Ανδρέας Κ. Μορφάκης ν. Αδελφοί Σταύρου Γενικαί Επιχειρήσεις Λτδ, Αρ. Αγωγής: 919/03, 1.08.2005

Ανδρέας Κ. Μορφάκης ν. Αδελφοί Σταύρου Γενικαί Επιχειρήσεις Λτδ, Αρ. Αγωγής: 919/03, 1.08.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 919/03 Μεταξύ: Ανδρέας Κ. Μορφάκης, από την Ελλάδα Ενάγοντας - και - Αδελφοί Σταύρου Γενικαί Επιχειρήσεις Λτδ, από τη Λάρνακα Εναγομένων Ημερομηνία: 1.08.2005 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Ν. Δαμιανού με κα Α. O' Mahony Για τους Εναγόμενους: κ. Γ. Κουκούνης Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα γεγονότα της παρούσας αγωγής είναι απλά και στη μεγαλύτερη έκταση τους παραδεκτά. Ο ενάγοντας είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, είναι Κυπριακής καταγωγής και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ενός χωραφιού με αρ. εγγραφής 7538 Φ/Σχ. LVI/2, Τεμάχιο 174, τοποθεσία Κοτσιηνοκαφκαλιά του χωριού Αναφωτία. Σχετικό είναι το τεκμήριο 5. Οι εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με λατομεύσεις, εξορύξεις και μεταφορές χωμάτων. Στις 16.06.89 ο ενάγοντας δια του νομίμως εξουσιοδοτημένου πληρεξουσίου αντιπροσώπου του, Αντρέα Αποστόλου, τεκμήριο 9, συμφώνησε να πωλήσει και πώλησε στην εναγόμενη εταιρεία με γραπτό πωλητήριο έγγραφο που έγινε στη Λάρνακα και φέρει την πιο πάνω ημερομηνία, τεκμήριο 7, το πιο πάνω χωράφι αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης των Λ.Κ.10.000. Ήταν γραπτός όρος του τεκμηρίου 7 ότι οι εναγόμενοι θα έδιδαν σαν προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.5.000 με την υπογραφή της συμφωνίας και όντως οι εναγόμενοι κατέβαλαν με την υπογραφή της συμφωνίας το ποσό των Λ.Κ.5.000 με τραπεζική επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας με αριθμό 2260171 και ημερ. 16.06.89. Το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.5.000 σύμφωνα με το τεκμήριο 7 θα πληρωνόταν "άμα τη μεταβιβάσει του τίτλου, περί το τέλος Αυγούστου". Η εναγόμενη εταιρεία από την ημερομηνία υπογραφής του τεκμηρίου 7 έλαβαν ελεύθερη και πλήρη κατοχή του χωραφιού και προχώρησαν στη λατόμευση του αφαιρόντας όγκους άμμου από αυτό. Κατά ή περί το τέλος του 1989 και /ή αρχές του 1990 ο Αποστόλου ενεργώντας για λογαριασμό του ενάγοντα και ο κ. Θεόδωρος Σταύρου, Διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας, για και εκ μέρους της εναγομένης εταιρείας συμφώνησαν να ακυρώσουν και προς τούτο ακύρωσαν την μεταξύ τους συμφωνία, τεκμήριο 7, η οποία δεν είχε μέχρι τότε ολοκληρωθεί και /ή εκπληρωθεί υπό κάποιους όρους. Οι όροι αυτοί είναι και η διαφωνία των δύο πλευρών και η αιτία της παρούσης αγωγής. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η συμφωνία για την ακύρωση της συμφωνίας προνοούσε ότι ο ενάγοντας θα επέστρεφε στους εναγόμενους το εισπραχθέν ποσό της προκαταβολής των Λ.Κ.5.000 και οι εναγόμενοι ανέλαβαν να επαναφέρουν το χωράφι στην κατάσταση που αυτό βρισκόταν κατά την υπογραφή του τεκμηρίου 7 δηλαδή προτού δηλαδή αφαιρεθούν τα χώματα /άμμος από το χωράφι. Το ποσό των Λ.