N G COSMA CO LTD ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3111/04, 17 Νοεμβρίου, 2005

(1997)1 Α.Α.Δ. 29 και στην απόφαση Σ.Π.Ε. Μακράσυκας ν. Κυριάκου Αβραάμ Σοφοκλέους, Αρ. Αγ. 2613/04 Ε.Δ. Λάρνακας. Υποστήριξε, ότι σύμφωνα με την Δ.48 θ.1 το δικόγραφο μιλά από μόνο του και δεν χρειάζεται οποιαδήποτε ένορκη δήλωση ή μαρτυρία. Ο κος Δημητρίου υποστήριξε ότι όσον αφορά την παρ. Γ της Αιτήσεως, που αφορά την παρ. 13(ε) και συγκεκριμένα το ποσό των Λ.Κ. 820, αυτό επεξηγείται στην παρ. 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ήταν η θέση του ότι όσον αφορά το Α και Β της Αιτήσεως το θέμα του γιατί η συμφωνία είναι άκυρη εξειδικεύεται στη παρ. 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης, η οποία παραπέμπει στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης. Υποστήριξε ότι το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει από μόνο του κατά πόσο ένα έγγραφο πληρεί τις προϋποθέσεις του Νόμου έστω και αν αυτό δεν είναι δικογραφημένο και έκανε αναφορά στις αποφάσεις Dias Ltd v. X" Κώστα

(1990)1 Α.Α.Δ. 224, Κουρσουμπά ν. Κούμα

(1991)1 Α.Α.Δ. 993 και Cyprus Airways v. Savva (Αρ. 1)

(1992)1 (Α) Α.Α.Δ.

1. Ο ίδιος δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν έχει στην κατοχή του το έγγραφο και ότι προτίθεται να καταχωρήσει αίτηση για την αποκάλυψη εγγράφων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αίτηση βασίζεται στην Δ.19 θ. 6-9, Δ.28 θ. 7 και Δ.48 θ.1, 4, 8 και
2. Η βασική αρχή των διατάξεων αυτών είναι ότι οι διάδικοι πρέπει να γνωρίζουν την υπόθεση του αντιδίκου τους κατά την ακροαματική διαδικασία. Σχετική είναι η αναφορά στο Annual Practice

(1956)στην σελ. 339 στην οποία αναφέρεται: «In every pleading a certain amount of detail is necessary to ensure clearness and to prevent "surprise" at the trial. Each party must state his case with precision, otherwise his opponent will not know for certain what is the real point in dispute and therefore will not be able to properly prepare his evidence for the trial.» Έχει νομολογηθεί σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να διαταχθούν μόνο αναφορικά με ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με την μαρτυρία. Δίδονται, για να γνωρίζει ο αντίδικος τι θα πρέπει ν΄ αντιμετωπίσει στη δίκη. Σκοπούν στην διευκρίνιση και εξειδίκευση των ουσιαστικών γεγονότων και όχι στην αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θ΄ αποδειχθούν. (Βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 157). Έχει επίσης νομολογηθεί στην απόφαση Κουρσουμπά ν. Κοσμά

(1991)1 Α.Α.Δ. 973 ότι διάδικος ο οποίος παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μην μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη γενικού ισχυρισμού. (Βλ. επίσης Α.Η.Κ. κ.ά ν. Rawnsello Trad. Co. Ltd

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1570). Στην υπόθεση Τζιακούρα (ανωτέρω) στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών είχε αποφασιστεί ότι: «Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεση μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα.» Τα γεγονότα της υπόθεσης Τζιακούρα ήταν παρόμοια με τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Και εκεί είχε γίνει ισχυρισμός ότι η συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη και/ή ακυρώθη εκ των υστέρων χωρίς να γίνει αναφορά στα γεγονότα τα οποία είχαν επιφέρει το συγκεκριμένο νομικό αποτέλεσμα και θεωρήθηκε από το Εφετείο ότι πρέπει να καταγράφονται τα γεγονότα τα οποία επιφέρουν συγκεκριμένο νομικό αποτέλεσμα. Στην υπό εξέταση υπόθεση γίνεται ισχυρισμός ότι τόσο η συμφωνία όσο και η εγγύηση είναι άκυρες χωρίς να γίνεται αναφορά στα γεγονότα τα οποία επέφεραν το συγκεκριμένο νομικό αποτέλεσμα. Καθοδηγούμενη από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μελετώντας την Υπεράσπιση των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση, σε σχέση πάντοτε με τις αιτούμενες λεπτομέρειες, βρίσκω ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια δικαιολογείται στο αίτημά της για παροχή λεπτομερειών αναφορικά με το αιτητικό 1 (Α) και (Β). Καλύτερες λεπτομέρειες της είναι αναγκαίες για να ξέρει τι έχει ν΄ αντιμετωπίσει στη δίκη και να μην βρεθεί προ εκπλήξεως για τα θέματα αυτά, που σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Η παροχή λεπτομερειών, όπως ζητούνται στην υπό εξέταση αίτηση, θα οδηγήσει, κατά την κρίση μου, στο αποτέλεσμα η υπόθεση να έχει την αναγκαία εκείνη καθαρότητα, με συνέπεια η πλευρά της Ενάγουσας εταιρείας να σχηματίσει σαφή εικόνα των εγειρόμενων θεμάτων. Καταλήγω ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν αφορούν νομικά θέματα ή αποδεικτικό υλικό γι΄ αυτό και απορρίπτεται ο τρίτος λόγος ένστασης. Όσον αφορά τους λόγους 1 και 2 της ενστάσεως των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση, που αφορούν το γεγονός ότι η αίτηση δεν συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση και ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι η Δ.19 θ.7, η οποία είναι η ίδια με το O.9 r.7 και 7A των Αγγλικών θεσμών, δεν απαιτεί την υποστήριξη της αίτησης με ένορκη δήλωση. Στο White Book του 1960 στη σελίδα 349 αναφέρεται ότι: "It is unnecessary, as a rule, to support the application by affidavit". Επίσης, στο σύγγραμμα Bullen & Leak and Jacob´s "Precedents of Pleadings" 12th Ed. στην σελίδα 114 αναφέρεται ότι «as a rule it is unnecessary to support such an application by affidavit». Δηλαδή, η υποστήριξη της αίτησης, για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες, από ένορκη δήλωση είναι αχρείαστη. Η επιφύλαξη της Δ.48 θ.9 προβλέπει ακριβώς το ίδιο πράγμα «.... with this qualification that, unless required by the Court or Judge, the undermentioned applications (and any others in which an affidavit is expressly dispensed with) need not be accompanied by affidavit.» Καθοδηγούμενη από τις πρόνοιες των Κανονισμών, που έχω καταγράψει πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν απαιτείται να συνοδεύεται η αίτηση με ένορκη δήλωση, και στην παρούσα υπόθεση το δικόγραφο, εν πάση περιπτώσει, μιλά από μόνο του και δεν χρειάζεται οποιαδήποτε μαρτυρία. Οπόταν, απορρίπτονται και οι λόγοι ένστασης 2 και 3. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη και αφού εξέτασα τα δικόγραφα των δύο πλευρών, σε σχέση με τις αρχές που η νομολογία έχει καταγράψει και διέπουν τις αιτήσεις τέτοιου είδους, κρίνω ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια δικαιούται τις αιτούμενες, στη παρ. 1 (Α) και (Β), λεπτομέρειες και εκδίδω διάταγμα ώστε οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι να παραδώσουν τις αιτούμενες λεπτομέρειες εντός 20 ημερών ως αυτές ζητούνται στην παρ. 1 (Α) και (Β) της Αίτησης. Αναφορικά με την παρ. 2 της Αιτήσεως, που αφορά την διαγραφή της παραγράφου 3 της Υπεράσπισης ή και μέρους αυτής στην περίπτωση που δεν δοθούν οι λεπτομέρειες εντός της προθεσμίας που έχει καθορίσει το Δικαστήριο, κρίνω ότι πρώτον, στερείται νομικής βάσης και δεύτερον, ότι δεν είναι αναγκαία η έκδοση διαταγής ενόψει του ότι υπάρχει πρόνοια στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εν σχέση με την απόληξη παράλειψης παροχής λεπτομερειών. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως η παρ. 1 (Α) και (Β) της Αίτησης. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες να δοθούν στην Αιτήτρια-Ενάγουσα εντός 20 ημερών από την επίδοση του σχετικού διατάγματος. Αναφορικά με την παρ. 2 της Αιτήσεως της Ενάγουσας-Αιτήτριας αυτό δεν έχει προωθηθεί, στερείται νομικής βάσης και απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση. Θα καταβληθούν όμως στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Προσ.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο