ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. PETER BREJOVA, Αρ. Αγωγής: 4245/02, 26.9.2005

ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. PETER BREJOVA, Αρ. Αγωγής: 4245/02, 26.9.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4245/02 Μεταξύ: ΣΩΤΗΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγοντα -και- PETER BREJOVA Εναγομένου Ημερομηνία: 26.9.

1. Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: Η κα Ζίκκου για κα Ποιητού. Για τον εναγόμενο: Η κα Αλ. Ζαχαρίου για κ. Α. Ζαχαρίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 3.10.02 ο ενάγοντας τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα για το οποίο ο εναγόμενος έχει κατά τη διαδικασία αποδεχθεί πλήρη ευθύνη. Έχει επίσης συμφωνηθεί ότι ο ενάγοντας υπεβλήθη σε ιατρικά έξοδα £500,- και είχε απώλεια εισοδημάτων εκ της εργασίας του £1.784,-. Ό,τι είναι επίδικο είναι το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων αφενός και η κατ΄ ισχυρισμόν του ενάγοντα δαπάνη για οικιακή βοηθό για τρεις μήνες. Για το ζήτημα του τραυματισμού του ενάγοντα έδωσε μαρτυρία ο δρ Μαλακουνίδης, ο δρ Σεργίου και ο ίδιος ο ενάγοντας. Ο δρ Μαλακουνίδης, Μ.Ε.2, γενικός χειρουργός, παρουσίασε ως Τεκμήριο 9 ιατρικό πιστοποιητικό που έχει ως ακολούθως: «Ο ανωτέρω ασθενής εισήχθη στο Χειρουργικό Θάλαμο του Νοσοκομείου Λάρνακας στις 3/10/2002 για παρακολούθηση κατόπιν τροχαίου ατυχήματος. Δεν ανέφερε απώλεια συνείδησης αλλά παραπονείτο για πόνο στο στέρνο και θώρακα. Ακτινολογικός έλεγχος έδειξε κάταγμα στέρνου. Ορθοπεδική εκτίμηση έδειξε θλάση ανωτέρας μοίρας της θωρακικής σπονδυλικής στήλης. Του δόθηκε αναλγησία. Κινητοποιήθηκε σταδιακά κατόπιν οδηγιών του ορθοπεδικού γιατρού. Στις 6/10/02 εξήλθε του Νοσοκομείου με οδηγίες παρακολούθησης στα Εξωτερικά Ιατρεία. Στις 10/10/2002 στα Εξωτερικά Ιατρεία παραπονείται ακόμη για άλγος στο στέρνο και στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Κατά την εξέταση σήμερα στις 14/3/2003 όσο αφορά το στέρνο είναι καλύτερα αλλά ο πόνος στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης ακόμη υπάρχει και δυσκολεύεται στις κινήσεις π.χ. να σηκωθεί από καρέκλα.» Έδωσε περαιτέρω μαρτυρία λέγοντας ότι το κάταγμα στο στέρνο προκαλεί ως κύριο σύμπτωμα πόνο, προπαντός κατά τις αναπνευστικές κινήσεις. Η διάρκεια που μπορεί ο ασθενής να πονεί είναι γύρω στους τρεις μήνες. Ανέφερε περιπλέον ότι ο Ενάγοντας υπέστη ρωγμώδες κάταγμα πλευράς. Επρόκειτο για μικρό ράγισμα, γι΄ αυτό και δεν φάνηκε στις αρχικές ακτινογραφίες. Ένα κάταγμα πλευράς δημιουργεί συνήθως πόνο για περίοδο ενάμισι μήνα. Οποιοδήποτε δε κάταγμα συνήθως δημιουργεί κάποιες ενοχλήσεις κατά την αλλαγή του καιρού. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η κόπωση μπορεί επίσης να επηρεάσει. Ρωτήθηκε επί τούτου κατά πόσο ο ενάγοντας είναι ανίκανος για χειρονακτική εργασία. Απάντησε πως αν η εργασία του προϋποθέτει τη χρήση μυϊκής δύναμης ίσως να υπάρχουν ενοχλήσεις, ίσως και για έξι μήνες, αλλά όχι ανικανότητα. Ο δρ Σεργίου κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 ιατρικό πιστοποιητικό. Έχοντας το σύνολό του κατά νου παραθέτω εδώ την κατάληξη: «Γνώμη - πρόγνωση: Ο τραυματισμός του εν λόγω ασθενούς ήτο αποτέλεσμα του τροχαίου ατυχήματος και ήταν πολύ σοβαρός. Έχει υποστεί κάταγμα στέρνου και κάταγμα 1ης πλευράς, ισχυρή θλάση θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, διάστρεμμα οσφύος, διάστρεμμα αυχένος. Υπέφερε πάρα πολύ για 4 μήνες και εξακολουθεί ακόμα να υποφέρει μετά από κόπωση, υγρασία και αλλαγή του καιρού και αναγκάζεται γι΄ αυτά τα προβλήματα να παίρνει ακόμη χάπια. Υπάρχει ενδεχόμενο οι πόνοι αυτοί στην περιοχή των καταγμάτων να ενοχλούν τον ασθενή για μεγάλα χρονικά διαστήματα και για αρκετό καιρό ακόμα, αναμένεται όμως με τον καιρό να λιγοστέψουν. Από την εξέταση δεν διαπιστώθησαν άλλα προβλήματα εκ του νευρικού και κυκλοφορικού συστήματος. Επίσης, πλην του πόνου και της ταλαιπωρίας που έχει υποστεί ο ασθενής, δεν αναμένονται άλλα κατάλοιπα από αυτό το ατύχημα». Ήταν περαιτέρω η μαρτυρία του Δρα Σεργίου ότι τα περιγραφόμενα από τον ενάγοντα, ενοχλήματα, δικαιολογούνται ιατρικώς. Εξέφρασε βεβαιότητα ότι προκαλείται πόνος σε περίπτωση άσκησης βαριάς εργασίας, άρσης φορτίου ή αλλαγής του καιρού. Μπορεί ο ενάγοντας να ασκεί χειρονακτική εργασία αλλά οι διάφορες ενοχλήσεις μπορεί να εμποδίζουν κατά διαστήματα την ευχερή άσκηση της εργασίας του. Στη συνέχεια έκαμε αναφορά στο ότι ο ενάγοντας παρουσιάζει χρόνοια εκφυλιστική σπονδυλαρθρίτιδα με στένωση των σπονδύλων Α5-Α
2. Η κατάσταση αυτή, είπε, δεν έχει σχέση με το επίδικο ατύχημα. Έκαμε όμως αναφορά για να εξηγήσει ότι δεν είναι σε θέση να ισχυριστεί ότι όλα τα ενοχλήματα για τα οποία παραπονείται ο ενάγοντας οφείλονται στο ατύχημα. Κατέληξε για το ζήτημα αυτό ότι είναι ενδεχόμενο ένα διάστρεμμα συνεπεία τραυματισμού να επιδεινώνει τον πόνο που προκαλείται από σπονδυλοααρθρίτιδα. Όμως δεν είναι υπό αυτή την έννοια που ζητούνται με την έκθεση απαίτησης οι αποζημιώσεις. Ο ίδιος ο ενάγοντας ανέφερε ότι από την πρώτη στιγμή αισθάνθηκε δυνατό πόνο στο στέρνο. Κρατήθηκε στο νοσοκομείο για 4 μέρες έχοντας έντονους πόνους στον αυχένα, το θώρακα και τη μέση. Ακολούθως παρέμεινε στο σπίτι έχοντας φοβερούς πόνους όπως είχε στο νοσοκομείο για 2 μήνες. Δεν μπορούσε να πάει στο αποχωρητήριο μόνος του και καθόταν συνεχώς στον καναπέ. Ήταν τέτοια η κατάσταση του ώστε να μην μπορεί να ξαπλώσει. Η σύζυγος του κατ΄ εκείνη την περίοδο δεν διέμενε μαζί του και έτσι αναγκάστηκε να εξασφαλίσει τη βοήθεια της κας Μαρίας Πέτρου, έναντι αμοιβής £200,- το μήνα για 3 μήνες. Μετά τους δύο πρώτους μήνες, άν και οι πόνοι συνέχιζαν, επέστρεψε στην εργασία του. Βεβαίωση των εργοδοτών του, Τεκμήριο 12, την οποία κατέθεσε, τον αναφέρει ως επιστάτη στην εταιρεία ARCHIRODON CONSTRUCTION (OVERSEAS) Co. S.A.. Έπραξε δε τούτο, γιατί διαφορετικά, όπως ισχυρίστηκε, θα έχανε τη δουλειά του. Άλλωστε οι εργοδότες του, του είχαν ζητήσει να επιστρέψει για να επιβλέπει μόνο άλλους να εργάζονται και όχι για να ασκεί τη βαριά χειρονακτική του εργασία που ήταν εργοδηγός θαλάσσης, εργασία που δεν μπορούσε πλέον να ασκεί λόγω των πόνων. Η κατάσταση του μάλιστα ήταν τέτοια ώστε να τον μεταφέρει στην εργασία του ο γιος του. Μέχρι σήμερα δεν μπορεί να ασκήσει χειρονακτική εργασία. Οι πόνοι είναι λιγότεροι αλλά τα προβλήματα συνεχίζονται. Η κα Μαρία Πέτρου ισχυρίστηκε, ως μάρτυρας για τον ενάγοντα, ότι είχε εργοδοτηθεί από τον ενάγοντα για τρεις μήνες και ότι πληρώθηκε για τις υπηρεσίες της £600,-. Εργαζόταν, είπε, από Δευτέρα μέχρι και Σάββατο από τις 7.00 το πρωί μέχρι τις 3.00 το μεσημέρι. Μετέφερε τον ενάγοντα στο αποχωρητήριο, τον έκαμνε μπάνιο, καθάριζε το σπίτι, μαγείρευε και τον βοηθούσε να φάει, ήταν οι ισχυρισμοί της. Ο ενάγοντας δεν ήταν απλώς υπερβολικός αλλά δυστυχώς διαπιστώνεται προσπάθεια του για κατασκευή εξ ολοκλήρου μαρτυρίας. Οι ισχυρισμοί περί Μαρίας Πέτρου είναι έκδηλα αναληθείς. Ο ενάγοντας ενώ άρχισε να εργάζεται μετά τους δύο μήνες, έστω και μεταφερόμενος από το γιο του, όπως ισχυρίστηκε, έστω και επιβλέποντας μόνο, όπως επίσης είπε, παρά ταύτα είχε δήθεν την ανάγκη των υπηρεσιών της κας Μαρίας για ένα ακόμη μήνα διότι δεν μπορούσε να κάνει ορισμένα πράγματα μόνος του, μεταξύ των οποίων δεν μπορούσε ακόμη να κάμει μπάνιο. Εισηγείται δηλαδή ο ενάγοντας ότι ένας άντρας στην ηλικία του που είναι σε θέση να εργάζεται ως επιστάτης σε κατασκευαστική εταιρεία, παρά ταύτα είναι σε τέτοια κατάσταση ώστε να ήταν ανάγκη, όταν σχόλανε, να τον λούζει η οικιακή βοηθός που προσέλαβε. Η δε μαρτυρία της ίδιας της κας Μαρίας αποκαλύπτεται από μόνη της πλήρως αναξιόπιστη. Ως άνω ανέφερε ότι εργαζόταν στον ενάγοντα για τρεις μήνες επί πλήρους ωραρίου. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τώρα εργάζεται στο αεροδρόμιο αλλά πριν εργαζόταν για 6 χρόνια σε δισκοθήκες στην Αγία Νάπα. Γενικότερα είπε ότι λόγω οικογενειακών, οικονομικών προβλημάτων που είχε ήταν αναγκασμένη να κάμνει τρεις και τέσσερις δουλειές. Ρωτήθηκε τότε, πώς είχε χρόνο το 2002 να εργάζεται, όπως είπε, επί συνεχούς βάσης για 3 μήνες στον ενάγοντα και απάντησε ότι έφυγε πριν 6 χρόνια από την Αγία Νάπα. Ρωτήθηκε πού εργάστηκε από το 2000 και μετά και απάντησε ότι λόγω προσωπικών προβλημάτων δεν εργαζόταν («καθόταν»). Έκαμε δε σαφές ότι δεν ξαναπήγε δουλειά από το 2000 και μετά. Στη συνέχεια όμως είπε ότι δεν θυμάται και ότι έκαμνε «Ποτζεί, ποδά, κουτσοδουλούθκια». Παράλληλα είπε ότι από το 2001 εργάζεται ως καθαρίστρια στο αεροδρόμιο πότε πρωί και πότε απόγευμα, όποτε την χρειαστούν. Ρωτήθηκε κατά πόσο κατά την περίοδο που ισχυρίστηκε ότι εργάστηκε στον ενάγοντα δεν πήγε στο αεροδρόμιο για να εργαστεί και απάντησε ότι δεν θυμόταν. Στη συνέχεια όμως είπε ότι κανόνιζε τη βάρδια της και άρα δηλαδή είχε χρόνο για τον ενάγοντα. Αλλά αμέσως μετά είπε ότι εκείνον τον καιρό «καθόταν». Ενώ στο τέλος επανήλθε στο ότι τότε δεν εργαζόταν στο αεροδρόμιο το πρωί αλλά το απόγευμα. Πρόκειται σαφώς για συνεχείς υπεκφυγές και απαντήσεις που αναιρούν η μία την άλλη. Είναι βέβαιο ότι η εκδοχή του ενάγοντα περί εργοδότησης της κας Μαρίας είναι εντελώς φανταστική και κατασκευασμένη. Τίθεται έτσι το ερώτημα, πόση αξιοπιστία απομένει σε έναν διάδικο ο οποίος κατασκεύασε μαρτυρία για να εξασφαλίσει το ποσό των £600,- σε σχέση με τους υπόλοιπους του ισχυρισμούς που, κατά την εισήγησή του, ανεβάζουν την απαίτησή του σε £22.000,-. Εν πάση όμως περιπτώσει υπάρχουν περαιτέρω στοιχεία που δείχνουν την ποιότητα της μαρτυρίας του ενάγοντα. Ο ενάγοντας θέλοντας να πείσει ότι έχει μέχρι σήμερα δυσχέρεια στην εργασία του και υπό το φως της ιατρικής μαρτυρίας πως η χειρονακτική εργασία μπορεί να προκαλεί πόνο, ισχυρίστηκε ότι η εργασία του είναι «εργοδηγός θαλάσσης» που απαιτεί βαρειές χειρονακτικές κινήσεις. Όμως, ως άνω, στη βεβαίωση των εργοδοτών του περιγράφεται ως επιστάτης. Το σύνηθες νόημα του όρου «επιστάτης» δεν σχετίζεται με βαρειά χειρονακτική εργασία, ο δε ενάγοντας απέτυχε να πείσει πως εν προκειμένω ο όρος έχει κάποια άλλη από τη συνήθη έννοια, ότι έχει την έννοια που περιέγραψε. Το ότι πρόκειται και πάλιν για προσπάθεια κατασκευής μιας πλαστής εικόνας φαίνεται και από το εξής: Ο δρ Σεργίου ανέφερε πως ο ενάγοντας του είχε πει ότι δεν έχει σταθερό επάγγελμα και ότι ασχολείται κατά καιρούς με χειρονακτικού τύπου οικοδομικές εργασίες. Όμως ο ενάγοντας ως μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν ήδη στην υπηρεσία των εργοδοτών του για 30 χρόνια. Είναι προφανής η εξ αρχής προσπάθεια του να δημιουργήσει και έναντι του γιατρού την εικόνα ότι ασχολείτο με χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά στα πλαίσια της προσπάθειας του να υπερβάλει τα πράγματα σε τέτοιο βαθμό ώστε να πείσει ότι υπάρχει ζήτημα ανικανότητας για εργασία. Τόση ήταν η υπερβολή ώστε να ισχυριστεί ότι μέχρι σήμερα αναγκάζεται να κοιμάται στον καναπέ. Τέτοια θέση είναι από μόνη της εξωπραγματική και καθόλου δεν υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία που προσκόμισε ο ίδιος. Αλλά προσπάθεια να υποστηριχθούν οι υπερβολικές θέσεις του ενάγοντα υπήρξε και στην μαρτυρία του δρα Σεργίου. Στο πιστοποιητικό (Τεκμήριο 14) αναφέρεται, ως άνω ότι πλην του πόνου και της ταλαιπωρίας που έχει υποστεί ο ενάγοντας, δεν αναμένονται άλλα κατάλοιπα. Ενώ δε ως μάρτυρας δέχθηκε αρχικά ότι ο ενάγοντας δεν μπορεί να θεωρηθεί ανίκανος για οποιαδήποτε εργασία, στη συνέχεια είπε πως δεν είναι ικανός για πολύ βαρειά επαγγέλματα, για σκληρή χειρονακτική εργασία. Προσπάθησε να εξηγήσει πως ό,τι εννοούσε ήταν πως δεν πρόκειται για περίπτωση που μπορεί να καθοριστεί ποσοστό ανικανότητας για τις ανάγκες του νόμου. Όταν δε ρωτήθηκε γιατί δεν αναφέρεται στο πιστοποιητικό του σε ανικανότητα, απάντησε πως κάμνει λόγο για ενοχλήματα και θα ήταν αναμενόμενο πως ένας εργοδότης θα απέλυε κάποιον που δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει λόγω ενοχλημάτων και πόνου. Αυτές όμως οι αναφορές δεν εξηγούν ικανοποιητικά το ζήτημα ενόψει του ότι στο πιστοποιητικό όντως, όχι μόνο δεν γίνεται λόγος για ανικανότητα αλλά, ως άνω, αναφέρεται πως δεν αναμένονται άλλα κατάλοιπα. Η ανικανότητα, έστω με την έννοια που προσπάθησε να δώσει ο δρ Σεργίου, είναι στοιχείο που εύλογα αναμενόταν να τεθεί εξ αρχής. Πρόκειται σαφώς για όψιμη θέση που προεβλήθη, μάλιστα, αντιφατικά προς την αρχική αποδοχή του ότι ο ενάγοντας δεν μπορεί να θεωρηθεί ανίκανος για οποιαδήποτε εργασία. Σημειώνεται, περαιτέρω, η άρνηση, κατ΄ ουσία, του δρος Σεργίου να απαντήσει στην υποβολή πως ο ενάγοντας δεν έχει κανένα λειτουργικό πρόβλημα. Απάντησε πως στην ιατρική δεν υπάρχει η λέξη «λειτουργικό», επειδή «ο οργανισμός του ανθρώπου δεν λειτουργεί». Παράδοξη κρίνεται η θέση πως η έννοια της δυσλειτουργίας είναι άγνωστη στην ιατρική. Εξηγείται μόνο ως προσπάθεια υπεκφυγής. Ο δρ Σεργίου αναφέρθηκε και σε διάστρεμμα οσφύος και σε διάστρεμμα αυχένος. Στο πιστοποιητικό όμως του δρα Μαλακουνίδη δεν γίνεται τέτοια αναφορά. Βέβαια ο δρ Μαλακουνίδης ανέφερε ότι ένα διάστρεμμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα ορθοπεδικού. Όμως εκείνο που έχει σημασία είναι η αναφορά του στο πιστοποιητικό (Τεκμήριο 9) ότι ο ενάγοντας παρεπονείτο για πόνο στο στέρνο και το θώρακα και τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Παράπονα που συνάδουν με τα ευρήματα περί καταγμάτων στο στέρνο και την πλευρά και περί θλάσης στη θωρακική μοίρα. Ο ενάγοντας συνεπώς, σύμφωνα με μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε, δεν παραπονέθηκε τότε για πόνο στον αυχένα ή την οσφύ, δεν ανέφερε οτιδήποτε που να συνάδει με τις μεταγενέστερες αναφορές του δρα Σεργίου περί διαστρέμματος οσφύος και αυχένα. Αλλ΄ εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του δρα Σεργίου αποκαλύπτει το πρόβλημα εκφυλιστικής οστεοαρθρίτιδας. Με αποτέλεσμα ο δρ Σεργίου να δηλώνει, ως άνω, πως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα τα ενοχλήματα για τα οποία παραπονείται ο ενάγοντας οφείλονται στο ατύχημα. Η θέση αυτή και αν ακόμα γίνονταν πιστευτές οι υπερβολικές υποκειμενικές αναφορές του ενάγοντα, θα δημιουργούσε ανυπέρβλητο πρόβλημα αιτιώδους συνάφειας της κατάστασης με το επίδικο ατύχημα. Το ζήτημα της αξιοπιστίας του ενάγοντα έχει κριθεί. Υπάρχει όμως και ένα άλλο σημείο που αξίζει αναφοράς. Αναγκαζόταν λόγω της κατάστασης του, είπε, να μεταφέρεται από το γιο του στην εργασία του. Για να ενισχύσει προφανώς τον ισχυρισμό ότι δεν οδηγούσε ο ίδιος, έφθασε στο σημείο να αναφέρει αντεξεταζόμενος ότι δεν είχε τότε και δεν έχει σήμερα αυτοκίνητο, εφόσον το αυτοκίνητο που είχε το έδωσε στο γιο του πριν από το ατύχημα, πριν από επτά χρόνια. Όταν όμως ρωτήθηκε πώς ήλθε στο Δικαστήριο απάντησε πως ήλθε με το δικό του αυτοκίνητο. Του υπεδείχθη η προηγούμενη σαφής του θέση ότι δεν έχει αυτοκίνητο. Απάντησε, με την αντίφαση να παραμένει, πως «έπιασε ένα παλιό πριν μια βδομάδα». Καμμιά αξιοπιστία δεν έχουν οι υποκειμενικές αναφορές του ενάγοντα για μακρά ταλαιπωρία, δυσχέρεια και πόνο. Η δε μαρτυρία του δρα Σεργίου γίνεται δεκτή στο βαθμό που συνάδει με τα αρχικά και σε ανύποπτο χρόνο παράπονα του ενάγοντα που δεν περιελάμβαναν, ως άνω, αναφορές περί αυχένα ή οσφύος. Ούτε γίνεται δεκτή η προσπάθεια να φανεί ότι παραμένουν κατάλοιπα τέτοια που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ικανότητα για εργασία. Άλλωστε η εργασία του ενάγοντα δεν είναι χειρονακτική. Ούτε γίνονται δεκτές οι υπερβολικές αναφορές περί «ισχυρής θλάσης» ή περί του ότι «υπέφερε πολύ για 4 μήνες και εξακολουθεί ακόμα να υποφέρει μετά από κόπωση κτλ». Η κατάληξη είναι ότι ο ενάγοντας υπέστη κάταγμα στέρνου και ρωγμώδες κάταγμα πλευράς που έχουν πορωθεί. Υπέστη επίσης θλάση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Είχε πόνο για 3 περίπου μήνες, όπως είναι το γενικά αναμενόμενο, ο οποίος όμως πόνος, μετά από βελτιωτική εξέλιξη, του επέτρεψε από το δεύτερο μήνα να επιστρέψει στην εργασία του ως επιστάτης. Όπως είναι το σύνηθες ό,τι απομένει είναι κάποια ενοχλήματα κατά τις αλλαγές του καιρού και την κόπωση. Η εισήγηση της ευπαιδεύτου δικηγόρου του ενάγοντα περί £22.000,- έγινε βέβαια σε συνάρτηση με τη θέση περί επηρεασμού της ικανότητας για εργασία. Ήταν όμως εν πάση περιπτώσει υπερβολική και δεν υποστηρίζεται από την απόφαση που επικαλέστηκε. Η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του ενάγοντα ήταν για αποζημίωση μέχρι του ποσού των £5.000,-. Σκοπός δεν είναι η κερδοφορία όπως φανερά ήταν η επιδίωξη του ενάγοντα, αλλά η αποκατάσταση κατά τρόπο εύλογο και δίκαιο στο βαθμό που μπορεί να αποκατασταθεί ο πόνος και η ταλαιπωρία με χρήμα. Όπως δε έχει λεχθεί στη Μερακλή κ.α. ν. Ταλιώτη