Κ.5.000 επιστράφηκε στους εναγόμενους από τον ενάγοντα μέσω του Αποστόλου αλλά οι εναγόμενοι δεν εκπλήρωσαν το δικό τους μέρος της συμφωνίας, δεν τοποθέτησαν τα χώματα τα οποία είχαν αφαιρέσει από το χωράφι παρόλο που είχαν υποσχεθεί και συμφωνήσει ότι έτσι θα έπρατταν και μάλιστα είχαν διαβεβαιώσει και τον Αποστόλου αλλά και τον ενάγοντα ότι θα τοποθετήσουν άλλα χώματα τα οποία μάλιστα τους είχαν υποδείξει από που θα έπαιρναν, με αποτέλεσμα το ύψος του επίδικου χωραφιού να μην είναι στην ίδια ευθεία με τα γειτονικά χωράφια αφού είναι σκαμμένο σε ολόκληρη του την επιφάνεια σε βάθος μεγαλύτερο του 1½ μέτρου. Οι ενάγοντες διεκδικούν αποζημιώσεις για διάρρηξη της συμφωνίας ύψους Λ.Κ.30.750,00 που σύμφωνα με την παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης είναι το κόστος το οποίο θα επωμισθεί ο ενάγοντας για να επαναφέρει το χωράφι στην κατάσταση που αυτό βρισκόταν προ της λατόμευσης του από τους εναγόμενους. Εντελώς αντίθετη είναι η θέση των εναγομένων. Ο ισχυρισμός τους είναι ότι η μόνη υποχρέωση που ανέλαβαν κατά την ακύρωση του τεκμηρίου 7 ήταν να ισιώσουν το έδαφος του επίδικου χωραφιού και να πάρουν πίσω την προκαταβολή των Λ.Κ.5.000 που είχαν πληρώσει. Είναι ο ισχυρισμός τους ότι εκπλήρωσαν αυτή τους την υποχρέωση και μάλιστα ότι ο Αποστόλου είχε επισκεφθεί το επίδικο χωράφι και διαπίστωσε ότι όντως είχε ισιωθεί γι΄ αυτό και επέστρεψε σε αυτούς το ποσό της προκαταβολής. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι ίδιοι ήταν πάντοτε έτοιμοι και πρόθυμοι να εκπληρώσουν τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας, τεκμήριο 7, και ότι είχαν μεταβεί στο Κτηματολόγιο μαζί με τον Αποστόλου και είχαν μαζί τους το υπόλοιπο ποσό του συμφωνηθέντος τιμήματος για να γίνει η μεταβίβαση αλλά δεν μπορούσε τελικά να γίνει η μεταβίβαση λόγω κάποιων προβλημάτων στα έγγραφα που κατείχε ο Αποστόλου. Ισχυρίζονται επίσης ότι ο ενάγοντας για δικούς του λόγους δεν ήθελε να προχωρήσει με την υλοποίηση της συμφωνίας. Ο ενάγοντας κάλεσε συνολικά τέσσερεις μάρτυρες προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. Ο ΜΕ1 είναι ο μηχανολόγος μηχανικός Thrasso O´ Mahony ο οποίος συνδέεται συγγενικά με τον ενάγοντα, συγκεκριμένα ο ενάγοντας είναι θείος της γυναίκας του. Η μαρτυρία του ουσιαστικά επικεντρώθηκε στο να εξηγήσει στο Δικαστήριο την κατάσταση που παρουσιάζει σήμερα το επίδικο χωράφι προς τούτο κατέθεσε και σχετικές φωτογραφίες τα τεκμήρια 1 - 4. Ανέφερε επίσης ότι συναντήθηκε με τον Διευθυντή της εναγόμενης εταιρείας Θ. Σταύρου, τον ενάγοντα και τον Αποστόλου στο χωριό Μαζωτός το καλοκαίρι του 1994 και όλοι μαζί πήγαν και είδαν το επίδικο χωράφι αλλά και κάποιο χωράφι πολύ κοντά στο επίδικο το οποίο ήταν ιδιοκτησία της εναγόμενης εταιρείας από όπου και είπε ο Θ. Σταύρου ότι θα βγάλει χώμα για να το τοποθετήσει στο επίδικο χωράφι. Το επίδικο χωράφι το ξαναεπισκέφτηκε μετά από δύο χρόνια περίπου μετά από παράκληση του ενάγοντα ο οποίος ήθελε να εξακριβώσει αν οι εναγόμενοι είχαν τηρήσει τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας και ακολούθως το 2002 μαζί με τον εκτιμητή Μίλτο Φιλώτα ο οποίος είχε οδηγίες από τον ενάγοντα να εκτιμήσει τις ζημιές του χωραφιού. Τα τεκμήρια 1 - 4 τα είχε βγάλει ο κ. Φιλώτας την ημέρα που πήγαν μαζί στο χωράφι. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος μετά από οδηγίες του ενάγοντα συνάντησε τον Θ. Σταύρου στο σταθμό βενζίνης που διατηρεί στη Λάρνακα σε μεταγενέστερη ημερομηνία από τη συνάντηση του 1994 αλλά πριν το 2002 για να τον ρωτήσει ποιες ήταν οι προθέσεις του για την επαναφορά του χώματος στο επίδικο χωράφι όπου ήταν εντελώς αρνητικός και δεν του έδωσε συγκεκριμένη απάντηση. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος θα ενδιαφερόταν να αγοράσει το επίδικο χωράφι εάν βέβαια δεν είχε αυτή την υψομετρική διαφορά με τα υπόλοιπα. Ο ενάγοντας κατέθεσε το τεκμήριο 6 το οποίο είναι το τοπογραφικό σχέδιο στο οποίο φαίνεται το επίδικο χωράφι και είπε ότι μετά την ακύρωση της συμφωνίας περί το 1994 ήρθε στην Κύπρο όπου μαζί με τον ΜΕ1 και τον Αποστόλου πήγαν στο χωριό Μαζωτός συνάντησαν τον Θ. Σταύρου ο οποίος τους επιβεβαίωσε ότι θα επαναφέρει το χωράφι στην αρχική του μορφή και μάλιστα τους έδειξε δικό του χωράφι πολύ κοντά στο παρακείμενο χωράφι από το οποίο θα έβγαζε χώμα για να το τοποθετούσε στο χωράφι του. Ανέφερε επίσης ότι ο ΜΕ1 ήθελε να αγοράσει το χωράφι αλλά μόνο εφόσον αυτό είχε επαναφερθεί στην αρχική του κατάσταση. Η θέση του ήταν ότι η επίδικη συμφωνία ακυρώθηκε εκ συμφώνου γιατί οι εναγόμενοι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις από τον Αποστόλου δεν πήγαν να πληρώσουν το υπόλοιπο του τιμήματος και να γίνει η μεταβίβαση τρεις μήνες μετά το χρονικό διάστημα που προνοείτο στο τεκμήριο 7. Ο ίδιος έδωσε οδηγίες στον Αποστόλου να ακυρώσει τη συμφωνία και να επιστρέψει τις Λ.Κ.5.000 στους εναγόμενους νοουμένου ότι οι εναγόμενοι θα επανέφεραν το χωράφι στην αρχική του μορφή. Μετά το 1994 ο ίδιος ξαναήρθε στην Κύπρο το 1999 όπου επισκέφθηκε και πάλι το χωράφι και διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν εκπληρώσει την υπόσχεση τους αφού δεν είχαν τοποθετήσει τα χώματα σε αυτό. Το 2001 όταν ήταν ξανά στην Κύπρο μαζί με τον Αποστόλου και την σύζυγο του επισκέφθηκαν τον Θ. Σταύρου στο σταθμό βενζίνης που διατηρεί στη Λάρνακα για να τον ρωτήσουν γιατί δεν είχε ακόμη τοποθετήσει το χώμα και αυτός πολύ θυμωμένος τους έδιωξε από το γραφείο του αναφέροντας τους "να φύγετε, να μην ξανάρθετε, δεν βάζω ούτε πιθανή χώμα". Ακολούθως επισκέφθηκε τον δικηγόρο του από τον οποίο και ζήτησε να προχωρήσει δικαστικά εναντίον των εναγομένων διεκδικώντας τη ζημιά του και μετά από συμβουλή του δικηγόρου του έδωσε οδηγίες στον εκτιμητή Μίλτο Φιλώτα να προβεί σε εκτίμηση της ζημιάς του. Το χωράφι το είχε επισκεφθεί πολύ πρόσφατα παρουσίαζε την ίδια κατάσταση και κατέθεσε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 8(
2. i)- (
3. ix)που είναι φωτογραφίες του επίδικου χωραφιού τις οποίες είχε ο ίδιος λάβει κατά την τελευταία επίσκεψη του στο χωράφι λίγες μέρες πριν την ένορκη του μαρτυρία. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι ήταν ο ίδιος που μετάνιωσε και ζήτησε ακύρωση της συμφωνίας όπως και το γεγονός ότι ο Αποστόλου μετέβη στο Κτηματολόγιο μαζί με τους εναγόμενους αλλά δεν προχώρησε η μεταβίβαση λόγω προβλημάτων στα έγγραφα που είχε ο Αποστόλου επαναλαμβάνοντας ότι ο λόγος που ζήτησε από τον Αποστόλου να ακυρώσει τη συμφωνία ήταν η απροθυμία και η αμέλεια των εναγομένων να εξοφλήσουν το τίμημα εντός λογικής προθεσμίας. Είπε επίσης ότι ούτε ο ίδιος αλλά ούτε ο Αποστόλου γνώριζαν ότι οι εναγόμενοι είχαν ανορύξει μεγάλη ποσότητα άμμου από το χωράφι και ότι μετά την ακύρωση το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η αποκατάσταση του χωραφιού του την οποία ο Θ. Σταύρου εκ μέρους των εναγόμενων είχε αναλάβει. Ήταν η θέση του ότι ο Αποστόλου έδωσε λανθασμένα "πίστη" στα λεγόμενα και τις διαβεβαιώσεις του Θ. Σταύρου γι΄ αυτό και του επέστρεψε τις Λ.Κ.5.000 της προκαταβολής πριν όντως οι εναγόμενοι να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν κατά την ακύρωση της συμφωνίας. Ο ΜΕ2 ήταν ο Α. Αποστόλου πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ενάγοντα. Ήταν η θέση ότι όταν συμφώνησε με τους εναγόμενους να πωλήσει το επίδικο χωράφι του ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ.10.000 ήταν μετά από οδηγίες του ενάγοντα ο οποίος λόγω οικονομικών υποχρεώσεων ήθελε να το πουλήσει. Μετά την υπογραφή του τεκμηρίου 7 και αφού πέρασαν 2 - 3 μήνες χωρίς οι εναγόμενοι να πληρώσουν το υπόλοιπο ποσό για να γίνει η μεταβίβαση με οδηγίες του ενάγοντα ακύρωσε τη συμφωνία. Είπε ότι σε συνάντηση που είχε με τον Θ. Σταύρου συμφώνησαν όπως ακυρώσουν τη συμφωνία λέγοντας στο Σταύρου ότι θα του επιστρέψει τις Λ.Κ.5.000 και του έδωσε το ποσό των Λ.Κ.2.500 τη στιγμή της ακύρωσης ενώ τις υπόλοιπες Λ.Κ.2.500 θα τις έδινε μετά από 1½ μήνα. Ήταν η μαρτυρία του ότι μετά που έδωσε στο Σταύρου τις Λ.Κ.2.500 πληροφορήθηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία είχε προβεί σε ανόρυξη χωμάτων από το χωράφι και έτσι όταν ο Σταύρου τον επισκέφθηκε ζητώντας τις υπόλοιπες Λ.Κ.2.500 του είπε να επαναφέρει το χωράφι. Ο Σταύρου του είπε "να είσαι σίγουρος τα μηχανήματα τα έχουμε" και ο ίδιος δίδοντας πίστη στα λεγόμενα του Σταύρου του επέστρεψε τις Λ.Κ.2.500. Έλεγε επανειλημμένα στο Σταύρου να επαναφέρει το χωράφι, αυτός παρόλο που έλεγε εντάξει δεν το έκανε και το 1994 ο ίδιος μαζί με τον ΜΕ1 και τον ενάγοντα πήγαν στο σταθμό βενζίνης του Σταύρου συζήτησαν το θέμα, ο Σταύρου παραδέχτηκε ότι ανέλαβε να τοποθετήσει χώματα στο χωράφι και τους είπε ότι θα τους πάρει να δουν τα χώματα και έτσι και οι τρεις τους συνάντησαν τον Σταύρου στο Μαζωτό όπου τους έδειξε από ποιο χωράφι θα έπαιρνε τα χώματα για να τα τοποθετήσει στο επίδικο χωράφι. Επειδή και πάλι δεν εκπλήρωσε την υπόσχεση του ο ίδιος μαζί με τον ενάγοντα ξαναπήγαν στην βενζίνη του Σταύρου το 2001 συζήτησαν και ο Σταύρου τους είπε ότι δεν μπόρεσε να ισιώσει το χωράφι και τότε ο ίδιος του ανέφερε "Θεόδωρε πολλά φτηνός ο λόγος σου" και τότε ο Σταύρου θύμωσε και τους έδιωξε κακήν κακώς. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι γνώριζε τον λόγο που η εναγόμενη εταιρεία αγόρασε το επίδικο χωράφι. Είπε ότι ούτε ήξερε τον λόγο ούτε τον ενδιέφερε. Αρνήθηκε επίσης ότι οι εναγόμενοι ήταν έτοιμοι να εξοφλήσουν το υπόλοιπο και ότι πήγαν στο Κτηματολόγιο και δεν έγινε η μεταβίβαση λόγω προβλημάτων του τεκμηρίου 9. Δέχτηκε ότι αμέσως μετά την υπογραφή του τεκμηρίου 7 οι εναγόμενοι πήραν κατοχή του επίδικου χωραφιού. Επανέλαβε ότι όταν ακύρωσε τη συμφωνία με τον Σταύρου του έδωσε τις Λ.Κ.5.000 δίδοντας πίστη στα λεγόμενα του ότι θα ίσιωνε το χωράφι και ότι αυτό ήταν και το λάθος του ότι δηλαδή δεν έγραψε τους όρους ακύρωσης και του επέστρεψε ολόκληρο το ποσό πριν να ικανοποιήσει τους όρους που είχαν συμφωνήσει. Επέμενε ότι έγινε η συνάντηση στο χωριό Μαζωτός όπου ο Σταύρου τους έδειξε το χωράφι από το οποίο θα έπαιρνε τα χώματα και αρνήθηκε ότι μετά που έφυγαν από το σταθμό βενζίνης του Σταύρου ο ενάγοντας γύρισε και του είπε "είδες τι μας έκαμες;". O ME3, εκτιμητής Μίλτος Φιλώτας, διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός και εκτιμητής ακινήτων είπε ότι μετά από οδηγίες του ενάγοντα επισκέφτηκε το επίδικο χωράφι και προέβηκε σε μία εκτίμηση ημερ. 02.05.02, τεκμήριο 10 και συμπληρωματική εκτίμηση ημερ. 30.01.05, τεκμήριο 10Α. Εξήγησε την μέθοδο που ακολούθησε για να προβεί στην εκτίμηση του και να καταλήξει στο κόστος που απαιτείται για να επαναφερθεί το επίδικο χωράφι στην αρχική του κατάσταση δηλαδή να γεμίσει με χώμα. Εξήγησε ότι υπολόγισε τον όγκο του χώματος με βάση τον όγκο ενός φορτηγού υπολόγισε πόσα φορτηγά χρειάζονται για να γεμίσει το χωράφι και με βάση τη τιμή ανά φορτηγό κατέληξε στο κόστος. Είπε ότι επισκέφτηκε το επίδικο ακίνητο δύο φορές μια φορά πριν από κάθε έκθεση. Την πρώτη φορά είχε πάει μαζί με τον ΜΕ1 ενώ την δεύτερη φορά με τον ενάγοντα. Η κατάσταση του κτήματος και το 2002 και το 2005 ήταν η ίδια και αναγνώρισε τα τεκμήρια 1 - 4 ως τις φωτογραφίες που είχε ο ίδιος λάβει το 2002. Σύμφωνα με το τεκμήριο 10 το κόστος αντικατάστασης του χώματος σήμερα είναι Λ.Κ.30.750 ενώ σύμφωνα με το τεκμήριο 10Α το κόστος κατά το 1990 ήταν Λ.Κ.16.110 ενώ κατά το 1994 Λ.Κ.18.540. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε τις υποβολές ότι η μέθοδος του είναι λανθασμένη και ότι οι τιμές που έχει βάλει είναι αυθαίρετες επιμένοντας ότι έχει χρησιμοποιήσει σωστή μέθοδο και οι τιμές είναι αυτές που επικρατούσαν στην αγορά κατά τις επίδικες περιόδους. Είπε ότι δεν έχει προβεί σε εκτίμηση της αξίας του κτήματος σε καμία χρονική περίοδο από το 1989 μέχρι σήμερα γιατί δεν του δόθηκε τέτοια εντολή. Εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας έδωσε μαρτυρία ο εκ των Διευθυντών της Θεόδωρος Σταύρου που είναι και το πρόσωπο το οποίο προέβηκε και στην σύναψη της επίδικης συμφωνίας και στη μετέπειτα ακύρωση της με τον ΜΕ2. Ο ΜΥ1 αναγνώρισε την υπογραφή του στο τεκμήριο 7, συμφώνησε ότι με την υπογραφή του τεκμηρίου 7 πλήρωσε στο ΜΕ2 το ποσό της προκαταβολής των Λ.Κ.5.000 και είπε ότι ο ΜΕ2 γνώριζε από τον ίδιο πριν ακόμα υπογραφεί η συμφωνία ότι η εναγόμενη εταιρεία θα λατόμευε το επίδικο ακίνητο γι΄ αυτό και ενώ η εκτιμημένη τιμή πώλησης του ακινήτου τότε ήταν Λ.Κ.5.000, σύμφωνα με την εμπειρία του και την γνώση του αφού αγόρασε και άλλα κτήματα στην ίδια περιοχή, συμφώνησε να πληρώσει το ποσό των Λ.Κ.10.000 για την αγορά του. Ήταν η θέση του σε αντίθεση με την μαρτυρία που δόθηκε για την πλευρά του ενάγοντα, ότι ο ΜΕ2 έδωσε οδηγίες σε κάποιο δικολάβο με το όνομα Χάρης Καραγιάννης να ετοιμάσει τα έντυπα του Κτηματολογίου και την απαλλαγή του επίδικου ακινήτου από τους φόρους προτού όλοι μαζί μεταβούν στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. Κατέθεσε τα τεκμήρια 11 και 12 που είναι το έντυπο I.R. 401 με τίτλο Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας και το έντυπο τύπος Ν. 313 με τίτλο Μεταβιβάσεις Ακίνητης Περιουσίας αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει, στις 15.10.89 ο ίδιος, ένας από τους αδελφούς του επίσης Διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας, ο ΜΕ2 και ο Καραγιάννης μετέβηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας για να γίνει μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στην εναγόμενη εταιρεία. Το Κτηματολόγιο δεν δέχτηκε το τεκμήριο 9 που παρουσίασε ο ΜΕ2 και δεν προχώρησαν με την μεταβίβαση. Μετά από πάροδο δύο περίπου μηνών ο ίδιος πήγε και βρήκε τον ΜΕ2 στο γραφείο του για να τον ρωτήσει τι θα γίνει με την μεταβίβαση όπου ο ΜΕ2 του ανέφερε ότι ο ενάγοντας δεν θέλει να προχωρήσει με τη συμφωνία γιατί έμαθε ότι θα περάσει δρόμος από το ακίνητο και θα αποκτήσει αξία και επιθυμεί να ακυρώσει τη μεταξύ τους συμφωνία. Ο ίδιος με τη σύμφωνο γνώμη και των άλλων Διευθυντών της εναγόμενης εταιρείας συμφώνησαν στην ακύρωση της συμφωνίας με τον όρο να τους επιστρέψει ο ενάγοντας τα χρήματα της προκαταβολής που είχαν δώσει και η εναγόμενη εταιρεία ανέλαβε να ισιώσει το χωράφι. Ο ΜΕ2 του επέστρεψε πρώτα Λ.Κ.2.500 μετά ο ΜΕ2 πήγε και είδε ότι ίσιωσαν το χωράφι και του επέστρεψε και τις άλλες Λ.Κ.2.500 δίδοντας του μάλιστα συγχαρητήρια για την καλή δουλειά που έκανε. Ήταν μάλιστα η θέση του ότι ο ΜΕ2 μετά την ακύρωση της συμφωνίας και την επιστροφή της προκαταβολής επέτρεψε στον ίδιο να καλλιεργεί το επίδικο χωράφι χωρίς ενοίκιο. Σε απαντήσεις του δικηγόρου του αρνήθηκε επίμονα ότι συμφώνησε με τον ΜΕ2 να τοποθετήσει το χώμα που αφαίρεσε από το χωράφι συνεπεία της λατόμευσης όταν έγινε η ακύρωση της συμφωνίας, αρνήθηκε ότι έγινε συνάντηση το 1994 στο Μαζωτό όπου υπέδειξε και το χωράφι από το οποίο θα μετέφερε τα χώματα είπε ότι η πρώτη φορά που συνάντησε τον ενάγοντα ήταν το 2000 στο πρατήριο βενζίνης που διατηρούσε ο ίδιος στη Λάρνακα, όταν τον επισκέφθηκε ο ΜΕ2, ο ενάγοντας και ο Thrasso O' Mahony και μάλιστα ο ΜΕ2 του σύστησε εκείνη τη στιγμή τον ενάγοντα. Ήταν η θέση του ότι ο ενάγοντας τον ρώτησε "πότε θα μας βάλεις τα χώματα στο χωράφι όπως συμφώνησες με τον Αποστόλου;" εκείνος του απάντησε ότι δεν έκανε έτσι συμφωνία με τον Αποστόλου και ο ενάγοντας γύρισε στο ΜΕ2 και του είπε "είδες τι μας έκανες;" Η εντύπωση που είχε ήταν ότι ο ΜΕ2 είπε στον ενάγοντα άλλα πράγματα από αυτά που συμφώνησαν. Κατά την αντεξέταση του και σε υποβολή ότι ουδέποτε πήγαν στο Κτηματολόγιο για μεταβίβαση όπως ισχυρίζεται αρνήθηκε την υποβολή και είπε ότι τα τεκμήρια 11 και 12 κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο, το Κτηματολόγιο δεν τα δέχτηκε και τους τα επέστρεψε μαζί με άλλα έντυπα τα οποία δεν μπόρεσε να βρει παρόλο που έψαξε γιατί η υπόθεση είναι αρκετά παλιά. Εξήγησε ότι όταν λατόμευσε το χωράφι δεν αφαίρεσε όγκους πέτρας ή χαλίκι διότι η εταιρεία τους διαθέτει ειδικά μηχανήματα που διαχωρίζει την άμμο που είναι και το προϊόν που η εναγόμενη εταιρεία λατομεύει από τα υπόλοιπα συστατικά του εδάφους και έτσι το τι αφαιρέθηκε από το επίδικο χωράφι ήταν μόνο καθαρή άμμος. Ήταν η θέση του ότι προέβηκε αμέσως σε λατόμευση του επίδικου χωραφιού και είχε προς τούτο άδεια από το Αρμόδιο Τμήμα γιατί είχε κάμει από προηγουμένως τις έρευνες του και τις χημικές αναλύσεις στο έδαφος του συγκεκριμένου χωραφιού και ήξερε ότι η άμμος ήταν σύμφωνη με το προνόμιο. Επέμενε ότι είχε πει στον Αποστόλου τον σκοπό αγοράς του κτήματος και ότι είναι όρος που επιβάλλει το Τμήμα Λατομείων ότι μετά την λατόμευση το χωράφι πρέπει να ισιώνεται. Ήταν η θέση του ότι όταν συμφώνησε με τον ΜΕ2 την ακύρωση της συμφωνίας το χωράφι ήταν ήδη ισιωμένο αφού έπρεπε η εναγόμενη εταιρεία να το ισιώσει σύμφωνα με την άδεια λατόμευσης. Αναφορικά με το επίδικο θέμα της ακύρωσης της συμφωνίας ήταν η θέση του ότι συμφώνησε με τον ΜΕ2 την ακύρωση της συμφωνίας και την επιστροφή εκ μέρους του ενάγοντα στην εναγόμενη εταιρεία του ποσού της προκαταβολής, ότι οι Λ.Κ.2.500 του δόθηκαν από τον Αποστόλου αμέσως με την ακύρωση της συμφωνίας ενώ οι άλλες Λ.Κ.2.500 του δόθηκαν από τον Αποστόλου μετά που ο Αποστόλου πήγε και είδε ότι είχε ισιώσει το χωράφι και μάλιστα του έδωσε συγχαρητήρια. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι ουδέποτε πήγε στο Κτηματολόγιο με τον Αποστόλου και τον Καραγιάννη για σκοπούς μεταβίβασης, ότι ανέλαβε να επαναφέρει το χωράφι στην πρότερα του κατάσταση, ότι συναντήθηκε με τον ενάγοντα και τους ΜΕ1 και ΜΕ2 στο Μαζωτό το 1994 και ότι τους υπέδειξε δικό του χωράφι από το οποίο θα έβαζε τα χώματα, ότι συνάντησε τον ΜΕ1 περισσότερες από μια φορά και ότι όλα που έχει πει στο Δικαστήριο είναι ψέματα. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτύρια στο Δικαστήριο. Η αξιολόγηση τους κρίνω ότι δεν παρουσιάζει καμία ιδιαίτερη δυσκολία. Οι μάρτυρες ΜΕ1, ΜΕ3 όπως και ο ίδιος ο ενάγοντας έχουν αφήσει πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας οι οποίοι σεβάστηκαν τον όρκο τους και απαντούσαν τις ερωτήσεις τόσο του συνηγόρου του ενάγοντα αλλά και κατά την αντεξέταση τους με σαφήνεια χωρίς υπεκφυγές και τεκμηριώνοντας τη θέση τους. Κατά την αντεξέταση τους δεν κλονίστηκαν καθόλου. Ο ΜΕ2 που ήταν και ο κυριότερος μάρτυρας για την πλευρά των εναγόντων ήταν ολοφάνερο ότι βρισκόταν κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση όταν έδιδε μαρτυρία. Έδιδε την εντύπωση ότι λογοδοτούσε για τις πράξεις του, σε δύο τρεις περιπτώσεις συγχύστηκε πολύ κυρίως κατά την αντεξέταση του με αποτέλεσμα να πέσει σε σημαντικές αντιφάσεις. Όπως θα φανεί και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου πιο κάτω ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας αλλά επειδή φέρει το βάρος της ευθύνης για τα όσα έγιναν έναντι στον ενάγοντα αυτή του η συναισθηματική κατάσταση είχε αντίκτυπο στην προφορική του ένορκη μαρτυρία. Ο μοναδικός μάρτυρας των εναγομένων δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Κατά τις απαντήσεις του η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Άλλα πράγματα τα θυμόταν μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια ενώ άλλες καταστάσεις και /ή γεγονότα δεν τα θυμόταν καθόλου. Προσπαθούσε με υπεκφυγές να τροχιοδρομήσει τη μαρτυρία του όπως ο ίδιος ήθελε και απέφευγε να απαντήσει την ουσία των ερωτήσεων κατά την αντεξέταση του. Το μέρος της μαρτυρίας του που αναφέρεται στην μετάβαση του στο Κτηματολόγιο με τον Καραγιάννη και τον ΜΕ2 παρέμεινε μετέωρο και ατεκμηρίωτο και δεν δέχομαι ότι έγινε τέτοια συνάντηση στο Κτηματολόγιο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί τα περισσότερα ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση είναι λίγο ή πολύ παραδεχτά. Ένα είναι το κρίσιμο ερώτημα το οποίο το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει, ποιοι ήταν οι όροι ακύρωσης της επίδικης συμφωνίας μεταξύ του ΜΕ2 ενεργώντας για λογαριασμό του ενάγοντα και του ΜΥ1 εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας. Η απάντηση αυτή πρέπει να δοθεί με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία που έχει προφορικά δοθεί και από τα διάφορα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί. Η πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιτάσσει ότι σε αστικές υποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να περιορίζεται στα αμφισβητούμενα θέματα που προκύπτουν κατά την συμπλήρωση των γραπτών προτάσεων ή νομότυπα προσθέτονται κατά την ημέρα της δίκης. Σχετική είναι η υπόθεση Παφίτη ν. Κακουρή