Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Λοϊζου Σκορδή κ.α., Αρ. Αγωγής: 492/02, 31 Οκτωβρίου, 2005

(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556. Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του. Βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου,

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032. Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου

(1970)1 C.L.R. 25 όπου λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στη Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. 11787, ημερ. 2.2.05, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 έχει αναφέρει, δηλαδή ότι χρειάζεται Λ.Κ. 150 μηνιαίως για ενοίκιο, Λ.Κ. 25 για ρεύμα, Λ.Κ. 7.50 για νερό, Λ.Κ. 20 για τηλέφωνο, Λ.Κ. 15 για βενζίνη, Λ.Κ. 320 για ψώνια, Λ.Κ. 30 για τα ιδιαίτερα του υιού της και Λ.Κ. 52 για ασφάλειες δεν μπορώ να παραβλέψω ότι έχει μηνιαίο εισόδημα Λ.Κ. 455 μηνιαίως, χωρίς οποιεσδήποτε υπερωρίες. Όσο αφορά την άλλη οφειλή της προς την Λαϊκή Τράπεζα, σύμφωνα με την μαρτυρία της είναι μεταγενέστερη της παρούσας αγωγής και δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν το ποσό το οποίο θα καθορίσω για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της στην παρούσα υπόθεση. Θα ήθελα σ΄ αυτό το σημείο ν΄ αναφέρω ότι το άθροισμα των εξόδων της, στην βάση των όσων η ίδια ανέφερε ενώπιόν μου, υπερβαίνει το ποσό του μισθού της. Λαμβάνει Λ.Κ. 455 ενώ ξοδεύει Λ.Κ. 619.50 μηνιαίως χωρίς να έχει αναφερθεί στο ποσό που καταβάλει ως δόση στην Λαϊκή για το δάνειό της. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε άλλα χρέη και δεν βοηθείται από κανένα. Καταλήγω, ότι η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση 3 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο αναφορικά με τα εισοδήματά της καθώς και τα έξοδά της. Μου έδωσε την εντύπωση ότι υπερέβαλλε αναφορικά με τα ποσά τα οποία κατά τον ισχυρισμό της ξοδεύει. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του οφειλόμενου ποσού καθώς και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση 3, χωρίς να παραβλέπω την ύπαρξη των άλλων τριών συνεναγωμένων, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις της και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση της ιδίας και του υιού της, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 να πληρώνει το ποσό των Λ.Κ. 40 μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση 3 να πληρώνει το ποσό των Λ.Κ. 40 μηνιαίως από 1.12.05 πλέον τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Προσ.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο