Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Άννα Σπανούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 418/02, 20.07.2005

Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Άννα Σπανούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 418/02, 20.07.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 418/02 Μεταξύ: Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και

1. Άννα Σπανούδη, εκ Λάρνακας
2. Χαράλαμπος Παναγιώτου, εκ Λεμεσού
3. Ανδρέας Χαραλάμπους, εκ Λεμεσού
4. Φάνη Γεωργίου, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία: 20.07.2005 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Γ. Αθανασιάδης Για του Εναγόμενους 2 και 3: κα Αργ. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Το συμβόλαιο ενοικιαγοράς ημερ. 06.07.99 με αρ. 850/0/5380731 μεταξύ των εναγόντων, Χρηματοδοτικού Οργανισμού ως ιδιοκτήτες και της εναγόμενης 1 ως ενοικιαστή του αυτοκινήτου NISSAN Diesel Turbo με αρ. εγγραφής ΕΝΧ 504 και των εναγομένων 2, 3 και 4 ως εγγυητών είναι η βάση αγωγής στην παρούσα υπόθεση. Από το σύνολο της μαρτυρίας, των διαφόρων τεκμηρίων και των δικογράφων προκύπτουν τα πιο κάτω είτε ως κοινώς αποδεκτά γεγονότα είτε ως γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί. Οι ενάγοντες ως ιδιοκτήτες του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΝΧ 504 με βάση το τεκμήριο 1 προέβησαν σε ενοικιαγορά με την εναγόμενη 1 και με την εγγύηση των εναγομένων 2, 3 και
5. Το ποσό της ενοικιαγοράς ήταν Λ.Κ.5.500,00 το οποίο μαζί με δικαιώματα ενοικιαγοράς τα οποία ανέρχονταν σε Λ.Κ.2.131,40 έφεραν το συνολικό ποσό στις Λ.Κ.7.631,40 πληρωτέο σε 60 ίσες μηνιαίες δόσεις εκ Λ.Κ.127,19 εκάστη της πρώτης δόσεως αρχομένης την 06.08.99 και με το σύνηθες δικαίωμα αγοράς του οχήματος με την επιπρόσθετη πληρωμή ενός ποσού Λ.Κ.
6. Η εναγόμενη 1 καθυστερούσε την πληρωμή των μηνιαίων ενοικίων και οι ενάγοντες με επιστολή ημερ. 03.09.2001, τεκμήριο 2, τερμάτισαν το μεταξύ τους συμβόλαιο καλώντας την εναγόμενη 1 να παραδώσει αμέσως στους ενάγοντες το όχημα και να πληρώσει το ποσό των καθυστερημένων ενοικίων με τους σχετικούς τόκους υπερημερίας μέσα σε διάστημα 8 ημερών από την ημερομηνία τερματισμού επιφυλάσσοντας επίσης τα δικαιώματα των εναγόντων για αποζημιώσεις λόγω της παράληψης της εναγόμενης 1 να τηρεί τους όρους του τεκμηρίου
7. Αντίγραφο του τεκμηρίου 2 είχε σταλεί στους εγγυητές της εναγόμενης
8. Σύμφωνα με το τεκμήριο 3 που είναι η κατάσταση λογαριασμού του επίδικου συμβολαίου οι ενάγοντες διεκδικούν από την εναγόμενη το ποσό των Λ.Κ.9.254,11 το οποίο αναλυτικά προκύπτει από (α) ποσό Λ.Κ.2.537,17 για ληγμένα ενοίκια (β) απόφαση για τόκους υπερημερίας για τα ληγμένα ενοίκια από την ημέρα που κατέστη πληρωτέα κάθε δόση μέχρι την ημερομηνία της κατάστασης λογαριασμού για ποσό Λ.Κ.2.265,29 (γ) τόκους υπερημερίας με συμβατικό επιτόκιο 12,5% επί ποσού Λ.Κ.2.537,17 από 04.09.01 μέχρι πλήρη εξόφληση και (δ) απόφαση για το ποσό των μη ληγμένων ενοικίων Λ.Κ.4.451,65 με νόμιμο τόκων από 04.09.01 ως αποζημιώσεις για παράβαση του συμβολαίου. Η εναγόμενη 1 έχει αποβιώσει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην Ελλάδα και η αγωγή δεν έχει προωθηθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο εναντίον της. Εναντίον της εναγόμενης 4 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 10.12.02 για το ποσό των Λ.Κ.6.988,82 με τόκο 9% από 03.09.01 και Λ.Κ.700,00 συμφωνηθέντα έξοδα με αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για 4 μήνες από 10.12.
9. Οι εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρησαν υπεράσπιση στην οποία εγείρουν ουσιαστικά δύο υπερασπίσεις η πρώτη υπεράσπιση είναι ότι το συμβόλαιο ενοικιαγοράς έχει εξοφληθεί και δεν υπάρχει υπόλοιπο και συνεπώς η αξίωση των εναγόντων πρέπει να απορριφθεί και διαζευκτικά εγείρουν την υπεράσπιση non est factun αφού ισχυρίζονται ότι δεν υπέγραψαν ποτέ ως εγγυητές της εναγόμενης 1 την οποία ουδέποτε γνώριζαν ούτε και έχουν γνωρίσει. Εγείρουν επίσης θέμα ανατοκισμού και παράνομης χρέωσης τόκων από τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες κάλεσαν δύο μάρτυρες για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Ο ΜΕ1 είναι ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δικαστικών Υποθέσεων των εναγόντων στην επαρχία Λάρνακας, Σωτήρης Μούσκος και ο ΜΕ2 είναι ο έμπορος αυτοκινήτων Τάσος Παξιόλας από τον οποίο αγοράστηκε το επίδικο όχημα. Ο ΜΕ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι το επίδικο όχημα αντικείμενο ενοικιαγοράς βρίσκεται στην κατοχή των εναγόντων μετά από υπόδειξη των εναγόμενων 2 και 3, σχετικό είναι το τεκμήριο 4, και ότι αυτό ανακτήθηκε από συγκεκριμένο χώρο τον έλεγχο του οποίου είχε κάποιος Παναγιώτης Χριστοδούλου. Ανέφερε ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν υπογράψει ενώπιον του στην Τράπεζα και ότι ουδέποτε τους συνάντησε πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ανέφερε ότι οι ενάγοντες πλήρωσαν στον ΜΕ2 το ποσό των Λ.Κ.5.500,00 αξία του επιδίκου οχήματος. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε επίσης το τεκμήριο 6 που είναι κατάσταση λογαριασμού του επίδικου συμβολαίου από τις ημερομηνίες 19.07.99 μέχρι 10.07.00 στην οποία παρουσιάζεται ένα υπόλοιπο της τάξης των Λ.Κ.6.988,82 χρεωστικό ως το ποσό της χρηματοδότησης, Λ.Κ.412,44 χρεωστικό ως οι τόκοι της χρηματοδότησης και Λ.Κ.10 έξοδα του δανείου. Ο ΜΕ1 εξήγησε το τεκμήριο 6 σύμφωνα με τις ερωτήσεις που υποβλήθεισαν από την συνήγορο των εναγομένων 2 και 3 και ανέφερε ότι στις 03.11.99 κατατέθηκε στο εν λόγω δάνειο επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.800,00, τεκμήρια 5 και 9, από το οποίο ποσό το ποσό των Λ.Κ.788,52 κατατέθηκε έναντι του ποσού του δανείου ενώ το ποσό των Λ.Κ.11,48 κατατέθηκε έναντι των τόκων. Η εν λόγω επιταγή επεστράφη ως απλήρωτη γι΄ αυτό και στις 15.11.99 έγινε αντιλογισμός και των δύο πιο πάνω ποσών στο λογαριασμό. Επίσης, σύμφωνα με τον ΜΕ1, φαίνεται ότι στις 02.03.00 είχε κατατεθεί το ποσό των Λ.Κ.6.245,18 έναντι του ποσού του δανείου και το ποσό των Λ.Κ.46,82 έναντι των τόκων με το οποίο θα γινόταν εξόφληση του δανείου, σχετικό είναι το τεκμήριο 8, και για τον λόγο αυτό όπως έχει αναφέρει ο ΜΕ1 έγινε έκπτωση για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.1.386,22 με αποτέλεσμα στις 03.03.00 το υπόλοιπο του δανείου να φαίνεται μηδενικό (0,00). Ακολούθως η εν λόγω επιταγή δεν πληρώθηκε και ως αποτέλεσμα έγινε στις 17.03.00 αντιλογισμός και χρεώθηκε ο λογαριασμός με το ποσό των Λ.Κ.6.245,18 στο ποσό του δανείου και το ποσό των Λ.Κ.46,82 όσον αφορά τους τόκους. Επίσης χρεώθηκε και το ποσό της έκπτωσης που είχε γίνει και που ήταν Λ.Κ.1.386,
10. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε τις έντονες υποβολές της συνηγόρου της υπεράσπισης ότι ο λογαριασμός είχε εξοφληθεί πλήρως γι΄ αυτό και παρουσιάζεται το υπόλοιπο 0,00 και ότι εφόσον ο λογαριασμός του εν λόγω συμβολαίου είχε εξοφληθεί οι ενάγοντες δεν είχαν κανένα δικαίωμα να τον ξανά ενεργοποιήσουν με αποτέλεσμα να παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο. Ήταν η θέση του ΜΕ1 στις υποβολές αυτές ότι όλες οι καταθέσεις επιταγών γίνονται με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγόντων μέχρι την εκκαθάριση τους και εφόσον οι επιταγές αυτές δεν έχουν τιμηθεί τότε αυτόματα το τραπεζικό σύστημα έχει προβεί στον αντιλογισμό που φαίνεται και χρεώθηκαν τα ποσά των επιταγών στο λογαριασμό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν είχε εξοφληθεί ο λογαριασμός στις 02.03.00 γι΄ αυτό και δεν δόθηκε απόδειξη εξόφλησης αλλά μόνο απόδειξη κατάθεσης της σχετικής επιταγής. Σε υποβολές επίσης ότι οι επιταγές πληρώθηκαν από τον Παναγιώτη Χριστοδούλου στην κατοχή του οποίου ανευρέθηκε και το επίδικο όχημα ήταν ότι δεν ενδιαφέρει την Τράπεζα ποιος πληρώνει τις δόσεις ενόσω αυτές πληρώνονται και ότι εν πάση περιπτώσει τόσο το τεκμήριο 5 όσο και τα τεκμήρια 8 και 9 φαίνεται ότι κατατέθηκαν στον λογαριασμό της εναγόμενης
11. Παρουσιάστηκε επίσης και κατατέθηκε ως τεκμήριο 7 απόδειξης καταθέσεως των εναγόντων ημερ. 17.02.00 για το ποσό των Λ.Κ.860,00 και υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι το ποσό αυτό δεν έχει κατατεθεί από την εναγόμενη 1 αλλά από τον Παναγιώτη Χριστοδούλου. Σε αυτή την υποβολή ο μάρτυρας ανέφερε ότι από το εν λόγω τεκμήριο το μόνο που μπορεί ο ίδιος να αναφέρει είναι ότι ο εκδότης της επιταγής φαίνεται να ήταν ο Παναγιώτης Χριστοδούλου. Εξήγησε επίσης το πως χρεώνονται τα δικαιώματα ενοικιαγοράς στα συμβόλαια ενοικιαγοράς με ιδιαίτερη αναφορά στο συγκεκριμένο συμβόλαιο. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 10 και 11 τα οποία είναι το αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του επίδικου αυτοκινήτου στο οποίο φέρονται ως ιδιοκτήτες οι ενάγοντες και η εναγομένη 1 και ως τεκμήριο 11 έντυπο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών με τίτλο Μεταβίβαση Ιδιοκτησίας Μηχανοκίνητου Οχήματος το οποίο δεν είναι πλήρως συμπληρωμένο αλλά φαίνεται υπογραμμένο από την αγοραστή εναγόμενη
12. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι είναι πωλητής αυτοκινήτων ότι τον επισκέφτηκε η εναγόμενη 1 και ζήτησε να αγοράσει από αυτόν αυτοκινήτο με την μέθοδο της ενοικιαγοράς ότι ο ίδιος συμπλήρωσε στο τεκμήριο 1 τα στοιχεία του ενοικιαστή δηλαδή της Άννας Σπανούδη όπως και το σύνολο τιμής που αναγράφεται κάτω από την στήλη "ποσό συμβολαίου" στο τεκμήριο 1 για Λ.Κ.5,500,
13. Ανέφερε ότι η υπογραφή πωλητή που φαίνεται στο τεκμήριο 1 είναι η δική του υπογραφή και ότι η υπογραφή ενοικιαστή είναι της εναγόμενης 1 η οποία υπέγραψε στην παρουσία του γι΄ αυτό και ο ίδιος υπέγραψε ως μάρτυρας της υπογραφής της. Ανέφερε ότι τους εγγυητές που φέρονται στο τεκμήριο 1 δεν τους έχει δει ποτέ του αφού μετά που συμπλήρωσε τα στοιχεία στο τεκμήριο 1 ως ανωτέρω ανάφερε έδωσε στην εναγόμενη 1 το τεκμήριο 1 για να πάει να το συμπληρώσει η ίδια αφού βρει τους εγγυητές της αναφέροντας της ότι δεν μπορεί ο ίδιος να υπογράψει ως μάρτυρας υπογραφών των εγγυητών αφού δεν τους γνωρίζει και δεν υπόγραψαν ενώπιον του γι΄ αυτό και δεν υπέγραψε ως μάρτυρας υπογραφής των εγγυητών. Είπε ότι η εναγόμενη 1 του έφερε το τεκμήριο 1 συμπληρωμένο της παρέδωσε το αυτοκίνητο και πληρώθηκε από τους ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.5.500,
