Π.Χ. ΠΑΝΤΡΟΦΟΔΟΤΙΚΗ ΛΤΔ ν. ΙΑΚΩΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2837/04, 22.12.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2837/04 Μεταξύ: Π.Χ. ΠΑΝΤΡΟΦΟΔΟΤΙΚΗ ΛΤΔ, από τη Λάρνακα Ενάγοντες και ΙΑΚΩΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από το Φρέναρος Εναγόμενος Ημερομηνία: 22.12.2005 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Φράγκος Για τον εναγόμενο καθ΄ου η αίτηση: κ. Α. Κουμής Αίτηση ημερ. 19.10.05 για συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 2901/04 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών. Τα καίρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι να διαπιστώσει ότι οι απαιτήσεις των αγωγών των οποίων επιδιώκεται η συνένωση περιλαμβάνουν κοινό νομικό σημείο ή γεγονός τέτοιας σπουδαιότητας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα που περιλαμβάνονται σε αυτές ούτως ώστε να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, σχετική είναι η Δ.14 Θ2. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Μενελάου κ.α. ν. Ξενοφώντος
(1989)1 ΑΑΔ 371 "βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα." Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Αρακ Agro Industries κ.α., Πολ. Έφεση ημερ. 13.10.99, αναφέρθηκαν τα εξής: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 CLR και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861." Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων [βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1(Δ) ΑΑΔ
(1876)], αλλά εκτός αυτού υπάρχουν και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. υπόθεση Lewis v. Daily Telegraph Ltd (No. 2)
(1964)1 All E.R. 705). Με τη παρούσα αίτηση οι αιτητές, ενάγοντες στην παρούσα αγωγή και εναγόμενοι 1 στην αγωγή 2901/04 ισχυρίζονται ότι υπάρχουν κοινά νομικά και /ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή τη συνένωση τους και ότι το θέμα της ευθύνης και στις δύο υποθέσεις βασίζεται σε κοινά νομικά και /ή πραγματικά ζητήματα και /ή ευρήματα. Ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή καταχώρησε ένσταση στην αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.14, στη Δ.30 Θ.1 και 2, Δ.48 Θ.1-4 στην οποία προβάλλει τις πιο κάτω θέσεις:
- Η αίτηση έχει υποβληθεί καθυστερημένα αφού υποβάλλεται μετά που η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση.
- Τα επίδικα θέματα στις δύο αγωγές δεν είναι ούτε κοινά ούτε ίδια ούτε υπάρχουν κοινά γεγονότα, νομικά ή πραγματικά ζητήματα τα οποία μπορούν να εκδιαστούν με τη συνένωση των αγωγών, αντίθετα οι τυχόν συνένωση των αγωγών θα περιπλέξει την εκδίκαση των αγωγών.
- Οι διάδικοι είναι ίδιοι με διαφορετικές ιδιότητες.
- Τα επίδικα θέματα και στις δύο αγωγές είναι ποιος από τους διαδίκους παραβίασε τη μεταξύ τους συμφωνία. Στο στάδιο της ακρόασης οι συνήγοροι της κάθε πλευράς αγόρευσαν υποστηρίζοντας τη θέση τους με αναφορά στη νομολογία. Επανερχόμενη στα γεγονότα των δύο υποθέσεων των οποίων ζητείται η συνένωση διαπιστώνονται τα ακόλουθα: Αγωγή 2837/04 Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 07.09.04 και αφορά απαίτηση της ενάγουσας εναντίον του εναγόμενου για παράβαση γραπτής συμφωνίας παραχώρησης άδειας χρήσης επιχείρησης ψησταριάς στην οδό Φανερωμένης 134 στη Λάρνακας μαζί με όλες τις σχετικές άδειες λειτουργίας από πλευράς εναγόμενου και /ή λόγω ψευδών παραστάσεων από πλευράς του, και διεκδικεί ειδικές αποζημιώσεις και γενικές αποζημιώσεις τόκους και έξοδα. Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση όπου ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν παρέβη τη συμφωνία, η συμφωνία ουδέποτε τερματίστηκε και είναι έγκυρη και ανταπαιτεί Λ.Κ.7.000 ως ενοίκια για την περίοδο από 15.03.04 - 15.10.
- Αγωγή 2901/04 Η αγωγή αυτή καταχωρήθηκε στις 10.09.04 και αφορά απαίτηση του ενάγοντα εναντίον της εναγόμενης 1 και άλλων δύο προσώπων για καθυστερημένα ενοίκια ύψους Λ.Κ.6.000 αναφορικά με την περίοδο 15.03.04 - 15.09.04, νόμιμο τόκο και έξοδα δυνάμει γραπτής συμφωνίας με την οποία ο ενάγοντας παραχώρησε στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγόμενων 2 και 3 άδεια χρήσης επιχείρησης ψησταριάς στη Λάρνακα στη οδό Φανερωμένης 143 για περίοδο από 15.02.04 - 15.02.05 έναντι του συμφωνηθέντος ανταλλάγματος και /ή δικαιώματος του ποσού των Λ.Κ.1.000 μηνιαίως. Η εναγόμενη 1 και ο εναγόμενος 3 καταχώρησαν υπεράσπιση δια του ίδιου δικηγόρου στην οποία ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείτο να παραχωρήσει την άδεια λειτουργίας του υποστατικού και συνεπώς η συμφωνία έχει τερματιστεί εξ υπαιτιότητας του ενάγοντα και προς τούτο έχουν ήδη καταχωρήσει εναντίον του την αγωγή 2837/
- Ο εναγόμενος 2 δεν έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή αυτή. Στην αίτηση των αιτητών δεν εξειδικεύονται ποια είναι τα "κοινά νομικά και /ή πραγματικά ζητήματα" που υπάρχουν στις δύο αγωγές. Η Δ.48 Θ.9 (e) παρέχει το δικαίωμα καταχώρησης τέτοιας αίτησης χωρίς ένορκη δήλωση "αν όλα τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται εμφαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας." Στα πλαίσια αυτά εκείνο που προκύπτει από το φάκελο της παρούσας αγωγής είναι ότι η ενάγουσα διεκδικεί ειδικές και γενικές αποζημιώσεις από τον εναγόμενο για παράβαση συμφωνίας παραχώρησης άδειας χρήσης της επιχείρησης ψησταριάς που βρίσκεται στην οδό Φανερωμένης 143 στη Λάρνακα και ο εναγόμενος ανταπαιτεί πληρωμές καθυστερημένων δικαιωμάτων για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η αγωγή 2901/04 αφορά αξίωση του ενάγοντα για καθυστερημένα ενοίκια και η υπεράσπιση είναι ότι η συμφωνία ενοικίου έχει τερματιστεί με την υπαιτιότητα του ενάγοντα. Στην αγωγή 2837/04 έχει καταχωρηθεί ανταπαίτηση. Ως κύριο κώλυμα για την αδυναμία συνένωσης των δύο αγωγών θεωρώ ότι οι ιδιότητες των διαδίκων είναι vice versa. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος 69 αναφέρονται τα εξής: "On the other hand, there are may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Με δεδομένο λοιπόν ότι η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή θεωρεί ότι η μεταξύ της ιδίας και του εναγόμενου συμφωνία έχει τερματιστεί λόγω υπαιτιότητας του εναγόμενου ενώ ο εναγόμενος θεωρεί ότι η μεταξύ τους συμφωνίας είναι έγκυρη για τη σχετική περίοδο και ανταπαιτεί καθυστερημένα ενοίκια είναι πασιφανές ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να υποστηρίζει ότι θα μπορούσαν οι ενάγοντες στις δύο αγωγές να συνενωθούν σε μια αγωγή. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις για τις δύο αγωγές των οποίων σκοπείται η συνένωση με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αγωγές αυτές είναι διασταυρούμενες και συνεπώς δεν μπορούν να συνεκδικαστούν. Η αντιμετώπιση δικονομικά διασταυρούμενων αγωγών δεν είναι η υποβολή αίτησης για συνένωση τους αλλά πρέπει η μία από τις δύο να ανασταλεί μέχρις ότου εκδικαστεί η άλλη. Υπάρχει επί του θέματος αρκετή νομολογία στην οποία οι δύο συνήγοροι μπορούν να προστρέξουν. Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στην παρούσα περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έκδοσης διατάγματος συνένωσης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 16.01.06 για να δοθεί ημερομηνία ακροάσεως. Όσον αφορά την αγωγή 2901/04 αυτή θα πρέπει να οριστεί από το φυσικό της Δικαστή και έτσι για την ημερομηνία ορισμούς της θα πληροφορηθούν οι συνήγοροι από το Πρωτοκολλητείο. (Υπ.) ........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /χχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο