← Κύπρος

Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Αντωνιάδης, Αρ. Αγωγής: 3217/03, 15/2/2005

Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Αντωνιάδης, Αρ. Αγωγής: 3217/03, 15/2/2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:A116 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3217/03 Μεταξύ: Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού -και- Μαργαρίτης Αντωνιάδης, εκ Λάρνακος Ημερομηνία: 15/02/05 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Κ. Χριστοφόρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Ζαχαρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Α. Ζαχαρίου). Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει συνολικά 16 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα: (α) της παράλειψης καταβολής του ποσοστού 3% (κατηγορίες 1, 7, 13 και 19) (β) της παράλειψης καταβολής της πρόσθετης επιβάρυνσης ίσης προς το 10% επί του ποσοστού που παραλείπει να καταβάλει (κατηγορίες 2, 8, 14 και 20) (γ) της παράλειψης της καταβολής τόκου προς 9% ετησίως πάνω στο οφειλόμενο ποσοστό (κατηγορίες 3, 9, 15 και 21) (δ) της παράλειψης καταβολής Λ.Κ.15 μηνιαίως για την παράλειψη προσκόμισης προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού του ειδικού εντύπου (κατηγορίες 6, 12, 18 και 24). Ο κατηγορούμενος 2 απαλλάχθηκε και αθωώθηκε στις κατηγορίες 4, 5, 10, 11, 16, 17, 22 και 23 κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής. Παρουσιάζοντας την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε συνολικά 2 μάρτυρες. Την κα Νικολέττα Χατζηπαναγή και τον κ. Νίκο Πίτσιλλο. Η κα Χατζηπαναγή είναι επιθεωρητής στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού και ασχολείται με την επιθεώρηση ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής και τουριστικών γραφείων. Εργάζεται στον ΚΟΤ από το 1987 και ειδικότερα κατά την περίοδο από 1.10.00 μέχρι 30.9.

  1. Τον κατηγορούμενο τον γνώριζε ως διευθυντή των οργανωμένων διαμερισμάτων Atrium Zenon στη Λάρνακα αφού ήταν παρών στις επιθεωρήσεις που διενήργησε. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 επτά δελτία επιθεώρησης, στα οποία υπέγραψε στα έξι από αυτά ως διευθυντής. Σύμφωνα με τα εν λόγω δελτία επιθεώρησης οι επιθεωρήσεις έλαβαν χώρα την 1.11.00, 17.1.01, 2.4.01, 23.2.01, 21.5.01 και 19.9.
  2. Στα έξι πιο πάνω δελτία επιθεώρησης υπέγραψε ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της επιχείρησης, ενώ στο δελτίο επιθεώρησης ημερομηνίας 20.7.01 υπέγραψε ο κ. Ανδρέας Κούτας. Περαιτέρω το Φεβρουάριο του 1990 υποβλήθηκε έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ότι καθήκοντα διευθυντή θα εκτελεί ο κατηγορούμενος 2 (τεκ.2). Σύμφωνα με τη μάρτυρα από το Φεβρουάριο του 1990 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2001 ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής στην πιο πάνω επιχείρηση. Το 1990 δεν εργαζόταν στο γραφείο στη Λάρνακα αλλά στην Αγία Νάπα και δεν γνώριζε τότε ποιος διαχειριζόταν την επιχείρηση. Το τεκ. 2 στάληκε στην κεντρική υπηρεσία του ΚΟΤ και η ίδια δεν χειρίζεται θέματα που αφορούν την έγκριση διευθυντών. Στις 9.11.01 ο κατηγορούμενος 2 υπέβαλε προς τον ΚΟΤ τα έντυπα δηλώσεις κύκλου εργασιών και καταβολής ποσοστού 3% στον ΚΟΤ (τεκ.3). Τα πιο πάνω έντυπα τα υπέγραψε στην παρουσία της κας Χατζηπαναγή στο σημείο που αναγράφεται σ΄ αυτά "διευθυντής". Δεν θυμόταν να αναφέρει αν η διαγραφή της λέξης "επιχειρηματίας" σ΄ αυτά είναι δική της ενέργεια. Επίσης ανέφερε ότι η κατηγορουμένη 1 εταιρεία έχει διαλυθεί εξ΄ όσων γνώριζε. Οι δε κατηγορούμενοι 3 και 4 εγκατέλειψαν την Κύπρο. Όταν διαπράχθηκαν τα αδικήματα επιχειρηματίας της επιχείρησης ήταν η κατηγορουμένη 1 εταιρεία. Γνώριζε τη διάπραξη των αδικημάτων από το Σεπτέμβριο του
  3. Ο κ. Νίκος Πίτσιλλος εργάζεται στο λογιστήριο της κεντρικής υπηρεσίας του ΚΟΤ και είναι υπεύθυνος παγκύπρια για την καταβολή του ποσοστού 3%. Έχουν υποβληθεί τα έντυπα αλλά δεν έχουν καταβληθεί τα ποσά για τις ακόλουθες τριμηνίες: (α) Οκτώβριο μέχρι Δεκέμβριο του 2000, (β) Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 2001, (γ) Απρίλιο μέχρι Ιούνιο του 2001 και (δ) Ιούλιο μέχρι και Σεπτέμβριο του
  4. Το οφειλόμενο ποσό για όλες τις πιο πάνω τριμηνίες ανέρχεται στο ποσό των £10.940,79 πλέον τόκους μέχρι πλήρους εξόφλησης. Στο εν λόγω ποσό περιλαμβάνεται το ποσοστό 3%, η πρόσθετη επιβάρυνση 3% λόγω μη καταβολής του ποσοστού και οι επιβαρύνσεις λόγω μη έγκαιρης υποβολής των εντύπων. Ο κατηγορούμενος στις 10.10.02 μετέβηκε στο γραφείο του κ. Πίτσιλλου μαζί με τον κ. Whalin αναφορικά με τον τρόπο καταβολής των οφειλομένων ποσών. Ο κ. Whalin θα πλήρωνε γύρω στις £15.000 μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 2002 νοουμένου ότι θα εξασφάλιζε χρήματα από την εταιρεία Aqua Sol και τα υπόλοιπα θα τα κατέβαλλε μέχρι το τέλος Νοεμβρίου του
  5. Ο κ. Αντωνιάδης παρουσιαζόταν ως διευθυντής της επιχείρησης. Επίσης παρέδωσε στο μάρτυρα μία επιστολή ημερομηνίας 17.2.02 (τεκ. 4) η οποία απευθυνόταν προς το Γενικό Διευθυντή του ΚΟΤ. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι ήταν διευθυντής των ξενοδοχειακών διαμερισμάτων Atrium Zenon στη Λάρνακα. Κατατέθηκε επίσης ως τεκ. 5 κατάσταση λογαριασμού στην οποία εμφαίνεται αναλυτικά το οφειλόμενο ποσό. Δήλωσε δε ότι δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό. Ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν διεξήχθηκε δίκαια δίκη καθότι παρέλευσε μεγάλο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ως επίσης και για το λόγο ότι επειδή δεν προωθήθηκε η υπόθεση γρήγορα είχε ως αποτέλεσμα η μεν 1η κατηγορουμένη να διαλυθεί και οι δε κατηγορούμενοι 3 και 4 διευθυντές της κατηγορουμένης 1 να εγκαταλείψουν την Κύπρο με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος 2 να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο καταδίκης με όλα τα συνεπακόλουθα ακόμη και με την έκδοση διατάγματος καταβολής των οφειλομένων ποσών. Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, που είναι παρόμοιο με το άρθρο 6.
  6. της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, έχει ως ακολούθως: « 30.1 .
  7. Έκαστος κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ' αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξαρτήτου, αμερολήπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου διά νόμου ». Αποτελεί πρωταρχική ευθύνη του Δικαστηρίου να διασφαλίσει το συνταγματικό αυτό δικαίωμα του κατηγορουμένου δηλαδή αυτό της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου εντός ευλόγου χρόνου (Βλ. Γαβριηλίδης v Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 7469 ημερ. 22/9/03, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Καψού Ποιν. Έφ. 7400 ημερ. 24/2/04). Σκοπός της πιο πάνω συνταγματικής πρόνοιας είναι η προστασία του κατηγορουμένου από τις υπερβολικές καθυστερήσεις. Δεν είναι δυνατόν ένας κατηγορούμενος να τελεί σε μακροχρόνια κατάσταση αβεβαιότητας για την διάγνωση της ποινικής του ευθύνης. Στην υπόθεση Ευσταθίου v Αστυνομίας 1990 2ΑΑΔ 294 πραγματεύθηκαν μεταξύ άλλων και οι παράγοντες που υπεισέρχονται στον προσδιορισμό του χρόνου διαπίστωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου. Αφετηρία για την επιμέτρηση του χρόνου αποτελεί η μέρα σύλληψης ή καταγγελίας του κατηγορουμένου. Άλλοι παράγοντες που ενεργούν στον καθορισμό του ευλόγου χρόνου είναι το περίπλοκο της υπόθεσης και η συμπεριφορά των ανακριτικών και δικαστικών αρχών καθώς κι εκείνης του κατηγορουμένου (Βλ. Καυκαρής v Δημοκρατίας 1990 2ΑΑΔ 203, Bell v DPP of Jamaica 1985 2All E.R. 585). Στην υπόθεση Ευσταθίου ανωτέρω το Δικαστήριο ακύρωσε την καταδίκη του εφεσείοντος καθ' ότι η ποινική του ευθύνη δεν διαπιστώθηκε μέσα σε εύλογο χρόνο. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ευσταθίου υποδηλώνει την προσέγγιση του Δικαστηρίου για τις επιπτώσεις που ενέχει απόκλιση από το εχέγγυο της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου μέσα σε εύλογο χρόνο: « Τέλος τα χρονικά πλαίσια τα οποία παρέχονται από το Δικαστήριο για την εκδίκαση της υπόθεσης και ο χρόνος μέσα στον οποίο ολοκληρώνεται η δίκη αποτελούν ουσιώδη, ίσως τον ουσιωδέστερο, παράγοντα στον καθορισμό του ευλόγου του χρόνου που απαιτήθηκε για την αποπεράτωση της διαδικασίας. Για τους λόγους που έχουν ενωρίτερα αναφερθεί, η υπόθεση αναβλήθηκε επανειλημμένα χωρίς βάσιμο λόγο και χωρίς υπαιτιότητα του κατηγορουμένου. Ενόψει των διαπιστώσεων στις οποίες έχουμε προβεί κρίνουμε ότι η ποινική ευθύνη του εφεσείοντα μέσα σε εύλογο χρόνο κατά παράβαση του συνταγματικού δικαιώματος που κατοχυρώνει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Το συμπέρασμα αυτό οδηγεί στην ακύρωση της καταδίκης καθώς και της διαδικασίας στο σύνολο της περιλαμβανομένου του διατάγματος για την σύλληψη του εφεσείοντα και την κατάσχεση της εγγύησής του ». Στην υπόθεση Φαίδωνα Ανδρέα Χριστόπουλου v Αστυνομίας Ποινική Έφεση 6892 ημερ. 28/2/01, η οποία υιοθέτησε την υπόθεση Ευσταθίου ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την δίκη και παραμέρισε την καταδίκη του εφεσείοντος καθότι υπήρχε εκτροπή από τα θέσμια της δίκαιης δίκης. Στην πιο πάνω υπόθεση ο χρόνος άρχισε να προσμετρά από το 1993 που η υπόθεση καταγγέλθηκε στις Αστυνομικές Αρχές και μεσολάβησε ένας περίπου χρόνος μεταξύ καταγγελίας και προσαγωγής του παραβάτη στο Δικαστήριο. Η πιο πάνω υπόθεση αναβλήθηκε περίπου πενήντα πέντε φορές σε δεκαεννέα από τις οποίες μετά από αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Σχετικές με τις πιο πάνω θέμα είναι οι υποθέσεις Βίκτωρος v Χριστοδούλου

(1992)1 ΑΑΔ 512, Αίτηση Ευθύβουλου Λιασίδη, Πολιτική Έφεση 10219 ημερ. 19/2/99, Αστυνομία v Φάντη κ.ά.
(1994)2 ΑΑΔ 160, Έλληνας v Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ, Agapiou v Panayiotou
(1988)1 CLR
  1. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γαβριήλ κ.α. Ποιν. Εφ. 7691 / ημερ. 12.1.05 τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ Οκτωβρίου του 1999 και Απριλίου του
  2. Οι κατηγορούμενοι εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο στις 12.9.
  3. Στις 26.1.04 υποβλήθηκε εισήγηση από μέρους των εφεσίβλητων ότι η δίκη δεν διεξήχθηκε σε εύλογο χρόνο. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε την εισήγηση και τους απάλλαξε. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Δικαστηρίου και τόνισε ότι η απόφαση για διακοπή δίκης είναι εξαιρετικά δραστικό μέτρο που χρησιμοποιείται μόνο και όπου τα γεγονότα της υπόθεσης το υποβάλλουν ως θέμα ορθής λειτουργίας της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μενελάου Ποιν. Έφεση 7549 / ημερ. 14.4.04 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 20.4.99 και η υπόθεση μετά από αλλεπάλληλες αναβολές ορίστηκε για ακρόαση την 14.10.03 όπου κατά εκείνη την ημέρα υποβλήθηκε σχετική εισήγηση. Το Κακουργιοδικείο απάλλαξε τον κατηγορούμενο καθότι η ποινική του ευθύνη δεν διαπιστώθηκε σε εύλογο χρόνο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την απόφαση ανέφερε ότι αγνοήθηκε η σοβαρότητα, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης καθώς επίσης και η συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Τόνισε ότι το εύλογο διάστημα αποφασίζεται με καθιερωμένα κριτήρια όπως, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, η σημασία για εκείνον που υποβάλλει το αίτημα, η στάση των αρχών και η συμπεριφορά του ίδιου του αιτούντος. Στην προκειμένη περίπτωση κάποια από τα αδικήματα διαπράχθηκαν τον Ιανουάριο του 2001, τον Απρίλιο του 2001, τον Οκτώβριο του 2001 και Νοέμβριο του
  4. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 4.3.03 και οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν για να απαντήσουν στις αποδιδόμενες σ΄ αυτούς κατηγορίες στις 28.3.
  5. Εκείνη την ημέρα οι κατηγορούμενοι 3 και 4 ήταν παρόντες ενώ δεν επιδόθηκε η υπόθεση για τον κατηγορούμενο 2 με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση σε σχέση με τους κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και για επίδοση για τον κατηγορούμενο 2 στις 22.5.
  6. Κατ΄ εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος 2 ήταν παρών και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 24.9.03 όπου ο κατηγορούμενος 4 ήταν απών και οι συνήγοροι του κατηγόρου και του κατηγορουμένου 2 υπέβαλαν από κοινού αίτημα για αναβολή ενώ ο συνήγορος των κατηγορουμένων 3 και 4 ανέφερε ότι η 1 κατηγορουμένη εταιρεία έχει διαλυθεί. Το αίτημα εγκρίθηκε και ορίστηκε η υπόθεση για ακρόαση 1.12.
  7. Κατ΄ εκείνη την ημέρα οι κατηγορούμενοι 3 και 4 ήταν απόντες. Η υπόθεση ορίστηκε στις 28.1.04 όπου και πάλι για τον ίδιο λόγο ορίστηκε για ακρόαση στις 21.4.04 και 10.6.
  8. Στις 10.6.04 ενόψει της απουσίας των κατηγορουμένων 2, 3 και 4 και των όσων ανέφερε ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ότι θα υπέβαλλε αίτηση για αναστολή ποινικής δίωξης σε σχέση με τους κατηγορουμένους 3 και 4, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση την 21.9.
  9. Στις 21.9.04 η υπόθεση αναβλήθηκε εκ νέου καθότι δεν εκτελέστηκαν τα εντάλματα σύλληψης και ορίστηκε στις 20.10.
  10. Εκείνη την ημέρα ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής απέσυρε την υπόθεση για τους κατηγορουμένους 1, 3 και 4 και ο συνήγορος του κατηγορουμένου 2 υπέβαλε αίτημα για αναβολή διότι θα παρουσιαζόταν στο Ανώτατο Δικαστήριο σε άλλη υπόθεση. Το αίτημα εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση 10.11.04 όπου άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Σε όλα τα αιτήματα για αναβολή όπως διαφαίνεται από την πορεία της υπόθεσης δεν υπήρξε ένσταση από οποιονδήποτε. Αντιθέτως δε πολλά από αυτά υποβάλλονταν από κοινού. Είναι γεγονός ότι υπάρχει καθυστέρηση από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και την καταχώρηση του κατηγορητηρίου αλλά ο χρόνος αυτός δεν είναι τέτοιος ώστε να δικαιολογεί απαλλαγή του κατηγορουμένου, έχοντας υπόψη και τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου
  11. Επίσης το γεγονός ότι η υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1, 3 και 4 αποσύρθηκε για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω δεν είναι ικανό και πάλιν να οδηγήσει στην απαλλαγή του κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται. Η διακοπή της δίκης δεν είναι η μόνη και αποκλειστική θεραπεία που παρέχει το Δικαστήριο, όταν αποφανθεί πως η δίκη δεν περατώθηκε μέσα σε εύλογο διάστημα. Ανάλογα με την περίπτωση, τέτοια διαπίστωση μπορεί να οδηγήσει και σε άλλου είδους θεραπεία π.χ. κατά την επιμέτρηση της ποινής σε ποινική δίκη στη μείωση της. Τέτοια θεραπεία καθώς καταδεικνύει η νομολογία μας δόθηκε αρκετές φορές (βλ. υπόθεση Μενελάου [ανωτέρω]). Η καθυστέρηση όμως όπως περιγράφεται πιο πάνω θα ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος βρεθεί ένοχος στις κατηγορίες. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι μου έκαναν ιδιαίτερη καλή εντύπωση. Ήταν συνεπείς και σταθεροί στις απαντήσεις τους και δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Στην συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσον έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων στον απαιτούμενο βαθμό. Τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 1, 7, 13 και 19 και ειδικότερα της παράλειψης καταβολής του ποσοστού 3% κατά παράβαση του άρθρου 10(Α)
(1)του Περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου του 1969 - 2000 είναι τα ακόλουθα: (α) παράλειψη καταβολής του ποσοστού 3% από τον επιχειρηματία στον Κ.Ο.Τ. (β) όχι αργότερα από την 25ην ημέρα του μήνα που έπεται της κάθε αμέσου επόμενης τριμηνίας, Στην περίπτωση που ο επιχειρηματίας παραλείπει να χρεώνει ή εισπράττει από τον πελάτη το πιο πάνω αναφερόμενο ποσοστό υποχρεούται ο ίδιος να το καταβάλλει στον Κ.Ο.Τ. (βλ. άρθρο 10(Α)
(2)του πιο πάνω Νόμου.) Τριμηνία σημαίνει το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου και 31ης Μαρτίου, της 1ης Απριλίου και της 30ης Ιουνίου, της 1ης Ιουλίου και της 30ης Σεπτεμβρίου και 1ης Οκτωβρίου και 31ης Δεκεμβρίου οποιουδήποτε χρόνου (βλ. άρθρο 10(Α) (13γ) του πιο πάνω Νόμου). Τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 2, 8, 14 και 20 ήτοι της παράλειψης καταβολής της πρόσθετης επιβάρυνσης ίσης προς το 10% κατά παράβαση του άρθρου 10(Α)(7α) του πιο πάνω Νόμου είναι τα ακόλουθα: (α) παράλειψη, άρνηση ή καθυστέρηση του επιχειρηματία να καταβάλλει στον Κ.Ο.Τ. το οφειλόμενο ποσοστό (του 3%) μέσα στην προθεσμία ήτοι όχι αργότερα από την 25ην ημέρα του μήνα που έπεται της κάθε αμέσου επόμενης τριμηνίας, (β) μη καταβολή της πρόσθετης επιβάρυνσης ίσης προς το 10% επί του πιο πάνω ποσοστού (δηλ. του 3%). Τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 3, 9, 15 και 21 κατά παράβαση του άρθρου 10(Α)(7α) είναι τα ακόλουθα: (α) παράλειψη ή άρνηση ή καθυστέρηση του επιχειρηματία να καταβάλλει το οφειλόμενο ποσοστό (του 3%) (β) πέραν των 30 ημερών από την ημερομηνία που καθίσταται καταβλητέο (γ) μη καταβολή απλού τόκου προς 9% πάνω στο οφειλόμενο ποσοστό περιλαμβανομένης και της πρόσθετης επιβάρυνσης (δηλ. του 10%, που υπολογίζεται από την εκπνοή των 30 ημερών. Τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 6, 12, 18 και 24 κατά παράβαση του άρθρου 10(Α)(7β) του πιο πάνω νόμου είναι τα ακόλουθα: (α) παράλειψη, άρνηση ή καθυστέρηση υποβολής του εντύπου που αναφέρεται στο εδάφιο 6 του πιο πάνω άρθρου (β) όχι αργότερα από την 25ην ημέρα του μήνα που έπεται της κάθε αμέσως προηγούμενης τριμηνίας μαζί με το εν λόγω ποσοστό. (γ) μη καταβολή Λ.Κ.15 για κάθε μήνα ή μέρος αυτού κατά το οποίον διαρκεί η εν λόγω άρνηση, παράλειψη ή καθυστέρηση. Όπως διαφαίνεται συστατικό στοιχείο όλων των αδικημάτων είναι η παράλειψη του επιχειρηματία ξενοδοχείου ή τουριστικών καταλυμάτων να καταβάλλει το ποσοστό του 3% ή της πρόσθετης επιβάρυνσης του 10% ή του απλού τόκου προς 9% ή της μη υποβολής του εντύπου ή της μη καταβολής των Λ.Κ.15 για κάθε μήνα ή μέρος αυτού λόγω της μη υποβολής του εντύπου. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσον η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το άρθρο 10(Α) (13β) του πιο πάνω Νόμου προσδίδει την έννοια του επιχειρηματία: "Επιχειρηματίας σημαίνει τον κύριο της επιχείρησης στο όνομα του οποίου εκδίδεται η άδεια λειτουργίας και περιλαμβάνει τον "διευθυντή" της επιχείρησης." Η πρόσληψη διευθυντή ενεργείται έπειτα από έγκριση του διοικητικού συμβουλίου του Κ.Ο.Τ. (βλ. άρθρο 11
(4)και 20
(2)του ίδιου Νόμου). Σύμφωνα δε με τον Περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων (Οργανωμένα Διαμερίσματα και Τουριστικά Χωριά) Κανονισμών (ΚΔΠ 206/93 και ΚΔΠ 175/00): "«διευθυντής» σημαίνει το διευθυντή της επιχείρησης που την διευθύνει και περιλαμβάνει κάθε υπάλληλο ο οποίος είναι εντεταλμένος από αυτόν." Σύμφωνα δε με το άρθρο 9
(1)των Κανονισμών ο διευθυντής ξενοδοχείου ή κύριος ξενοδοχειακής επιχείρησης υποχρεούται να καταβάλει τα εισπραχθέντα ή χρεωθέντα ποσοστά δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου 7 του άρθρου 10 του Νόμου. Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου ότι δεν αποδείχθηκε από μέρους της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής της επιχείρησης. Η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους ακόλουθους λόγους: Η κα Χατζηπαναγή ανέφερε ότι σε όλες τις επιθεωρήσεις που έγιναν από μέρους της παρών ήταν ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος υπέγραψε τα δελτία επιθεώρησης στο σημείο "διευθυντής". Ως εκ τούτου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος κατά την επίδικη περίοδο ήταν διευθυντής της πιο πάνω περιγραφομένης επιχείρησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι η εν λόγω επιχείρηση είναι ξενοδοχείο ή τουριστικό κατάλυμα στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου. Το άρθρο 2 του Περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμος του 1960-2000 προσδιορίζει την έννοια του όρου ξενοδοχείου και τουριστικού καταλύματος, σύμφωνα με το οποίο: «"Ξενοδοχείον", "ξενοδοχειακή μονάς", ή "ξενοδοχειακόν κατάστημα" σημαίνει κατάστημα εν τω οποίω παρέχεται κατ΄ επάγγελμα και έναντι αμοιβής εις τους εις αυτό προσερχομένους στέγη προσκαίρου διαμονής μετά ή άνευ τροφής, ενδεχομένως δε και ψυχαγωγίας». «"Τουριστικόν κατάλυμα" σημαίνει κατάστημα ή ωργανωμένον χώρον, άλλο ή ξενοδοχείον, εν τω οποίω παρέχεται κατ΄ επάγγελμα στέγη διαμονής ή ευκολίαι προς κατασκήνωσιν υπό όρους επαρκών ανέσεων.» Η κα Χατζηπαναγή δεν περιέγραψε την επιχείρηση Atrium Zenon Hotel Apartments. Από τα δελτία επιθεώρησης δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τα πιο πάνω εμπίπτουν στην έννοια του όρου "ξενοδοχείου" ή "τουριστικού καταλύματος" καθότι δεν γίνεται οποιαδήποτε περιγραφή τους. Σε σχέση με την επιστολή που απέστειλε ο κατηγορούμενος προς τον Γενικό Διευθυντή του ΚΟΤ (τεκ.4) ημερομηνίας 14.2.03 αναφέρει ότι ήταν διευθυντής των ξενοδοχειακών διαμερισμάτων Atrium Zenon, δεν αναφέρεται όμως ότι ήταν διευθυντής για την επίδικη περίοδο για την οποία κατηγορείται. Επίσης στις δηλώσεις κύκλου εργασιών (τεκ. 3) και πάλι δεν προσδιορίζεται η ακριβής χρονική περίοδος παρά μόνο οι μήνες χωρίς να προσδιορίζεται το έτος. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Δεν επιτρέπονται εικασίες ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 CLR 363). Με βάση όλα τα πιο πάνω η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι η εν λόγω επιχείρηση ήταν ξενοδοχείο ή τουριστικό κατάλυμα στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 2 απαλλάσσεται και αθωώνεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ. ) ......... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.