14. Ο ΜΕ2 κατέθεσε επίσης το τεκμήριο 12 που είναι το τιμολόγιο αγοράς του επίδικου αυτοκινήτου επ ονόματι της εναγόμενης 1 και στο οποίο υπάρχει σφραγίδα των εναγόντων ότι τα εμπορεύματα που αναφέρονται σε αυτό αποτελούν αντικείμενο ενοικιαγοράς του συμβολαίου με αριθμό 850/0/5380731 των εναγόντων. Το τεκμήριο 12 είναι για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.5.500,00 και φέρει την υπογραφή της εναγόμενης
15. Ερωτώμενος έντονα από την συνήγορο των εναγομένων 2 και 3 γιατί εξέδωσε τιμολόγιο προτού έχει σίγουρη την απάντηση της Τράπεζας ότι είχε κρίνει τους εγγυητές της εναγόμενης 1 η θέση του ήταν ότι ως θέμα πρακτικής δεν εκδίδει τιμολόγιο σε περίπτωση που το συμβόλαιο είναι λευκό εντελώς. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ίδιος είχε συμπληρώσει τα στοιχεία του αγοραστή γι΄ αυτό και το συμβόλαιο δεν ήταν λευκό γι΄ αυτό και εξέδωσε το τιμολόγιο. Είπε ότι ήταν εισήγηση της εναγόμενης 1 να συμπληρώσει ο ίδιος τα στοιχεία της και το ποσό του συμβολαίου για να βλέπουν οι εγγυητές της τα ποσά και το πρόσωπο το οποίο θα εγγυηθούν. Ανέφερε επίσης ότι η τιμή του αυτοκινήτου όταν έγινε η χρηματοδότηση ήταν Λ.Κ.5.500,00 και ότι ο ίδιος πληρώθηκε από τους ενάγοντες ολόκληρο το πιο πάνω ποσό. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι το τεκμήριο 1 ήταν εντελώς λευκό όταν υπέγραψαν οι εγγυητές επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι ο ίδιος είχε συμπληρώσει τα στοιχεία αγοραστή και το ποσό του συμβολαίου, αρνήθηκε επίσης ότι την αγορά του επίδικου οχήματος την έκανε ο Παναγιώτης Χριστοδούλου και όχι η εναγόμενη 1, είπε ότι γνωρίζει τον Παναγιώτη Χριστοδούλου εξ όψεως μόνο ενώ την εναγόμενη 1 την ήξερε από πριν να αγοράσει το επίδικο αυτοκίνητο αρνήθηκε ότι το αυτοκίνητο το παρέδωσε στον Παναγιώτη Χριστοδούλου και ότι είναι αυτός που το χρησιμοποιούσε αναφέροντας ότι ο ίδιος έβλεπε την εναγόμενη 1 να οδηγεί το επίδικο αυτοκίνητο και ανέφερε ότι την ημέρα που η εναγόμενη 1 ήρθε και πήρε το τεκμήριο 1 για να πάει να βρει τους εγγυητές της ήταν παρούσα και η Σκεύη Νίκου που φέρεται ως μάρτυρας των υπογραφών των εγγυητών η οποία ήταν φίλη με την εναγόμενη
16. Οι εναγόμενοι 2 και 3 έδωσαν οι ίδιοι μαρτυρία και κάλεσαν επίσης ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Παναγιώτη Χριστοδούλου. Η θέση και η μαρτυρία των εναγόμενων 2 και 3 ήταν ουσιαστικά η ίδια. Ανέφεραν ότι ουδέποτε γνώρισαν και σίγουρα ουδέποτε εγγυήθηκαν την εναγόμενη
17. Αυτόν που εγγυήθηκαν ήταν τον Παναγιώτη Χριστοδούλου ο οποίος ήταν συνεργάτης του εναγόμενου 2 ο οποίος ασχολείται με την πώληση και διανομή προϊόντων υγιεινής διατροφής και πελάτης του τουριστικού γραφείου στο οποίο Διευθυντής ήταν τότε ο εναγόμενος
18. Σύμφωνα με την μαρτυρία τους ο Παναγιώτης Χριστοδούλου τους ζήτησε να τον εγγυηθούν για την αγορά ενός αυτοκινήτου. Ο εναγόμενος 2 λόγω της συνεργασίας που είχε μαζί του ήξερε ότι τα εισοδήματα του ήταν ψηλά και συμφώνησε να τον εγγυηθεί ενώ ο εναγόμενος 3 συμφώνησε να εγγυηθεί τον Χριστοδούλου μετά που ο Χριστοδούλου του ανέφερε ότι από το ποσό της χρηματοδότησης ένα μέρος θα ήταν δάνειο προς τον ίδιο από τους ενάγοντες και με το ποσό αυτό ο Χριστοδούλου θα εξοφλούσε τα χρήματα που όφειλε στο τουριστικό γραφείο που ήταν Διευθυντής ο εναγόμενος 3 από εισιτήρια που είχε αγοράσει. Όπως ανέφερε ο εναγόμενος 2 το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ.3.500,00 και θα αναφερόταν συνολικά το ποσό των Λ.Κ.5.500,00 για να μπορέσει να πληρωθεί το χρέος προς τον εναγόμενο
19. Ο Παναγιώτης Χριστοδούλου επισκέφτηκε τον εναγόμενο 2 στο γραφείο του στην Λεμεσό είχε μαζί του το συμβόλαιο ενοικιαγοράς εντελώς λευκό και ασυμπλήρωτο και ο Παναγιώτης Χριστοδούλου συμπλήρωσε τα στοιχεία του εναγόμενου 2 το οποίο και ο ίδιος υπέγραψε και αναγνώρισε την υπογραφή του. Ακολούθως τηλεφώνησαν στον εναγόμενο 3 ο οποίος τους συνάντησε στο γραφείο του εναγόμενου 2 όπου βρίσκονταν, ο εναγόμενος 2 συμπλήρωσε τα στοιχεία του δεύτερου εγγυητή εναγόμενου 3 ο οποίος και υπέγραψε και αναγνώρισε την υπογραφή του και επίσης ο εναγόμενος 2 συμπλήρωσε το ποσό χρηματοδότησης που αναφέρεται στο τεκμήριο 1 κάτω από την στήλη ποσό συμβολαίου ως σιγουριά για το συνολικό ποσό για το οποίο θα εγγυούνταν τον Παναγιώτη Χριστοδούλου. Και οι δύο εναγόμενοι ανέφεραν ότι δεν γνωρίζουν την εναγόμενη 1 ούτε και την Σκεύη Νίκου, ότι το πρόσωπο το οποίο εγγυήθηκαν ήταν ο Παναγιώτης Χριστοδούλου, ότι οι ενάγοντες ουδέποτε επικοινώνησαν μαζί τους για να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία τους όπως φαίνονταν στον τεκμήριο 1 και ότι η πρώτη φορά που κατάλαβαν ότι το πρόσωπο που εγγυήθηκαν ήταν η εναγόμενη 1 ήταν όταν έλαβαν επιστολή από τους ενάγοντες για καθυστερήσεις στο συμβόλαιο η οποία απευθυνόταν στην εναγόμενη 1 και στους ίδιους ως εγγυητές της. Επικοινώνησαν μετά με τους ενάγοντες και πληροφορήθηκαν ότι είχαν εγγυηθεί την εναγόμενη 1 και ακολούθως με τον Παναγιώτη Χριστοδούλου ο οποίος τους ανέφερε ότι όταν ο ίδιος πήρε το τεκμήριο 1 στους ενάγοντες οι ενάγοντες δεν τον αποδέχθηκαν ως πρωτοφειλέτη και έτσι πρωτοφειλέτης έγινε η εναγόμενη 1 η οποία ήταν συνεργάτης του Παναγιώτη Χριστοδούλου στην διανομή των προϊόντων υγιεινής διατροφής. Όταν ρώτησαν τον Χριστοδούλου γιατί δεν τους ανέφερε αυτή την αλλαγή η απάντηση του ήταν ότι νόμιζε ότι θα επικοινωνούσαν οι ενάγοντες μαζί τους για την επιβεβαίωση των στοιχείων τους και θα τους το ανέφεραν. Μετά που οι εναγόμενοι 2 και 3 άσκησαν πιέσεις στον Χριστοδούλου αυτός εξέδωσε δύο επιταγές μία για το ποσό των καθυστερήσεων που παρουσίαζε το συμβόλαιο μέχρι τότε και η οποία ήταν για το ποσό των Λ.Κ.860,00 και μία για το υπόλοιπο του συμβολαίου μέχρι την εξόφληση του τις οποίες ο εναγόμενος 2 κατέθεσε σε κατάστημα των εναγόντων στην Λεμεσό, σχετικά είναι τα τεκμήρια 7 και
20. Το συμβόλαιο είχε εξοφληθεί σύμφωνα με αυτούς και πίστευαν ότι είχε τακτοποιηθεί αυτή η εκκρεμότητα. Ακολούθως έλαβαν αντίγραφο της παρούσης αγωγής. Προσπάθησαν επανειλημμένα να επικοινωνήσουν με τον Παναγιώτη Χριστοδούλου ανεπιτυχώς, προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με την εναγόμενη 1 και πάλι χωρίς αποτέλεσμα αφού ο εναγόμενος 2 κατάφερε να συναντηθεί με τον πρώην σύζυγο της ο οποίος του είχε αναφέρει ότι είχε αποβιώσει σε δυστύχημα στην Ελλάδα, ακολούθως και μετά από αρκετό καιρό ο εναγόμενος 2 βρήκε τα στοιχεία του Παναγιώτη Χριστοδούλου, πήγε και τον βρήκε, ο Χριστοδούλου παραδέχτηκε ότι είχε κατοχή του αυτοκινήτου και έτσι οι εναγόμενοι 2 και 3 με επιστολή της συνηγόρου της, τεκμήριο 4, ειδοποίησαν τους ενάγοντες για το που βρισκόταν το επίδικο αυτοκίνητο οι οποίοι και το παρέλαβαν. Τα τεκμήρια 10 και 11 ήταν στην κατοχή του Παναγιώτη Χριστοδούλου ο οποίος τα παρέδωσε στον εναγόμενο 2 ο οποίος με την σειρά του τα έστειλε στους ενάγοντες. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε επίσης το τεκμήριο 13 που είναι φωτοαντίγραφο του εντύπου μεταβίβασης ιδιοκτησίας μηχανοκίνητου οχήματος το οποίο είναι σχεδόν λευκό και στο οποίο φέρεται ως πωλητής η Άννα Σπανούδη και υπάρχει και η υπογραφή της. Το εν λόγω έγγραφο του το είχε δώσει ο Παναγιώτης Χριστοδούλου. Ήταν επίσης η θέση των εναγομένων 2 και 3 ότι το συμβόλαιο είχε εν πάση περιπτώσει εξοφληθεί με την κατάθεση του τεκμηρίου 8 και ότι οι ενάγοντες το είχαν θεωρήσει ως εξοφληθέν αφού στο τεκμήριο 6 παρουσιάζεται υπόλοιπο 0,
21. Και οι δύο εναγόμενοι επέμεναν ότι ουδέποτε γνώρισαν την εναγόμενη 1, ουδέποτε την εγγυήθηκαν, δεν είχαν καμία πρόθεση να την εγγυηθούν, ότι αν γνώριζαν από τους ενάγοντες ή τον Παναγιώτη Χριστοδούλου ότι τελικά το συμβόλαιο προχώρησε με πρωτοφειλέτη την εναγόμενη 1 θα λάμβαναν μέτρα για την ακύρωση του, δεν γνώρισαν ποτέ την Σκεύη Νίκου που φέρεται ως μάρτυρας των υπογραφών τους ούτε την εναγόμενη 4 η οποία φέρεται επίσης ως εγγυήτρια και επέμεναν ότι όταν τους παρουσίασε ο Παναγιώτης Χριστοδούλου το τεκμήριο 1 ήταν εντελώς ασυμπλήρωτο. Ο εναγόμενος 3 επέμενε ότι όταν κατέθεσε τις επιταγές του Παναγιώτη Χριστοδούλου που είχαν σαν αποτέλεσμα την έκδοση των τεκμηρίων 7 και 8 από τους ενάγοντες και αναγνώρισε την υπογραφή του ως την υπογραφή καταθέτη στα τεκμήρια αυτά οι ενάγοντες του έδωσαν απόδειξη εξόφλησης την οποία όμως δεν κατάφερε να εντοπίσει. Ο Παναγιώτης Χριστοδούλου, ΜΥ1, επιβεβαίωσε σχεδόν τα όσα είχαν αναφέρει ενόρκως οι εναγόμενοι 2 και
22. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος πήγε και βρήκε τον εναγόμενο 2 αρχικά από τον οποίο και ζήτησε να επικοινωνήσει και με τον εναγόμενο 3 για να τον εγγυηθούν για την αγορά ενός αυτοκινήτου. Ο εναγόμενος 2 δέχθηκε αμέσως στον εναγόμενο 3 πρότεινε να του πληρώσει το ποσό του λογαριασμού που εκκρεμούσε για εισιτήρια που είχε αγοράσει από το ποσό της δανειοδότηση για να συγκατατεθεί. Ο ίδιος πήρε το συμβόλαιο εντελώς κενό από τον ΜΕ2 και πήγε και βρήκε τους εναγόμενους 2 και 3 στο γραφείο του εναγόμενου 2 στη Λεμεσό. Οι ενάγοντες απέρριψαν τον ίδιο για πρωτοφειλέτη και έτσι η χρηματοδότηση έγινε στο όνομα της εναγόμενης 1 συνεργάτιδας του και για την οποία ούτως ή άλλως ο ίδιος προόριζε το αυτοκίνητο για προώθηση των προϊόντων του. Το τεκμήριο 1 υπογράφτηκε από την εναγόμενη 1 και την Σκεύη Νίκου στο γραφείο του ΜΕ2 ενώ είχαν ήδη υπογραφή από τους εναγόμενους 2 και
23. Το ποσό του συμβολαίου που το ανέγραψε στο τεκμήριο 1 ο εναγόμενος 2 μετά από απαίτηση του εναγόμενου
24. Όταν επικοινώνησε ο εναγόμενος 2 μαζί του για να τον ρωτήσει ποια είναι η εναγόμενη 1 του εξήγησε τι είχε γίνει και του ανέφερε ότι ο ίδιος είχε στην κατοχή του τα τεκμήρια 10, 11 και 13 ως ασφάλεια υπογραμμένα από την εναγόμενη 1 και του να μην ανησυχεί. Ο ίδιος έδωσε δύο επιταγές μία για καθυστερημένα ενοίκια και μία για την εξόφληση όλου του ποσού της χρηματοδότησης στον εναγόμενο 2 τις οποίες και κατέθεσε ο εναγόμενος 3 στην Λεμεσό. Ακολούθως ο ίδιος λόγω οικονομικών δυσκολιών κατέληξε στις Κεντρικές Φυλακές, η εναγόμενη 1 σκοτώθηκε σε δυστύχημα στην Ελλάδα, το επίδικο αυτοκίνητο το είχε ο ίδιος στην κατοχή του από το 1999 όταν η εναγόμενη 1 πριν να φύγει για την Ελλάδα το άφησε στο πάρκινγκ του αεροδρομίου και πήγε ο ίδιος και το πήρε σπίτι του και ήταν έκτοτε υπό την φύλαξη του και ότι η πρόθεση του όταν έγινε το τεκμήριο 1 ήταν να είναι ο ίδιος πρωτοφειλέτης και το αυτοκίνητο θα το έδινε στην εναγόμενη 1 να το οδηγά για προώθηση των προϊόντων του. Ανέφερε επίσης ότι ο εναγόμενος 2 μαζί με υπαλλήλους των εναγόντων τον επισκέφτηκαν στον τόπο εργασίας του στην Αγία Νάπα και παρέλαβαν το επίδικο αυτοκίνητο. Ο ίδιος έδωσε στο εναγόμενο 2 εκείνη την ημέρα τα τεκμήρια 10, 11 και
25. Ανέφερε επίσης ότι δεν πλήρωσε ακόμα το χρέος του προς το ταξιδιωτικό γραφείο στο οποίο εργαζόταν ο εναγόμενος 3 και ότι το ποσό της αξίας του αυτοκινήτου ήταν Λ.Κ.4.500,00, το ποσό χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ.5.500,00 για να δώσει τις Λ.Κ.1.000,00 στον εναγόμενο
26. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιδαν προφορική μαρτυρία στο Δικαστήριο. Ο ΜΕ1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Απαντούσε όλες τις ερωτήσεις με σαφήνεια χωρίς υπεκφυγές αναφέροντας μόνο όσα γνωρίζει είτε προσωπικά είτε λόγω της επαγγελματικής του κατάρτισης και θέσης. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναφέρει ότι δεν γνωρίζει γεγονότα και καταστάσεις αναφορικά με την υπόθεση ούτε και προσπάθησε να απαντήσει σε γεγονότα που δεν γνώριζε με στόχο να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων. Δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο ΜΕ2 ήταν πολύ καλός μάρτυρας. Δεν κλονίστηκε καθόλου παρόλη την επίμονη αντεξέταση από την ευπαίδευτη συνήγορο των εναγόμενων 2 και 3 και δεν έπεσε σε αντιφάσεις. Απαντούσε όλες τις ερωτήσεις με ετοιμότητα και ήταν πολύ θετικός μέχρι απόλυτος στις θέσεις του. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του έχει ενισχυθεί και από τους μάρτυρες της υπεράσπισης αλλά και από τα τεκμήρια που είναι κατατεθειμένα στο Δικαστήριο γι΄ αυτό δέχομαι και την δική του μαρτυρία. Αντίθετα από την πλευρά των εναγόντων, η μαρτυρία που προσκόμισαν οι εναγόμενοι δεν μου έχει αφήσει καλή εντύπωση. Αρχίζοντας από τον ΜΥ1 έχω να αναφέρω ότι η εντύπωση που μου έχει αφήσει είναι πολύ πενιχρή. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο μάρτυρας αυτός είχε κάθε συμφέρον να ενισχύσει τους ισχυρισμούς των εναγομένων 2 και 3 λόγω της στενής συνεργασίας που είχε με τον εναγόμενο 2 και των χρημάτων που ο ίδιος παραδέχτηκε ότι όφειλε στο ταξιδιωτικό γραφείο του οποίου Διευθυντής ήταν ο εναγόμενος 3, οφειλή την οποία όπως παραδέχτηκε ενόρκως δεν έχει ακόμη τακτοποιήσει. Είναι άτομο με πολλά οικονομικά προβλήματα έχει και ο ίδιος αναφέρει ενόρκως ότι χρωστά πολλά χρήματα σε διάφορους πιστωτές μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και οι ενάγοντες αλλά και άλλες εταιρείες μέλη του συγκροτήματος της Τράπεζας Κύπρου. Επίσης έχω δικαστική γνώση ότι το πρόσωπο αυτό όντως αντιμετωπίζει σωρεία οικονομικών οφειλών αφού έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου σε πολλές άλλες υποθέσεις ως καθ΄ ου η αίτηση σε αιτήσεις μηνιαίων δόσεων και αιτήσεις είσπραξης χρηματικών ποσών ως ποινή σε ποινική υπόθεση πριν την κατάργηση του σχετικού άρθρου του Κεφ.
27. Παρόλο που κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης μετά την ένορκη κατάθεση του εναγόμενου 2 αλλά πριν την ένορκη μαρτυρία του εναγόμενου 3 ουσιαστικά επιβεβαίωσε και τους δύο εναγόμενους, αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί η μαρτυρία τους ήταν σχεδόν η ίδια, με τρόπο που να δίδει ολοφάνερα την εντύπωση ότι η μαρτυρία του ήταν φτιαχτή. Παρόλο που δεν αμφισβητείται η συμμετοχή του στην όλη υπόθεση όπως έχει προκύψει από τα γεγονότα εντούτοις η θέση η οποία παρουσίασε δεν ήταν αληθινή και δεν έχει πείσει το Δικαστήριο. Οι εναγόμενοι 2 και 3 έκαναν έντονη προσπάθεια να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο μια αληθοφανή εκδοχή η οποία για ξεκάθαρους λόγους ήταν η ίδια. Παρόλη όμως τη φιλότιμη προσπάθεια τους η μαρτυρία τους αφήνει μεγάλα ερωτηματικά στο Δικαστήριο λαμβανομένων υπόψη της επαγγελματικής τους κατάρτισης και εμπειρίας αφενός, ο εναγόμενος 2 ασκούσε για πολλά χρόνια το επάγγελμα του ασφαλιστικού αντιπροσώπου ο οποίος είχε καθημερινές επαφές με διάφορα πρόσωπα και χειριζόταν διάφορα συμβόλαια ενώ ο εναγόμενος 3 ήταν Διευθυντής μεγάλου τουριστικού γραφείου στη Λεμεσό, και του γεγονότος ότι προσπάθησαν να πείσουν το Δικαστήριο ότι ο Παναγιώτης Χριστοδούλου, ο οποίος αποδεδειγμένα την επίδικη περίοδο όφειλε στο ταξιδιωτικό γραφείο του οποίου Διευθυντής ήταν ο εναγόμενος 3 χρηματικό ποσό και ήδη ήταν ασυνεπής προς την εξόφληση του ήταν πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης τους τον οποίο χωρίς κανένα ενδοιασμό ήταν πρόθυμοι να εγγυηθούν και ο τρόπος για να σιγουρευτούν ότι δεν θα τους ξεγελούσε ήταν μόνο να αναγράψουν στο λευκό κατά τους ισχυρισμούς τους συμβόλαιο ενοικιαγοράς το ποσό για το οποίο θα εγγυούνταν τον Χριστοδούλου. Η εκδοχή τους δεν έχει πείσει το Δικαστήριο. Με βάση και την πιο πάνω αξιολόγηση θα προχωρήσω να εξετάσω την νομική πτυχή της υπόθεσης. Όπως είναι νομολογημένο η συμφωνία ενοικιαγοράς, υπό την τριμερή της μορφή εμπεριέχει στην πραγματικότητα δύο συμφωνίες. Η πρώτη συμφωνία αναφέρεται στην σχέση του εμπόρου με τον χρηματοδότη στη βάση της οποίας μεταβιβάζεται στην σχέση του εμπόρου με τον χρηματοδότη στη βάση της οποίας μεταβιβάζεται η ιδιοκτησία των εμπορευμάτων στον χρηματοδότη έναντι του ανταλλάγματος το οποίο είναι το ποσό της χρηματοδότησης. Σ΄ αυτή την συμφωνία δεν εμπλέκεται καθόλου ο ενοικιαγοραστής. Η δεύτερη συμφωνία αναφέρεται στην σχέση χρηματοδότη - ενοικιαγοραστή και εμπεριέχει δύο στοιχεία: (α) την παραχώρηση της κατοχής και της χρήσης των αντικειμένων της ενοικιαγοράς στον ενοικιαγοραστή και (β) την υποχρέωση του ενοικιαγοραστή να επιστρέψει την κατοχή των εμπορευμάτων στον χρηματοδότη (ιδιοκτήτη) εάν και εφόσον δεν ασκήσει το δικαίωμα αγοράς. (βλ. μεταξύ άλλων Οργανισμός Χρηματοδοτήσεων Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χριστάκη Παντελή και άλλων Πολ. Έφεση 11386 ημερ. 23.04.04 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Κώστα Σταύρου Κωνσταντίνου και άλλων