Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Φάνος Γιάγκου, Αρ. Αγωγής: 1187/05, 26.09.05 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1187/05 Μεταξύ: Χριστόφορος Χριστοφόρου, από την Λάρνακα Ενάγοντα και Φάνος Γιάγκου, από την Λάρνακα Εναγομένου Ημερομηνία: 26.09.05 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο-αιτητή: κ. Γ. Λουκαίδης Για τον ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση: κα. Γ. Ζαχαρίου Αίτηση ημερ. 09.05.05 για ακύρωση του κλητηρίου και /ή την επίδοση του κλητηρίου αναφορικά με τον εναγόμενο ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του ο ενάγοντας διεκδικεί εναντίον του εναγόμενου το ποσό των Λ.Κ.1.650 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και /ή ως χρήματα που έχουν καταβληθεί χωρίς αντάλλαγμα και /ή για αντάλλαγμα που απέτυχε πλήρως και /ή βάσει των αρχών περί Αδικαιολόγητου Πλουτισμού. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας συμφώνησε με τον εναγόμενο ο οποίος εμπορεύεται οικιακό εξοπλισμό κατά ή περί την 28.02.04 την αγορά και εγκατάσταση κουζίνας για το ποσό των Λ.Κ.4.
- Σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας ο ενάγοντας θα κατέβαλλε στον εναγόμενο ποσό Λ.Κ.1.650 ως προκαταβολή και με την προϋπόθεση ότι ο εναγόμενος θα προμήθευε και θα τοποθετούσε την εν λόγω κουζίνα εντός 8 εβδομάδων από την κατάρτιση της συμφωνίας. Ο ενάγοντας κατέβαλε ποσό Λ.Κ.1.650 στον εναγόμενο ο οποίος μέχρι σήμερα ούτε παράδωσε ούτε τοποθέτησε την εν λόγω κουζίνα και αρνείται να επιστρέψει τις Λ.Κ.1.650 που έλαβε από τον ενάγοντα. Ο εναγόμενος καταχώρησε στις 09.05.05 αίτηση με την οποία ζητούσε από το Δικαστήριο άδεια για καταχώρηση εμφάνισης υπό όρους και για καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό του κλητηρίου και /ή της επίδοσης του σε αυτόν. Στην ένορκο δήλωση που στήριζε την αίτηση ο εναγόμενος ορκίζεται ότι στις 26.04.05 του επιδόθηκε αντίγραφο του κλητηρίου στην παρούσα υπόθεση αλλά στις 23.10.02 έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του στην αίτηση 118/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση και ο εναγόμενος καταχώρησε στις 09.05.05 σημείωμα εμφάνισης υπό όρους και την ίδια ημέρα καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να ακυρώνεται το κλητήριο και /ή η επίδοση του όσον αφορά τον εναγόμενο. Η αίτηση στηρίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ 1-13, Δ.12 θ 2, 4, Δ.16 θ 9, Δ.48 θ 1-4, 8, 9, στο άρθρο 9 του Κεφ.
- Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου στην οποία αναφέρει ότι στις 23.10.02 εξεδόθη διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του στην αίτηση 118/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το γεγονός αυτό ήταν γνωστό στον ενάγοντα και /ή μπορούσε να το πληροφορηθεί, συνεπώς η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει εναντίον του και η επίδοση που του έγινε στις 26.04.05 δεν είναι ορθή. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στις 09.09.05 η οποία βασίζεται στους ίδιους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όπως και η αίτηση του εναγόμενου, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 1 - 6, 9, 34
(1)-
(8), 68
(1)-
(3), 70
(1)(α) και 71 και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, αόριστη, γενική και ασαφής, παράτυπη και αντικανονική, άνευ ουσίας και δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γρηγόρη Σαββίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα. Η βασική θέση της ένορκης δήλωσης είναι ότι η παρούσα αξίωση του ενάγοντα αφορά χρέος που δημιουργήθηκε από τον εναγόμενο μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του και συνεπώς το άρθρο 9 του Κεφ. 5 δεν έχει εφαρμογή. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι εν πάση περιπτώσει μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής ο διορισμός του δικηγόρου του εναγόμενου και /ή η αίτηση για τον παραμερισμό του κλητηρίου και /ή της επίδοσης του θα έπρεπε να είχαν γίνει από τον επίσημο παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας του εναγόμενου και όχι από τον ίδιο. Ισχυρίζεται δε ότι η επίδοση του κλητηρίου είναι ορθή και ότι η υπόθεση μπορεί να προχωρήσει εναντίον του εναγόμενου. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν για τις θέσεις τους. Το άρθρο 9 του Κεφ. 5 περί Πτωχεύσεως Νόμου με πλαγιότιτλο «αποτέλεσμα διατάγματος παραλαβής» προνοεί τα ακόλουθα: "9
(1)Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, (δική μου υπογράμμιση) δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του χρεώστη σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.
(2)Το άρθρο όμως αυτό δεν θα επηρεάζει την εξουσία ασφαλισμένου πιστωτή να εκποιήσει ή άλλως πως να χειριστεί την ασφάλεια του με τον ίδιο τρόπο που θα εδικαιούτο να την εκποιήσει ή χειριστεί, αν το άρθρο αυτό δεν είχε θεσπιστεί." Σύμφωνα δηλαδή με το πιο πάνω άρθρο, μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον χρεώστη κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση μπορεί να εγείρει αγωγή ή άλλη διαδικασία ή να έχει θεραπεία εναντίον της περιουσίας του χρεώστη παρά μόνο μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Συνεπώς είναι αναγκαίο να διαπιστωθεί κατά πόσο το υπό εξέταση χρέος είναι χρέος το οποίο δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση. Το άρθρο 34 του Κεφ. 6 με πλαγιότιτλο «περιγραφή χρεών που δύνανται να επαληθευτούν σε πτώχευση» δίνει ερμηνεία για το ποια χρέη μπορούν να επαληθευτούν. Σύμφωνα με το άρθρο 34
(2)"Πρόσωπο που έχει γνώση οποιασδήποτε πράξης πτώχευσης που υφίσταται εναντίον χρεώστη, δεν δύναται να προβεί σε επαλήθευση με βάση το διάταγμα για χρέος ή υποχρέωση που δημιουργήθηκε από το χρεώστη μετά την ημερομηνία που έλαβε γνώση της πράξης πτώχευσης". Επίσης το άρθρο 34
(3)προνοεί "Εκτός, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, όλα τα χρέη και όλες οι υποχρεώσεις, παρούσες ή μελλοντικές, βέβαιες ή υπό αίρεση, στις οποίες υπόκειται ο χρεώστης κατά την ημερομηνία του διατάγματος παραλαβής, ή στις οποίες θα υπόκειται πριν από την αποκατάσταση του λόγω ευθύνης που προέκυψε πριν από την ημερομηνία του διατάγματος παραλαβής, θα θεωρούνται ως χρέη που δύνανται να επαληθευτούν". Με βάση τα πιο πάνω είναι σαφές ότι χρέη που έχουν δημιουργηθεί από τον χρεώστη μετά την ημερομηνία του διατάγματος παραλαβής και τα οποία δεν προέκυψαν πριν από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος δεν θεωρούνται ως χρέη που δύνανται να επαληθευτούν συνεπώς το άρθρο 9 του Κεφ. 5 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι ο επίσημος παραλήπτης δεν μπορεί να εκπροσωπεί τον εναγόμενο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο επίσημος παραλήπτης καθότι αφορά το συγκεκριμένο χρέος δεν έχει κανένα εκ του Νόμου δικαίωμα να το συμπεριλάβει στα χρέη που θα πρέπει να πληρωθούν από την περιουσία του πτωχεύσαντα. Τόσο το Κεφ. 5 όσο και το Αγγλικό Bankruptcy Act 1914 στο οποίο το Κεφ. 5 είναι βασισμένο δεν περιέχουν καμιά πρόνοια αναφορικά με το τρόπο δικαστικής διεκδίκησης και είσπραξης χρεών που δημιουργούνται από τον πτωχεύσαντα μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον του. Η απάντηση στο γιατί δεν υπάρχει τέτοια πρόνοια πιθανόν να βρίσκεται ότι ο Νόμος περιέχει άλλες πρόνοιες για αντιμετώπιση της δημιουργίας χρεών από πτωχεύσαντα μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον του. Με βάση τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι οι λόγοι που φαίνονται στην αίτηση δεν ευσταθούν και κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται. Δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τη συνηθισμένη διαταγή όσον αφορά τα έξοδα που είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Η αίτηση λοιπόν απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του εναγομένου - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο