Κίκας Π. Κουμπάρου ν. Χάρη Ντορζή, Αρ. Αγωγής: 1280/04, 04.11.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1280/04 Μεταξύ: Κίκας Π. Κουμπάρου, εκ Λάρνακας Ενάγουσα -και- Χάρη Ντορζή, εκ Λεμεσού Εναγόμενος Ημερομηνία: 04.11.2005 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα: κ. Χρ. Σκορδής Για τον εναγόμενο: κ. Α. Παφίτης για Πατρίκιο Παύλου και Σία Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση της ενάγουσας εναντίον του εναγόμενου είναι για ποσό Λ.Κ.3.000 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα πλέον Φ.Π.Α. ποσό το οποίο, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα δάνεισε στον εναγόμενο τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1997 δυνάμει δύο επιταγών της ΣΠΕ Μακράσυκας μετά από παράκληση του εναγόμενου και το οποίο υποσχέθηκε να επιστρέψει στην ενάγουσα το αργότερο μέχρι 31.12.
- Ο εναγόμενος παρόλες τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας και παρά τις υποσχέσεις του ότι θα το επέστρεφε παρέλειψε μέχρι σήμερα να πράξει τούτο και η ενάγουσα μετά που επέδωσε με ιδιωτική επίδοση μέσω του δικηγόρου της ημερ. 20.11.03 ειδοποίηση προς αυτόν να εξοφλήσει άμεσα το εν λόγω ποσό διαφορετικά θα προχωρούσε άμεσα με την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του και μετά την παράληψη του εναγόμενου να συμμορφωθεί, καταχώρησε την παρούσα αγωγή. Ο εναγόμενος μέσα από την υπεράσπιση του δεν αρνείται ότι δέχτηκε, όχι προσωπικά αλλά ως οικογενειακή δωρεά το εν λόγω ποσό αλλά ισχυρίζεται ότι δεν είχε καμιά συμβατική ή άλλη σχέση ο ίδιος προσωπικά με την ενάγουσα, ότι ουδέποτε ζήτησε από αυτή και συνεπώς ουδέποτε έλαβε από αυτήν οποιοδήποτε ποσό δυνάμει δανείου και ουδέποτε υποσχέθηκε στην ενάγουσα την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού, και είναι ισχυρισμοί του ότι το ποσό αυτό είχε δοθεί την επίδικη περίοδο από τον πεθερό του τότε σύζυγο της ενάγουσας προς την σύζυγο και κόρη του για να αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας της κόρης του εναγόμενου ως δωρεά και χωρίς οποιοδήποτε όρο αποπληρωμής. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα ουδέποτε πριν τις 26.11.03 υπέβαλε οποιαδήποτε αξίωση γι΄ αυτό το ποσό και ο εναγόμενος βασίστηκε στο ότι το ποσό αυτό είχε δοθεί ως δωρεά με αποτέλεσμα να μεταβάλει δυσμενώς την θέση του. Πέραν τούτου εγείρει θέμα ότι λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης της ενάγουσας να υποβάλει οποιοδήποτε ποσό για τις αξιώσεις της την εμποδίζει από το να προωθεί την παρούσα αγωγή και ότι προσβάλλεται το συνταγματικό δικαίωμα του εναγόμενου για σύντομη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση κατά την οποία κατέθεσαν η ενάγουσα και ο Παύλος Παπακώστας, ΜΕ2 εκ μέρους της και ο εναγόμενος και η σύζυγος του, Παντελίτσα Ντορζή ΜΥ
- Κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενόσω έδιναν την προφορική τους μαρτυρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία. Χωρίς κανένα ενδοιασμό αναφέρω ότι τόσο η ενάγουσα όσο και ο ΜΕ2 μου έχουν κάνει εξαιρετικά καλή εντύπωση, η μαρτυρία τους ήταν στρωτή χωρίς υπεκφυγές και χωρίς να κλονιστεί καθόλου από την αντεξέταση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι οι εν λόγω μάρτυρες παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο σεβόμενοι τον όρκο τους και έχουν πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δέχομαι την μαρτυρία τους στην ολότητα της. Αντίθετα, εντελώς αρνητική είναι οι εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και οι δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Η μαρτυρία τους βρίθει ανακριβειών, υπεκφυγών και προσπάθειας παρουσίασης των γεγονότων σύμφωνα με την δική τους εκδοχή με τέτοιο τρόπο που να περιέχονται αντιφάσεις τόσο έντονες ως αποτέλεσμα των οποίων το Δικαστήριο να μην μπορεί να στηρικτεί καθόλου στη μαρτυρία τους. Η ενάγουσα ουσιαστικά επιβεβαίωσε τα όσα στην έκθεση απαίτησης της ισχυρίζεται. Ανέφερε με σαφήνεια τα γεγονότα που οδήγησαν την ίδια στο να δανείσει το ποσό των Λ.Κ.3.000 στον εναγόμενο πάντοτε με την υπόσχεση ότι το ποσό αυτό θα επιστρεφόταν το αργότερο μέχρι το τέλος του 1997 όπως και τις επανειλημμένες τηλεφωνικές οχλήσεις της προς τον εναγόμενο και τη σύζυγο του για να της επιστραφούν τα χρήματα αυτά και τις διαβεβαιώσεις που αυτοί της έδιναν. Σε καμία περίπτωση δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής είναι εκδικητικό μέτρο προς τον πρώην σύζυγο της και πεθερό του εναγόμενου συνεπεία του διαζυγίου τους το οποίο σύμφωνα με την μαρτυρία της επήλθε το 2000 ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του
- Επίσης κατέθεσε ως τεκμήρια 1 και 2 φωτοαντίγραφα των επιταγών της ΣΠΕ Μακράσυκας για τα ποσά των Λ.Κ.1.000 και Λ.Κ.2.000 όπως και το τεκμήριο 3 που είναι η επιστολή του δικηγόρου της προς τον εναγόμενο ημερ. 20.11.03 και το τεκμήριο 3Α που είναι η ένορκη δήλωση του επιδότη για επίδοση του τεκμηρίου
- Επίσης ανέφερε ότι η αιτία για την παροχή αυτού του δανείου ήταν η αντιμετώπιση οικονομικών προβλημάτων του εναγομένου τα οποία όμως δεν είχαν καμία σχέση με ασθένεια της πρωτότοκης του κόρης. Η ίδια πληροφορήθηκε για το γεγονός αυτό πολύ μεταγενέστερα. Ο ΜΕ2 κατέθεσε το τεκμήριο 4 που είναι το πρωτότυπο του τεκμηρίου 2 και αναγνώρισε το τεκμήριο
- Ανέφερε ότι οι εν λόγω επιταγές, εκδότης των οποίων είναι η ενάγουσα και δικαιούχος ο εναγόμενος, αφορούν λογαριασμό ο οποίος ανοίχθηκε από την ενάγουσα στις 02.11.1990 και ότι ο λογαριασμός αυτός είναι αποκλειστικά στο δικό της όνομα. Είπε ότι οι δύο επιταγές έχουν πληρωθεί κανονικά και ότι με βάση ένα έλεγχο που έκανε στο εν λόγω λογαριασμό, τον καιρό που εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές το πιο ψηλό υπόλοιπο του ήταν περίπου Λ.Κ.4.
- Η μαρτυρία του εναγόμενου και της ΜΥ2 επικεντρώθηκε γύρω από τον ισχυρισμό ότι δεν είχαν καμία απολύτως δοσοληψία με την ενάγουσα, ότι τα χρήματα ζητήθηκαν και λήφθηκαν από τον πεθερό του εναγόμενου, πατέρα της ΜΥ2 και πρώην σύζυγο της ενάγουσας ως βοήθεια για την εγχείρηση της πρωτότοκης κόρης τους. Η μαρτυρία τους και κύρια οι ουσιαστικές αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσαν αναφορικά με το πότε ζητήθηκαν τα χρήματα από τον πατέρα της ΜΥ2, το πότε αυτός απάντησε θετικά στη χορήγηση της βοήθειας που του ζητήθηκε, οι ημερομηνίες που δόθηκαν τα λεφτά σε αυτούς όπως και ο χώρος συναντήσεων ενδεικτικά καταδεικνύουν τα μεγάλα ερωτηματικά αναφορικά με την αλήθεια των ισχυρισμών τους. Οι δύο αυτοί μάρτυρες δεν έδωσαν την ίδια μαρτυρία ούτε για εγχείρηση της κόρης τους, ούτε για τον αριθμό των φορών που επισκέφθηκαν το Ισραήλ. Έκπληξη αποτελεί το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί τους περί μετάβασης στο Ισραήλ για εγχείρηση τον επίδικο χρόνο, που ήταν και η βασική υπεράσπιση ότι τα χρήματα ζητήθηκαν από τον πατέρα της ΜΥ2 ως βοήθεια για το ιατρικό πρόβλημα αυτό, έμειναν μετέωροι και δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο κανένα αποδεικτικό στοιχείο ούτε για τις ημερομηνίες μετάβασης στο Ισραήλ ούτε για το κόστος της εγχείρησης. Επίσης ενώ στην υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται ότι έλαβε το τεκμήριο 3 και αυτή ήταν η πρώτη φορά που τον ενόχλησε η ενάγουσα για επιστροφή αυτού του ποσού χρημάτων, στην διά ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι η πρώτη φορά που έμαθε για την αξίωση της ενάγουσας ήταν με την επίδοση της παρούσας αγωγής ενώ η ΜΥ2 επιβεβαίωσε και τα τηλεφωνήματα της ενάγουσας προς αυτούς τα οποία προηγήθηκαν της αποστολής και λήψης του τεκμηρίου 3 αλλά και ότι το τεκμήριο 3 το παρέλαβε η κόρη της η οποία της το έδειξε και η ίδια αμέσως το παρέδωσε στον ενάγοντα. Από τις πιο πάνω καίριες αντιφάσεις στη μαρτυρία του εναγόμενου και της ΜΥ2 και με βάση όλη την μαρτυρία ενώπιον μου καταλήγω στο ότι η ενάγουσα μετά από παράκληση του εναγόμενου δάνεισε σε αυτόν το ποσό των Λ.Κ.3.000 για να αντιμετωπίσει οικονομικές του ανάγκες. Ο εναγόμενος υποσχέθηκε στην ενάγουσα ότι θα της επέστρεφε το εν λόγω ποσό μέχρι το τέλος του 1997, αρνήθηκε να πράξει τούτο και η ενάγουσα με επανειλημμένα τηλεφωνήματα προς τον εναγόμενο και την σύζυγο του ζητούσε επιστροφή των χρημάτων της, εισπράττοντας πάντα υποσχέσεις για αποπληρωμή του ποσού με πίστωση χρόνου. Η ενάγουσα όντως έδωσε μεγάλη πίστωση χρόνου στον εναγόμενο και αφού εξαντλήθηκαν τα περιθώρια της απέστειλε το τεκμήριο 3 μέσω ιδιώτη επιδότη το οποίο παρέλαβε η κόρη του εναγόμενου η οποία το παρέδωσε στην μητέρα της η οποία ακολούθως ενημέρωσε τον εναγόμενο. Έναντι του πιο πάνω ποσού ο εναγόμενος δεν έχει πληρώσει μέχρι σήμερα κανένα ποσό. Αναφορικά με το τεκμήριο 5, με τίτλο "Δήλωση" το οποίο υπογράφεται από κάποιο Φώτη Παναγή, σημειώνω ότι το έγγραφο αυτό κατατέθηκε από τον εναγόμενο, περιέχει κάποιους ισχυρισμούς και κρίνω ότι με βάση το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως (Τροποποιητικού) Νόμου του 2004 Ν. 32
(1)/04 δεν μπορεί να προσδοθεί σ΄ αυτό καμιά αποδεικτική αξία. Από την στιγμή που δεν έχει υιοθετηθεί από το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην δήλωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η μαρτυρία του εν λόγω προσώπου. Επίσης κρίνω ότι θα μπορούσε να προσαχθεί στο Δικαστήριο το πρόσωπο που κάνει τη δήλωση, αφού σύμφωνα με την μαρτυρία του εναγόμενου το πρόσωπο αυτό βρίσκεται στο σπίτι του και όχι σε νοσοκομείο, το πρόσωπο που κάνει τη δήλωση είχε οπωσδήποτε ισχυρό κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα και ότι σε αυτή περιέχονται ισχυρισμοί οι οποίοι δεν δικογραφούνται στην υπεράσπιση. Ο ισχυρισμός περί δωρεάς και όχι δανείου επίσης καταρρίπτεται και με βάση τις γενικές αρχές του περί Συμβάσεων Νόμου όπως αυτές αναφέρονται στο άρθρο 25 το οποίο αναγνωρίζει εγκυρότητα δωρεάς μεταξύ δωρητή και δωρεοδόχου κατά παρέκκλιση της γενικής αρχής ότι συμφωνία που συνάφθηκε χωρίς αντιπαροχή είναι άκυρη αφού δεν βρίσκω ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης υπήρχε τέτοια σχέση ή φυσική αγάπη και στοργή μεταξύ της ενάγουσας και του εναγόμενου που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο με ασφάλεια να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για δωρεά. Στο Σύγγραμμα Chitty on Contracts 22η έκδοση παρ. 935 αναφέρεται ότι "where money is advanced by a parent or one in loco parentis to a child, the presumption is that such advanced was by way of gift and not by way of loan." Η ενάγουσα στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως έχει βεβαιώσει και η ΜΥ2, δεν είχε τέτοια σχέση με την οικογένεια του πρώην συζύγου της ώστε να θεωρηθεί ότι τα χρήματα που έδωσε στον εναγόμενο δεν ήταν δάνειο αλλά δώρο. Το γεγονός ότι οι επιταγές δόθηκαν από τον τέως σύζυγο της ενάγουσας προς τον εναγόμενο ουδόλως επηρεάζει την σύμβαση δανείου που έγινε μεταξύ ενάγουσας και εναγόμενου παραπέμπω σχετικά στο Σύγγραμμα Chitty Contracts 22η έκδοση παρ. 931 και 932 όπου αναφέρεται ότι "an action for money will lie if the defendant alone was in fact the borrower, although the money was delivered by the plaintiff to another person at the defendant's request." Η προσπάθεια του εναγόμενου και της συζύγου του να εισάξουν με την προφορική τους μαρτυρία νέα γραμμή υπεράσπισης ότι εν πάση περιπτώσει το δάνειο αυτό, σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κάνει εύρημα ότι επρόκειτο περί δανείου, έχει εξοφληθεί από τον τέως σύζυγο της ενάγουσας και πατέρα της ΜΥ2 ο οποίος μετά το διαζύγιο του με την ενάγουσα άφησε αρκετά δικά του πράγματα σε αυτή που καλύπτουν το δάνειο, είναι βεβαίως καταδικασμένη σε αποτυχία αφού τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται και είναι καλά γνωστή η νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι μια δίκη διεξάγεται με βάση τα δικόγραφα που συνιστούν το θεμέλιο της και αποτελούν το αποκλειστικό μέσο για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Σχετική είναι η απόφαση Ανδρέα Τσαγγάρη ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου κ.α. Πολ. Έφ. 11435 ημερ. 21.04.03. Ενόψει των ανωτέρω βρίσκω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει πλήρως την υπόθεση της και εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των Λ.Κ.3.000 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται επίσης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου τα έξοδα της παρούσας αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο