είχε σταλεί στον εν λόγω αριθμό και φέρει την ίδια ημερομηνία με την επιστολή. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η επιστολή αυτή έχει όντως σταλεί. Ο ίδιος ο ενάγοντας παραδέχτηκε ότι το ελάττωμα του καναπέ δεν το είδε αμέσως αλλά πέρασαν κάποιες μέρες μέχρι να το δει. Το δεδομένο είναι ότι ο ενάγοντας δεν απέρριψε τα αγαθά όταν αυτά του παραδόθηκαν. Το ελάττωμα όπως έχει περιγραφεί από τον ενάγοντα ήταν τέτοιο που αν υπήρχε όντως κατά την παράδοση του καναπέ αυτό θα μπορούσε να αποκαλυφθεί εύλογα. Συνεπώς ο ενάγοντας δεν δικαιούται να απορρίψει τα αγαθά και να αξιώνει επιστροφή του ποσού που έχει πληρώσει. Αυτό που θα δικαιούτο ο ενάγοντας θα ήταν αποζημιώσεις από το ελάττωμα αυτό για παράβαση μη ουσιώδους όρου σχετικό είναι το άρθρο 60
(1)(β) του Νόμου. Ο ενάγοντας δεν έχει στοιχειοθετήσει κανένα ποσό ως αποζημιώσεις, ενώ με την παράγραφο 9Β της έκθεσης απαίτησης αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας δεν έχει αναφέρει στο Δικαστήριο οτιδήποτε σχετικά με τη ζημιά του, ούτε έχει αναφέρει κατά πόσο αναγκάστηκε να αγοράσει άλλα έπιπλα αφού ο καναπές ουσιαστικά ήταν άχρηστος αφού έλειπε το ένα κάθισμα /μαξιλάρι το οποίο βρίσκεται ακόμα στην κατοχή των εναγομένων και τα δύο πουφ δεν του έχουν παραδοθεί. Σύμφωνα με την νομολογία το ύψος των αποζημιώσεων λόγω αθέτησης της διαβεβαίωσης είναι η απώλεια που προκύπτει άμεσα και φυσικά από την συνήθη πορεία των γεγονότων λόγω της αθέτησης αυτής. Έτσι αναπόφευκτα και αυτή η αξίωση του ενάγοντα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Παραμένει το θέμα των δύο πουφ. Οι εκδοχές των διαδίκων διίστανται. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι τα πουφ ουδέποτε του παραδόθηκαν, ότι αγόρασε όλα τα έπιπλα ως ένα σύνολο και συνεπώς η τμηματική τους παράδοση βρίσκεται σε αντίθεση με το άρθρο 39 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 και συνεπώς δικαιούται να τερματίσει τη σύμβαση και να ζητήσει τα χρήματα του. Αντίθετα οι εναγόμενοι ισχυρίζονταν ότι ο ενάγοντας κλήθηκε να παραλάβει τα πουφ μετά που προσπάθησαν να του τα παραδώσουν αλλά αυτός δεν ήταν στην οικία του και ότι τον κάλεσαν επανειλημμένα να παραλάβει τα πουφ από το κατάστημα αλλά ουδέποτε πήγε. Σύμφωνα δε με την μαρτυρία του ΜΕ3 τα πουφ είναι στο κατάστημα και μπορεί ο ενάγοντας να τα παραλάβει όποτε θέλει. Σύμφωνα με το τεκμήριο 1 τα τρία αντικείμενα της σύμβασης ξεχωρίζουν με δική του τιμή το κάθε ένα. Υπάρχει ξεχωριστή τιμή για τον καναπέ, άλλη τιμή για τα δύο στρώματα και άλλη τιμή για τα δύο πουφ. Η εισήγηση του κ. Σέργη ότι εφαρμόζεται το άρθρο 39 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 δεν με βρίσκει σύμφωνη. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου οι διατάξεις του περί Συμβάσεων Νόμου που δεν καταργήθηκαν θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται στις συμβάσεις της πώλησης αγαθών εκτός κατά την έκταση που αυτές είναι ασυμβίβαστες με τις ρητές διατάξεις του παρόντος Νόμου. Αφού λοιπόν ο περί Πώλησης Αγαθών Νόμος παρέχει συγκεκριμένες πρόνοιες αντιμετώπισης του θέματος αυτού τότε αυτές είναι οι πρόνοιες που εφαρμόζονται στην συγκεκριμένη περίπτωση και όχι το άρθρο 39 του Κεφ. 149. Σύμφωνα με το άρθρο 37
(1)του Νόμου όταν ο πωλητής παραδίδει στον αγοραστή ποσότητα αγαθών λιγότερη από εκείνη που συμφώνησε να πωλήσει ο αγοραστής δύναται να το απορρίψει αλλά εάν ο αγοραστής τα αποδεχτεί οφείλει να τα πληρώσει με βάση το συμβατικό τίμημα. Ο ενάγοντας δεν απέρριψε τα αγαθά παρόλο που από την πρώτη στιγμή εντόπισε ότι τα δύο πουφ δεν είχαν συμπεριληφθεί στην παράδοση. Έτσι έχει απωλέσει το δικαίωμα να τερματίσει την σύμβαση για τον λόγο αυτό. Η θέση του ενάγοντα ότι οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να του παραδώσουν τα πουφ και ότι τον έδιωξαν από το κατάστημα όταν πήγε να πάρει το μαξιλάρι πίσω και να ζητήσει αλλαγή του υφάσματος δεν με έχει πείσει. Ο ΜΥ3 έχει αναφέρει ότι τα πουφ βρίσκονται στα υποστατικά των εναγομένων και ότι ο ενάγοντας έχει κληθεί επανειλημμένως να τα παραλάβει πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 36 κατ΄ αναλογία τα πουφ είναι παραδοτέα στον τόπο όπου βρίσκονται κατά το χρόνο της πώλησης ο οποίος είναι και ο ίδιος με το χώρο όπου αυτά βρίσκονταν όταν συμφωνήθηκε να πωληθούν. Έτσι ο ενάγοντας έχει το δικαίωμα να πάει στο κατάστημα των εναγομένων και να παραλάβει από αυτούς τα δύο πουφ τα οποία μάλιστα έχει πληρώσει. Ενόψει των ανωτέρω και αφού ο ενάγοντας ο οποίος έχει το βάρος της απόδειξης να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, έχει αποτύχει να πράξει τούτο, η αγωγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............................................... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο