ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ν. PL KLIMATHERM LIMITED, Αρ. Αγωγής: 673/03, 19.10.05 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 673/03 Μεταξύ: ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Ενάγοντα -και- P.L. KLIMATHERM LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 19.10.
- Εμφανίσεις Για ενάγοντα: Ο κ. Ν. Καπελάκης για κ. Φ. Αποστολίδη. Για Εναγόμενο: Ο κ. Μιχ. Κυριακίδης για κ. Γιορδαμλή. Ενάγων: παρών. Διευθυντής εναγομένων κ. Τάσος Λαός: παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι με τα δικόγραφα παραδεκτό ότι ο ενάγοντας εργοδοτείτο από τους εναγομένους έχοντας ως καθήκοντα του την επίβλεψη των εργασιών των ειδικευμένων και ανειδίκευτων εργατών και/ή τεχνικών της εναγόμενης εταιρείας στα εργοτάξια της. Ένα τέτοιο εργοτάξιο αφορούσε την ανέγερση των καταστημάτων Chris Cash & Carry στη Λάρνακα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 κ. Λουκά Πολυκάρπου στις 19.9.01 ο ενάγοντας εργαζόταν στο εργοτάξιο αυτό ασχολούμενος μαζί με συνεργείο με την τοποθέτηση υδραυλικού συστήματος και συστημάτων κλιματισμού. Οι εργαζόμενοι εργάζονταν καθ΄ ομάδας ανάλογα με τις σκαλωσιές και χρησιμοποιούσαν μιά σκαλωσιά ανά δύο άτομα. Ο ενάγοντας κάλεσε τον Μ.Ε.1 και ένα άλλο πρόσωπο να εργαστούν μαζί του για να περάσουν σύρματα πάνω στην οροφή. Δεν υπήρχαν διαθέσιμες σκαλωσιές εκείνη τη στιγμή εφόσον τις κρατούσαν οι άλλοι εργαζόμενοι. Έτσι, αντί για σκαλωσιά, χρησιμοποίησαν ένα χειροκίνητο ανυψωτήρα (hand lift) που ανήκε επίσης στους εναγομένους. Ανύψωσαν λοιπόν τον ενάγοντα για να περάσει σύρματα στην οροφή, οπότε ξαφνικά έπεσε δίπλα τους από ύψος 2.30-2.40 μέτρα και τραυματίστηκε. Επρόκειτο για ανυψωτήρα αντικειμένων και εν προκειμένω το χρησιμοποίησαν για ανύψωση κασεττών συσκευών κλιματισμού. Παράλληλα όμως το χρησιμοποιούσαν και για ανύψωση ατόμων, παρά το ότι υπήρχε απαγορευτική πινακίδα για τέτοια χρήση. Ρωτήθηκε ο Μ.Ε.1 ποιός είχε δώσει οδηγίες να χρησιμοποιείται κατ΄ αυτό τον τρόπο και απάντησε «από μόνοι μας», δηλαδή οι υπάλληλοι. Διευκρίνισε δε, ότι προϊστάμενος τους που τους έδιδε οδηγίες τι να κάμουν ήταν ο ενάγοντας όπως και κατά το συγκεκριμένο χρόνο είναι ο ενάγοντας που τους είπε να τον ανυψώσουν με το μηχάνημα. Ο διευθυντής των εναγομένων κ. Τάσος Λαός δεν έτυχε, είπε ο Μ.Ε.1, να τους δει να χρησιμοποιούν το μηχάνημα με αυτόν τον τρόπο. Μάρτυρας για τον ενάγοντα (Μ.Ε.2) ήταν και ο κ. Χαράλαμπος Σπανός, επίσης συνάδελφος του. Βρισκόταν στο εργοτάξιο, αλλά σε άλλο σημείο κατά το χρόνο του ατυχήματος. Ανέφερε όμως και αυτός ότι το μηχάνημα το χρησιμοποιούσαν για ανύψωση βαρέων αντικειμένων αλλά και για ανύψωση των εργαζομένων, επειδή, όπως είπε, οι σκαλωσιές δεν ήταν αρκετές. Ο κ. Τάσος Λαός, είπε, επισκεπτόταν συχνά το εργοτάξιο, αλλά κανένας δεν τους συμβούλευσε πώς να χρησιμοποιούν το μηχάνημα, ούτε πώς γενικά να εργάζονται. Ο ίδιος δεν πρόσεξε ή δεν θυμόταν κατά πόσο υπήρχαν απαγορευτικές πινακίδες. Υπεύθυνος στο εργοτάξιο ήταν κάποιος Νεκτάριος. Ο δεύτερος μάρτυρας, όπως είπε, είναι φίλος και πρώτος κουμπάρος του ενάγοντα. Προσπάθησε, όπως γίνεται φανερό, να βοηθήσει την υπόθεση του ενάγοντα λέγοντας αφενός πως δεν πρόσεξε ή δεν θυμόταν τις απαγορευτικές πινακίδες και προσπαθώντας αφετέρου να μειώσει το ρόλο του ενάγοντα στο εργοτάξιο. Επιστάτης, είπε, ήταν κάποιος Νεκτάριος, ενώ ο ενάγοντας ήταν η πρώτη μέρα που ήταν εκεί. Ενώ ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε και αυτός στον Νεκτάριο, αλλά διευκρίνισε ότι ο ενάγοντας είχε μεγαλύτερη θέση από το Νεκτάριο. Είπε και ο Μ.Ε.1 ότι ο ενάγοντας πήγε για πρώτη φορά στο εργοτάξιο της Λάρνακας. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο ενάγοντας ήταν πρωτόπειρος, εφόσον όπως είναι παραδεκτό από τα δικόγραφα και προκύπτει από τη μαρτυρία, υπήρχαν και άλλα εργοτάξια και ο ενάγοντας ήλθε στο εργοτάξιο της Λάρνακας από εργοτάξιο της Πάφου εκείνη την ημέρα, όπως στην Πάφο προηγουμένως ήταν και το μηχάνημα υποκείμενο στην ίδια χρήση. Εν πάση περιπτώσει, όσα ελέχθησαν από τον κ. Πολυκάρπου είναι μαρτυρία που ο ίδιος ο ενάγοντας προσέφερε. Το ερώτημα είναι κατά πόσο υπό το φως της μαρτυρίας που προσέφερε ο ενάγοντας, εφόσον η άλλη πλευρά επέλεξε να μην δώσει μαρτυρία, αποδεικνύεται αμέλεια των εναγομένων όπως προδιαγράφεται στις σχετικές λεπτομέρειες που δίδονται στην έκθεση απαίτησης και συνίστανται σε γενικές αναφορές, όπως ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν να λάβουν προφυλάξεις, προστατευτικά μέτρα, να διατηρούν ασφαλή τόπο εργασίας και ασφαλές σύστημα εργασίας, να επιβλέπουν και να καθοδηγούν ορθά και αποτελεσματικά, να δώσουν τις δέουσες οδηγίες και να εφοδιάσουν τον ενάγοντα με προστατευτικό κράνος. Οι εργοδότες έχουν υποχρέωση να λαμβάνουν κάθε εύλογη φροντίδα για την ασφάλεια των εργαζομένων. Έχουν καθήκον να παρέχουν εύλογα ασφαλές σύστημα εργασίας και να λαμβάνουν εκείνες τις προφυλάξεις που είναι ανάλογες με τον αναμενόμενο κίνδυνο. Έχουν καθήκον να προστατεύουν τους εργαζόμενους από κινδύνους που εύλογα ως εργοδότες μπορούν να προβλέψουν και να αποτρέψουν. Το καθήκον αυτό των εργοδοτών είναι σχετικό υπό την έννοια ότι δεν επιβάλλει την παροχή απόλυτα ασφαλούς συστήματος εργασίας, αλλά τη λήψη εύλογα ασφαλών και ανάλογων με τον εμπλεκόμενο κίνδυνο προφυλάξεων. Εν προκειμένω δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι έδωσαν οδηγίες να γίνεται η περιγραφόμενη επικίνδυνη χρήση του μηχανήματος, ζήτημα το οποίο άλλωστε δεν καλύπτεται από τις λεπτομέρειες, αλλ΄ ούτε ότι γνώριζαν πως γινόταν τέτοια χρήση, αν τούτο θα μπορούσε να καλύπτεται από τη γενική αναφορά ότι παρέλειψαν να διατηρούν ασφαλή τόπο και σύστημα εργασίας. Είναι το αντίθετο που προκύπτει από τη μαρτυρία. Πέραν δε τούτου, υπήρχε απαγορευτική πινακίδα. Ο ενάγοντας, υπεύθυνο πρόσωπο ο ίδιος, επέλεξε να παραβλέψει τους ορατούς, ούτως ή άλλως, κινδύνους από την ανορθόδοξη χρήση του μηχανήματος, αλλά και τη συγκεκριμένη απαγόρευση. Το έκαμε διότι δεν υπήρχε διαθέσιμη, κατ΄ εκείνο το συγκεκριμένο χρόνο, σκαλωσιά. Το επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο από αυτό το δεδομένο στοιχειοθετείται ανεπάρκεια στα μέσα εργασίας σε βαθμό που να εδημιουργείτο προβλεπτός κίνδυνος ο οποίος θα μπορούσε εύλογα να αποτραπεί εάν διατίθεντο περαιτέρω μέσα εργασίας. Ο Μ.Ε.1 είπε αρχικά στην κυρίως εξέταση πως εργάζονταν 9-10 άτομα και διέθεταν 3-4 σκαλωσιές. Στην αντεξέταση δέχθηκε την υποβολή ότι ήταν 8 άτομα. Έστω πάντως κι αν οι σκαλωσιές δεν αρκούσαν για όλους ταυτόχρονα, δεν έχει δοθεί μαρτυρία ότι απαιτείτο η χρήση σκαλωσιάς για το σύνολο των εργασιών, έτσι ώστε να μπορούσε να λεχθεί πως κάθε στιγμή χρειάζονταν όλες οι διαθέσιμες σκαλωσιές και άρα υπήρχε μόνιμη ανεπάρκεια που θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες πίεσης και περιορισμένων επιλογών στους εργαζόμενους ώστε να αναγκαστούν να καταφύγουν σε μια επικίνδυνη πρακτική λύση προς αποπεράτωση μιας συγκεκριμένης εργασίας στο διαθέσιμο χρόνο. Αντίθετα ο Μ.Ε.1 είπε πως χρησιμοποίησαν αυτή τη μέθοδο ελάχιστες φορές στην Πάφο και για πρώτη φορά στη Λάρνακα. Από αυτή την αναφορά προκύπτει πως δεν επρόκειτο για μόνιμη ανεπάρκεια, επικίνδυνη υπό την παραπάνω έννοια, αλλά ήταν ζήτημα ρύθμισης επί τόπου της εργασίας στην οποία ο ενάγοντας είχε υπεύθυνο ρόλο. Ούτε υπάρχει μαρτυρία, εφόσον δεν επρόκειτο για εγγενή κίνδυνο της διεξαγόμενης εργασίας, ότι ο ενάγοντας, έχοντας τέτοιο ρόλο, ή άλλος επέσυρε την προσοχή των εναγομένων για ενδεχόμενο κίνδυνο από τον τρόπο εργασίας που οι ίδιοι οι υπάλληλοι ευκαιριακά ακολουθούσαν. Είναι γεγονός, από την κοινώς αποδεκτή μαρτυρία, ότι ο ενάγοντας υπέστη σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Για το ζήτημα όμως σε σχέση με το κράνος που εγείρεται στα δικόγραφα δεν έχει δοθεί μαρτυρία. Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο ο ενάγοντας φορούσε κράνος και δεν είναι επιτρεπτό από τη φύση του τραυματισμού και μόνο να εξαχθεί το συμπέρασμα περί του αντιθέτου. Ούτε αν συνέβαινε το αντίθετο υπάρχει μαρτυρία ότι οφειλόταν στο ότι οι εναγόμενοι δεν διέθεσαν κράνος στον ενάγοντα. Εν πάση περιπτώσει, και αν ακόμα υπήρχε μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι δεν διέθεσαν κράνος στον ενάγοντα και αν ακόμα είχε στοιχειοθετηθεί ότι τούτο συνδέεται αιτιωδώς με τον τραυματισμό ή την έκταση του, ο τρόπος εργασίας που ακολούθησε ο ενάγοντας, από τον οποίο τραυματίστηκε, και θα μπορούσε να απαιτεί τη χρήση κράνους δεν ήταν εν γνώσει των εναγομένων. Για τους παραπάνω λόγους δεν έχει αποδειχθεί η κατ΄ ισχυρισμό αμέλεια των εναγομένων και η αξίωση του ενάγοντα θα αποτύχει. Εν πάση περιπτώσει για το ενδεχόμενο κατ΄ έφεση διαφοροποίησης σημειώνονται τα ακόλουθα: Είναι κοινώς αποδεκτά τα όσα σοβαρά υπέστη ο ενάγοντας από την πτώση του. Φαίνονται σε ιατρικά πιστοποιητικά (Τεκμήρια 1, 2, 3, 5 και 6). Σχετική είναι και η δική του μαρτυρία. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του υπό το φως αυτών των δεδομένων εισηγήθηκε αγορεύοντας, με αναφορά σε άλλες υποθέσεις, το ποσό των £35.000,- ως εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για πόνο και ταλαιπωρία, με το οποίο ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων συμφώνησε, σε ένα κλίμα δίκαιης συνεργασίας που αμφότεροι οι δικηγόροι δημιούργησαν. Έχοντας υπόψη τα δεδομένα πρόκειται όντως για ποσό που βρίσκεται στα λογικά πλαίσια και υιοθετείται. Πέραν τούτου οι διάδικοι έχουν συμφωνήσει ότι ο ενάγοντας απώλεσε υπό τη μορφή εισοδημάτων το ποσό των £8.400,- και ότι υπέστη περαιτέρω ειδικές ζημίες £1.000,-. Το ατύχημα έλαβε χώρα στις 19.9.
- Ενώ η αγωγή καταχωρίστηκε στις 12.2.03 και επιδόθηκε στις 4.3.
- Υπήρξε καθυστέρηση που δεν έχει εξηγηθεί. Τόκος θα εδίδετο από της επίδοσης όταν οι εναγόμενοι έλαβαν κατ΄ επίσημο τρόπο γνώση της αξίωσης του ενάγοντα. Συνεπώς αν ο ενάγοντας απεδείκνυε πλήρη ευθύνη των εναγομένων θα εδικαιούτο σε απόφαση για £35.000,-, ως γενικές αποζημιώσεις και για £9.400,-, ως ειδικές αποζημιώσεις, με τόκο προς 8% από 4.3.03 μέχρι σήμερα και νόμιμο τόκο στη συνέχεια μέχρι την εξόφληση. Η αγωγή απορρίπτεται. (Υπ.)............................. Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο